← Chapters

အခန်း ၂၁၃-၂၁၄

Vol. 7 Ch. 213-214

အခန်း ၂၁၃-၂၁၄

Vol. 7 Ch. 213-214

အခန်း ၂၁၃

[တကယ်ပဲ၊ ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ တာအိုကို ဝင်ရောက်တာက အန္တရာယ်အများဆုံးပဲ။]

ကန်တူတူသည် ယဲ့ယွီက သူမအား သူ၏ အဖော်ဖြစ်စေလိုသည်ဟု ကြားသောအခါ၊

သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်နှာသည် ချက်ချင်း နီရဲသွားခဲ့သည်။

သူမ အလျင်အမြန် ထရပ်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်- [မဖြစ်ဘူး၊ လုံးဝ မဖြစ်ဘူး!]

ထို့နောက် ယဲ့ယွီ ပြန်မတုံ့ပြန်ခင်ပင် သူမ ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

ဒီအခြေအနေကို မြင်တော့။

ယဲ့ယွီ မပြုံးပဲမနေနိုင်ခဲ့ဘူး။

[ဪ၊ ဒါဆို ငါ မင်းကို မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူးလား?]

နောက်နှစ်ရက်အတွင်း။

ယဲ့ယွီ အနည်းငယ် ငြိမ်းချမ်းမှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။

ကန်တူတူ လုံးဝ သူ့ကို လာမရှာတော့ဘူး။

သို့သော် ငြိမ်းချမ်းသောအချိန်များသည် အမြဲတမ်း တိုတောင်းသည်။

တတိယနေ့တွင်။

ကန်တူတူ သူ့ကို ကိုယ်တိုင် ပြန်ရှာခဲ့တယ်။

သူမရဲ့ အရင် စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် ပုံစံနဲ့ ယှဉ်ရင်၊

ဒီတစ်ခါတော့ ကန်တူတူက ကြောက်ရွံ့နေဟန်ရတယ်။

သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေတောင် အနည်းငယ် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေတယ်။

ယဲ့ယွီက စနောက်လိုက်တယ်- "[ဒါဘာလဲ? ကျနော့ရဲ့ ဘုရင်မက ကျနောရဲ့ တာအိုအဖော်ဖြစ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီလား?]"

ကန်တူတူ ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ခါလိုက်တယ်။

[မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး! မမ မဆုံးဖြတ်ရသေးဘူး။]

[မဟုတ်ဘူး၊ မမ ဆိုလိုတာက မဖြစ်နိုင်ဘူး။]

[ယွီယွီလေး၊ ငါတို့ အတူတူ မနေနိုင်ဘူး!]

[မမရဲ့ အခြေအနေက နည်းနည်း ထူးခြားတယ်။]

ဒီစကားကို ကြားတော့ ယဲ့ယွီရဲ့ သိချင်စိတ်က ထကြွလာတယ်။

[ဘုရင်မ၊ ဘုရင်မရဲ့ အခြေအနေ ဘာလို့ ထူးခြားတာလဲ? ပြောပြပါဦး!]

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်။

ယဲ့ယွီက တခြား ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို စဉ်းစားမိပြီး ချက်ချင်း မျက်နှာမဲသွားတယ်။

သူ ထပ်ပြောလိုက်သည်- [နေဦး၊ ဘာမှ ပြောစရာ မလိုဘူး။ ငါက အလိုက်မသိတာ။]

[မိတ်ဖက်ဆက်ဆံရေးမှာ အဖြေနှစ်ခုပဲ ရှိတယ်- သဘောတူခြင်း သို့မဟုတ် သဘောမတူခြင်း။]

[အထူးအခြေအနေဆိုတာ ငါ့ကို မကြိုက်ဘူးနဲ့ တူတူပဲ၊ မကြိုက်ဘူးဆိုတာ ငြင်းဆန်တာပဲ။]

ကျနော် နယ်နိမိတ်ကျော်သွားပြီ!]

ဒီစကားကို ပြောပြီးနောက် ယဲ့ယွီ ထွက်သွားဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တယ်။

ဖက်ကင်းပဲ၊ ကန်တူတူက နူးညံ့ချိုသာဟန်ရပေမဲ့ သူ့စကားတွေက အရမ်း **သွယ်ဝိုက်ပြီးရှုပ်ထွေးလွန်းလှတယ်။ ဘာကိုဆိုလိုမှန်းကို မသိဘူး။

တကယ်ပဲ စိတ်တိုစရာပဲ!

[နေဦး၊ မသွားနဲ့!]

ကန်တူတူ အလျင်အမြန် ရှေ့တိုးပြီး ယဲ့ယွီကို ပိတ်ဆို့လိုက်တယ်။

တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်- [မမ **မင်းကို မကြိုက်လို့ ဒါမှမဟုတ် ငြင်းပယ် ချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ မမရဲ့ အခြေအနေက ထူးခြားပြီး မမ မင်းရဲ့ အဖော်မဖြစ်နိုင်တာပါ။]

ယဲ့ယွီ မျက်နှာကို တည့်တည့်ထားလိုက်တယ်။

[ဒါဆို မမဆိုလိုတာက မမ ကျနော့်ကို ကြိုက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျနော်ရဲ့ အဖော် မဖြစ်နိုင်သေးဘူးလား?]

[ဘာ နှစ်သိမ့်ခြင်းအမျိုးအစား အသစ်လဲ!]

ကျနော် ထပ်ပြီး နှစ်သိမ့်ခံရပြန်ပြီ; ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။]

ကန်တူတူ ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ခါလိုက်တယ်။

[ဒါ နှစ်သိမ့်ခြင်း မဟုတ်ပါဘူး; တကယ်ပါ။ ဒီလိုဆိုရင် ဘယ်လိုလဲ?]

[မမကို အချိန်နှစ်နှစ် ထပ်ပေးပါ၊ အားလုံး ကောင်းမွန်မယ်ဆိုရင် မမ **မင်းရဲ့ တာအိုအဖော်အဖြစ်နေပေးပါ့မယ်!]

ကန်တူတူရဲ့ ပဋိပက္ခဖြစ်နေတဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်တော့ သူမမှာ တကယ်ပဲ မပြောနိုင်တဲ့ အခက်အခဲတွေ ရှိနေပုံရတယ်။

ဒါက ယဲ့ယွီကို အတော်လေး ထူးဆန်းတယ်လို့ ခံစားစေခဲ့တယ်။

[တကယ် ဘာဖြစ်နေတာလဲ? ဘာလို့ နှစ်နှစ်လဲ?]

ကန်တူတူ တွန့်ဆုတ်နေခဲ့တယ်၊

အတော်လေး စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်- [ဒီလောက် မမေးပါနဲ့။]

သူမရဲ့ အသံ ကျဆင်းသည်နှင့် တပြိုင်နက်။

ကန်တူတူ ရုတ်တရက် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ယဲ့ယွီ မျက်ခုံးအနည်းငယ် တွန့်မိလိုက်သည်။

[တစ်ခုခု ထူးခြားရင် တစ်ခုခု မှားနေရမယ်!]

ကန်တူတူက အမြဲတမ်း တက်ကြွပျော်ရွှင်တဲ့ ပုံစံကို ပြသခဲ့တယ်။

သူမ ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက် ဒီလောက် စိတ်ဓာတ်ကျသွားနိုင်မှာလဲ?

[နှစ်နှစ်၊ တကယ် ဘာဖြစ်လာမှာလဲ?]

ယဲ့ယွီ ဒါကို စဉ်းစားခဲ့ပေမဲ့ ကြာကြာ စဉ်းစားမနေခဲ့ဘူး။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် နှစ်နှစ်ဆိုတာ ခဏတာလေးပဲ။

အဖြေမရနိုင်ရင် စောင့်တာ ပိုကောင်းတယ်!

ထို့နောက် ယဲ့ယွီ သူ့ရဲ့ ကောင်းသောကံကို ရှောင်ရှားနိုင်တဲ့ ပါရမီကို ထပ်မံ အသုံးပြုခဲ့တယ်။

မကြာမီပင် ဟောကိန်းထုတ်သောဝါးပြားလေး**နှစ်ချောင်း ပေါ်လာသည်။

၎င်းတို့ကို ဖွင့်ပြီးနောက်။

ယဲ့ယွီ ကောင်းကင်ဘုံကို သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

[အလယ်အလတ် နိမိတ်၊ တောင်ပေါ်မှာ နေ၊ လုံခြုံစိတ်ချ။]

[အလယ်အလတ်-ဆိုးသော နိမိတ်၊ မင်း ဒီနေ့ တောင်အောက်ဆင်းရင် သင်္ဂြိုဟ်စရာ နေရာမရှိဘဲ သေလိမ့်မယ်!]

နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာ ပြည့်စုံလှတဲ့ နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာ!

ဝါးလုံးတွေ အားလုံးက တူညီတဲ့ မက်ဆေ့ချ်ကို ဖော်ပြနေတယ်။

[တောင်အောက်ဆင်းရင် သင်္ဂြိုဟ်စရာ နေရာမရှိဘဲ သေလိမ့်မယ်!]

[တကယ် ဘာဖြစ်နေတာလဲ?]

ကျနော် တကယ်ပဲ ဝမ်ယိုတောင်မှာ ခါးသီးတဲ့ လေ့ကျင့်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိရမှာလား?]

အလွန် စိတ်ဓာတ်ကျနေသော်လည်း။

ယဲ့ယွီ နောက်ဆုံးတော့ နာခံဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တယ်။

ဒီ ကောင်းသောကံကို ရှောင်ရှားနိုင်တဲ့ ပါရမီက မှားမှာ မဟုတ်ဘူး။

အိပ်မက်ထဲမှာ ဆက်လက်ကျင့်ကြံဖို့ ယဲ့ယွီ နေရုံပဲ တတ်နိုင်တယ်။

[အသက် ၂၁၇ နှစ်တွင် ယဲ့ယွီ နောက်ထပ် **အသေးစား ** တစ်ခုကို ဖောက်ထွင်းပြီး အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်နယ်ပယ် သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။]

ဒီတစ်နှစ်တာကာလအတွင်း။

ယဲ့ယွီ ကန်တူတူနဲ့ နှစ်နှစ်သဘောတူညီချက် လုပ်ပြီးကတည်းက၊

ကန်တူတူ အတော်လေး ရှက်ရွံ့နေခဲ့တယ်။

သူမ ယဲ့ယွီကို လာမရှာတော့ဘူး။

တစ်ခါတစ်ရံ လပေါင်းများစွာ ကြာသွားပေမဲ့ သူမကို မြင်ရခြင်း မရှိဘူး။

ယဲ့ယွီ မသိခဲ့တာက။

တကယ်တော့ ကန်တူတူ သူ့ကို အရိပ်ထဲကနေ နေ့တိုင်း စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာ။

ဒါ့အပြင် ထိုဆောင်းဦးနှစ်တွင်။

ကန်တူတူ ရုတ်တရက် သူမ ** တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှု** ဝင်ဖို့ ပြင်ဆင်နေပြီလို့ ကြေညာခဲ့တယ်။

ဒီသတင်း ထွက်ပေါ်လာတော့ ဝမ်ယိုတောင်က နတ်ဆိုးငယ်လေးအားလုံး မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်ခဲ့ကြတယ်။

ဝမ်ယိုတောင်ကို ပူးပေါင်းခဲ့ပြီးကတည်းက။

သူတို့ ကန်တူတူ ကျင့်ကြံတာကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။

ဒါကို၊

ယဲ့ယွီ သက်သေခံနိုင်တယ်။

နှစ်ရာနှစ်တာကာလအတွင်း ကစားတာအပြင် ကန်တူတူကလုပ်ချင်ရာလုပ်ပြီး ကစားနေခဲ့တာပဲ။

သူမ ကျင့်ကြံမှုရဲ့ အဓိပ္ပါယ်ကို မသိဘူး။

ဒီလို ဆိုးသွမ်းမှုအဆင့်ကို ရောက်ဖို့က တကယ်ပဲ ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲ!

သူမ ဘာလို့ ရုတ်တရက် ** တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှု** ဝင်ဖို့ စဉ်းစားတာလဲ?

ယဲ့ယွီ အတော်လေး သိချင်စိတ်ပြင်းပြပေမဲ့ လူတိုင်းရှေ့မှာ သိပ်မမေးခဲ့ဘူး။

ညနေစောင်းသောအခါ။

ကန်တူတူ ယဲ့ယွီကို တစ်ယောက်တည်း တွေ့ဆုံပြီး ဒီည ** တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှု** ဝင်မယ်လို့ ပြောလိုက်တယ်။

[မမျှော်လင့်တဲ့ အရာ မဖြစ်ခဲ့ရင်၊ နောက်နှစ် မမ ** တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှု** ကနေ ထွက်လာရင်၊ မမ **မင်းရဲ့ အဖော်ဖြစ်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါ့မယ်။]

ယဲ့ယွီ သူ့နှလုံးသားထဲမှာ ပူလောင်မှုတစ်ခု ခံစားရတယ်။

အရင်က သူ တကယ်ပဲ ကန်တူတူနဲ့ စနောက်ခဲ့တာ။

ဒါပေမဲ့ သူ တကယ်ပဲ သူ့ရဲ့ အဖော်ဖြစ်လာနိုင်မယ်ဆိုရင်၊

ယဲ့ယွီ လုံးဝ ငြင်းဆန်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒီလို အရပ်အမောင်း၊ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ရုပ်ရည်၊ နဲ့ နူးညံ့တဲ့ အသံ။

ဘယ်ယောက်ျားက ခံနိုင်ရည်ရှိမှာလဲ?

အဟမ်း၊ ဒီစောင့်ဆိုင်းနေရတဲ့နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာလောက်အချိန်ကနှေးကွေးတဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာလို့ ယူဆနိုင်တယ်။

ဒါကြောင့် ယဲ့ယွီ ရိုးသားစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်- [ကျွန်တော် ဧကရီမမကြီးကို စောင့်နေပါ့မယ်။]

ကန်တူတူ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်တယ်။

ထို့နောက် သူမ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်- [မမ နောက်နှစ် နွေရာသီအထိ ** တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှု** ကနေ မထွက်လာသေးရင်၊]

[ဒါဆို မမကို မစောင့်ပါနဲ့တော့၊ ချက်ချင်း ထွက်သွားပြီး တောင်အောက်ဆင်းပါ။]

ယဲ့ယွီ ရှုပ်ထွေးစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူ တစ်ခုခု ပြောတော့မလို့ လုပ်နေတုန်းမှာ။

ကန်တူတူက ထွက်သွားနှင့်ပြီးသား။

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ယဲ့ယွီ အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားခဲ့တယ်။

သူ ကန်တူတူက အသက်အန္တရာယ်ရှိတဲ့ နည်းစနစ်တစ်ခုခုကို ကျင့်ကြံခဲ့တာ သေချာတယ်လို့ ထင်ခဲ့တယ်။

ဒါမှမဟုတ် သူမ အဆိပ်မိနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။

[ဒါကြောင့် သူ နှစ်နှစ် သတ်မှတ်ချက်ကို ချမှတ်ခဲ့တာ။]

[သူမ ကျော်ဖြတ်နိုင်ရင် အားလုံး ကောင်းမွန်မယ်၊ သဘာဝကျစွာပဲ သူမ ကျွန်တော်ရဲ့ အဖော်ဖြစ်နိုင်တယ်။]

[သူမ မဖြစ်နိုင်ရင်တော့ အားလုံး ပြီးဆုံးပြီ။]

[ဒါက ကန်တူတူရဲ့ မပြောပြနိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် ဖြစ်ရမယ်။]

ယဲ့ယွီ လေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှူထုတ်လိုက်သည်။

[ကန်တူတူ လုံခြုံစိတ်ချပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်!]

[ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် ဒီတောင်ဘုရင်ကို တကယ် ကြိုက်တယ်!]

အချိန် ကုန်လွန်သည်နှင့်အမျှ။

သူ မသိခင်မှာပင် ခြောက်လကျော် သွားခဲ့ပြီ။

[နွေရာသီ။]

[ဝမ်ယိုတောင်ပေါ်မှာ။]

ယဲ့ယွီ ကန်တူတူ ** တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်း** လုပ်နေတဲ့ နေရာကို ကြည့်လိုက်တယ်။

သူ မျက်ခုံးတွန့်မနေနိုင်ခဲ့ဘူး။

[နောက်ထပ် တစ်လခွဲပဲ ကျန်တော့တယ်။]

[နွေရာသီ မကြာခင် ပြီးတော့မယ်။]

[ကန်တူတူ ဒီ စမ်းသပ်မှုကို မအောင်မြင်သေးတာလား?]

ယဲ့ယွီ ရုတ်တရက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတစ်ခု ခံစားရတယ်။

သူ နောက်တစ်ကြိမ် သူ့ရဲ့ ပါရမီကို အသုံးပြုပြီး ဗေဒင်ဟောခဲ့တယ်။

[အလယ်အလတ် နိမိတ်- ဒီနေ့ တောင်အောက်ဆင်း၊ တောင်ဘက်သို့ သွားပါ၊ လုံခြုံမှုကို သေချာစေနိုင်တယ်။]

[အလယ်အလတ်-ဆိုးသော နိမိတ်- တောင်ပေါ်မှာ နေ၊ အသက်နှင့်သေခြင်း မခန့်မှန်းနိုင်၊ ကံကောင်းခြင်းနှင့်ကံဆိုးခြင်း အတူတကွ တည်ရှိသည်။]

ယဲ့ယွီ မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်မနေနိုင်ခဲ့ဘူး—ကျနော် တောင်အောက်ဆင်းလို့ရပြီလား?]

[ပြီးတော့ ဒီနေ့ ဆင်းတာ ကောင်းလား?]

[တကယ် ဘာဖြစ်နေတာလဲ?]

ယဲ့ယွီ နက်နဲစွာ စဉ်းစားနေတုန်းမှာ။

ဝမ်ယိုတောင်တစ်ခုလုံး အဆက်မပြတ် တုန်ခါလာခဲ့တယ်။

တောင်ထိပ် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားတယ်။

ပုံရိပ်တစ်ခု လျင်မြန်စွာ ပစ်ထွက်သွားတယ်။

ထို့နောက် လေထဲတွင် ခဏရပ်လိုက်သည်။

ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် ** တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှု** ကနေ ထွက်လာခဲ့သော ကန်တူတူမှတစ်ပါး အခြားသူ မဟုတ်ပေ။

သူမ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်း အေးစက်တဲ့ အရှိန်ဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

၂၁၄ ဆက်ရန်

*****

အခန်း ၂၁၄

ကန်တူတူ ** တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှု** မှ အောင်မြင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ၊

ယဲ့ယွီ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အလွန် ပျော်ရွှင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထို့နောက် သူ ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေအချို့ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

** တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှု** မဝင်မီက ကန်တူတူသည် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဝတ်ဆင်ထားခဲ့သည်။

ယခု ဘာကြောင့် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ ဖြစ်သွားရတာလဲ?

အဝတ်အစားလဲလှယ်ခြင်းကို မပြောနှင့်။ မဖြစ်နိုင်ပေ ။

လူသားကျင့်ကြံသူများဖြစ်စေ၊ နတ်ဆိုးများဖြစ်စေ၊ သူတို့ ဝတ်ဆင်ထားသော ဝတ်ရုံများသည် မိမိကိုယ်ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်နိုင်သော လုပ်ဆောင်ချက်များ ပိုင်ဆိုင်သည်။

ပုံမှန်အခြေအနေအောက်တွင် တစ်ထောင်နှစ်ကြာသည်အထိ အဝတ်လဲရန် မလိုအပ်ပေ။

ကန်တူတူသည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှု ဝင်နေစဉ်အတွင်း ရုတ်တရက် အဝတ်အစား ဘယ်လို လဲနိုင်မှာလဲ?

ပြီးတော့ အရေးအကြီးဆုံးကတော့။

ကန်တူတူ၏ ** aura(အရှိန်ဝါ)** တစ်ခုလုံးသည် ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပုံရသည်။

သူမ၏ ပုံမှန် နူးညံ့ချစ်စဖွယ် ပုံစံကို လုံးဝ စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။

ယခု သူမသည် ပြတ်သားပြီး ထင်ပေါ်နေကာ တိုက်ရိုက် ကြည့်ရန် ခက်ခဲစေသည်။

ယဲ့ယွီ၏ နှလုံးသား တုန်ယင်သွားသည်။

[သူမရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနည်းစနစ်မှာ တစ်ခုခု မှားနေတာလား?]

ထိုအချိန်တွင်။

ကန်တူတူကလည်း ယဲ့ယွီကို သတိထားမိလိုက်သည်။

လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း သူ၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။

သူ့ကို ခေါင်းအစခြေအဆုံး အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး။

သူမ လှောင်ပြောင်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်- [ကန်တူတူ ဆိုတဲ့ ကောင်မလေးကတော်တော်လေးကို အကောင်းကြိုက်တတ်လွန်းတာပဲ။]

[ဒီလောက် **စားကောင်းမဲ့ကောင်လေး **ကို ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့တယ်။]

[ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ မကြိုက်ဘူး!]

ဒီစကားက အတော်လေး မရေမရာဖြစ်နေတယ်။

ဒါက ယဲ့ယွီကို ရှုပ်ထွေးစေခဲ့တယ်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်။

လွှမ်းမိုးနိုင်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပျံ့နှံ့လာသည်။

ဓားအိမ်မှ ထုတ်ကာစ ဓားကဲ့သို့ အေးစက်နေသည်။

ယဲ့ယွီ မယုံနိုင်စွာ ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

သူ အော်ဟစ်လိုက်သည်- "ကန်တူတူ! မမ ရူးနေတာလား? ဒါ ကျနော် ယဲ့ယွီလေ!"

"ကန်တူတူဆိုတဲ့ နာမည်က တကယ်ပဲ ဆိုးဝါးတာပဲ!"

"မှတ်ထား၊ မင်းကို သတ်မယ့်သူက ကန်ကျီကျွေးပဲ!"

ဒီစကားကို ပြောပြီးနောက် ကန်ကျီကျွေးလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ခေါ်တဲ့ အမျိုးသမီးရဲ့ မျက်နှာက အေးစက်နေတယ်။

သူမ ညာလက်ကို မြှောက်ပြီး *ဂါထာတစ်ခုကိုရွတ်လိုက်တယ်။

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ။

မြေပြင် အက်ကွဲ ကျိုးကြေသွားပြီး ဧရာမ မြွေဟောက်တစ်ကောင် မြေကြီးထဲကနေ ပေါက်ထွက်လာတယ်။

ကန်ကျီကျွေးရဲ့ လက်ဟန်အမူအရာတွေကို လိုက်နာပြီး အဲ့ဒီမြွေဟာ သွေးစွန်းနေတဲ့ ပါးစပ်**ကို ဖွင့်ပြီး ရှေ့ကို ခုန်တက်သွားတယ်။

ယဲ့ယွီကို တစ်ကိုယ်လုံး မြိုချဖို့ ရည်ရွယ်တယ်။

ဒီအရာအားလုံးက မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့တယ်။

တုံ့ပြန်ဖို့ အချိန်မရှိဘူး။

ယဲ့ယွီက ပင်ကိုယ်ဗီဇအတိုင်း ရှောင်ရှားဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ နောက်ကျနေပြီ။

သူ့ဘဝ အဆုံးသတ်တော့မယ်လို့ ထင်နေတုန်းမှာ။

ကန်ကျီကျွေး ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ့ညာလက်က အနည်းငယ်လေးမှ ရှေ့ဆက်မတိုးနိုင်ခဲ့ဘူး။

ဧရာမ မြွေဟောက်ကလည်း ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားခဲ့တယ်။

ယဲ့ယွီနဲ့ တစ်ပေခွဲ သာ ကွာဝေးတယ်။

ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ မြင်ကွင်း။

ယဲ့ယွီကို ထိတ်လန့်မှုတွေ ပြည့်နှက်စေခဲ့ပေမဲ့ သူ ပင်ကိုယ်ဗီဇအတိုင်း နောက်ဆုတ်လာခဲ့တယ်။

သူ ကြီးမားတဲ့ မြွေဟောက်နဲ့ ဝေးနိုင်သမျှ ဝေးအောင် ကြိုးစားခဲ့တယ်။

ကန်ကျီကျွေးရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက ပိုမို လေးနက်လာခဲ့တယ်။

ထို့နောက် သူမ အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။

သူမ ညာလက်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး။

ကြီးမားတဲ့ မြွေဟောက်က ကြယ်ရောင်အမှုန်လေးတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး မျက်စိအောက်ကနေ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။

ယဲ့ယွီ မျက်ခုံးကို တင်းတင်းတွန့်လိုက်တယ်။

သူ လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်- "မင်း ကန်တူတူ မဟုတ်ဘူး; မင်း ဘယ်သူလဲ?"

ဒီလောက်များပြားတဲ့ အိပ်မက်နယ်ပယ်တွေကို တွေ့ကြုံပြီးနောက်။

ယဲ့ယွီက အဲဒီ ** ပျော့ညံ့တဲ့ ငတုံးကျင့်ကြံသူ** မဟုတ်တော့ဘူး။

သူ့ရဲ့ အမြင်နဲ့ အတွေ့အကြုံတွေက သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို ကျော်လွန်နေပြီ။

သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဆုံးဖြတ်နိုင်တယ်။

ကန်တူတူက နှလုံးသားနတ်ဆိုးရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံနေရတာ မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီအစား သူ တခြားတစ်ယောက် ဖြစ်သွားသလိုပဲ။

ပုံမှန်အခြေအနေအောက်မှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး နှလုံးသားနတ်ဆိုး ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့အခါ။

သူတို့ရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထား သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး အလွန် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြင်းပြလာတာ တကယ်ပဲ ဖြစ်တတ်ပါတယ်။

အများစုက သတ်ဖြတ်ခြင်းကိုသာ သိတဲ့ နတ်ဆိုးတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတတ်ပါတယ်။

သူတို့ ဘယ်သူ့ကိုမှ မှတ်မိမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ သူ့ရှေ့က ဒီအမျိုးသမီးက ကွဲပြားတယ်။

သူမ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကန်ကျီကျွေးလို့ ရည်ညွှန်းပြီး သူ့မျက်လုံးတွေကနေ သူ့ကိုယ်သူ မရင်းနှီးဘူးလို့ မထင်ရဘူး။

ဒါက နှလုံးသားနတ်ဆိုးရဲ့ လက္ခဏာတွေနဲ့ လုံးဝ မကိုက်ညီဘူး။

ကန်တူတူ စိတ်နှစ်ခွ ဖြစ်နေတာများလား? ဒါက သူ့ရဲ့ ဒုတိယ ပုဂ္ဂိုလ်စရိုက်လား?

ယဲ့ယွီ မျက်လုံးတွေကို အနည်းငယ် မှေးစင်းလိုက်တယ်။

ကန်ကျီကျွေး အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်- "မင်း ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ ဂရုစိုက်စရာ မလိုဘူး!"

"တစ်ခုပဲ မှတ်ထား။"

"ဒီနေ့ကစပြီး ကန်တူတူရဲ့ နာမည်ကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောနဲ့။"

"မဟုတ်ရင် ငါ မင်းကို သေချာပေါက် မြိုချပစ်မယ်!"

ဒီစကားကို ပြောပြီးနောက် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကန်ကျီကျွေးလို့ ခေါ်တဲ့ အမျိုးသမီးရဲ့ မျက်နှာက အေးစက်လွန်းနေတယ်။

သူမ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး အရှေ့ဘက်သို့ လျှင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

အသက်ရှူအနည်းငယ်အတွင်း သူမ အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။

ပတ်ဝန်းကျင်က ပြန်လည် တည်ငြိမ်လာခဲ့တယ်။

အရာအားလုံး အလွန်မြန်ဆန်စွာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။

မြေပြင်မှာ ကျန်ခဲ့တဲ့ တွင်းတွေ မရှိရင်၊

ယဲ့ယွီက သူ ထင်ယောင်ထင်မှား ခံစားခဲ့ရလားဆိုတာကိုတောင် သံသယဝင်လုနီးပါးပဲ။

မကြာမီ။

ဝမ်ယိုတောင်ပေါ်က တခြား နတ်ဆိုးငယ်လေးတွေ စုဝေးလာကြတယ်။

မြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး သူတို့ အံ့အားသင့်နေကြတယ်။

"အဓိက အစောင့်အရှောက်၊ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ?"

"ဘာလို့ ကျွန်တော်တို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ aura တစ်ခုကို ခံစားခဲ့ရတာလဲ?"

ယဲ့ယွီ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။

ရင်းနှီးသော မျက်နှာများကို ကြည့်ရင်း။

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက်။

သူ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်- "ဒီနေ့ကစပြီး အရှင်ဧကရီရဲ့ နာမည်ကို ဘယ်သူမှ မပြောရဘူး၊ မဟုတ်ရင် သေရေးရှင်ရေး ဘေးအန္တရာယ်ကို ဖြစ်စေနိုင်တယ်!"

"ကျွန်တော်လည်း ဝမ်ယိုတောင်ကနေ ခဏတာ ထွက်ခွာသွားပါ့မယ်။"

ဒီစကားကို ကြားတော့ ရှိနေတဲ့ နတ်ဆိုးတွေ ရှုပ်ထွေးမှုတွေ ပြည့်နှက်နေခဲ့တယ်။

ယဲ့ယွီက ဘာလို့ ဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကို ရုတ်တရက် ချတာလဲဆိုတာ သူတို့ နားမလည်ခဲ့ဘူး။

ဒါ့အပြင် ဘုရင်မရဲ့ နာမည်ကို ပြောတာက ဘာလို့ သေရေးရှင်ရေး ဘေးအန္တရာယ်ကို ဖြစ်စေတာလဲဆိုတာ သူတို့ နားမလည်နိုင်ခဲ့ဘူး။

[ကျွန်တော်တို့ ကြီးမားတဲ့ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို စော်ကားမိတာလား?]

[ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ မှန်လား? ဘုရင်မက နတ်ဆိုးတွေအပေါ်မှာ အမြဲတမ်း ကြင်နာခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား?]

[သူမ ဘယ်လိုလုပ် ဘယ်သူ့ကိုမှ စော်ကားနိုင်မှာလဲ?]

ယဲ့ယွီက သူတို့ကို သိပ်မရှင်းပြဘဲ တောင်အောက်ကို တိုက်ရိုက် ဆင်းသွားခဲ့တယ်။

[အသက် ၂၆၀ နှစ်တွင် ယဲ့ယွီ တောင်ပိုင်းရိုင်းစိုင်းတိုက်ကြီးပတ်ပတ်လည်တွင် လှည့်လည်သွားလာခဲ့သည်။]

သူ့ရဲ့ ကံကြမ္မာကောင်းကိုရှောင်ရှားခြင်း ပါရမီကို အားကိုးပြီး အန္တရာယ်တစ်ခုပြီးတစ်ခုကို ရှောင်တိမ်းခဲ့တယ်။

သူ သတင်းအချို့ကိုလည်း ရရှိခဲ့တယ်။

[ကန်ကျီကျွေး၊ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ နာမည်ကြီးခဲ့တဲ့ ကြီးမားသော နတ်ဆိုးဘုရင်။]

[သူမကို တောင်ပိုင်းရိုင်းစိုင်းတိုက်ကြီးရဲ့ အလှဆုံးနဲ့ အန္တရာယ်အရှိဆုံး မြွေနတ်ဆိုးအဖြစ် ချီးကျူးခဲ့ကြတယ်။]

[နှစ်ရာနှစ်ကျော်လောက်က သူမ ရုတ်တရက် အစအနတောင်မကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။]

[မကြာသေးခင်ကမှ သူမ ပြန်ပေါ်လာခဲ့တာ။]

ယဲ့ယွီ ဒါကို သိလိုက်ရတဲ့အခါ သူ အရမ်း အံ့အားသင့်ခဲ့တယ်။

[နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ နာမည်ကြီးခဲ့တဲ့ ကြီးမားသော နတ်ဆိုးဘုရင်လား? မြွေနတ်ဆိုးလား?]

[ဒီလိုဆိုရင် ကန်ကျီကျွေးက အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်ပြီး ကန်တူတူက သူ့ရဲ့ ဒုတိယ ပုဂ္ဂိုလ်စရိုက်လား?]

အဲဒီလို ဖြစ်နိုင်ခြေ အများဆုံးပဲ။

နှစ်ရာနှစ်ကျော်ရဲ့ အချိန်ဇယားက လုံးဝ ကိုက်ညီနေတယ်။

ဒီအရာက ယဲ့ယွီကို အနည်းငယ် စိတ်ပျက်အားငယ်စေခဲ့တယ်။

စိတ်ထဲကနေ ပြန်သုံးသပ်ကြည့်တော့ ယဲ့ယွီက ကန်တူတူကို အတော်လေး ကြိုက်နေသေးတယ်။

သူ သူမကို မကြာခဏ သတိရနေခဲ့တယ်။

ဒါကြောင့် ယဲ့ယွီ စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်တယ်။

သူ ခွန်အားလုံလောက်ပြီဆိုရင် ကန်ကျီကျွေးကို သေချာပေါက် ပြန်ရှာမယ်။

[ကန်တူတူနဲ့ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲလို့ သူ့ကို မေးမယ်?]

[တကယ်လို့ ဒုတိယ ပုဂ္ဂိုလ်စရိုက်ဆိုရင် သူ့ကို နိုးကြားအောင် လုပ်ဖို့ နည်းလမ်းရှာမယ်!]

သို့သော် ဤပန်းတိုင်သည် ယခုအချိန်တွင် အနည်းငယ် စောလွန်းနေပုံရသည်။

အခြားအိပ်မက်နယ်ပယ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်။

ဤအိပ်မက်ဘဝတွင် ပါရမီသည် သိပ်မမြင့်မားလှပေ။

နောက်ဆုံးအိပ်မက်နယ်ပယ်တွင်။

အသက်လေးဆယ်ကျော်သာ ရှိသေးပြီး သူ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီ။

ဒါပေမဲ့ အခု သူ အသက် နှစ်ရာခြောက်ဆယ်ရှိပြီ။

ပြီးတော့ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည် ရဲ့ ထိပ်ဆုံးအဆင့်မှာပဲ ပိတ်မိနေတုန်းပဲ။

တကယ်ပဲ စိတ်ပျက်အားငယ်စရာပဲ။

ဒါပေမဲ့ ဒီပါရမီက တည်ငြိမ်တယ်။

နေ့စဉ် ဗေဒင်ဟောခြင်းဖြင့် သူ အန္တရာယ်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ရှောင်ရှားနိုင်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံ အရိပ်အမြွက်တွေအပေါ် အခြေခံပြီး အခွင့်အလမ်းလေးအချို့ကို ရှာတွေ့နိုင်တယ်။

ဒါပေမဲ့ အခုချိန်ထိ သူ အရေးကြီးတဲ့ အခွင့်အလမ်းကို မကြုံတွေ့ရသေးဘူး!

တစ်မနက်ခင်းတွင်။

ယဲ့ယွီ ဗေဒင်ဟောဖို့ ပြန်ပြင်နေတုန်းမှာ။

သူ ရုတ်တရက် အဝေးကနေ အလွန်ပြင်းထန်တဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရတယ်။

တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ယဲ့ယွီ ချက်ချင်း ထိုဘက်သို့ ထွက်ပြေးခဲ့သည်။

[မကြာသေးခင်က ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ?]

[ငါ ကြီးမားတဲ့ နတ်ဆိုးတွေရဲ့ ပစ်မှတ်ထားခံရပြီး လိုက်ဖမ်းခံရနေတယ်!]

ဒီအရာက ယဲ့ယွီကို ရှုပ်ထွေးစေခဲ့တယ်။

သူ အားကြီးသူ အနိုင်ယူဆိုတဲ့ နိယာမကို နားလည်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ပုံမှန်အခြေအနေအောက်မှာ နတ်ဆိုးတွေက တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်မှု မလုပ်ကြဘူး။

ဒါဆို ဘာလို့ သူ တောင်အောက်ဆင်းလာကတည်းက အဆက်မပြတ် လိုက်ဖမ်းခံနေရတာလဲ?

ဒါ့အပြင် သူ့ကို လိုက်ဖမ်းနေတဲ့သူတွေက ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် အထက် ကြီးမားတဲ့ နတ်ဆိုးတွေချည်းပဲ။

ဒါက နည်းနည်း အဆင်မပြေဘူး မဟုတ်ဘူးလား?

ယဲ့ယွီ ပတ်ပတ်လည် ပြေးလွှားနေတုန်းမှာ။

တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်မှာ သူ မမျှော်လင့်တဲ့ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

All Chapters