အခန်း ၂၁၅-၂၁၆

အခန်း ၂၁၅

[ယဉ်ဖေးကျင်းသည် အမြဲလိုလို အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးကို အရိပ်ထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထားသည်။]

သူမသည် ပုံမှန်အတိုင်း မြေခွေးတောင်တန်းတွင်ကင်းလှည့်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ရုတ်တရက် ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။

[ယဉ်ဖေးကျင်း၊ ငါ အကူအညီလိုတယ်!]

သူမ ခေါင်းလှည့်လိုက်တော့ ယဲ့ယွီသည် အရှိန်အပြင်းဖြင့် သူမဆီသို့ ပြေးလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ၏နောက်တွင် ပေတစ်ထောင်နီးပါးရှည်လျားသောကြီးမားသော ပိုးကောင်ကြီးတစ်ကောင် က ယဲ့ယွီကို လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသည်။

မြေပြင်သည် သူတို့အောက်တွင် လှိုင်းထသလို လှိမ့်နေပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဟုန်များထွက်ပေါ်နေသည်။

ယဉ်ဖေးကျင်းသည် ထိတ်လန့်သွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများကို မယုံနိုင်ခဲ့ပေ။

[ယဲ့ယွီ တကယ်ပဲ တောင်ပိုင်းရိုင်းစိုင်းတိုက်ကြီးကို ရောက်လာတာလား?]

[ပြီးတော့ သူ မြီးသုံးချောင်းတောင် ပေါက်လာတာလား?]

မှော်ပညာလား?

[မဟုတ်ဘူး၊ ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး!]

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က နတ်ဆိုးစွမ်းအင်က မယုံနိုင်လောက်အောင် စစ်စစ်ပေါက်ပေါက်ပဲ။

ဘယ်လောက်ပဲ ကျွမ်းကျင်တဲ့ မှော်ပညာ ဒါမှမဟုတ် အဆောင်အစီရင်ဖြစ်ဖြစ် ဒါကို မလုပ်နိုင်ဘူး။

ဘာဖြစ်နေတာလဲ?

ယဉ်ဖေးကျင်း မေးခွန်းကို နက်နက်နဲနဲ မစဉ်းစားရဲဘူး။

သူမ ချက်ချင်း လှုပ်ရှားပြီး ကြီးမားသော ပိုးကောင်ကြီး၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

[ဒါက မြေခွေးတောင်တန်းပဲ;သင့်ကို ဝင်ခွင့်မပြုပါ။ နောက်တစ်လှမ်း လှမ်းရင် ငါ မင်းကို သတ်မယ်!]

ပိုးကောင်ကြီး ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ပိုးကောင်ကြီး**၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အမြင့်သို့ ထောင်မတ်နေပြီး ခေါင်းပေါ်တွင် အမျိုးသမီးပုံသဏ္ဌာန်တစ်ဝက် ပေါ်လာသည်။

ပိုးကောင်မသည် ယဲ့ယွီကို လောဘတကြီး ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်- "မြေခွေးလေး၊ တိုက်ပွဲဖြစ်လာရင် မင်း ငါ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး။"

"ငါတို့ ပူးပေါင်းရင် ဘယ်လိုလဲ? ဒီလူကို နှစ်ပိုင်းခွဲပြီး ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံး ခွဲယူရအောင်!"

ဒီစကားကို ကြားတော့ ယဲ့ယွီ မနေနိုင်ဘဲ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်တယ်။

[ဘာလို့ သူ့ကို စားချင်တာလဲ?]

[မင်း ရူးနေတာလား?]

ယဉ်ဖေးကျင်း ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။

သူမ၏ နောက်တွင် မြီးခြောက်ချောင်းရှိသော မြေခွေး တစ္ဆေ ကြီးတစ်ကောင် ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် ပိုးကောင်ကြီးနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ရပ်တည်နေသည်။

ယဉ်ဖေးကျင်းက ခိုင်မာစွာ ပြောလိုက်သည်- "ဒီလူက ငါ့ရဲ့ ကာကွယ်မှုအောက်မှာရှိနေတယ် သူ့ကိုထိဖို့မစဉ်းစားနဲ့!"

"အခု မင်း ထွက်သွား၊ ဒါမှမဟုတ် မြေခွေးတောင်ခြေရင်းမှာ သေရမယ်!"

တကယ်တော့။

သူမရှေ့က ပိုးကောင်ကြီးက အလယ်အလတ် ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် ကြီးမားတဲ့ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ပဲ။

ယဉ်ဖေးကျင်းကတော့ မကြာသေးခင်ကမှ အစောပိုင်း ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် ကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ခဲ့တာ။

တိုက်ပွဲဖြစ်လာရင်။

သူမသည် ပိုးကောင်ကြီး၏ ပြိုင်ဘက် မဖြစ်နိုင်ချေ။

လက်ရှိတွင် သူမ၏ အဒေါ် ကျိုးရွှမ်းသည် သူ၏ ကြာရှည်ပျောက်ဆုံးနေသော ချစ်သူကို ရှာဖွေရန် ဗဟိုတိုက်ကြီး၏ လန်နိုင်ငံသို့ သွားခဲ့သည်။

မြေခွေးတောင်ရှိ မြေခွေးများထဲတွင် ခွန်အား**အကောင်းဆုံးမှာ ယဉ်ဖေးကျင်းဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပြင်ပအကူအညီ မရှိတော့ပေ။

ဒါကြောင့် ယဉ်ဖေးကျင်းက အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့တယ်။

တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာမှာ မြေခွေးတောင်နာမည်ကို အသုံးပြုပြီး ပိုးကောင်ကြီးက တိုက်ခိုက်ဖို့ မရဲဘူးလို့ လောင်းကြေးထပ်ဖို့ပဲ!

ကံကောင်းစွာဖြင့်။

ဒီနည်းဗျူဟာက အလုပ်ဖြစ်ခဲ့တယ်!

ပိုးကောင်ကြီးက အရမ်း ယုံကြည်မှုရှိနေဟန်ရတဲ့ ယဉ်ဖေးကျင်းကို ကြည့်ပြီး သူ့ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက လေးနက်လာခဲ့တယ်။

[မြေခွေးမျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင် ကျိုးရွှမ်းကို ပြောလိုက်၊ တစ်နေ့ကျရင် ငါ ပြန်လက်စားချေမယ်!]

ဒီကြမ်းတမ်းတဲ့ စကားကို ချန်ထားခဲ့ပြီးနောက်၊

ပိုးကောင်ကြီး လှည့်ထွက်သွားခဲ့တယ်။

ယဉ်ဖေးကျင်းရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက အေးစက်နေတယ်။

သူမ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သူ့ရဲ့ နတ်မျက်စိနဲ့ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်တယ်။

ပိုးကောင်ကြီး တကယ် ထွက်သွားပြီဆိုတာ သေချာတော့မှ သူ သက်ပြင်းချလိုက်မိတယ်။

ပိုးကောင်ကြီးက သူ့အဒေါ် ကျိုးရွှမ်းကို ကြောက်ရွံ့ပုံရတယ်။

သူမရဲ့ ခွန်အားကို သိလို့ သူ ကြောက်လန့်ပြီး ထွက်သွားတာ။

တကယ်ပဲ ကံကောင်းတယ်။

မဟုတ်ရင် တိုက်ပွဲဖြစ်လာရင် ယဉ်ဖေးကျင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်ဖို့တောင် ရုန်းကန်ရလိမ့်မယ်။

အကျပ်အတည်းကို အောင်မြင်စွာ ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်ကို မြင်သောအခါ။

ယဲ့ယွီ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာခဲ့သည်။

သူ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်- "ဒီတစ်ခါ အရမ်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ယဉ်ဖေးကျင်း ဒါကို မတုံ့ပြန်ခဲ့ဘူး။

အစားထိုးအနေနဲ့ သူမ ယဲ့ယွီကို ခေါင်းအစခြေအဆုံး လေးနက်စွာ စစ်ဆေးလိုက်တယ်။

ခဏအကြာမှာ သူမရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက အလွန် ထူးဆန်းလာပြီး ပြောလိုက်သည်- "ရှင်က မြေခွေးနတ်ဆိုး ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?"

လက်ရှိတွင် ယဉ်ဖေးကျင်း အတော်လေး ရှုပ်ထွေးနေခဲ့တယ်။

သူမ ယဲ့ယွီအကြောင်းကို တကယ်သေချာ မမြင်နိုင်ခဲ့ဘူး။

ဗဟိုတိုက်ကြီးက ချီယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဒီလို အစွမ်းထက်တဲ့ နတ်ဆိုးပညာတွေ ပိုင်ဆိုင်နေတယ်။

သူ ဖွဲ့စည်းပုံအမျိုးမျိုးမှာလည်း ကျွမ်းကျင်တယ်။

ဒီလို ကျယ်ပြန့်တဲ့ အသိပညာက ကမ္ဘာမှာ ရှားပါးနေပြီ။

ဒါပေမဲ့ သူမ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။

[လအနည်းငယ်အတွင်း ယဲ့ယွီ မြေခွေးနတ်ဆိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမယ်။]

ဒါက ပျံ့နှံ့သွားရင် တိုက်ကြီးငါးခုလုံးမှာ ဘယ်သူမှ ယုံမှာ မဟုတ်ဘူး!

[လူတွေက လူတွေပဲ၊ နတ်ဆိုးတွေက နတ်ဆိုးတွေပဲ! ဒီလို ပြောင်းလဲမှုမျိုး ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?]

ဒါ့အပြင် ယဲ့ယွီက တစ်ဝက်နတ်ဆိုး(နတ်ဆိုးတပိုင်းလူတစ်ပိုင်း) လုံးဝ မဟုတ်ဘူး။

တစ်ဝက်နတ်ဆိုးရဲ့ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်က ဒီလောက် အစစ်အမှန်ကြီး စစ်စစ်ပေါက်ပေါက် မဖြစ်နိုင်ဘူး!

တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတာ သေချာပေါက် ရှိရမယ်!

ယဉ်ဖေးကျင်း ဒါကို လက်မခံနိုင်ခဲ့ဘူး။

ဒါကြောင့် သူမ ယဲ့ယွီရဲ့ အယောင်ဆောင်မှုကို ဖော်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။

သူမရဲ့ အတွေးအခေါ်တွေကို သက်သေပြဖို့။

သူမ ယဲ့ယွီရဲ့ လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်တယ်။

သူ့ရဲ့ အမြီးရဲ့ မူလအစကို ပိုပြီး နီးနီးကပ်ကပ် ကြည့်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။

ဟင် ......

ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ဘယ်သူမဆို အမြီးရဲ့ မူလအစကို အဲ့လိုကြီး စစ်ဆေးလို့ရလား?

[မင်း တကယ်ပဲ အတော်လေး ရဲရင့်တာပဲ!]

သူမရဲ့ လက်က ယဲ့ယွီ**ရှေ့က ယောက်ျားတိုင်းပါတဲ့ အမြီးကိုပါဆုပ်ကိုင်တော့မလိုဖြစ်လာတော့

ဒါမျိုးတော့မလုပ်ရဘူးလေ

ယဲ့ယွီက ပြတ်ပြတ်သားသား ခုခံလာခဲ့တယ်။

သူ ယဉ်ဖေးကျင်းရဲ့ လက်တွေကို ထိန်းချုပ်ပြီး သူမကို ထိန်းချုပ်လိုက်တယ်။

အလွန်အမင်း လေးနက်စွာ သူ ရှင်းပြလိုက်သည်- "စိတ်အေးအေးထားဖို့ အကြံပေးချင်တယ်; အမြီးတွေက အဲ့လိုစစ်ဆေးဖို့ မဟုတ်ဘူး!"

"မင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောနိုင်တာက ငါက အခု နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ပဲ!"

"မင်း ထပ်ပြီး ဒုက္ခပေးရဲရင် သတိထား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ မင်းကို ရိုက်နှက်ပစ်မယ်!"

ယဲ့ယွီလည်း အတော်လေး စိတ်ရှုပ်နေခဲ့တယ်။

သူ ဒီအိပ်မက်နယ်ပယ်မှာ အိပ်မက်မက်နေရင်း အပြင်လောကမှာ တကယ်သူနဲ့သိတဲ့သူနဲ့ ပြန်ဆုံရတာဒါပထမဆုံးပဲ ။ သူနဲ့အစေးမကပ်တဲ့ *ယဉ်ဖေးကျင်း**နဲ့ ကြုံတွေ့ရမယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။

အရင်ကတော့ အန္တရာယ်တွေ ပြည့်နှက်နေတာမို့ သူ သိပ်မစဉ်းစားခဲ့ဘူး။

အခုတော့ တည်ငြိမ်သွားပြီ။

သူ ယဉ်ဖေးကျင်းရဲ့ မေးခွန်းတွေက ဖြေဖို့ မလွယ်ဘူးဆိုတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

လူကနေ နတ်ဆိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲတာကို ဘယ်လိုရှင်းပြရမလဲ?

ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ဒါက သေချာပေါက် အဆင်ပြေမှာ မဟုတ်ဘူး!

[အိပ်မက်စနစ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဘာမှ ထုတ်ဖော်လို့ မရဘူး!]

ဒါကြောင့် သူ အဖြေတစ်ခုတည်းကိုပဲ မှီခိုရတော့တယ်။

[ငါက အခု နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ပဲ!]

[ဒါက အမှန်တရားပဲ။]

[ငါ့ နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်နဲ့ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်က တကယ်ကို အစစ်အမှန်ပဲ။]

[ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ရဲ့ အဝတ်အစားကိုလှန်လှောပြီး အမြီး**ကို ကြည့်ဖို့ ကတော့ဘယ်လိုမှ မရဘူးလေ!]

သူမရဲ့ လက်တွေ လုံးဝ ထိန်းချုပ်ခံထားရတော့ ယဉ်ဖေးကျင်း တစ်ကိုယ်လုံး အားနည်းနေတာကို ခံစားရတယ်။

အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ သူ ယဲ့ယွီနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတိုင်း၊

သူမ သူ့ရဲ့ ငတုံးမလေးဆိုပီးအထင်မြင်သေးသလိုဆက်ဆံခံရတာကို လုံးဝ ခံစားနေရတယ်!

ဒါက ယဉ်ဖေးကျင်းကို ရှက်ရွံ့စေပြီး ဒေါသထွက်စေခဲ့တယ်။

[ပြီးတော့ ရှင်က ငါ့ကို ရိုက်နှက်မယ်လို့ ပြောနေတာလား?]

[ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?]

ယဉ်ဖေးကျင်းရဲ့ မျက်နှာ ဖြူဖတ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်- "ရှင် ကျမကို လွှတ်ပေးတာ ကောင်းမယ်၊ မဟုတ်ရင် ကျမ... ကျမ ရှင့်ကို အလွတ်မပေးဘူး!"

သူမ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် သူမသည် ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် ကြီးမားသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ဖြစ်နေသည်ကို လုံးဝ မေ့သွားခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ သူမ မှတ်မိရင်တောင် အရေးမကြီးဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ယဉ်ဖေးကျင်းရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ။

ယဲ့ယွီက ပြိုင်ဘက်ကင်း အင်အားကြီးသူတစ်ဦးပဲ။

လန်နိုင်ငံမှာ အလယ်အလတ်ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် ဖွဲ့စည်းပုံဆရာတွေကို ယဲ့ယွီက သူ့လက်တစ်ဖက်လှုပ်ရုံနဲ့ သတ်နိုင်တယ်။

သူမက ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် ကို မကြာသေးခင်ကမှ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ခဲ့တာ; သူ ယဲ့ယွီကို ဘယ်လို ယှဉ်နိုင်မှာလဲ?

ယဉ်ဖေးကျင်း ဘယ်လို ခုခံရမယ်မှန်း မသိအောင် ဖြစ်နေခဲ့တယ်။

ယဉ်ဖေးကျင်းရဲ့ အသံမှာ ထိတ်လန့်မှုအရိပ်အမြွက်ကို ကြားတော့။

သူ့ကို အလိုလိုရှိန်နေမှန်းသိတော့ ယဲ့ယွီက စနောက်တဲ့ မျက်နှာအမူအရာ ပြသလိုက်တယ်။

သူ ယဉ်ဖေးကျင်းရဲ့ နားနား ကပ်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်- "မင်းကိုမင်းပြန် ကြည့်ပါဦး၊ အရမ်း စိုးရိမ်သောကတွေများနေတာ!"

ထိုအချိန်တွင်ရုတ်တရက် ..............

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခု ကျဆင်းလာသည်။

ယဲ့ယွီနဲ့ ယဉ်ဖေးကျင်းတို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် လှပသော ရင့်ကျက်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး လေထဲတွင်အေးဆေးစွာရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူမထံမှ ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။

သူမ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်- "မင်း ငါ့ ကျင်းအာကို အနိုင်ကျင့်နေတာလား?"

ယဲ့ယွီ ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်မှာ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် လန်နိုင်ငံရှိ ပန်းချီကားထဲက အမျိုးသမီးဖြစ်သည်။

သူ ယဉ်ဖေးကျင်း၏ လက်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်- "စီနီယာက အဒေါ် ကျိုးရွှမ်း ဖြစ်ရမယ်၊ မှန်လား?"

"ကျွန်တော် ယဲ့ယွီပါ၊ ယဉ်ဖေးကျင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းပါ။ ကျွန်တော်တို့ စနေတာပါ။"

ဒီစကားကို ကြားတော့ ကျိုးရွှမ်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာ သိသိသာသာ နူးညံ့လာခဲ့သည်။

"ဒါဆို မိတ်ဆွေငယ် ယဲ့ယွီလား။ မင်းနဲ့ ကျင်းအာရဲ့ ကိစ္စတွေကို ယဉ်ကျီဆီက ကြားခဲ့တယ်။"

"မင်းတို့ နှစ်ယောက်က တကယ်ပဲ တစ်ခုခုပဲ။"

"အချစ်ကို ပြချင်ရင်တောင် အနည်းဆုံး ပိုပြီး သင့်တော်တဲ့ နေရာတစ်ခု ရှာသင့်တယ်။"

"ဒီလို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း လုပ်တာက ဘယ်လို စည်းကမ်းမရှိဖြစ်နေတာ လဲ?"

၂၁၆ ဆက်ရန်

*****

အခန်း ၂၁၆

တောင်ပိုင်းရိုင်းစိုင်းတိုက်ကြီးရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သန့်စင်မွန်မြတ်သောမြေနေရာတစ်ခုတွင်။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ကန်ကျီကျွေးသည် တင်ပျဉ်ခွေကာ ထိုင်နေသည်။

သူမ၏ မျက်လုံးများ တင်းတင်းမှိတ်ထားပြီး သူ့မျက်နှာအမူအရာသည် အလွန်လေးနက်နေသည်။

သူမ၏နောက်တွင်။

ကြီးမားသော နဂါးနက် တစ္ဆေ တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ပြီးတော့ ဝိုးတဝါး၊ နဂါးနက် တစ္ဆေ ဘေးမှာ၊ မြွေဖြူ တစ္ဆေ တစ်ခုလည်း မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်။

တစ္ဆေ နှစ်ခုလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကန်ကျီကျွေး ဖြည်းဖြည်းချင်း မျက်လုံးဖွင့်သည်။

သူမ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကြမ်းတမ်းစွာ ပြောလိုက်သည်- "ဆယ်စုနှစ်တွေ ကြာခဲ့ပြီ၊ မင်း ဘာလိုချင်တာလဲ?"

"အဲဒီတုန်းက ငါ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် မရခဲ့ရင် မင်း ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ဘာ၊ အခု မင်း မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေပြီလား?"

"မင်း အဲဒီမြေခွေးကို ရှာရမှာလား?"

"သူ့ရဲ့ ပါရမီ သွေးသားနဲ့ဆိုရင် တောင်ပိုင်းရိုင်းစိုင်းတိုက်ကြီးမှာ သူ ကြီးပြင်းဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။"

"သူ သေတာ ကြာပြီ ဖြစ်နိုင်တယ်။"

ကန်ကျီကျွေး၏ အေးစက်သော စကားများ ကျရောက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်။

သူမ၏ နှလုံးသားပင်လယ်ထဲတွင် ကန်တူတူ၏ အသံ ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။

"ဖက် ဖက် ဖက်၊ မင်း အဲဒီလို မပြောရဘူး။"

"ယွီယွီလေးမှာ နက်ရှိုင်းတဲ့ ကံကောင်းမှုတွေ ရှိတယ်၊ သူ မသေနိုင်ဘူး!"

"အစကတည်းက မင်းက ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နေခဲ့တာ။ အခု ငါ မဆုတ်ခွာချင်တော့ဘူး။"

"ခန္ဓာကိုယ်ကို ငါ့ကို ထိန်းချုပ်ခွင့်ပေးပါ၊ ငါ နှစ်ငါးရာပဲ လိုတယ်။"

"နှစ်ငါးရာကြာရင် ငါတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က တစ်နှစ် ဒါမှမဟုတ် တစ်ရက်တောင် ပိုင်ဆိုင်နိုင်တယ်။"

"ဒါမှမဟုတ် အနာဂတ်မှာ ငါတို့ တစ်ရက်စီ ဒါမှမဟုတ် တစ်နှစ်စီ လှည့်ပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်။"

ကန်ကျီကျွေး လှောင်ပြောင်လိုက်သည်- "အိပ်မက်မက်နေတာပဲ! အရာအားလုံးကို မင်းသဘောအတိုင်း ချန်ထားခဲ့ရင် ငါတို့ သေတာ ကြာပြီ!"

မှန်တယ်။ ကန်ကျီကျွေးနဲ့ ကန်တူတူဟာ လွတ်လပ်တဲ့ ဝိညာဉ်နှစ်ခုဖြစ်ပေမဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုတည်းကို ခွဲဝေပိုင်ဆိုင်ကြတယ်။

သူတို့ဟာ တကယ်ပဲ ဝိညာဉ်နှစ်ခွ တည်ရှိမှုပဲ။

ကျင့်ကြံမှုလောကမှာ ဒီလို ဖွဲ့စည်းပုံကို "ကြာပန်းနှစ်ခိုင်ဝိညာဉ်" လို့လည်း သိကြတယ်။

ပင်စည်တစ်ခုပေါ်က ပန်းနှစ်ပွင့်။

ဒါက အလွန် ရှားပါးတယ်။

ကြာပန်းနှစ်ခိုင်ဝိညာဉ် ဖွဲ့စည်းပုံရှိသူတွေဟာ အားတစ်ဝက်နဲ့ ရလဒ်နှစ်ဆ ရရှိနိုင်တယ်။

ဒါ့အပြင် သူတို့ဟာ နှလုံးသားနတ်ဆိုးရဲ့ ဒုက္ခတွေကို စိုးရိမ်စရာ မလိုဘူး။

ဒါကြောင့် ကန်ကျီကျွေးဟာ တောင်ပိုင်းရိုင်းစိုင်းတိုက်ကြီးမှာ နာမည်ကြီးခဲ့တာ။

ညီအစ်မနှစ်ယောက်က စရိုက်ချင်း သိသိသာသာ ကွာခြားကြတယ်။

အစ်မကြီး ကန်ကျီကျွေးက လွှမ်းမိုးပြီး ရက်စက်သွေးအေးတယ်။

ညီမလေး ကန်တူတူကတော့ နူးညံ့ပြီး ကြောက်တတ်တယ်။

သူတို့ရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထား မတူညီတာကြောင့်ပဲ။

အချိန်အတော်ကြာအောင်။

ကန်ကျီကျွေးဟာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အမြဲတမ်း ထိန်းချုပ်ခဲ့တယ်။

ပြီးတော့ ကန်တူတူက သူ့ရဲ့ နှလုံးသားပင်လယ်ထဲမှာ ထိုင်နေခဲ့တယ်။

ကန်ကျီကျွေးရဲ့ ရှုထောင့်ကနေ သူ အပြင်ဘက်က အရာအားလုံးကို တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့တယ်။

ကျင့်ကြံမှုလောကရဲ့ လှည့်ကွက်တွေနဲ့ အသက်နှင့်သေခြင်းတိုက်ပွဲတွေကို ရင်းနှီးလာတော့။

ကန်တူတူ တစ်ခါတစ်ရံ သူ တစ်သက်လုံး သူ့ရဲ့ နှလုံးသားပင်လယ်ထဲမှာပဲ နေရင် ဘာမှ မမှားဘူးလို့ ခံစားရတယ်။

ဒီအကြောင်းပြချက်ကြောင့်ပဲ။

ဝိညာဉ်နှစ်ခုက အချင်းချင်း မယှဉ်ပြိုင်ကြဘူး၊ အဲဒီအစား သူတို့ အချင်းချင်း ဖြည့်ဆည်းပေးကြတယ်။

သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်က လျင်မြန်တယ်။

နှစ်ငါးရာကျော်ကတည်းက သူတို့ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်းနယ်ပယ် ရဲ့ နောက်ပိုင်းအဆင့်ကို ရောက်ရှိခဲ့ကြပြီ။

သို့သော် သူတို့ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်းနယ်ပယ် ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ရှိဖို့ အခွင့်အလမ်းတစ်ခု လိုအပ်နေခဲ့တယ်။

သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ဒီအဆင့်မှာ ပိတ်မိနေခဲ့တယ်။

နှစ်ရာနှစ်ကျော်ကတည်းက။

ကန်ကျီကျွေးဟာ သေမင်းအရိပ်တောင်ကြား မှာ အသွင်ပြောင်းမိုးပြာပန်း တစ်ပွင့်ကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်။

သူမ ဒီပစ္စည်းကို အောင်မြင်စွာ ရရှိနိုင်ခဲ့ရင်။

သူမ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်းနယ်ပယ် ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို တက်လှမ်းနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ခဲ့တယ်။

သို့သော် ဒီ အသွင်ပြောင်းမိုးပြာပန်း အနီးမှာ ရွှေခြင်္သေ့နတ်ဆိုးဘုရင်တစ်ပါးက စောင့်ကြပ်နေခဲ့တယ်။

ပြိုင်ဘက်က တကယ်ပဲ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်းနယ်ပယ် ရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိနေပြီး ဘယ်အချိန်မဆို တက်လှမ်းနိုင်တယ်။

ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ ဒီရွှေခြင်္သေ့က သူ့ရဲ့ မိုးကောင်းကင်ကပ်ဘေး ကာလအတွင်း အသွင်ပြောင်းမိုးပြာပန်း ကို မြိုချပြီး အောင်မြင်စွာ တိုးတက်ဖို့ စီစဉ်နေခဲ့တယ်။

ဒီလို အခြေအနေမျိုးကို ရင်ဆိုင်ရတော့။

ကန်ကျီကျွေးဟာ ဆုတ်ခွာမယ့် အရိပ်အယောင် မပြခဲ့ဘူး; သူမ ရွှေခြင်္သေ့နတ်ဆိုးဘုရင်နဲ့ တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ ပြတ်ပြတ်သားသား ရှေ့တိုးခဲ့တယ်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ ကောင်းကောင်း သိတယ်။

ကျင့်ကြံမှုလောကမှာ အရင်းအမြစ်အားလုံးကို တိုက်ခိုက်ပြီး ရယူရမယ်။

ကြောက်ရင် တစ်သက်လုံး ရှုံးလိမ့်မယ်!

သုံးရက်သုံးည ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအပြီးတွင်။

ကန်ကျီကျွေး ရွှေခြင်္သေ့ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒါကို အောင်ပွဲလို့ ပြောဖို့ ခက်ခဲတယ်။

သူတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲက အရမ်း ပြင်းထန်လွန်းတယ်။

သူမ အသွင်ပြောင်းမိုးပြာပန်း အတွက် ကာကွယ်ရေးအတားအဆီးကို အစောပိုင်းကတည်းက စီစဉ်ထားခဲ့ပေမဲ့ ထိန်းသိမ်းထားလို့ မရခဲ့ဘူး။

အသွင်ပြောင်းမိုးပြာပန်း ဟာ တိုက်ပွဲအတွင်း အမှုန်အမွှားအဖြစ် ပြောင်းသွားခဲ့တယ်။

ကန်ကျီကျွေး ကြီးမားသော နောင်တကို ခံစားရပြီး သူ့ဝိညာဉ် ဒဏ်ရာရခဲ့တာကြောင့် နက်ရှိုင်းတဲ့ အိပ်စက်ခြင်းထဲကို ကျရောက်ခဲ့ရတယ်။

ကန်တူတူ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ခဲ့တယ်။

အစပိုင်းမှာ။

ကန်တူတူ အနည်းငယ် ကြောက်တတ်ပြီး ဟိုဒီ ပြေးဖို့ ကြောက်ခဲ့တယ်; သူ သန့်စင်မွန်မြတ်သောမြေနေရာမှာပဲ နေဖို့ ရဲခဲ့တယ်။

အချိန်ကုန်လွန်လာတော့ သူ့သတ္တိတွေ တိုးလာခဲ့တယ်။

ကန်တူတူ ဒီလိုမျိုး အချိန်ဖြုန်းချင်တာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါကြောင့် သူ သင့်တော်တဲ့ တောင်တွေကို ရှာဖွေပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို မဟာ နတ်ဆိုးဘုရင်အဖြစ် ခံစားရအောင် တောင်တစ်လုံးကို ပိုင်ဆိုင်ဖို့ ပြင်ဆင်ခဲ့တယ်။

နောက်ပိုင်းမှာ သူ ဝမ်ယိုတောင်ကို ရောက်လာပြီး ယဲ့ယွီကို သူ့ရဲ့ လက်အောက်ခံအဖြစ် အောင်မြင်စွာ ခေါ်ဆောင်နိုင်ခဲ့တယ်။

အချိန်တွေ အလျင်အမြန် ကုန်လွန်သွားတယ်။

ကန်တူတူ တောင်ပိုင်းရိုင်းစိုင်းတိုက်ကြီးမှာ ဘဝကို ပိုပြီး နှစ်သက်လာခဲ့တယ်။

သူမ ကမ္ဘာက အန္တရာယ်များပေမဲ့ လူတိုင်းမှာ သူတို့ကိုယ်ပိုင် ဘဝနေထိုင်နည်းတွေ ရှိတယ်ဆိုတာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တယ်။

သူမ နတ်ဆိုးတွေနဲ့ နူးညံ့စွာ ပြောဆိုသရွေ့ သူတို့လည်း ဖော်ရွေကြတယ်။

သူမ မသိလိုက်တာက အဲဒီ နတ်ဆိုးတွေဟာ ကန်တူတူရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးစွမ်းအားကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ ကြောက်ရွံ့ခဲ့ကြတာ။

နောက်ပိုင်းမှာ ယဲ့ယွီက သူ့ကို တာအို အဖော်အဖြစ် ရှာဖွေချင်တယ်လို့ ပြောပြတဲ့အခါ။

ကန်တူတူ အံ့အားသင့်ပြီး ဝမ်းသာခဲ့တယ်။

နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာ နေ့ရောညပါ အတူတူနေခဲ့ပြီးနောက်။

သူမ ယဲ့ယွီကို ချစ်မိသွားခဲ့ပြီ။

ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံကြောင့် သူ နှစ်နှစ် သဘောတူညီချက်တစ်ခုကို ချမှတ်ခဲ့တယ်။

မူလက သူမ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှု ဝင်ပြီး ကန်ကျီကျွေးနဲ့ ကိစ္စတွေကို သေချာဆွေးနွေးဖို့ စီစဉ်ခဲ့တယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ထားခဲ့တာ; နောက်ထပ် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ငါ ထိန်းချုပ်သင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား?

ဒါပေမဲ့ ကန်ကျီကျွေးဟာ ကန်တူတူနဲ့ ဒီအကြောင်း ဆွေးနွေးဖို့ လုံးဝ ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘူးလို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ။

သူမ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက် ထိန်းချုပ်လိုက်တယ်။

ယဲ့ယွီကို ရန်ပြုဖို့တောင် ရည်ရွယ်ခဲ့တယ်။

သဘာဝကျစွာပဲ ကန်တူတူက မလိုချင်ခဲ့ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူမ ကန်ကျီကျွေးနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။

ကန်ကျီကျွေး လက်ခံရုံပဲ တတ်နိုင်ခဲ့တယ်။

မူလက ဒီကိစ္စ ဒီမှာ ပြီးဆုံးမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။

ဒါပေမဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲ ဝမ်ယိုတောင်ကနေ ထွက်ခွာပြီး ဆယ်စုနှစ်များစွာအတွင်း ကန်တူတူက သူ့ကို ခုခံနေခဲ့တယ်။

ဒါက ကန်ကျီကျွေးကို အလွန် မကျေမနပ်ဖြစ်စေခဲ့တယ်။

အခု သူ ကန်တူတူကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်နေတယ်။

သူ ကန်တူတူကို ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ခွင့် လုံးဝ မပေးဘူး!

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကန်ကျီကျွေးက တာအို အဖော်အဖြစ် ကျင့်ကြံတယ်ဆိုတာ ကွန်အက္ခရာ နည်းစနစ်ကို အတူတူ ကျင့်ကြံတာလို့ ကောင်းကောင်း သိတယ်။ သူပါရောပြီး ခံစားရမဲ့ ကိစ္စကြီးလေ ၊ သူစိတ်မပါပဲ ဟိုကလုပ်သမျှခံရမှာကိုတော့ မရပါဘူး။

သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုတည်းကို ခွဲဝေပိုင်ဆိုင်ကြတယ်; နှလုံးသားပင်လယ်ထဲမှာနေနေရင်တောင် အပြင်ဘက်က အရာအားလုံးကို ကိုယ်တိုင်ခံစားရသလောက်နီးပါး သိနိုင်တယ်။

အဲဒီအကြောင်းကို စဉ်းစားရုံနဲ့ ကန်ကျီကျွေးက လက်မခံနိုင်ဘူး!

ဒါကြောင့် ဒီကိစ္စမှာ ညှိနှိုင်းစရာ နေရာမရှိဘူး!

ကန်ကျီကျွေးနဲ့ ကန်တူတူတို့ဟာ သန့်စင်မွန်မြတ်သောမြေနေရာမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ထပ်ပြီး တိုက်ခိုက်နေကြတယ်။

ဒီအတောအတွင်းမှာ။

တစ်ဖက်မှာရှိတဲ့ မြေခွေးတောင်မှာ။

ယဲ့ယွီ ကျိုးရွှမ်းဆီက နွေးထွေးတဲ့ ဧည့်ဝတ်ပြုမှုကို ခံစားနေရတယ်။

လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က။

ကျိုးရွှမ်းဟာ လန်နိုင်ငံကို သွားပြီး ယဉ်ကျီဆီက ယဲ့ယွီရဲ့ ဇာတ်လမ်းကို ကြားခဲ့တယ်။

ယဲ့ယွီ အဲဒီတုန်းက ဝင်ရောက်ကယ်တင်ခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့ရင်။

ဖြစ်နိုင်တာက ယဉ်ကျီနဲ့ ယဉ်ဖေးကျင်းတို့ သေတာ ကြာပြီ။

ဒီလို အသက်ကယ်ကျေးဇူးကို သေချာပေါက် ပြန်ဆပ်ရမယ်။

ဒါ့အပြင်။

ယဲ့ယွီက ယဉ်ဖေးကျင်းရဲ့ တာအို အဖော်လည်း ဖြစ်တယ်၊ ဒီလို ဆက်စပ်မှုနဲ့ဆိုရင် နှစ်ဖက်လုံးက သဘာဝကျစွာ ပိုမို နီးစပ်မှုကို ခံစားရတယ်။

ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး။

ယဉ်ဖေးကျင်း သူ့ရဲ့ ကန့်ကွက်မှုကို ဖော်ပြခဲ့တယ်။

သူမနဲ့ ယဲ့ယွီက ရန်သူတွေဖြစ်ပြီး တာအို အဖော်တွေ မဟုတ်ဘူးလို့ ဆိုခဲ့တယ်။

ကျိုးရွှမ်းက ဒါက ချစ်သူစုံတွဲလေးတွေရဲ့ ရန်ဖြစ်ခြင်းလို့ ပင်ကိုယ်ဗီဇအတိုင်း ထင်ခဲ့တယ်။

ဒါကြောင့် သူ အကြံပေးလိုက်သည်- "ကျေးဇူးမသိတတ်နဲ့! ကိုးမြီးကောင်းကင်မြေခွေးကို တာအို အဖော်အဖြစ် ရှာတွေ့တာက ဘဝရှစ်ခုကနေ ရခဲ့တဲ့ ကံကောင်းခြင်းပဲ!"

ဒီစကားကို ကြားတော့။

ယဲ့ယွီ ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားပြီး သူ့လက်ထဲက ဝိညာဉ်သစ်သီးကို မကိုင်ထားနိုင်တော့ဘူး။

ကိုးမြီးကောင်းကင်မြေခွေးလား?

ဒါက တကယ်ပဲ အထင်ကြီးစရာပဲ!