အခန်း ၂၂၀-၂၂၁

အခန်း ၂၂၀

**ရေနဂါး** ပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက်။

**ယဲ့ယွီ** တစ်လှမ်းတိုးပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို မြေပြင်ပေါ် ခိုင်မြဲစွာ ရပ်လိုက်သည်။

သူသည် **အနေအထား**ကို အနည်းငယ် ချိန်ညှိလိုက်ရုံမျှပင်၊

သို့သော် **အစီရင်ဖွဲ့စည်းပုံ** ရာချီနီးပါးကို **အသက်သွင်း**ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

သူသည် မည်သည့်အချိန်မဆို **လှုပ်ရှား**ရန် အသင့်ရှိနေသည်။

---

ဒီအချိန်မှာ။

**ယဲ့ယွီ**သည် **အဆိုးဆုံးအခြေအနေ**အတွက် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။

ဒီ **ရေနဂါး**ဟာ **အနောက်ပိုင်းနယ်နိမိတ်တိုက်ကြီး**က **တာအိုဆရာ**ရဲ့ **ခွန်အား**ထက် သာလွန်နေရင်တောင်၊

သူသည် **အခြေနေကို ထိန်းချုပ်**နိုင်ဆဲဖြစ်သည်။

ဒီနည်းနဲ့ **ကန်တူတူ**ကို ခေါ်ပြီး ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားဖို့ **အချိန်ဆွဲ**နိုင်မယ်။

---

**နောက်ဆုံး အိပ်မက်**တုန်းကလို **အသက်ပေးတိုက်ပွဲ**အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမှာကို သူ ခွင့်မပြုဘူး!

မကြာခင်မှာပဲ။

**ရေနဂါး**ရဲ့ ပုံစံ ပြောင်းလဲလာပြီး သူ့ကိုယ်ကအလင်းရောင်တွေ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်လက်နေသလို ဖြစ်သွားတယ်။

သူသည် **ကြောက်စရာကောင်းသော မျက်နှာအမူအရာ**ရှိသော **အလယ်အလတ်အရွယ်**လူတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူသည် **ကန်တူတူ**ကို လောဘကြီးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

---

သူ့အသံက **ဟိန်းဟိန်းငြီး**နေပြီး ပြောလိုက်သည်- "**ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ** စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် မင်း နောက်ဆုံးတော့ ကောင်းကင်ဘုံကိုတက်လှမ်းခဲ့ပြီ။"

ဒီစကားကို ကြားတော့၊

**ကန်တူတူ** မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ့ရှေ့က **အလယ်အလတ်အရွယ်**လူကို **အရမ်း ရင်းနှီးမှုမရှိ**ဘူးလို့ ခံစားရတယ်။

သူမ ဒီလူကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး ထင်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ သူ **ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ** စောင့်ဆိုင်းခဲ့တယ်လို့ ပြောတာလဲ?

---

**ကန်တူတူ** မသေချာဘူးလို့ ခံစားရတယ်။

ဒါကြောင့် သူမ သူ့နှလုံးသားပင်လယ်ထဲမှာ **ကန်ကျီကျွေး** ဒီလူကို သိလား မသိလားဆိုတာ မေးမြန်းခဲ့တယ်။

ကန်ကျီကျွေး**က သူ့ကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်ပြီး သူလည်း **မသိပါဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်။

"ငါ ဒီလူကို မမြင်ဖူးဘူး။"

"ဒါပေမဲ့ **သတိထား**၊ သူ့**ခွန်အား**က ကြီးမားတယ်။"

"မင်း သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး။ ငါကိုချုပ်နှောင်ထားတဲ့ ချိတ်ပိတ်**တံဆိပ်**အစီရင်ကို ချိုးဖျက်ပြီး ငါကို **ခန္ဓာကိုယ်**ကို ထိန်းချုပ်ခွင့်ပေးပါ; ငါ သူ့ကို ကိုင်တွယ်မယ်!"

---

ဒီစကားကို ကြားတော့ **ကန်တူတူ** ပြုံးပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"**အစ်မ**၊ မင်း ငါကို ဒီနည်းနဲ့ **တံဆိပ်**ကို ချိုးဖျက်ဖို့ လှည့်စားနိုင်မယ် ထင်နေတာလား?"

"မဖြစ်နိုင်ဘူး!"

"ငါ မလှည့်စားခံဘူး!"

**ကန်ကျီကျွေး** ဒေါသနဲ့ ပြည့်နှက်နေခဲ့တယ်။

---

သူမ ထပ်မံ အော်ဟစ်လိုက်သည်- "ငါ မင်းကို မလှည့်စားဘူး! မင်း တကယ်ပဲ သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး!"

တုံ့ပြန်မှုအနေနဲ့ **ကန်တူတူ** ထပ်ပြီး ဘာမှ မပြောတော့ဘူး။

သူတို့ဘေးမှာ ရပ်နေတဲ့ **ယဲ့ယွီ** မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်တယ်။

တစ်ခုခု လွဲနေတယ်!

ဒီ **ရေနဂါး**ရဲ့ **ခွန်အား**က **အနောက်ပိုင်းနယ်နိမိတ်တိုက်ကြီး**က **တာအိုဆရာ**နဲ့ လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်လို့ မရဘူး။

---

**ဝိညာဉ်စွမ်းအင်** လှုပ်ရှားမှုတွေအရ၊

**ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ်** ရဲ့ **အလယ်အဆင့်**မှာပဲ ရှိပုံရတယ်။

သူ **တာအိုဆရာ**နဲ့ မတူတာများလား?

ဒါကို သက်သေပြဖို့၊

**ယဲ့ယွီ** အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်- "**ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ်**စတက်ခါစလူတွေ ကို မင်းတို့ကလိုက်သတ်နေတာလား?"

---

ဒီစကားတွေ ပြောလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်။

**အလယ်အလတ်အရွယ်**လူနဲ့ **ကန်တူတူ**နှစ်ယောက်လုံး **ရှုပ်ထွေးတဲ့ မျက်နှာအမူအရာ** ပြသခဲ့တယ်။

ဒါက ဘာ **သီအိုရီ**လဲ?

**ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်** ဟာ **နတ်**ဖြစ်ဖို့ နောက်ဆုံးအဆင့်ပဲ; ဘာလို့ သေရမှာလဲ?

သူမ၏ **နှလုံးသားပင်လယ်**ထဲတွင်။

---

**ကန်ကျီကျွေး**ရဲ့ မျက်လုံးတွေ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားတယ်။

သူမ အခု **အတည်ပြု**နိုင်ပြီ။

**ယဲ့ယွီ** တစ်ခုခု သေချာပေါက် သိတယ်။

မဟုတ်ရင် သူ ဒီစကားလုံးလေးလုံးကို ကျပန်း ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး!

**ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ်**တွေ သေလား?

ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ?

---

**ကန်ကျီကျွေး** သူ့နှလုံးသားထဲမှာ **မရေမတွက်နိုင်သော သံသယ**တွေ ခံစားရတယ်။

သူမ **တံဆိပ်**ကို ချိုးဖျက်ပြီး **ယဲ့ယွီ**ကို ထိန်းချုပ်ပြီး သူ ဘာသိလဲဆိုတာ သေချာ မေးမြန်းချင်နေခဲ့တယ်။

သို့သော် **ကန်တူတူ**က **တိုက်ခိုက်ရေး**မှာ မကျွမ်းကျင်ပေမဲ့ **နှလုံးသားပင်လယ်**ထဲမှာ အချိန်အတော်ကြာ နေခဲ့တယ်။

သူမရဲ့ **နတ်ဝိညာဉ်**က **ကန်ကျီကျွေး**ရဲ့ **နတ်ဝိညာဉ်**ထက် အနည်းငယ် ပိုပြီး **အားကောင်း**တယ်။

---

ဒါကြောင့် **ကန်တူတူ**ရဲ့ **နှလုံးသားပင်လယ်**ထဲမှာ ချမှတ်ထားတဲ့ **တံဆိပ်**ကို **ကန်ကျီကျွေး**က ချိုးဖျက်လို့ မရခဲ့ဘူး။

ဒါက **ကန်ကျီကျွေး** အရင်က **ကန်တူတူ**နဲ့ ထိန်းချုပ်ဖို့ မတိုက်ခိုက်ခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်းပဲ။

**အလယ်အလတ်အရွယ်**လူက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်- "မင်း ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ? မင်းလို**ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ြခြင်းအဆင့်** သက်သက်က ဒီမှာ ပြောခွင့်မရှိဘူး!"

"ပါးစပ်ပိတ်၊ ငါ**ယောက်ျား**အကြောင်း အဲဒီလို မပြောနဲ့; မဟုတ်ရင် ငါ အားမနာဘူး!"

---

**ကန်တူတူ** **ယဲ့ယွီ**ရှေ့မှာ ကာကွယ်စွာ ရပ်လိုက်တယ်။

သူမ **အလယ်အလတ်အရွယ်**လူကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်။

သို့သော် ဒီစကားက သူ့ကို မကြောက်စေခဲ့ရုံသာမက သူ့ကို ရယ်မောခြင်းကိုလည်း မထိန်းချုပ်နိုင်အောင် လုပ်ခဲ့တယ်။

"ငါကို အားမနာဘူးလား?"

"အဲဒီစကားက တကယ်ကို **ရယ်စရာကောင်း**တာပဲ!"

---

**အဆိပ်ပြင်းတဲ့ အမျိုးသမီး** **ကန်ကျီကျွေး**၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မိတ်ဆက်ပါရစေ၊ ငါ့နာမည် **ဖန်ကူခိုင်**!

ငါ **မြွေ**တွေကို **မြိုချ**ရာမှာ အထူးပြုတယ်။

ဒီနောက်ဆုံးဝါကျကို ကြားတော့။

**ကန်တူတူ** မနေနိုင်ဘဲ **အသက်ရှူရပ်**သွားတယ်!

ဘာလို့ **မြွေ**တွေကို **မြိုချ**တာလဲ?

---

ဒါက အရမ်း **လွန်ကဲ**တယ်!

**ဖန်ကူခိုင်**က မလိမ်ခဲ့ဘူး; သူ တကယ်ပဲ **မြွေ**တွေကို **မြိုချ**ရာမှာ **အထူးပြု**တယ်။

သူ့ရဲ့ **စစ်မှန်တဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်**က **မြွေ**ပဲ။

သူ **ရေနဂါး**ဖြစ်လာနိုင်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းက **ကံကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေး**ကြောင့်ပဲ။

**ဒဏ္ဍာရီ**အရ **မြွေ**ဟာ **နှစ်ငါးရာ**အကြာမှာ **မြွေမိစ္ဆာ**အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး၊ **မြွေမိစ္ဆာ**ဟာ **နောက်ထပ်ငါးရာ**အကြာမှာ **ရေလွှမ်းနဂါး**ဖြစ်လာပြီး၊ **ရေလွှမ်းနဂါး**ဟာ **နှစ်ငါးရာ**အကြာမှာ **နဂါး**ဖြစ်လာတယ်လို့ ဆိုတယ်။

---

**ရှေးခေတ်**တုန်းက ဒီလို **ပြောင်းလဲမှု**တွေ တကယ် ဖြစ်ပွားခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ **မြွေ**ကနေ **နဂါး**အဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ **တိကျတဲ့ ကျင့်ကြံမှုနည်းစနစ်**တွေနဲ့ **ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်း* လိုအပ်တယ်။

အခုတော့ **အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ** နည်းစနစ်တွေ ပျောက်ဆုံးသွားပြီ။

**မြွေ**က **မြွေ**သက်သက်ပဲ၊ **မြွေမိစ္ဆာ**က **မြွေမိစ္ဆာ**သက်သက်ပဲ၊ **ရေနဂါး**က **ရေနဂါး**သက်သက်ပဲ။

**မြွေ**ကနေ **ရေနဂါး**အဖြစ် ပြောင်းလဲတယ်လို့ ဘယ်သူမှ မကြားဖူးတာ ကြာပြီ။

---

သို့သော် **တာအိုလမ်း**က ကျယ်ပြန့်ပြီး **ခြွင်းချက်**တွေ အမြဲရှိတယ်။

**နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ**အကြာက **ဖန်ကူခိုင်**ဟာ **ရွေအူတိုင်နယ်ပယ်* မှာရှိတဲ့ **မြွေလေး**တစ်ကောင်ပဲ ရှိသေးတယ်။

**တိုက်ဆိုင်စွာ** သူ **နဂါးပြောင်းလဲနည်းစနစ်**ကို ရရှိခဲ့တယ်။

သူ **မိမိမျိုးနွယ်**ကို ဆက်တိုက် **မြိုချ**ဖို့ပဲ လိုတယ်။

---

ပြီးရင် **မြွေ**ကနေ **မြွေမိစ္ဆာ**၊ **မြွေမိစ္ဆာ**ကနေ **ရေနဂါး**၊ နောက်ဆုံးတော့ **နဂါး**အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး **တက်လှမ်း**နိုင်တယ်။

**နှစ်ပေါင်းများစွာ** **ဖန်ကူခိုင်** မမောမပန်း အလုပ်လုပ်ခဲ့တယ်။

သူ **လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင်**ကမှ နောက်ဆုံးတော့ **ရေနဂါး**အဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ **ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်**ရဲ့ **နှုန်း**ကလည်း သိသိသာသာ နှေးကွေးသွားခဲ့တယ်။

**စမ်းသပ်မှု**အမျိုးမျိုး လုပ်ပြီးနောက် သူ ကောက်ချက်ချခဲ့တာက **မြိုချလိုက်တဲ့ မြွေ**ရဲ့ **ကျင့်ကြံမှု**နဲ့ **ပါရမီ** ပိုမြင့်လေ၊ သူ့ရဲ့ **ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်နှုန်း**အတွက် ပိုပြီး အကျိုးရှိလေပဲ။

---

**သာမန်မြွေနတ်ဆိုး**တွေကတော့ **ပါရမီ**ညံ့ဖျင်းတာကြောင့် ဘယ်လောက်ပဲ မြိုချမြိုချ လုံးဝ **အသုံးမဝင်**ဘူး။

ဒါကြောင့် **ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ**အကြာက **ဖန်ကူခိုင်**ဟာ **ကန်ကျီကျွေး**ကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့တယ်။

အကြောင်းပြချက်က ရိုးရှင်းတယ်; **အနောက်ပိုင်းနယ်နိမိတ်**ရဲ့ **အဆိပ်ပြင်းတဲ့ အမျိုးသမီး**ဆိုတဲ့ **ဘွဲ့**က အရမ်း **ကျော်ကြား**လွန်းတယ်။

သတိမထားမိဖို့ ခက်တယ်။

**ဖန်ကူခိုင်**လည်း အတော်လေး **စိတ်ရှည်**တယ်၊ **ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ** စောင့်ဆိုင်းခဲ့တယ်။

---

**ကန်ကျီကျွေး** **ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်** ကို အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းပြီးမှသာ သူ သူ့ရဲ့ **စစ်မှန်တဲ့ ပါရမီ**ကို နောက်ဆုံးတော့ ပြသခဲ့တယ်။

ဒါကြောင့် သူ့မျက်လုံးထဲမှာ။

**ကန်ကျီကျွေး**က **ကြာရှည်စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရတဲ့ ဟင်းလျာ**တစ်ခုနဲ့တူတယ်; သူ့ကို မြိုချလိုက်တာနဲ့၊

ဖြစ်နိုင်တာက သူ **ဧရာမ ခုန်ပျံကျော်လွှား**ပြီး **နဂါး**အဖြစ် တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲနိုင်လိမ့်မယ်။

---

အဲဒီအချိန်ကျရင် သူ **အေးဆေးစွာ** သူ့ရဲ့ **ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ်** ကို စောင့်နိုင်ပြီး သားကောင်ရှာဖို့ ဒီလောက် ခက်ခဲစွာ ရုန်းကန်ဖို့ မလိုအပ်တော့ဘူး။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် **ရေနဂါး**တစ်ကောင် **ကောင်းကင်ဘုံ**ကို တက်လှမ်းတာနဲ့ **စစ်မှန်တဲ့ နဂါး**တစ်ကောင် **ကောင်းကင်ဘုံ**ကို တက်လှမ်းတာကြားမှာ **သိသာတဲ့ ကွာခြားချက်**ရှိတယ်!

သူ စဉ်းစားလေ၊ **ဖန်ကူခိုင်** ပိုပြီး **စိတ်လှုပ်ရှား**လေပဲ၊ သူ့ရဲ့ **စိတ်လှုပ်ရှားမှု**ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘူး။

သူ ချက်ချင်း **ကန်ကျီကျွေး**ဆီသို့ ရွေ့လျားသွားခဲ့သည်— ပိုမို တိကျစွာပြောရရင် **ကန်တူတူ**ဆီသို့။

---

သူ့ရှေ့က ပုံရိပ်က **ကန်တူတူ**ဖြစ်ပြီး၊

နာမည်ကျော် **အဆိပ်ပြင်းတဲ့ အမျိုးသမီး** **ကန်ကျီကျွေး** မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူ မသိခဲ့ဘူး။

သို့သော် သူ သိရင်တောင် အရေးမကြီးဘူး။

**ဖန်ကူခိုင်**က ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘယ်သူ ထိန်းချုပ်လဲဆိုတာ ဂရုမစိုက်ဘူး။

သူ့အတွက်တော့ အတူတူပဲ။

---

သူတို့အားလုံး **ကြီးမားသော ဖြည့်စွက်စာ**ပဲ!

**ကန်တူတူ**မှာ **ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်** ရဲ့ **ကျင့်ကြံမှု**ရှိပေမဲ့ **တိုက်ခိုက်ရေးအတွေ့အကြုံ**က နည်းတယ်။

သူမ သူ့ရဲ့ **ခွန်အား**ရဲ့ **ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း**ကိုတောင် ထုတ်လွှတ်လို့ မရခဲ့ဘူး။

**ဖန်ကူခိုင်** လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်တော့၊

သူမ၏ **ပင်ကိုယ်ဗီဇ**ဆိုင်ရာ **တုံ့ပြန်မှု**က **ကြောက်ရွံ့ခြင်း**ပင်။

---

**ဖန်ကူခိုင်** **ကန်တူတူ**မှ **သုံးမီတာ**အကွာအဝေးတွင် ရှိနေစဉ်၊

**ဖွဲ့စည်းပုံ** ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ မြေပြင်မှ လင်းလာခဲ့သည်။

၎င်းတို့သည် **ဖန်ကူခိုင်**၏ **လက်ခြေ**များကို လင်းလက်သောအရောင်ဝါများထွက်ပေါ်ကာ ချုပ်နှောင် ပိတ်ဆို့ထားခဲ့သည်။

ထို့နောက် **ယဲ့ယွီ** လက်မြှောက်လိုက်သည်နှင့်

**ကန်တူတူ**သည် **ပေတစ်ရာကျော်**အထိ လျင်မြန်စွာ နောက်ဘက်သို့ရွေ့သွားသည်။

---

သူမ ကိုယ့်ကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်လိုက်တော့။

**ကန်တူတူ** အနည်းငယ် **တုန်လှုပ်**နေတုန်းပဲ။

ဒါတွေအားလုံးကို **ယဲ့ယွီ**က လုပ်ခဲ့တာဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ!

သူမ **ယဲ့ယွီ**ကို ဆွဲကိုင်ပြီး အတူတူ ထွက်ပြေးဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ နောက်မှ သူ သတိပြုမိလိုက်တယ်။

**ယဲ့ယွီ**က **ဖန်ကူခိုင်**နဲ့ တိုက်ပွဲဝင်နေပြီ!

၂၂၁ ဆက်ရန်

*****

အခန်း ၂၂၁

ဖန်ကူခိုင် သည် တကယ်ပဲ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် အလယ်အဆင့်တွင် ရှိသည်။

သူသည် ယဲ့ယွီ ထက် တစ်ဆင့် လုံးလုံး ပိုမြင့်သည်။

သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား၊

ယဲ့ယွီ သည် လုံးဝ အားနည်းခြင်း မရှိပေ။

သူ၏ သွေးသား ကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်လိုက်သောအခါ၊ မြေခွေးအမြီးခုနစ်ချောင်း သည် သူ့နောက်တွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ယိမ်းထိုးနေသည်။

---

လရောင် က သူ့ကို ဖုံးအုပ်ထားပြီး တောက်ပစွာ လင်းလက်နေသည်။

ဒါ့အပြင် သူ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့တဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံ ရာပေါင်းများစွာ နဲ့၊

သူ ဒီတိုက်ပွဲမှာ လုံးဝ မရှုံးနိမ့် ဘူး။

ဒါက ဖန်ကူခိုင် ကို ပိုပြီး ထိတ်လန့် စေတယ်။

တစ်ဖက်လူ က ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ြခြင်းအဆင့် နတ်ဆိုးမျိုုးနွယ် ပဲ၊

---

ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက် အစွမ်းထက် တာလဲ?

တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာ ပဲ!

အထူးသဖြင့် အဆုံးမဲ့ လျှို့ဝှက်ဖွဲ့စည်းပုံ တွေနဲ့။

ဘယ်အချိန်မှာ သူတို့ အသက်သွင်း ပြီး သူ့ကို တိုက်ခိုက်မလဲဆိုတာ သူ လုံးဝ မသိဘူး။

ဒါက သူ့ရဲ့ အစွမ်းအပြည့်အစုံ ထုတ်လွှတ်နိုင်စွမ်း ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်သတ်ထားတယ်!

---

မဟုတ်ဘူး၊ ဒါ ဆက်မလုပ်နိုင်တော့ဘူး။

ဒီ ကောင်လေး ကို မြန်မြန် ဖြေရှင်း ရမယ်။

မဟုတ်ရင် ကန်တူတူ ထွက်ပြေးသွားရင် ပြန်ရှာဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်!

ဒီလို တွေးလိုက်တော့၊

ဖန်ကူခိုင် အလျင်အမြန် သူ့ အနေအထား ကို တည်ငြိမ်စေလိုက်တယ်။

သူ လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးပြီး ကျိန်စာမန္တန်တခုကိုရွတ်ကာ ယဲ့ယွီ ကို ပစ်မှတ်ထားဖို့ ပြင်ဆင်နေတယ်။

---

ဒါပေမဲ့ ယဲ့ယွီ သူ့ကို အခွင့်အရေး မပေးဘူး။

အတွေး တစ်ခုနဲ့၊

ဖန်ကူခိုင် ရဲ့ ဘယ်ဘက်ခြမ်းမှာ ဖွဲ့စည်းပုံ တစ်ခု လင်းလာတယ်။

မှင် လို မဲနက်နေတဲ့ ကြိုးနှစ်ချောင်း ရုတ်တရက် ရိုက်ခတ်လာတယ်!

အရှိန် က အံ့မခန်းပဲ၊ မြန်လွန်းလို့ ဖန်ကူခိုင်ကို မင်သက် သွားစေတယ်။

---

အဆင့် ကွာခြားမှုကြောင့်၊

ဒီ ဖွဲ့စည်းပုံ က ဖန်ကူခိုင် ကို တိုက်ရိုက် သတ်လို့ မရဘူး။

ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ကျိန်စာ ကို နှောင့်ယှက်ရာမှာ အလွန် အသုံးဝင် တယ်။

ကြိုး တွေ ချဉ်းကပ်လာတာကို ကြည့်ရင်း၊

ဖန်ကူခိုင် ရဲ့ မျက်ခုံးတွေ တင်းတင်း ကြုတ်လိုက်တယ်။

---

သူ လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး သူတို့ကို လက်ဝါးနဲ့ရိုက်ထုတ် ဖို့ ပြင်နေတုန်းမှာ၊

အဲဒီခဏလေးမှာ၊

ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်တစ်ထောင် အကျယ်အဝန်းဟာ ရုတ်တရက် အဆုံးမဲ့ မှောင်မိုက်မှု ထဲကို ကျရောက်သွားတယ်။

ပြီးတော့ ဖန်ကူခိုင် ရဲ့ ခေါင်းပေါ်မှာ မျက်လုံးကြီး တစ်စုံ လင်းလာတယ်။

မြွေ မျက်လုံးကြီး တွေ! အေးစက် ပြီး ဆွဲဆောင်မှု ရှိတယ်!

---

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ အဲ့ဒီမျက်လုံးကြီးကနေ နတ်ဆိုးချီအစီရင်တွေပါတဲ့ တောက်ပမှုအလင်းတွေ ထွက်ပေါ်လာတယ်!

ဖန်ကူခိုင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး မမြင်နိုင်တဲ့ စွမ်းအား ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေတယ်လို့ ခံစားရတယ်။

ဘာမှ တုံ့ပြန်မှု မလုပ်နိုင်ဘူး။

ကြိုးနက် နှစ်ချောင်း သူ့ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်တာကို သူ နာကျင်စွာ ကြည့်နေရုံပဲ တတ်နိုင်တယ်။

ဒီအခြေအနေကို မြင်တော့ ယဲ့ယွီ ရဲ့ နှလုံးသား ပျော်ရွှင်သွားပြီး ဘာမှ တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘူး။

---

သူ ချက်ချင်း လက်နဲ့ တံဆိပ် တစ်ခု ဖွဲ့စည်းလိုက်တယ်။

ကောင်းကင်ဘုံနန်းကိုးဆူ၏ လကို လှမ်းဆွဲခြင်းအစီရင်!

လ က ကောင်းကင်ကနေ ဆွဲချ လိုက်သလိုပဲ။

ရုတ်တရက် ယဲ့ယွီ ရဲ့ နောက်ဘက်မှာလပြည့်ဝန်းကြီးတခု လင်းလက်စွာတောက်ပနေတယ်။

အဲ့ဒီလမင်းကြီးကနေ ပြင်းထန်အားကောင်းတဲ့ သတ်ဖြတ်မှုအရှိန်ဝါ်တွေထွက်ပေါ်နေတယ်!

---

လပြည့်ဝန်းကြီးကနေ ရေခဲချီတွေ ဖန်ကူခိုင်ဆီကို ပြင်းထန်တဲ့ဆောင်းလေတိုက်ခတ်သလို နှင်းမုန်တိုင်းရဲ့အားမာန်အပြည့် နဲ့ အလွန်လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်တစ်ခု တိုက်ခတ်သွားတယ်။

ဖန်ကူခိုင် ချက်ချင်း ရေခဲရုပ် အဖြစ် ပြောင်းသွားပြီး တောင့်တင်းကာချုပ်နှောင်ခံလိုက်ရတယ်။

ယဲ့ယွီ ရဲ့ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တော့၊

ရေခဲရုပ် ပျက်စီးသွားပြီး ဖန်ကူခိုင် ရဲ့ ဝိညာဉ် နဲ့အတူ လုံးဝ ပျက်စီး သွားတယ်။

ဒီ ခြိမ်းခြောက်နေတဲ့ နဂါး ကို သတ်ပြီးနောက်၊

---

ယဲ့ယွီ သက်ပြင်းချမနေနိုင်ခဲ့ဘူး။

ထို့နောက် သူ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် မလှမ်းမကမ်းတွင် ကန်တူတူ ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဒီဘက်ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေတယ်။

ဟင်၊ ဘာလို့ ကန်တူတူ က နည်းနည်း ထူးဆန်း နေသလို ခံစားရတာလဲ?

---

ဘာထူးဆန်းလဲဆိုတာ ယဲ့ယွီ မပြောနိုင်ဘူး။

သူမရဲ့ ဝတ်ရုံ ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တော့ အဖြူရောင် တကယ်ပဲ။

ဘာဖြစ်နေတာလဲ?

" ယွီယွီလေး ၊ မင်း ဘာကြည့်နေတာလဲ?"

နူးညံ့သော အသံတစ်ခုက ယဲ့ယွီ ၏ သံသယများကို ပျောက်ကွယ်သွားစေသည်။

---

သူ အလွန်အကျွံ စဉ်းစားခဲ့ပုံရတယ်။

ယဲ့ယွီ တစ်လှမ်းတိုးပြီး ချက်ချင်း ကန်တူတူ ဘေးကို ရောက်လာသည်။

သူမ၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

တိုးတိုးလေး သူ ပြောလိုက်သည်- "ဘာမှ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းက နည်းနည်း ထူးဆန်းနေသလို ခံစားရလို့ပါ။ မင်းရဲ့ ဝတ်ရုံက မပြောင်းလဲသေးရင် မင်းရဲ့ အစ်မ ပေါ်လာပြီလို့ ထင်မိမှာပဲ။"

ဒီစကားကို ကြားတော့၊

---

ကန်တူတူ ၏ နှလုံးသား ရုတ်တရက် ထိတ်လန့် သွားသည်။

သူမ အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်- "မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ကျွန်မရဲ့ အစ်မက အနည်းဆုံး ရာစုနှစ်အနည်းငယ် အထိ ထွက်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

တကယ်တော့ ယဲ့ယွီ ရဲ့ ခံစားချက်က မမှားဘူး။

သူ့ဘေးက လူက တကယ်ပဲ ကန်ကျီကျွေး ပဲ!

ပုံမှန်အခြေအနေ မှာ၊

---

ကန်ကျီကျွေး အသိစိတ်ပင်လယ် ထဲက လှောင်အိမ် ကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာလိမ့်မယ်။

ဒါပေမဲ့ ခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အရာက အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ပြီ!

ကန်တူတူ ယဲ့ယွီ ဖန်ကူခိုင် ကို ပိတ်ဆို့ဖို့ အပြေးအလွှား သွားတာကို မြင်တော့၊

သူမ အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှား သွားတယ်။

ယဲ့ယွီ က ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ြခြင်းအဆင့် ရဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် မှာပဲ ရှိနေတယ်ဆိုတာသူ့ကိုအရမ်းစိတ်ပူစေခဲ့တယ်။!

---

သူ ဖန်ကူခိုင် ရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နိုင်စရာ မရှိဘူး။

ပြီးတော့ ကန်တူတူ ကိုယ်တိုင်က တိုက်ခိုက်ရေးအတွေ့အကြုံ နည်းပါးတယ်။

ဒါကြောင့် ယဲ့ယွီ ကို ကာကွယ်ဖို့အတွက်၊

ကန်တူတူ သူ့ရဲ့ အသိစိတ်ပင်လယ် ထဲက လှောင်အိမ် ကို ပြတ်ပြတ်သားသား ဖွင့်ပြီး ကန်ကျီကျွေး ကို လွှတ်ပေးလိုက်တယ်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ ကောင်းကောင်း သိတယ်။

---

ကန်ကျီကျွေး သာ သူ့ရဲ့ ခွန်အား ရဲ့ ရာခိုင်နှုန်းတစ်ရာ ကို ထုတ်လွှတ်နိုင်တယ်၊

ဒါကြောင့် ယဲ့ယွီ ကို ကူညီပေးနိုင်တယ်။

ပြီးတော့ ကန်ကျီကျွေး က ဒီအခွင့်အရေးကို အရမ်းကြာနေအောင် စောင့်ဆိုင်းခဲ့တာ။

ထွက်လာပြီးနောက် ကိုယ့်ကိုယ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ၊

သူမ ချက်ချင်း ယဲ့ယွီ နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ဖန်ကူခိုင် ကို လုံးဝ ချေမှုန်းပစ်လိုက်တယ်။

---

ထို့နောက် ယဲ့ယွီ နောက်လှည့်မလာခင်မှာ၊

သူမ သူ့ရဲ့ ဝတ်ရုံ အရောင်ကို ကန်တူတူ ရဲ့ အဖြူရောင် နဲ့ ကိုက်ညီအောင် ပြောင်းလိုက်တယ်။

ကန်ကျီကျွေး လိုချင်တာက ယဲ့ယွီ က သူ့ကို ကန်တူတူ အဖြစ် မြင်ဖို့ပဲ!

ဒီလို လုပ်ခြင်းဖြင့်သာ သူမ ယဲ့ယွီ ရဲ့ နှလုံးသားထဲက လျှို့ဝှက်ချက် တွေကို ထုတ်ယူနိုင်မယ်။

ကန်ကျီကျွေး နဲ့ ကန်တူတူ တို့ရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထား အရမ်း ကွာခြားပြီး သူတို့ရဲ့ ပြောဆိုပုံ လုံးဝ ကွာခြားပေမဲ့၊

---

ဒါက ကန်ကျီကျွေး အတွက် မခက်ခဲဘူး။

အသိစိတ်ပင်လယ် ထဲမှာ ကန်တူတူ ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ကြည့်ခဲ့တာကြောင့်၊

သူမရဲ့ ပြောဆိုပုံ ကို အတုခိုးတာက ပြဿနာ လုံးဝ မဟုတ်ဘူး!

အခုတော့ ယဲ့ယွီ က ကိုင်ထားတာကြောင့် ကန်ကျီကျွေး က နည်းနည်း မရင်းနှီး သေးဘူး။

တကယ်ပဲ အသိစိတ်ပင်လယ် ထဲမှာ ကြည့်တာနဲ့တော့ ခံစားချက်က နည်းနည်း ကွာခြားတယ်။

---

သူမ ရှင်းပြမရအောင် စိတ်လှုပ်ရှား နေသလို ခံစားရတယ်။

ဒါ့အပြင် ယဲ့ယွီ ရဲ့ လက်က တကယ် နွေးထွေး တယ်။

ဒီအချိန်မှာ။

ကန်တူတူ အသိစိတ်ပင်လယ် ထဲမှာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်နေသည်- "ဟေး၊ မင်း ဘာလို့ ငါလို ဝတ်စားထားတာလဲ?"

"မင်း ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ?"

---

"ငါ မင်းကို သတိပေးမယ်၊ ယဲ့ယွီ ကို မထိနဲ့!"

"မဟုတ်ရင် ငါ မင်းနဲ့အတူ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်!"

"ကြားလား? ပြော!"

အသိစိတ်ပင်လယ် ထဲက ဟိန်းသံ ကို မေ့ပြီး ကန်ကျီကျွေး ရုတ်တရက် တစ်ခုခု တွေးမိလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ လှပတဲ့ မျက်နှာ နီရဲသွားတယ်။

ယဲ့ယွီ မသိအောင်၊

---

ကန်ကျီကျွေး ချက်ချင်း ခေါင်းအနည်းငယ် ငုံ့လိုက်တယ်။

အရာအားလုံးကို ဝှက်ထားဖို့ ကြိုးစားနေတယ်။

ခဏအကြာတွင်၊

နှစ်ယောက်သား တောင်ပေါ် သို့ ပြန်လာကြသည်။

ကန်ကျီကျွေး က ကန်တူတူ ကို အရင်ကအတိုင်း အတုခိုးပြီး ယဲ့ယွီ အတွက် ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်ကို ပုံမှန်အတိုင်း ပြင်ဆင်ပေးသည်။

---

သူမ သူ့ရှေ့မှာ ချထားလိုက်တယ်။

" ယွီယွီလေး ၊ ဒီနေ့ မင်းကို တကယ်ပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

"မဟုတ်ရင် ငါက အဲဒီ နဂါး ရဲ့ စား တာကို ခံရတော့မလို့။"

ဒီစကားကို ကြားတော့ ယဲ့ယွီ လက်မြှောက်ပြီး ကန်ကျီကျွေး ရဲ့ ဆံပင်ကို ပွတ်သပ် လိုက်တယ်။

"မပူနဲ့၊ ငါ ဒီမှာရှိနေသရွေ့ မမ သေချာပေါက် လုံခြုံ လိမ့်မယ်။"

---

ကန်ကျီကျွေး ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသွားတယ်။

သူမ အသိစိတ်ပင်လယ် ထဲမှာ ကန်တူတူ ကို မကျေမနပ် တိုင်တန်းမနေနိုင်ခဲ့ဘူး။

"မင်း လုပ်လိုက်တာကို ကြည့်စမ်း၊ ယဲ့ယွီ ကို ဒီလောက် ဆိုးသွမ်း အောင် လုပ်ထားတာ!"

"စကားပြောမယ်ဆိုရင် ပြောပေါ့၊ ခေါင်းကို ဘာလို့ သွားထိတာလဲ?"

" မာနကြီးတဲ့ မြွေ ရဲ့ ခေါင်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပွတ်သပ်ဖို့ သင့်တော်တဲ့ အရာလား?"

---

ကန်တူတူ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်- "မင်း ဘာသိလဲ? ဒါက တာအို အဖော် တွေကြားက ရင်းနှီးတဲ့ အမူအရာ ပဲ။"

"ဒီလောက် မပြောနဲ့တော့၊ ငါကို ပြောစမ်းပါ၊ မင်း ငါဟန်ဆောင်ပြီး ဘာလုပ်ချင်တာလဲ?"

ကန်ကျီကျွေး ကန်တူတူ ကို ထပ်ပြီး မသိကျိုးကျွန် ပြုလိုက်တယ်။

သိချင်ယောင်ဆောင် ပြီး သူ မေးလိုက်သည်- "ဒါနဲ့... အရှင် ။"

---

ဒီအချိန်မှာ ကန်ကျီကျွေး ခဏရပ်လိုက်တယ်။

ဒီလို ခေါ်ဝေါ်ခြင်း ကို ပြောဖို့ သူ ဘယ်လောက်တောင် သတ္တိ သုံးခဲ့ရလဲဆိုတာ ကောင်းကင် က သိတယ်။

ထို့နောက် သူ့စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေပြီး ကန်ကျီကျွေး ဆက်ပြောသည်- "ဘာလို့ ဒီနေ့ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် တွေ သေတယ်လို့ ပြောတာလဲ?"

"ပြီးတော့ အရင်က မင်းက ငါကို ကျင့်ကြံမှု ကို ထိန်းချုပ်ပြီး ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ြခြင်းအဆင့်လာမယ့်နေ့ ကို တတ်နိုင်သမျှ နှောင့်နှေးခိုင်းခဲ့တယ်?"

"မင်း တစ်ခုခု သိနေတာလား?"