အခန်း ၂၃၀-၂၃၁

အခန်း ၂၃၀

ယဲ့ယွီ သည် ဝိညာဉ်အသီး များမှတစ်ဆင့် ရွှမ်လျန်ယွဲ့ နှင့် ဆက်နွယ်မှုရှိကြောင်း အိပ်မက် ထဲတွင် သိခဲ့ရပြီးနောက်၊

လျန်ယွီ သည် ယဲ့ယွီ အား ပေးရန်အတွက် အရသာရှိသော ဝိညာဉ်အသီး များကို မကြာခဏ ကိုယ်တိုင် ရှာဖွေခဲ့သည်။

သူမသည် အခြားသူများထက် မနိမ့်ကျစေရန် ပြင်းပြစွာ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

ယခု မြောက်ပိုင်းတောကြီးမြိုင်ကြီးတိုက်ကြီး တွင် မြင့်မြတ်သော မိဖုရား တစ်ပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း၊

---

လျန်ယွီ သည် ဤအလေ့အထကို ဘယ်တော့မှ မပြောင်းလဲခဲ့ပေ။

ယခု ယဲ့ယွီ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံတရားထိုင်ခြင်း မှ အောင်မြင်စွာ ထွက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ကြားသိရသောအခါ၊

လျန်ယွီ သည် လတ်ဆတ်စွာ ခူးဆွတ်ထားသော ဝိညာဉ်အသီး များနှင့်အတူ သဘာဝအတိုင်း ရောက်ရှိလာသည်။

သို့သော် သူမသည် ဤနေရာတွင် ယဲ့ယွီ ၌ ကောင်းကင်နည်းစနစ်ကျောက်ချပ် တစ်ခု ရှိလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ဒါဟာ ကောင်းကင်ဘုံ မှာပဲ ရှိသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား? မြောက်ပိုင်းတောကြီးမြိုင်ကြီးတိုက်ကြီး မှာ ဘယ်လိုလုပ် ပေါ်လာတာလဲ?

---

" ကောင်းကင်နည်းစနစ်ကျောက်ချပ် လား?"

ဟွမ်ဖူပိုင်ကျီ အတော်လေး သိချင် နေတယ်။

သူမ အိပ်မက်ထဲမှာ တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် ကိုတောင် တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးတဲ့အတွက် ကောင်းကင်နည်းစနစ်ကျောက်ချပ် ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို သဘာဝအတိုင်း မသိပေ။

ဒါပေမဲ့ ယဲ့ယွီ ကတော့ အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှား နေတယ်။

"မင်း ဘယ်လိုသိတာလဲ? မင်း အရင်က မြင်ဖူးတာလား?"

---

လျန်ယွီ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။

သူမက တစ်ချိန်က ပြိုင်တူကမ္ဘာ တစ်ခုမှာ ကောင်းကင်ဘုံ ကို မတော်တဆ တက်လှမ်းခဲ့ဖူးတယ်လို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်တယ်။

ကောင်းကင်ဘုံ မှာ သူ့အချိန်က သိပ်မကြာခဲ့ပေမဲ့၊

သူမမှာ သူ့အကြောင်း အသိပညာ အချို့တော့ ရှိတယ်။

ယဲ့ယွီ ၏ မျက်နှာအမူအရာက အံ့အားသင့်ခြင်း ပင်။

"မင်း တကယ် ကောင်းကင်ဘုံ ကို တက်လှမ်းခဲ့တာလား? ငါ ဘယ်လိုလုပ် မသိရတာလဲ?"

---

"အင်း၊ရှင် ဘယ်တော့မှ မမေးခဲ့ဘူးလေ!"

လျန်ယွီ သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ပြီး အပြစ်ကင်း ဟန် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ စားပွဲပေါ်က ကျောက်ချပ် ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်တယ်။

သူမ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်- "ဒီ ကောင်းကင်နည်းစနစ် က နိမ့်ကျတဲ့အဆင့် မဟုတ်ပုံရဘူး; ကောင်းမွန်တဲ့ ပစ္စည်း ပဲ။

ဒါပေမဲ့ ရှင် အသက်သွင်း နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျောက်ချပ် ကို ဖွင့်ဖို့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းက ကောင်းကင်စွမ်းအား ထည့်သွင်းဖို့ပဲ။"

---

ယဲ့ယွီ ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်- "ဟုတ်တယ်၊ မင်းပြောတာမှန်တယ်။ ငါ တကယ်ပဲ အခု သုံးလို့ မရဘူး။

အခုတော့ သိမ်းထားပြီး ကောင်းကင်ဘုံ ကို တက်လှမ်းပြီးမှ သုံးရတော့မယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီထက် ပိုပြီးတော့ ကောင်းကင်ဘုံ မှာ ဖြစ်နေတဲ့ ပုန်ကန်မှုမှု က ဘာလဲဆိုတာကို ငါ ပိုသိချင်တယ်။"

ဒီစကားကို ကြားတော့၊

---

လျန်ယွီ အတော်လေး အံ့အားသင့် သွားတယ်။

သူမ မြန်မြန် မေးလိုက်သည်- "ရှင် ကောင်းကင်ဘုံ က ပုန်ကန်မှုမှု အကြောင်း သိတယ်?"

ယဲ့ယွီ ၏ မျက်နှာအမူအရာ တင်းမာ သွားသည်။

သူ့စိတ်ထဲမှာ အတွေးတွေ ပြေးလွှားသွားတယ်၊ ဒါကြောင့် သူ အကြောင်းပြချက် ကို အသုံးချပြီး ပြောလိုက်သည်- "ဒီ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံတရားထိုင်ခြင်း ပြီးနောက် ငါ မှတ်ဉာဏ် များစွာ ရခဲ့တယ်။

---

အဲဒါတွေက ပြိုင်တူကမ္ဘာ ကနေ လာတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။

အဲဒီ မှတ်ဉာဏ် တွေထဲမှာ တစ်ယောက်ယောက်က 'ကောင်းကင်ဘုံမှာ ပုန်ကန်မှုမှု' နဲ့ 'နတ်ဆိုးဂိုဏ်းအပျက်အစီး' လိုမျိုး ဝေါဟာရအချို့ကို ပြောခဲ့တယ်။

အချစ် သိရင် ပြောပြလို့ ရတယ်!"

"ယောကျာ်း နားထောင်ချင်သမျှ ငါ အကုန်ပြောပြမယ်!"

---

လျန်ယွီ ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်တယ်။

ထို့နောက် သူ စတင် ပြန်ပြော တော့သည်။

ဒဏ္ဍာရီ များအရ နှစ်ပေါင်းထောင်သောင်းချီ အကြာက၊

ကောင်းကင်ဘုံ သည် ပုန်ကန်မှုမှု ထဲသို့ ကျရောက်ခဲ့သည်။

ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အားလုံးနီးပါးသည် နက်ရှိုင်းသော အိပ်စက်ခြင်း ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

---

နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းခန့် အထိ သူတို့ တဖြည်းဖြည်း နိုးထ လာခဲ့သည်။

ဒီ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား တွေက သူတို့ ဘာကြောင့် အိပ်ပျော်သွားတာလဲဆိုတာကိုတောင် မသိခဲ့ရသေးဘူး၊

ဒါပေမဲ့ သူတို့ မကြာခင်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်ရပ် အချို့ကို တွေ့ရှိခဲ့တယ်။

နိုးထလာတဲ့ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အားလုံးက ကောင်းကင်ဘုရင် အဆင့်အောက်မှာ ရှိနေပုံရတယ်။

ကောင်းကင်ဘုရင် နယ်ပယ်အထက်ကသူတွေကတော့ အိပ်စက် နေဆဲပဲ။

---

ဒါ့အပြင်၊

ကောင်းကင်နတ်ဘုရား များစွာဟာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပျောက်ကွယ် သွားပြီး သဲလွန်စ မကျန်ခဲ့ဘူး။

နတ်ဆိုးဂိုဏ်း များစွာလည်း အရင်က ဂုဏ်ကျက်သရေ ရှိခဲ့ရာမှ အပျက်အစီး များ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

အတွင်းရှိ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အားလုံး ပျောက်ကွယ် သွားခဲ့သည်။

ဘယ်သူမှ သူတို့ ဘယ်ကို သွားခဲ့ကြတာလဲ မသိဘူး။

---

ဒီ ထူးဆန်းတဲ့ လက္ခဏာ တွေ အားလုံးက ကောင်းကင်ဘုံ က ကောင်းကင်နတ်ဘုရား များစွာကို စိုးရိမ်ပူပန် ပြီး ကြောက်လန့် စေခဲ့တယ်။

သူတို့လည်း တစ်နေ့ကျရင် ပျောက်ကွယ် သွားနိုင်တယ်လို့ စိုးရိမ်ခဲ့ကြတယ်။

သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ၊

ဒီ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား တွေရဲ့ သတ္တိ က ဖြည်းဖြည်းချင်း ကြီးထွားလာတယ်။ ကြောက်လန့်တာတွေ သိပ်မရှိကြတော့ဘူး။

သူတို့ ထပ်မံ ပျောက်ကွယ် မသွားတော့ဘူးဆိုတာကို သဘောပေါက်ခဲ့တယ်။

---

ဒါကြောင့် သူတို့ဟာ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား မရှိတော့တဲ့ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းအပျက်အစီးလက်ကျန်ရတနာ တွေအတွက် စုပေါင်း ပြီး တိုက်ခိုက်စပြုတယ်။

အဲဒါတွေက အကြွင်းအကျန်ရတနာ တွေပဲ ဖြစ်ပေမဲ့၊

အတွင်းမှာ အဖိုးထိုက်တန်လွန်းတဲ့ဘဏ္ဍာ တွေ ရှိနေနိုင်သေးတယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒါတွေက တစ်ချိန်က နတ်ဆိုးဂိုဏ်း တွေရဲ့ နေရာတွေပဲ၊ ဘာမှ မရှိတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။

ဒီလိုနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ မှာ ရှုပ်ထွေးမှု တွေ ဖြစ်ပေါ်လာတယ်။

---

ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အားလုံးနီးပါးဟာ ရရှိနိုင်တဲ့ သယံဇာတ တွေအတွက် တိုက်ခိုက်နေကြတယ်။

ဒါက လျန်ယွီ သိထားတဲ့ အချက်အလက် တွေ အားလုံးပဲ။

ဒီထက် ပိုပြီးတော့ သူ သတင်းအချက်အလက် မရနိုင်ဘူး။

အကြောင်းအရာ ကို နားထောင်ပြီးနောက်၊

ယဲ့ယွီ ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက ပိုပြီး လေးနက် လာတယ်။

---

ဒါဆို ကောင်းကင်ဘုံ မှာ ပုန်ကန်မှုမှု က တကယ်ပဲ ရှိခဲ့တာပဲ။

ဒီလို ပတ်ဝန်းကျင် မှာ၊

ခုမှ တက်လှမ်းလာတဲ့ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား တွေအတွက် အလွန် မဖော်ရွေ တာပဲ။

အနည်းငယ် မှားယွင်းတာနဲ့ သေဆုံး နိုင်တယ်။

တောက်၊ ပတ်ဝန်းကျင် က တကယ်ပဲ ကြမ်းတမ်း တယ်။

---

အနာဂတ်မှာ ကောင်းကင်ဘုံ ကို တက်လှမ်းဖို့ ပြင်ဆင်မှု ပိုလိုအပ်တယ်ဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ!

ထို့နောက်၊

ယဲ့ယွီ သူ့အိပ်မက်ထဲက ကိုးမြီးကောင်းကင်မြေခွေး ကျီးရှု ရဲ့ စကားတွေကို ပြန်အမှတ်ရလိုက်တယ်။

ကောင်းကင်နတ်ဘုရား တွေကို သတိထားဖို့ အကြောင်း ထပ်ပြောစရာ မလိုဘူး။

ကောင်းကင်ဘုံ မှာ ပုန်ကန်မှုမှု ရဲ့ အခြေအနေမှာတော့ မကောင်းတဲ့ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား တွေကို သတိထားဖို့ လိုအပ်တာ မှန်တယ်။

---

သို့သော် သူ အဲဒီ " ထောင်ချောက်ဆင်ပြီး လုယူမဲ့ ငါးဖမ်းကောင်" ဆိုတာ ဘယ်သူ့ကို ရည်ညွှန်းတာလဲဆိုတာကို စိတ်ဝင်တစား ရှိနေဆဲပဲ။

ဘယ်သူ့ကို တိတိကျကျ ရည်ညွှန်းတာလဲ?

လျန်ယွီ လည်း အံ့သြ ဟန် ပြုလုပ်လိုက်တယ်။

သူမ ကောင်းကင်ဘုံ မှာ ရှိတုန်းက ဘယ် ကောင်းကင်နတ်ဘုရား မှ ငါးဖမ်း နေတာကို မတွေ့ခဲ့ဘူး။

---

ယဲ့ယွီ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်တယ်။

မင်းလည်း မသိဘူးလား?

ထားလိုက်ပါတော့; ငါ အဖြေကို နောက်မှ ရှာမယ်။

ရက်အနည်းငယ် အကြာတွင်၊

ယဲ့ယွီ မြောက်ပိုင်းတောကြီးမြိုင်ကြီးတိုက်ကြီး မှ ထွက်ခွာပြီး နောက်ထပ် ဦးတည်ရာ သို့ ခရီးစတင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

---

မူလက ဟွမ်ဖူပိုင်ကျီ နှင့် လျန်ယွီ တို့ အားလုံးကို စွန့်လွှတ် ပြီး ယဲ့ယွီ နှင့်အတူ ထွက်ခွာချင်ခဲ့ကြသည်။

ဒါပေမဲ့ ယဲ့ယွီ က သူတို့ကိုတားလိုက်တယ်။

" အမလေးတို့ ၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ မင်းတို့ ဒီမှာ ဆက်နေပြီး ကျင့်ကြံ စေချင်တယ်။

ပြီးတော့ ဒိုင်ယုံးမင်းဆက် ကို ကောင်းကောင်း စီမံခန့်ခွဲ ပါ။

အနာဂတ်မှာ ဒီနေရာကို ငါ့ရဲ့ အကြီးမြတ်ဆုံး ထောက်ပံ့မှု ဖြစ်စေချင်တယ်။

---

အဆင်ပြေရဲ့လား?"

ဒီစကားကို ကြားတော့၊

ဟွမ်ဖူပိုင်ကျီ သူ့ပခုံးပေါ်က တာဝန် ကို ခံစားလိုက်ရတယ်။

သူမ လေးလေးနက်နက် သဘောတူလိုက်တယ်။

ဟုတ်တယ်၊ ကျင့်ကြံမှုလောက က အန္တရာယ်များ တယ်။ သူ့ခင်ပွန်းက ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်းနယ်ပယ် ကို ရောက်နေပြီဆိုပေမဲ့၊

သူက မရှုံးနိမ့်နိုင်သူ မဟုတ်ဘူး။

---

ယဲ့ယွီ ရဲ့ အဖော် နဲ့ ဒိုင်ယုံးမင်းဆက် ရဲ့ မိဖုရား တစ်ပါးအနေနဲ့၊

ဟွမ်ဖူပိုင်ကျီ က ပိုပြီး ရင့်ကျက် သင့်တယ်။

သူမ ယဲ့ယွီ အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်သင့်ဘူး။

ဒီအချိန်ကစပြီး၊

ဟွမ်ဖူပိုင်ကျီ နှလုံးသားထဲမှာ ပန်းတိုင်အသစ် တစ်ခု ရှိလာတယ်။

---

အဲဒါက ဒိုင်ယုံးမင်းဆက် ကို ကမ္ဘာပေါ်မှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး မင်းဆက် ဖြစ်လာအောင် ကြိုးစား ဖို့ပဲ!

သန့်ရှင်းသော နယ်မြေ များ အပါအဝင် လူတိုင်း အလွန် ကြောက်ရွံ့ ရတဲ့ တည်ရှိမှု တစ်ခု ဖြစ်လာဖို့။

အဲဒီအခါမှသာ သူမ ယဲ့ယွီ ရဲ့ အကြီးမြတ်ဆုံး ထောက်ပံ့မှု တကယ် ဖြစ်လာနိုင်မှာ။

ဟွမ်ဖူပိုင်ကျီ ရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချထားတဲ့ အရောင် တစ်ခု လင်းလက်သွားတယ်။

---

"စိတ်ချပါ အရှင်မင်းကြီး ၊ ကျွန်မ ကျွန်မရဲ့ တာဝန် ကို လုံးဝ မပျက်ကွက်စေရပါဘူး!"

သူမရဲ့ လေးနက်မှု နဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်၊

လျန်ယွီ ရဲ့ မျက်လုံးတွေမှာ စနောက်မှု အရိပ်အမြွက်တစ်ခု ရှိနေတယ်။

စကားမပြောဘဲ သူ အတွေး နဲ့ ဆက်သွယ်လိုက်သည်- "ရှင် ရွှမ်လျန်ယွဲ့ ကို ရှာဖို့ သွားတော့မလို့လား?"

---

ယဲ့ယွီ အံ့အားသင့် သွားတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ တည်ငြိမ်ဟန် ဆောင်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်- "ဘာလို့ အဲဒီလို ထင်တာလဲ? ငါ သူ့ကို ရှာဖို့ သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ ခရီးထွက် မယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်; ဘာလို့ မယုံတာလဲ?"

ရိုးရိုးသားသားပြောရရင်၊

ယဲ့ယွီ မှာ ရွှမ်လျန်ယွဲ့ ကို ရှာဖွေဖို့ အစီအစဉ် မရှိဘူး; သူ အနောက်ဘက် နယ်စပ်တိုက်ကြီး ကို သွားပြီး ဖူဝမ်ဒိုင် ကို တွေ့ချင်ခဲ့တာ။

---

သူမနဲ့ ကဗျာ အချို့ ရက်အနည်းငယ် ရေးစပ်ဖို့။

ဘာလို့ လျန်ယွီ က ရုတ်တရက် ဒီလောက် သတိ ကြီးလာတာလဲ?

ဒါက အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ ဆဌမအာရုံ လား?

လျန်ယွီ ပြုံးလိုက်တယ်။

သူမ ရှေ့တိုးပြီး ယဲ့ယွီ ရဲ့ အဝတ်အစား တွေကို ပြင်ပေးလိုက်တယ်။

---

ပြီးတော့ အတွေး နဲ့ ထပ်မံ ပို့လိုက်သည်- "ရှင် ဘယ်သူ့ကိုပဲ ရှာရှာ ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး။

ရှင့်ကို တစ်ခုပဲ ပြောချင်တာ- အပြင်မှာ သတိထား၊ ကျမ ရှင့်ကို အမြဲ စောင့်နေမယ်။"

ဒီစကားကို ကြားတော့၊

ယဲ့ယွီ သူ့နှလုံးသားထဲမှာ နွေးထွေးမှု ကို ခံစားရတယ်။

သူ လျန်ယွီ ရဲ့ လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်တယ်။

---

ထို့နောက် သူတို့ သုံးယောက် စိတ်မပါတပါ ခွဲခွာ လိုက်ကြသည်။

ပြီးတော့ ယဲ့ယွီ ဟာ အနောက်ဘက် နယ်စပ်တိုက်ကြီး ရဲ့ ဦးတည်ရာကို တည့်တည့် သွားလိုက်တယ်။

သူ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားခဲ့သည်။

သို့သော်၊

သူ မြောက်ပိုင်းတောကြီးမြိုင်ကြီးတိုက်ကြီး ရဲ့ နယ်စပ် ကနေ မထွက်ခင်မှာ၊

---

သူ ရုတ်တရက် ကြီးမားတဲ့ ခရမ်းရောင်ရွှေရောင် ဘူးခွံ တစ်ခု သူ့ဆီ လာနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

အဲဒီပေါ်မှာ အနီရောင်ဝတ်ထားတဲ့ အမျိုးသမီး တစ်ယောက် လှဲနေတယ်။

သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေက မှုန်ဝါး နေပြီး အရက်နံ့ နံနေတယ်။

ယဲ့ယွီ ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာ အလွန် ထူးဆန်း သွားတယ်။

ထို့နောက် ကောင်းကင် နှင့် မြေကြီး တစ်လျှောက် အေးစက်သောအသံ တစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

" မလိမ္နာတဲ့ တပည့်လေး ၊ ဘာလုပ်နေတာလဲ ဒီမှာ?"---

၂၃၁ ဆက်ရန်

*****

အခန်း (၂၃၁)

ချင်းယွင်ဂိုဏ်း ၏ ထိပ်တန်းတောင်သခင်မ ဟုန်းလွမ် သည် ယဲ့ယွီ ၏ တာဝန်ခံဆရာ ဖြစ်သည်။

အမြဲတမ်း သူသည် အရက်သောက် နေခြင်း သို့မဟုတ် လောင်းကစား တွင် မလွဲမသွေ ရှုံးနိမ့်ခြင်း လမ်းကြောင်းပေါ်၌ ရှိနေခဲ့သည်။

မကြာမီက သူသည် အတော်ကြာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ် သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ယဲ့ယွီ သည် သူ့ကို မြောက်ပိုင်းတောကြီးမြိုင်ကြီးတိုက်ကြီး တွင် တွေ့ဆုံလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တော့မှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

---

အချိန်ကို တစ်မိနစ် ပြန်လှည့်နိုင်ခဲ့လျှင် ယဲ့ယွီ သည် လှည့်ပြီး ထွက်ပြေး ရန် သေချာပေါက် ရွေးချယ်လိမ့်မည်။

ဟုန်းလွမ် က သူ့လက်မောင်းကို လည်ပင်းမှာ ချုပ်ပြီး သူ့ကို အရက်ဘူးခွံ ဆီသို့ ဆွဲခေါ်သွားတာမျိုး မဖြစ်စေဘဲပေါ့။

ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် သူမရဲ့ကြီးမားတဲ့ ရင်အုံက အတော်လေး နွေးထွေး တယ်။

တိုက်မိခြင်း ရဲ့ သက်ရောက်မှု ကလည်း သိသိသာသာ အိစက်နေတာ ပဲ။

ဒါ့အပြင် မွှေးပျံ့တဲ့ အရက်နံ့ က တကယ်ပဲ မူးယစ်စေ တယ်။

---

ကောင်းပြီ၊ ပိုနီးနီးစပ်စပ် စဉ်းစားကြည့်တော့ လုံးဝ လက်ခံနိုင်ဖွယ်မရှိ တာတော့ မဟုတ်ဘူး။

" ပုန်ကန်တဲ့ တပည့် ၊ ငါ့ကို ပြောစမ်း၊ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း မှာ ကြိုးစားပမ်းစား ကျင့်ကြံမယ့်အစား မြောက်ပိုင်းတောကြီးမြိုင်ကြီးတိုက်ကြီး ကို ပြေးလာတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ?

ဟင်?"

ဟုန်းလွမ် က စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိစေတဲ့ မေးခွန်း တစ်ခု မေးလိုက်တယ်။

ပြင်းရှတဲ့ အရက်နံ့ က သူ့ဆီသို့ တိုးဝင်လာသည်။

---

ယဲ့ယွီ အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်- "ကျွန်တော် ခရီးသွား ဖို့ လာတာပါ ဆရာမ ။

ကျေးဇူးပြုပြီး လွှတ်ပေးပါ; တစ်ယောက်ယောက် မြင်သွားရင် အတော်လေး ရှက်စရာကောင်း လိမ့်မယ်!"

ဟုန်းလွမ် က လုံးဝ နားမထောင်ဘဲ၊ လွှတ်မပေးရုံသာမက၊

အစား သူမရဲ့ ချုပ်ကိုင်မှု ကို ပိုပြီး တင်းကျပ်လိုက်တယ်။

သူမ သူ့ကို ဆက်ပြီး ဆူပူဖို့ ပြင်နေတုန်းမှာ သူ ရုတ်တရက် တစ်ခုခု မှားယွင်း နေတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရတယ်။

---

သူမရဲ့ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားတယ်။

သူမ အံ့သြစွာ ပြောလိုက်သည်- "မင်း ကောင်စုတ်လေး၊ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် မြန်မြန် တိုးတက်လာတာလဲ?

အခုဆိုရင် ငါတောင် မင်းရဲ့ ခွန်အား ကို မမြင်နိုင်တော့ဘူး။"

ယဲ့ယွီ ရဲ့ မျက်နှာ ပျက် သွားတယ်။

တကယ်တော့၊ အားလုံးကို ထည့်တွက်ရင် သူ ဟုန်းလွမ် ရဲ့ ဂိုဏ်းကို ချီသန့်စင်မှုနယ်ပယ် အဆင့် ရဲ့ ထိပ်တန်းအဆင့် မှာ ဝင်ခဲ့တာ။

---

ခြောက်လ ပင် မပြည့်သေး။

အခုတော့ သူက ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်းနယ်ပယ် ရဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် မှာ ရောက်နေပြီ။

ဒီလို တိုးတက်မှုနှုန်း က လုံးဝ မကြုံစဖူး ပဲ။

ပြန်လည်မွေးဖွားလာတဲ့ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ကျီမုလင်း(ရှဲမုလင် ယဲ့ယွီ၏ကိုယ်သင်းနံ့ကိုအလွန်နှစ်သက်သောမမ) လို လူမျိုးတောင် ဒီလို ကျင့်ကြံမှုနှုန်း မျိုး မရှိခဲ့ဘူး။

ခဏတာ ယဲ့ယွီ ဘယ်လို ရှင်းပြရမှန်း မသိတော့ဘူး။

သူ သူ့စိတ်ထဲမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တဲ့ အကြောင်းပြချက် တစ်ခုကို စဉ်းစားနေရုံပဲ တတ်နိုင်တယ်။

---

ကျီမုလင်း(ရှဲမုလင်) က သူ့ကို သင်ပေးခဲ့တဲ့ အရှိန်ဝါ ထိန်းချုပ်နည်းကို ဟုန်းလွမ် က သေချာပေါက် သိလိမ့်မယ်။

ဖြစ်နိုင်တာက အဲဒါကို သူပဲ အရင် သင်ပေးခဲ့တာ။

ပြိုင်ဘက် က မင်းထက် အဆင့်နှစ်ဆင့် အနည်းဆုံး မကြီးမချင်း သူတို့က မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှု ကို မမြင်နိုင်ဘူး။

ဒီအခြေအနေမှာ ဟုန်းလွမ် က ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဆိုရင် ယဲ့ယွီ က အနည်းဆုံး တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့် မှာ ရှိရမယ်။

---

ကောင်းပြီ၊ ချီသန့်စင်မှုနယ်ပယ် ကနေ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း ကို ခြောက်လ အတွင်း တက်လှမ်းတာလည်း ရှင်းပြဖို့ ခက်တယ်။

ယဲ့ယွီ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေတုန်းမှာ၊

ဟုန်းလွမ် ရုတ်တရက် သူ့လက်မောင်းကို လွှတ်ပေးလိုက်တယ်။

ယဲ့ယွီ လွတ်လပ်မှု ပြန်ရသွားတယ်။

သူ ချက်ချင်း နွေးထွေးမှု မရှိတော့တာကို ခံစားလိုက်ရတယ်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် သူ နည်းနည်း လွမ်း နေတယ်။

---

ဟုန်းလွမ် သူ့ခါးမှာရှိတဲ့ ဝိုင်ပုလင်း ကို ကောက်ယူပြီး အမြောက်အများ သောက်လိုက်တယ်။

ထို့နောက် သူ ပြောလိုက်သည်- "ထားလိုက်ပါတော့၊ မင်း မပြောချင်ဘူးဆိုတော့ ငါ ပိုမမေးတော့ဘူး။

လူတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင် လျှို့ဝှက်ချက် တွေ ရှိတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခုကိုတော့ မှတ်ထား- မင်း ချင်းယွင်ဂိုဏ်း ကို ထိခိုက်မယ့် ဘာမှ မလုပ်သမျှ တခြားအရာအားလုံး အဆင်ပြေတယ်။"

---

ဒီစကားကို ကြားတော့ ယဲ့ယွီ မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချ လိုက်တယ်။

ဒီလို ဆရာ မျိုးက လူတွေကို တကယ် နားလည် တယ်။

"စိတ်ချပါ ဆရာမ ၊ ကျွန်တော် ချင်းယွင်ဂိုဏ်း ကို ဘယ်တော့မှ မထိခိုက်စေရပါဘူး။

တခြားဘာမှ မရှိရင် ကျွန်တော် ခဏလောက် ဆက်ပြီး ခရီးထွက် ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။

နှုတ်ဆက် ပါတယ်!"

---

ဦးညွှတ်ပြီးနောက် ယဲ့ယွီ ထွက်ခွာဖို့ ရည်ရွယ်တယ်။

ဟုန်းလွမ် နဲ့ တွေ့တာ တကယ်ပဲ မမျှော်လင့်တဲ့ အံ့အားသင့်စရာ ပဲ။

ဒါပေမဲ့ သူ့ အစီအစဉ် တွေကို အနှောင့်အယှက် မပေးနိုင်ဘူး။

သူ အနောက်ဘက်တိုက်ကြီး ကို သွားဖို့ လိုသေးတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူက ထင် မှာလဲ?

---

ဟုန်းလွမ် က ယဲ့ယွီ ရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်ကို တိုက်ရိုက် ဆွဲကိုင်လိုက်တယ်။

" ခရီးသွားတာ ကို ခဏ ဘေးဖယ်ထားလိုက်ဦး။

ငါနဲ့အတူ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း ကို ပြန်လိုက်ခဲ့။

အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီး မှာ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စ တစ်ခု ဖြစ်တော့မယ်၊ မင်းလည်း ပြန်လာပြီး မင်းရဲ့ တာဝန် ကိုထမ်းဆောင် ပါဝင်သင့်တယ်!"

---

ယဲ့ယွီ ချက်ချင်း မေးခွန်း တွေ ပြည့်သွားတယ်။

သူ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်- " ဆရာမ ၊ ဘယ်လို အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စ ကို ပြောတာလဲ?"

" ပိတ်ဆို့ထားတဲ့ နတ်ဆိုးသခင် တစ်ပါး ထွက်ပေါ်လာတော့မယ်၊ ပြီးတော့ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို ပြန်ပိတ်ဆို့ဖို့ လိုတယ်။

မဟုတ်ရင် အရမ်း စိတ်ရှုပ်စရာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။"

ဟုန်းလွမ် က လေးနက်တဲ့ အမူအရာ ကို ရှားရှားပါးပါး ပြသခဲ့တယ်။

---

သူမ ဆက်ပြောလိုက်သည်- "ဒါက မင်းရဲ့ ဆရာ ရဲ့ ပထမဆုံး အမိန့် ပဲ; မင်း ငြင်းဆန်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်!"

ဒီလိုပြောတော့ ယဲ့ယွီ မှာ ငြင်းဆန်စရာ အကြောင်းပြချက် မရှိတော့ဘူး။

သူ အရင်ဆုံး ချင်းယွင်ဂိုဏ်း ကို ပြန်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်၊ ပြီးတော့ ဒီ တာဝန် ကို ပြီးမြောက်ပြီးရင် သူ အနောက်ဘက်တိုက်ကြီး ကို နောက်မှ သွားလို့ရတယ်။

"ဆရာမ၏ အမိန့်ကို နာခံပါမည်!"

---

ဒီစကားကို ကြားတော့ ဟုန်းလွမ် ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ အပြုံး တစ်ခု ပေါ်လာတယ်။

ထို့နောက် သူ ယဲ့ယွီ ရဲ့ နားနား ကပ်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်- "တကယ်တော့၊ ဒီအပြင်၊ မင်းကို နောက်ထပ် တစ်ခု တောင်းဆိုစရာ ရှိတယ်၊ မင်းလည်း ဒီလောက်ပဲ အလွယ်တကူ သဘောတူမယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်။"

ဟုန်းလွမ် ရဲ့ အပြစ်အနာအဆာကင်းတဲ့ မျက်နှာ ကို လက်မအနည်းငယ်အကွာက ကြည့်ရင်း ယဲ့ယွီ မနေနိုင်ဘဲ မျက်တောင်ခတ်လိုက်တယ်။

---

"ဆရာမ၊ လွတ်လပ်စွာ ပြောပါ။"

"ကောင်းပြီ၊ ပွင့်လင်းလင်းလင်းလင်းလင်းပဲ! ဒီတစ်ခါ ငါ အပြင်ထွက်တုန်းက ငါ့ဆီမှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေ အကုန် ရှုံးခဲ့တယ်။

မင်းဆီက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အချို့ ငှားချင်တယ်၊ အခွင့်အရေး ရရင် ငါ မင်းကို အတိုးနဲ့ ပြန်ဆပ် မယ်။

သုံးရာ ဒါမှမဟုတ် ငါးရာ ဆိုရင်လည်း ရတယ်၊ သုံးဆယ် ဒါမှမဟုတ် ငါးဆယ် လည်း မနည်းပါဘူး!"

---

ဟုန်းလွမ် သူ့ရဲ့ နူးညံ့တဲ့ ကျောက်စိမ်းလက်ချောင်း ကို ယဲ့ယွီ ရှေ့မှာ ဆန့်ထုတ်လိုက်တယ်။

သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် တွန့်လိမ်သွားတယ်။

မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ။

ဒီ ဆရာ က သူ့မှာ လေးနက်တဲ့ အချိန် တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဘူး။

ပြီးတော့ လက်စားချေ ချင်တယ်ပေါ့?

နားနားနေနေ!

---

ယဲ့ယွီ ဘာမှ မပြောဘဲ၊ နည်းနည်း လှောင်ပြောင်တဲ့ အပြုံး နဲ့ပဲ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။

ထို့နောက် သူ သူ့ခြေထောက်တွေကို ချိတ်ပြီး ထိုင်ကာ မျက်လုံးမှိတ်ပြီး အနားယူလိုက်တယ်။

ဒီလိုမြင်တော့ ဟုန်းလွမ် က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်- "ဟေး၊ ဘာလို့ ဘာမှ မပြောတာလဲ?

ငါ့ကို ယုံပါ၊ ဒီတစ်ခါ ငါ သေချာပေါက် လက်စားချေ နိုင်တယ်!

---

အင်း၊ ထားလိုက်ပါတော့၊ ထားလိုက်ပါတော့; အဆိုးဆုံးကတော့ ငါ မင်းကို နောက်တစ်ခါ ခေါ်သွားမယ်။

မင်း ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ရာမှာ ကူညီလို့ ရတယ်; အဲဒါ အဆင်ပြေသင့်တယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား?

ငါ့ဆီက တုံ့ပြန်မှု တစ်ခုတော့ ရသင့်တယ်၊ အနည်းဆုံးတော့?"

...

ဒီအတောအတွင်း။

တောင်ပိုင်းတောကြီးမြိုင်ကြီးတိုက်ကြီး ၊ မြေခွေးတောင် အောက်ခြေတွင်။

---

ကန်ကျီကျွေး ယဉ်ဖေးကျင်း ကို အောင်မြင်စွာ တွေ့ခဲ့တယ်။

သူမ တည့်တည့်မေးလိုက်သည်- " ယဲ့ယွီ ဘယ်မှာလဲ?"

ယဉ်ဖေးကျင်း က မသေချာမရေရာ ပြောလိုက်သည်- "ရှင်က အဆိပ်အရှင်သခင်မ ကန်ကျီကျွေး ၊ ယဲ့ယွီ ရဲ့ တာအို အဖော် လား?"

ဒီစကားကို ကြားတော့ ကန်ကျီကျွေး ရဲ့ မျက်လုံးတွေ အနည်းငယ် နီရဲလာတယ်၊ မျက်ရည်စက် တွေ ရောနေတဲ့ အပြုံး တစ်ခု။

---

သူမ ယဲ့ယွီ ရဲ့ တာအို အဖော် ဆိုတာ အိပ်မက် ထဲမှာ ယဉ်ဖေးကျင်း တစ်ယောက်တည်းသာ သိခဲ့တာ။

အခု သူ နိုးထလာတော့ ယဉ်ဖေးကျင်း က ဒီ ဆက်ဆံရေး ကို ဆက်ပြောနိုင်တုန်းပဲ။

ဒါက လုံလောက်တဲ့ သက်သေ ပဲ။

ဒါဟာ အိပ်မက် တစ်ခုသက်သက် မဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ် တည်ရှိခြင်း ပဲ။

တကယ်တော့ ကန်ကျီကျွေး တစ်ယောက်တည်း အိပ်မက် ကနေ ခုမှ နိုးထလာတာ မဟုတ်ဘူး။

---

ယဉ်ဖေးကျင်း လည်း ဒီအတိုင်းပဲ။

ယဲ့ယွီ က ကိုးမြီးကောင်းကင်မြေခွေး ၊ သူ တောင်ပိုင်းတောကြီးမြိုင်ကြီးတိုက်ကြီး မှာ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ အတွင်း သူ မြင်ဖူးတဲ့ ပထမဆုံး ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်း အဆင့် ကြီးမားတဲ့ နတ်ဆိုး ပဲ။

ပြီးတော့ ဝမ်ယိုတောင် ပေါ်မှာ အဲဒီနေ့က ပျောက်ဆုံးခြင်းခံစားချက် ။

သူမ အဲဒါတွေ အကုန် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ မျက်လုံးဖွင့်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်က အရာအားလုံးကို ပြန်မြင်ရတော့။

---

ပြီးတော့ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့် ရဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် မှာ ရှိနေတုန်းပဲ။

ယဉ်ဖေးကျင်း အရာအားလုံး အလွန် မမှန်ကန် ဘူးလို့ ခံစားရတယ်။

သူမ နှစ်ရာပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး အဆင့်ကြီး တစ်ခုကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့တာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ။

သူ ဘယ်လိုလုပ် အခု တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့် ရဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် ကို ပြန်ရောက်နိုင်မှာလဲ?

ဒါက ယဉ်ဖေးကျင်း ကို လုံးဝ အကျပ်ရိုက် စေတယ်။

---

သူမ သံသယ တွေ ပြည့်နေတုန်းမှာ ယဉ်ဖေးကျင်း ချဉ်းကပ်လာတယ်။

တောင်ပိုင်းတောကြီးမြိုင်ကြီးတိုက်ကြီး မှာ နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားတဲ့ အဆိပ်အရှင်သခင်မ ကို မြင်တော့။

သူမ ရှုပ်ထွေးမှုလှိုင်း တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရတယ်။

သူမရဲ့ ထင်မြင်ချက်အရ ချင်းကျူမြေခွေးမျိုးနွယ် ဝင် ဖြစ်ပေမဲ့၊

အဆိပ်အရှင်သခင်မ ကန်ကျီကျွေး မှာ သူ့ကို ကိုယ်တိုင် လာရောက်လည်ပတ်နိုင်တဲ့ ခွန်အား ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။

---

တကယ်တော့ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မသိခဲ့ကြဘူး။

တစ်ခုတည်းသော ဆက်နွယ်မှု က ယဲ့ယွီ ပဲ။

ဒါကြောင့် သူ မေးခွန်းကို မသေချာမရေရာ မေးခဲ့တာ။

ကန်ကျီကျွေး ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက သူ ယဲ့ယွီ ကို သိတယ်ဆိုတာ ဖော်ပြနေပြီ။

ဒါဆို အဲဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။

အရင်က ဖြစ်ခဲ့တဲ့အရာတွေက အိပ်မက် တစ်ခုသက်သက် မဟုတ်ဘူး။

---

ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ကန်ကျီကျွေး က မျက်ရည်တွေနဲ့ ပြုံးနေတာလဲ?

ယဉ်ဖေးကျင်း မေးလိုက်သည်- "ဘာဖြစ်တာလဲ? တိတိကျကျ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ?"

ထို့နောက်။

အမျိုးသမီးနှစ်ယောက် ဆက်သွယ် ပြီးနောက် သူတို့ သဘောပေါက် ခဲ့ကြတယ်။

သူတို့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ် တွေက လုံးဝ အတူတူ ပဲ။

---

ယဲ့ယွီ က တကယ်ပဲ ကိုးမြီးကောင်းကင်မြေခွေး ဖြစ်ပြီး ကန်ကျီကျွေး ရဲ့ တာအို အဖော် လည်း ဖြစ်တယ်။

သို့သော် ဒီအရာအားလုံးဟာ ကန်ကျီကျွေး ပြန်လည်မွေးဖွားပြီးမှ ဖြစ်ခဲ့တာ။

အိပ်မက် ကနေ ရုတ်တရက် နိုးထလာတာ။

အချိန်က နောက်ပြန်စီးဆင်းသလိုမျိုးပဲ။

တိကျတဲ့ ရှင်းပြချက် ပေးဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူး။

---

နောက်ဆုံးမှာတော့ ကန်တူတူ ရဲ့ စကားတစ်ခွန်းပဲ ရှိတယ်။

ဒါက ကန်ကျီကျွေး ကို အဲဒါကို မစဉ်းစားတော့စေခဲ့ဘူး။

"ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တာက ကောင်းကင် က သနားကြင်နာပြီး ငါတို့ကို အစကနေ ပြန်စ ဖို့ အခွင့်အရေး ပေးတာပဲ။

ညီမလေး၊ ဘယ်ဘဝမှာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ခင်ပွန်းရဲ့ လုံခြုံမှု ကို သေချာပေါက် အာမခံရမယ်!"

---

ကန်ကျီကျွေး စိတ်အားထက်သန်စွာ သဘောတူလိုက်တယ်။

ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်- "အရင်က ဖြစ်ခဲ့တာ အိပ်မက် လား၊ ဘာလားဆိုတာ ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး။

ငါ သိချင်တာက ယဲ့ယွီ အခု ဘယ်မှာလဲ။

မင်းမှာ သဲလွန်စ ရှိလား?"

"သူက ချင်းယွင်ဂိုဏ်း ရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်; ဖြစ်နိုင်တာက သူ အခု အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီး က ချင်းယွင်ဂိုဏ်း မှာ ရှိနေလိမ့်မယ်!"

---

ယဉ်ဖေးကျင်း စကားဆုံးသည်နှင့် တပြိုင်နက်။

ကန်ကျီကျွေး မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ချင်းယွင်ဂိုဏ်း ဆီသို့ လမ်းကြောင်း ကို စတင်လိုက်တယ်။