မထင်မရှား ချင်ကျန့်အန်း

ချင်ဖုန်းသည် ပစ္စည်းများရွှေ့ပြောင်းနေသော ရှင်းရှန့်ကိုမြင်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"မီးသွေးခေါင်း ဒီပစ္စည်းတွေအားလုံး ဘယ်ကလာတာလဲ။"

"သခင်လေး ဒါတွေအားလုံးက မနေ့ညက သခင်လေးကုသပေးခဲ့တဲ့လူတွေ ပို့လိုက်တာပါ။ ကျွန်တော်တို့သူတို့ကို နောက်ထပ်မပို့ဖို့ပြောခဲ့ပေမယ့် သူတို့နားမထောင်ကြဘူး။ အခုဆို ချင်အိမ်တော်အပြင်ဘက်မှာ အများကြီးပုံနေတုန်းပဲ"

မီးသွေးခေါင်းက ကူကယ်ရာမဲ့စွာပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲတွင် သခင်လေးကို လေးစားနေမိသည်။

အရင်တုန်းက လျိုမိသားစု၏သခင်ကြီးသည် နတ်ဘုရားစစ်သူကြီးတပ်မတော်ကိုဦးဆောင်ပြီး မိစ္ဆာများကိုနှိမ်နင်းကာ မြို့တစ်မြို့ကိုကယ်တင်ခဲ့စဉ်က ထိုမြို့မှလူများသည်လည်း နတ်ဘုရားစစ်သူကြီးတပ်မတော်သို့ လက်ဆောင်များပို့ခြင်းဖြင့် သူတို့၏ကျေးဇူးတင်ကြောင်းကို ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ သခင်လေးသည် ဤမျှငယ်ရွယ်သောအရွယ်တွင် တော်ဝင်မြို့တော်မှလူများ၏ ဤသို့သောလေးစားမှုကို ရရှိနှင့်နေပြီဖြစ်သည်။

"သခင်လေး ဒီလောက်များတဲ့ပစ္စည်းတွေနဲ့ဆိုရင် သေချာသိုလှောင်ထားရင် ကျွန်တော်တို့ ချင်အိမ်တော်က ခြောက်လလောက် အစားအစာဝယ်စရာမလိုတော့ဘူးထင်တယ်"

မီးသွေးခေါင်းက နောက်လိုက်သည်။

ဤစကားကိုကြားသောအခါ ချင်ဖုန်းသည် ကြမ်းပြင်ကိုဖုံးလွှမ်းနေသော လက်ဆောင်များကိုကြည့်ပြီး ပျော်ရွှင်စွာပြုံးလိုက်သည်

"ဟုတ်တယ်။"

သာမန်ပြည်သူများကို မည်သူကောင်းကောင်းဆက်ဆံသည်ကို လူတိုင်းသူတို့၏စိတ်ထဲတွင် သိကြသည်။ ချင်ဖုန်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း သူဤနေရာတွင် မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အကြီးအကဲအစေခံလီသည် ချင်နေအိမ်၏ပင်မခန်းမဆောင်တွင် သူ့ကိုအချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

ခန်းမထဲသို့ဝင်ရောက်သည်နှင့် သူသည် အကြီးအကဲလီ ထိုနေရာတွင်ထိုင်နေသည်ကို ချက်ချင်းမြင်လိုက်ရသည်။ သူက ရေနွေးငွေ့ထနေသောလက်ဖက်ရည်ကို ညင်သာစွာမှုတ်ရင်း အသုံးမကျသောအဘိုးကြီးနှင့် ရံဖန်ရံခါစကားစမြည်ပြောနေသည်။ မေမေလေးသည် ချင်ဖုန်းကိုမြင်သောအခါ အလျင်အမြန်လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်း ချဉ်းကပ်သွားပြီး တောင်းပန်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်နောက်ကျတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။ နှောင့်နှေးသွားတဲ့အတွက် ခွင့်လွှတ်ပါ အကြီးအကဲလီ။"

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ အကြီးအကဲလီသည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကိုချထားပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"ပြဿနာမရှိပါဘူး။ မနေ့ညက ခင်ဗျားမြို့ထဲကလူတွေကိုကုသပေးခဲ့ပြီး အန်းယာမင်းသမီးကိုကယ်တင်ဖို့ နန်းတော်ကိုလည်းသွားခဲ့ရတယ်။ နည်းနည်းပင်ပန်းတာ သဘာဝကျပါတယ်။ အနားယူဖို့ အချိန်နည်းနည်းပိုယူတာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်။"

ဤယဉ်ကျေးမှုသည် ချင်ဖုန်းအတွက် တော်တော်လေးမျှော်လင့်မထားသောအရာဖြစ်သည်။ သူသည် ဧကရာဇ်မင်း၏ဘေးတွင် အမြဲနေထိုင်သော အကြီးအကဲလီသည် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရန် ခက်ခဲနိုင်သည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

"အကြီးအကဲလီက ဒီလူငယ်လေးကိုလာရှာတာ ဘာကိစ္စများရှိလို့ပါလဲ"

ချင်ဖုန်းက စပ်စုစွာမေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ် ကျွန်တော်က ခင်ဗျားကိုနန်းတော်ကိုဆင့်ခေါ်ပြီး ဆုလာဘ်တွေချီးမြှင့်ဖို့ အရှင်မင်းကြီးရဲ့အမိန့်အတိုင်း လာခဲ့တာပါ။ တခြားဘာမှမရှိရင် ကျွန်တော်နဲ့အတူ ထွက်ခွာလို့ရပါပြီ"

အကြီးအကဲလီက ထရပ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ" ဟု ချင်ဖုန်း ချက်ချင်းသဘောတူလိုက်သည်။

သို့သော် ထွက်ခွာရာလမ်းတွင် အကြီးအကဲလီသည် ချင်ကျန့်အန်းကို တမင်တကာကြည့်လိုက်သည်။ ဧကရာဇ်မင်း၏ မနေ့ညက ကျားဖခင်မှ ကျားသားမွေးသည်ဟူသော မှတ်ချက်သည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော် ခန်းမထဲတွင် ချင်ကျန့်အန်းနှင့် အချိန်အနည်းငယ်ကုန်ဆုံးပြီးနောက် အကြီးအကဲအစေခံလီသည် သူ၏လက်ခံနိုင်ဖွယ်အသွင်အပြင်မှလွဲ၍ သူတော်တော်လေး မထင်မရှားဖြစ်သည်ကိုသာ ခံစားနိုင်သည်။

ဧကရာဇ်မင်းကို တစ်နှစ်ပတ်လုံးအမှုထမ်းသော အကြီးအကဲအစေခံတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် လူအမျိုးမျိုးကို မြင်ဖူးခဲ့သည် ဩဇာလွှမ်းမိုးသော အဆင့်မြင့်အရာရှိများ နက်နဲသော သိုင်းပညာစွမ်းရည်များရှိသော စစ်သူကြီးများ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောအနုပညာကို ကျင့်ကြံသူများနှင့် သိုင်းပညာကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်သည်။

ဤလူများ စကားမပြောလျှင်ပင် သူသည် သူတို့၏ထူးခြားသောအရည်အသွေးများကို ခံစားနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ သူနှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ခဲ့သော အရည်အချင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော် ချင်ကျန့်အန်းမှာမူ သူ၏စကားများတွင် ထက်မြက်မှုမရှိ သူ၏ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါမှာ သာမန်ဖြစ်ပြီး လူများကိုမသက်မသာဖြစ်စေသော ဖိနှိပ်မှုစွမ်းအားမျိုးကို မထုတ်လွှတ်ပေ။

သူသည် သာမန်လူတစ်ဦးသာဖြစ်သည်။ သူသည် "ကျားဖခင်" ဟူသောဘွဲ့နှင့် ဘယ်လိုထိုက်တန်နိုင်မည်နည်း။

ခေါင်းခါရင်း အကြီးအကဲလီသည် ထိုအကြောင်းကို ဆက်မစဉ်းစားတော့ဘဲ ချက်ချင်းခန်းမမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

အကြီးအကဲအစေခံလီ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မေမေလေးသည် ထူးဆန်းစွာကြည့်ပြီး ပြောသည်။

"သခင်ကြီး အကြီးအကဲလီက ဘာကြောင့်မှန်းမသိ ရှင့်ကိုအကဲခတ်နေတယ်။ သူ့မှာ မကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက်တွေရှိနေတယ်လို့ ကျွန်မခံစားရတယ်။"

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ မပြောနဲ့။ အကြီးအကဲလီက တော်ဝင်နန်းတော်ရဲ့ မိန်းမစိုးချုပ်ကြီးပဲ။ တတိယတန်းအဆင့်အရာရှိတစ်ဦးတောင် သူ့ကိုတွေ့ရင် လေးစားရမှာ" ဖခင်ချင်က သူမကိုသတိပေးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ သူ့အကြည့်က ထူးဆန်းတယ်လို့ ကျွန်မထင်တယ်။ မိန်းမစိုးတွေမှာ ထူးခြားတဲ့စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာလက္ခဏာတချို့ရှိတယ်လို့ ကျွန်မကြားဖူးတယ်။ သခင်ကြီး သူရှင့်ကို စိတ်ဝင်စားနေတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား"

မေမေလေးက စိုးရိမ်စွာပြောလိုက်သည်။

ဖူး!

ဖခင်ချင်သည် လက်ဖက်ရည်တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး ထွေးထုတ်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်း တော်ဝင်နန်းတော်သို့ ရောက်သောအခါ နံနက်ခင်းနန်းတွင်းအစည်းအဝေး ပြီးဆုံးနှင့်နေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် မိန်းမစိုးလီနောက်သို့ လိုက်ပါပြီး ယခင်ညက တော်ဝင်စာကြည့်တိုက်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

နဂါးဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော ဧကရာဇ်မင်သည် သူ၏လက်ထဲမှ သဝဏ်လွှာများကို လှန်လှောကြည့်နေပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်မှ ကျန်ရှိနေသောဒေါသသည် မမှိန်ဖျော့သေးပေ။ တော်ဝင်မြို့တော်သည် အချိန်အတော်ကြာ ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်။ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသောပွဲတော်ညတွင် အရေးမပါသောပုဂ္ဂိုလ်တစ်စုသည် ကိုးထပ်အကျဉ်းထောင်၏ သတ္တမအလွှာမှ အကျဉ်းသားတစ်ဦးကို ဗြောင်ကျကျလုယူရဲကြသည်။

နန်းတွင်းမှအရာရှိများနှင့်ပတ်သက်လို့တော့ အရပ်ဘက်နှင့်စစ်ဘက်နှစ်ခုလုံးသည် အချင်းချင်းအပြစ်ပုံချခြင်းမှလွဲ၍ လုံးဝအသုံးမကျပေ။ ထိုသို့သောအခြေအနေများအောက်တွင် ဧကရာဇ်မင်သည် ဘယ်လိုဒေါသမထွက်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

မိန်းမစိုးလီသည် ဧကရာဇ်မင်း၏စိတ်အခြေအနေကို ကျွမ်းကျင်စွာလေ့လာပြီး သတိကြီးစွာပြောသည်။

"အရှင်မင်းကြီး ချင်မိသားစု၏ သားအကြီးဆုံး ချင်ဖုန်း ရောက်ရှိနေပါပြီ။"

ဧကရာဇ်မင်သည် သူ၏လက်ထဲမှ သဝဏ်လွှာကိုချထားပြီး "သူ့ကိုဝင်ခွင့်ပေးလိုက်။"

တစ်ညသာ ကုန်လွန်သွားသော်လည်း ဤသည်မှာ ချင်ဖုန်း၏ နန်းတော်သို့ ဒုတိယအကြိမ် ဝင်ရောက်ခြင်းဟု ယူဆနိုင်သည်။ ဧကရာဇ်များသည် စိတ်မတည်ငြိမ်ဟု ဆိုကြပြီး သူသည် သူ့ကိုအရင်ကတွေ့ဖူးသော်လည်း ချင်ဖုန်းသည် အနည်းငယ်စိတ်လှုပ်ရှားနေဆဲဖြစ်သည်။

အနက်ရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော တည်ငြိမ်သည့်လူငယ်ကို ကြည့်ရင်း အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ဧကရာဇ်မင်း၏မျက်နှာပေါ်မှ ဒေါသသည် အနည်းငယ်မှိန်ဖျော့သွားပုံရသည်။

"မင်းဒီလောက်စိတ်လှုပ်ရှားနေစရာမလိုဘူး။ ငါမင်းကိုအပြစ်ပေးဖို့ ဒီကိုခေါ်တာမဟုတ်ဘူး ဆုချဖို့ခေါ်တာ။"

"နန်းတော်ဘဏ္ဍာတိုက်မှာ ရှေးဟောင်းနဲ့ခေတ်သစ်က မရေမတွက်နိုင်တဲ့ရတနာတွေရှိတယ်။ မိန်းမစိုးလီကို မင်းကိုအဲ့ဒီကိုခေါ်သွားခိုင်းလိုက် ပြီးတော့ မင်းဘယ်ပစ္စည်းကိုမဆို ယူသွားလို့ရတယ်။"

ဒီလောက်ကောင်းတဲ့အရာလား။

ချင်ဖုန်း၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏စိတ်ထဲမှဝမ်းသာမှုသည် ကြီးမားလှသည်။ ကောင်းကင်အောက်တွင် ရတနာအများဆုံးရှိသောနေရာအကြောင်း ပြောရလျှင် နဂါးမျိုးနွယ်အပြင် မဟာချန်တိုင်းပြည်၏ တော်ဝင်နန်းတော်ဘဏ္ဍာတိုက်သည် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ပထမဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤဘဏ္ဍာတိုက်သည် မဟာချန်တိုင်းပြည်တည်ထောင်ကတည်းက တည်ထောင်ခဲ့ပြီး အတွင်းမှပစ္စည်းများသည် ကွဲပြားပြီးကျယ်ပြန့်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ နယ်မြေလေးခုမှ မိစ္ဆာ နှိမ်နင်းရေးဌာနတွင် ကုသိုလ်ထူးချွန်မှုဖြင့် ရရှိသောရတနာအများစုမှာ တော်ဝင်နန်းတော်ဘဏ္ဍာတိုက်မှ ဖယ်ရှားထားသောပစ္စည်းများဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ရှင်းလင်းသောညွှန်ပြချက်တစ်ခုပင်။

ချင်ဖုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးကြီးလှပါတယ် အရှင်မင်းကြီး!"

ဧကရာဇ်မင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ထပ်ပြောသည်။

"မင်းရဲ့ဉာဏ်ရည်က ထူးချွန်ပြီး လက်မှုပညာမှာ ကျွမ်းကျင်တယ်။"

"မင်းက ယမ်းမှုန့်ကိုတီထွင်ခဲ့တယ် ဒါကြောင့် မဟာချန်တိုင်းပြည်ရဲ့အစွမ်းကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့တယ်။ ငါမင်းရဲ့ပါရမီတွေကို တန်ဖိုးထားပြီး မင်းကို ဆောက်လုပ်ရေးဝန်ကြီးဌာနရဲ့ ဒုတိယဝန်ကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်ချင်တယ်။ စီမံခန့်ခွဲမှုနဲ့ဆောက်လုပ်ရေးကိစ္စတွေကို တာဝန်ယူဖို့ပေါ့။ မင်းဘယ်လိုထင်လဲ။"

ဤစကားကိုကြားသောအခါ ချင်ဖုန်း၏အမူအရာ တောင့်တင်းသွားသည်။ ဆောက်လုပ်ရေး ဝန်ကြီးဌာန၏ ဒုတိယဝန်ကြီးသည် ပဉ္စမတန်းစားအရာရှိတစ်ဦးဖြစ်သည်။

သာမန်ပြည်သူတစ်ဦးအတွက် ထိုသို့သောအရာရှိရာထူးကို တိုက်ရိုက်တာဝန်ယူရခြင်းသည် ကောင်းကင်မှမုန့်ပြားကျလာသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ဧကရာဇ်မင်း၏မျက်နှာသာပေးမှုကို ပြသနေသည်။ သို့သော် သူသည် ၎င်းကိုမလုပ်ချင်ပေ။

နန်းတွင်းမှအရာရှိများသည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူများနှင့် မတူပေ။ ယခင်က တင်းကျပ်သော အလုပ်ချိန်များရှိပြီး လွတ်လပ်မှုနည်းပါးသည်။ ထို့အပြင် နန်းတွင်း၌ အရာရှိများသည် နိုင်ငံရေးပရိယာယ်များတွင် ရောထွေးနေပြီး အလျှော့ပေးလိုက်လျောရမည့်အခြေအနေများတွင် ဖမ်းမိခြင်းမှ အမြဲတမ်းကာကွယ်နေရသည်။

အမှားတစ်ခုသည် မိသားစုပျက်စီးခြင်းနှင့် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာဘေးဥပဒ်သို့ ဦးတည်သွားနိုင်သည်။ ပြီးတော့ သူသည် စာပေသူတော်စင်တာအိုမျိုးဆက်၏ နောက်လိုက်များ၏ကျင့်ကြံမှုကိုလည်း တိုးတက်စေရန်လိုအပ်ပြီး ဆင်းရဲသားပညာရှင်အကယ်ဒမီတွင် သင်ကြားရဦးမည်။

ဤအရာအားလုံးအတွက် အချိန်ဘယ်မှာလဲ။

ချင်ဖုန်း တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် အဖြေမပေးသည်ကိုမြင်သောအခါ မိန်းမစိုးလီက အသံတိုးတိုးဖြင့် သတိပေးလိုက်သည်။

"ချင်ဖုန်း အရှင်မင်းကြီးက မင်းကိုမေးနေတာ!"

ချင်ဖုန်း ချက်ချင်းသတိပြန်ဝင်လာပြီး သူ၏စကားလုံးများကို ခဏစဉ်းစားကာ သူ၏အမြင်ကို ကျွမ်းကျင်စွာဖော်ပြစပြုလာသည်။ သူသည် ဧကရာဇ်မင်း၏မျက်နှာသာပေးမှုကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်းဖ ော်ပြခြင်းဖြင့် စတင်ပြီးနောက် သူ၏ငယ်ရွယ်မှု အတွေ့အကြုံနည်းပါးမှုနှင့် မလုံလောက်သောစွမ်းရည်များကို အကျယ်တဝင့်ရှင်းပြခဲ့သည်။ သူသည် ဤအရာရှိရာထူးကို တာဝန်ယူလိုသော်လည်း လိုအပ်သောအတွေ့အကြုံမရှိဟု ခံစားရသည်။ အတိုချုပ်အားဖြင့် စာကြောင်းများကြားမှ ဝှက်ဖဲအဓိပ္ပာယ်မှာ သူကိုင်တွယ်နိုင်ခြင်းမရှိဟူ၍ဖြစ်သည်။

ဤစကားများကိုကြားပြီးနောက် ဧကရာဇ်မင်းသည် ချင်ဖုန်းကို အဓိပ္ပာယ်ပါသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ဤတစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ချင်ဖုန်း၏ သွေးတိုးလာပြီး ချွေးစေးများ စီးကျလာသည်။

ငါစကားမှားပြောမိလို့လား။

မိန်းမစိုးလီ ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ သူ၏နှလုံးသား ခုန်သွားပြီး ဒုက္ခရောက်တော့မည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် နောက်ဆက်တွဲမှာ ဧကရာဇ်မင်းက ပြောသည်။

"မင်းပြောတာက အဓိပ္ပာယ်အချို့ရှိတယ်။ ဆောက်လုပ်ရေးဝန်ကြီးဌာနရဲ့ ဒုတိယဝန်ကြီးရာထူးကို လောလောဆယ်မေ့လိုက်တော့။ မိန်းမစိုးလီ သူ့ကိုတော်ဝင်နန်းတော်ဘဏ္ဍာတိုက်ကို ခေါ်သွားလိုက်။"

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ အရှင်မင်းကြီး။"