ရွှေနဂါး လှုပ်ရှားခြင်း

ရတနာစုစည်းပြခန်းကို မင်းသမီးက တည်ထောင်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူး ဒါဆိုရင် မင်းသမီးကလည်း တစ်စုံတစ်ယောက်အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးနေတာပဲ။

လောကမှာ မင်းသမီးတစ်ပါး အလုပ်လုပ်ပေးရလောက်အောင် ထိုက်တန်တဲ့လူ ဘယ်နှစ်ယောက်ရှိလို့လဲ။ အမှန်တရားက တစ်ခုတည်းပဲ ရတနာစုစည်းပြခန်းကို ဧကရာဇ်မင်းက တည်ဆောက်ခဲ့တာပဲ။

နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံရဲ့မင်းသမီးတစ်ပါးက တော်ဝင်နန်းတော်ထဲကို လွတ်လပ်စွာဝင်ထွက်နိုင်ပြီး ယောက်ျားလေးလိုဝတ်စုံနဲ့တောင် ခရီးသွားနိုင်တာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ဘူး။ အစကတော့ နန်းတော်ထဲကအစောင့်တွေအားလုံး အသုံးမကျဘူးလို့ ငါထင်ခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ကို မျက်စိမှိတ်ခိုင်းထားတာကိုး။

စောင့်ဦး စဉ်းစားကြည့်ရင် ဧကရာဇ်မင်ရဲ့အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ မဟာချန်ဘဏ္ဍာတိုက် စည်ပင်ဝပြောလာတာကလည်း ရတနာစုစည်းပြခန်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်တယ်မဟုတ်လား။ ရတနာစုစည်းပြခန်းမှာ လောကတစ်ခွင်လုံးက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ရှားပါးရတနာတွေရှိတယ်။ အတွင်းမှာရောင်းဝယ်တဲ့ ပစ္စည်းတချို့က တော်ဝင်နန်းတော်ဘဏ္ဍာတိုက်က ဖြစ်နိုင်ခြေ အရမ်းများတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တော်ဝင်မိသားစုတစ်ခုတည်းသာ လောကမှာ ဒီလောက်များတဲ့ရတနာတွေကို စုဆောင်းနိုင်တာ။

ချင်ဖုန်း ရုတ်တရက်အများကြီးနားလည်သွားပြီး သူ၏နှလုံးသား တဒိန်းဒိန်းခုန်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူစာကြည့်ခန်းထဲက ဧကရာဇ်မင်းရဲ့ လေးနက်ခန့်ညားတဲ့အမူအရာကို ပြန်သတိရသွားပြီး ဧကရာဇ်မင်းရဲ့အတွေးတွေက တကယ်ကိုမခန့်မှန်းနိုင်ဘူးလို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

အန်းယာသည် ချင်ဖုန်း၏ပြောင်းလဲနေသောအမူအရာကိုမြင်သောအခါ သူတစ်ခုခုကို သိရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိပြီး ပေါ့ပေါ့ဆဆပြောလိုက်သည်။

"ဒီကိစ္စကို အပြင်မှာမဖြန့်နဲ့ မဟုတ်ရင် ဘယ်သူမှမင်းကို ကယ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

ချင်ဖုန်းက ခါးသီးစွာပြုံးလိုက်သည်။

"နောက်တစ်ခါ ဒီလိုအရာတွေကို တိုက်ရိုက်မပြောပါနဲ့တော့။"

သူထိုသို့ပြောသော်လည်း အန်းယာ၏ဤသတင်းအချက်အလက်ကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်းသည် သူ့အပေါ်ယုံကြည်မှုပြသခြင်းနှင့် သူတို့ကြားမှကွာဟချက်ကို ပေါင်းကူးပေးရန် ကြိုးပမ်းခြင်းဖြစ်ပြီး အတိတ်ကလှည့်စားမှုများကို ကျော်လွှားရန်ဖြစ်သည်ကို သူလည်းနားလည်သည်။

သို့သော် အန်းယာက အလွန်အကျွံစဉ်းစားနေပုံရသည် အကြောင်းမှာ ချင်ဖုန်းသည် လှည့်စားခံရခြင်းကို စိုးရိမ်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူပိုစိုးရိမ်နေသည်မှာ...

"အဟွတ် အဟွတ် မင်းက နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံရဲ့မင်းသမီးတစ်ပါးဆိုတော့ ငါ့စားသောက်ဆိုင်တွေရဲ့ လစဉ်အမြတ်အစွန်းတွေကို ဂရုစိုက်မှာမဟုတ်လောက်ဘူး။ ဘယ်လိုလဲ..."

အန်းယာ ချက်ချင်းမျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး အေးစက်စက်ပြောသည်။

"အရင်ကကတိပေးထားတဲ့အမြတ်က လျော့လို့မဖြစ်ဘူး။ မင်းငါ့ကိုလှည့်စားရဲရင် အကျိုးဆက်တွေအတွက် ပြင်ဆင်ထား။"

ချင်ဖုန်း မယုံနိုင်စွာဖြင့် ပါးစပ်ဟသွားသည်။

သေစမ်း နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံရဲ့မင်းသမီးတစ်ပါးက ဈေးထဲကသာမန်ပြည်သူတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ငါ့ကိုခေါင်းပုံဖြတ်ချင်နေတာလား။

ဒါတကယ်ပဲ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်လို့လား။

ဒီလူက တကယ်ပဲငွေကို ဒီလောက်လောဘကြီးတာလား။

"အဲ့ဒီပစ္စည်းကို ငါ့ကိုပြန်ပေး။"

"ဘာပစ္စည်းလဲ"

အန်းယာက ရှုပ်ထွေးစွာမေးလိုက်သည်။

"ငါမင်းကို လွန်ခဲ့တဲ့အချိန်တုန်းက ချေးငှားခဲ့တဲ့ မာယာသေတ္တာလေ မသိချင်ယောင်မဆောင်နဲ့တော့။"

"ငါနန်းတော်ကထွက်သွားပြီးရင် မင်းကို ပြန်ပေးမှာပါ။"

"မီးရှူးမီးပန်းတွေအတွက် ကတိပေးထားတဲ့ကျေးဇူးတင်မှုနဲ့ မနေ့ညကမင်းကိုကုသပေးခဲ့တဲ့အတွက် ဆုလာဘ်နဲ့ပတ်သက်လို့တော့ မင်းငါနဲ့ရှင်းရလိမ့်မယ်"

ချင်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။

အန်းယာ ခဏရပ်ပြီး ဘေးစောင်းကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏လှပသောမျက်လုံးများ အနည်းငယ်ပြူးကျယ်သွားသည်။

"နောက်ကျရင် ဒီအကြောင်းပြောကြတာပေါ့။"

ဤစကားကိုကြားသောအခါ ချင်ဖုန်း ခပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ ဒါပေမဲ့ ငါကြိုတင်ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြောထားရမယ်။ မင်းငါ့ကိုပေးတဲ့ဆုလာဘ်က အပေါ်ယံဖြစ်လို့မရဘူး။ သတိရပါ ငါမင်းကိုနှစ်ခါကယ်ခဲ့တယ်။"

ပုံမှန်အစီအစဉ်အတိုင်းသာဆိုလျှင် အမျိုးသမီးများသည် ထိုအခြေအနေတွင် မိမိကိုယ်ကို ပေးအပ်လေ့ရှိသည်။ ဟုတ်ပါတယ် ချင်ဖုန်းသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင်သာ တွေးရဲသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဖုန်း ရုတ်တရက်တစ်ခုခုကိုခံစားမိပြီး သူ၏ခေါင်းကို အခြားတစ်နေရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏အမြင်အာရုံ၏အဆုံးတွင် ခမ်းနားထည်ဝါသောခြံဝင်းတစ်ခုရှိနေသည်။

ခြံဝင်း၏ထိပ်တွင် တက်ကြွနေသောနဂါးခေါင်းသည် အသက်ဝင်လှပြီး လူများကို ကြည်ညိုလေးစားစိတ်ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ချင်ဖုန်းက စပ်စုစွာမေးသည်။

"ဒီနေရာက ဘာနေရာလဲ။"

အန်းယာက သူ၏အကြည့်နောက်သို့လိုက်ပြီး လျစ်လျူရှုစွာပြန်ဖြေသည်။

"ဒါက လွင့်မျောနေသောနဂါးခန်းမဆောင်ပဲ။ ခွေနေသောနဂါးတိုင်က အဲ့ဒီမှာရှိတယ်။"

ချင်ဖုန်း ချက်ချင်းပင် သူနတ်ဘုရားတို့၏အလုပ်ရုံသို့ သွားစဉ်ကကို ပြန်စဉ်းစားမိလိုက်သည်။ ယမ်းမှုန့်ကို ပထမဆုံးထုတ်လုပ်စဉ်က တော်ဝင်နန်းတော်အထက်ကောင်းကင်တွင် ရွှေနဂါးတစ်ကောင်ပေါ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်အရှိန်အဝါဖြင့် ဟိန်းဟောက်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူအကြီးအကဲကိုမေးမြန်းပြီး အတွင်းသတင်းအချို့ကို ရရှိခဲ့သည်။

ခွေနေသောနဂါးတိုင်ကို ထားရှိရာ လွင့်မျောနေသောနဂါးခန်းမဆောင်တစ်ခု ရှိနေတာကိုး။

ခွေနေသောနဂါးတိုင်ပေါ်မှာ ရွှေနဂါးကိုးကောင်ရှိတယ်လို့ ငါကြားဖူးတယ်။ မျက်လုံးဖွင့်ထားသော ရွှေနဂါးများလေလေ နိုင်ငံတော်ပိုမိုစည်ပင်ဝပြောလေလေဆိုတာ မှန်သလား။

ချင်ဖုန်းက စပ်စုစွာမေးလိုက်သည်။

အန်းယာ အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဟုတ်တယ်။"

"ခွေနေသောနဂါးတိုင်ပေါ်မှာ အခုမျက်လုံးဖွင့်ထားတဲ့ ရွှေနဂါးဘယ်နှစ်ကောင်ရှိပြီလဲ"

ချင်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

အန်းယာက ပြန်ဖြေသည်။

"နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် မျက်လုံးဖွင့်ခဲ့တဲ့တစ်ကောင်အပါအဝင် အခုဆို မျက်လုံးဖွင့်ထားတဲ့ ရွှေနဂါးစုစုပေါင်း ငါးကောင်ရှိပြီ။"

"ဒီရွှေနဂါးတွေက နိုင်ငံတော်ရဲ့စည်ပင်ဝပြောမှုကို ကိုယ်စားပြုတယ်ဆိုရင် ရွှေနဂါးကိုးကောင်လုံး မျက်လုံးဖွင့်သွားရင် ဘာဖြစ်သွားမှာလဲ"

ချင်ဖုန်းက ထပ်မံစုံစမ်းမေးမြန်းသည်။

"ဒဏ္ဍာရီအရ ခွေနေသောနဂါးတိုင်ကို ရှေးဟောင်းသူတော်စင်တွေက တည်ဆောက်ခဲ့တာ။ နဂါးကိုးကောင်လုံး မျက်လုံးဖွင့်သွားရင် လူသားမျိုးနွယ်အတွက် လုံးဝအသစ်ဖြစ်တဲ့ စနစ်တစ်ခုကို ဆောင်ကျဉ်းပေးလိမ့်မယ်။"

"သို့သော် သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ တစ်ခါက ရွှေနဂါးရှစ်ကောင်ကို မျက်လုံးဖွင့်စေခဲ့တဲ့ ဧကရာဇ်ထျန်းရွှမ်း ကလွဲလို့ ဘယ်သူမှဒီလိုအမြင့်ကို နောက်တစ်ကြိမ်မရောက်ဖူးဘူး။"

"ငါ့ခမည်းတော် ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ခဲ့ပေမယ့် သူက နိုင်ငံတော်ကံကြမ္မာတချို့ကိုပဲ ပြန်လည်ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့တယ်"

အန်းယာက အနည်းငယ်နောင်တရဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူတော်စင်တွေလား။ ချင်ဖုန်း အနည်းငယ်မှင်တက်သွားသည်။ ဒီခွေနေသောနဂါးတိုင်ကို စီနီယာရွှမ်းက တည်ဆောက်ခဲ့တာများလား။ သို့သော် ရှေးဟောင်းသူတော်စင်များသည် စီနီယာရွှမ်းတစ်ဦးတည်း မဟုတ်သောကြောင့် ပြောရန်ခက်ခဲသည်။

"တော်ဝင်နန်းတော်ဘဏ္ဍာတိုက်နဲ့ ဘယ်လောက်ဝေးသေးလဲ" ချင်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

"ရောက်ခါနီးပြီ"

အန်းယာက ပေါ့ပေါ့ဆဆပြန်ဖြေသည်။

ဤစကားကိုကြားသောအခါ ချင်ဖုန်း သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ တော်ဝင်နန်းတော်သည် အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားသည် သူတို့တစ်နေကုန်နီးပါး လျှောက်ခဲ့ပြီး သူတို့၏ဦးတည်ရာသို့ မရောက်သေးပေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့နောက်သို့လိုက်နေသော မိန်းမစိုးလီသည် ရှုပ်ထွေးနေသည်။

အန်းယာမင်းသမီး ဘာလို့လမ်းလွှဲသွားရတာလဲ။

လွင့်မျောနေသောနဂါးခန်းမဆောင်အတွင်းတွင် အဖြူရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော ယောက်ျား မိန်းမတစ်စုသည် ခွေနေသောနဂါးတိုင်ပတ်လည်တွင် ထိုင်နေကြသည်။ သူတို့၏အလုပ်မှာ ခွေနေသောနဂါးတိုင်ကို စောင့်ကြပ်ပြီး ရွှေနဂါးများ၏ပြောင်းလဲမှုများကို အခိုက်အတန့်တိုင်း မှတ်တမ်းတင်ရန်ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် မူလကတိတ်ဆိတ်နေသော ခွေနေသောနဂါးတိုင်သည် ထိပ်မှမျက်လုံးဖွင့်ထားသော ရွှေနဂါးက သွားများနှင့်လက်သည်းများဖြင့် ဟိန်းဟောက်ကာ တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။

သူတို့အားလုံးသည် မကြာသေးမီကမှ မျက်လုံးဖွင့်ခဲ့သော ဤရွှေနဂါးကို မှတ်မိကြသည်။ ထိုအချိန်က ရွှေနဂါးသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး လွင့်မျောနေသောနဂါးခန်းမဆောင်မှ ထွက်ခွာသွားကာ ဘယ်ကိုသွားနေမှန်းမသိခဲ့ပေ။

အကျိုးဆက်အနေဖြင့် ၎င်းသည် အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုကြောင့် ပိတ်ဆို့ခံရပြီး ပြန်လာရန် အတင်းအကျပ်ပြုလုပ်ခံခဲ့ရသည်။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ဒီရွှေနဂါးက နဂါးနန်းတော်ကနေ နောက်တစ်ခါထွက်သွားတော့မှာလား"

အဖြူရောင်ဝတ်ယောက်ျားမိန်းမအားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ နိုင်ငံတော်၏ကံကြမ္မာကို ကိုယ်စားပြုသော ရွှေနဂါးသည် နဂါးခန်းမဆောင်မှ ဘယ်လိုထွက်ခွာနိုင်မည်နည်း။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ရွှေနဂါးသည် ဟိန်းဟောက်ပြီးနောက် ငြိမ်သက်သွားသည်။

သို့သော် အချို့လူများသည် ထူးခြားမှုတစ်ခုကို သတိပြုမိကြသည် အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရွှေနဂါး၏မျက်လုံးများသည် တစ်စုံတစ်ခုကို စိုက်ကြည့်နေသကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏အကြည့်သည် ရပ်တန့်သွားပြီး ၎င်းသည် တော်ဝင်နန်းတော်ဘဏ္ဍာတိုက်ဘက်သို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြည့်နေသည်။

"ငါ့မှာလုပ်စရာကိစ္စတစ်ခုရှိတယ် ဒါကြောင့်သွားတော့မယ်။"

ဦးတည်ရာသို့ရောက်ပြီးနောက် အန်းယာသည် ထိုစကားများကို ချန်ထားခဲ့ပြီး သူမလာခဲ့သော လမ်းအတိုင်း လှပစွာလှည့်ထွက်သွားသည်။ ချင်ဖုန်းသည် များများစားစား အာရုံမစိုက်ဘဲ သူ၏ရှေ့မှ ခမ်းနားထည်ဝါသောဘဏ္ဍာတိုက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

တော်ဝင်နန်းတော်ဘဏ္ဍာတိုက်သည် လုံခြုံရေးတင်းကျပ်စွာ ချထားသည်။ ချင်ဖုန်းသည် ဘဏ္ဍာတိုက်အပြင်ဘက်တွင် အဖြူရောင်မျက်နှာနှင့် အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုကိုပင် တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် ဤလူသည် အကျဉ်းထောင်ဌာနမှဖြစ်ပြီး အကျဉ်းထောင်ဌာနတွင် အမှုထမ်းသူတိုင်းသည် တော်တော်လေးအစွမ်းရှိရမည်ကို သိသည်။

မိန်းမစိုးလီက ရှေ့သို့တက်လှမ်းပြီး သူ၏ရင်ဘတ်ထဲမှ တံဆိပ်တစ်ခုကိုထုတ်ယူကာ လေးစားစွာတင်ပြသည်။

"သခင်ကြီးဘင်မြန့် အရှင်မင်းကြီး၏အမိန့်အရ သူ့ကိုဘဏ္ဍာတိုက်ကိုခေါ်သွားပြီး ရတနာတစ်ခုရွေးချယ်ယူဆောင်သွားခွင့်ပြုပါ။ ဒါက ဧကရာဇ်မင်းရဲ့အမှတ်တံဆိပ်ပါ။"

သခင်ကြီးဘင်မြန့်ဟုခေါ်သော အဖြူရောင်မျက်နှာနှင့်လူသည် တံဆိပ်ကိုကြည့်ပြီးနောက် ဘေးသို့ဖယ်သွားသည်။

ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ညာဘက်လက်ကို လေဟာနယ်မှတစ်ဆင့် ဝှေ့ယမ်းသည်ကိုမြင်လိုက်ရပြီး ဘဏ္ဍာတိုက်၏တံခါးပေါ်တွင် ရွှေရောင်အလင်းလည်ပတ်နေသည်မှာ တစ်မျိုးတစ်မည်သောတံဆိပ်ကို ညွှန်ပြနေသည်။ ရွှေရောင်အလင်းအနည်းငယ်လည်ပတ်ပြီးနောက် တံခါးသည် အသံနှင့်အတူ ပွင့်သွားသည်။

"အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီ။"

အဖြူရောင်မျက်နှာအောက်မှ ခပ်အက်အက်အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" မိန်းမစိုးလီက ပြောပြီး ချင်ဖုန်းကို တော်ဝင်နန်းတော်ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲသို့ ဦးဆောင်ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ သူတို့ကို ခမ်းနားထည်ဝါပြီး ခမ်းနားသောမြင်ကွင်းများက ကြိုဆိုနေပြီး မျက်စိကျိန်းလောက်အောင်တောက်ပသောအရောင်များရှိသည့် ရတနာအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ချင်ဖုန်း၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် အပူရှိန်တစ်ခု တိုးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။