အဲ့ဒီအိမ်တော်ထဲမှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ

ထိုဓားစွမ်းအင်သည် အလွန်လျင်မြန်ပြီး နှိုင်းယှဉ်မရနိုင်သော ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

ယင်ယန်ကိုကျင့်ကြံသော အမျိုးသားသည် တုံ့ပြန်ချိန်ပင်မရလိုက်ပေ။

သူနှင့်အတူပါလာသော ဆေးခြယ်သမားသည် ချက်ချင်းသေဆုံးသွားသည်။

"ဓားနတ်ဘုရားရဲ့ နယ်ပယ်လား။"

ယင်ယန်အမျိုးသားသည် အလွန်အမင်းတုန်လှုပ်သွားသည်။ သူ၏မကောင်းမှုများစွာရှိနေသော်လည်း ထိုဓား၏စွမ်းအားကို သူသဘာဝအတိုင်း မြင်နိုင်သည်။

သူစကားပြောနေစဉ် အဖြူရောင်ဝတ်ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာဆင်းသက်လာပြီး အနက်ရောင် ဝတ်ချောမောသည့်အမျိုးသား၏ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။

လျိုကျန့်လီက တိုးတိုးလေးမေးသည်။

"မောင် အဆင်ပြေရဲ့လား။"

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းခါသည်။ သူ၏မိန်းမက သူ့ကိုကာကွယ်ပေးနေသောကြောင့် သူပို၍ယုံကြည်မှုရှိလာပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ဘုံကိုသွားဖို့ လမ်းရှိရင်တောင် မင်းတို့မသွားဘူး ငရဲကိုသွားဖို့တံခါးမရှိရင်တောင် အတင်းတိုးဝင်ကြတယ်!"

"အမှန်တရားကိုသိရင် ဟုတ်တယ် တခြားထွက်ပြေးသူတွေရဲ့နေရာတွေကိုသာ ငါ့ကိုပြော။ မင်းရဲ့သေဆုံးမှုကို ပိုပြီးသာယာအောင်လုပ်ပေးဖို့ ငါ့မိန်းမကိုတောင်းဆိုပေးနိုင်တယ်။"

ကောင်းကင်ဘုံလား။ လျိုကျန့်လီ၏မျက်လုံးများတွင် ရှုပ်ထွေးဟန်တစ်စွန်းတစ်စပေါ်လာသည် ၎င်းသည် သူမဘယ်တုန်းကမှ မကြားဖူးသော အသုံးအနှုန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

လျိုကျန့်လီ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါကိုကြည့်ရင်း အမျိုးသားသည် တုန်လှုပ်သွားသည်။ မဟာချန်တိုင်းပြည်တွင် ဤသို့ငယ်ရွယ်သော တတိယအဆင့်ဓားနတ်ဘုရားမတစ်ပါး ဘယ်တုန်းက ပေါ်လာခဲ့သနည်း။ ပြီးတော့ ဘာလို့ဒီလောက်အံ့မခန်းလှပပြီး အစွမ်းထက်တဲ့အမျိုးသမီးက ဒီအသုံးမကျပုံရတဲ့လူကို လက်ထပ်ခဲ့ရတာလဲ။

"မိန်းမတစ်ယောက်နောက်မှာ ပုန်းနေတာ ဒါကအရည်အချင်းတစ်ခုလား"

ယင်ယန်အမျိုးသားက သွားကြိတ်ရင်းပြောလိုက်သည်။ သူသည် တစ်ဖက်လူကို ရန်စပြီး သူအသုံးပြုတော့မည့်နည်းစနစ်အတွက် အချိန်ဆွဲရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ချင်ဖုန်း၏အရှက်မရှိမှုသည် သူ၏စိတ်ကူးထက် ကျော်လွန်နေသည်။

"ဘာလဲ။ မနာလိုဖြစ်နေတာလား။ မိန်းမ သူစကားမပြောမှတော့ မင်းသူ့ကိုတိုက်ခိုက်လိုက်တော့"

ချင်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ။" လျိုကျန့်လီ အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူမ၏ညာဘက်လက်တွင် လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကို ဓားအဖြစ်အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူမအစွမ်းကိုစုစည်းသည့်အခိုက်အတန့်တွင် အားကောင်းသောစွမ်းအင်သည် ချင်အိမ်တော်တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်းလွှမ်းခြုံသွားပြီး အရေပြားဆေးခြယ်သမား၏ အမှောင်အမြင်အစီအရင်ကို တိုက်ရိုက်ဖြန့်ကျဲလိုက်သည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ယင်ယန်အမျိုးသားသည် နောက်ထပ်တုံ့ဆိုင်းမနေရဲတော့ပေ။ သူသည် ဤဓား၏စွမ်းအားကို ခံစားနိုင်ပြီး အကယ်၍တစ်ဖက်လူက ၎င်းကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ပါက သူသေချာပေါက်သေဆုံးမည်ဖြစ်သည်။

အနက်ရောင်နှင့်အဖြူရောင်စွမ်းအင်များ သူ၏ပတ်ပတ်လည်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ချင်ဖုန်း၏ အံ့ဩတကြီးအကြည့်အောက်တွင် ထိုအမျိုးသားသည် နှစ်ပိုင်းကွဲသွားသည်။ တစ်ဖက်တွင် ချောမောသောအမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်တွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသောအမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။

ဤသည်မှာ ယင်နှင့်ယန်နည်းစနစ်ပင် တကယ်ကိုကြောက်စရာကောင်းလှသည်။

"ပြေး!" အမျိုးသားနှင့်အမျိုးသမီးသည် တစ်ပြိုင်နက်အော်ဟစ်ပြီး မတူညီသောလမ်းကြောင်းများသို့ ထွက်ပြေးကြသည်။ သူတို့၏လုပ်ရပ်များအရ သူတို့သည် တစ်ဦးကိုအသက်ရှင်စေရန် အခြားတစ်ဦးကို စွန့်လွှတ်ရန်စီစဉ်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လျိုကျန့်လီသည် သူမ၏ဓားကို အမျိုးသားထွက်ပြေးသွားသောလမ်းကြောင်းသို့ ညွှန်လိုက်သည်။ နောက်ထပ်ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ညကိုဖြတ်တောက်သွားပြီး အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ထွက်ပြေးနေသောအမျိုးသားသည် ဓားအလင်းတန်းဖြင့် ချက်ချင်းမျိုချခံလိုက်ရသည်။ သို့သော် ထိုခဏတာအတွင်းမှာပင် အမျိုးသမီးသည် အရိပ်အယောင်မကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ချင်ဖုန်းက စိုးရိမ်တကြီးပြောသည်။

"ဒါတွေက ကိုးထပ်အကျဉ်းထောင်ကနေ လွတ်မြောက်လာတဲ့အကျဉ်းသားတွေပဲ။ မိန်းမ ငါတို့သူမကိုလွှတ်ပေးလို့မဖြစ်ဘူး။"

လျိုကျန့်လီက သူတို့ကိုတစ်ချက်ကြည့်ပြီး မျက်နှာလွှဲလိုက်သည်

"အဆင်ပြေပါတယ် တစ်ယောက်ယောက်က သူတို့ကိုလိုက်လံဖမ်းဆီးဖို့ သွားနှင့်နေပြီ။"

ခြံဝင်းတစ်ဖက်တွင် ဒုတိယညီနှင့် မီးသွေးခေါင်းတို့သည် မလှမ်းမကမ်းတွင် ဓားမကြီးတစ်ချောင်းကိုင်စွဲထားသော သန်မာသည့်အမျိုးသားဖြစ်သည့် အဆုံးစီရင်သူကို သတိကြီးစွာဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

"ဆဋ္ဌမအဆင့်သိုင်းသမားတစ်ယောက်နဲ့ အဆင့် ၅ သိုင်းသမားတစ်ယောက် မဆိုးဘူး။ ဒီညငါ့ရဲ့ခေါင်းဖြတ်ဓားက သွေးနည်းနည်းသောက်သုံးလို့ရပြီ"

အဆုံးစီရင်သူက မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

ထိုစဉ် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု သူ၏အာရုံစိုက်မှုကို ဖမ်းစားလိုက်ပြီး မကြာမီမှာပင် ချင်အိမ်တော်ကို ဖုံးလွှမ်းနေသော အစိမ်းရောင်မြူခိုးသည် စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုကြောင့် ဖြန့်ကျဲသွားသည်။

သခင်တစ်ပါးလား။ အဆုံးစီရင်သူ၏နှလုံးသား တုန်လှုပ်သွားသည်။ ခဏအကြာက ဓားစွမ်းအင်နှင့် ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါသည် သူ့ကိုပင်မသက်မသာဖြစ်စေသည်။ နောက်ထပ်အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်ကို တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့သည်ကို အဆုံးစီရင်သူ နားလည်သွားသည်။

သူသည် သူ၏ရှေ့မှနှစ်ဦးကို ချက်ချင်းလျစ်လျူရှုပြီး မြေကြီးကိုနင်းလိုက်ရာ ၎င်းကွဲအက်သွားပြီး သူ၏ကိုယ်ကိုကောင်းကင်သို့ ပျံတက်စေကာ အိမ်တော်၏အစွန်အဖျားဘက်သို့ ထွက်ပြေးသွားသည်။

သို့သော် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အဆုံးစီရင်သူသည် ကောင်းကင်မှဆင်းသက်လာပြီး သူ၏မူလနေရာသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ သူသည် အန္တရာယ်ကိုမသိရှိဘဲ သူတို့ကို နောက်တစ်ကြိမ် သတ်ဖြတ်ချင်၍မဟုတ်ပေ ၎င်းသည် သူ၏ထိန်းချုပ်မှုအပြင်ဘက်တွင်ရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ပခုံးကို လက်ဖဝါးတစ်ဖက်က ဖိနှိပ်ထားပြီး ထိုလက်ဖဝါး၏ပိုင်ရှင်မှာ ကျန်းထျန်းယီဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

"နတ်စစ်သူကြီး။"

အဆုံးစီရင်သူက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီး ချွေးများစီးကျလာသည်။ ဤသို့သောသေးငယ်သည့်အိမ်တော်ထဲတွင် နတ်စစ်သူကြီးတစ်ပါး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူဘယ်လိုစိတ်ကူးနိုင်မည်နည်း။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤသည်မှာ အစကတည်းက ထောင်ချောက်တစ်ခုလား။

"ဆရာ။"

ဒုတိယညီက အော်ပြောလိုက်သည်။ ထိုစကားလုံးများက အဆုံးစီရင်သူ၏မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်သွားစေသည်။ သူတို့သည် နတ်စစ်သူကြီးတစ်ပါး၏တပည့်တစ်ဦး၏နေအိမ်သို့ မဆင်မခြင်ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်လား။

ကျန်းထျန်းယီသည် သူ၏လက်ထဲမှဓားရှည်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ ဖိအားတစ်ခုတည်းကပင် အဆုံးစီရင်သူကို ခုခံရန်သတ္တိ ဆုံးရှုံးစေသည်။ သူသွားကြိတ်ပြီး ဟိန်းဟောက်ကာ သူ၏စိတ်ထဲမှ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြန့်ကျဲလိုက်ပြီး သူ၏ညာဘက်လက်ထဲမှခေါင်းဖြတ်ဓားကို သူ၏ဘေးသို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ညာဘက်လက်မောင်းသည် သွေးမြူခိုးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

အဆုံးစီရင်သူသည် နာကျင်စွာဖြင့် မျက်နှာရှုံ့မဲ့ပြီး အော်ပြောသည်။

"မင်းသတ္တိရှိရင် ငါ့ကိုသတ်လိုက်။"

နောက်ဆက်တွဲဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာက ရှိနေသူအားလုံးကို အံ့ဩသွားစေသည်။ ကျန်းထျန်းယီသည် အဆုံးစီရင်သူကို ချက်ချင်းလွှတ်ပေးပြီး ချင်အန်းကိုပြောလိုက်သည်။

"သိုင်းပညာနဲ့ ဓားတာအိုမှာ မင်းရဲ့ပါရမီက ရာစုနှစ်တစ်ခုမှာ ရှားပါးတာတော့ ဟုတ်တယ် ဒါပေမဲ့ တကယ့်တိုက်ပွဲမှာ မင်းရဲ့အတွေ့အကြုံက အရမ်းနည်းသေးတယ်။ ဒါကအခွင့်အရေးကောင်းပဲ ဒီကောင်နဲ့ယှဉ်ပြိုင်ပြီး မင်းဘယ်နေရာမှာလိုအပ်နေလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်။"

မီးသွေးခေါင်း ဤစကားကိုကြားပြီးနောက် အလျင်အမြန်ပြောသည်။

"ကျန်းဆရာ ဒီလူက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတယ်။ လက်တစ်ဖက်မရှိရင်တောင် ဒုတိယသခင်လေးက သူ့အတွက်ပြိုင်ဘက်မဟုတ်နိုင်လောက်ဘူး။"

"အသက်နဲ့သေခြင်းကို မကြုံတွေ့ရတဲ့သိုင်းသမားက မကြီးထွားနိုင်ဘူး။ မင်းကြောက်နေရင် ငါတို့ရဲ့ဆရာတပည့်ဆက်ဆံရေး ဒီမှာပဲအဆုံးသတ်ပြီ"

ကျန်းထျန်းယီက တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။

ဒုတိယညီသည် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါထုတ်လွှတ်နေသော အဆုံးစီရင်သူကိုကြည့်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ပြောသည်။

"ဆရာ တပည့်စမ်းကြည့်ချင်တယ်။"

"ကောင်းတယ်။"

အဆုံးစီရင်သူသည် ကျင့်ကြံနည်းစနစ်ကို သင်ယူခဲ့ကတည်းက သူသည် မရေမတွက်နိုင်သောလူများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး လူတိုင်းကိုကြောက်ရွံ့မှုဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ သူသည် ယနေ့တွင် အခြားသူများအတွက် ယှဉ်ပြိုင်လေ့ကျင့်ဖော် ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ အရှက်ရစရာပဲ။ သူ၏ဘယ်ဘက်လက်ကို လှုပ်ခါလိုက်ရာ မြေကြီးထဲတွင်စိုက်ဝင်နေသော ဧရာမခေါင်းဖြတ်ဓားသည် ချက်ချင်းပင် ချင်အန်းနှင့်မီးသွေးခေါင်းထံသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ သူသည် ဒီညသေချာပေါက် သေဆုံးရမည် ဖြစ်သောကြောင့် တစ်ယောက်သတ်လျှင် အရှုံးမရှိ နှစ်ယောက်သတ်လျှင် သွေးပိုရသည်။

အဆုံးစီရင်သူသည် သူ၏အထွတ်အထိပ်ဆဋ္ဌမအဆင့် ကပ်ဘေးစွမ်းအားဖြင့် ပဉ္စမအဆင့်ကလေး တစ်ဦးကို တိုက်ကွက်တစ်ကွက်တည်းဖြင့် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခြင်းသည် ရှင်ခြင်းနှင့်သေခြင်းကိစ္စ ဖြစ်သင့်သည်ဟု တွေးထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏မလွှဲမရှောင်သာဟုထင်ရသော တိုက်ကွက်သည် ပြိုင်ဘက်၏အနက်ရောင်ဓားရှည်တစ်ချောင်းဖြင့် တားဆီးခံလိုက်ရမည်ကို သူဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ပတ်ပတ်လည်ကိုကြည့်လိုက်ရာ ထူးဆန်းသောနေရာလွတ်တစ်ခု ဤနေရာကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

နယ်ပယ်လား။ အဆုံးစီရင်သူ တုန်လှုပ်သွားသည်။ ဟုတ်ပါတယ် ကျန်းထျန်းယီသည် နှစ်ဖက်ကြားမှ အစွမ်းတွင် ကွာဟမှုအများကြီးရှိစေရန် ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ။ သူသည် အဆုံးစီရင်သူ၏ အစွမ်းကို ပဉ္စမကပ်ဘေးစွမ်းအားအထိ နှိမ်နင်းရန် နယ်ပယ်ပညာရပ်များကို အသုံးပြုခဲ့သည် ၎င်းမှာ ပဉ္စမအဆင့်နတ် ဘုရားသိုင်းသမားတစ်ဦးနှင့် ညီမျှသည်။

သို့သော် အဆုံးစီရင်သူသည် ကိုးထပ်အကျဉ်းထောင်အပြင်ဘက်တွင် အကျဉ်းကျခံခဲ့ရပြီး မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနနှင့် အဆက်မပြတ်တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။ သူသည် တူညီသောအဆင့်ရှိသူတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံရန် ရှားပါးသည်။ ချင်အန်းသည် အားနည်းနေဆဲဖြစ်သည်။

"ဘန်ကိုင်း ကောင်းကင်သော့ခတ်လ ခုတ်ချက်!"

ဒုတိယညီက အနက်ရောင်ဓားရှည်ကိုဆုပ်ကိုင်ပြီး ဧရာမခေါင်းဖြတ်ဓားကို ကာလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏အစ်ကိုကြီးသင်ပေးခဲ့သော နည်းလမ်းကိုသတိရပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် အဆုံးစီရင်သူထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ ရွှေရောင်အသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်အိမ်တော်အထက်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ကျန်းထျန်းယီသည် မီးသွေးခေါင်း၏ဘေးတွင် ဆင်းသက်လာပြီး စပ်စုစွာမေးသည် ။

"သူခုနကအော်လိုက်တဲ့ တိုက်ကွက်က ဘာလဲ။"

ရှင်းရှန့်က ခေါင်းခါသည်။

"ဒါကတိုက်ကွက်မဟုတ်ပါဘူး သခင်လေးကို သခင်ကြီးသင်ပေးခဲ့တဲ့ ဓားပေးအပ်ပွဲအခမ်းအနားပါပဲ။ သခင်လေးက အခုအဲ့ဒီစကားရပ်ကိုအော်ပြီး သူ့ကိုယ်သူစိတ်ဓာတ်မြှင့်တင်နေတာဖြစ်နိုင်ပါတယ်။"

"ဒီလိုကိုး။"

တစ်ဖက်တွင် လေးဦးထဲတွင် အသတိအရှိဆုံးဖြစ်သော အလောင်းချုပ်သမားသည် အရိပ်များထဲတွင် အမြဲပုန်းအောင်းနေပြီး ဘယ်တော့မှအပြင်မထွက်ခဲ့ပေ။ မူလက သူသည် ဧရိယာဘေးကင်းကြောင်း အတည်ပြုပြီးမှသာ ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ဆုလာဘ်ကို ယူရန်ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ သို့သော် အခြေအနေသည် သူ၏မျှော်လင့်ချက်များထက် များစွာကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။ ငယ်ရွယ်သော တတိယအဆင့်ဓားနတ်ဘုရားမအပြင် ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးနှင့် နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးလည်း ရှိနေသေးသည်။

အဲ့ဒီအိမ်တော်ထဲမှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ အလောင်းချုပ်သမား၏မျက်နှာသည် အလွန်အမင်းမှောင်မိုက်နေသည်။ ဤနေရာသည် ကြာရှည်စွာနေရန် မသင့်တော်သည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း သူသည် အာရုံစိုက်မှုကိုဆွဲဆောင်ခြင်းမှရှောင်ရှားရန် အသံကျယ်ကျယ်မပြုလုပ်ရဲသောကြောင့် အမှောင်ကိုအကာအကွယ်ယူပြီး တိတ်တဆိတ်ထွက်ခွာရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် သူသည် သူ့ကိုဝန်းရံထားသော ပြင်းထန်သောသတ်ဖြတ်လိုစိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် သေခြင်းတရား၏ခြိမ်းခြောက်မှု ခုခံမရနိုင်သော လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤစွမ်းအားသည် အိမ်တော်ထဲက နတ်စစ်သူကြီး၏စွမ်းအားကိုတောင် ကျော်လွန်နေသည်။

ဘယ်သူ... "ဘယ်သူ"

ဟူသောစကားလုံး မထွက်ပေါ်မီမှာပင် အလောင်းချုပ်သမား၏ ရုပ်ခန္ဓာသည် ဖုန်မှုန့်အဖြစ်သို့ပြောင်းလဲပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ခန်းမထဲတွင် ချင်ကျန့်အန်းသည် ခြံဝင်းဘက်သို့ကြည့်ပြီး သူဘာတွေစဉ်းစားနေမှန်းမသိဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။