ဆရာလုခြင်း
Vol. 29 Ch. 421
တကယ်တမ်း စီနီယာကျန်းကို ရှာနေသော ချင်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို မရှင်းလင်းပေ။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဒုတိယညီက ပြောသည်။
"ဆရာက မနက်စောစော မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကို သတင်းပို့ဖို့ သွားခဲ့တယ်။ သူနောက်ကျမှပဲ ပြန်ရောက်လာမယ်လို့ ခန့်မှန်းရတယ်။"
ဤစကားကိုကြားသောအခါ တတိယမင်းသား၏မျက်နှာသည် ရုတ်တရက်မှောင်မိုက်သွားသည်။
"ဆရာ؟"
သူသည် ချင်အန်းကိုကြည့်ပြီး မျက်ခုံးများတွန့်လိုက်သည်။
"ကျန်းထျန်းယီကို 'ဆရာ' လို့ခေါ်ဖို့ မင်းကိုဘယ်သူကအခွင့်အရေးပေးတာလဲ။"
သူ၏စကားများ ကျဆင်းသည်နှင့် အားကောင်းသောဖိအားတစ်ခုသည် ဒုတိယညီကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
ချင်ဖုန်းအံ့ဩသွားသည် သူသည် ဤတတိယမင်းသားက ပဉ္စမအဆင့်သိုင်းသမားတစ်ဦးဖြစ်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။
ဤရုတ်တရက်တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ချင်အန်း၏မျက်နှာသည် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားပြီး သူသည် ဖိအားကိုတန်ပြန်ရန် သူ၏အတွင်းစွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
နှစ်ဦးကြားမှ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုသည် ခဏတာအညီအမျှရှိနေပြီး ချင်နေအိမ်တွင် လေပွေတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေကာ မြေကြီးပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ချန်ထားခဲ့သည်။
အတူပါလာသောအစောင့်များသည် တတိယမင်းသား အချိန်အတော်ကြာ မထိုးဖောက်နိုင်သည်ကို မြင်ပြီး အေးစက်စက်အော်ပြောလိုက်သည်။
" တတိယမင်းသားကို လက်ရွယ်ရဲရအောင် ဘယ်လောက်ရဲတင်းလိုက်သလဲ။"
စကားလုံးများ ကျဆင်းသည်နှင့် သူသည် သူ၏ညာဘက်ခြေကို အားကုန်နင်းလိုက်ရာ မြှားများကဲ့သို့သော အားကောင်းသည့်စွမ်းအားတစ်ခုသည် ဒုတိယညီကို ချက်ချင်းတိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
"ချင်သခင်လေး သတိထား!"
မီးသွေးခေါင်းက အလျင်အမြန်သတိပေးလိုက်သည်။
နေအိမ်ရှိ ကျန်ချင်မိသားစုသည် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ တစ်ဖက်လူက သတိမပေးဘဲ လှုပ်ရှားလိမ့်မည်ဟု မည်သူကထင်ထားမည်နည်း။
သူ၏ထွင်းဖောက်မြင်စွမ်းရည်ဖြင့် လေ့လာမှုအောက်တွင် ချင်ဖုန်းသည် ထိုလူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် စတုတ္ထအဆင့် နတ်သိုင်းပညာ၏သခင်တစ်ဦးဖြစ်သည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။
သူ၏ဒုတိယညီ ထိုတိုက်ခိုက်မှုဖြင့် ထိမှန်ပါက သူသည် သေချာပေါက်ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရလိမ့်မည်။
ဤအရေးကြီးသောအခိုက်အတန့်တွင် ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုသည် ချင်နေအိမ်၏ ကန်အဆောင်မှ လွှမ်းခြုံလာသည်။ ၎င်းသည် လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသား၏ဖိအားကို ကြေမွသွားစေရုံသာမက သူ့ထံသို့ပါ ဖြတ်တောက်သွားသည်။
လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အစောင့်သည် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူသည် ဓားစွမ်းအင်ထဲမှ ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ခံစားနိုင်သောကြောင့် သူပေါ့ဆမနေရဲပေ။ သူသည် သူ၏အတွင်းစွမ်းအင်ကို စုစည်းပြီး သူ၏ရှေ့တွင် ရွှေရောင်ဒိုင်းတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။
သို့သော် ဤခိုင်ခံ့ပုံရသောကာကွယ်မှုသည် ထိတွေ့သည်နှင့် ဓားစွမ်းအင်ကြောင့် ကြေမွသွားသည်။
လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားသည် သူ၏အသက်ရှူအမှတ်များကို ကာကွယ်ရန် သူ၏ လက်မောင်းများကို အလျင်အမြန်မြှောက်လိုက်သည်။ ဘန်းခနဲအသံနှင့်အတူ သူ၏ကိုယ်သည် နောက်သို့ပျံသွားပြီး ချင်နေအိမ်၏ပင်မဂိတ်တံခါးကို ဖြတ်ကျော်ကာ လမ်းဘေးမှနံရံကို ပြင်းထန်စွာတိုက်မိပြီး နံရံသည် ချက်ချင်းပြိုကျသွားသည်။
ဝှစ်!
လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားသည် အပျက်အစီးများထဲမှ ခုန်ထွက်လာပြီး တတိယမင်းသားရှေ့တွင် မိမိကိုယ်ကိုကာကွယ်လိုက်သည်။ ထိုထိုးနှက်ချက်သည် သေစေနိုင်သောပျက်စီးမှုမဖြစ်စေသော်လည်း သူသည် ပေါ့ပေါ့တန်တန်ဒဏ်ရာရခြင်းမဟုတ်ပေ။
သူ၏လက်မောင်းများပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးစွန်းများရှိနေပြီး သူ၏ အဝတ်အစားများသည် စုတ်ပြဲနေသည်။
"ဘယ်သူလဲ!"
လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားသည် ဓားစွမ်းအင်လာရာဘက်သို့ အော်ပြောလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် လေးနက်သောအမူအရာရှိနေသည်။
တစ်ခဏအတွင်း အဖြူရောင်ဝတ်ပုံရိပ်တစ်ခု ကောင်းကင်မှဆင်းသက်လာပြီး ချင်ဖုန်း၏ဘေးတွင် ဆင်းသက်လာသည်။
လျိုကျန့်လီမှလွဲ၍ အခြားမည်သူဖြစ်နိုင်မည်နည်း။
"လျိုကျန့်လီ။"
လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားသည် အလွန်မသာမယာသောအမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
မဟာချန်တိုင်းပြည်၏သမိုင်းတွင် အသက်အငယ်ဆုံးဓားနတ်ဘုရားမ သူမကိုဘယ်သူက မသိဘဲနေမလဲ။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် နာမည်ကြီးလျိုကျန့်လီသည် ချင်ဖုန်း၏မိန်းမဖြစ်သည်ကို သတိရသွားသည်။
တတိယမင်းသားသည် လျိုကျန့်လီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများထဲမှ လောဘစိတ်သည် လင်းလက်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားသည် သူပြိုင်ဘက်မဟုတ်မှန်းသိသောကြောင့် သူခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။
"မင်းက လျိုမြို့စားရဲ့သမီးဖြစ်ရင်တောင် အရှင်မင်းသား တတိယမင်းသားကို တိုက်ခိုက်ရဲတာက သေဒဏ်ပဲ။"
သို့သော် သူစကားမဆုံးမီမှာပင် ကြည်လင်သောလက်ဝါးရိုက်သံတစ်ခု ချက်ချင်းထွက်ပေါ်လာသည်။
၎င်းသည် လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားကို ရှုပ်ထွေးသွားစေရုံသာမက ရှိနေသူအားလုံးကိုလည်း မှင်တက်သွားစေသည်။
တတိယမင်းသားက သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ကိုပွတ်သပ်ရင်း အေးစက်စက်ပြောသည်။
"ငါနဲ့ချင်မိသားစုက ဒုတိယသခင်လေးက ချစ်ကြည်ရေးယှဉ်ပြိုင်မှုတစ်ခု လုပ်ချင်ရုံပဲ။ မင်းဝင်စွက်ဖက်တာနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး။ နောက်ကျရင် မင်းနန်းတော်ကိုပြန်ရောက်တဲ့အခါ ကြိမ်ဒဏ် အချက်တစ်ထောင်ကို ကိုယ်တိုင်သွားခံလိုက်။"
လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားသည် မဆန့်ကျင်ရဲဘဲ တစ်လှမ်းနောက်ဆုတ်ပြီး ပြောသည်။
"နားလည်ပါပြီ။"
ထို့နောက် တတိယမင်းသားက ပြုံးပြီးပြောသည်။
"အရင်က နားလည်မှုလွဲတာတချို့ရှိခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်က ချင်မိသားစုက ဒုတိယသခင်လေးနဲ့ အသက်အရွယ်နဲ့အစွမ်းတူညီလို့ ယှဉ်ပြိုင်လေ့ကျင့်ချင်ရုံပါပဲ။ ဒါက ချစ်ကြည်ရေးယှဉ်ပြိုင်မှုတစ်ခုပါပဲ မကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက်မရှိပါဘူး။"
"ဓားရူးသခင် ကျန်း ပြန်မရောက်သေးမှတော့ အဆင်မပြေတာမရှိရင် ကျွန်တော်ချင်အိမ်တော်ကို ခဏအနှောင့်အယှက်ပေးချင်ပါတယ်။"
ဖခင်ချင်သည် တတိယမင်းသားကို ဗြောင်ကျကျ မောင်းထုတ်နိုင်မည် မဟုတ်သောကြောင့် သူသည် သူ့ကိုချင်အိမ်တော်သို့ ဖိတ်ခေါ်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။
သို့သော် ချင်ဖုန်းသည် တတိယမင်းသား၏နောက်ကျောကိုကြည့်ပြီး အတွေးနက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။ တတိယမင်းသား၏ ကနဦးလုပ်ရပ်များသည် သူလေ့ကျင့်ချင်စိတ်ရှိသည့် ရည်ရွယ်ချက်နှင့် မတူပေ။
တတိယမင်းသား၏သဘောထားပြောင်းလဲမှုသည် သူ၏မိန်းမပေါ်လာပြီးနောက် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူငါ့မိန်းမအတွက် ပြိုင်ဘက်မဟုတ်မှန်းသိလို့ အရှုံးပေးနေတာများလား။
ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ချင်ဖုန်းသည် ဤအတွေးကိုပယ်ချလိုက်သည်။ ယောက်ျားတစ်ယောက်အဖြစ် သူ၏ဆဋ္ဌမအာရုံက တတိယမင်းသားတွင် ညစ်ပတ်သောအတွေးအချို့ သေချာပေါက်ရှိသည်ဟု သူ့ကိုခံစားစေသည်။
ပင်မခန်းမဆောင်တွင် ဖခင်ချင်က စုံစမ်းမေးမြန်းသည်။
"တတိယမင်းသားက ဓားရူးသခင် ကျန်းကို ဘာလို့ရှာနေလဲဆိုတာ သိပါရစေ။"
တတိယမင်းသားသည် ချင်အန်းကိုတစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် အိမ်တော်ရှိအခြားလူများကို ကြည့်လိုက်သည်။
"မနေ့က သိုင်းပြိုင်ပွဲမှာ ကျွန်တော်ဓားရူးသခင် ကျန်းကို လေးစားအားကျမိသွားတယ်။"
"ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်က နတ်သိုင်းပညာကျင့်ကြံတဲ့ သိုင်းသမားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဓားတာအိုကိုလည်း အထူးပြုလေ့လာပါတယ်။ ကျွန်တော်ဓားတာအိုမှာ ပိုမိုတိုးတက်ဖို့မျှော်လင့်ရင်း ဓားရူးသခင် ကျန်းကို ကျွန်တော့်ဆရာအဖြစ် တောင်းဆိုဖို့ စဉ်းစားနေခဲ့တာ။"
ဤစကားကိုကြားသောအခါ ချင်ဖုန်းနှင့်အခြားသူများ၏အမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။
တတိယမင်းသားက ဆက်ပြောသည်။
"ကျွန်တော်က ဓားရူးသခင် ကျန်းက တပည့်တွေဘယ်တော့မှမလက်ခံဘူးလို့ ကြားဖူးတယ် ဒါကြောင့် ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော်ရိုးသားစွာနဲ့ လာခဲ့တာ။"
"ဒါပေမဲ့ ခုနက ချင်အိမ်တော်ရဲ့ဝင်ပေါက်မှာ ခင်ဗျားတို့အိမ်က ဒုတိယသခင်လေးက ဓားရူးသခင် ကျန်းကို သူ့ဆရာလို့ခေါ်တာ ကြားလိုက်သလိုပဲ။"
ဒုတိယညီ ပြန်ဖြေတော့မည်အပြု ချင်ဖုန်းက သူ့ကိုတားရန် လက်မြှောက်လိုက်သည်။
"ဟုတ်ပါတယ် ကျွန်တော့်ဒုတိယညီက ဓားရူးသခင် ကျန်းကို သူ့ဆရာအဖြစ် တကယ်ပဲလက်ခံခဲ့ပါတယ်။"
"ဒီလိုကိုး။"
တတိယမင်းသားက သူ၏လက်ညှိုးကို စားပွဲပေါ်တွင် ညင်သာစွာပုတ်ပြီး အတွေးနက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူထပ်ပြောသည်။
"ဒါဆို ကျွန်တော်ခင်ဗျားတို့အားလုံးကို ကြိုတင်တောင်းပန်ချင်ပါတယ်။"
"ကျွန်တော်လည်း ဓားရူးသခင် ကျန်းက ကျွန်တော့်ကိုတပည့်အဖြစ် လက်ခံဖို့မျှော်လင့်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က တခြားသူတွေနဲ့ ဆရာတစ်ယောက်တည်း မျှဝေရတာမကြိုက်ဘူး။"
"ဒါကြောင့် ဓားရူးသခင် ကျန်းက နောက်ကျရင် ကျွန်တော့်ကို တပည့်အဖြစ်လက်ခံပြီး ခင်ဗျားတို့အိမ်က ဒုတိယသခင်လေးနဲ့ ဆရာတပည့်ဆက်ဆံရေးကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ရင် ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့။"
သူ၏စကားများသည် ပြင်းထန်သောယုံကြည်မှုကို ဖော်ပြနေပြီး သူအမှန်တရားတစ်ခုကို ပြောနေသကဲ့သို့ပင်ဖြစ်ပြီး သူပြောရန် အရင်းအနှီးလည်း အမှန်တကယ်ရှိသည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ နန်းတော်ထဲမှမင်းသားများကြားတွင် သူသည် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားပြီးလျှင် ထောက်ခံသူ အများဆုံးရှိသူဖြစ်သည်။
တစ်စုံတစ်ယောက် သူနှင့်ကောင်းမွန်သောဆက်ဆံရေးထူထောင်နိုင်လျှင် အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ ရာထူးပြောင်းလဲသွားသည့်အခါ အနာဂတ်တွင် ချမ်းသာကြွယ်ဝရန် အခွင့်အရေးများရှိနိုင်သည်။
မေမေလေးသည် ဖခင်ချင်၏လက်စကို တိတ်တဆိတ်ဆွဲကိုင်ပြီး စိုးရိမ်စွာကြည့်လိုက်သည်။
ဖခင်ချင်က သူ၏လက်ကို မေမေလေး၏ကျောပေါ်တွင်တင်ပြီး သူမကိုနှစ်သိမ့်ရန် ညင်သာစွာပုတ်လိုက်သည်။
ဤစကားကိုကြားသောအခါ ဒုတိယညီသည် သူ၏ညာဘက်လက်သီးကိုဆုပ်ပြီး အကြီးဆုံးအစ်ကိုကို ကြည့်လိုက်သည်။
ဤစကားကိုကြားသောအခါ ချင်ဖုန်းသည် တည်ငြိမ်သောအမူအရာကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။
"ဆရာတစ်ယောက်က တပည့်လက်ခံတဲ့အခါ အပြန်အလှန်ဆန္ဒရှိမှုက အဓိကပဲ။ သခင်ကျန်းက ကျွန်တော့်ညီလေးအစား တတိယမင်းသားကိုရွေးချယ်ရင် ဒါက ကျွန်တော့်ညီလေးနဲ့ သခင်ကျန်းတို့ ရေစက်မပါဘူးလို့ပဲ ဆိုလိုတာပါ။"
သူဤစကားများကိုပြောသော်လည်း ချင်ဖုန်းသည် ထိုသို့သောအခြေအနေကို သဘာဝအတိုင်း မျှော်လင့်ခြင်းမရှိပေ။ သူဤသို့ပြောရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ သူကျန်းထျန်းယီ၏စရိုက်ကို ယုံကြည်သောကြောင့်သာဖြစ်သည်။
သခင်ကျန်းသည် အာဏာကိုတပ်မက်ပြီး အားကောင်းသူနောက်သို့လိုက်သည့်အမျိုးအစား သေချာပေါက်မဟုတ်ပေ။
"မင်းရဲ့စကားတွေနဲ့ဆိုရင် ငါစိတ်အေးနိုင်ပြီ" ဟု တတိယမင်းသားက ခပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးလျက်ပြောလိုက်သည်။
ခန်းမသည် ခဏတာတိတ်ဆိတ်သွားပြီး လူတိုင်းကျန်းထျန်းယီပြန်လာရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
နံ့သာတိုင်နှစ်တိုင်လောင်ကျွမ်းသောအချိန်ခန့်အကြာတွင် ညင်သာသောခြေသံနှစ်ခုနှင့်အတူ ကျန်းထျန်းယီနှင့် ယွီမေတို့၏ပုံရိပ်များ လူတိုင်းရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။
"ဆရာ"
ဒုတိယညီက အားနည်းစွာခေါ်လိုက်ပြီး တတိယမင်းသား၏အစောပိုင်းကစကားများကြောင့် ထိုသို့ခေါ်ဆိုရန် ယုံကြည်မှုမရှိတော့ပေ။
"ငါခြံဝင်းထဲမှာ ဘယ်သူမှလေ့ကျင့်မနေလို့ အံ့ဩနေတာ။ မင်းတို့ပျင်းနေတယ်လို့ ငါထင်နေတာ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ဒီမှာရှိနေတာကိုး"
ကျန်းထျန်းယီက မျက်ခုံးပင့်ပြီးနောက် အတွင်းဆုံးပိုင်းတွင်ထိုင်နေသော လူကိုကြည့်လိုက်သည်။