ရည်မှန်းချက်ကြီးမားသော ဂုဏ်သိက္ခာရှိသည့်လူငယ်

တတိယမင်းသားသည် ချက်ချင်းထရပ်ပြီး သူ၏လက်သီးများကိုဆုပ်ကာ လေးစားစွာပြောသည်။

"ကျွန်တော်မျိုး သခင်ကျန်းကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"

" တတိယမင်းသား။"

ကျန်းထျန်းယီက ရိုးရှင်းစွာအရိုအသေပြုပြီး ပြောသည်။

"မင်း ဆွေးနွေးစရာကိစ္စတွေရှိပုံပဲ ကျွန်တော်မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး။"

သူ၏အမြင်တွင် တတိယမင်းသား၏အိမ်တော်သို့လာရောက်ခြင်းသည် ချင်မိသားစုဝင်များကို တွေ့ဆုံရန်နှင့်သက်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူထွက်ခွာတော့မည်အပြု တတိယမင်းသားပြောသည်ကို သူကြားလိုက်ရသည်။

"ကျွန်တော်ဒီကို သခင်ကျန်းကိုရှာဖို့ လာခဲ့တာပါ။"

"ငါ့ကိုရှာဖို့လား။"

ကျန်းထျန်းယီ သူ၏ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"မနေ့က လေထဲက သိုင်းကစားစင်မြင့်မှာ သိုင်းပြိုင်ပွဲကိုကြည့်ပြီးနောက် ကျွန်တော် သခင်ကျန်းကို အလွန်အမင်းလေးစားမိသွားပါတယ်။"

"ကျွန်တော် သခင်ကျန်းအောက်မှာ တပည့်ခံပြီး ဓားလမ်းစဉ်ကိုသင်ယူကာ ပိုမိုတိုးတက်ချင်ပါတယ်။"

တတိယမင်းသားသည် သူ၏လာရောက်ရခြင်းရည်ရွယ်ချက်ကို တိုက်ရိုက်ဖော်ပြလိုက်သည်။ သူသည် ထို့နောက် သူနှင့်အတူပါလာသူများကို အချက်ပြလိုက်သည်။

သူနှင့်အတူပါလာသူများသည် နေရာလွတ်ရတနာထဲမှ ပစ္စည်းများစွာကို ချက်ချင်းထုတ်ယူလိုက်သည်။

ရွှေငွေဖြင့်ပြုလုပ်ထားသောပစ္စည်းများအပြင် သိုင်းသမားများ၏ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ပေးသော ဆေးလုံးများအပြင် မရေမတွက်နိုင်သော ကုသရေးမြင့်မြတ်သည့်ဆေးများလည်း ပါဝင်သည်။

သူတို့ထဲတွင် အမြင်အာရုံအဖမ်းစားဆုံးမှာ မီးလျှံကဲ့သို့နီရောင်အလင်းဖြင့် တောက်ပနေသော ဓားတစ်ချောင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ ထူးခြားသောပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ကျန်းထျန်းယီသည် ဤဓားကိုသိသာစွာသိပြီး အံ့ဩစွာပြောသည်။

"ကောင်းကင်စီးကြောင်းမီးလျှံဓားလား။ မင်းဒီဓားကိုရှာတွေ့လိမ့်မယ်လို့ ငါမမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။"

"အစ်ကိုကြီး ကောင်းကင်စီးကြောင်းမီးလျှံဓားက ဘာကြီးလဲ"

ဒုတိယညီက အသံတိုးတိုးဖြင့်မေးလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။

"ငါစာအုပ်တစ်အုပ်ထဲမှာ ဖတ်ဖူးတယ် မီးဖီးနစ်ငှက်မသေခင်မှာ သူက မီးတောင်တစ်ခုထဲမှာ လျှို့ဝှက်တဲ့နေရာတစ်ခုကို ရှာလိမ့်မယ်။"

"ပြီးတော့ သူက သူ့ရဲ့ကိုယ်ကို ချော်ရည်ပူထဲမှာမြှုပ်နှံပြီး ၎င်းရဲ့အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။"

"ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ကျောရိုးက မီးတောက်တွေနဲ့ အရည်ပျော်သွားမှာမဟုတ်ဘဲ ထိန်းသိမ်းထားလိမ့်မယ်။ ကျွမ်းကျင်တဲ့လက်မှုပညာရှင်တစ်ယောက်က မရေမတွက်နိုင်တဲ့အခက်အခဲတွေပြီးနောက် အဲ့ဒီမီးဖီးနစ်ငှက်ရဲ့ ကျောရိုးကိုရှာတွေ့ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ဘုံကမိုးကြိုးကိုသုံးပြီး နတ်ဘုရားဓားတစ်ချောင်းကို ထုလုပ်ခဲ့တယ်။"

"ဓားရဲ့စွမ်းအင်က အရာအားလုံးကိုအရည်ပျော်စေနိုင်တဲ့ မီးတောက်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တယ်။ ဒါက ကောင်းကင်စီးကြောင်းမီးလျှံဓားပဲ။ သူ့ရဲ့အစွမ်းက ကောင်းကင်ဖြတ်ဓားကိုတောင် ကျော်လွန်နိုင်တယ်။"

ထိုသို့သောနတ်ဘုရားလက်နက်သည် ဓားအသုံးပြုသောသိုင်းသမားတိုင်းအတွက် နှိုင်းယှဉ်မရနိုင်သော ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုရှိသည်။

ချင်ဖုန်း အနည်းငယ်စိုးရိမ်သွားသည်။

"ကျွန်တော် ဒီဓားကိုရှာဖို့ အားထုတ်မှုအများကြီးသုံးခဲ့ရတယ် ဒါကို သခင်ကျန်းကိုဆရာအဖြစ် ကိုးကွယ်ဖို့ အခမ်းအနားတစ်ခုအနေနဲ့ သုံးဖို့ပါပဲ"

တတိယမင်းသားက ယုံကြည်မှုရှိသောအပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းထျန်းယီသည် မီးလျှံဓားထံသို့ လျှောက်သွားပြီး ခေါင်းမှခြေအဆုံးလေ့လာကာ ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

"တကယ်ပဲ ဓားကောင်းတစ်ချောင်းပဲ။"

ချင်မိသားစုဝင်များသည် ဤစကားကိုကြားသောအခါ စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားသည်။

တတိယမင်းသားက ပြုံးပြီးမျက်ခုံးပင့်သည် "တပည့်ခံတဲ့ကိစ္စနဲ့ပတ်သက်လို့..."

"ကံမကောင်းစွာနဲ့ ဒါကဓားကောင်းတစ်ချောင်းဖြစ်ပေမယ့် ငါနဲ့ရေစက်မပါဘူး။"

"အရှင်မင်းသား ကျွန်တော့်အောက်မှာတပည့်ခံချင်တဲ့ အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ခြွင်းချက်တစ်ခုလုပ်ပြီး တစ်ယောက်ယောက်ကို ကျွန်တော့်တပည့်အဖြစ် လက်ခံပြီးသွားပြီ။ ဒီဘဝမှာ တပည့်တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိလိမ့်မယ်"

ကျန်းထျန်းယီက ချင်အန်းကိုကြည့်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"ဆရာ။"

ဒုတိယညီက ထိုစကားကိုကြားပြီးနောက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာခေါ်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းသည်လည်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် ကောင်းကင်စီးကြောင်း မီးလျှံဓားကို မြင်လိုက်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် မမျှော်လင့်ထားသောအရာတစ်ခုခု ဖြစ်ပွားမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သခင်ကျန်းသည် သူ့ကိုစိတ်မပျက်စေခဲ့ပေ။

တတိယမင်းသား၏မျက်နှာပေါ်မှအပြုံးသည် ဖြည်းညင်းစွာပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"သခင်ကျန်း ပြန်မစဉ်းစားတော့ဘူးလား။ တောင်ပိုင်းဒေသရဲ့နတ်စစ်သူကြီးတစ်ဦးအနေနဲ့ ခင်ဗျားက နေရာအနှံ့ခရီးသွားပြီး မိစ္ဆာနဲ့တစ္ဆေတွေကို လိုက်လံနှိမ်နင်းနေရတာ အမြဲတမ်းအလုပ်များနေမှာပဲ။ ဒါအရမ်းပင်ပန်းမှာပဲ။"

"ကျွန်တော်မျိုး ခင်ဗျားကို တောင်ပိုင်းဒေသမိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကနေ တော်ဝင်မြို့တော် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကို ပြောင်းရွှေ့ပေးနိုင်တဲ့နည်းလမ်းရှိပါတယ်။ ဒီနည်းနဲ့ ခင်ဗျားက ဒဏ္ဍာရီလာ ဒုတိယတန်းစားနယ်ပယ်ကို လိုက်စားဖို့ အချိန်အလုံအလောက်ရရှိမှာပါ။"

"အရှင်မင်းသား ရဲ့ ကြင်နာမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ တကယ်ပဲမလိုအပ်ပါဘူး။"

"ကျွန်တော်က တောင်ပိုင်းဒေသမှာ တော်တော်လေးသက်သောင့်သက်သာရှိပါတယ်။ ကျွန်တော်ကျွန်တော့်တပ်မှူးကို အရမ်းလေးစားတယ်။"

"အဲ့ဒီမှာ မိစ္ဆာနဲ့တစ္ဆေတွေ အများကြီးရှိတယ် ပြီးတော့ ဘယ်လောက်ပဲသတ်သတ် အဆုံးမရှိဘူးထင်ရတယ်။"

"ဒါ့အပြင် နတ်ဘုရားသိုင်းသမားတစ်ယောက်က အဆင့်မြင့်နယ်ပယ်တစ်ခုကို လိုက်စားချင်ရင် အသက်နဲ့သေခြင်းကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခိုက်ရလိမ့်မယ်။ တစ်နေရာတည်းမှာနေရင် သူတို့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုက ရပ်တန့်သွားမှာပဲ။"

တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ်ငြင်းပယ်ခံရပြီးနောက် တတိယမင်းသား၏အမူအရာသည် အလွန်အမင်းမှောင်မိုက်သွားသည်။

ကျန်းထျန်းယီသာ နတ်စစ်သူကြီးတစ်ပါးမဟုတ်ခဲ့လျှင် သူသည် နေရာမှာပင် ဒေါသပေါက်ကွဲ ထွက်လောက်ပြီဖြစ်သည်။

တတိယမင်းသားသည် ချင်အန်းကို အေးစက်စက်တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ရလဒ်သည် ဤလူက ကျန်းထျန်းယီ၏တပည့်ဖြစ်သွားသောကြောင့်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူအသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး သူ၏ဒေါသကိုထိန်းကာ ပြောသည်။

"ဒါကျွန်တော်ရဲ့ ရုတ်တရက်နိုင်မှုပါပဲ။ သခင်ကျန်းထျန်းယီက ငြင်းနေမှတော့ ကျွန်တော်လည်း ထပ်မပြောတော့ပါဘူး။"

"ကျွန်တော့်မှာ တခြားတက်ရောက်စရာကိစ္စတွေရှိသေးတယ် ဒါကြောင့်သွားခွင့်ပြုပါ။"

ဤသို့ပြောပြီးနောက် သူနောက်သို့မလှည့်ဘဲ ချင်နေအိမ်ခန်းမမှ လမ်းပြထွက်ခွာသွားပြီး အိမ်တော်အပြင်ဘက်သို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ အတူပါလာသောအစောင့်များသည် နောက်ထပ်မနှောင့်နှေးရဲတော့ပေ။ မြေကြီးပေါ်မှလက်ဆောင်များကို စုဆောင်းပြီးနောက် သူတို့လျင်မြန်စွာ လိုက်ပါသွားကြသည်။

တတိယမင်းသား၏အဖွဲ့ ချင်နေအိမ်မှ လုံးဝထွက်ခွာသွားမှသာ ကျန်းထျန်းယီသည် ချင်အန်းထံသို့လှည့်ပြီး ပြောသည်။

"သုံးရက်ကြာရင် ငါတော်ဝင်မြို့တော်ကနေ ထွက်ခွာမယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် မင်းနဲ့ငါ တောင်ပိုင်း နယ်မြေကိုခရီးသွားပြီး မိစ္ဆာနဲ့တစ္ဆေတွေကို အနိုင်ယူမယ် ပြီးတော့ ရှင်ခြင်းနဲ့သေခြင်းကြားက တိုက်ပွဲမှာတိုက်ခိုက်မယ်။"

"သုံးရက်ဆိုတော့ အရမ်းရုတ်တရက်ကြီးမဟုတ်ဘူးလား။"

ဤစကားကိုကြားသောအခါ မေမေလေးသည် ချက်ချင်းသူမ၏စိုးရိမ်မှုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

သူမ နှစ်နှစ်ဆယ်နီးပါး မွေးမြူခဲ့သောသားကို ရုတ်တရက်ဘယ်လိုလွှတ်ချနိုင်မည်နည်း။

ထို့အပြင် အန်းအာ၏ထွက်ခွာခြင်းသည် ငြိမ်းချမ်းစွာနေထိုင်ရန်မဟုတ်ဘဲ တောင်ပိုင်းဒေသမှ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရမိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းရန် ခရီးသွားရန်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ သူ၏အစွမ်းကိုမြှင့်တင်ရန် ကူကယ်ရာမဲ့လုပ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် အလွန်အမင်းအန္တရာယ်များကြောင်း ငြင်းမရနိုင်ပေ။

နတ်စစ်သူကြီးတစ်ပါး၏ ကာကွယ်မှုရှိနေလျှင်ပင် မမျှော်လင့်ထားသောမတော်တဆမှုများ ဖြစ်ပွားနိုင်သေးသည်။ သူ့ကိုတစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

မေမေလေးသည် ထပ်မစဉ်းစားရဲတော့ဘဲ သူမခေါင်းလှည့်ပြီး အော်ခေါ်လိုက်သည် ။

"သခင်ကြီး"

သူမသည် ချင်အန်း၏ကျင့်ကြံမှုကို မဟန့်တားချင်ပေ။ သူမသည် အတူတကွအချိန်ပိုကုန်ဆုံးရန်သာ မျှော်လင့်သည်။

ဖခင်ချင်က ညင်သာစွာသက်ပြင်းချပြီး ပြောသည်။

"ငါတို့အစကတည်းက ဒီနေ့ကိုမျှော်လင့်ထားပြီးသားပဲ ဒါကအချိန်ပိုင်းပဲလိုတော့တာ။ ကလေးကြီးလာတာနဲ့အမျှ သူသဘာဝအတိုင်း သူ့ကိုယ်ပိုင်အစီအစဉ်တွေရှိတယ်။ ဘာမှအတင်းအကျပ်လုပ်စရာမလိုဘူး။"

"ဒါ့အပြင် တောင်ပိုင်းဒေသမှာ မိစ္ဆာတွေသောင်းကျန်းနေတာနဲ့ သခင်ကျန်းက နောက်ထပ် သုံးရက်နေနိုင်တာက ငါတို့အတွက်လုံလောက်တဲ့အချိန်ပဲ။"

ကျန်းထျန်းယီသည် ဖခင်ချင်ကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါတစ်ချက်ကြည့်ပြီး ထပ်ပြောသည်။

"ဒီသုံးရက်အတွင်းမှာ အတူတူအချိန်ကုန်ဆုံးကြ။ သုံးရက်ကြာရင် ငါတို့အချိန်မီထွက်ခွာမယ်။"

ချင်မိသားစုအတွက် သုံးရက်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းကဲ့သို့ ကုန်လွန်သွားသည်။

ဤရက်များအတွင်း မေမေလေးသည် သူမ၏ဒုတိယသားထွက်ခွာသွားသည်ကို မမြင်ချင်ဘဲ တစ်နေကုန်မျက်လုံးနီနေသည်။

သို့သော် ပွဲတော်များသည် ထာဝရမတည်မြဲပေ၊ လူကောင်းတစ်ယောက်သည် အမြဲတမ်း စွန့်စားထွက်ခွာရပြီး အန်းအာသည် ခြွင်းချက်မဟုတ်ပေ။

နေရောင်ခြည်ထိုးထွင်းလာသည်နှင့် သူ၏ရောင်ခြည်များသည် ချင်နေအိမ်၏ဂိတ်တံခါးများကို လင်းထိန်စေသည်။

ဂိတ်များအပြင်ဘက်တွင် ခုန်ပေါက်နေသောမြင်းသုံးကောင် အသင့် အနေအထား ရှိနေနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

ဒုတိယညီသည် အဝတ်အစားအသစ်တစ်စုံသို့ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ၎င်းမှာ မေမေလေးက နေ့ရောညပါ စေ့စေ့စပ်စပ်ချုပ်လုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

ထွက်ခွာချိန်နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ပုံမှန်အားဖြင့်ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနေတတ်သော ဒုတိယညီပင်လျှင် စိတ်ခံစားမှုဖြစ်လာပြီး မိသားစုဝင်တစ်ဦးချင်းစီကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

မေမေလေးသည် မိခင်တစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် ခွဲခွာရမည့်အခိုက်အတန့်နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ပြောစရာများပိုများလာသည်။

"ဒီတစ်ခေါက်ထွက်သွားပြီးရင် ဘယ်တော့ပြန်လာမလဲမသိဘူး။ အချိန်ရရင် အိမ်ကိုစာတစ်စောင်ရေးဖို့ သေချာသတိရပါ။"

"တောင်ပိုင်းနယ်မြေက ဟွာရုံလမ်းက ဆောက်ပြီးသွားပြီ နေရာတိုင်းမှာ စခန်းတွေရှိတယ်။"

"စာတစ်စောင်လေးပဲ အချိန်အများကြီးမယူပါဘူး။"

"မင်းအဝေးကိုခရီးသွားတာ ဒါပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ။ မင်းနားမလည်တဲ့အရာတွေ အများကြီးရှိမှာပဲ။ နတ်စစ်သူကြီးဆီကနေသင်ယူပြီး အခက်အခဲကိုမကြောက်နဲ့။ ရာသီဥတုအေးလာရင် အဝတ်အစားတွေထပ်ဝတ်။ အဲ့ဒီအထုပ်ထဲမှာ ငါမင်းအတွက်အဝတ်အစားသုံးစုံ ထည့်ပေးထားတယ်။ လဲဝတ်ဖို့သတိရပါ။"

"ငါမင်းအတွက် တော်ဝင်မြို့တော်မှာ မိန်းမတစ်ယောက်ရှာပေးဖို့ စီစဉ်နေခဲ့တာ။ မင်းဒီလောက် မြန်မြန် ထွက်သွားလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ ခရီးသွားနေတုန်း မင်းသဘောကျတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက် တွေ့ရင် ရဲရင့်ပြီးတက်ကြွပါ။"

"မင်းအဖေက ငါ့ကိုအဲ့ဒီနည်းနဲ့ လက်ထပ်ခဲ့တာ။ မင်းငါနဲ့မင်းအဖေ သဘောမတူမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုဘူး။ မင်းမိန်းကလေးကို သဘောကျသရွေ့ ငါတို့အားလုံးဆန္ဒရှိတယ်။"

ဤစကားကိုကြားသောအခါ ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ဘေးမှဖခင်ထံသို့ လှည့်ကြည့်ပြီး ထူးဆန်းသော အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။

ဖခင်ချင်၏မျက်နှာ တည်သွားပြီး သူခြောက်ကပ်ကပ်ချောင်းဆိုးကာ ပြောသည်။

"မိန်းမ တော်လောက်ပြီ။ အန်းအာက လမ်းပေါ်ထွက်ဖို့ အလျင်လိုနေပြီ။"

မေမေလေး ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏လျှံတက်နေသောအတွေးများကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

အဘိုးကြီးထံမှ အကြံဉာဏ်အချို့အပြီးတွင် သူစကားဆက်မပြောတော့ပေ။

ဒုတိယညီသည် သူ၏လေးစားရသောအစ်ကိုကြီးကို လှည့်ကြည့်ပြီး မလိုလားသောအမူအရာကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက သူ၏ပခုံးကိုပုတ်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခေါက်ထွက်ခွာတာ သခင်ကျန်းနဲ့အတူ ကောင်းကောင်းလေ့ကျင့်ပါ။ တစ်နေ့နေ့မှာ ငါ့ဒုတိယညီရဲ့နာမည်က အဲ့ဒီကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးနဲ့ နတ်စစ်သူကြီး ဆယ့်နှစ်ဦးတို့လို ကျော်ကြားပြီး လူတိုင်းသိလာမယ်လို့ ငါမျှော်လင့်တယ်။"

ချင်အန်းသည် စိတ်အားထက်သန်သွားပြီး လေးလံစွာခေါင်းညိတ်ကာ ပြောသည်။

"ကျွန်တော်လုပ်မှာပါ အစ်ကို!"

မြင်းခွာသံများ မြင့်တက်လာပြီး သူတို့လမ်းပေါ်ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ကောင်းမွန်သောလူငယ်တစ်ဦးသည် အရပ်လေးမျက်နှာတွင် သူ၏အမှတ်အသားကိုပြုလုပ်ရန် ရည်မှန်းသင့်သည်။