အစွမ်းအစ ချို့တဲ့ခြင်း

တော်ဝင်မြို့တော်၏ ဥယျာဉ်ခြောက်ခုလမ်းတွင် သာမန်ပြည်သူများနေထိုင်ရာနေရာဖြစ်ပြီး ရိုးရှင်းသောအိမ်တစ်လုံးတွင် အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ဒေါသတကြီးအသံကို ကြားနိုင်သည်။

"မင်းဘာလို့ဒီနေ့ အကယ်ဒမီကိုမသွားတာလဲ။"

လူငယ်တစ်ဦးထံမှ အားနည်းသောပြန်ဖြေမှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကျွန်တော် စာမသင်ချင်တော့ဘူး။ အဖေ့ကိုဈေးဆိုင်မှာ ကူညီချင်တယ်။"

ချက်ချင်းပင် စူးရှသောလက်ဝါးရိုက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အမျိုးသားက မကျေမနပ်ပြောသည်။

"ဆရာချင်က ထူးခြားတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးပဲ။ သူ့ဆီကသင်ယူခွင့်ရတာ မင်းအတွက်ကောင်းချီးတစ်ခုပဲ။ မင်းစာသင်ချိန် ပျက်ရဲတယ်လား။"

"ဈေးဆိုင်မှာ မင်းအကူအညီလိုလို့လား။ မင်းချင်ဆရာနဲ့ စာသင်ကြားခြင်းကို အာရုံစိုက်သင့်တယ် ကောင်းကင်ဘုံအတွက်ပဲ။ ဒါက တခြားဘာထက်မဆို ပိုကောင်းတယ်။ မနက်ဖြန် ချင်ဆရာကိုတောင်းပန်ပြီး ငါ့အတွက် စာကြိုးစားသင်။ နားလည်လား။"

"ကျွန်တော်မသွားဘူး"

လူငယ်က ခေါင်းမာစွာပြန်ဖြေသည်။

အမျိုးသား ဤစကားကိုကြားသောအခါ သူအလွန်ဒေါသထွက်သွားသည်။ သူပတ်ပတ်လည်ကိုကြည့်ပြီး အခန်းထောင့်မှကြက်မွေးတံကို ကောက်ကိုင်ကာ လူငယ်ကိုညွှန်ပြပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။

"နောက်တစ်ခေါက်ပြောစမ်း မင်းသွားမှာလား မသွားဘူးလား။"

လူငယ်သည် ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။ သူသည် မြေကြီးပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး သူ၏ခေါင်းကိုငုံ့ထားကာ သူ၏လက်များက သူ၏ပေါင်များကို ဖိညှစ်ထားပြီး သူ၏ကိုယ်သည် အနည်းငယ်တုန်ရီနေသည်။

သူသည် သူ၏ဖခင်၏ဒေါသကို ကြောက်သောကြောင့်မဟုတ်ဘဲ သူသည် နာကျင်ခံစားရပြီး ငိုချင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော်မသွားဘူး" ဟု လူငယ်က ခိုင်မာစွာပြောလိုက်သည်။

ဖြောင်း! ကြက်မွေးတုတ်သည် လူငယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး အသံတစ်ခုတည်းကပင် မည်မျှနာကျင်မည်ကို ညွှန်ပြနေသည်။

သို့သော် လူငယ်သည် သွားကြိတ်ပြီး တိတ်ဆိတ်စွာနေကာ နာကျင်မှုကို သည်းခံနေသည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ အမျိုးသားသည် လူငယ်ကိုဆက်လက်ဆူပူပြီး 掸တံဖြင့် ထပ်ခါတလဲလဲရိုက်နှက်လိုက်သည်။

"ဒီကောင်စုတ်လေးမှာ ဘာဒုက္ခရှိနိုင်မှာလဲ။ သူက အခက်အခဲကိုကြောက်နေတာ ရှင်းနေတာပဲ။ အရင်တုန်းက ငါမင်းကိုသိုင်းပညာသင်ခိုင်းခဲ့တာ မင်းကစာသင်မယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။"

"ကောင်းပြီ မင်းစာသင်ချင်တော့ ငါမင်းကိုစာသင်ခွင့်ပေးခဲ့တယ်။ တော်ဝင်ကောလိပ်က အဲ့ဒီပညာရှင်တွေက သာမန်ပြည်သူတွေကို လူလို့မသတ်မှတ်ဘူး ဒါပေမဲ့ မင်းက အဲ့ဒီကိုညတိုင်း စာသင်ဖို့ဆန္ဒအလျောက်သွားခဲ့တယ်။"

"အခု ဆရာချင်က မင်းကိုငြိမ်းချမ်းစွာစာသင်ဖို့နေရာတစ်ခုပေးဖို့ ဆင်းရဲသားပညာရှင်အကယ်ဒမီကို တည်ထောင်ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ဘာဖြစ်လဲ။ အခုမင်းအဲ့ဒီကို မသွားချင်တော့ဘူးလား။"

နာကြည်းမှုကြောင့်ဖြစ်စေ မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုကြောင့်ဖြစ်စေ အမျိုးသား၏လုပ်ရပ်များသည် ကြမ်းတမ်းလှသည်။

ဟန်ကျစ်၏ကိုယ်ပေါ်မှ ဒဏ်ရာများသည် မြင်သာနေပြီး သူ၏အဝတ်အစားများမှတစ်ဆင့် သွေးစွန်းများပင် စိမ့်ထွက်နေသည်။

အမျိုးသမီးသည် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ တောင်းပန်သည်။

"တော်ပါတော့ သူ့ကိုထပ်မရိုက်ပါနဲ့တော့။"

"ဖယ်လိုက်စမ်း။ ငါဒီမနာခံတဲ့ကောင်စုတ်လေးကို ဒီနေ့သေအောင်ရိုက်ရမယ်"

အမျိုးသားက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

သူမလူငယ်ကို သူမ၏ကိုယ်ဖြင့် ကာကွယ်လိုက်စဉ် အမျိုးသမီးက သူမ၏မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ကျစ်အာ သားဆရာချင်နဲ့ ဆင်းရဲသားပညာရှင်အကယ်ဒမီကို အကြိုက်ဆုံးမဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ရုတ်တရက်မသွားချင်တော့တာလဲ။ သားစိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခုအနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေလို့လား။"

ဤလူငယ်မှာ ဟန်ကျစ်ဖြစ်ပြီး တော်ဝင်အကယ်ဒမီမှထွက်ခွာပြီး ဆင်းရဲသားပညာရှင်အကယ်ဒမီသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သော ပထမဆုံးကျောင်းသားများထဲမှတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အကယ်ဒမီအပေါ် အချစ်ဆုံးသူလည်း ဖြစ်သည်။

အမျိုးသားသည် ဒေါသဖြင့်မောဟိုက်နေပြီး ကျိန်ဆဲသည်။

"ဒီကောင်စုတ်လေးမှာ ဘာဒုက္ခရှိနိုင်မှာလဲ။ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သူကအခက်အခဲကိုကြောက်နေတာပဲ။ ငါသူတကယ်စာသင်ချင်တယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ ဒါတွေအားလုံးက စကားအပြော သက်သက်ပဲ ထင်တယ်။"

ဤစကားလုံးများက ဟန်ကျစ်၏နှလုံးသားကို စူးနစ်သွားစေသည်။

သူခေါင်းမော့လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများ နီရဲနေကာ သူ၏အတွင်းမှမကျေနပ်မှုများကို ထုတ်ဖော်ရန်အလို့ငှာ သူအော်ဟစ်လုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဖေ့ဆိုင်မှာ အဲ့ဒီလူတွေ ဒုက္ခပေးနေတာကို ကျွန်တော်ထပ်မမြင်ချင်တော့လို့ပဲ။ သူတို့က ကျွန်တော်ဆင်းရဲသားပညာရှင် အကယ်ဒမီကို မသွားစေချင်တာပဲမဟုတ်လား။ ကျွန်တော်အကုန်သိတယ်။"

အမျိုးသားသည် သူ၏စကားများကြောင့် မှင်တက်သွားသည်။ ကြက်မွေးတုတ်သည် သူ၏လက်ထဲမှ လွတ်ကျသွားပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်မှဒေါသသည် တဖြည်းဖြည်းပျောက်ကွယ်သွားကာ ရှုပ်ထွေးသောအမူအရာဖြင့် အစားထိုးသွားသည်။

"မင်းအမေက မင်းကိုပြောပြတာလား" သူမေးလိုက်သည်။

အမျိုးသမီးက ခေါင်းခါပြီး လူငယ်ကိုရှုပ်ထွေးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ဟန်ကျစ်က ပြန်ဖြေသည်။

"ကျူးဇီက ကျွန်တော့်ကိုပြောပြတာပါ။ သူဆင်းရဲသားပညာရှင်အကယ်ဒမီကနေ ထွက်သွားတုန်းက ကျွန်တော် သူ့ကိုဘာလို့လဲလို့မေးခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်အဖေ့ဈေးဆိုင်ကိုသွားပြီး အဲ့ဒီအရာရှိတွေ အဖေ့ကိုဒုက္ခပေးနေတာကို တွေ့ခဲ့တယ်။ ကျူးဇီက သူဆင်းရဲသားပညာရှင် အကယ်ဒမီကနေ ထွက်သွားသရွေ့ အဲ့ဒီအရာရှိတွေ ထပ်လာတော့မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ပြောတယ်။"

အမျိုးသားသည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ဘာပြောရမှန်းမသိတော့ပေ။ သူဤအရာများကို ဖုံးကွယ်ထားရခြင်းအကြောင်းရင်းမှာ သူ၏ကလေး ကောင်းကောင်းစာသင်ပြီး စာပေသူတော်စင်၏လမ်းကြောင်းသို့ အမြန်ဆုံးဝင်ရောက်ကာ ဤလောကတွင် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းနည်းလမ်းတစ်ခုရှိစေရန် မျှော်လင့်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော် အဆုံးတွင် အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်၍မရနိုင်ပေ။

"အဖေက အသုံးမကျဘူး။"

အမျိုးသား၏ညာဘက်လက်သီးသည် အနီးရှိနံရံကို ထိုးနှက်လိုက်ရာ ၎င်းမပျက်စီးသော်လည်း သူ၏ညာဘက်လက်မှာမူ သွေးများစီးကျနေသည်။

ဟန်ကျစ်က အလျင်အမြန်ထရပ်ပြီး သူ့ကိုနှစ်သိမ့်သည်။

"အဖေ တကယ်တော့ ကျွန်တော်ဆင်းရဲသားပညာရှင်အကယ်ဒမီကနေ ထွက်ခွာတာက အဲ့ဒီအကြောင်းကြောင့်တင်မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်သေချာစဉ်းစားပြီးပါပြီ။ စာသင်ကြားခြင်းအားဖြင့် နဝမအဆင့်စာပေသူတော်စင်ကို ရောက်နိုင်ရင်တောင် အဆင့်နိမ့်စာပေသူတော်စင်က အားနည်းတဲ့ပညာရှင်တစ်ယောက်ပါပဲ။"

"ကျွန်တော်အနာဂတ်မှာ ဘယ်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်မလဲဆိုတာကို သိနိုင်တဲ့နည်းလမ်းမရှိဘူး။ ဒီလိုဆိုရင် ဘာလို့ကျွန်တော်အဖေ့ကိုကူညီပြီး မိသားစုကိုထောက်ပံ့ကာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း နည်းလမ်းတစ်ခုကို စောစောမသင်ယူရမှာလဲ။"

"ကျစ်အာ ဒါမင်းတကယ်လိုချင်တာလား" အမျိုးသမီးက မေးလိုက်သည်။

ဟန်ကျစ်က မျက်ရည်မကျအောင် သူ၏နှုတ်ခမ်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်ကိုက်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"စီနီယာယန်က အကြောင်းရင်းကို စောစောကတည်းကသိခဲ့မှတော့ ဘာလို့ငါ့ကို စောစောမပြောခဲ့တာလဲ။"

အိမ်အပြင်ဘက်တွင် ချင်ဖုန်း သူ၏လက်သီးများကိုဆုပ်ပြီး သူ၏ဒေါသကို နှိမ်နင်းလိုက်သည်။

ယန်ချန်က ပြန်ဖြေသည်။

"မင်းကိုစောစောပြောတော့ ဘာကောင်းကျိုးရှိမှာလဲ။ အဲ့ဒီစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ ကောင်းတဲ့အရာရှိတွေကို ရှင်းလင်းပစ်မလား။ ကျောင်းသားတွေကို ဆင်းရဲသားပညာရှင်အကယ်ဒမီကို ပြန်လာခိုင်းမလား။"

"ဒီလိုပဲဖြစ်မှာပေါ့။"

ယန်ချန်က ငြင်းပယ်သည်။

"မင်းဒီအရာရှိအုပ်စုကို ဖြေရှင်းရင်တောင် တခြားသူတွေပေါ်လာဦးမှာပဲ။"

"ဒါဆို နောက်ကွယ်ကလူကို ဖော်ထုတ်ပြီး ပြဿနာကို အခြေခံကျကျဖြေရှင်းလိုက်"

ချင်ဖုန်းက လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ယန်ချန်က ခေါင်းခါသည်။

"ငါမင်းကိုတည့်တည့်ပြောမယ်။ ကျောင်းသားတွေကို ဒုက္ခပေးနေတဲ့သူက ဒီကဒေသခံတရားသူကြီးပဲ ပြီးတော့ ဒီတရားသူကြီးက တော်ဝင်အကယ်ဒမီက မဟာစာပေအကယ်ဒမီကပဲ။"

"တော်ဝင်အကယ်ဒမီမှာ ဆင်းရဲသားပညာရှင်အကယ်ဒမီကို မကြိုက်တဲ့လူတွေအများကြီးရှိတယ်။ မင်းတကယ်ပဲ တော်ဝင်အကယ်ဒမီတစ်ခုလုံးနဲ့ ရင်ဆိုင်ချင်နေတာလား။"

ဤစကားကိုကြားသောအခါ ချင်ဖုန်း၏နှလုံးသား နစ်မြုပ်သွားသည်။ တော်ဝင်အကယ်ဒမီနှင့် ရင်ဆိုင်ခြင်းသည် လက်ရှိနန်းတွင်းမှ အရာရှိအများစုနှင့် ရင်ဆိုင်ခြင်းကို ဆိုလိုသည် အရာရှိအများစုသည် တော်ဝင်အကယ်ဒမီမှ တက်လာသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ပိုကျယ်ပြန့်တဲ့သဘောနဲ့ပြောရရင် ဘယ်သူမှဒီကျောင်းသားတွေကို နောက်ထပ် မနှောင့်ယှက်ရင်တောင် သူတို့စာဆက်သင်ကြမှာလား။"

"ဟန်ကျစ်ပြောတာ မင်းကြားတယ်မဟုတ်လား ဒီအဖြစ်အပျက်ကနေ သူဆင်းရဲသားပညာရှင် အကယ်ဒမီရဲ့အနာဂတ်ကို မြင်နှင့်နေပြီ။ နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် ငါမင်းကိုပြောခဲ့တယ် ပညာရေး လက်လှမ်းမမီနိုင်တဲ့ ပြဿနာကို မဖြေရှင်းသရွေ့ ကျောင်းသားတွေထွက်ခွာသွားတာက အချိန်ပိုင်းပဲလိုတော့တယ်။"

ချင်ဖုန်း ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်ပြီး ဆူပွက်နေသောဒေါသသည် နက်ရှိုင်းသော အားမလိုအားမရ ဖြစ်မှုတစ်ခုကြောင့် ငြိမ်းသတ်ခံလိုက်ရသည်။

သူသည် ဤအမှန်တရားကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ သာမန်ပြည်သူများကို စာအုပ်များဖတ်ရှုခွင့်ပြုပြီး စာပေသူတော်စင်များ၏ သင်ကြားမှုများကို လောကတစ်ခွင်လုံးတွင် ဖြန့်ဝေခြင်းသည် စိတ်ကူးတစ်ခုမျှသာဖြစ်သည်။

သို့သော် စိတ်ကူးနှင့်လက်တွေ့ကြားတွင် ကျော်လွှားမရနိုင်သော ကွာဟချက်တစ်ခုရှိသည်။

သာမန်ပြည်သူများအတွက် အရေးအကြီးဆုံးအရာမှာ အသက်ရှင်နေရန်ဖြစ်သည်။ လက်ရှိ ကြိုးပမ်းမှုများက မျှော်လင့်ချက်မဆောင်ကျဉ်းပေးလျှင် ဆက်လုပ်နေလျင် ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိမည်နည်း။

အချိန်ဖြုန်းခြင်းသက်သက်သာဖြစ်သည်။

"စီနီယာယန် ဆင်းရဲတဲ့နောက်ခံက ပညာရှင်တွေ တက်လမ်းမရှိတာ တကယ်ပဲလား"

ချင်ဖုန်းက အတွင်းစိတ်မှမေးခွန်းတစ်ခုကို မေးလိုက်သည်။

ယန်ချန် သက်ပြင်းချသည်။

"ငါနဲ့ညီလေးဖေးတို့ ဒီမေးခွန်းကို အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားခဲ့ကြတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်မှာ တစ်နေကုန်ထိုင်ပြီး ကျမ်းဂန်တွေကိုနစ်မြောဖတ်ရှုရင်း ငါ့ကိုယ်ငါပဲ စဉ်းစားနေခဲ့တာ။"

"ညီလေးဖေးကလည်း လက်လျှော့လိုက်ပြီ နန်းတွင်းထဲဝင်ပြီး လက်ရှိအခြေအနေကို ပြောင်းလဲဖို့ ရည်မှန်းမနေတော့ဘူး။"

"ငါတို့မလုပ်ချင်လို့မဟုတ်ဘူး ငါတို့မတော်လို့ပဲ။"

"မဟာချန်တိုင်းပြည်ရဲ့ အရာရှိရွေးချယ်ရေးစနစ်ကို မပြောင်းလဲသရွေ့ နှိမ့်ကျတဲ့နောက်ခံက ပညာရှင်တွေမှာ အနာဂတ်မရှိဘူး။"

"ဒါပေမဲ့ ဆွေမျိုးကောင်းစားရေးကို မျက်နှာသာပေးတဲ့စနစ်နဲ့ဆိုရင် အရာရှိတွေကို မိသားစုဆက်သွယ်မှုတွေအပေါ်အခြေခံပြီး ခန့်အပ်ကြတယ်။ ဆွေမျိုးတွေကိုမျက်နှာသာပေးပြီး အခွင့်ထူးခံလူတန်းစားကနေ အရာရှိခန့်အပ်တဲ့ နက်ရှိုင်းစွာအမြစ်တွယ်နေတဲ့အတွေးအခေါ်က ပြောင်းလဲမှုကိုဖြစ်ပေါ်စေဖို့ ခက်ခဲစေတယ်။"

"အရာရှိရွေးချယ်ရေးစနစ်။"

ချင်ဖုန်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးတောလိုက်သည်။