အိပ်မက်ဗေဒင်

ညဉ့်နက်နေပြီဖြစ်ပြီး ချင်နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာသော ချင်ဖုန်းသည် ဧကရာဇ်မင် တော်ဝင်စာမေးပွဲစနစ်ကို သဘောကျနိုင်ခြေရှိခြင်းအပေါ် တွေးတောရင်း ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်။

သဘာဝအတိုင်း တော်ဝင်စာမေးပွဲစနစ်သည် အားနည်းချက်များမရှိဘဲ လုံးဝအကျိုးရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

၎င်း၏အကျိုးကျေးဇူးမှာ နန်းတွင်းမှ အစွမ်းထက်သူများ၏ လက်ဝါးကြီးအုပ်မှုကို ချိုးဖျက်ပြီး ဆင်းရဲသောနောက်ခံမှ ပညာရှင်များကို တက်လမ်းအခွင့်အရေးပေးကာ ထို့သို့ဖြင့် မဟာချန်တိုင်းပြည်တွင် သိုင်းစွမ်းရည်က ပညာရပ်ဆိုင်ရာအောင်မြင်မှုများကို လွှမ်းမိုးနေသည့် မညီမျှမှုကို ပြောင်းလဲစေပြီး နန်းတွင်းကို နောက်ခံအမျိုးမျိုးမှ အရည်အချင်းရှိသောပုဂ္ဂိုလ်များကို စုဆောင်းခွင့်ပေးသည်။

၎င်း၏အားနည်းချက်များမှာလည်း ထင်ရှားသည်။ ၎င်းမှာ ပညာရှင်များ၏စိတ်ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ချုပ်နှောင်ပြီး အာဏာရှိသူများအတွက် ပညာရှင်များကို ထိန်းချုပ်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်လာလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤအားနည်းချက်သည်လည်း အနာဂတ်မျိုးဆက်များအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ယခုလောလောဆယ်တွင် တော်ဝင်စာမေးပွဲစနစ်၏ အားသာချက်များနှင့် အားနည်းချက်များ နှစ်ခုလုံးသည် မင်ဧကရာဇ်အတွက် အားသာချက်များဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် ဧကရာဇ်မင်၏စိတ်သည် မရှုပ်ထွေးသရွေ့ သူတော်ဝင်စာမေးပွဲစနစ်ကို သဘောကျရန် ဖြစ်နိုင်ခြေမြင့်မားသည်။

"တစ်ခုတည်းသောမေးခွန်းက ဧကရာဇ်မင်က ဒီမူဝါဒကို ဘယ်လိုအကောင်အထည်ဖော်မလဲဆိုတာပဲ။"

ချင်ဖုန်းက တွေးတောသောအမူအရာဖြင့် တွေးတောလိုက်သည်။

သမိုင်းတစ်လျှောက် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများသည် များသောအားဖြင့် များပြားသောစိန်ခေါ်မှုများနှင့် ခုခံမှုများကို ရင်ဆိုင်ရသည်မှာ လူတိုင်းသိသည်။ မူဝါဒအသစ်များကို အကောင်အထည်ဖော်စဉ် ဆန့်ကျင်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဧကရာဇ်များသည် များသောအားဖြင့် နန်းတွင်းကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းပြီး သဘောထားကွဲလွဲသောအသံများကို နှိမ်နင်းခြင်းကို အားကိုးကြသည်။

သူတို့သည် ဆန့်ကျင်သူများကို အပြစ်ပေးနိုင်သည် သို့မဟုတ် ဟန့်တားရန်အတွက် အသံအကျယ်ဆုံးသူများကို ဥပမာတစ်ခုအဖြစ်ပင် ပြုလုပ်နိုင်သည်။

သို့သော် ဧကရာဇ်တစ်ပါးပင်လျှင် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပုံရသော အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ထောင်ချောက်များဆင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ထိုသို့သောအကြောင်းပြချက်တစ်ခုရှာဖွေခြင်းသည် လွယ်ကူသောအလုပ်မဟုတ်ပေ။

ချင်ဖုန်းသည် အချိန်အတော်ကြာစဉ်းစားခဲ့သော်လည်း ကောင်းမွန်သောဝင်ပေါက်တစ်ခုကို မစဉ်းစားနိုင်ခဲ့ပေ။

သူသက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားစွာပြောသည်။

"ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဧကရာဇ်မင်းရဲ့နေရာမှာထားကြည့်ရင် ဒါကလွယ်ကူတဲ့အလုပ်မဟုတ်ဘူး။"

"တစ်စုံတစ်ယောက်က အမြော်အမြင်မရှိရင် နန်းတွင်းကအရာရှိတွေနဲ့ စစ်သူကြီးတွေကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ စိန်ခေါ်မှုရှိတယ်။ အင်း ငါတတ်နိုင်တာတော့ လုပ်ပြီးပြီ တော်ဝင်စာမေးပွဲစနစ်အောင်မြင်မလားဆိုတာကတော့ ကံကြမ္မာနဲ့ ဧကရာဇ်မင်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။"

ဤအတွေးများနှင့်အတူ ချင်ဖုန်းသည် အိပ်မက်နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး သူ၏နတ်ဘုရား ပင်လယ်ထဲတွင် ထင်ဟပ်နေသော ကံကြမ္မာကြယ်များသည် တောက်ပသောအလင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချင်ဖုန်းသည် ထူးခြားစွာလက်တွေ့ဆန်သော အိပ်မက်တစ်ခုကို မက်ခဲ့သည်။

အိပ်မက်ထဲတွင် သူသည် ဆင်းရဲသားပညာရှင်အကယ်ဒမီသို့ သွားရာလမ်းတွင်ရှိပြီး နိုင်ငံတော် အကယ်ဒမီမှ အရာရှိများနှင့်ပညာရှင်များ သူ၏ကျောင်းသားများနှင့် သူတို့၏မိသားစုများကို နှောင့်ယှက်နေသည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ကြုံခဲ့ရသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို သူ၏မျက်စိဖြင့်မြင်ပြီးနောက် သူသည် သဘာဝအတိုင်း လက်ပိုက်ကြည့်မနေဘဲ ရှေ့သို့တက်လှမ်းပြီး အရာရှိများကို တိုက်ခိုက်ဖယ်ရှားခဲ့သည်။

နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီမှ ပညာရှင်များသည် သူ့ကိုတိုက်ရိုက်မတိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် သူ့ကို ဆင်းရဲသားပညာရှင်အကယ်ဒမီနှင့် ဆင်းရဲသောပညာရှင်များကို သူတို့၏စကားလုံးများဖြင့် ဆက်လက်လှောင်ပြောင်နေကြသည်။

သူတို့သည် လူတန်းစားအမျိုးမျိုးကို မထီမဲ့မြင်ပြောဆိုကြပြီး သာမန်ပြည်သူများ စာသင်ကြားခြင်းကို လှောင်ပြောင်ကာ ဖျော်ဖြေရေးရင်းမြစ်တစ်ခုအဖြစ် သဘောထားကြသည်။

ကြည့်ရှုနေသူများ သာမန်ပြည်သူများအပါအဝင် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် တုံ့ဆိုင်းနေကြသော်လည်း သူတို့၏ဒေါသကိုပြသရန် မရဲကြပေ။ ဆင်းရဲသားပညာရှင်အကယ်ဒမီမှ ကျောင်းသားများသည် စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့ထားကြသည်။

အိပ်မက်ထဲတွင် ချင်ဖုန်းသည် တစ်ဖက်လူက သူ့ကိုတမင်တကာ ရန်စနေသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနိုင်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း လှောင်ပြောင်ပြီးနောက် တစ်ဖက်လူသည် သူ့ကိုနိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီနှင့် ပညာရပ်ဆိုင်ရာပြိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုကို တိုက်ရိုက်စိန်ခေါ်ခဲ့သည်။

ဤသို့သောသိသာထင်ရှားသော လျှို့ဝှက်ကြံစည်မှုနှင့်အတူ ချင်ဖုန်းသည် တစ်ဖက်လူ၏တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်ကို သဘာဝအတိုင်းသံသယဝင်မည်ဖြစ်သော်လည်း ဆင်းရဲသောကျောင်းသားများအတွက် သူသည် ပညာရပ်ဆိုင်ရာတိုက်ပွဲကို ရှောင်ရှားရန် မရွေးချယ်နိုင်ခဲ့ပေ။

သူအိပ်မက်ထဲတွင် တွေးတောနေစဉ် အသံတစ်ခု သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

"သူ့ကိုကတိပေးလိုက်။"

ထို့နောက် ပို၍ပြန့်ကျဲနေသော မြင်ကွင်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ကျယ်ပြန့်သော ကောင်းကင်ဘုံနှလုံးသားစင်မြင့်သည် သာမန်ပြည်သူများဖြင့် ထူထပ်စွာ ပြည့်နှက်နေသည်။ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီမှ ပညာရှင်များသည် သူနှင့်ယှဉ်ပြိုင်ရန် ရှေ့သို့တက်လှမ်းလာကြသည်။ သူသည် ဆင်းရဲသားပညာရှင်အကယ်ဒမီ၏ မျှော်လင့်ချက်ရှိသောမျက်လုံးများနှင့် နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီမှပညာရှင်များ၏ လှောင်ပြောင်ပြီး ယုံကြည်မှုရှိသောအမူအရာများကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဆင်းရဲတဲ့နောက်ခံက ပညာရှင်တွေက ကြီးမြတ်မှုကိုမအောင်မြင်နိုင်ဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ။"

ချင်ဖုန်း သူ့ဘာသာသူ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီး နေရောင်ခြည်တစ်ခု အခန်းထဲသို့ ဖြာကျလာသည်နှင့် သူနိုးထလာသည်။ သူမျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် သူချင်းအာ အခန်းကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမအနည်းငယ်အံ့ဩစွာကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"သခင်လေး အိပ်မက်ဆိုးမက်နေတာလား။"

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းခါပြီးနောက် သူ၏နဖူးကိုဖိနှိပ်ကာ တွေးလိုက်သည်။ အဲ့ဒီအိပ်မက်က အိပ်မက်ဗေဒင်သက်သက်ပဲလား။ ကျင့်ယန်မြို့မှာတုန်းက အဘိုးကြီးက သူ့ကိုပြောခဲ့တယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ဗေဒင်ဟောခြင်းပုံစံနှစ်မျိုးရှိသည်။

ကောင်းကင်ဘုံဗေဒင်နှင့် အိပ်မက်ဗေဒင်တို့ဖြစ်သည်။ ယခင်က တက်ကြွသောကျင့်ကြံမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကြယ်များကိုကြည့်ခြင်း သို့မဟုတ် ချီစွမ်းအင်ကိုလေ့လာခြင်းကဲ့သို့ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းကတော့ သင်အနည်းဆုံးမျှော်လင့်ထားသည့်အချိန်တွင် အမြဲရောက်လာတတ်သည်။

အိပ်မက်၏အကြောင်းအရာကို သတိရရင်း ချင်ဖုန်းသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင်ကြားခဲ့သော စကားလုံးများကို ထပ်ခါတလဲလဲရွတ်ဆိုသည်။

"သူ့ကိုကတိပေးလိုက်။"

ချင်နေအိမ်တွင် နံနက်စာစားပြီးနောက် ချင်ဖုန်းသည် ဆင်းရဲသားပညာရှင်အကယ်ဒမီသို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ သူလမ်းလျှောက်နေစဉ် သူရုတ်တရက်ထူးဆန်းသောအမူအရာ ဖြစ်သွား

သည်။ လမ်းဘေးဈေးသည်များ ကျယ်လောင်စွာအော်ဟစ်ရောင်းချနေကြသည်။ ခေါက်ဆွဲဆိုင်များ ယနေ့မဖွင့်ဘဲ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဈေးသည်များနှင့် ဈေးဆစ်နေသည်။ မလှမ်းမကမ်းတွင် ချင်ဖုန်းသည် စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ အလိုအလျောက်ပင် သူ၏ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ အရက်သည် အပေါ်မှပက်ဖျန်းကျလာသည်။ ၎င်းမှာ အပေါ်ထပ်မှ အရက်သမားတစ်ဦး နံနက်စောစော ရမ်းကားနေခြင်းဖြစ်သည်။

ပက်ဖျန်းခံလိုက်ရသော လမ်းသွားလမ်းလာများသည် ကျိန်ဆဲပြီး ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျမှုအကြောင်း တီးတိုးရေရွတ်ကြသည်။

ချင်ဖုန်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ သူသာမရပ်ခဲ့လျှင် အိပ်မက်ထဲကလိုပဲ သူလည်းပက်ဖျန်းခံရမည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ"

သူပြုံးပြီး ဆင်းရဲသားပညာရှင်အကယ်ဒမီသို့ ဆက်လက်ဦးတည်လိုက်သည်။

ရှေ့တွင် လမ်းဆုံတစ်ခုရှိသည်။ ယနေ့ဖြစ်ရပ်များ မနေ့ညအိပ်မက်ကဲ့သို့ဖြစ်ခဲ့လျှင် သူသည် ထောင့်ကိုချိုးပြီးနောက် အရာရှိများနှင့်နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီမှကျောင်းသားများ၏ အရုပ်ဆိုးသောမျက်နှာများကို တွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ အမှန်တကယ်ပင် ထိုအတိုင်းပင်။

ထောင့်ကိုချိုးပြီးမကြာမီမှာပင် ချင်ဖုန်းသည် ဈေးဆိုင်ပိုင်ရှင်တစ်ဦး တောင်းပန်နေသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"အရှင်တို့ ကျေးဇူးပြုပြီး သနားပါ။ ဒီနေ့နံနက်စာက နှိမ့်ချတဲ့သူဆီက ကျေးဇူးတင်ခြင်းရဲ့ သေးငယ်တဲ့အထိမ်းအမှတ်တစ်ခုပါ။"

ကင်းလှည့်အရာရှိသုံးဦးသည် သူမ၏မုန့်များကို တစ်ကိုက်ကိုက်ပြီး စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသည်ဟု ကြေညာကာ ဈေးဆိုင်ပိုင်ရှင်၏မျက်နှာတွင် ထွေးထုတ်လိုက်ကြသည်။ အနီးအနားတွင် နံနက်စာစားနေသော အခြားမြို့သူမြို့သားများသည် မြင်ကွင်းကိုမျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ကြုံရပြီး ကြာကြာမနေရဲဘဲ အလျင်အမြန်ပြန့်ကျဲသွားကြသည်။

အရှက်ခွဲခံရသော်လည်း ဈေးဆိုင်ပိုင်ရှင်သည် အပြုံးကိုအတင်းဖန်တီးရန် ကြိုးစားသည်။ သူ့ကိုကူညီနေသော လူငယ်လေးသည် သူ၏ဖခင်၏လက်စကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ပြီး လူသုံးယောက်ကို စိုးရိမ်တကြီးကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

လူငယ်လေးသည် ဆင်းရဲသားပညာရှင်အကယ်ဒမီမှ ကျောင်းသားတစ်ဦးဖြစ်သည်။ စာသင်ချိန်များမတိုင်မီ သူသည် သူ၏ဖခင်ကို နံနက်စာဆိုင်တွင် ကူညီသည်။ ဈေးဆိုင်ရှင်အိုသည် သူ၏မျက်နှာမှအညစ်အကြေးများကို သုတ်ရန်မရဲဘဲ ဆက်လက်တောင်းပန်နေသည် ။

"ကျွန်တော့်အရည်အချင်းတွေက နည်းပါးပါတယ် အရှင်တို့ကိုမလေးမစားပြုမိတယ်။ ဒီမှာဒီမနက်ကျွန်တော်ရခဲ့တဲ့ ကြေးနီဒင်္ဂါးအချို့ပါ။ ကျွန်တော်ခင်ဗျားတို့ကို လေးစားခြင်းရဲ့လက္ခဏာတစ်ခုအဖြစ် ဆက်သပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကိုအပြစ်မတင်ပါနဲ့။"

အရာရှိသုံးဦးသည် ကမ်းလှမ်းသောဒင်္ဂါးများကိုကြည့်ပြီး မဲ့ပြုံးပြုံးကြသည်။

"မင်းငါတို့ကို သူတောင်းစားတွေလို့ ထင်နေတာလား ဟမ်။"

သူတို့ထဲမှတစ်ဦးသည် အနီးဆုံးဖြစ်ပြီး သူ၏လက်ဖဝါးကိုမြှောက်ကာ လှုပ်ရှားတော့မည်အပြု။ ရုတ်တရက် မိုးကြိုးတစ်ချက် သူ၏နဖူးကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူ၏ဆံပင်မျှင်အနည်းငယ်ကို လောင်ကျွမ်းသွားစေသည်။

ဤမြင်ကွင်းက ရှိနေသူအားလုံးကို မှင်တက်သွားစေသည်။ သူ၏လက်ကိုမြှောက်ထားသော အရာရှိသည် နေရာမှာတင်မှင်တက်သွားပြီး ကြောက်လန့်ကာ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်နေသည်။ အကယ်၍ထိုအဖြူရောင်မိုးကြိုးသည် နှစ်စင်တီမီတာ သို့မဟုတ် သုံးစင်တီမီတာမျှ လွဲချော်သွားခဲ့လျှင် ၎င်းသည် သူ၏အသက်ကို ယူဆောင်သွားဖွယ်ရှိသည်။

"ဘယ်သူလဲ။"

အခြားအရာရှိနှစ်ဦးသည် လက်တွေ့ဘဝသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး အဖြူရောင်မိုးကြိုးလာရာဘက်သို့ အလျင်အမြန်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့မြင်နိုင်သမျှမှာ အနက်ရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော ချောမောသည့်လူငယ်တစ်ဦး ခြေတစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်လာခြင်းပင်။ လူငယ်လေး ရောက်လာသူ၏မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်သောအခါ သူစိတ်လှုပ်ရှားပြီး စိုးရိမ်စွာဖြင့် ပြောသည်။

"ချင်ဆရာ؟"

ချင်ဖုန်းက ညင်သာစွာပြုံးပြီးနောက် အရာရှိသုံးဦးကို အေးစက်စက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းက နေ့ခင်းကြောင်တောင် ငါတို့အပေါ် လက်လှမ်းရဲတယ်လား။ မင်းသေချင်နေတာလား"

အရာရှိတစ်ဦးက အော်ပြောလိုက်သည်။ နောက်တစ်ဦးက သူ၏လက်စကိုဆွဲကာ တိတ်တဆိတ်သတိပေးလိုက်သည်။

"မင်းဘာလုပ်နေတာလဲ။"

"သူ့ခါးကိုကြည့်။"

အရာရှိသည် ထို့နောက်ပတ်ပတ်လည်ကိုကြည့်ပြီး ထင်ရှားသော အပြာနုရောင် ကျောက်စိမ်း မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး တံဆိပ်ကို တွေ့လိုက်ရာ သူချက်ချင်းကြောက်လန့်ပြီး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။