နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီအကြောင်း စုံစမ်းမေးမြန်းခြင်း

တရားခွင်အပြီးတွင် ဧကရာဇ်မင်သည် တော်ဝင်စာကြည့်ခန်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး သူ၏လက်ထဲမှ သဝဏ်လွှာကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလူတွေက ပုံမှန်အချိန်တွေမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝေဖန်ကြပေမယ့် ပြင်ပကိစ္စတွေနဲ့ပတ်သက်လာရင် အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ညီညွတ်ကြတယ်။"

မိန်းမစိုးလီသည် သူ၏ဘေးတွင်ရပ်ပြီး လေးစားစွာပြောသည်။

"တော်ဝင်စာမေးပွဲစနစ်က အစွမ်းထက်သူတွေအပေါ် သိသာတဲ့သက်ရောက်မှုရှိပါတယ် ဒါကြောင့် သူတို့က သဘာဝအတိုင်းပဲ အစွမ်းကုန်ခုခံချင်ကြမှာပါ။"

"ပြီးခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်အတွင်း တော်ဝင်မြို့တော်မှာ သိသာတဲ့အဖြစ်အပျက်တွေ ရှိခဲ့သေးလား။"

ဧကရာဇ်မင်က သဝဏ်လွှာကို လှန်လှောကြည့်ရင်း သူ့ကိုဆန့်ကျင်သော အရာရှိများကို ပစ်မှတ်ထားရန် အခွင့်အရေးရှာဖွေရင်း မေးလိုက်သည်။

မိန်းမစိုးလီသည် ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ပြန်ဖြေသည်။

"မကြာသေးခင်က တော်ဝင်မြို့တော်မှာ ကြီးမားတဲ့အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ရှိခဲ့ပါတယ် ပြီးတော့ ဒါက ချင်မိသားစုရဲ့ သားအကြီးဆုံး ချင်ဖုန်းသခင်လေးနဲ့ သက်ဆိုင်ပါတယ်။"

"အိုး؟ ငါ့ကိုပြောပြစမ်း" ဧကရာဇ်မင်က သဝဏ်လွှာကိုချထားရင်း ပြောလိုက်သည်။

တော်ဝင်စာမေးပွဲစနစ်ကို အဆိုပြုခဲ့သူမှာ ချင်ဖုန်းဖြစ်သည်ကို သိရှိပြီးနောက် လူငယ်အပေါ် သူ၏စိတ်ဝင်စားမှုသည် တိုးပွားလာခဲ့သည်။

မိန်းမစိုးလီသည် သူ၏စကားလုံးများကို စုစည်းပြီး ချင်ဖုန်းနှင့် နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီကြားမှ ပညာရပ်ဆိုင်ရာအငြင်းပွားမှုကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒါတကယ်လား။"

ဧကရာဇ်မင်သည် ဇာတ်လမ်းကိုကြားပြီးနောက် ရုတ်တရက်ထရပ်လိုက်သည်။

မိန်းမစိုးလီသည် ဧကရာဇ်မင်း အဘယ်ကြောင့်ဤမျှစိတ်ဆိုးသည်ကို မသေမချာဖြစ်ပြီး ချက်ချင်းပြန်ဖြေသည်။

"လမ်းတွေနဲ့လမ်းကြားတွေက လူတော်တော်များများ ဒီသတင်းအကြောင်း သိကြပါတယ်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က တမင်တကာဖြန့်ဝေနေသလိုပါပဲ။"

"ဒါ့အပြင် နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီက ဒီကိစ္စကိုမငြင်းပယ်ဘဲ မဟာစာပေအကယ်ဒမီကနေ အဖိုးတန်ယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်ဖြစ်တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံနှလုံးသားစင်မြင့်ကိုတောင် ရွှေ့ပြောင်းထားပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒါကအမှန်ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိပါတယ်။"

"ဟားဟား ကောင်းလိုက်တာ။ ချင်ဖုန်း အဲ့ဒီကောင်လေးက ငါ့ကိုအမြဲတမ်းအံ့ဩအောင်လုပ်နိုင်တာပဲ။"

ဧကရာဇ်မင်သည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်နေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး ဘာလို့ဒီလောက်ဝမ်းသာနေရတာလဲ" မိန်းမစိုးလီက ရှုပ်ထွေးစွာမေးလိုက်သည်။

"အပြင်ကပညာရှင်တွေက နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီနဲ့ ပညာရပ်ဆိုင်ရာအငြင်းပွားမှုမှာ အနိုင်ရခဲ့ရင် သူတို့ဒီနေ့နန်းတွင်းရဲ့မူဝါဒတွေကို ဝေဖန်ခဲ့တာက သူတို့ကိုယ်ပိုင်မျက်နှာကို သူတို့ကိုယ်တိုင် ရိုက်သလိုပဲ။ ငါတော်ဝင်စာမေးပွဲစနစ်ကို မြှင့်တင်ရင် ဘယ်သူကဗြောင်ကျကျဆန့်ကျင်ရဲမှာလဲ"

ဧကရာဇ်မင်က ကြေညာလိုက်သည်။

မိန်းမစိုးလီသည် ချင်ဖုန်းနှင့် နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီကြားမှ ပညာရပ်ဆိုင်ရာအငြင်းပွားမှုက ဧကရာဇ်မင်းကို တော်ဝင်စာမေးပွဲစနစ်မြှင့်တင်ရာတွင် အောင်မြင်မှုတစ်ခုပေးခဲ့သည်ကို ချက်ချင်းနားလည်သွားသည်။

ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် မိန်းမစိုးလီက သူ၏စိုးရိမ်မှုကို ဖော်ပြသည်။

"ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ဆန္ဒက ချင်ဖုန်းက နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီက ပညာရှင်တွေနဲ့ ပညာရပ်ဆိုင်ရာအငြင်းပွားမှုမှာ အနိုင်ရနိုင်မလားဆိုတဲ့အပေါ်မှာ မူတည်နေပါတယ်။ ချင်ဖုန်းရှုံးနိမ့်ခဲ့ရင်ရော။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီမှာ တကယ်ပဲအရည်အချင်းရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တချို့ ရှိနေပါတယ်။"

ဤစကားကိုကြားပြီးနောက် ဧကရာဇ်မင်သည်လည်း တော်ဝင်စာကြည့်တိုက်တွင် ရှေ့နောက်လျှောက်လှမ်းနေသည်။ သူပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်ပြီးပြောသည်။

"ဒီလူငယ်က ငါ့ကိုအရင်က ဘယ်တော့မှစိတ်မပျက်စေခဲ့ဘူး။ ဒီတစ်ခေါက်လည်း ခြွင်းချက်မဟုတ်ဘူးလို့ ငါမျှော်လင့်တယ်။"

ဧကရီ၏နန်းတော်တွင် သူမသည် အန်းယာ၏အပြုအမူကို လေ့လာပြီး စပ်စုစွာမေးသည်။

"မင်းဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ စိတ်မတည်ငြိမ်ဘူးထင်တယ်။ စိတ်ထဲမှာတစ်ခုခုရှိနေလို့လား။"

အန်းယာသည် ပညာရပ်ဆိုင်ရာအငြင်းပွားမှုအကြောင်း စဉ်းစားနေဆဲဖြစ်ပြီး ချင်ဖုန်း၏မဆင်မခြင်လုပ်ရပ်များအတွက် သူ့ကိုအပြစ်တင်နေသည်။ သူမသည် သူမ၏မယ်တော်၏စကားများကို အာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ။

"အန်းယာ အန်းယာ؟"

ဧကရီက သူမကိုအကြိမ်များစွာခေါ်လိုက်သည်။

"အာ؟ မယ်တော် သမီးတော်ကိုခေါ်နေတာလား။"

အန်းယာ လက်တွေ့ဘဝသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

"ငါမင်းကိုအကြိမ်များစွာခေါ်ပြီးမှ မင်းဖြေတယ်။ မင်းချင်မိသားစုက အဲ့ဒီကောင်လေးအတွက် စိုးရိမ်နေတာလား"

ဧကရီက မေးလိုက်သည်။

"အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ သမီးတော်က သူ့အတွက် ဘာလို့စိုးရိမ်ရမှာလဲ။"

အန်းယာသည် စားပွဲပေါ်မှလက်ဖက်ရည်ခွက်ကိုကောက်ကိုင်ပြီး လျစ်လျူရှုဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

"မကြာသေးခင်က ပညာရပ်ဆိုင်ရာအငြင်းပွားမှုအကြောင်း ပြောဆိုမှုတွေအများကြီးရှိနေတယ်။ မင်းဒါကိုသိပြီးသားဖြစ်မှာပဲ။ ငါဒါကိုစုံစမ်းကြည့်ချင်တယ် ဒါပေမဲ့ ဒီပညာရပ်ဆိုင်ရာအငြင်းပွားမှုက ဘယ်အချိန်ဘယ်နေရာမှာ ဖြစ်ပွားမလဲဆိုတာ ငါမသိဘူး"

ဧကရီက ပြောလိုက်သည်။

"မနက်ကိုးနာရီမှာ မဟာစာပေအကယ်ဒမီရှေ့က ကောင်းကင်ဘုံနှလုံးသားစင်မြင့်ပေါ်မှာပါ"

အန်းယာက ဗြုန်းဆိုထွက်ပြောလုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။

ပြောပြီးနောက် သူမ၏အမှားကိုသဘောပေါက်သွားပြီး သူမ၏မယ်တော်၏ အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်နှင့် ရင်ဆိုင်ရန်လှည့်လိုက်သည်။

ဧကရီသည် နောက်ထပ်ဘာမှမပြောဘဲ မေးလိုက်သည်။

"ဒီနေ့လက်ဖက်ရည်က ဘယ်လိုလဲ။"

"မယ်တော်ဖျော်တဲ့လက်ဖက်ရည်က သဘာဝအတိုင်း ထူးကဲပါတယ်။"

"လက်ဖက်ရည်ဖျော်တာက နည်းစနစ်များစွာပါဝင်တယ် ကောင်းမွန်တဲ့လက်ဖက်ရည်ရွက်ချည်းပဲ မလုံလောက်ဘူး။ ရေကလည်းအရေးကြီးတယ်။ ဒါက ကောင်းမွန်တဲ့လက်ဖက်ရည်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ရေနဲ့ ပေါင်းစပ်ခြင်းရဲ့နိယာမပဲ"

ဧကရီက အရိပ်အမြွက်ပြောလိုက်သည်။

အန်းယာ တည်ငြိမ်စွာနေပြီး တစ်ငုံသောက်ကာ ပြောသည်။

"မယ်တော်ဖျော်တဲ့လက်ဖက်ရည်က အကြိမ်တိုင်းအရသာရှိတာ အံ့ဩစရာမရှိပါဘူး။"

"မင်းကြိုက်သရွေ့ပေါ့"

ဧကရီက ခပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးလိုက်သည်။

သုံးရက်သည် လျင်မြန်စွာကုန်လွန်သွားသည်။ တော်ဝင်မြို့တော်၏ လမ်းများနှင့်လမ်းကြားများတွင် ပညာရပ်ဆိုင်ရာအငြင်းပွားမှုသတင်းသည် မီးခိုးမဆုံးလေမဆုံး ပျံ့နှံ့သွားပြီး လူများစွာ စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆွေးနွေးကြသည်။

"ဒီနေ့ကိုးနာရီမှာ ချင်ဆရာက နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီကသူတွေနဲ့ ပညာရပ်ဆိုင်ရာအငြင်းပွားမှုတစ်ခု လုပ်လိမ့်မယ်။"

"နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီက အဲ့ဒီလူတွေက မနှစ်မြို့စရာကောင်းပေမယ့် သူတို့တစ်နေကုန်စာသင်ပြီး အသိပညာတချို့ရှိတယ်။ ငါကြားတာက ချင်ဆရာက ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက်တည်းကို ရင်ဆိုင်ရမှာမဟုတ်ဘူး အများကြီးကိုရင်ဆိုင်ရမှာ။ သူနိုင်ပါ့မလား။"

"ဟုတ်တယ်။ ချင်ဆရာက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတယ် ဒါပေမဲ့ သူကအင်အားမမျှဘူး။ ဘာလို့သူဒီပညာရပ်ဆိုင်ရာ အငြင်းပွားမှုကို သဘောတူခဲ့တာလဲ။"

ဤအချိန်တွင် အမျိုးသားတစ်ဦးက ပြောသည်။

"ချင်ဆရာက နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီကသူတွေရဲ့သဘောထားကို မကျေနပ်ဘဲ ဆင်းရဲတဲ့မိသားစုကကလေး တစ်ယောက်ကလည်း ထူးချွန်နိုင်တယ်လို့ထင်တယ် ဒါကြောင့်သူတို့ရဲ့စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံခဲ့တာ။"

"ဘာဖြစ်တယ်؟ တိတိကျကျဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ။ ငါတို့ကိုမြန်မြန်ပြောပြ။"

အမျိုးသားသည် ထိုနေ့ကသူမြင်ခဲ့သောအရာကို အသေးစိတ်ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။ အထူးသဖြင့် သူသည် သာမန်ပြည်သူများကို နှောင့်ယှက်နေသော အရာရှိသုံးဦး၏အရုပ်ဆိုးသောမျက်နှာများနှင့် နှိမ့်ကျသောနောက်ခံမှပညာရှင်များအပေါ် နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီ၏မာနကြီးသောသဘောထားကို ဖော်ပြခဲ့သည်။

"ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ!"

လူအုပ်သည် သူတို့၏ဒေါသကို ဖော်ပြလိုက်ကြသည်။

ချင်ဖုန်းက အရာရှိများကို တိုက်ကွက်တစ်ကွက်ဖြင့် ခြောက်လှန့်ခဲ့ပြီး နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီ၏ ရန်စမှုနှင့်လှောင်ပြောင်မှုများကို ဆန့်ကျင်၍ စိန်ခေါ်မှုကိုလက်ခံခဲ့သည်ကို ကြားသောအခါ သူတို့သည် ရောနှောနေသောစိတ်ခံစားချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ငါအရင်ကထင်ခဲ့တာက ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်က နိုင်ငံတော်ဆရာကလွဲလို့ ပညာရှင်အားလုံးက နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီက သူတွေလိုပဲ တခြားသူတွေကို အထင်သေးကြတယ်လို့ပဲ။ ဒီနေ့တော့ ငါသူတို့ထဲမှာ ချင်ဆရာလို ပညာရှင်တွေရှိသေးတယ်ဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားတယ်။"

"ချင်ဆရာလိုလူတစ်ယောက်ပဲ ငါတို့အတွက် ထပြောပေးမှာ။"

"မင်းတို့အားလုံး ဘာစောင့်နေကြတာလဲ။ ချင်ဆရာကို အားပေးဖို့သွားကြစို့။"

"သွားကြစို့!"

တညီတညွတ်တည်းတုံ့ပြန်မှုတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

မဟာစာပေအကယ်ဒမီအပြင်ဘက်တွင် လွင့်မျောနေသော ကောင်းကင်ဘုံနှလုံးသားစင်မြင့်သည် အဖြူရောင်တောက်ပနေနှင့်ပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းကိုဝန်းရံထားသော ကြည့်ရှုသူများသည် ၎င်းကိုဖြတ်သန်းသွားလာမရနိုင်အောင်ဖြစ်စေပြီး သူတို့အများစုမှာ ချင်ဖုန်းကိုထောက်ခံရန် ရောက်ရှိလာသော သာမန်ပြည်သူများဖြစ်သည်။

လူအုပ်ထဲတွင် ဆင်းရဲသားပညာရှင်အကယ်ဒမီမှ ကျောင်းသားတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ပျောက်ဆုံးနေခြင်းမရှိပေ။ သူတို့အားလုံးသည် သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် ဆုတောင်းနေကြပြီး ချင်ဆရာ ယနေ့ပညာရပ်ဆိုင်ရာအငြင်းပွားမှုတွင် အနိုင်ရနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်နေကြသည်။

မဟာစာပေအကယ်ဒမီဘက်တွင် နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီမှပညာရှင်များသည် ပြင်ဆင်ပြီးဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အကယ်ဒမီအပြင်ဘက်မှ သာမန်ပြည်သူများ၏အသံများကို နားထောင်ရင်း သူတို့၏မျက်နှာများပေါ်တွင် မထီမဲ့မြင်ပြုံးများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

"တတိယအဆင့်အမျိုးသား ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးရဲ့သားသက်သက်က ငါတို့ကိုအနိုင်ယူဖို့ ကြိုးစားနေတုန်းပဲ။ ဒါက လူမိုက်တစ်ယောက်ရဲ့အိပ်မက်သက်သက်ပဲ။"

"စောင့်ကြပါဦး အားလုံးပဲ။ ဘယ်သူအရင်သွားပြီး ဒီနိမ့်ကျတဲ့လူတွေကို ငါတို့ဘယ်လောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလဲဆိုတာ သိစေမလဲ။"

"ငါက ပါရမီမရှိပါဘူး။ ဒါကြောင့် ငါအရင်သွားပြီး ဒီအသိတရားမဲ့တဲ့လူနဲ့ ကောင်းကောင်းတိုက်ပွဲတစ်ပွဲ ဆင်နွှဲမယ်။"

စကားလုံးများ ကျဆင်းသည်နှင့် စကားပြောသူသည် အဖြူရောင်အလင်းဖြင့်ဝန်းရံထားသော ကောင်းကင်ဘုံနှလုံးသားစင်မြင့်သို့ ပျံတက်သွားသည်။ ဤဖြစ်စဉ်သည် ကောင်းကင်ဘုံနှလုံးသား စင်မြင့်ကိုယ်တိုင်က ရတနာတစ်ခုဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်ပွားခြင်းဖြစ်ပြီး စာပေသူတော်စင်ကို လိုက်လျှောက်သူများ၏ စာပေချီစွမ်းအင်ကို ခံစားနိုင်ပြီး သူတို့ကိုစင်မြင့်သို့ ဆွဲဆောင်နိုင်သည်။

သို့သော် အမှန်တရားကိုမသိသော ကြည့်ရှုနေသူများသည် ဤလှုပ်ရှားမှုကြောင့် အားလုံးမှင်တက်သွားကြသည်။

"ဟက်။"

လူအုပ်၏တစ်ဖက်တွင် ဇိမ်ခံရထားတစ်စီးရှိပြီး ၎င်းအတွင်း၌ ချောမောသောအမျိုးသားတစ်ဦးသည် လှပသောအမျိုးသမီးသုံးဦးနှင့်အတူ ရှိနေသည်။ ချင်ဖုန်း ဤလူကိုမြင်လျှင် သူသေချာပေါက် အံ့ဩသွားမည်ဖြစ်သည် အကြောင်းမှာ ဤလူမှာ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ကိုးနာရီနီးကပ်လာသည်ကိုမြင်သောအခါ နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီသည် ပြင်ဆင်ပြီးဖြစ်သော်လည်း ချင်ဖုန်း၏အရိပ်အယောင်မရှိသေးပေ။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် ပို၍ပို၍စိုးရိမ်လာသည်။

ကောင်းကင်ဘုံနှလုံးသားစင်မြင့်ပေါ်မှ အမျိုးသားက မဲ့ပြုံးပြုံးသည်။

"ဒီကောင်က ငါတို့နဲ့မယှဉ်နိုင်မှန်းသိပြီး တိုက်ပွဲကိုရှောင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပုံပဲ။ ငါတို့ရဲ့အားထုတ်မှုတွေ အလဟဿဖြစ်တာပဲ။"

စင်မြင့်အောက်မှလူများသည် စိုးရိမ်နေကြသည်။ ချင်ဆရာက အရေးကြီးတဲ့အချိန်မှာ တကယ်ပဲနောက်ဆုတ်သွားတာလား။ သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ရုတ်တရက်တစ်ခုခုကို သတိပြုမိပြီး ကောင်းကင်သို့လက်ညှိုးထိုးကာ အော်ပြောလိုက်သည်။

"မြန်မြန် ကြည့်! အဲ့ဒါဘာကြီးလဲ။"

လူတိုင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အနက်ရောင်ဝတ်ချောမောသောပုံရိပ်တစ်ခု နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ကောင်းကင်မှ ဖြည်းညင်းစွာဆင်းသက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ချင်ဖုန်းမဟုတ်လျှင် အခြားမည်သူဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီမှ ပညာရှင်များသည် တုန်လှုပ်ပြီးကြောက်လန့်သွားကြသည်။ သူတို့သည် တစ်ဖက်လူ ဤသို့ပေါ်ထွက်လာမည်ကို ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပေ။ ချင်ဖုန်း ကောင်းကင်ဘုံနှလုံးသားစင်မြင့်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်သည်နှင့် သူသည် မဟာစာပေအကယ်ဒမီအပြင်ဘက်မှ နေနာရီကိုတစ်ချက်ကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

"ကိုးနာရီအတိပဲ။" ထို့နောက် သူသည် မလှမ်းမကမ်းရှိလူကိုကြည့်ပြီး ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

"ဆင်းရဲသားပညာရှင်အကယ်ဒမီမှ ချင်ဖုန်းက နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီကို စိန်ခေါ်ပါတယ်။"