ဘယ်စာအုပ် ဘယ်စာမျက်နှာနဲ့ ဘယ်စာကြောင်းလဲ

အသံသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းချီစွမ်းအင် ရင်ဘတ်ထဲသို့ စီးဝင်ကာ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ပရိသတ်ကို ပဲ့တင်ထပ်ကာ မှင်တက်သွားစေသည်။

ဤကြွေးကြော်သံသည် နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီမှလူများကို ကြောက်ရွံ့စေရုံသာမက ပတ်ဝန်းကျင်မှန ိုင်ငံသားများ၏ ယုံကြည်မှုကိုလည်း မြှင့်တင်ပေးပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကြွေးကြော်သံများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

အချို့ကပင် ကြွေးကြော်လိုက်ကြသည်။

"တကယ်ပဲ ချင်ဆရာက ထူးခြားတယ် သူ့ရဲ့ဝင်ရောက်လာပုံမှာတောင်။"

"ဟုတ်တယ် နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီကလူက စင်မြင့်ပေါ်ကို ပျံတက်လာတာ ချင်ဆရာကတော့ ကောင်းကင်ကနေ တိုက်ရိုက်ဆင်းသက်လာပြီး ပြိုင်ဘက်ကို ဖိနှိပ်လိုက်တာပဲ။"

"ချင်ဆရာက နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီက လူတိုင်းကို ကျော်လွန်ဖို့ ယုံကြည်မှုရှိကြောင်းပြသဖို့ ဒီဝင်ရောက်ပုံစံကို တမင်တကာရွေးချယ်ခဲ့တာပဲဖြစ်ရမယ်။"

အချို့လူများက တွေးဆကြသည်။

မဟုတ်ဘူး ခင်ဗျားတို့ အလွန်အကျွံစဉ်းစားနေတာ။ ကောင်းကင်ဘုံနှလုံးသားစင်မြင့်ပေါ်မှ ချင်ဖုန်းသည် ဤစကားများကို သဘာဝအတိုင်းကြားခဲ့သည်။ သူမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တည်ငြိမ်နေပုံပေါ်သော်လည်း သူ၏အတွင်းစိတ်အတွေးများသည် သူပြသသည်ထက် များစွာပိုမိုရှုပ်ထွေးနေသည်။

သူသည် ပြီးခဲ့သောသုံးရက်အတွင်း ချင်အိမ်တော်တွင် ရှိနေခဲ့ပြီး မိုးရေသံနားထောင်ပြခန်းရှိ စာအုပ်များကို လှန်လှောကြည့်ရှုကာ မိမိကိုယ်ကို ကြွယ်ဝစေခဲ့သည်။

ဒီမနက် သူ၏နံနက်စာစားပြီးနောက် သူသည် နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် ဤနေရာတွင် တိုက်ပွဲကိုကြည့်ရှုရန် လူများစွာရှိမည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘဲ လမ်းငါးလမ်းအကွာတွင်ပင် သာမန်ပြည်သူများဖြင့် ပြည့်ကျပ်နေသည်။

ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် သူသည် ချင်နေအိမ်သို့ ပြန်သွားပြီး သူ၏မိန်းမကို သူ့ကိုပို့ဆောင်ပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

သူဤသို့စဉ်းစားနေစဉ် လျိုကျန့်လီသည်လည်း ကောင်းကင်မှ ကောင်းကင်ဘုံနှလုံးသားစင်မြင့်၏ အောက်ခြေသို့ ဆင်းသက်လာသည်။

ထိုအဖြူရောင်ဝတ်ပုံရိပ်သည် သဘာဝအတိုင်း ရှိနေသူအားလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။

"လျိုကျန့်လီ"

နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီမှလူများက လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ရထားထဲမှ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"တိမ်များသည် လှပသောဝတ်စုံကို တောင့်တပြီး ပန်းများသည် လှပသောမျက်နှာကို တမ်းတကြသည်။ နွေဦးလေသည် တံခါးခုံကို ပွတ်သပ်သွားပြီး နှင်းစက်များသည် ကြွယ်ဝမှုကို ပိုမိုတိုးပွားစေသည်။ ဤသည်ကို ဤအခိုက်အတန့်တွင် လျိုကျန့်လီကို ဖော်ပြရန်အသုံးပြုခြင်းသည် အမှန်တကယ် သင့်လျော်လှသည်။"

လှည်း ထဲမှ သခင်မလေးသုံးဦးသည် ဤစကားကိုကြားသောအခါ တော်တော်လေးမသက်မသာခံစားလိုက်ရသည်။

ဤလှပသောကဗျာသည် တော်ဝင်မြို့တော်၏ ပြည့်တန်ဆာအိမ်များသို့ ပထမဆုံးဝင်ရောက်စဉ်က တော်တော်လေးဂယက်ထခဲ့သည်။

ပြည့်တန်ဆာမများစွာသည် မည်သည့်ပါရမီရှိသောပညာရှင်က ဤသို့သောစာပေပါရမီရှိနိုင်မည်ကို တွေးဆနေခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် လောကတွင် မည်သည့်အမျိုးသမီးက ဤသို့သောကဗျာနှင့် ထိုက်တန်မည်ကိုလည်း တွေးတောနေခဲ့ကြသည်။

ယခု အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏စကားကိုကြားသောအခါ သူတို့မသက်မသာခံစားရသော်လည်း အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက လျိုကျန့်လီကို ချီးကျူးသောကြောင့် သူတို့သည် ၎င်းကိုသဘာဝကျသည်ဟုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ပြည့်တန်ဆာအိမ်များတွင် သူတို့သည်လည်း လူသိများသောပြည့်တန်ဆာမများဖြစ်ကြသော်လည်း လျိုကျန့်လီနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူတို့အနည်းငယ်အရိပ်မည်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဆန်စေ့များကြားမှ ပုလဲတစ်လုံးသည် လ၏တောက်ပမှုနှင့် ဘယ်လိုယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်နည်း။

သူတို့အားလုံးသည် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်ပြီး မြင့်မားသောစင်မြင့်ပေါ်မှ အနက်ရောင်ဝတ်လူငယ်ကို ငေးကြည့်နေကြသည်။

သူက လျိုကျန့်လီရဲ့ခင်ပွန်းလား။

သူလျိုကျန့်လီကို လက်ထပ်ဖို့ ဘယ်လိုထူးခြားတဲ့စွမ်းရည်မျိုးများ ရှိနေလို့လဲ။

ကောင်းကင်ဘုံနှလုံးသားစင်မြင့်ပေါ်တွင် နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီမှအမျိုးသားသည် အရုပ်ဆိုးသောမျက်နှာထားရှိနေသည်။

သူ၏ဝင်ရောက်လာပုံသည် အသာစီးရသွားပြီး သူသည် တစ်ဖက်လူ၏ကျော်လွှားခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ သူသည် သူ၏မျက်နှာကိုကယ်တင်ရန် ကြမ်းတမ်းသောစကားလုံးအချို့ ပြောချင်သော်လည်း စင်အောက်မှအဖြူရောင်ဝတ်ပုံရိပ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သောအခါ။ သူ၏လည်ချောင်းထဲမှ ကြမ်းတမ်းသောစကားလုံးများကို ပြန်မျိုချလိုက်သည်။

နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီတစ်ခုလုံးတွင် သူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ လျိုကျန့်လီတစ်ယောက်တည်းကို မယှဉ်နိုင်ပုံရသည်။

သူသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင်လည်း ညည်းညူလိုက်သည်။

'ဒါက ပညာရပ်ဆိုင်ရာအငြင်းပွားမှုတစ်ခုပဲ ဘာလို့မင်းမိန်းမကို တိုက်ပွဲကြီးကြပ်ဖို့ ခေါ်လာရတာလဲ။ ဒါက ဘယ်လိုသူရဲကောင်းမျိုးလုပ်တာလဲ။'

ချင်ဖုန်းက ပေါ့ပေါ့ဆဆမေးလိုက်သည်။

"ပထမပြိုင်ပွဲက ဘာအကြောင်းလဲ။"

အမျိုးသားသည် သူ၏တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ရယူပြီး ယုံကြည်မှုရှိစွာပြန်ဖြေသည်။

"အတိတ်ကိုအခြေခံပြီး ပစ္စုပ္ပန်ကိုလင်းထိန်စေတယ် သမိုင်းကိုလမ်းညွှန်အဖြစ်သုံးတယ်။ ငါမဟာချန်တိုင်းပြည်ရဲ့သမိုင်းကို ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် လေ့လာခဲ့ပြီး အကြောင်းအရာတွေကို ကောင်းကောင်းကျွမ်းကျင်တယ်။ ဒီနေ့ ငါမင်းနဲ့ မဟာချန်တိုင်းပြည်ရဲ့သမိုင်းမှာ ယှဉ်ပြိုင်မယ်။"

"သမိုင်းကိုနှိုင်းယှဉ်မယ်ဟုတ်လား။"

အောက်မှပရိသတ်သည် ရှုပ်ထွေးသောအကြည့်များဖြင့် အပြန်အလှန်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ချင်ဖုန်းသည်လည်း ထူးဆန်းသောအမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။

ရထားထဲမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦးက စပ်စုစွာမေးသည်။

"သခင်လေး ဒါကခက်ခဲလို့လား။"

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက တွေးတောသည်။

"ဒါက စာအုပ်တွေအလွတ်ကျက်ရုံပါပဲ။ စာပေသူတော်စင်လမ်းစဉ်ပေါ်ကသူတွေအတွက်တော့ သိပ်မခက်ခဲပါဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ စာပေသူတော်စင်တစ်ယောက်ရဲ့လမ်းစဉ်ကို ဝင်ရောက်ဖို့က စာအုပ်တစ်သောင်းအတွဲကို အလွတ်ကျက်ဖို့လိုအပ်လို့ပဲ။"

"ဒီရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုဆိုတာက သဘာဝအတိုင်း အကြောင်းအရာတွေကို လက်ဖဝါးလိုသိခြင်းလည်း ပါဝင်တယ်။"

"သို့သော် လူ့စွမ်းအင်က အကန့်အတ်ရှိပြီး စာအုပ်တစ်သောင်းအတွဲကို အလွတ်ကျက်ရတာက အတော်လေးအချိန်ယူရတယ်။"

"စာပေသူတော်စင်တစ်ဦးချင်းစီက မတူညီတဲ့လမ်းကြောင်းကို လိုက်စားကြပြီး သူတို့ဖတ်တဲ့ စာအုပ်တွေကလည်း သဘာဝအတိုင်းကွဲပြားတယ်။ ပြိုင်ဘက်က စာပေသူတော်စင်တစ်ယောက်ကို တော်တော်လေး မထင်မရှားသမိုင်းနဲ့ စိန်ခေါ်နေပုံပဲ သူတို့ရဲ့ကျွမ်းကျင်မှုကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး တခြားသူတွေရဲ့အားနည်းချက်တွေကို အသုံးချဖို့ ရည်ရွယ်နေတာ။"

အခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦးက မေးသည်။

"စင်မြင့်ပေါ်က အနက်ရောင်ဝတ်လူငယ်ကရော။ သူစာပေသူတော်စင်ကို ဘယ်နယ်ပယ်မှာ စိန်ခေါ်နေတာလဲ။"

အိမ်ရှေ့စံမင်းသား သက်ပြင်းချသည်။

"ညီလေးချင်ရဲ့လမ်းကြောင်းက ပိုပြီးမထင်မရှားတယ် သူက ဆေးပညာနယ်ပယ်မှာ စိန်ခေါ်နေတာ။ ဖြစ်နိုင်တာက အစဉ်အလာမဟုတ်တဲ့နည်းစနစ်တွေနဲ့ စာအုပ်တွေလည်း ပါဝင်လောက်တယ်။"

ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးက တခစ်ခစ်ရယ်သည်။

"ဒီလိုဆိုရင် သူရှုံးမှာသေချာနေပြီမဟုတ်လား။"

သူမ၏ဘေးမှအမျိုးသမီးက ထပ်ပြောသည်။

"ဟုတ်တယ် ပြီးတော့ သူက ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက်တည်းကို ရင်ဆိုင်ရမှာမဟုတ်ဘူး နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီက လူတွေအများကြီးကို ရင်ဆိုင်ရမှာ တစ်ဦးချင်းစီက မတူကွဲပြားတဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုနယ်ပယ်တွေနဲ့။ လူတိုင်းက သူ့ကိုသူတို့ရဲ့သက်ဆိုင်ရာအထူးပြုဘာသာရပ်တွေမှာ စိန်ခေါ်ရင် သူသူတို့နဲ့ယှဉ်ပြိုင်တဲ့ပွဲတိုင်းမှာ ရှုံးမှာသေချာတယ်မဟုတ်လား။"

အိမ်ရှေ့စံမင်းသား မဖြေပေ။ သူသည် ဤပညာရပ်ဆိုင်ရာအငြင်းပွားမှု စတင်ခြင်းနောက်ကွယ်မှ အကြောင်းရင်းကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက သိရှိခဲ့သည်။ သူချင်ဖုန်းကို လေးစားအားကျသော်လည်း နောက်ပိုင်းလူသည် အလွန်မဆင်မခြင်နိုင်ပြီး ဂရုတစိုက်စဉ်းစားမှုမရှိဟုလည်း ခံစားမိသည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရင်ဆုံးစောင့်ကြည့်ကြစို့" ဟု အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက လျစ်လျူရှုစွာပြောလိုက်သည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ မမျှော်လင့်ထားသော အံ့ဖွယ်အမှုအချို့ ရှိနိုင်သည်မဟုတ်လော။

ကောင်းကင်ဘုံနှလုံးသားစင်မြင့်ပေါ်တွင် အမျိုးသားသည် သူ၏ပြိုင်ဘက်ကို ဂုဏ်ယူစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီမှလူများသည် မာနကြီးသော်လည်း သူတို့သည် ကြမ်းတမ်းရိုင်းစိုင်းသူများမဟုတ်ပေ။

သူတို့သည် ချင်ဖုန်း၏ကျွမ်းကျင်မှုနယ်ပယ်များကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက စုံစမ်းမေးမြန်းထားသည် တစ်ခုမှာဆေးပညာနှင့် နောက်တစ်ခုမှာ လက်မှုပညာဖြစ်သည်။

ဒီလိုဖြစ်နေမှတော့ သူတို့အခြားအသိပညာနယ်ပယ်များတွင် ယှဉ်ပြိုင်သရွေ့ ဤပညာရပ်ဆိုင်ရာ အငြင်းပွားမှုတွင် တစ်ဖက်လူကို ဆိုးဆိုးရွားရွားရှုံးနိမ့်စေမည်မှာ သေချာသည်။

သူသည် ချင်ဖုန်းကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသည်ကို မြင်ရမည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူသည် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ပေါ့ပေါ့ဆဆပင်မေးလိုက်သည်။

"ငါတို့အတိအကျ ဘယ်လိုယှဉ်ပြိုင်ကြမှာလဲ။"

ငါမင်းကို လောလောဆယ် ယောက်ျားတစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်ခွင့်ပေးထားမယ်။

သူပြောသည်။

"ဒါကရိုးရှင်းပါတယ်။ မဟာချန်တိုင်းပြည်တည်ထောင်ကတည်းက လွန်ခဲ့တဲ့အနှစ် ၂၄၀၀ ကစပြီး ဘယ်သမိုင်းဝင်ဖြစ်ရပ်ကိုမဆို မေးခွန်းအဖြစ်သုံးနိုင်တယ်။"

"ငါတို့တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဆယ်ခွန်းစီမေးကြမယ် ပြီးတော့ ဘယ်သူပိုမှန်အောင်ဖြေနိုင်လဲက အနိုင်ရသူပဲ။ ဘယ်လိုလဲ။"

ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီးပြောသည်။

"ကောင်းပြီ။"

"ကောင်းတယ် ငါစမယ်!"

အမျိုးသားသည် သိုင်းပညာဆိုင်ရာအကြောင်း မပြောဘဲ တော်တော်လေးမထင်မရှားသမိုင်းဝင်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုအကြောင်း အရင်မေးလိုက်သည်။ သူသည် အစပြုမှုကိုယူပြီး ချင်ဖုန်း၏ဂုဏ်သိက္ခာကို ရှင်းလင်းဖယ်ရှားလိုသည်။

နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီဘက်တွင် လူတိုင်းသည် မေးခွန်းကိုကြားသောအခါ တွေးတောခြင်းထဲသို့ ကျရောက်သွားကြသည်။

မော့စီယဲ့သည် သူ၏မုတ်ဆိတ်ကိုပွတ်သပ်ရင်း ပြုံးကာ မေးခွန်း၏အဖြေကိုပြောလိုက်သည်။

"ဒီမေးခွန်းက တကယ်ပဲရှားပါးတယ်။ ဒါက သမိုင်းအကြောင်းမေးခွန်းတစ်ခုဖြစ်ထိုက်ပေစွ။ သမိုင်းပညာရှင်ဖြစ်ဖို့ ရည်မှန်းတဲ့ကျောင်းသားတွေအတွက် ငါသာအဲ့ဒီသမိုင်းစာအုပ်ကို တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်မဖတ်ဖူးခဲ့ရင် ငါလည်းဒါကိုဖြေနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

"မော့ဆရာကြီးက မယုံနိုင်လောက်အောင် အသိပညာကြွယ်ဝပါတယ်။ ခင်ဗျားကိုအကျပ်ရိုက်စေ နိုင်တဲ့မေးခွန်းမရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီမေးခွန်းအတွက်တော့ အဲ့ဒီကောင်က သူ့ခေါင်းကိုခွဲရင်တောင် အဖြေရှာတွေ့မှာမဟုတ်ဘူး။"

လူတိုင်းသည် မြင်းများကိုပုတ်ပြီး ချင်ဖုန်းကိုနင်းခြေကြသည်။

ဤစကားကိုကြားသောအခါ ထန်ဖေးက ပြုံးပြီးခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် ချင်ဖုန်းသည် တိုက်ရိုက်ပြောဆိုပြီး အဖြေကိုဖော်ထုတ်လိုက်ရာ မော့စီယဲ့ပြောခဲ့သည့်အရာနှင့် တိတိကျကျကိုက်ညီနေသည်။

မေးခွန်းမေးသည့်စင်မြင့်ပေါ်မှ အမျိုးသားသည် အံ့ဩသွားသည်။ တစ်ဖက်လူက ဆေးပညာနဲ့ လက်မှုပညာမှာ ထူးချွန်သင့်တာမဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့သူက ဒီလိုမထင်မရှားသမိုင်း အကြောင်းကိုလည်း သိနေရတာလဲ။

မဟုတ်ဘူး သူဒီသမိုင်းစာအုပ်ကို ကံကောင်းစွာနဲ့ ဖတ်ဖူးတာပဲဖြစ်ရမယ်။ ငါထိတ်လန့်စရာမလိုဘူးဟု အမျိုးသားက မိမိကိုယ်ကိုနှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်ဆက်တွဲတိုးတက်မှုသည် နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီမှလူတိုင်းကို အံ့ဩသွားစေသည်။ အမျိုးသားနှင့်ချင်ဖုန်းသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဆယ်ခွန်းစီမေးကြပြီး သူတို့နှစ်ဦးလုံး အားလုံးကိုမှန်ကန်စွာဖြေဆိုခဲ့ကြသည်။

မော့စီယဲ့ပင်လျှင် အချို့သောမထင်မရှားအသိပညာများကို မသိခဲ့ပေ။

"ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဒီလူက သမိုင်းကိုလည်း နက်နက်နဲနဲနားလည်တာလား။"

"ငါတို့သူ့ကို ပထမအချီမှာ အရှက်ရစေနိုင်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲ သရေနဲ့အဆုံးသတ်သွားတယ်။"

မူလကစိုးရိမ်နေသော သာမန်ပြည်သူများသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အားပေးကြွေးကြော်ပြီး ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်ကြသည်။

ရထားအတွင်းတွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ကြွေးကြော်သည်။

"သခင်လေး ဒီလူက သမိုင်းကိုလည်း အလွန်အမင်းအသိပညာကြွယ်ဝတာများလား။"

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ရယ်မောသည်။

"ညီလေးချင် မင်းက လူတွေကိုအံ့ဩအောင်လုပ်တဲ့နည်းလမ်း အမြဲရှိတာပဲ။"

စင်မြင့်ပေါ်မှအမျိုးသားသည် ဒေါသဖြင့် သွားကြိတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ဤအချိန်တွင် သူဆန္ဒမရှိလျှင်ပင် သူစင်မြင့်မှထွက်ခွာရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် အစောပိုင်းက ဆယ်ခွန်းကို သဘောတူခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုစဉ် ချင်ဖုန်းက ထပ်ပြောသည်။

"သရေနဲ့အဆုံးသတ်တာက နည်းနည်းပျင်းစရာကောင်းလွန်းတယ်။ ငါတို့တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် နောက်ထပ်မေးခွန်းတစ်ခွန်းစီ မေးကြရင်ဘယ်လိုလဲ။"

နောက်ထပ်အခွင့်အရေးတစ်ခုရှိသေးတာလား။

အမျိုးသားသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် အလွန်ဝမ်းမြောက်သွားသော်လည်း သူမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

"ငါသဘောတူတယ်။ ငါမင်းကိုအခွင့်အရေးမယူဘူး။ ဒီတစ်ခါ မင်းအရင်မေးဖို့အလှည့်ပဲ။"

"ရတယ်။"

ချင်ဖုန်းက ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့အစောပိုင်းက ပထမဆုံးမေးခွန်းအတွက် အဲ့ဒါက ဘယ်သမိုင်းစာအုပ်ထဲက ဘယ်စာမျက်နှာ ဘယ်စာကြောင်းမှာလဲ။"

"ဘာဖြစ်တယ်؟"

အမျိုးသားသည် မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားပြီး လုံးဝရှုပ်ထွေးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။