နှုတ်ဆက်ခြင်း

"ငါ့ကို အဆင်ပြေလို့ သတ်လိုက်တာလား။"

ယန်ကျန့်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းကျန့်၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားသည်။ ဤလူသည် တကယ်ပင် ပြောရဲသည်၊ တွန့်ဆုတ်မှုမရှိဘဲ အသေးအဖွဲကိစ္စတစ်ခုကို ပြောနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သူက သူ့ကိုယ်သူ အရေးမပါဟု ထင်နေသလော။

သို့မဟုတ် ဤလူသည် အခြားတစ္ဆေဆရာများကို ထည့်မတွက်လောက်အောင် မာနကြီးနေသလော။

"မင်း ငါ့ကို သတ်ချင်မှတော့ ဒီမိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း အလျင်လိုစရာမရှိပါဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ ငါ့ကို နားလည်ခွင့်ပေးပါ။ ငါ့အထင်တော့ ဒါက ငါတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံတာပဲ။ အရင်က ဘာမှ ငါနဲ့ မင်းကို မပတ်သက်ဘူး။"

ကျန်းကျန့်က လေးနက်စွာ မေးလိုက်ပြီး သူ၏ဘဝမှ မကြာသေးမီက ဖြစ်ရပ်များကို ပြန်လည်အမှတ်ရနေသည်။

သူ မည်မျှပင် ကြိုးစားစဉ်းစားသည်ဖြစ်စေ ယန်ကျန့်နှင့် ပတ်သက်နိုင်သည့် အရာတစ်ခုခုကို သူ မစဉ်းစားနိုင်ခဲ့ပေ။ ... သူ၏သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က ဤဘားတွင် ကစားနေစဉ် သူ၏ အနိုင်ကျင့်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသောကြောင့်လော။

သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ကိုင်တွယ်ရန် ယန်ကျန့်ကို လာဘ်ထိုးခဲ့သောကြောင့်လော။

တွေးတောနေစဉ်တွင် ကျန်းကျန့်သည် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ကိုလည်း သတိထား၍ ကြည့်လိုက်သည်။

တစ္ဆေနယ်မြေ၏ အတိုင်းအတာသည် ကြီးမားပုံမရပေ။ စတုရန်းမီတာ တစ်ရာအောက်သာ ကျယ်ဝန်းသည်။ တကယ်တမ်း တိုက်ခိုက်ကြလျှင် သူသည် ဤလူကို ရှုံးချင်မှ ရှုံးပေလိမ့်မည်…

ယန်ကျန့်က ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်ပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ရှေ့သို့ တိုးလိုက်သည်။

"ငါလည်း မင်းတို့ရဲ့ မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းနဲ့ ဒီနေ့မှ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ရဲ့ ဖိနှိပ်မှုပစ်မှတ် ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ တချို့အရာတွေက လုပ်ဖို့ အကြောင်းပြချက်မလိုဘူး။ တစ္ဆေတွေ သတ်ဖို့လိုသလိုပဲ အခြေအနေတွေ ပြည့်စုံသရွေ့ သေဆုံးခြင်းပဲ။ မင်းက ငါ့ရဲ့ လူတစ်ယောက်ကို သတ်ဖို့ အခြေအနေတွေနဲ့ ကိုက်ညီနေတာပဲ။"

ကျန်းကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာ ယိုင်နဲ့သွားပြီး သူ နောက်သို့ မဆုတ်ဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။ ယန်ကျန့်ကို သတိထားနေရင်း တစ်ခုခုကိုလည်း သိရှိသွားသည်။

"သဘောပေါက်ပြီ။ မင်းရဲ့ပြဿနာက မင်းကို ကိုင်တွယ်ချင်နေတဲ့ ဥက္ကဋ္ဌဖေးရဲ့ အဖွဲ့အစည်းနဲ့ပဲ။ ဒါကြောင့် မင်းက အရင်ဆုံး လှုပ်ရှားချင်နေတာ။ ဒါပေမဲ့ ငါက အဲ့ဒီအဖွဲ့အစည်းထဲက အသေးအဖွဲ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ပဲ။ ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်းပြောရရင် ငါ့အသက်ရှင်ခြင်း ဒါမှမဟုတ် သေဆုံးခြင်းက… နေဦး။ မင်းက ငါ့အတွက် လာတာမဟုတ်ဘူး။ မင်းက ဥက္ကဋ္ဌဖေးကို ပစ်မှတ်ထားနေတာလား။"

သူသည် ဥက္ကဋ္ဌဖေးကို လျှို့ဝှက်ကာကွယ်ပေးရန် တာဝန်ရှိသည်ကို သူ ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်။

အကယ်၍ သူသေဆုံးသွားပါက ဥက္ကဋ္ဌဖေးသည် ယနေ့ ယန်ကျန့်နှင့် ကြုံတွေ့သည့်အခါ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးရှိမည်မဟုတ်ပေ။

"မင်း ထင်ထားသလောက် မတုံးဘူးပဲ။ ငါ တကယ်ပဲ အဲ့ဒီဥက္ကဋ္ဌဖေးအတွက် လာခဲ့တာ။"

ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်သည်။

ကျန်းကျန့်က တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ဥက္ကဋ္ဌဖေးကို ချက်ချင်း သစ္စာဖောက်လိုက်သည်။

"ဒီကိစ္စကို ညှိနှိုင်းလို့ရပါတယ်။ မင်းသာ ဥက္ကဋ္ဌဖေးကို သတ်ချင်ရင် သွားသာလုပ်လိုက်။ ငါကတော့ ဒီနေ့ ဘယ်တော့မှ မပေါ်လာခဲ့သလိုပဲ နေလိုက်မယ်။ မင်းရဲ့လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို ငါ နှောင့်ယှက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ့ကို ကာကွယ်ဖို့ လက်တစ်ချောင်းတောင် မြှောက်မှာမဟုတ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်၏ အကြည့်က အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသည်။ သူ၏ကိုယ်ပိုင်မဟုတ်သော မျက်လုံးတစ်လုံးက ကျန်းကျန့်ကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်နေသည်။

"မင်းတို့က အစည်းအဝေးမှာ ငါ့ကို ရှင်းပစ်ဖို့ အခွင့်အရေးရှာဖို့ စီစဉ်ခဲ့ကြတယ်။ ဥက္ကဋ္ဌဖေးရဲ့ ကိုယ်ရံတော်အနေနဲ့ မင်းက အဲ့ဒီအကြောင်း မသိဘဲနေမှာလား။"

ဤသို့ကြားသောအခါ ကျန်းကျန့်၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

ယန်ကျန့်က ဒီကိစ္စကို သိနေတာလား။

လာနောက်နေတာလား? အစည်းအဝေးက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်လောက်ကမှ ဖြစ်ခဲ့တာ။ တက်ရောက်ခဲ့သူတွေက အဖွဲ့အစည်းရဲ့ အဓိကပုဂ္ဂိုလ်တွေပဲ။ ဘယ်လိုမှ ပေါက်ကြားနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။

"ကြည့်ရတာ မင်း သိနေပုံပဲ။ မင်းသိနေမှတော့ အဲ့ဒီဥက္ကဋ္ဌဖေးကို ဆက်ပြီး ကာကွယ်နေတာက မင်းရဲ့ရပ်တည်ချက်က တော်တော်လေး ရှင်းနေပြီ။ အဲ့ဒီရှင်းလင်းမှုနဲ့အတူ မင်းက ဒီကိစ္စနဲ့ မသက်ဆိုင်တော့ဘူး ဆိုတာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒါကြောင့်ပဲ ငါ ဒီနေ့ လာခဲ့တာ။"

ယန်ကျန့်က ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ပြောသည်၊ သူ၏အသံသည် ယခင်ကထက် ပို၍အေးစက်နေသည်။

သေစမ်း။

ကျန်းကျန့်သည် ထိုအချိန်တွင် ကျိန်ဆဲချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။ ဒါဆို ယန်ကျန့်က သူ့ကို အရင်ဆုံး ပစ်မှတ်ထားဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာပေါ့။

"ဒါ့အပြင် မင်း အချိန်ဖြုန်းစရာမလိုဘူး။ မင်းနဲ့စကားပြောနေရင်း တစ္ဆေနယ်မြေကို ဖွင့်ထားရင်တောင် ငါ့အပေါ်မှာ သိပ်သက်ရောက်မှုမရှိဘူး။ ငါက မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတစ်ကောင် အပြည့်အဝ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းနဲ့ အလှမ်းဝေးသေးတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းသာ မသေချင်ရင် နည်းနည်းလောက် ရုန်းကန်ကြည့်နိုင်တယ်။ ဘယ်သူသိမှာလဲ။ ဖြစ်နိုင်တာက မင်း ငါ့တစ္ဆေနယ်မြေကနေ လွတ်မြောက်နိုင်တယ်။"

ယန်ကျန့်က ကျန်းကျန့်၏ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

လီယောင်၏ သတင်းအချက်အလက်တွင် ကျန်းကျန့်၏ တစ္ဆေအကြောင်း အသေးစိတ်မပါသောကြောင့် သူ ပို၍သတိထားရမည်ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို နှိမ်နင်းထားသူတစ်ဦးပင်လျှင် သူ့ကိုယ်သူ ချက်ချင်း သတ်သေနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အလုံခြုံဆုံးနည်းလမ်းမှာ အနည်းငယ် စမ်းသပ်ကြည့်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

သတိထားခြင်းသည် တစ္ဆေဆရာတိုင်း ပိုင်ဆိုင်ရမည့်အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

ကျန်းကျန့်သည် သာမန်လူများနှင့် ကစားနောက်ပြောင်သည့်အခါ မောက်မာပုံပေါ်နိုင်သော်လည်း သူ ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေနယ်မြေသို့ ခြေချသည့်အခိုက်အတန့်တွင် ထိုမောက်မာသော သဘောထားကို ဖယ်ရှားပြီး အလွန်အမင်း လေးနက်ပြီး သတိထားလာသည်။ သူသည် စကားပြောခြင်းဖြင့် အချိန်ဆွဲရန်ပင် ချက်ချင်း ကြိုးစားသည်။

၎င်းသည် ယန်ကျန့်၏ အချိန်ကို စက္ကန့်ဒါဇင်အနည်းငယ်သာ ဖြုန်းတီးစေလျှင်ပင် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ရှင်သန်နိုင်ခြေကို တိုးမြှင့်နိုင်သည်။

"ငါ့ကို သတ်တာက မင်းအတွက် ဘာအကျိုးမှ မရှိဘူး။ ငါတို့သာ တကယ်တိုက်ခိုက်ကြရင် ငါသေနိုင်ပေမယ့် မင်းလည်း ကောင်းကောင်းခံစားရမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒီလိုလုပ်ရင်ကော။ ဒီနေ့ကစပြီး ငါ ဒီမြို့ကနေ ထွက်သွားမယ်။ ငါတို့မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းကနေ နုတ်ထွက်မယ်။ ပြီးတော့ မင်းအကြောင်း ဘာသတင်းအချက်အလက်မှ ပေါက်ကြားစေမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါအာမခံတယ်။ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ပြီး ငြိမ်းချမ်းရေးယူကြရအောင်။ လျော်ကြေးအနေနဲ့ ငါမင်းကို ပိုက်ဆံတချို့နဲ့ ဒီနေရာက ပိုင်ဆိုင်မှုတချို့ ပေးနိုင်တယ်။ အဲ့ဒီတန်ဖိုးက မင်းကို ကျေနပ်စေမှာပါ။"

ကျန်းကျန့်၏ နဖူးတွင် ချွေးစေးများ အနည်းငယ် စို့နေသည်။ သူသည် ယန်ကျန့်၏ သူ့ကို သတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်သည် အလွန်ခိုင်မာသည်ဟု ခံစားမိသည်။

ဖျောင်းဖျရန် ခက်ခဲလောက်အောင် ခိုင်မာသည်။

ဤသည်မှာ ကောင်းသောအရာတစ်ခု သေချာပေါက် မဟုတ်ပေ။

"ငါ တစ္ဆေနယ်မြေကို သုံးပြီးသွားမှတော့ နောက်ပြန်လှည့်ဖို့ နေရာရှိသေးတယ်လို့ မင်း တကယ်ထင်နေတာလား။"

ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်။

"မင်းသာ ငါ တံခါးဝကို လျှောက်ဝင်လာတဲ့အခိုက်အတန့်မှာ ဒီစကားတွေကို အစပြုပြောခဲ့ရင် ငါ မင်းကို မသတ်နိုင်ခြေ အရမ်းများတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ရဲ့ရောက်ရှိလာမှုက မကောင်းတဲ့နိမိတ်လို့ သိလျက်နဲ့တောင် မသိချင်ယောင်ဆောင်ခဲ့တယ်။ မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းထဲ ဝင်ဖို့အကြောင်းတောင် ပြောခဲ့သေးတယ်။ လုံးဝ မသိနားမလည်သလို ဟန်ဆောင်ခဲ့တယ်။"

"မင်းက ငါ အခုထိ ရှင်သန်လာခဲ့တာ ဘာလုပ်ပြီးလို့ ထင်နေတာလဲ။ မင်း ငါ့ကို ကြောက်ပြီး ပထမဆုံး မလှုပ်ရှားရဲမှတော့ ငါလည်း ယဉ်ကျေးနေမှာမဟုတ်ဘူး။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ၏ဖြူဖျော့ပြီး သွေးမရှိသော အေးစက်သည့် လက်ဖဝါးသည် ကျန်းကျန့်ဘက်သို့ ရွေ့လျားသွားပုံရသည်။

ကျန်းကျန့်သည် တစ်ခုခုမှားယွင်းနေသည်ကို ချက်ချင်း ခံစားမိပြီး ပင်ကိုယ်အသိစိတ်ဖြင့် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်လိုသော်လည်း နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။

သူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းအမျိုးမျိုးကို အေးစက်သော တစ္ဆေသရဲဆန်သော လက်များက တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားသကဲ့သို့ ခံစားမိပြီး လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။ လက်ဗွေရာများကဲ့သို့သော ညိုမဲစွဲမှုများ သူ၏ပါးများပေါ်တွင် ပေါ်လာပြီး သူ၏လည်ပင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခု၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း တစ်ဖက်သို့ လိမ်သွားသည်။

"ဂျွတ်! ဂျွတ်!"

သူ၏လည်ပင်းမှ လည်ပင်းကျောရိုးရိုးများ ကျိုးသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျန်းကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ကြမ်းတမ်းပြီး သူ၏အသက်ရှူသံမှာ မြန်ဆန်နေသည်။ သူ အသည်းအသန် ရုန်းကန်လိုသော်လည်း လုံးဝ အကူအညီမဲ့နေသည်။ သူ့ကို သတ်ချင်နေသော တစ္ဆေသည် မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေသည်ကိုပင် သူ မမြင်နိုင်ပေ။

ယန်ကျန့်သည် သူ့ရှေ့တွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေပြီး သူ၏လည်ပင်း တဖြည်းဖြည်း လိမ်သွားသည်ကို ကြည့်နေသည်။

အခြားသူများ၏ မျက်စိထဲတွင် ကျန်းကျန့်သည် ထိုနေရာတွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေရုံသာ။ သို့သော် ယန်ကျန့်၏ မျက်စိထဲတွင် ကျန်းကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် လူသေများ၏ လက်အများအပြား ရှိနေသည်။ ဤလက်များသည် သူ့ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏အသက်ကို တောင်းဆိုနေသော မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေများကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"မင်းရဲ့တစ္ဆေရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို မသုံးတော့ဘူးလား။"

ယန်ကျန့်၏ အကြည့်က အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသည်။

"ဒါမှမဟုတ် သူက အခု လှုပ်ရှားဖို့ ယုံကြည်မှုမရှိဘဲ အခွင့်အရေးကို စောင့်နေတာလား။ နောက်ဆုံးတော့ သူက ငါ တစ္ဆေသုံးကောင်ကို နှိမ်နင်းထားတယ်ဆိုတာ သိတယ်… ဒီလိုဆိုရင် ငါ သူ့ကို ငါ့ကို သတ်ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးလိုက်မယ်။"

တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးအနေဖြင့် ကျန်းကျန့်သည် လုံးဝ ကာကွယ်မှုမရှိပုံရသည်။ သူသည် နာကျင်နေပြီး ကြောက်ရွံ့နေကာ သူ၏မျက်လုံးများ ကျယ်ပြန့်နေပြီး သူ၏လည်ပင်းသည် ကိုးဆယ်ဒီဂရီထက်ပို၍ လိမ်သွားသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် မသိစိတ်ဖြင့် တက်နေသော်လည်း သူသည် မလှုပ်ရှားနိုင်သေးပေ။

"ကြည့်ရတာ မင်းက ငါထင်ထားတာထက် ပိုပျက်စီးလွယ်တယ်။ ဒီလောက်အားနည်းတဲ့ကောင်က တကယ်ပဲ ဥက္ကဋ္ဌဖေးရဲ့ ကိုယ်ရံတော်လား။ ကောင်းပြီလေ။ မင်း အေးအေးဆေးဆေး သွားနိုင်ပြီ။"

သူ၏အသံနှင့်အတူ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဖြောက်။"

အရိုးများ ကျိုးသွားသည့် ပြတ်သားသော အက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျန်းကျန့်၏ လည်ပင်းသည် လုံးဝ လိမ်သွားသည်။ သူ၏ခေါင်းသည် သူ၏လည်ပင်းပေါ်တွင် နှစ်ပတ်အပြည့် လည်သွားပြီးနောက် ပျော့ပျောင်းစွာ တွဲလောင်းကျသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားကာ တက်ခြင်း ရပ်တန့်သွားသည်။

"ငါ့အချိန်ကို ဖြုန်းလိုက်တာပဲ။"

ယန်ကျန့်က မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အရိပ်အယောင်ဖြင့် ပြောပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်၊ သူ၏ပတ်လည်မှ အနီရောင်အလင်းရောင်သည် တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့သွားသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် လည်ပင်းကျိုးပြီး အသက်မရှူတော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ကျန်းကျန့်သည် ရုတ်တရက် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပူဖောင်းတစ်လုံးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လျော့ကျသွားပြီး အရေပြား အိတ်အလွတ် တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် လေထုသည် ပုပ်သိုးနေသော အသားများ၏ အနံ့အသက်ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ လွှမ်းမိုးနေသော အနံ့သည် နေရာမှာပင် အသက်ရှူကျပ် သွားနိုင်သည်ဟူသော အထင်အမြင်ကို ပေးသည်။

"ယန်ကျန့်၊ မင်း သေရွာလားဖို့ သိပ်မလိုတော့ဘူး။"

ကျန်းကျန့်၏ အသံသည် မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပတ်လည်တွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ထူးဆန်းစွာ မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသော်လည်း။

ထူထဲသော အလောင်းကောင်အနံ့သည် အတူတကွ ပေါင်းစပ်ပြီး ယန်ကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံကာ သူ၏ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းမှတစ်ဆင့် သူ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့် လူတစ်ဦး၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို မသဲမကွဲ ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်လှုပ်သွားပြီးနောက် ငြိမ်သက်သွားသည်။

"ငါ့အဖွဲ့အစည်းကလူတွေက ငါ့ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဘာလို့ အသိအမှတ်မပြုကြလဲဆိုတာ မင်းသိလား။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါက ဘယ်တစ္ဆေဆရာရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုမဆို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ပြီး သူတို့ကို အစားထိုးနိုင်လို့ပဲ။ မြေပြင်ပေါ်ကကောင်က ငါ အရင်က သိမ်းပိုက်ခဲ့တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုပဲ။ အခုတော့ မင်းက နောက်တစ်ယောက်ပဲ။"

ကျန်းကျန့်၏ အသံသည် ယန်ကျန့်၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေပုံရပြီး သူ၏လေသံမှာ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်စွာ ရူးသွပ်နေသည်။

သူ၌ ယန်ကျန့်ကို သတ်ရန် အခွင့်အရေးတစ်ခုတည်းသာ ရှိပြီး သူသည် အချိန်အခါမှန်ကို စောင့်ဆိုင်းရမည်ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက သူသည် တစ္ဆေနယ်မြေကို ပိုင်ဆိုင်သော ယန်ကျန့်ကို ဖမ်းဆီးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ—သူသည် ကြိုးစားရင်း အသက်ရှူကျပ်သေသွားလိမ့်မည်။

သို့သော် သူ အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှာတွေ့သည်နှင့် ကျန်းကျန့်သည် သူ၌ ယန်ကျန့်ကို ရှင်းပစ်ရန် အခွင့်အလမ်းကောင်းတစ်ခု ရှိသည်ဟု ယုံကြည်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် လူသားတစ်ဦးသာဖြစ်ပြီး လူသားများသည် သေဆုံးနိုင်သည်။ ထို့အပြင် သူသာ တစ္ဆေသုံးကောင်ကို အမိန့်ပေးနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ကံကောင်းပါက နောက်"တစ္ဆေမျက်လုံး" သည် ယန်ကျန့်မဟုတ်ဘဲ သူ—ကျန်းကျန့် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

မကြာမီ ကျန်းကျန့်၏ အသံ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လေထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေသော နီးပါး အသက်ရှူကျပ်စေသည့် သေမင်း၏ အနံ့အသက်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အရာအားလုံး တည်ငြိမ်သွားပုံရသည်။

အောင်မြင်သွားပြီလား။

ဤအတွေးသည် ကျန်းကျန့်၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သူသည် ယန်ကျန့်၏ တည်ရှိမှုကို မခံစားရတော့ပေ။

သို့သော် သူသည် ခန္ဓာကိုယ်အသစ်တစ်ခု မရရှိခဲ့သကဲ့သို့လည်း ခံစားမိသည်…

သူ ခုနက သတ်ဖြတ်ခဲ့သောအရာသည် သက်ရှိလူတစ်ဦးမဟုတ်ဘဲ သက်မဲ့အရာဝတ္ထုတစ်ခုဖြစ်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ခန္ဓာကိုယ်တွေကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်တဲ့တစ္ဆေလား။ တကယ်ပဲ အရမ်းအန္တရာယ်များတဲ့အရာပဲ။ ငါသာ မမှားရင် အဲ့ဒီသေမင်းရဲ့အနံ့အသက်က တစ္ဆေကိုယ်တိုင်ပဲ။ သာမန်လူတွေသာ အဲ့ဒါကို အနံ့ခံမိရင် ချက်ချင်း အသတ်ခံရမှာပဲ မဟုတ်လား။ မင်း အနံ့ကို ကောင်းကောင်းဖုံးကွယ်ထားတယ်။ ငါ သတိထားမိသွားမှာစိုးလို့ အစပိုင်းမှာ မထုတ်လွှတ်ခဲ့ဘူး။"

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် ယန်ကျန့်၏ အသံသည် အခန်းထဲတွင် တစ်ဖန် ပြန်လည် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

ဤအသံကို ကြားသည့်အခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းကျန့်၏ နှလုံးသားသည် နစ်မြုပ်သွားသည်။

"ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။"

ထို့နောက် ကျန်းကျန့်သည် သူ ခုနက ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့သော ယန်ကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မကောင်းသောအနံ့ ထုတ်လွှတ်နေသော မြေမှုန့်ပုံတစ်ပုံအဖြစ်သို့ ပြိုကွဲသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲသွားသည်ကို စတင်သိရှိလာသည်။

ထူထဲသော ပုပ်သိုးနံ့သည် ကျန်ရှိနေသည်။

"ဘာမှမဖြစ်နိုင်တာမရှိဘူး။ မင်းက ငါ့တစ္ဆေနယ်မြေရဲ့ ပထမအလွှာထဲမှာပဲ ရှိနေခဲ့တာ။ အခုတော့ ဒုတိယအလွှာကို ကြိုဆိုပါတယ်။"

စကားလုံးများ ပြောဆိုသည်နှင့် အရာအားလုံးသည် တစ်ဖန်ပြန်လည် အနီရောင်အလင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင် ယန်ကျန့်သည် ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။ သူ၏နဖူးတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းထုတ်လွှတ်နေသည့် မျက်လုံးတစ်လုံး အပိုပါရှိပြီး အရာအားလုံးကို စူးစမ်းနေသော တစ္ဆေသရဲတစ်ကောင်နှင့် တူသည်။

"တစ္ဆေနယ်မြေ နှစ်လွှာလား။" ကျန်းကျန့် ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။

ယန်ကျန့်က ဆက်ပြောသည်။

"စကားမစပ် ငါကိုယ်တိုင်က တစ္ဆေနယ်မြေရဲ့ တတိယအလွှာထဲမှာ ရှိနေတယ်။ မင်းရဲ့တစ္ဆေက ဒီအလွှာကို မကျူးကျော်နိုင်မချင်း ငါ့ကို သတ်နိုင်မယ့်နည်းလမ်းမရှိဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ကုတ်နံပါတ် 'တစ္ဆေမျက်လုံး' က အလကားရထားတာမဟုတ်ဘူး။ မင်း ငါ့ရှေ့မှာ မြင်နေရတာက တကယ်ရှိချင်မှ ရှိမှာ။"

တစ္ဆေနယ်မြေ၏ တတိယအလွှာအတွင်းတွင် တည်ရှိမနေသော ကျန်းကျန့်သည် သူ၏စစ်မှန်သော ပုံစံသို့ ပြန်ပြောင်းသွားသည်။

၎င်းသည် အလွန်အမင်း ပုပ်သိုးနေသော အလောင်းကောင်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ထိုနေရာတွင် ရပ်နေစဉ် ပုပ်သိုးနေသော အသားများသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ဆက်လက်ပြုတ်ကျနေသည်။

အနက်ရောင်သွေး၊ ကျိုးပဲ့နေသော အရေပြားနှင့် ပုပ်သိုးနေသော အလောင်းကောင်အရည်… ၎င်းသည် မကောင်းသောအနံ့၏ အရင်းအမြစ်ပင်ဖြစ်သည်။

ဤပြိုကွဲနေသော ပုပ်သိုးမှုသည် တိတိကျကျ ပေါင်းစပ်ထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ အပိုင်းအစဖြစ်သော အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

မပျက်စီးဘဲ ကျန်ရှိနေသော တစ်ခုတည်းသော အစိတ်အပိုင်းမှာ ကျန်းကျန့်၏ ခေါင်းဖြစ်သည်။

တစ္ဆေ၏ ဤတိုက်စားမှုအခြေအနေက ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းသည် မဝေးတော့ကြောင်း အကြံပြုနေသည်၊ သူ၏စိတ်သည် အလွန်အမင်း မတည်ငြိမ်သည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။

"သေစမ်းကွာ။"

ပြန်လည်ရှင်သန်လာသော မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် များစွာတူညီသော ကျန်းကျန့်၏ ခေါင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကြမ်းတမ်းပြီး ယန်ကျန့်အပေါ် မကျေနပ်မှုနှင့် မုန်းတီးမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဒေါသထွက်စရာမလိုပါဘူး။ ငါတို့ကြားက ကွာဟချက်က ရှင်းနေတာပဲ။"

ယန်ကျန့် စကားပြောသည်နှင့် သူ၏လက်ဖဝါးပေါ်တွင် နောက်ထပ်တစ္ဆေမျက်လုံးတစ်လုံး ပေါ်လာသည်။ သူ သူ၏လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်ပြီး သူ၏နဖူးပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။

"ဒါ့အပြင် မင်းရဲ့တစ္ဆေက ချုပ်နှောင်ဖို့ တန်ဖိုးမရှိဘူး။ ဒီလိုအရာတွေက အရမ်းကြိုမခန့်မှန်းနိုင်ဘဲ မွေးရာပါ အန္တရာယ်များတယ်။ ဒါကြောင့် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းက မင်းကို ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်ဖို့ပဲ။"

စကားဆုံးသည်နှင့် တစ္ဆေနယ်မြေ၏ ပဉ္စမအလွှာသည် ချက်ချင်း အသက်ဝင်လာပြီး တစ္ဆေမျက်လုံး၏ အကြည့်သည် အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုနှင့်အတူ ကျန်းကျန့်ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် တစ္ဆေနယ်မြေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျန်းကျန့်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်စားနေသော တစ္ဆေနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်၊ နောက်ကွယ်တွင် ခြေရာတစ်စွန်းတစ်စမျှ မချန်ထားခဲ့ပေ။

"တစ္ဆေတွေကိုတောင် ပို့ဆောင်လို့ရတယ် ဟုတ်လား။ မယုံနိုင်စရာပဲ။"

ယန်ကျန့်က သူ၏ရှေ့မှ ဗလာဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏လက်ဖဝါးပေါ်မှ မျက်လုံးကို ထိရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူသိသည်မှာ ပို့ဆောင်လိုက်သော တစ္ဆေသည် မသေဆုံးခဲ့ပေ—၎င်းသည် တကယ့်ကမ္ဘာမှ ယာယီ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ပြန်ပေါ်လာနိုင်ပေသည်။

၎င်းသည် တူညီသော နေရာတွင် ပြန်ပေါ်လာမည်လော သို့မဟုတ် အခြားနေရာတွင်လောကို မသိနိုင်ပေ။

သေချာသည်မှာမူ ကျန်းကျန့်သည် အပြီးတိုင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။