ရွေးချယ်ခံရသူများနှင့် ဝှက်ထားသောအန္တရာယ်များ

"ကျွန်တော့်မှာ တခြားလုပ်စရာရှိသေးလို့ အခု သွားတော့မယ်။ ညစာအတွက် မနေတော့ဘူး။ အစောပိုင်းက ရောက်လာတဲ့လူက ထွက်သွားနှင့်ပြီ။ သူ တံခါးမှားဝင်လာတာ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် သူ့ကို သတိပေးလိုက်ပြီးနောက်မှာ သူ နောက်ပိုင်းမှာ ပိုသတိထားလိမ့်မယ်။"

ဥက္ကဋ္ဌဖေး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည်လည်း ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"အာ။ ဒီလောက်မြန်မြန် သွားတော့မလို့လား။ ကျွန်မ ညစာပြင်ဆင်ပြီးသွားပြီ။ မသွားခင် နေပြီး စားသွားပါလား။"

ဝမ်ယွဲ့ဟုခေါ်သော အမျိုးသမီးက အနည်းငယ် အံ့ဩစွာဖြင့် ထွက်လာရင်း ပြောသည်။

"မလိုတော့ပါဘူး။ ကျွန်တော့်မှာ ကိုင်တွယ်စရာတွေ ရှိသေးတယ်။"

"ဒါဆိုရင်တော့ ရှင်နေဖို့ ကျွန်မ ဇွတ်မခေါ်တော့ပါဘူး။ လမ်းမှာ သတိထားသွားပါ။"

"ခင်ဗျားကောပဲ။"

ယန်ကျန့် စကားပြောပြီးနောက် သူ နောက်ပြန်မလှည့်ဘဲ ထွက်ခွာသွားသည်။

ဝမ်ယွဲ့သည် ယန်ကျန့် ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေရင်း သူ၏အကြည့်က အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသည်။ သူ၏အိမ်သို့ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာပြီး သူနှင့် ပေါင်အာကို သိကျွမ်းသကဲ့သို့ ပြုမူသော ထိုအမျိုးသားအကြောင်း သူ အနည်းငယ် နားမလည်ဖြစ်နေသည်။ ပြီးတော့ သူ ခုနက ဘယ်လိုဝင်လာခဲ့တာလဲ။

သူ သော့ဖောက်ဝင်လာပုံမရပေ။ သူ သော့တစ်ချောင်း ရှိနေပုံရသည်။

ထို့အပြင် သူ မှတ်မိသလောက် ယန်ကျန့်သည် လက်တွေ့နှင့် အနည်းငယ် ကွဲပြားပုံရသည်။

သူသည် သူ စိတ်ကူးထားသလောက် နွေးထွေးခြင်းမရှိဘဲ ယင်းအစား ဖော်ပြမရနိုင်သော အေးစက်မှုတစ်ခု ရှိနေသည်။

"အိုက်ယား။ ငါ ဘာလို့ ဒီလောက်အများကြီး စဉ်းစားနေရတာလဲ။"

ဝမ်ယွဲ့က သူ ချက်ပြုတ်နေဆဲဖြစ်သည်ကို သတိရပြီး မီးဖိုချောင်သို့ အလျင်အမြန် ပြန်သွားသည်။

မှတ်ဉာဏ်သည် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို လှည့်စားရန် အလွယ်ကူဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည်။ သူ တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိလျှင်ပင် သူသည် ဤနေရာနှင့်မကိုက်ညီသော လက်တွေ့ဘဝထက် သူ၏မှတ်ဉာဏ်ကို ယုံကြည်ရန် ရွေးချယ်ဆဲဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့် တိုက်ခန်းအဆောက်အအုံမှ ထွက်ခွာပြီး လူနေရပ်ကွက်မှ ထွက်ခွာတော့မည်အပြုတွင် အနီးအနားမှ စိမ်းလန်းသော နေရာမှ ကျယ်လောင်သော ဒုန်းခနဲအသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

အရာတစ်ခုခုက အပေါ်ဆုံးထပ်မှ ပြုတ်ကျပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်ကျသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ယန်ကျန့် သူ၏ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ဆူညံသံသည် ရပ်ကွက်အတွင်းမှ နေထိုင်သူအများအပြားကို ဆွဲဆောင်လိုက်ပြီး သူတို့သည် သိလိုစိတ်ဖြင့် ဆူညံသံ၏ လားရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကြသည်။ အထပ်မြင့်များမှ နေထိုင်သူအတော်များများက သူတို့၏ပြတင်းပေါက်များကို ဖွင့်၍ အပြင်သို့ ကြည့်ရှုကြသည်။

မကြာမီ သူတို့သည် ဝတ်စုံနှင့် သားရေဖိနပ်ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦး မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ပတ်လည်တွင် သွေးများ အိုင်ထွန်းနေပြီး သူ၏အသက်ရှူသံမှာ ရပ်တန့်သွားပြီဖြစ်သည်။

မငြိမ်မသက်ဖြစ်သော ဆူညံသံများ ရပ်ကွက်အတွင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်သည် ရပ်ကွက်မှ ထွက်ခွာနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

"တော်တော်လေး ရက်စက်တဲ့လှုပ်ရှားမှုပဲ။"

သူသည် ဥက္ကဋ္ဌဖေး၏ မှတ်ဉာဏ်ကို ပြုပြင်ပြီး လီယောင်ကဲ့သို့ပင် သူ၏စစ်တုရင်ရုပ်တစ်ရုပ်အဖြစ် သူအတွက် အလုပ်လုပ်ရန် ပြုလုပ်ရန် စဉ်းစားခဲ့သည်။

သို့သော် ခေတ္တမျှ တွေးတောပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် ထိုအတွေးကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။

ရန်သူသည် ရန်သူပင်ဖြစ်သည်။ သူသည် ရန်သူများကို အနီးကပ်ထားရန် ရိုးအသူတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။ ဒါ့အပြင် ဥက္ကဋ္ဌဖေးသည် ဉာဏ်ကောင်းသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏မှတ်ဉာဏ် ပြုပြင်ခံရလျှင်ပင် သူ ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို သိရှိသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူသည် ယန်ကျန့်ကို တစ်ဖန်ပြန်လည်ဆန့်ကျင်နိုင်ပေသည်။

ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ နည်းပါးသော်လည်း ယန်ကျန့်သည် သူ၏အသက်ကို ဤဖြစ်နိုင်ခြေအပေါ် လောင်းကစားမည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူ ဤကမ္ဘာမှ ဖျက်ဆီးခံရမှသာလျှင် သူ စိတ်ချနိုင်သည်။

"ဘီး ဘီး~!"

ကားဟွန်းသံ မြည်လာပြီး ဇိမ်ခံကားတစ်စီး မောင်းနှင်လာကာ ယန်ကျန့်ဘေးတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ပြတင်းပေါက် လျှောကျလာပြီး နေကာမျက်မှန်တပ်ထားသော လီယောင်သည် သူ၏ခေါင်းကို ထုတ်ကာ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် "ရှင် ဒီမှာရှိနေမယ်ဆိုတာ ကျွန်မသိလို့ အစောကြီးကတည်းက ရှင့်ကို စောင့်နေခဲ့တာ။ အခြေအနေ ဘယ်လိုသွားလဲ။ ချောမွေ့သင့်တယ်၊ အထူးသဖြင့် ကျန်းကျန့်ရဲ့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုမရှိဘဲ သာမန်လူတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ဥက္ကဋ္ဌဖေးက ဘာပြဿနာမှ မဖြစ်စေနိုင်ဘူး။"

ယန်ကျန့်က ကားတံခါးကို ဖွင့်ပြီး ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

"ဒီလုပ်ရပ်က မနက်ဖြန်ရောက်ရင် မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုလုံးမှာ ပျံ့နှံ့သွားလောက်ပြီ။ အခု ငါတို့မှာ အချိန်ရှိသေးမှတော့ နောက်တစ်ယောက် ဘယ်သူ့ကို ဆွဲထုတ်သင့်တယ်လို့ မင်းထင်လဲ။"

လီယောင်က သူ၏ဘေးမှ စာရွက်စာတမ်းအချို့ကို လှန်လှောလိုက်သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌဖေးနဲ့ ကျန်းကျန့် မရှိတော့မှတော့ ကုမ္ပဏီရဲ့လုပ်ငန်းဆောင်တာတွေက သေချာပေါက် ပြဿနာကြုံရမှာပဲ။ ဒါကြောင့် နောက်တစ်ဆင့်မှာ မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းက ထင်ရှားတဲ့တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ကို ဆွဲထုတ်ဖို့ ကျွန်မအကြံပြုတယ်။ အဲ့ဒီအခါမှသာ ငါတို့ရဲ့အဖွင့်လှုပ်ရှားမှုနဲ့ ကြီးမားတဲ့ရလဒ်တွေ ရရှိနိုင်မှာ။ ရှင်က ဌာနချုပ်မှာ ကောင်းကျိ့ချန်ကို ရှင်းလင်းပြီးသားဆိုတာကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရင် ဒီလူနှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်က ငါတို့ရဲ့နောက်ပစ်မှတ် ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ကျွန်မ ကိုယ်တိုင်ထင်တယ်။"

သူမ စကားပြောရင်း ပရိုဖိုင်နှစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ဤပရိုဖိုင်နှစ်ခုသည် ကျန်းရှန်ဘိုင်နှင့် ဟဲထျန်းရှုံးတို့နှင့် သက်ဆိုင်သည်။

ယန်ကျန့်က ပရိုဖိုင်များကို ယူပြီး သေချာစွာ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ သူ၏မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားသည်။

ဤအမျိုးသားနှစ်ဦးစလုံးမှာ တစ္ဆေဆရာများဖြစ်သည်။ သူသည် သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော ကျန်းရှန်ဘိုင်နှင့် တွေ့ဆုံဖူးသည်၊ သူသည် တစ္ဆေသုံးကောင်ကို အမိန့်ပေးနိုင်သည်ဟု ဆိုပြီး ဌာနချုပ်တွင် သိသာထင်ရှားသော ရာထူးတစ်ခုကို ကိုင်စွဲထားကာ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရာထူးအတွက် အဓိကကိုယ်စားလှယ်လောင်းတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။

ဟဲထျန်းရှုံးဟု အမည်ရသော လူနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူ ရိုးသားစွာ မမှတ်မိပေ။

သူသည် ဤသည်မှာ မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းအတွင်း ဝှက်ထားသော ထိပ်တန်းအဆင့် တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးဖြစ်ရမည်ဟု ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ခံစားမိသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အာဏာတစ်ခုသည် သူ၏အပိုင်းအစအားလုံးကို ပွင့်လင်းစွာ မပြသသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ဒီနှစ်ယောက်ပဲ ကိုယ်စားလှယ်လောင်းတွေလား။"

လီယောင်က ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်ပြီးနောက် "မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းထဲ ဝင်ရောက်ခဲ့တဲ့လူတွေ အများကြီးရှိတယ်၊ ပြီးတော့ တစ္ဆေဆရာတွေလည်း တော်တော်များများရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဓိကပုဂ္ဂိုလ်တွေကတော့ သိပ်မများဘူး။ ရှင်က ကော်ပိုရိတ်ဥက္ကဋ္ဌတချို့ကို ပစ်မှတ်ထားဖို့ စိတ်ဝင်စားမှာမဟုတ်ဘူးထင်တယ်။ အဲ့ဒီလူတွေက ဘဏ္ဍာရေးအထောက်အပံ့ပဲ ပေးပြီး တကယ့်အခြေအနေကို လွှမ်းမိုးနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျန်းရှန်ဘိုင်နဲ့ ဟဲထျန်းရှုံးအပြင် ဒီမြို့မှာ နောက်ထပ်တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက် ရှိသေးတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ရှင် သူ့ကို ရှင့်ရဲ့ပထမဆုံးပစ်မှတ်အဖြစ် သတ်မှတ်ဖို့တော့ ကျွန်မ အကြံမပြုဘူး။"

"အဲ့ဒီလူက ဘယ်သူလဲ။"

"ကျွန်မဆီမှာ သူ့ရဲ့ထောက်လှမ်းရေးအချက်အလက်တွေ မရှိဘူး။ ကျွန်မ သူ့နာမည်က ဖန်ရှီမင်၊ အသက်နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်လောက်ပဲ သိတယ်။ မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်း ဒီအထိ ရောက်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းက သူ့ရဲ့တည်ရှိမှုကြောင့် အများစုဖြစ်တယ်။ မဟုတ်ရင် တာဟိုင်မြို့ရဲ့ သဘာဝလွန်ဖိုရမ်နဲ့ ရဲကျန့်နဲ့ နောက်ဆုံးထိပ်တိုက်တွေ့ပြီးနောက်မှာ ငါတို့ ရှုံးနိမ့်နှင့်ပြီ။"

ရဲကျန့်လား။

ဤသည်မှာ ယန်ကျန့် ဤအမည်ကို အခြားတစ်ယောက်၏ နှုတ်ဖျားမှ ဒုတိယအကြိမ် ကြားရခြင်းဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးအကြိမ်မှာ သူ ထုံချန်ကို ကယ်တင်ပြီး ဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းရန် သွားစဉ်က လော့စုယိ ဖော်ပြခဲ့သည်။

လော့စုယိ၊ လင်လော့မေနှင့် အခြားသူများသည် သဘာဝလွန်ဖိုရမ်၏ အဖွဲ့ဝင်များဖြစ်သည်။

သူ၏မှတ်ဉာဏ် မှန်ကန်ပါက ရဲကျန့်သည် အသိုင်းအဝိုင်းတွင် ထိပ်တန်းတစ္ဆေဆရာများထဲမှ တစ်ဦးအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံရပြီး သဘာဝလွန်ဖိုရမ်ကို တည်ထောင်ခဲ့ကာ အတော်အတန် ဝါရင့်သူဖြစ်သည်။

"ဒီဖန်ရှီမင်က ရဲကျန့်နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိလို့လား။"

"သူက အနည်းဆုံးတော့ အဲ့ဒီအဆင့်မှာ ရှိတယ်။ ရှင် ရဲကျန့်အကြောင်း သိတယ် ဟုတ်လား။ ဒါဆိုရင် ရှင် သူ့စိတ်နေစိတ်ထားနဲ့ နည်းနည်းရင်းနှီးသင့်တယ်။ သူက တစ်ခါတလေ နည်းနည်း အာရုံကြော အားနည်းတတ်ပေမယ့် သူ တင်းမာလာတဲ့အခါ ရှင်တို့မျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးကို ရှင်းပစ်မယ့်လူစားမျိုးပဲ။" လီယောင်က အနည်းငယ် အကူအညီမဲ့စွာ ပြောသည်။

"ဖန်ရှီမင်က ရဲကျန့်ကို နောက်ဆုတ်စေနိုင်တယ်ဆိုတဲ့အချက်က သူ ဘယ်လောက် အန္တရာယ်များလဲ ဆိုတာကို ပြနေတယ်။"

"မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းရဲ့ အင်အားက တကယ်ပဲ လျှော့မတွက်သင့်ဘူး။"

ယန်ကျန့်က လေးနက်စွာ ပြောသည်။

"ဒီလိုဆိုမှတော့ ငါ့မှာ ဟဲထျန်းရှုံးကို ပစ်မှတ်ထားဖို့ကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘူး။"

"မှန်တယ်။ ကျန်းရှန်ဘိုင်က ဌာနချုပ်ကို ဝင်ရောက်ပြီးပြီ။ သူသာ အသတ်ခံရရင် ဌာနချုပ်ကို ရှင်းပြရခက်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မသံသယရှိတယ်။ ဟဲထျန်းရှုံးနဲ့ဆိုရင် ဒီလိုစိုးရိမ်မှုတွေ မရှိဘူး။ ရှင် သူ့ကို ရှင်းပစ်လိုက်ရင် ဌာနချုပ်က သေချာပေါက် စကားတစ်ခွန်းမှ ပြောမှာမဟုတ်ဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ ဒီကောင်ရဲ့လက်တွေက မသန့်ရှင်းဘူး၊ သူ့မှာ အမှုမှတ်တမ်းတွေ တစ်ပုံကြီးရှိတယ်။ လက်ရှိအခြေအနေက ဒီလောက်အရေးမကြီးခဲ့ရင် သူ့လိုလူတွေကို အစောကြီးကတည်းက ကိုင်တွယ်ပြီးလောက်ပြီ။"

လီယောင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ဤရွေးချယ်မှုသည် အလွန်မှန်ကန်သည်ဟု ခံစားမိသည်။

"ငါတို့ အခုပဲ ထွက်ခွာကြမလား။ ဟဲထျန်းရှုံး ဘယ်မှာရှိနိုင်မလဲဆိုတာကို ငါ့မှာ အကြံတစ်ခုရှိတယ်။ သူ ရှာရခက်မှာမဟုတ်ဘူး။"

"အရင်ဆုံး တစ်နေရာကို သွားကြစို့။" ယန်ကျန့်က လိပ်စာတစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ဥက္ကဋ္ဌဖေးက သူ့ကို ပေးခဲ့သော လိပ်စာဖြစ်ပြီး အတွင်းမှ အကြောင်းအရာများသည် သူ၏မိသားစု၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုနှင့် လဲလှယ်ရန် လုံလောက်သည်ဟု သူ အခိုင်အမာ ပြောခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီ။"

လီယောင်သည် အဘယ်ကြောင့်ဟု မမေးဘဲ ချက်ချင်း ကားကို စတင်မောင်းနှင်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် မြို့ဧရိယာအတွင်းမှ အဆင့်မြင့်လူနေရပ်ကွက်တစ်ခုတွင် နေထိုင်သူတစ်ဦး၏ အိမ်၌ တစ်နေ့လုံး အလုပ်လုပ်ခဲ့သော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် အိမ်ပြန်ရန် သူ၏တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အကြိမ်အနည်းငယ် ခေါ်လိုက်သော်လည်း အိမ်တွင် မည်သူမျှ မရှိသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် သူ၏ဇနီးသည် ဤအချိန်တွင် အလုပ်မှ ပြန်ရောက်နှင့်နေပြီဖြစ်သော်လည်း အိမ်သည် လင်းနေပြီး တီဗီသည် ဖွင့်ထားကာ မြင်တွေ့ရန် လူတစ်ယောက်မှ မရှိပေ။

"သူမ တစ်ခုခုဝယ်ဖို့ အောက်ထပ်ဆင်းသွားတာလား။"

သူသည် သူ၏သားရေဖိနပ်များကို ချွတ်၊ ဖိနပ်များကို စီးပြီး ဧည့်ခန်းထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားရာ ရုတ်တရက် နံရံပေါ်မှ ဆိုဖာအပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ဥရောပစတိုင်ဘောင်နှင့် ဆီဆေး ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ပန်းချီကားသည် ဟောင်းနွမ်းပုံရပြီး အိမ်၏ အနည်းငယ်မျှသာသော အလှဆင်မှုနှင့် မလိုက်ဖက်ဘဲ ရှေးဟောင်းအနုပညာ၏ အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

"ဒီပန်းချီကားကို ဘယ်တုန်းက ဝယ်ခဲ့တာလဲ။"

အမျိုးသားက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အံ့ဩရင်း ၎င်းကို အပိုအကြည့်အနည်းငယ် ပေးခြင်းကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

ပန်းချီကား၏ ဘောင်သည် အနီရောင်ရင့်ရင့်ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ပစ္စည်းကြောင့်လောဟု မရှင်းလင်းပေ။ သို့သော် ကွာကျနေသော၊ မှိန်ဖျော့နေသော ဆေးသည် ၎င်းကို အလွန်ဟောင်းနွမ်းပုံရစေသည်။ ပန်းချီကားသည် အိမ်အိုကြီးတစ်လုံးကို ပုံဖော်ထားသော်လည်း အိမ်သည် နောက်ခံတစ်ခုမျှသာဖြစ်ပြီး ထိုမျှအရေးမကြီးပုံမပေါ်ပေ။ အရေးကြီးသည်မှာ အိမ်ရှေ့တွင် ရပ်နေသော လူဖြစ်သည်။

ပန်းချီကားသည် ဝါးနေပြီး သိပ်မရှင်းလင်းပေ။ ပုံရိပ်၏ အသွင်အပြင်များကို ခွဲခြားမမြင်နိုင်သော်လည်း ဤသည်မှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သင့်သည်မှာ သေချာပြီး မြူခိုးဝေနေသော အနုပညာခံစားမှုကို ပေးသည်။

ထို့အပြင် ပန်းချီကား၏ လေသံတစ်ခုလုံးမှာ အလွန်မှောင်မိုက်သည်။

ပုံရိပ်၏ မသဲမကွဲသော အသွင်အပြင်များနှင့် မှိန်ဖျော့သော နောက်ခံနှင့်အတူ ဖော်ပြမရနိုင်သော ထူးဆန်းသည့် ထူးခြားမှုတစ်ခု စိမ့်ထွက်နေသည်။

အမျိုးသားက အနီးကပ်ကြည့်ပြီး ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ တိုးကာ ပန်းချီကား၏ သီးခြားထောင့်တစ်ခုကို လက်လှမ်း၍ ထိလိုက်သည်။ သူသည် ၎င်းသည် ပန်းချီကားအတွင်းမှ အရာတစ်ခုခုမဟုတ်ဘဲ ပန်းချီကားချပ်ပေါ်သို့ တစ်နည်းမဟုတ်တစ်နည်း ယိုကျလာသော အနီရောင်ဆေးတစ်စက်ဖြစ်သည်ကို သိရှိသွားသည်။

မဟုတ်ဘူး။ ဤသည်မှာ ဆေးဟု မထင်ရဘဲ လတ်ဆတ်သော သွေးတစ်စက်ဖြစ်သည်။

"သန့်ရှင်းရေးတောင်မလုပ်ဘဲ ချိတ်ဆွဲထားတာ ညစ်ပတ်နေတာပဲ။" အမျိုးသားက ခေါင်းခါပြီး ရေဆေးခန်းတွင် လက်ဆေးရန် လှည့်သွားသည်။

အမျိုးသား လှည့်ထွက်သွားသည်နှင့် ပန်းချီကား ချိတ်ဆွဲထားသော နေရာမှ လတ်ဆတ်သော သွေးအစက်အနည်းငယ် ထပ်မံစိမ့်ထွက်လာသည်။

ပန်းချီကားအတွင်း၊ မှိန်ဖျော့ပြီး မထင်မရှားသော နေရာတစ်ခုတွင် ကြိုးသိုင်းဝတ်စုံဝတ်ထားသော ခေတ်ပေါ်အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ပုံဖော်မှုတစ်ခု ရှိနေသည်။ အမျိုးသမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပျက်စီးနေပြီး တစ်ဝက်သာ ကျန်ရှိကာ သွေးများ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေပြီး ချောင်းငယ်တစ်ခု ဖွဲ့စည်းနေသည်။ ဤသွေးသည် လမ်း၏အဆုံးသို့ စီးဆင်းသွားပြီး ပန်းချီကားဘောင်၏ ညာဘက်အောက်ထောင့်သို့ တိတိကျကျ ရောက်ရှိသွားသည်၊ ထိုနေရာမှ လတ်ဆတ်သော သွေးများ ယခုလေးတင် စိမ့်ထွက်လာခဲ့သည်။