မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသော လူ

ညရှစ်နာရီခန့်တွင် ယန်ကျန့်နှင့် လီယောင်တို့သည် အဆင့်မြင့်လူနေရပ်ကွက်တစ်ခုရှေ့တွင် ကားဆွဲရပ်လိုက်ကြသည်။

ရပ်ကွက်၏ စီမံခန့်ခွဲမှုမှာ အတော်လေး တင်းကျပ်သည်။ အပြင်လူများသည် စာရွက်စာတမ်းများ မပြဘဲ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။ အားစိုက်ထုတ်မှုအချို့နှင့် သံသယဝင်နေသော လုံခြုံရေးအစောင့်ကို ရှင်းပြပြီးနောက် သူတို့ကို ဝန်လေးစွာဖြင့် ဖြတ်သန်းခွင့်ပြုခဲ့သည်။

"ရှင်က လုံခြုံရေးအစောင့်တစ်ယောက်ကိုတောင် ဒီလောက်ယဉ်ကျေးနေတာ တကယ်ပဲ ရှားပါးတာပဲ။"

လီယောင်သည် ယန်ကျန့်၏ အပြုအမူကြောင့် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပြီး သူ၏သဘာဝအရဆိုလျှင် တန်းတန်းမတ်မတ် မောင်းဝင်သွားလိမ့်မည်ဟု တွေးနေသည်။

ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"မင်း ငါ့အပေါ်မှာ နားလည်မှုလွဲနေပုံပဲ။ ငါက ပြဿနာရှာရတာ မကြိုက်ဘူး။"

ပြဿနာရှာရတာ မကြိုက်ဘူး ဟုတ်လား။ ... လီယောင်က သူ့ကို ခနဲ့တဲ့တဲ့ အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ပြောဆိုချက်ကို မယုံကြည်သည်မှာ ရှင်းနေသည်။

"ငါ့ကို အောက်ထပ်မှာ စောင့်နေ။ ငါ ပစ္စည်းတချို့ သွားယူပြီး ပြန်လာခဲ့မယ်။"

"ကျွန်မ မမြင်စေချင်တဲ့အရာတစ်ခုခု ရှိနေလို့လား။ ဒါမှမဟုတ် ရှင် ဒီမှာ ဆော်လေးတဗွေ ကို ဖွက်ထားတာလား။" လီယောင်က ပြုံးလျက် နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

"သာမန်လူတွေက အချို့အရာတွေအကြောင်း နည်းလေကောင်းလေပဲ။ ဥက္ကဋ္ဌဖေးက တစ္ဆေဆရာတွေနဲ့ သာမန်လူတွေကြားက နယ်နိမိတ်တွေကို ရောနှောခဲ့လို့ အခု သူရောက်နေတဲ့အခြေအနေကို ရောက်သွားတာ။ မင်း အဲ့ဒါကို သတိပေးချက်အဖြစ် ယူသင့်တယ်။"

"ရှင်က ကျွန်မကို သတိပေးနေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်မကို စိုးရိမ်နေတာလား။ ကျွန်မထင်တယ် ရှင် ကျွန်မကို စိုးရိမ်နေတာ။ ရှင် ဝန်မခံပေမယ့် ကျွန်မ သေချာတယ်။"

လီယောင်က မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြန်မဖြေဘဲ အဆောက်အအုံထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်သွားသည်။

ဓာတ်လှေကားဖြင့် ဆယ့်တစ်ထပ်သို့ တက်ပြီးနောက် သူသည် နံပါတ် ၁၁၀၁ ရှိသော အခန်းတစ်ခန်း၏ တံခါးသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူ့တွင် တံခါးသော့မရှိသော်လည်း ၎င်းသည် သူ့ကို တားဆီးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တွန်းလိုက်ရုံဖြင့် ခိုင်မာသော လုံခြုံရေးတံခါးသည် အားအများကြီးမစိုက်ဘဲ "ဘုန်း" ဟူသော အသံဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း ပြိုကျသွားသည်။

သူ အခန်းထဲသို့ ဝင်ပြီး မီးဖွင့်လိုက်သည်။

နေရာသည် ဗလာဖြစ်နေပြီး အပိုပရိဘောဂများမရှိသလို မည်သူမျှ နေထိုင်ခဲ့သည့် လက္ခဏာများလည်း မရှိပေ။ အားလုံးသည် မကြာသေးမီကမှ ပြန်လည်ပြင်ဆင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး လေထဲတွင် အိမ်အသစ်၏ အနံ့အသက် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် အခန်းတစ်ခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဤသည်မှာ စာကြည့်ခန်းတစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။

စာအုပ်စင်ပေါ်တွင် ဖိုင်တွဲပုံများကို သေသပ်စွာ တင်ထားပြီး တစ်ခုချင်းစီတွင် နာမည်တစ်ခု တပ်ထားသည်။ ၎င်းတို့တွင် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် တစ္ဆေဆရာများ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာဖိုင်များ ပါဝင်ရမည်ဖြစ်ပြီး လီယောင် စုဆောင်းခဲ့သော သတင်းအချက်အလက်ထက် သေချာပေါက် ပို၍အသေးစိတ်ပေလိမ့်မည်။

"ဟင်။"

ယန်ကျန့်၏ အကြည့်က လှုပ်ခတ်သွားပြီး သူ စာအုပ်စင်ဘေးတွင် ထားရှိထားသော ဖန်သေတ္တာတစ်လုံးကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။

သေတ္တာအတွင်းတွင် အဝတ်စအဟောင်းများနှင့် အနက်ရောင်ဆံပင်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အရုပ်တစ်ရုပ် ရှိနေပြီး ၎င်းသည် ဤပတ်ဝန်းကျင်နှင့် မလိုက်ဖက်ပေ။ ၎င်းသည် ညစ်ပတ်ပြီး အနံ့ဆိုးထွက်နေကာ ပိုင်ရှင်သည် ထိုသို့သော အရာဝတ္ထုတစ်ခုကို အားဖြည့်ထားသော ဖန်သေတ္တာတစ်လုံးထဲတွင် ထင်ရှားစွာ ပြသထားသည်မှာ အဘယ်ကြောင့်ဖြစ်သည်ကို နားမလည်နိုင်ပေ။

"ဒီအံ့ဩစရာတွေ့ရှိမှုကို ငါမမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ ဒါက ရှန်လျန် ငါ့ကို ပေးခဲ့တဲ့ အသက်ကယ် အရုပ်တွေထဲက တစ်ခုပဲ။ ဒါက တစ္ဆေတိုက်ခိုက်မှုတွေကို ရှောင်ရှားနိုင်တယ်။ ဥက္ကဋ္ဌဖေးလို သာမန်လူတစ်ယောက်က ဒီလိုပစ္စည်းတစ်ခုကို ရရှိခဲ့တာ တကယ်ပဲ မမျှော်လင့်ထားဘူး။ ဒါက တန်ဖိုးရှိပေမယ့် သူ့အတွက်တော့ အသုံးမဝင်ဘူးထင်တယ်။ စုဆောင်းစရာ ပစ္စည်းတစ်ခုသက်သက်ပဲ။"

ယန်ကျန့်က လျှောက်သွားပြီး ပစ္စည်းကို တိုက်ရိုက် ယူလိုက်သည်။

သူသည် အရင်းအမြစ်အတော်အတန် ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးဖြစ်သော်လည်း ဤအသက်ကယ်ပစ္စည်းများ ပိုများများရှိခြင်းသည် အမြဲတမ်း ပိုကောင်းသည်။

မမျှော်လင့်ထားသော ရတနာရှိနေသော်လည်း ယန်ကျန့်သည် သူ၏အဓိကရည်ရွယ်ချက်ကို မမေ့ဘဲ ဤပုဂ္ဂိုလ်များ၏ ဖိုင်များကို စတင်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

အချိန်ကန့်သတ်ချက်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ ယန်ကျန့်သည် ဟဲထျန်းရှုံးနှင့် ကျန်းရှန်ဘိုင်တို့၏ ဖိုင်များကို ဦးစွာ ရွေးထုတ်လိုက်သည်။ ထို့အပြင် လီယောင်က အခြိမ်းခြောက်ဆုံးဟု ယူဆသော ဖန်ရှီမင်သည်လည်း အာရုံစိုက်မှု၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်သည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့လူပဲ။ နည်းနည်း ဒုက္ခများပေမယ့် သူ့ကို သတ်ရတာ သိပ်မခက်လောက်ဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ သူက တစ္ဆေနှစ်ကောင်ပဲ ထိန်းချုပ်တာကိုး။"

ယန်ကျန့်သည် မကြာမီ ဟဲထျန်းရှုံး၏ ဖိုင်ကို ကြည့်ရင်း အေးစက်သော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဥက္ကဋ္ဌဖေး၏ ဖိုင်သည် အမှန်တကယ်ပင် တန်ဖိုးရှိပြီး ကြမ်းတမ်းသော တစ္ဆေများအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်များကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

ဤဖိုင်ကို ဖတ်ပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် ဖန်ရှီမင်၏ ဖိုင်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

ရဲကျန့်နှင့် တန်းတူယှဉ်ပြိုင်နိုင်သော ဤဇာတ်ကောင်သည် သူ့ကို စိတ်ဝင်စားစေသည်။

ဖိုင်တွဲကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ဓာတ်ပုံတစ်ပုံ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

ယန်ကျန့်က ကုန်းကောက်လိုက်ပြီး သူ ၎င်းကို မြင်သောအခါ သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် ချက်ချင်း တင်းမာသွားသည်။

ဓာတ်ပုံထဲမှ အရာဝတ္ထုသည် သံချေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ကတ်ကြေးတစ်စုံဖြစ်ပြီး မြေကြီးထဲမှ တူးဖော်ထုတ်ယူထားသကဲ့သို့ဖြစ်နေသည်။ လက်ကိုင်များတွင် ထူထဲသော အနက်ရောင်ဆံပင်များဖြင့် ပတ်ထားပြီး ဦးရေပြားနှင့် ဆက်သွယ်ထားကာ စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသော အနက်ရောင်အသားများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

"တစ္ဆေကတ်ကြေး"

ဤစကားလုံးသုံးလုံးကို ဓာတ်ပုံဘေးတွင် ဘောပင်ဖြင့် ရေးသားထားသည်။

"ငါ့မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းကလူတွေမှာ ဒီတစ္ဆေသရဲဆန်တဲ့အရာ ဘာလို့ ရှိနေရတာလဲ။"

ယန်ကျန့်၏ အကြည့်သည် ဓာတ်ပုံပေါ်တွင် စူးစိုက်နေသည်။

သူသည် ဤအရာဝတ္ထုသည် အလောင်းကောင်သံချောင်းနှင့် ဆီဇာဟိုတယ်မှ အလောင်းကောင်၏ လက်ထဲမှ ထင်းခုတ်ဓားတို့နှင့် သဘာဝအားဖြင့် ဆင်တူသည်ဟု ပင်ကိုယ်အသိစိတ်ဖြင့် ခံစားမိသည်။ ၎င်းသည် ခေတ်ပေါ်ရှေးဟောင်းပစ္စည်းမဟုတ်ဘဲ တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ ထူးဆန်းသည့် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဤအရာများအားလုံးသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် အားကောင်းသော စွမ်းရည်များ ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။

ယန်ကျန့်သည် ဤအရာဝတ္ထုများကို တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ ထိပ်တန်းတစ္ဆေဆရာများက ကြမ်းတမ်းသော တစ္ဆေများ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟု သံသယရှိခဲ့သည်။

ဤအရာဝတ္ထုများသည် တစ္ဆေများကိုယ်တိုင်ဖြစ်နိုင်ခြေကိုလည်း မပယ်ချနိုင်ပေ။

"ဓာတ်ပုံနဲ့ ဖန်ရှီမင်ရဲ့ဖိုင်တွေက အတူတူရှိနေတယ်။ ဆိုလိုတာက ဒီအရာဝတ္ထုက ဖန်ရှီမင်ရဲ့လက်ထဲမှာ ရှိခဲ့နိုင်ခြေ မြင့်မားတယ်။" ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး တွေးတောနေသည်။

"ဒါဆို ဒီတစ္ဆေကတ်ကြေးရဲ့ စွမ်းရည်က ဘာလဲ။"

သူ ဖိုင်များကို လှန်လှောကြည့်သော်လည်း ဖန်ရှီမင်၏ သတင်းအချက်အလက်များစွာ ပျောက်ဆုံးနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဥက္ကဋ္ဌဖေးက ရေးသားထားသော ခန့်မှန်းချက်အချို့သာ ရှိနေသည်။

"တစ္ဆေကတ်ကြေး ပိုင်ဆိုင်ကြောင်း အတည်ပြုပြီး၊ တစ္ဆေနယ်မြေ ရှိသည်ဟု သံသယရှိ၊ အလွန်အန္တရာယ်များ…"

"ကြည့်ရတာ ဥက္ကဋ္ဌဖေးတောင်မှ ဒီအကြောင်း သတင်းအချက်အလက် မစုဆောင်းနိုင်ခဲ့ဘူး။"

ယန်ကျန့်က ဖိုင်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပိတ်လိုက်ပြီး သူ၏စိတ်ထဲတွင် နားမလည်နိုင်သော အရိပ်တစ်ခု သက်ရောက်လာသည်ကို ခံစားမိသည်။

ဤအရိပ်သည် ဖန်ရှီမင်အကြောင်း မပြည့်စုံသော သတင်းအချက်အလက်မှ လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေကတ်ကြေး၏ ဓာတ်ပုံမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့် ဖိုင်များကို ပြန်လည်သုံးသပ်နေစဉ်တွင် ရပ်ကွက်ထဲမှ အောက်ထပ်တွင် လီယောင်သည် စောင့်ဆိုင်းရင်း စိတ်မရှည်တော့ပေ။ သူမကဲ့သို့သော လှပသောအမျိုးသမီးတစ်ဦးကို အေးစက်သော လေထဲတွင် ထားခဲ့ခြင်းသည် ယန်ကျန့်၏ အလွန်ဆိုးရွားသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုဖြစ်သည်ဟု သူမ ခံစားမိသည်။

အကယ်၍ အခြားတစ်ယောက်ယောက်သာ ဖြစ်ခဲ့ပါက လီယောင်သည် ယခုအချိန်တွင် သူ၏ခေါင်းကို လှည့်ပြီး ထွက်ခွာသွားခဲ့ပေလိမ့်မည်။ အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ထိုနေရာတွင် ရပ်မနေပေ။

သို့သော် သူမ ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။ သူမ စောင့်ဆိုင်းနေသည်မှာ ယန်ကျန့်ဖြစ်ပြီး သူမ နက်နက်နဲနဲ ချစ်မြတ်နိုးသော အမျိုးသားဖြစ်သည်။

လီယောင် မိုက်မဲစွာ စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်တွင် ရုတ်တရက် ရပ်ကွက်ထဲမှ အောက်ထပ်တွင် နေထိုင်သူအတော်များများ ပေါ်လာသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရပြီး လုံခြုံရေးအစောင့်များသည် ဤဘက်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးလာနေကြသည်။ ဤလူများသည် သီးခြားနေရာတစ်ခုသို့ ဦးတည်နေပုံရပြီး ခဏအတွင်းမှာပင် လူအုပ်တစ်အုပ်သည် ဧရိယာတစ်ခုတွင် စုဝေးသွားကြသည်။

"ဟင်။"

လီယောင်သည် တိုးတိုးလေး အာမေဍိတ်သံပြုလိုက်ပြီး သိလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်ရှုသူများအုပ်စုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

သူမ ရောက်ရှိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အမျိုးသမီးနေထိုင်သူတစ်ဦး ပါးစပ်ကို အုပ်၊ နောက်ပြန်လှည့်ပြီးနောက် စိမ်းလန်းသော နေရာအနီးတွင် ကုန်း၍ အန်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လူအုပ်စု စုဝေးနေသည့် မြင်ကွင်းသည် လူများ အစာမကြေနိုင်လောက်အောင် စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းပုံရသည်။

လီယောင် လျှောက်သွားသည်နှင့် သူ၏ဖုန်းကို ထုတ်ယူရင်း တုန်လှုပ်နေသော လူငယ်လုံခြုံရေးအစောင့်တစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ ရဲကို ဖုန်းခေါ်ရန် ဖြစ်ပုံရပြီး သူ၏မျက်နှာသည် ထိတ်လန့်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှု ပျံ့နှံ့ကာ ဖြူဖျော့နေသည်။

ကြည့်ရှုသူများအားလုံး တိတ်ဆိတ်နေပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်စွာ လေးလံသော လေထုတစ်ခုကို ဖန်တီးနေသည်။

လီယောင်သည် ကွက်လပ်တစ်ခုကို ရှာဖွေပြီး ညှပ်ဝင်သွားသောအခါ သူမ၏မျက်နှာရောင်သည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုနေရာတွင် လမ်းဘေး၌ မည်သူမသိသူတစ်ဦးက စွန့်ပစ်ထားသော ကြီးမားသည့် ပန်းချီကားတစ်ချပ် ရှိနေသည်။ သို့သော် အမှန်တကယ် ချမ်းစိမ့်ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ လူ့အလောင်းကောင်တစ်ဝက်သည် ပန်းချီကားမှ ထွက်နေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်သည် ဒူးထောက်နေသည့် အနေအထားတွင် ရှိပြီး သူ၏လက်များမှာ တောင့်တင်းပြီး ဖြူဖျော့ကာ ပန်းချီကား၏ ဘောင်ကို အသည်းအသန် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ ခြေထောက်များမှာ ပျက်စီးနေပြီး ဒဏ်ရာများသည် ခြစ်မိခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာပုံရသည်။ အထူးသဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပြတ်ရှရာတစ်ခုသည် ပေါင်ကို ဖွင့်ဟသွားစေပြီး အတွင်းမှ အဖြူရောင်အရိုးကို ဖော်ပြနေသည်။

ဤဒဏ်ရာများသည် သေဆုံးခြင်းမတိုင်မီ ပြင်းထန်သော ရုန်းကန်မှုတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ပုံရသည်။

သို့သော် ၎င်းသည် အရေးအကြီးဆုံးအပိုင်း မဟုတ်ပေ။ အထူးဆန်းဆုံးမှာ အလောင်းကောင်၏ ခေါင်း ပျောက်ဆုံးနေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

လည်ပင်းသည် ပန်းချီကားနှင့် တင်းကျပ်စွာ ကပ်နေပြီး မည်သည့်ကွက်လပ်မှ မချန်ထားဘဲ ခေါင်းသည် ပန်းချီကားထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ပန်းချီကား၏ ပါးလွှာသော အလွှာနောက်ကွယ်တွင် သစ်သားပျဉ်အဟောင်းတစ်ခုမှလွဲ၍ ဘာမှမရှိပေ။

"ဒါ… ဒါက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပဲ… ပန်းချီကားနဲ့ ပတ်သက်နေတယ်။ ဒါက တစ္ဆေခြောက်တဲ့ပန်းချီကား ဖြစ်နိုင်သလား။"

လီယောင်၏ စိတ်ထဲတွင် ဗျာများသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ် အေးစက်သွားကာ သူ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်လှုပ်စပြုလာသည်။

"ဒါက နောက်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ တစ္ဆေခြောက်တဲ့ပန်းချီကားက မြို့လယ်ခေါင်မှာ ပေါ်လာတယ်။"

လီယောင်၏ လှပသော မျက်နှာသည် ယခုအခါ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ဆိုးရွားစွာ လိမ်ကောက်နေပြီး သူ၏ထိတ်လန့်မှုကြားမှ သူသည် အလိုအလျောက် နောက်သို့ ရွေ့လျားသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပန်းချီကားနှင့် တတ်နိုင်သမျှ ဝေးရာသို့ သွားလိုသည်။

သို့သော် အခြားကြည့်ရှုသူများသည် ဤထူးဆန်းသည့် ဖြစ်ရပ်နောက်ကွယ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို မသိရှိကြသေးပေ။ မြင်ကွင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း အစာအိမ် ပိုခိုင်မာသူများစွာသည် ကြည့်ရှုရန် ဝန်းရံနေဆဲဖြစ်ပြီး ထူးဆန်းသူအနည်းငယ်သည် ဓာတ်ပုံရိုက်ရန် သူတို့၏ဖုန်းများကိုပင် ထုတ်ယူကြသည်။ အလွန်ကြောက်ရွံ့ပြီး သူတို့၏သူငယ်ချင်းများကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲခေါ်ထွက်ခွာသွားသူများလည်း ရှိသည်။

လီယောင် ဆုတ်ခွာပြီး လှည့်ပြေးတော့မည်အပြုတွင် သူ၏မျက်စိထဲတွင် ပန်းချီကားရှေ့တွင် လဲလျောင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာပြီး ၎င်းသည် အသက်ဝင်လာပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်စပြုလာပုံရသည်။

တစ်ခဏအတွင်း လီယောင်၏ ကြောက်ရွံ့မှုသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဖိန်အန်းတာဝါမှ လက်ထောက်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များအကြောင်း သိရှိပြီး မသိနားမလည်ဘဲ မကြောက်မရွံ့သော နေထိုင်သူများကဲ့သို့ မဟုတ်ပေ။

"အား!"

သူမ၏ ပါးစပ်မှ အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ ကြမ်းတမ်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ယန်ကျန့်~!"