အခန်း (၅၅၆)

အလုပ်လား။

မြောင်ရှောင်ရှန်းသည် ဤစကားလုံးနှစ်လုံး၏ အဓိပ္ပာယ်ကို စဉ်းစားနေဆဲဖြစ်စဉ်မှာပင် အထူးယာဉ်တန်းတစ်ခုသည် သူတို့ထံသို့ အရှိန်ဖြင့် မောင်းနှင်လာသည်။ ယာဉ်တန်းသည် အားကစားခန်းမ၏ ပင်မအဝင်ဝရှေ့တွင် ရပ်တန့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရေပင် မဝင်လောက်အောင် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဝန်းရံထားလိုက်သည်။

အကယ်၍ သူမသည် ဤသည်မှာ ဘာအကြောင်းဖြစ်သည်ကို ကြိုတင်မသိခဲ့ပါက သာမန်လူတစ်ဦးသည် ထိုသို့သော မြင်ကွင်းကြောင့် ထိတ်လန့်သွားဖွယ်ရှိသည်။

"ဒီမှာနေပြီး လျှောက်မသွားနဲ့။ ငါမပြန်လာခင် ဘယ်ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကိုမှ မဖြေနဲ့။ ငါ့ကိုလည်း မခေါ်နဲ့။" ယန်ကျန့်က ဦးစွာ ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ။ ငါ မင်းကို ဒုက္ခမပေးပါဘူး။" မြောင်ရှောင်ရှန်းက သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူမ၌ ဒီလောက်တော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သိစိတ် ရှိလေသည်။ ယန်ကျန့်သည် ထို့နောက် ဘတ်စကတ်ဘောကွင်းပေါ်မှ လျိုဇီကို နက်နက်နဲနဲ ကြည့်လိုက်သည်။

လျိုဇီသည် ဤထူးခြားသော အကြည့်ကို ခံစားမိပြီး မူမမှန်သော အမူအရာတစ်ခု မဖြစ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ထိုအချိန်တွင် သူမသည် ယန်ကျန့်သည် တာချန်းမြို့တွင်ပင်လျှင် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သော သြဇာအာဏာရှိသည်ကို စတင်နားလည်လာသည်။ သူသည် လူများစွာကို စုစည်းနိုင်ပုံရပြီး အဆက်မပြတ် မြည်ဟည်းနေသော အချက်ပေးသံများသည် သူ၏အမိန့်ကြောင့် ဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။

"မင်း ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားဖို့လိုတယ်။"

ယန်ကျန့်၏ အကြည့်သည် ရုတ်တရက် အေးစက်သွားသည်။

"အား"

လျိုဇီ မှင်သက်သွားပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ "ကျွန်မ ဒီမှာ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် နေရုံနဲ့ မရဘူးလား။ ကျွန်မ မြောင်ရှောင်ရှန်းကို အဖော်ပြုပေးပြီး ရှင့်ကို ဘာဒုက္ခမှ ပေးမှာမဟုတ်ပါဘူး။"

သူမသည် မြောင်ရှောင်ရှန်းနှင့် သူမ၏ဆက်သွယ်မှုသည် သူမအား အချို့သော ကာကွယ်မှုကို ပေးလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ အံ့ဩစွာပင် ယန်ကျန့်သည် သူမကို ထွက်သွားစေရန် အပြင်းအထန်လုပ်နေသည်။

"သူမ မင်းရဲ့အဖော်ပြုမှုကို မလိုအပ်ဘူး။ ငါ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောစရာမလိုချင်ဘူး။ ချက်ချင်း ထွက်သွား။"

လျိုဇီက သူမ၏နှုတ်ခမ်းများကို တုန်လှုပ်စေသည်။

"ဒီလောက်ညဉ့်နက်ကြီး ကျွန်မ ဘယ်သွားလို့ရမှာလဲ။"

"မင်း ဘယ်သွားမလဲဆိုတာက မင်းရဲ့ရွေးချယ်မှုပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်း မြောင်ရှောင်ရှန်းနဲ့အတူ မနေနိုင်ဘူး။"

"ဒါပေမဲ့…"

လျိုဇီက မြောင်ရှောင်ရှန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမက စကားပြောပြီး ယန်ကျန့်ကို သူမကို မလွှတ်ရန် တောင်းဆိုလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေသည်။

မြောင်ရှောင်ရှန်းသည် စိတ်မကောင်းဖြစ်သော်လည်း ယန်ကျန့် လုပ်သမျှတွင် အကြောင်းရင်းတစ်ခု ရှိရမည်ဟု သူမ ယုံကြည်သည်။ သူသည် သူမ၏အခန်းဖော်ကို အကြောင်းမရှိဘဲ မတရား ဆက်ဆံမည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူမ တိတ်ဆိတ်စွာ နေခဲ့သည်။

အားကစားခန်းမအပြင်ဘက်မှ ခြေသံများစွာ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တင်းမာသော မျက်နှာထားရှိသော အထူးအေးဂျင့်တစ်စုသည် ဝတ်စုံများဝတ်ဆင်ကာ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်လာပြီး သိပ်မကြီးမားသော အားကစားခန်းမကို ချက်ချင်း ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

တာဝန်ခံမှာ အနည်းငယ် ဝသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး လေးနက်သော မျက်နှာအမူအရာ ရှိသည်။ သူ၏အကြည့်သည် ကြည့်ရှုသူများ၏ ထိုင်ခုံများသို့ လျင်မြန်စွာ လှည့်သွားသည်။

"မစ္စတာယန်၊ ကျွန်တော်က ဒီအထောက်အပံ့အဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဝမ်ချွမ်ပါ။ နောက်ဆက်တွဲ အလုပ်တွေ အတွက် မစ္စတာယန်ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို ငါတို့ လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်။ ဒါက ငါတို့ကျောင်းက ကျောင်းအုပ်ထူပါ၊ သူက ပေါ်ပေါက်လာတဲ့ ဘယ်ပြဿနာကိုမဆို ကိုင်တွယ်နိုင်ပါတယ်။"

"မင်္ဂလာပါ မစ္စတာယန်။"

အသက်ငါးဆယ်ခန့်အရွယ် ကျောင်းအုပ်ထူက နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ဝမ်ချွမ်လား။"

ယန်ကျန့်က ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်ပြီးနောက် "'တစ္ဆေပန်းချီကား' အကြောင်း မင်း ဘယ်လောက်သိလဲ။"

"ကျွန်တော် ဖိုင်တွေအားလုံးကို ဖြတ်သန်းဖတ်ရှုခဲ့ပြီးပါပြီ။ သိသင့်တာတွေကို သိပါတယ်။ ပြီးတော့ မစ္စတာယန် ချန်လှပ်ထားခဲ့တာတစ်ခုခုရှိရင် ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို မေးလို့ရပါတယ်။"

"ကောင်းပြီ။ ဒါဆိုရင် ငါ ထပ်ရှင်းပြရမယ့်အချိန် သက်သာတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ 'တစ္ဆေပန်းချီကား' က ဒီမှာ မဖြစ်ပွားခဲ့ဘူး။ အခုထိတော့ ဒီနေရာက ဘေးကင်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါက 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ရဲ့ သတ်ဖြတ်မှုပုံစံကို မရှင်းလင်းဘူး။ သတိထားတဲ့အနေနဲ့ ငါတို့ ဒီကျောင်းသူ၊ လျိုဇီအတွက် အရင်ဆုံး အစီအစဉ်တွေ လုပ်သင့်တယ်။"

ယန်ကျန့်က ညွှန်ပြပြီး ရှင်းပြသည်။

"'တစ္ဆေပန်းချီကား' က သူမရဲ့အဆောင်ခန်းထဲမှာ ပေါ်လာခဲ့တယ်။ သူမက အဲ့ဒါနဲ့ တိုက်ရိုက် ထိတွေ့မှု ရှိခဲ့ရမယ်။"

ဝမ်ချွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားပြီး သူ လျင်မြန်စွာ "နားလည်ပါပြီ။ ကျွန်တော် တစ်ယောက်ယောက်ကို ချက်ချင်း စီစဉ်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်။"

သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် ဝန်ထမ်းနှစ်ဦးသည် လျိုဇီထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။

သူသည် သူမ၏အခြေအနေကို မမေးမြန်းသလို မည်သည့်အကြောင်းပြချက်ကိုမှလည်း မရှင်းပြပေ။ သူသည် လျိုဇီကို သူနှင့်အတူ ရိုးရှင်းစွာ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

လျိုဇီသည် ကြောက်ရွံ့ပြီး နားမလည်ဖြစ်နေပုံရသည်။

"ဒီကျောင်းသူ စိုးရိမ်ပူပန်စရာမလိုပါဘူး။ ဒါက ပုံမှန်လေ့လာရေးတစ်ခုပဲ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့အလုပ်နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားတာနဲ့ ခင်ဗျား ကျောင်းကို ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်တက်နိုင်မှာပါ။ ဒါက ခင်ဗျားရဲ့ဘဝမှာ အဆင်မပြေမှုတစ်ခုခု ဖြစ်စေခဲ့ရင် နားလည်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

သို့သော် သူ၏လေးနက်ပြီး အနည်းငယ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ လျိုဇီသည် ပို၍ပင် စိတ်မအေးနိုင်ဖြစ်သွားသည်။

သူမသည် သူမ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူမ ပြန်မလာနိုင်တော့ဟု ခံစားမိသည်။

"ဒါက မြောင်ရှောင်ရှန်း၊ ငါ့သူငယ်ချင်းပဲ။ သူမလည်း တစ္ဆေခြောက်တဲ့ပန်းချီကားနဲ့ အဆက်အသွယ်အချို့ ရှိခဲ့တယ်။ သူမကို ဘတ်စကတ်ဘော အားကစားခန်းမထဲမှာ နေခွင့်ပေးလိုက်ပါ။ ငါ တာဝန်ယူပါ့မယ်။"

"မစ္စတာယန်သာ တာဝန်ယူရင် ဒါက ငါတို့ မျှော်လင့်နိုင်သမျှထဲက အကောင်းဆုံးပါပဲ။"

ဝမ်ချွမ်က မြောင်ရှောင်ရှန်းကို ကြည့်ပြီး သူ၏တင်းမာသော မျက်နှာပေါ်တွင် ကြင်နာသော အပြုံးအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သို့သော် မြောင်ရှောင်ရှန်းအတွက်မူ ထိုအပြုံးသည် လုံးဝ ကြင်နာပုံမပေါ်ပေ။

"ကောင်းပြီ။ လောလောဆယ် ဒီလောက်ပါပဲ။ အဆောင်အဆောက်အအုံကို စစ်ဆေးဖို့ အချိန်တန်ပြီ။ ဒီအချိန်မှာ ဒါက သိပ်အနှောင့်အယှက်မဖြစ်စေလောက်ဘူး။ ပြီးတော့ ဒါက အသေးအဖွဲဖြစ်ရပ်တစ်ခုပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်။"

"အားလုံး ဘေးကင်းလုံခြုံကြပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အလုပ်စောစောပြီးပြီး အိမ်ပြန်ချင်ပါတယ်။"

ယန်ကျန့်က သူ၏ဘေးမှ မြောင်ရှောင်ရှန်းကို လှမ်းကြည့်သည်။ ခဏစဉ်းစားပြီး သူ၏အိတ်ကပ်ထဲမှ အနီရောင်ဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင်ကို ထုတ်ယူပြီး သူမအား ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"မင်းပတ်ဝန်းကျင်မှာ ထူးဆန်းတာတစ်ခုခု ခံစားမိရင် ဒီဖယောင်းတိုင်ကို ချက်ချင်း မီးညှိလိုက်။ ပြီးရင် ငါ့ကို ဖုန်းခေါ်။ ဒုက္ခမရှိရင် ဒါကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ မီးမညှိပါနဲ့။ အကြောင်းမရှိဘဲ အပြင်မထုတ်ပါနဲ့။"

"ငါ နားလည်ပါတယ်။"

မြောင်ရှောင်ရှန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး ထူးဆန်းသော အနီရောင်ဖယောင်းတိုင်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

၎င်းသည် ဘာဖြစ်သည်ကို သူမ မသိသော်လည်း ယန်ကျန့်၏ လေသံအရ ၎င်းသည် အထူးသဖြင့် တန်ဖိုးရှိရမည်ကို သူမ နားလည်သည်။

"ဝမ်ချွမ်၊ သူမကို မီးခြစ်တစ်လုံး ပေးလိုက်။"

ဝမ်ချွမ်သည် အနည်းငယ် ထူးဆန်းပုံရသော်လည်း ရွှေရောင်မီးခြစ်တစ်လုံးကို ထုတ်လုပ်ပြီး အဖော်ပြုလာသော ဝန်ထမ်းတစ်ဦးကို သူမထံသို့ ကမ်းပေးစေခဲ့သည်။

"သတိထား။ ငါ မင်းကို ဒီမှာ စောင့်နေမယ်။"

"အင်း။"

ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် ဝမ်ချွမ်နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။ ဘတ်စကတ်ဘော အားကစားခန်းမမှ ထွက်ခွာပြီး တစ္ဆေခြောက်သော ပန်းချီကား တွေ့ရှိခဲ့ရာ အဆောင်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်သွားသည်။

လမ်းတွင် ဝမ်ချွမ်က "အနီရောင်တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင်ကို ဒီလိုမိန်းကလေးငယ်တစ်ယောက်ကို ပေးလိုက်တာ မစ္စတာယန်က တကယ်ပဲ ရက်ရောတာပဲ။ ဒီဖယောင်းတိုင်တွေက ဈေးကွက်မှာ မပေါဘူး။ အွန်လိုင်းမှာ ဝယ်ယူဖို့ တစ်ဘီလီယံ ကမ်းလှမ်းတာတွေ ရှိနေပြီ။ အဲ့ဒါက အခြေခံဈေးပဲ။ ငါတို့သာ လူကိုယ်တိုင် ညှိနှိုင်းခဲ့ရင် နှစ်ဆ ဒါမှမဟုတ် ပိုများနိုင်တယ်။"

"ဒါပေမဲ့ အခုထိတော့ ငါတို့ဌာနချုပ်မှာပဲ ရှိတယ်။ နိုင်ငံခြားမှာ မလုပ်နိုင်ဘူး—ဒါတွေက အဖိုးမဖြတ်နိုင်ဘူး။"

"သူမက ငါ့အတွက် တစ်ဘီလီယံထက် ပိုအရေးကြီးတယ်။"

ဝမ်ချွမ်က ရယ်မောသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်လေ။ အရာတွေက အသက်ထက် ပိုအရေးကြီးတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မစ္စတာယန်၊ အရေးမပါတဲ့မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို တစ္ဆေဖယောင်းတိုင် ပေးလိုက်တာက အခြေအနေကို ကိုင်တွယ်ရာမှာ အဆင်မပြေမှုတချို့ မဖြစ်စေဘူးလား။ နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့က ပိုကြီးမားတဲ့ရုပ်ပုံလွှာကို ဦးစားပေးရမယ်။ မစ္စတာယန်သာ စိတ်ပြောင်းရင် ကျွန်တော် ပြန်လည်ရယူဖို့ စီစဉ်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်က လူဆိုးလုပ်ပေးနိုင်တယ်။ ဒါဆို မစ္စတာယန် မျက်နှာမပျက်တော့ဘူး။"

"မလိုပါဘူး။ ပေးပြီးတာက ပေးပြီးတာပဲ။ ဘယ်လိုလူက အရာတစ်ခုကို ပြန်ယူမှာလဲ။ ဒါ့အပြင် ငါ့မှာ နောက်တစ်တိုင် ရှိသေးတယ်။"

ယန်ကျန့်က နောက်ထပ်အနီရောင်တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ဝမ်ချွမ်၏ အပြုံးသည် ခဲသွားသည်။

ဘာလဲ။ ဖယောင်းတိုင်နှစ်တိုင်လား။

ယန်ကျန့်က ဒီလောက် ချမ်းသာတာလား။ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်နှစ်တိုင် ပိုင်ဆိုင်တယ်—သူ နှစ်တိုင်လုံး ပိုင်ခွင့်ရဖို့ ဖြစ်ရပ်များစွာ ဖြေရှင်းခဲ့ရမှာပဲ။

"မစ္စတာယန်မှာ အပိုတစ်တိုင် ရှိနေပေမယ့် တစ်တိုင်ပိုရှိတာက မထိခိုက်ပါဘူး။"

"ငါ့ပစ္စည်းတွေကို ငါကြိုက်တဲ့သူကို ပေးမယ်။ အဲ့ဒါ မင်းအလုပ်မဟုတ်ဘူး။ မင်းမှာ အချိန်ရှိရင် ကျောင်းရဲ့အနုပညာပြခန်းကို စုံစမ်းစစ်ဆေးချင်ရင် စုံစမ်းလို့ရတယ်။ တစ္ဆေခြောက်တဲ့ပန်းချီကားက အဲ့ဒီကနေ ပထမဆုံး ပေါက်ကြားခဲ့တာ။ ဖြစ်နိုင်တာက အဆောင်က ဖြစ်ရပ်ရဲ့မူလနေရာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီကျောင်းထဲမှာ တခြားတစ္ဆေခြောက်တဲ့ပန်းချီကားတွေ ရှိနိုင်တယ်။"

တစ္ဆေပန်းချီကားသည် တစ်ချပ်တည်းမဟုတ်ကြောင်း သူ သိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။

သို့သော် တကယ့်အရင်းအမြစ်တစ္ဆေပန်းချီကားသည် သေချာပေါက် တည်ရှိသည်။ ၎င်းကို မတွေ့ရှိရသေးရုံသာ။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် တစ်ယောက်ယောက်ကို သေသေချာချာ ရှာဖွေခိုင်းရတော့မယ်။"

ဝမ်ချွမ်က လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောပြီး သူ၏အဖွဲ့ကို ဤတာဝန်ကို လုပ်ဆောင်ရန် ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

မကြာမီ အဖော်ပြုလာသော အုပ်စုသည် ထက်ဝက်ကျော် လျော့နည်းသွားသည်။

"အနုပညာပြခန်းကို စစ်ဆေးရာမှာ အန္တရာယ်ရှိရင် ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ဖြိုဖျက်မှုကို ကျွန်တော် အကြံပြုတယ်။ ဒါမှမဟုတ် မီးရှို့လိုက်ရုံပဲ။"

ယန်ကျန့်က အဆိုပြုလိုက်သည်။

"တချို့ပြဿနာရှိတဲ့အရာတွေက မီးနဲ့ ဖျက်ဆီးလို့မရဘူး။ ဒါက ပိုထိရောက်တဲ့ချဉ်းကပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မယ်။"

"စောင့်ဦး။ အနုပညာပြခန်းမှာ နာမည်ကြီးအနုပညာရှင်တွေရဲ့ မူရင်းလက်ရာတွေ အများကြီးရှိတယ်။ ကျောင်းသားတွေက နေ့စဉ် ကူးယူလေ့လာဖို့ သုံးကြတာ—ဒါတွေကို လုံးဝ မီးရှို့လို့မဖြစ်ဘူး။" ကျောင်းအုပ်ထူက ယန်ကျန့်ကို အမီလိုက်ရန် ပြေးရင်း အသက်ရှူမဝဖြစ်ကာ ပြောသည်။

ယန်ကျန့်က မရပ်တန့်ဘဲ ရှေ့သို့ ဆက်သွားသည်။

"ခင်ဗျား မြင်သလို ကိုင်တွယ်ပါ။ ကျွန်တော်က အကြံပြုရုံသက်သက်ပဲ။"

ဝမ်ချွမ်၏ အကြည့်က လှုပ်ခတ်သွားသည်။ ယန်ကျန့်၏ အကြံပြုချက်သည် ကောင်းမွန်သည်ကို သူ မငြင်းနိုင်ပေ။ ၎င်းသည် ရှာဖွေမှု၏ အန္တရာယ်ကို လျှော့ချပြီး ပါဝင်သူများ၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို အာမခံသည်။ အကယ်၍ တစ္ဆေပန်းချီကားတစ်ချပ် အနုပညာပြခန်းတွင် အမှန်တကယ် တွေ့ရှိခဲ့ပါက ၎င်းသည် မယုံနိုင်စရာအန္တရာယ်ကို ယူဆောင်လာနိုင်သည်။

အုပ်စုသည် အဆောင်အဆောက်အအုံသို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျောင်းသားများသည် အဆောင်အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးမှ အဆက်မပြတ် ထွက်လျှောက်နေကြသည်။ သို့သော် မြည်ဟည်းနေသော အချက်ပေးသံသည် သိပ်မထိရောက်ခဲ့ပုံ ရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျောင်းသားများစွာသည် အဆောင်များအတွင်းတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"အရမ်းနှေးတယ်။"

ဝမ်ချွမ်က ချက်ချင်း ကျောင်းအုပ်ထူကို ပြောသည်။

"ကျောင်းအုပ်ထူ၊ ခင်ဗျား သူတို့ကို အရင်က အကြောင်းကြားပြီးပြီ။ ဘာလို့ အခုထိ ကျောင်းသားအားလုံးကို ဘေးကင်းစွာ မကယ်ထုတ်ရသေးတာလဲ။"

"ဒါက… အရမ်းနောက်ကျနေပြီ။ ကျောင်းသားအများစုက အခုလောက်ဆို အိပ်ပျော်နေလောက်ပြီ။ ဒါကြောင့် နည်းနည်းခက်ခဲတယ်။"

"ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ကူညီဖို့ လူတွေ လွှတ်ပေးမယ်။ ဒါပေမဲ့ ဆယ့်ငါးမိနစ်အတွင်းမှာ လူတိုင်း အဆောင်ကနေ ထွက်သွားရမယ်။" ဝမ်ချွမ်က ပြောသည်။

"အဲ့ဒါကို မပြီးမြောက်နိုင်ရင် ခင်ဗျား ကျောင်းအုပ်ရာထူးကနေ နုတ်ထွက်လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်။"

ဤစကားများကို ကြားသောအခါ ကျောင်းအုပ်ထူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ချွေးများ ထွက်လာသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် အဆောက်အအုံအောက်ခြေတွင် ရှိနေသော ကျောင်းသားများကြားတွင် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကြည့်လိုက်။ အမြန်။ တစ်ယောက်ယောက် ပြတင်းပေါက်ကနေ တက်ထွက်နေတယ်။ အဲ့ဒါ အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။"

"ဒါက ပဉ္စမထပ်အဆောင်က စုန့်ယွိကျားနဲ့တူတယ်။ အိုး ဘုရားသခင်။ သူ ဘာလုပ်နေတာလဲ။ အာဏာပိုင်တွေကို ခေါ်လိုက်။"

"ကျောင်းအုပ်ထူ၊ အမြန်လာကြည့်ပါ။ စုန့်ယွိကျား ပြတင်းပေါက်ကနေ တက်ထွက်နေတယ်။"

"ဘာလဲ။"

ကျောင်းသားများစွာက သူ၏အမည်ကို ခေါ်ဆိုနေသည်ကို ကြားသောအခါ ကျောင်းအုပ်ထူသည် ဖြစ်ပွားနေသော အခြေအနေကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ သူ မော့ကြည့်လိုက်တော့ အမှန်ပင် ပထမနှစ်ကျောင်းသူတစ်ဦး ပြတင်းပေါက်မှ တက်ထွက်ပြီး အပြင်ဘက်သို့ ရောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အပေါ်ထပ်များမှ အောက်သို့ ဆင်းရန် ကြိုးစားနေပုံရသည်။

သူသည် ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း နှစ်မျိုးလုံးဖြစ်ကာ အလျင်အမြန် ပြေးသွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကျောင်းသူ။ ဒီလိုအန္တရာယ်ရှိတဲ့အရာတွေ မလုပ်ပါနဲ့။ အမြန် မင်းအဆောင်ကို ပြန်ဝင်သွား! ဘယ်ပြဿနာမဆို ဖြေရှင်းလို့ရပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး မဆင်မခြင် မလုပ်ပါနဲ့။"

ယန်ကျန့်သည်လည်း စုန့်ယွိကျားကို မှတ်မိသည်။

သူမသည် မြောင်ရှောင်ရှန်း၏ အဆောင်ဖော်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် လျိုဇီ ထွက်ခွာသွားသောအခါ သွားရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သော အခြားမိန်းကလေးနှစ်ဦး ရှိခဲ့ပြီး စုန့်ယွိကျားသည် သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ စုန့်ယွိကျားသည် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်နေပြီး ငိုကြွေးရင်း ပြတင်းပေါက်ကို အသည်းအသန် တွယ်ကပ်ကာ အောက်သို့ ဆင်းရန် နည်းလမ်းရှာဖွေနေသည်။

အဆောင်အဆောက်အအုံ၏ ဖွဲ့စည်းပုံသည် ရိုးရှင်းပြီး စုန့်ယွိကျား ဆင်းသက်ရန် ခြေကုပ်မရှိပေ။ သူမသည် နီးပါး လေထဲတွင် ချိတ်ဆွဲနေပြီး ယိမ်းထိုးနေသည်။ သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်နေလျှင်ပင် သူမသည် ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ပြန်တက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။

ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခုက သူမကို လှေကားမှ ဆင်းခြင်းကို စွန့်လွှတ်ရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေနေပုံရသည်။

"ကြည့်ရတာ အဆောက်အအုံအတွင်းက အခြေအနေက ထင်ထားတာထက် ပိုပြင်းထန်နေပုံပဲ။"

သူသည် ဤမြင်ကွင်းကို ယခင်က တွေ့ဖူးသည်၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူ၏ တာချန်းမြို့မှ အချိန်အတွင်းဖြစ်သည်။

တစ္ဆေများကြောင့် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ပြီး မြင့်မားသော အဆောက်အဦများမှ ခုန်ချသော လူများသည် မဆန်းပေ။

သို့သော် 'တစ္ဆေပန်းချီကား' သည် ထိုအဆင့်သို့ မရောက်သေးသင့်ပေ—ယခင်က သူ လူနေရပ်ကွက်တွင် 'တစ္ဆေပန်းချီကား' သတ်ဖြတ်သည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့စဉ်က ကြည့်ရှုနေသူများသည် အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက်တွင်ပင် သက်ရောက်မှုမရှိခဲ့ပေ။

"ငါတို့ သူမကို မကယ်တင်တော့ဘူးလား။ သူသာ ဒီအမြင့်ကနေ တကယ်ပြုတ်ကျသွားရင် သေသွားနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ ကြည့်ရှုနေသူတွေ ဒီလောက်များတာနဲ့ ဒါက ကြီးမားတဲ့သက်ရောက်မှု ရှိနိုင်တယ်။"

ထိုအချိန်တွင် မည်သူမျှ အဆောက်အအုံထဲသို့ မဆင်မခြင် ပြေးမဝင်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယန်ကျန့် စကားမပြောသေးသောကြောင့်ဖြစ်ပြီး သူ မပြောမချင်း မည်သည့်လုပ်ဆောင်မှုမှ ခွင့်မပြုပေ။

"ခဏစောင့်။"

"အခြေအနေက အရေးတကြီး မဖြစ်သင့်ဘူးလား။"

ဝမ်ချွမ်က "ကန့်သတ်ချက်တွေကြောင့်ဆိုရင် လူတွေကို စတုတ္ထထပ်အထိ လွှတ်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ပြဿနာမရှိသရွေ့ ငါတို့ သူမကို ကယ်တင်နိုင်သင့်တယ်။"

"တစ်ခုဝယ် တစ်ခုလက်ဆောင် သဘောတူညီချက် မလိုအပ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်က "သူမရဲ့ထိတ်လန့်နေတဲ့အခြေအနေကနေ ရှင်းနေတာပဲ။ သူမ အဆောင်ထဲမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင် ကြုံခဲ့ရလောက်တယ်။ တစ္ဆေက သူမကို မသတ်ခဲ့တာက သူမက သတ်ဖို့အခြေအနေတွေနဲ့ မကိုက်ညီလို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းသာ ဝင်သွားရင်တော့ မသေချာတော့ဘူး။"

"ဒါဆို ငါတို့ ဘယ်လောက်ကြာကြာ စောင့်ရမှာလဲ။ သူမ အများကြီး မခံနိုင်တော့ဘူး။" ဝမ်ချွမ်က အပြင်းအထန် ပြောသည်။

"ငါတို့ စွန့်စားမှုတစ်ခု ယူပြီး လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု လုပ်နိုင်တယ်။ ငါ 'တစ္ဆေပန်းချီကား' တွေကို အရင်က ကိုင်တွယ်ဖူးတယ်။ ပြီးတော့ ဒီအရာက လောလောဆယ် တော်တော်လေး ဘေးကင်းတယ်။"

"သူမ အများကြီး မခံနိုင်တော့ဘူးဆိုတာ ငါသိတယ်။ ဒါကြောင့် ငါက သူမ ပြုတ်ကျတာကို စောင့်နေတာ။"

ယန်ကျန့်က ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ပြောပြီးနောက် အဆောက်အအုံအောက်ခြေသို့ လျှောက်သွားသည်။

ဝမ်ချွမ်သည် ယန်ကျန့် ရွေ့လျားသည်ကို မြင်သောအခါ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။

သူသည် ဤသို့သောလူမျိုးများသည် အသက်ကို ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ရှုမြင်သည်ကို သိသည်၊ ဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းခြင်းသည် မျှော်လင့်နိုင်သမျှ အများဆုံးဖြစ်ပြီး သူတို့ကို တစ်စုံတစ်ယောက်ကို တက်ကြွစွာ ကယ်ဆယ်ရန် မျှော်လင့်ခြင်းသည် အလွန်အကျွံတောင်းဆိုခြင်းဖြစ်သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ တော်တော်လေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တတ်တဲ့လူတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ရပြီ။ သူသာ လှုပ်ရှားဖို့ ဆန္ဒရှိရင် တည်ငြိမ်သင့်တယ်။"

"အား။ သူ ပြုတ်ကျသွားပြီ။" ရုတ်တရက် လူအုပ်ထဲမှ အော်သံများစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပြတင်းပေါက်ကို တွယ်ကပ်နေသော စုန့်ယွိကျားသည် သူမ၏အင်အားမရှိခြင်းနှင့် လွှမ်းမိုးနေသော ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် အအေးဓာတ်ကြောင့် လွှတ်ချလိုက်ပြီး စတုတ္ထထပ်မှ ပြုတ်ကျလာစဉ် ငိုကြွေးနေသည်။

များစွာသောသူများသည် ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် အလွန်ထိတ်လန့်ပြီး မကြည့်နိုင်ဘဲ လှည့်ထွက်သွားကြသည်။

ယန်ကျန့်က ခေတ္တမျှ မော့ကြည့်ပြီး ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာသော စုန့်ယွိကျားကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖမ်းယူလိုက်သည်။ သူ၏အနည်းငယ် မထူးခြားသော ခန္ဓာကိုယ်သည် မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေပြီး အမြင့်မှ ပြုတ်ကျလာသော အလေးချိန်သည် သူ့အပေါ် မည်သို့မျှ အဆင်မပြေမှု မဖြစ်စေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"သူမကို ဘာဖြစ်သွားလဲ။ အဆောက်အအုံထဲမှာ သူ တကယ်တမ်း ဘာကြုံခဲ့ရလဲဆိုတာ စစ်ဆေးဖို့ တစ်ယောက်ယောက် ရှာလိုက်။"

ယန်ကျန့်က ပြောပြီးနောက် ယခုအခါ ထိတ်လန့်နေသော စုန့်ယွိကျားကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချကာ အဆောင်အဆောက်အအုံထဲသို့ ခြေလှမ်းကျဲကျဲဖြင့် ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ အမျိုးသမီးကျောင်းသူအားလုံး မှင်သက်သွားကြသည်။

ခုနက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။

ဒီလူက တကယ်ပဲ စတုတ္ထထပ်ကနေ ပြုတ်ကျလာတဲ့ စုန့်ယွိကျားကို ဖမ်းလိုက်တာလား။

ဤသည်မှာ ယုံကြည်ရန် လုံး၀ မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူတို့၏မျက်စိဖြင့် ကိုယ်တိုင်မမြင်တွေ့ခဲ့ရပါက မည်သူမျှ တစ်စုံတစ်ယောက်က စတုတ္ထထပ်အမြင့်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အမှန်တကယ် ဖမ်းနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ၎င်းသည် အဓိကအချက်မဟုတ်ပုံရသည်။ အဘယ်ကြောင့် ထိုအမျိုးသားသည် စုန့်ယွိကျားကို အမှိုက်တစ်စ ဖမ်းသကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချခဲ့သနည်း။

သူမကို ညင်သာစွာ ထူမပြီး နှစ်သိမ့်မှုပေးသင့်သည် မဟုတ်လော။

၎င်းသည် သူတို့ ရုပ်ရှင်များတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်နှင့် လုံးဝ မကိုက်ညီပေ။