အခန်း (၅၅၈)

"အရင်းအမြစ်က ပဉ္စမထပ်အဆောင်က တစ္ဆေခြောက်တဲ့ပန်းချီကားပဲ။ အဲ့ဒါကို ထိန်းသိမ်းလိုက်ရုံနဲ့ ဒီတာဝန် ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မယ်။ လုပ်ငန်းစဉ်က အရမ်းရိုးရှင်းတယ်။ စိုးရိမ်ရမှာက လမ်းတစ်လျှောက် ကြုံတွေ့ရမယ့် အန္တရာယ်တစ်ခုပဲ။ လက်ရှိမှာ တစ္ဆေခြောက်တဲ့ပန်းချီကားရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေက အထပ်နှစ်ထပ်ကို သက်ရောက်နေပြီ။ အဲ့ဒါက ဆက်ပြီး ကျယ်ပြန့်လာနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် မင်းတို့ မြန်မြန်လှုပ်ရှားတာ အကောင်းဆုံးဖြစ်လိမ့်မယ်။"

ယန်ကျန့်က မှိန်ဖျော့စွာ လင်းနေသော စင်္ကြံတစ်လျှောက် လျှောက်သွားရင်း သူ၏နောက်မှ လိုက်ပါလာသော ဝမ်ချွမ်ကို စကားပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ချွမ်က တွန့်ဆုတ်သွားသည်။ ပြီးနောက် သူ အကြံပြုလိုက်သည်။

"စတုတ္ထထပ်မှာ ကျန်နေခဲ့တဲ့ ကျောင်းသားတွေ ရှိနိုင်တယ်။ တစ်ယောက်ယောက် ရှိမရှိ အတည်ပြုဖို့ ငါတို့ ဒီမှာ ခဏလောက် နေလို့ရမယ်လို့ ငါထင်တယ်။"

"မလိုပါဘူး။ အောက်ဆင်းတဲ့လမ်းက ပိတ်ဆို့နေနှင့်ပြီ။ ငါတို့သာ ကျန်နေခဲ့တဲ့ ကျောင်းသား အနည်းငယ်ကို တွေ့ခဲ့ရင်တောင် ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။ ငါတို့ သူတို့ကို ခေါ်ထုတ်သွားလို့မရဘူး။ လူတွေ ရှိနေသေးရင် သူတို့ကို ဒီမှာပဲ နေခိုင်းလိုက်။ သူတို့ အရင်က တစ္ဆေရဲ့ အသတ်မခံခဲ့ရဘူး။ အခုလည်း အသတ်ခံရနိုင်ခြေ မရှိဘူး။"

ယန်ကျန့်က တည့်တိုး ပြောလိုက်သည်။

သေသင့်တဲ့သူတွေက သေနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ အသက်ရှင်နေသူတွေက တစ္ဆေရဲ့ ပစ်မှတ်တွေ မဟုတ်ဘူး။ လောလောဆယ်တော့ သေမှာမဟုတ်ဘူး။ ယုတ္တိက ရိုးရှင်းသည်။ ဝမ်ချွမ်က ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်ပြီး ယန်ကျန့်နောက်သို့ တိုက်ရိုက် လိုက်ပါကာ ပဉ္စမထပ်သို့ ဦးတည်သွားသည်။

ပြဿနာရှိသော တစ္ဆေခြောက်သည့် ပန်းချီကားကို ကိုင်တွယ်ခြင်းသည် ထိပ်တန်းဦးစားပေးဖြစ်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်သည် ပဉ္စမထပ်သို့ အလျင်စလို မသွားပေ။ သူသည် စတုတ္ထထပ်စင်္ကြံတွင် စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာအောင် နေပြီး အထူးတွေ့ရှိမှုတစ်ခုခု ပြုလုပ်ရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ဘယ်ညာ ကြည့်လိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စုန့်ယွိကျားသည် ယခင်က စတုတ္ထထပ်အဆောင်၏ ပြတင်းပေါက်မှ ခုန်ချခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် တစ္ဆေသည် စတုတ္ထထပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့နိုင်ကြောင်း အကြံပြုနေသည်။

သို့သော် မှောင်မိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်သော စင်္ကြံတွင် ထူးခြားသောအရာ ဘာမှမရှိပေ။ ဘေးနှစ်ဖက်မှ အဆောင်တံခါးများသည် အချို့မှာ ဖွင့်ထားပြီး အချို့မှာ ပိတ်ထားသည်။ သို့သော် အားလုံးသည် ထူးထူးခြားခြား တိတ်ဆိတ်နေသည်။

ပြဿနာလက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ဒါက ကျိုးကြောင်းမဆီလျော်ဘူး။" ယန်ကျန့်က အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးစွာ တွေးလိုက်သည်။

သူ၏သုံးသပ်ချက်အရ စတုတ္ထထပ်တွင် တစ်စုံတစ်ခု ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် တတိယထပ်လှေကားထစ်တွင် ရှိနေစဉ်က စတုတ္ထထပ်သို့ လာသင့်မလားဟု စဉ်းစားခဲ့သည်။

သို့သော် စတုတ္ထထပ်သည် တစ္ဆေနယ်မြေကျူးကျော်မှု၏ လက္ခဏာများ ပြသနေသော်လည်း အခြားမည်သည့်အထပ်နှင့်မဆို တူညီစွာ ပုံမှန်ဖြစ်နေပုံရသည်။ တစ်ခုမှ မှားယွင်းနေခြင်းမရှိပေ။

သို့ဆိုလျှင် စုန့်ယွိကျားသည် ခုနက ပြတင်းပေါက်မှ အဘယ်ကြောင့် ခုန်ချခဲ့သနည်း။

ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် သက်သက်လော။

သို့မဟုတ် တတိယထပ်မှ အဆုံးမရှိသော လှေကားထစ်ကြောင့် စုန့်ယွိကျားတွင် အခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့သောကြောင့်လော။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုအမျိုးသမီးသည် ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်နေပြီး အချိန်ကလည်း ဖိအားပေးနေသောကြောင့် သူတို့သည် မည်သည့်သတင်းအချက်အလက်မှ မရရှိခဲ့ပေ။ မဟုတ်ပါက ဤသို့သော ရမ်းသန်းခန့်မှန်းမှုများ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်မည်မဟုတ်ပေ။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။ တစ်ခုခု မမှန်ဘူးလို့ ထင်ရတာ ရှိလို့လား။"

ဝမ်ချွမ်က ယန်ကျန့် မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"တစ္ဆေတစ်ကောင် မမြင်ရတာက ငါ့ကို တစ်ခုခု မှားနေတယ်လို့ ခံစားမိစေတယ်။"

ဝမ်ချွမ် အေးစိမ့်သွားသည်။ ၎င်းသည် မည်သို့သော ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုမျိုးလဲ။

တစ္ဆေတစ်ကောင် မမြင်ရခြင်းသည် ကောင်းသောအရာ ဖြစ်သင့်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ လောလောဆယ် ဘေးကင်းသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ ပိုဆိုးသော ခံစားချက်တစ်ခု လွှမ်းခြုံနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သူသည် တစ္ဆေဆရာတစ်ဦး မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။ ထို့ကြောင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များတွင် တစ္ဆေ၏ တည်နေရာကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ပါက ရှင်သန်နိုင်ခြေ သိသိသာသာ တိုးမြင့်နိုင်သည်ကို သူ မသိပေ။ လူအများစုသည် သတိပေးခြင်းမရှိဘဲ သေဆုံးသွားကြသည်။

"ပဉ္စမထပ်ကို သွားကြည့်ကြစို့။"

ယန်ကျန့်သည် အခန်းတစ်ခန်းချင်းစီ ရှာဖွေရင်း အချိန်မဖြုန်းလိုပေ။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ တွေ့ရှိမှုအချို့ ရှိနိုင်သော်လည်း ၎င်းသည် သူတို့ကို ပို၍ပင် ကြန့်ကြာစေလိမ့်မည်။ အထူးသဖြင့် အထပ်တစ်ထပ်တွင် အဆောင်များစွာ ရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သေချာအောင် လုပ်ပြီးနောက် သူသည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ပဉ္စမထပ်သို့ ဦးတည်သော လှေကားများပေါ်သို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်။

၎င်းသည် မှိန်ဖျော့နေဆဲဖြစ်ပြီး စင်္ကြံမှ အသံထိန်းချုပ်မီးများသည် လင်းနေဆဲဖြစ်သည်။ အလင်းရောင်မှာ မှိန်ဖျော့သော်လည်း ရှေ့မှလမ်းကို ခွဲခြားသိမြင်ရန် လုံလောက်သည်။

သို့သော် ကောင်းသောအချက်မှာ ဤလှေကားသည် ပုံမှန်ဖြစ်ပြီး မူမမှန်မှုလက္ခဏာများ မပြပေ။

သို့သော် ယန်ကျန့် စတုတ္ထထပ်မှ ထွက်ခွာသွားစဉ်တွင် သူသည် အဆောင်အဆောက်အအုံတွင် အထပ်တိုင်းတွင် ပုံမှန်အားဖြင့် အဆောင်ဆယ်ခန်း ရှိရာ ဤစတုတ္ထထပ်တွင် ဆယ့်တစ်ခန်း ရှိသည်ကို သတိမပြုမိခဲ့ပေ။ အပိုအဆောင်၏ တံခါးသည် အခြားအခန်းနှစ်ခန်းကြားမှ နံရံပေါ်တွင် ပေါ်လာပြီး နံရံ၏ အပိုင်းသည် အခြားမည်သည့်အဆောင်နှင့်မဆို တူညီစေရန် ဆွဲဆန့်ထားပုံရသည်။

အနီးကပ်မကြည့်လျှင် မည်သည့်ကွာခြားမှုမှ ရှိသည်ကို ပြောရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ထိုနေရာတွင် နေထိုင်သော ကျောင်းသားများသည်မူ ပြောနိုင်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအပိုအခန်း၏ တံခါးသည် အခြားသူများနှင့် မတူသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဤတံခါးသည် သစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အနီရောင်ရင့်ရင့်ဆေး သုတ်ထားကာ ဟောင်းနွမ်းပြီး ထွင်းထုထားသော ပုံစံအချို့ ရှိသည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက် အနီးကပ်ကြည့်ပါက ၎င်းသည် ပုံဘောင်တစ်ခုနှင့် တူသည်။

အပိုအဆောင်တံခါးသည် ဖွင့်ထားပြီး အတွင်းထဲတွင် မှောင်မိုက်ကာ ဗလာဖြစ်နေပုံရသည်။

မဟုတ်ဘူး။ ပြတင်းပေါက်တစ်ခု ရှိသည်။

ဤပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှ မြင်ကွင်းသည် အခြားအဆောင်များ၏ မြင်ကွင်းနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားသည်။ ၎င်းသည် မီးခိုးရောင်နှင့် ညို့မှိုင်းသော ကမ္ဘာတစ်ခုကို ပြသနေသည်။ ကောင်းကင်သည် ပြာကဲ့သို့သော အမှုန်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဘယ်တော့မှ မရပ်တန့်နိုင်သကဲ့သို့ အဆုံးမရှိ ကျဆင်းနေသည်။

ဤသည်မှာ ထူးဆန်းပြီး ထူးဆန်းသည့် ကမ္ဘာတစ်ခုဖြစ်သည်။

သို့သော် အခြားအဆောင်ပြတင်းပေါက်များအပြင်ဘက်မှ မြင်ကွင်းမှာမူ စူးရှတောက်ပစွာ လင်းနေပြီး စည်ကားသော မြို့တစ်မြို့ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် လုံးဝ မတူညီပုံရသည်။

"တစ္ဆေမျက်လုံးရဲ့ အမြင်အာရုံမရှိဘဲ ငါ တကယ်ပဲ အရင်ကလောက် သက်တောင့်သက်သာမရှိဘူး။"

ယန်ကျန့်သည် မသိစိတ်ဖြင့် သူ၏နဖူးကို ထိလိုက်ပြီး တစ္ဆေမျက်လုံး၏ အမြင်အာရုံကို လွမ်းဆွတ်နေသည်။ ၎င်းသည် သူ့ကို ယခင်ကထက် ပို၍သတိထား၍ လျှောက်လှမ်းစေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မှိန်ဖျော့သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သူသည်လည်း တစ်ပိုင်းတစ်စ မျက်မမြင် ဖြစ်သွားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ခြေတစ်လှမ်းမှားလိုက်လျှင် မသိနိုင်သော နေရာတစ်ခုသို့ ဦးတည်သွားနိုင်ခြေ အလွန်များသည်။

အကယ်၍ သူသည် သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးကို ယခု ဖွင့်နိုင်ခဲ့ပါက ဤမျှ ကြောက်ရွံ့နေရန် မလိုအပ်ဘဲ သူ၏လုပ်ဆောင်ချက်များတွင် ပို၍ ရဲရင့်ပေလိမ့်မည်။ သူသည် အစောပိုင်းက စတုတ္ထထပ်ကို ရှာဖွေရန် စွမ်းဆောင်ရည်နှင့် အချိန်လည်း ရှိခဲ့ပေလိမ့်မည်။

အရာအားလုံး ချောမွေ့စွာ ဖြစ်ပျက်သွားသည်။

ယန်ကျန့်သည် မည်သည့်တစ္ဆေနှင့်မျှ မကြုံတွေ့ခဲ့သလို တစ်ကောင်၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကိုလည်း မခံခဲ့ရပေ။ သူသည် ဝမ်ချွမ်နှင့် အဖော်ပြုလာသော ဝန်ထမ်းနှစ်ဦးနှင့်အတူ ပဉ္စမထပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

အထပ်များသည် တူညီစွာ တည်ဆောက်ထားသောကြောင့် စတုတ္ထထပ်နှင့် များစွာ ကွာခြားမှုမရှိပေ။ သို့သော် သူသည် ဤနေရာသို့ ယခင်က ရောက်ဖူးသောကြောင့် တစ္ဆေပန်းချီကား အဆောင်တွင် မည်သည့်နေရာ၌ ရှိသည်ကို သူ သိသည်။

တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ လက်ရှိဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ယန်ကျန့်သည် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားပြီး မြောင်ရှောင်ရှန်း၏ အဆောင်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်သွားသည်။

ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော တစ္ဆေပန်းချီကားကို ၎င်း၏လွှမ်းမိုးမှုကို သီးခြားခွဲထုတ်ရန် အထူးပြုလုပ်ထားသော အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဤနေရာမှ တစ္ဆေနယ်မြေသည် ပျောက်ကွယ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး တာဝန် ပြီးဆုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့် သူ၏မှတ်ဉာဏ်မှ အဆောင်တံခါးသို့ ရောက်ရှိသောအခါ သူ၏မျက်နှာအမူအရာ မည်းမှောင်သွားသည်။

မြောင်ရှောင်ရှန်း၏ အဆောင်တံခါးသည် သူ ယခင်က ကန်ခဲ့စဉ်က ခြေရာကို သယ်ဆောင်ထားပြီး သူ ထွက်ခွာသွားစဉ်က တံခါး ချိုင့်ဝင်နေသည်ကို သူ မှတ်မိသည်။

သို့သော် ယခု… တံခါးပေါ်မှ ချိုင့်ဝင်မှုသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူသည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ အဆောင်တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့် သံသယဝင်ခဲ့သောအရာသည် လက်တွေ့ဖြစ်လာသည်။ အဆောင်အတွင်းမှ အပြင်အဆင်ရော ကုတင်ပေါ်မှ မည်သည့်ပစ္စည်းမဆို သူ ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်မဟုတ်ပေ။ ဤနေရာတွင် တစ္ဆေပန်းချီကားကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသည်မှာ မရင်းနှီးသော အဆောင်တစ်ခုဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် သူသည် အဆောင်မှားသို့ လျှောက်ဝင်ခဲ့သည်။

"ငါတို့ လမ်းပျောက်နေပြီလား။" ဝမ်ချွမ်သည် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်သည်။ ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာပေါ်မှ သေးငယ်သောအမူအရာများကို မြင်သောအခါ သူတို့ နေရာမှားသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်ကို သူ သိသည်။

"ငါ တစ္ဆေပန်းချီကားကို လျှော့တွက်ခဲ့တယ်။ လွှမ်းမိုးမှုက အထွတ်အထိပ်မှာ မရှိသေးခင်မှာ လျင်မြန်တဲ့လုပ်ဆောင်မှုနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး တစ္ဆေပန်းချီကားကို စွန့်စားမှုမရှိဘဲ ထိန်းသိမ်းနိုင်မယ်လို့ ငါထင်ခဲ့တယ်။ အခုတော့ ကြည့်ရတာ အဲ့ဒါက အထပ်ကို လွှမ်းမိုးစပြုလာတာနဲ့ ဒီကပတ်ဝန်းကျင်ကို လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့ပြီ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး။"

"တစ္ဆေနယ်မြေထဲမှာ တိုက်ပွဲဝင်တာက ဘယ်သူမှ မနိုင်နိုင်တဲ့အရာတစ်ခုပဲ။ တစ္ဆေတမန်တော်တစ်ယောက်တောင် မနိုင်ဘူး။ ဒီလို လမ်းပျောက်သွားတာက ပုံမှန်ပဲ။"

သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် ဤအသေးအဖွဲနောက်ဆုတ်မှုကြောင့် မတုန်လှုပ်ပေ။

တစ္ဆေပန်းချီကားကို အက်စ်အဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်အဖြစ် တံဆိပ်ကပ်ထားလျှင်ပင်။

"ငါတို့ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ။ တစ္ဆေနယ်မြေထဲမှာ တစ္ဆေပန်းချီကားကို ရှာဖွေတွေ့ရှိဖို့က အရမ်းခက်ခဲတယ်။ ငါ ဒီကိစ္စကို သုတေသနလုပ်ဖူးတယ်။ ဖြစ်နိုင်တာက တစ္ဆေပန်းချီကားကို ရှာမယ့်အစား ငါတို့က တကယ့်တစ္ဆေတစ်ကောင်နဲ့ ကြုံတွေ့ရနိုင်တယ်။"

သူ၏နောက်မှ အဖော်ပြုလာသော ဝန်ထမ်းနှစ်ဦးသည်လည်း အနည်းငယ် မူမမှန်ပုံရပြီး သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဤနေရာတွင် သေဆုံးရန် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်နေကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် သာမန်လူများဖြစ်ပြီး တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် ကြုံတွေ့ခြင်းသည် သေချာပေါက် သေဆုံးခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

"ဘာလို့ အလျင်လိုနေရတာလဲ။ ငါ အရင်က ပြောခဲ့သလိုပဲ တစ္ဆေပန်းချီကားရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေက လက်တွေ့ဘဝကို လုံးဝ မလွှမ်းမိုးသေးဘူး။ အဲ့ဒီလိုသာဆိုရင် ကိုင်တွယ်ရတာ အများကြီး ပိုလွယ်တယ်။ ဒါ့အပြင် တစ္ဆေပန်းချီကားက ပန်းချီကားတစ်ချပ်ပဲ ဖြစ်တဲ့အတွက် လွတ်လပ်စွာ လှည့်လည်သွားလာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား။ ဒါက တစ္ဆေနယ်မြေကို သုံးပြီး ပုန်းအောင်းနေတာပဲ။ ငါတို့သာ သေချာရှာဖွေရင် ရှာတွေ့နိုင်သေးတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ လမ်းပျောက်နေနှင့်ပြီလေ။ အရင်အဆောင်ရဲ့ နေရာကို လုံးဝ မဆုံးဖြတ်နိုင်တော့ဘူး။"

ယန်ကျန့် စကားမပြောပေ။ အချို့အရာများသည် သာမန်လူတစ်ဦးဖြစ်သော ဝမ်ချွမ်ကို ရှင်းပြရန် ခက်ခဲသည်။ ယင်းအစား သူသည် အဆောင်တံခါးနံပါတ်ပြားကို မော့ကြည့်ပြီး ၎င်းကို တိုက်ရိုက် ဆွဲချရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။

အဆောင်တံခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော နံပါတ်ပြားသည် သူ၏တစ္ဆေလက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်သည်နှင့် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

အရောင်အလွှာတစ်လွှာ ကွာကျသွားသကဲ့သို့ မူလက '၅၀၃' ဟု ဖတ်ရသော နံပါတ်ပြားသည် '၆၀၃' သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားသည်။

"၆၀၃ လား။ ဒါက ခြောက်ထပ်ပဲ။ ပဉ္စမထပ်မဟုတ်ဘူး။ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ငါတို့ အစောပိုင်းက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သေချာခဲ့တာကို…" ဝမ်ချွမ် ရုတ်တရက် သူ၏မျက်လုံးများ ကျယ်သွားသည်။

"စုန့်ယွိကျားက စတုတ္ထထပ်ကနေ ခုန်ချခဲ့တာမဟုတ်ဘူး။ သူမက ပဉ္စမထပ်ကနေ ခုန်ချခဲ့တာ။ ငါတို့ ခုနက ရှိနေခဲ့တဲ့အထပ်က ပဉ္စမထပ်ပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ တတိယထပ်က သက်ရောက်မှုမရှိခဲ့ဘူး။ မင်းသာ တစ်ထပ်တက်သွားရင် အဲ့ဒါက စတုတ္ထထပ်ပဲ။ အဲ့ဒါကို မှားတွက်လို့မဖြစ်နိုင်ဘူး။ တစ္ဆေနယ်မြေနဲ့တောင် မဖြစ်သင့်ဘူး။" ဝမ်ချွမ်က ပြောသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ မင်းကိုယ်တိုင် အတည်ပြုခဲ့တာပဲ။"

"ငါတို့ အထပ်ကို မှားမတွက်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက ငါတို့ လမ်းမှားမယူခဲ့ဘူးလို့ မဆိုလိုဘူး။ ငါသာ မမှားရင် ပဉ္စမထပ်နဲ့ စတုတ္ထထပ်က ထပ်ဆင့်နေတယ်။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"တကယ့်စတုတ္ထထပ်နဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေထဲက ပဉ္စမထပ်က နေရာတွေ လဲလှယ်သွားပြီ။ မင်းက စတုတ္ထထပ် ဒါမှမဟုတ် ပဉ္စမထပ်မှာ ရှိနေလားဆိုတာတောင် မပြောနိုင်ဘူး။ ဒါက ငါ အရင်က ကစားခဲ့ဖူးတဲ့ လှည့်ကွက်တစ်ခုပဲ။ အထပ်နှစ်ထပ်တင် မဟုတ်ဘူး—ငါက အထပ်ငါးထပ်ကို အတူတူ ထပ်ဆင့်နိုင်တယ်။ ပြီးတော့ သူတို့က တစ်ခုနဲ့တစ်ခု သက်ရောက်မှုရှိမှာမဟုတ်ဘူး။"

အလွှာငါးလွှာရှိသော တစ္ဆေနယ်မြေကို အသက်သွင်းခြင်းဖြင့် ယန်ကျန့်သည် လက်တွေ့ဘဝကို လိမ်လည်လှည့်ဖြားနိုင်စွမ်းရှိပြီး အထပ်ငါးထပ်ကို တစ်ခုနှင့်တစ်ခု နှောင့်ယှက်ခြင်းမရှိဘဲ အပေါ်တွင် ထပ်ဆင့်နိုင်သည်။

ဝမ်ချွမ်သည် စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။

ဤသို့သော ထူးဆန်းသည့် အခြေအနေသည် မည်သူ့မဆို၏ကမ္ဘာ့အမြင်ကိုမဆို ချိုးဖျက်ရန် လုံလောက်ပြီး သာမန်လူ့ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုဖြင့် ၎င်းသည် ရိုးရှင်းစွာ နားမလည်နိုင်ပေ။ ယန်ကျန့်ကဲ့သို့သောသူတစ်ဦးသာလျှင် ၎င်းကို တစ်ခဏအတွင်း နားလည်နိုင်ပြီး နောက်ကွယ်မှ အကြောင်းရင်းများကို သိရှိနိုင်သည်။