ပေါ်ပေါက်လာသော ပုံရိပ်

ယန်ကျန့်သည် ပေါ့ဆခြင်းမဟုတ်ဘဲ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

'တစ္ဆေပန်းချီကား' ၏ လွှမ်းမိုးမှု သိပ်မကြီးမားသေးခင်မှာ အခြေအနေကို အမြန်ဆုံး ဖြေရှင်းခြင်းက ပိုဘေးကင်းလိမ့်မည်ဟု သူ တွေးခဲ့သည်။

သို့သော် ဤအလျင်စလိုပြုလုပ်မှုသည် သူတို့ ယခုလေးတင် စစ်ဆေးခဲ့သော အထပ်၏ အသေးစိတ်ကို လျစ်လျူရှုမိစေပြီး သူသည် 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ၏ တစ္ဆေနယ်မြေ၏ လှည့်စားခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ လှည့်စားမှုသည် သေစေနိုင်လောက်ခြင်း မရှိသော်လည်း မလိုလားအပ်သော အကျိုးဆက်များစွာကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

"ငါတို့ အထပ်မှားရောက်နေမှတော့ စတုတ္ထထပ်ကို ချက်ချင်း ပြန်သွားသင့်တယ် မဟုတ်လား။" ဝမ်ချွမ်က ပြောသည်။

"ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ အဲ့ဒါက မှန်ကန်တဲ့ယူဆချက်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေက ပဉ္စမထပ်ကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့မှတော့ ငါတို့ကို အဲ့ဒီအဆင့်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဝင်ရောက်ခွင့်ပေးမှာ သေချာပေါက် မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ရှိခဲ့တဲ့နေရာကို ပြန်ရောက်ဖို့က ထင်သလောက် ရိုးရှင်းမှာမဟုတ်ဘူး။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ လှည့်ထွက်သွားသည်။

ဤအထပ်တွင် နေခြင်းသည် အချိန်ဖြုန်းခြင်းသာဖြစ်ပြီး 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ၏ လွှမ်းမိုးမှုသည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပိုအားကောင်းလာမည်လောကိုမူ သူ မသေချာပေ။ သူတို့ လှေကားအဝင်ပေါက်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ အောက်သို့ဆင်းသော လှေကားများသည် ထူးဆန်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်၊ ၎င်းတို့ ဘယ်သောအခါမှ မတည်ဆောက်ခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ချောမွေ့သော ဘိလပ်မြေမျက်နှာပြင်တစ်ခုသာ ကျန်ရှိနေသည်။ သို့သော် နောက်တစ်ထပ်သို့ တက်သော လှေကားများမှာမူ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအဆောင် အဆောက်အအုံသည် စုစုပေါင်း ခြောက်ထပ်သာ ရှိပြီး အပေါ်တွင် ခေါင်မိုးရှိသည်။

ထို့ကြောင့် ဤအပေါ်သို့ ဦးတည်သော လှေကားများသည် အမှန်တကယ် မည်သည့်နေရာသို့ သွားနိုင်သည်ကို မည်သူမျှ မသိပေ။ ယခင်က အမှောင်ထုထဲသို့ ဆင်းသက်သွားသော လှေကားများကဲ့သို့ပင်ဖြစ်သည်။

"အောက်ဆင်းတဲ့လှေကားတွေ ပျောက်သွားပြီလား။"

ဝမ်ချွမ် ထိတ်လန့်သွားပြီး ချက်ချင်း "ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ခြောက်ထပ်ကနေ တွယ်ဆင်းလို့ရတယ်။ ငါ့ဆီမှာ ကြိုးတစ်ချောင်းပါတယ်။ အဲ့ဒါက အထူးပြုလုပ်ထားတာ။ ဒါကြောင့် လမ်းတစ်ဝက်မှာ ပြတ်ကျသွားမှာကို စိတ်ပူစရာမလိုဘူး။"

စကားပြောပြီးနောက် သူသည် အဖော်ပြုလာသော အလုပ်သမားနှစ်ဦးကို သူတို့၏ကျောပိုးအိတ်များမှ ရွှေဝါရောင်တောင်တက်ကြိုးတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူစေခဲ့သည်။

"မလိုပါဘူး။ ငါ ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်လိုက်မယ်။ ငါ စွမ်းအင်နည်းနည်း ချွေတာဖို့ စဉ်းစားနေခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အခု မလိုအပ်တော့ဘူးထင်တယ်။ ငါသာ ရိုးရှင်းတဲ့'တစ္ဆေပန်းချီကား' တစ်ချပ်ကိုတောင် မကိုင်တွယ်နိုင်ရင် တာချန်းမြို့အတွက် တာဝန်ရှိသူအဖြစ် ငါ့အခန်းကဏ္ဍက မထိုက်တန်တော့ဘူး။" ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်မှုအနည်းငယ် ရှိနေသည်။

သူ စကားဆုံးသည်နှင့် သူ၏နောက်မှ ခေါင်းပြတ်အရိပ်သည် အမှောင်ထု၏ စုစည်းမှုတစ်ခုနှင့်တူပြီး တဖြည်းဖြည်း မြေကြီးထဲသို့ စိမ့်ဝင်စပြုလာသည်။

တစ္ဆေနယ်မြေများသည် လက်တွေ့ဘဝမှ အရာများကို သက်ရောက်မှုရှိနိုင်သော်လည်း အခြားတစ္ဆေများကိုမူ မသက်ရောက်နိုင်ပေ။

မကြာမီ။

ယန်ကျန့်၏ ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ် ဖုံးလွှမ်းထားသော ဧရိယာသည် ပြိုကျစပြုလာပြီး အပေါက်တစ်ခု ဖွဲ့စည်းသွားသည်။ ထိုနေရာမှ ကွန်ကရစ်နှင့် သံချောင်းများသည် အတင်းအဓမ္မ ဖြိုဖျက်ခံလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်သည် လိမ်ကောက်သွားပြီး နောက်တစ်ထပ်သို့ ဆင်းသက်သော အနက်ရောင်လှေကားတစ်ခု ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။

"သွားကြစို့။"

ယန်ကျန့်သည် ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော လှေကားပေါ်သို့ ခြေချပြီး ဦးစွာ ဆင်းသက်သွားသည်။

ထိုသို့သော ထူးဆန်းသည့် မြင်ကွင်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ကြုံရသောအခါ ဝမ်ချွမ်သည် ကြွင်းကျန်နေသော ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားနေရဆဲဖြစ်သော်လည်း အဖော်ပြုလာသော အလုပ်သမားနှစ်ဦးကို လိုက်ပါရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

သာမန်လူများ ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်ပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သောအခါ အလွန်မသက်မသာဖြစ်သည်ဟု ခံစားရသည်။

မကောင်းဆိုးဝါးဆန်ပြီး အေးစက်သော သတ္တဝါတစ်ခုက သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များကို ကျူးကျော် ဝင်ရောက်နေသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ခြေထောက်များသည် သိသိသာသာ ကောင်းစွာ မတုံ့ပြန်ပေ။ ဤအေးစက်သော သတ္တဝါ၏ ကျူးကျော်မှုကို လိုက်နာပါက နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်ချွမ်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ် အပေါ် ထိန်းချုပ်မှု ဆုံးရှုံးသွားပြီး ထူးဆန်းသော သတ္တဝါတစ်ခုက ထိန်းချုပ်ထားသော ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်သည် ယန်ကျန့်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည်။ ၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို အစားထိုးရန် ပင်ကိုယ်အသိစိတ် ရှိနေလျှင်ပင် ယန်ကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ် ပုပ်သိုးမသွားသရွေ့ ၎င်း ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားနိုင်ခြေမှာ မရှိပေ။

အချိန်အနည်းငယ် ဖြုန်းတီးခဲ့သော်လည်း။

သူတို့သည် စတုတ္ထထပ်သို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။

ဟုတ်သည်။ အမှားအယွင်းမရှိပေ။ အနီးအနားမှ အဆောင်နံပါတ်ပြားများတွင် ၄၀၁၊ ၄၀၂… စသည်ဖြင့် ရေးသားထားပြီး ပဉ္စမထပ်အခန်းများအတွက် နံပါတ်ပြားများ မရှိပေ။

ထိုအထပ်သည် လုံးဝ ဖုံးကွယ်ခံထားရသည်။

"စတုတ္ထထပ်ကို ပြန်ရောက်လာပြီလား။ ပဉ္စမထပ်က တကယ်ပဲ ပျောက်သွားပြီ။ မင်းပြောခဲ့သလိုပဲ။"

ဝမ်ချွမ်က သူ၏လက်သီးများကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း နက်ရှိုင်းသော အားမတန်မှု ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားနေရသည်။

အကယ်၍ ယန်ကျန့်သာ မရှိခဲ့ပါက ဝင်ရောက်လာခဲ့သော သူတို့အနည်းငယ်သည် ဤနေရာတွင် ပိတ်မိသေဆုံးသွားမည်ဖြစ်ပြီး 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ကို အောင်မြင်စွာ ကိုင်တွယ်ရန် နည်းလမ်းမရှိပေ။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူသည် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းမရှိပေ။

တစ္ဆေများကို ကျွမ်းကျင်သူများက ကိုင်တွယ်ရမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ကူညီရန်၊ ဤနေရာတွင် ပိတ်မိနေသော ကျောင်းသားများကို ကယ်ဆယ်ရန်နှင့် 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ကို ပြန်လည်ရယူရန်အတွက်သာ ရောက်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် နံပါတ်ပြားတစ်ခုကို ဆွဲချလိုက်သည်။ တစ္ဆေလက်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် နံပါတ်များသည် မပြောင်းလဲပေ။ သူတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် စတုတ္ထထပ်တွင် ရှိနေကြောင်း သံသယဖြစ်စရာမရှိ သက်သေပြနေသည်။

"တစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခု ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းကောင်းဖုံးကွယ်ထားပါစေ လက်တွေ့ဘဝနဲ့ ချိတ်ဆက်တဲ့အချက်တစ်ခု အမြဲရှိတယ်။ ဒီအချက်က တစ္ဆေကိုယ်တိုင် ဒါမှမဟုတ် အထူး အရာဝတ္ထုတစ်ခုခု ဖြစ်နိုင်တယ်။ ငါတို့ အဲ့ဒီအချက်ကို ရှာဖို့လိုတယ်။ ငါတို့ပတ်ဝန်းကျင်ကို အာရုံစိုက်ပြီး နေရာနဲ့မလိုက်ဖက်တဲ့အရာတစ်ခုခု ရှိ၊ မရှိ ကြည့်ပါ။ 'တစ္ဆေပန်းချီကား' က လူသားတွေရဲ့ လိုက်လျောညီထွေမှုနဲ့ ပြောင်းလဲမှုမရှိတဲ့အတွက် ရှာရခက်မှာမဟုတ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်က သူ၏အကြည့် လှုပ်ခတ်သွားရင်း အရေးကြီးသည့် သတင်းအချက်အလက်တစ်စောင်ကို ဝမ်ချွမ်အား မျှဝေလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ တစ္ဆေနယ်မြေများအပေါ် သူ၏နားလည်မှုဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ္ဆေများသည် အချို့သော တူညီသည့် လက္ခဏာများကို မျှဝေပါက သူ၏နားလည်မှုသည် မှန်ကန်သင့်သည်။

သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေကဲ့သို့ပင် မည်မျှအလွှာများ သို့မဟုတ် မည်မျှ အမြင်မှားမှုများ ရှိနေပါစေ တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ အမှန်တကယ်နှင့် မပြောင်းလဲနိုင်ပေ—သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေ၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သော တစ္ဆေမျက်လုံး။

"ငါတို့အနည်းငယ်က ဟိုဘက်က အဆောင်ခန်းတွေကို ရှာဖွေပြီး မစ္စတာယန်က ဒီဘက်ကို ရှာဖွေရင်ကော။ ခွဲထွက်တာက အကြံကောင်းမဟုတ်ပေမယ့် ဒီနည်းနဲ့ ပိုထိရောက်တယ်။ ဒါ့အပြင် ဒီအထပ်က သိပ်မကြီးဘူး။ စင်္ကြံအဆုံးအထိ မြင်နိုင်တယ်။ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင် မစ္စတာယန် တုံ့ပြန်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်ယုံကြည်တယ်။"

"ကောင်းပြီ။"

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ငါက အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင် ခုခံနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဝမ်ချွမ်ကတော့ မခုခံနိုင်ဘူး။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဝမ်ချွမ်က သူကိုယ်တိုင် စွန့်စားမှုတစ်ခု ယူနေခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် တစ်စုံတစ်ယောက်တွင် ဤသို့သော သတ္တိမျိုးမရှိပါက ဤအလုပ်ကို လုပ်ရန် ဖြစ်နိုင်ဖွယ်မရှိပေ။

ဆွေးနွေးပြီးနောက် လေးဦးသား ခွဲထွက်ပြီး လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။

ဝမ်ချွမ်သည် ဝန်ထမ်းနှစ်ဦးနှင့်အတူ နံရံကို ထိရင်း ရွေ့လျားစပြုလာသည်။ သူတို့၏လက်များပေါ်မှ လက်အိတ်များသည် ရွှေဖြင့် အထူးပြုလုပ်ထားပြီး လွှမ်းမိုးမှု မခံရပေ။ ဤသည်မှာ သူတို့ နံရံများကို ထိသည့်အခါ ၎င်းတို့သည် အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း အာမခံသည်၊ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ဝှက်ထားသော အဆောင်များကို လွဲချော်မည်မဟုတ်ဘဲ ရှုပ်ထွေးမှုတွင် လမ်းမပျောက်ရန်လည်း သေချာစေနိုင်သည်။

ယန်ကျန့်က ၎င်းကို လှမ်းကြည့်ပြီး ဤနည်းလမ်းကို တော်တော် သဘောကျသွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သာမန်လူများအတွက် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို ကိုင်တွယ်သည့် ဤနည်းလမ်းသည် သင်ယူထိုက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် သင်ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူလည်း နံရံကို ထိရင်း ရှေ့သို့ ရွေ့လျားစပြုလာသည်။ သူသည် လက်အိတ်များ ဝတ်ဆင်ရန် မလိုအပ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏လက်တစ်ဖက်သည် တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နှင့်ပြီးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူသည် တကယ့်မူမမှန်မှုများကို ထိတွေ့နိုင်ပြီး အခြားသူများ မမြင်နိုင်သော တစ္ဆေများကိုပင် ဆုပ်ကိုင်နိုင်သည်။

ဘုန်း!

သူ ပထမအဆောင်၏ တံခါးကို ဖြတ်သန်းသွားစဉ်တွင် သူ ၎င်းကို ကန်ဖွင့်လိုက်ပြီး ကြည့်ရှုရန် ဝင်သွားကာ ထို့နောက် ထွက်လာသည်။

သူသည် ပဉ္စမထပ်သို့ သွားသော လမ်းကြောင်းကိုလည်း မတွေ့ရှိသလို ကျန်ရှိနေသော ကျောင်းသားများကိုလည်း မတွေ့ရှိပေ။

နောက်တစ်ဆောင်သို့ ဆက်လက်သွားသည်။

ယန်ကျန့်သည် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသော်လည်း သူသည် လုံးဝ စိတ်မရှည်ခြင်းမရှိပေ။ ဤသည်မှာ ကိုးကြိမ်သေဆုံးရမည့် အခြေအနေမဟုတ်ဘဲ သာမန်သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သောကြောင့် အလျင်စလိုလုပ်ရန် မလိုအပ်ပေ။

ဝမ်ချွမ်၏ ဘက်တွင်မူ လူသုံးဦး ရှိသော်လည်း သူတို့သည် များစွာ နှေးကွေးသည်။ သူတို့သည် စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး ယန်ကျန့်၏ ယုံကြည်မှုမရှိသောကြောင့် အလွန်အမင်း သတိထားနေကြသည်။

သို့သော် သူတို့ ပဉ္စမထပ်သို့ သွားသော လမ်းကြောင်းကို ရှာဖွေနေစဉ်တွင်။

စတုတ္ထထပ်မှ လှေကားအဝင်ပေါက်တွင် ယခင်က အမှောင်မိုက်ဆုံးနေရာသို့ ဦးတည်နေပုံရသော လှေကားထစ်များမှ ယခုအခါ သိမ်မွေ့သော ခြေသံများ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

ဤခြေသံများသည် အနည်းငယ် ပေါ့ပါးပြီး အလောင်းကောင်၏ လေးလံသော ခြေလှမ်းများနှင့် မတူသလို ဖိနပ်များက ပုံမှန်ပြုလုပ်လေ့ရှိသော ပြတ်သားသည့် အသံလည်း မရှိပေ။

၎င်းတို့သည် မြေပြင်ကို ထိနေသော မှိန်ဖျော့သော ပွတ်တိုက်သံနှင့် ပိုတူသည်။

ထိုအချိန်တွင် လှေကားများ၏ နက်ရှိုင်းမှုမှ ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်တက်လာပြီး စတုတ္ထထပ်သို့ ဦးတည်လာသည်။

ပုံရိပ်သည် ဝါးခြင်းမှ ရှင်းလင်းခြင်းသို့ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် မကြာမီ အနီရောင်ဝတ်ဆင်ထားပုံရသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မြင်နိုင်သည်၊ ဖြူဖျော့သော လက်တစ်စုံကို ဖော်ပြနေပြီး ကြွေထည်ကဲ့သို့ ချောမွေ့သည်။

သို့သော် အနီးကပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ အမျိုးသမီးတွင် အောက်၌ ခြေထောက်များ မရှိကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်သည်။

မသဲမကွဲသော ခြေထောက်ပုံသဏ္ဌာန်များသာ ရှိပြီး သဘာဝမကျသော အရောင်အဆင်းဖြင့် … ရေးဆွဲထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ထို့အပြင် အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာနှင့် ဆံပင်မှာ ဝါးနေသည်။ သာမန်လူတစ်ဦးအတွက်မူ အလွန်အမင်း မျက်စိမှုန်သူတစ်ဦးက အခြားတစ်ယောက်ကို ကြည့်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ထင်ရပေလိမ့်မည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်ပေ။

ထိုလက်များသာလျှင် ထူးထူးခြားခြား သက်ဝင်ပြီး မျက်စိကျစရာဖြစ်သည်၊ ၎င်းတို့သည် ဝါးနေသော ဆီဆေးပန်းချီကားပုံစံမဟုတ်ဘဲ တကယ့်၊ သွေးနှင့်အသားဖြင့် ပြည့်စုံသော တည်ရှိမှုတစ်ခုနှင့် ပိုတူသည်။

ခြေသံများ ဤမျှ သိမ်မွေ့သည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ—နောက်ဆုံးတွင် ရေးဆွဲထားသော ခြေထောက်များ၏ ခြေသံများ မည်မျှ ကျယ်လောင်နိုင်မည်နည်း။

သူမ လွင့်မျောနေသော ပုံစံသည် သူမအား ယန်ကျန့်နှင့် ဝမ်ချွမ် ခွဲထွက်ခဲ့သော လမ်းခွဲသို့ မည်သူမျှ မသိလိုက်ဘဲ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။

ယန်ကျန့်နှင့် ဝမ်ချွမ်၏ အုပ်စုသည် သတိမပြုမိသော်လည်း အောက်ထပ်မှ လူအချို့မူ သတိပြုမိသည်။

"အဲ့ဒီမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်နေတာလား။"

အကင်းပါးသော ဝန်ထမ်းတစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် သူ၏မျက်လုံးများ ကျယ်သွားပြီး စတုတ္ထထပ်မှ စင်္ကြံကို ညွှန်ပြကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အခြားသူများလည်း မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ချက်ချင်းပင် လူတိုင်းသည် သူတို့၏ဦးရေပြားများတွင် ထုံကျင်သည့် ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုပုံရိပ် စင်္ကြံဘေးတွင် တောင့်တင်းစွာ ရပ်နေပုံ၊ ၎င်း၏ဝါးနေသော အသွင်အပြင်နှင့် နေရာနှင့်မလိုက်ဖက်သော ဝတ်စားဆင်ယင်မှု။

ပထမတစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ဤသည်မှာ အဆောက်အအုံတွင် ကျန်ရှိနေသော ကျောင်းသားတစ်ဦး သေချာပေါက် မဟုတ်ကြောင်း ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။

တစ္ဆေတစ်ကောင်လား။

နောက်နေတာလား။ တစ္ဆေတစ်ကောင်က ဒီလို ရဲတင်းစွာ ရပ်နေနိုင်လို့လား။

"အမြန်လုပ်။ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝမ်နဲ့ မစ္စတာယန်ကို အကြောင်းကြားလိုက်။"

သို့သော် တစ္ဆေသည် ကြာရှည်စွာ မနေပေ၊ ၎င်းသည် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်ပြီးနောက် တစ်ဖက်သို့ ရွေ့လျားသွားပုံရသည်။

ပုံရိပ်သည် မကြာမီ အနီးအနားမှ နံရံဖြင့် ဖုံးကွယ်သွားပြီး လေ့လာသူ၏ မြင်ကွင်းမှ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။