ပန်းချီကားထဲမှ လူ

"အား!"

ယန်ကျန့်သည် အဆောင်တံခါးတစ်ချပ်ကို ကန်ဖွင့်လိုက်ရာ အတွင်းမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ စူးရှသော အော်သံ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤအထပ်တွင် ကျန်ရှိနေပြီး မထွက်ခွာသေးသော ကျောင်းသူနှစ်ဦး ရှိနေသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူတို့သည် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်ကာ အဝေးဆုံးကုတင်တွင် အတူတကွ ပူးကပ်တုန်လှုပ်နေကြသည်။

"တစ်ယောက်ယောက် ရှိနေတာလား။"

သူ အနည်းငယ် မှင်သက်သွားသည်။ ဝမ်ချွမ်သည် မှားယွင်းစွာ မတွက်ချက်ခဲ့ပုံရသည်။ အဆောက်အအုံမှ အချိန်မီ မထွက်ခွာနိုင်ခဲ့သော ကျောင်းသားများ အမှန်တကယ် ရှိနေသည်။

သို့သော် ထိုမိန်းကလေးနှစ်ဦး၏ မျက်နှာအမူအရာအရ သူတို့သည် အဆောင်အဆောက်အအုံတွင် ဖြစ်ပျက်နေသော ဖြစ်ရပ်များကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိနေကြသည်။ ဒါက ကောင်းသည်။ ၎င်းသည် ယန်ကျန့် ရှင်းပြရန် အချိန်ဖြုန်းစရာမလိုတော့ဟု ဆိုလိုသည်။

"ဒီအထပ်မှာ အခု တစ္ဆေခြောက်နေတယ်။ ငါ ဒါကို ကိုင်တွယ်နေတယ်။ ဒီမှာနေပြီး လျှောက်မသွားနဲ့။" ယန်ကျန့်က ပြောပြီးနောက် လှည့်ထွက်ကာ နောက်တစ်ခန်းကို စစ်ဆေးရန် ထွက်ခွာသွားသည်။

"စောင့်ဦး။ စောင့်ဦး။ ငါတို့ကို မင်းနဲ့အတူ ခေါ်သွားပါ။" မိန်းကလေးတစ်ဦးက တွန့်ဆုတ်ပြီးနောက် မျက်ရည်စက်လက်ဖြင့် အလျင်အမြန် တောင်းပန်လိုက်သည်။

"ငါ ဒီမှာ မနေချင်ဘူး။"

သူမသည် ယန်ကျန့် ဘယ်သူဖြစ်သည်ကို မဂရုစိုက်တော့ပေ။ သူမ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာနိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံးဖြစ်သည်။

"တစ္ဆေက ဒီအထပ်မှာပဲ ရှိနိုင်တယ်။ မင်း ငါ့နောက်လိုက်ချင်တာ သေချာလို့လား။"

ယန်ကျန့်က တင်းမာသော မျက်နှာထားဖြင့် "မင်း ငါနဲ့အတူဆိုရင် ပိုမြန်မြန်တောင် သေသွားနိုင်တယ်။ မင်း တကယ်ပဲ လိုက်လာချင်ရင် ငါ ကန့်ကွက်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အန္တရာယ်ကြုံရင် မင်းကို ကယ်တင်မယ်လို့တော့ မမျှော်လင့်နဲ့။ မင်းတို့ အရင်က အခြေအနေတချို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်ပြီး ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာကို နားလည်မှုအချို့ ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်။"

မိန်းကလေးသည် ချက်ချင်း ကြောက်ရွံ့တကြားဖြင့် တွန့်ဆုတ်သွားသည်။

"ဘုန်း!"

ထပ်မံ၍ စကားမပြောဘဲ ယန်ကျန့်သည် တံခါးကို ပိတ်ပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

သူသည် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးနှစ်ခုကို သူနှင့်အတူ ခေါ်ဆောင်သွားရန် စိတ်မပါပေ။ သာမန်လူများအတွက် အဆောင်တွင် ပုန်းအောင်းပြီး အိပ်နေခြင်းသည် အမှန်တကယ် ပိုဘေးကင်းသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ငြိမ်သက်စွာနှင့် ပုန်းကွယ်နေခြင်းသည် တစ္ဆေ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခြေ နည်းပါးစေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် တစ္ဆေဆရာအားလုံး၏ မျှဝေထားသော အတွေ့အကြုံများအရ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သတ်ဖြတ်သော တစ္ဆေများသည် အတော်အတန် ရှားပါးသည်။

ယန်ကျန့်သည် မြောင်ရှောင်ရှန်း ယခင်က ရှိနေခဲ့သော အဆောင်ကို ဆက်လက်ရှာဖွေနေသည်။

ပဉ္စမထပ်မှ အဆောင်သည် တစ္ဆေသရဲဆန်သော ပန်းချီကားတစ်ချပ်ဖြင့် ဝှက်ထားရမည်မှာ သူ သေချာသည်။ ယခုအခါ သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးသည် အသုံးမဝင်တော့သောကြောင့် သူသည် တစ္ဆေပန်းချီကားအတွင်းမှ တစ္ဆေနယ်မြေကို မကျူးကျော်နိုင်ပေ။ သူသည် အရှင်းလင်းဆုံး နည်းလမ်းများကို အသုံးပြု၍သာ ရှာဖွေနိုင်သည်။ သူသာ သတိထားပြီး ဘာမှမလွဲချော်ခဲ့ပါက သူ ၎င်းကို ရှာတွေ့သင့်သည်။

သူ တာဝန်သိစွာ ဆက်လက်ရှာဖွေနေစဉ်တွင် ယန်ကျန့် မသိခဲ့သည်မှာ သူသည် စတုတ္ထထပ်တွင် မသက်ဆိုင်ဘဲ လေထဲမှ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သော အဆောင်နှင့် တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာနေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ သူသာ ဆက်သွားပါက သူသည် ထိုထူးခြားသော အခန်းနှင့် မလွဲမသွေ ကြုံတွေ့ရပေလိမ့်မည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် စင်္ကြံ၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် ဝမ်ချွမ်နှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်နှစ်ဦးသည်လည်း အဆောင်တစ်ခန်းချင်းစီကို လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေနေကြသည်။

"တပ်မှူးဝမ်၊ ကျန်ရှိနေတဲ့ ကျောင်းသူတစ်ယောက် ရှိနေတယ်။"

လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦးက အခန်းတစ်ခန်းသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် ချက်ချင်း သတင်းပို့သည်။

"လူအရေအတွက်နဲ့ အခန်းနံပါတ်ကို မှတ်သားထားလိုက်။ သူမကို အဲ့ဒီမှာ ထားခဲ့လိုက်။ ပြီးတော့ လျှောက်မသွားဖို့ သူ့ကို ပြောလိုက်။ အပြင်မှာ အန္တရာယ်များတယ်။" ဝမ်ချွမ်က ချက်ချင်း ပြောသည်။

"နောက်ပြန်သွားတဲ့လမ်း ပျောက်သွားပြီ။ သူတို့ကို ငါတို့နဲ့အတူ ထားတာက ပိုစွန့်စားရတယ်။ ယန်ကျန့် ဒီကအခြေအနေကို ဖြေရှင်းပြီးသွားမှ သူတို့ကို ကိုင်တွယ်ကြမယ်။ မှတ်ထား။ ငါတို့ရဲ့လက်ရှိတာဝန်က တစ္ဆေပန်းချီကားကို ရှာဖွေဖို့ပဲ။ အာရုံမပျံ့လွင့်နဲ့။"

"ဟုတ်ကဲ့ တပ်မှူးဝမ်။ ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။"

လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်သည် မိန်းကလေးကို လျင်မြန်စွာ နှစ်သိမ့်ရန် စတင်ပြီး သူမအား မလှုပ်မယှက်ဘဲ ထိုနေရာတွင် နေရန်နှင့် သူတို့ ပြန်လာကယ်ဆယ်သည်ကို စောင့်ဆိုင်းရန် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း တစ်ခုခု တွေ့သေးလား။"

အခန်းတစ်ခန်းကို သတိထား၍ ရှာဖွေပြီးသော နောက်ထပ်လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦးက "အခုထိ ဘာတွေ့ရှိမှုမှ မရှိသေးဘူး။"

ဝမ်ချွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ရှာဖွေမှုကို နီးပါး ပြီးစီးနေပြီဖြစ်ပြီး အချိန်မီ မထွက်ခွာနိုင်ခဲ့သော ကျောင်းသူအနည်းငယ်ကို တွေ့ရှိခြင်းမှလွဲ၍ မည်သည့်မူမမှန်မှုကိုမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။ ကြည့်ရသည်မှာ ပြဿနာသည် ယန်ကျန့်၏ ဘက်တွင် ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး သူသည် ယန်ကျန့် ပြဿနာ၏ အရင်းအမြစ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့မည်ဟု မျှော်လင့်နေသည်။

"နောက်ထပ် အခန်းနှစ်ခန်းပဲ ကျန်တော့တယ်။ သူတို့ကို ရှာဖွေပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ပြန်သတင်းပို့။"

သူတို့သည် စင်္ကြံအဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး နောက်ဆုံးအဆောင်နှစ်ခန်းကို နီးပါး ရှာဖွေပြီးဖြစ်သည်။

အရာရှိတစ်ဦးသည် မိန်းကလေးတစ်ဦးကို နှစ်သိမ့်ပြီး ဆက်လက်ရှာဖွေရန် အဆောင်မှ ထွက်လာသည်နှင့် ရုတ်တရက် သူသည် စင်္ကြံတွင် တစ်ချိန်ချိန်၌ ပေါ်လာခဲ့သော အနီရောင်ဝတ်အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။

သူ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီး သူမသည် အခန်းတစ်ခန်းမှ ပြေးထွက်လာသော ကျောင်းသူတစ်ဦးဟု ထင်ကာ အော်ဟစ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"ကျောင်းသူ။ အပြင်မှာ အန္တရာယ်များ…"

သူ စကားမဆုံးမီ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်လှုပ်သွားပြီးနောက် တောင့်တင်းသွားသည်။ သူ၏မျက်ဆံများ ရုတ်တရက် ကျယ်သွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် အမျိုးသမီး၏ အသွင်အပြင်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူမ၏အသွင်အပြင်များမှာ ဝါးနေပြီး သင်သည် ၎င်းတို့ကို မသဲမကွဲသာ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သည်၊ မြူခိုးဝေနေသော အထင်အမြင်ကို ပေးသည်။ သို့သော် သင် မည်မျှပင် ရှင်းလင်းစွာ မြင်ရန် ကြိုးစားသည်ဖြစ်စေ သင် ဘယ်သောအခါမှ မမြင်နိုင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏မျက်နှာသည် ထိုသို့သော ပုံစံဖြစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူမ ဝတ်ဆင်ထားသော အနီရောင်အဝတ်အစားများသည် ခေတ်မမီတော့သော ဥရောပစတိုင်ဖြစ်ပြီး အမျိုးသမီးကျောင်းသူများ၏ ခေတ်ပေါ်ဝတ်စားဆင်ယင်မှုနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် သတိပြုမိဖွယ်ကောင်းသည်မှာ သူမ၏လက်များပင်ဖြစ်သည်—မည်သည့်သွေးအရောင်မှ ကင်းမဲ့ပြီး ကြွေထည်ကဲ့သို့ ဖြူဖျော့ကာ သိမ်မွေ့သော အဖြူရောင်အလင်းတန်းဖြင့် တောက်ပနေသည်။

တစ္ဆေတစ်ကောင်!

ဤသည်မှာ အရာရှိ၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ထိုစကားလုံး ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာသည်နှင့် ကြောက်ရွံ့မှု ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

နောက်နေတာလား။

ဒါက ဘယ်ကနေ ရုတ်တရက် ရောက်လာတာလဲ။ ဘာလို့ အရင်က ဘာလက္ခဏာမှ မရှိခဲ့တာလဲ။

"တပ်မှူး။ တပ်မှူး။"

အရာရှိ၏ စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုသည် လေ့ကျင့်စဉ်ကကဲ့သို့ မခိုင်မာဘဲ ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားပြီးနောက် သူ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်ဖြင့် ခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

သို့သော် သူ မပြီးခင်မှာပင် ဝမ်ချွမ်သည် သူ၏နောက်တွင် ရှိနေနှင့်ပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ပါးစပ်ကို သူ၏လက်ဖြင့် ခိုင်မြဲစွာ အလျင်အမြန် အုပ်လိုက်သည်။

"တည်ငြိမ်စမ်း မအော်နဲ့"

ဝမ်ချွမ်သည် သူ၏အသံကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာသည် ခါးသီးသောအမူအရာ ပြုလုပ်ကာ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ထိန်းချုပ်မှုမလွတ်သွားစေရန် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို တင်းမာထားသည်။

သာမန်လူများအနေဖြင့် သူတို့သည် တည်ငြိမ်နေရမည်ဖြစ်သည်။ တစ္ဆေများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်သော မည်သည့်လုပ်ဆောင်မှုမဆို သေလမ်းသို့ ဦးတည်သည်၊ ဤအထပ်တွင် ထိပ်တန်းအဆင့် တစ္ဆေဆရာတစ်ဦး ရှိနေလျှင်ပင်။

တစ္ဆေသည် စင်္ကြံတွင် ပေါ်လာသော်လည်း ကြာရှည်စွာ မနေပေ။

အနီရောင်ပုံရိပ်သည် ဝမ်ချွမ်နှင့် သူ၏အဖော်ကို လျစ်လျူရှုပုံရပြီး ယင်းအစား အဆောင်ခန်းတစ်ခန်းသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်သွားသည်။

ထိုအဆောင်ခန်းကို အစောပိုင်းက စစ်ဆေးပြီးဖြစ်ပြီး အတွင်း၌ အမျိုးသမီးကျောင်းသူတစ်ဦး ရှိနေကြောင်း အတည်ပြုထားသည်။

ရှင်းနေသည်မှာ တစ္ဆေ၏ ပေါ်ပေါက်လာမှုသည် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ မဟုတ်ပေ။

အတွင်းမှ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် တစ္ဆေ၏ သတ်ဖြတ်မှုစည်းမျဉ်းများကို အစပျိုးခဲ့ပြီး ထို့ကြောင့် ၎င်း၏ပစ်မှတ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ဝမ်ချွမ်သည် တစ္ဆေ အခန်းထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်သွားသည်ကို အကူအညီမဲ့စွာ ကြည့်နေနိုင်ရုံသာဖြစ်ပြီး မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမှ မပြုလုပ်ရဲပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မည်သည့်ကြိုးပမ်းမှုမဆို အချည်းနှီး ဖြစ်မည်ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"အသက်ပြင်းပြင်းရှူ။ တည်ငြိမ်အောင်နေ။ မင်းရဲ့ပုံမှန်လေ့ကျင့်မှုကို မေ့သွားပြီလား။"

ဝမ်ချွမ်က တိုးတိုးလေး ပြောပြီး သူ၏အဖွဲ့ဖော်၏ စိတ်ခံစားချက်များကို တည်ငြိမ်စေသည်။

အဖွဲ့ဖော်သည် သူ၏စိတ်ကို စုစည်းရန် ဆယ်စက္ကန့်ထက်ပို၍ ယူခဲ့ရပြီးနောက် သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထိုအခါမှသာ ဝမ်ချွမ်သည် သူ၏ပါးစပ်ကို သတိထား၍ လွှတ်လိုက်သည်။

"တပ်မှူး။ ခင်ဗျား အဲ့ဒါကို မြင်လိုက်လား။"

အဖွဲ့ဖော်၏ အသံတွင် တင်းမာသော စိတ်ခံစားမှုတစ်ခု ရှိနေသည်၊ သူ၏လက်ရှိစိတ်အခြေအနေကဲ့သို့ပင် တင်းမာနေပြီး စကားပြောရန် ခက်ခဲနေသည်။

ဝမ်ချွမ်၏ မျက်နှာသည် လေးနက်နေပြီး သူ ပြန်ဖြေသည်။

"ငါ မြင်တယ်။ တစ္ဆေက အဆောင် ၄၀၂ ထဲကို ဝင်သွားတယ်။ ငါတို့ ဒီအရာကို မယှဉ်နိုင်ဘူး။ မစ္စတာယန်ကို အကြောင်းကြားလိုက်။ သူတစ်ယောက်တည်းပဲ ကိုင်တွယ်နိုင်မှာ။ ငါတို့ ဆုတ်ခွာပြီး ဒီကနေ ထွက်သွားဖို့လိုတယ်။ ငါတို့သာ အသတ်ခံရရင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့ ဒီလောက်မြန်မြန် သေမှာမဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒါက မစ္စတာယန်ကို အချိန်နည်းနည်း ပေးလိမ့်မယ်။ ငါတို့မှာ ရှင်သန်ဖို့ အခွင့်အရေးရှိသေးတယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် နှစ်ဦးသား လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာရန် စတင်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် ဤစင်္ကြံ၏ အဆုံးသည် လမ်းဆုံးဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ္ဆေသည် အဆောင် ၄၀၂ မှ ထွက်လာပြီး ဤဘက်သို့ ဦးတည်လာပါက သူတို့သည် မျက်စိမှိတ်ပြီး သေခြင်းကို စောင့်ဆိုင်းရန်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာမရှိပေ။

ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေ စင်္ကြံတွင် ပေါ်ပေါက်နှင့်ပြီဖြစ်ပြီး သူ့ထံမှ မီတာနှစ်ဆယ်ခန့်သာ ဝေးကွာသည်ကို မသိရှိသေးပေ။

သူ ရောက်ရှိလာကတည်းက သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးသည် ငြိမ်သက်နေဆဲဖြစ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးနိုင်စွမ်းကို အနည်းဆုံးသို့ လျှော့ချထားသည်။ အရာအားလုံးကို သူ၏ကိုယ်ပိုင်မျက်စိဖြင့် မြင်ရမည်ဖြစ်သည်၊ တစ္ဆေလက်ရော၊ ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်ပါ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းလေ့လာရာတွင် အထူးကျွမ်းကျင်ခြင်းမရှိပေ။

သူ နံရံကို ဆက်လက်ခံစားရင်း နောက်အဆောင်၏ တံခါးဘောင်ကို ထိလိုက်သောအခါ သူ ရုတ်တရက် သူ၏ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ဤအဆောင်၏ တံခါးဘောင်တွင် တစ်ခုခု မမှန်ပေ။

ထို့နောက် ယန်ကျန့်သည် အဆောင်၏ တံခါး ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်၊ မှားယွင်းမှုအလွှာတစ်ခု ဖိနှိပ်ခံရပြီး တစ္ဆေလက်ဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားစေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သစ်သားအသား၊ ၎င်း၏ဟောင်းနွမ်းသော ပုံဖော်မှုနှင့် သွေးခဲကဲ့သို့သော အနီရောင်ရင့်ရင့်ဆေးတို့သည် အားလုံး ကွာကျနေပြီး ရှေးဟောင်းအငွေ့အသက်တစ်ခုကို ဖော်ပြနေသည်။

၎င်းသည် ဆီဆေးပန်းချီကားတစ်ချပ်၏ ဘောင်နှင့် တူတူ ဖြစ်သည်။

"တွေ့ပြီ။"

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများက ထက်မြက်လာသည်။

အမှန်စင်စစ် သူ၏ခန့်မှန်းချက်မှာ မှန်ကန်သည်၊ တစ္ဆေခြောက်သော ပန်းချီကား၏ အားနည်းချက်မှာ ၎င်းသည် လွယ်လွယ်ကူကူ မရွေ့လျားနိုင်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

အနည်းဆုံးတော့ ၎င်း အပြည့်အဝ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း မရှိသေးခင်မှာပေါ့။

ယန်ကျန့် ဘောင်ကို ဆုပ်ကိုင်သည်နှင့် သူသည် ဖိနှိပ်မှုတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။

ယခုအခါ သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးသည် ဖိနှိပ်ရန် မလိုအပ်တော့သောကြောင့် တစ္ဆေတစ်ကောင်အတွက် နေရာလွတ်တစ်ခု လွတ်မြောက်သွားသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ချုပ်နှောင်မှုမရှိဘဲ ဖိနှိပ်နိုင်သည်။

မူလအဆောင်တံခါးသည် ချက်ချင်း သူ၏အသွင်အပြင်ကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

တံခါးဘောင်သည် ပုံဘောင်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး တံခါးကိုယ်တိုင်မှာမူ ဆီဆေးပန်းချီကားတစ်ချပ် ဖြစ်လာသည်။

ဆီဆေးပန်းချီကားပေါ်တွင် အဆောင်ခန်းတစ်ခု၏ အတွင်းပိုင်းကို ပုံဖော်ထားသည်- ကုတင်တစ်လုံး၊ စာအုပ်များ၊ စားပွဲတစ်လုံး၊ အပြင်အဆင်နှင့် အသေးစိတ်အချို့မှ မြောင်ရှောင်ရှန်း၏ ယခင်အဆောင်ဖြစ်ကြောင်း ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယန်ကျန့်သည် ပန်းချီကားထဲတွင် သူ ယခင်က တွေ့ဆုံဖူးသော ယခင်အမျိုးသမီးအခန်းဖော်တစ်ဦးကိုပင် မြင်တွေ့ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူမသည် ပန်းချီကား၏ ကြွေပြားကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပုံဖော်ခံထားရပြီး သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်၏ အပေါ်ပိုင်းတစ်ဝက်သာ မြင်နိုင်သည်၊ ခြေထောက်များ ပျောက်ဆုံးနေပြီး မလှုပ်မယှက် လဲလျောင်းနေသည်။ ပန်းချီကားတွင် ရေးဆွဲထားသော ဘေးတိုက်ပုံရိပ်မှ ဤအမျိုးသမီးကျောင်းသူ သေဆုံးနေပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်၊ သူမ၏မျက်ဆံများ သူမ၏မျက်နှာအမူအရာများသည် သေဆုံးပြီးနောက် တောင့်တင်းနေပြီး သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် လိမ်ကောက်ပြီး နေရာမှာပင် ခဲနေသည်။

"မဟုတ်ဘူး။ ဒီပန်းချီကားထဲမှာ တစ်ခုခု ပျောက်နေတယ်…"

ယန်ကျန့်သည် ဆီဆေးပန်းချီကားကို စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူသည် တစ္ဆေခြောက်သော ပန်းချီကားကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ဖူးသော်လည်း ယခင်က လူနေရပ်ကွက်မှ ဖြစ်ရပ်တွင် သူ ဆယ်ထပ်မှ အဝေးမှသာ ကြည့်ခဲ့လျှင်ပင် ပန်းချီကား၏ အလယ်ဗဟိုသည် ထင်ရှားစွာ ဗလာနေရာတစ်ခုကို ပြသနေသည်။

ထိုအပိုင်းတွင် ဆေးမရှိဘဲ လူတစ်ဦး၏ ဗလာပုံသဏ္ဌာန်သာ ရှိသည်။

ဤဧရိယာသည် လူတစ်ဦးကို ပုံဖော်သင့်သည်ဟု စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်။

မဟုတ်ဘူး။ ပို၍တိကျစွာပြောရလျှင် ၎င်းသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ပုံဖော်သင့်သည်။

သို့သော် ပန်းချီကားထဲမှ တစ္ဆေသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဗလာနေရာတစ်ခုသာ ချန်ထားခဲ့သည်။

"တစ္ဆေက ပန်းချီကားထဲကနေ ထွက်လျှောက်သွားတာလား။"

စုန့်ယွိကျား၏ ယခင်ဖြစ်ရပ်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် သူမသည် အဆောက်အအုံပေါ်မှ ခုန်ချရန် ကြောက်ရွံ့ခဲ့ရသည်၊ အကယ်၍ တစ္ဆေတစ်ကောင် ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့ပါက သူမသည် တစ္ဆေခြောက်သော ပန်းချီကားမှ ထွက်လျှောက်လာသော တစ်ကောင်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု… တစ္ဆေ ဘယ်မှာလဲ။

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကို တင်းတင်းကြုတ်လိုက်သည်။

ဤအရာအားလုံးသည် အထပ်နှစ်ထပ်ပေါ်တွင်သာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပြီး နှစ်ခုစလုံးကို ရှာဖွေပြီး ဖြစ်သော်လည်း မည်သည့်တစ္ဆေမှ မမြင်တွေ့ခဲ့ရပေ။

သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးသည် မျက်မမြင်ဖြစ်နေသော်လည်း ဤအထိ မမြင်ရန် သေချာပေါက် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် သူ ထပ်မံစဉ်းစားမီ ဝမ်ချွမ်၏ အသံသည် ဂြိုလ်တုတည်နေရာပြဖုန်းမှတစ်ဆင့် ထွက်ပေါ်လာသည်-

"မစ္စတာယန်၊ တစ္ဆေ ပေါ်လာပြီ။ ကျွန်တော့်ဘက်မှာ။ အဆောင် ၄၀၂ ထဲမှာ။"

အသံသည် အလွန်တိုးပြီး တင်းမာမှုနှင့် မသက်မသာဖြစ်မှုကို ဖော်ပြနေသည်။

ယန်ကျန့် လျင်မြန်စွာ လှည့်လိုက်ပြီး သူ၏အကြည့်သည် စင်္ကြံတစ်လျှောက် ဆန့်ကျင်ဘက်ဘက်သို့ လိုက်ပါသွားသည်။

ဝမ်ချွမ်သည် အဝေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေပြီး အနီးအနားမှ အဆောင်တစ်ဆောင်သို့ လက်ဟန်ပြနေသည်၊ တစ္ဆေသည် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသည်ဟု ပြောနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။