အသေးအဖွဲ ဉာဏ်များခြင်း

ယန်ကျန့် အဆောင်မှ ထွက်ခွာပြီး ဘတ်စကတ်ဘောခန်းမသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ယခင်က ဗလာဖြစ်နေသော နေရာသည် ယခုအခါ အုပ်စုငယ်များဖြင့် စုဝေးနေသော ကျောင်းသားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူတို့သည် ထိုနေ့က ဖြစ်ရပ်များကို ဆွေးနွေးနေပုံရပြီး ယခင်က တိတ်ဆိတ်နေသော ဘတ်စကတ်ဘောခန်းမကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဆူညံသွားစေသည်။

သူ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"တခြားကျောင်းသားတွေကို ဒီကိုလာဖို့ ဘာလို့ စီစဉ်ရတာလဲ။"

နောက်ချန်နေရန် တာဝန်ယူထားသော ဝန်ထမ်းတစ်ဦးသည် ယန်ကျန့်ထံသို့ ချက်ချင်း ချဉ်းကပ်လာသည်။

"မစ္စတာယန်၊ ဒီလိုပါ—ဒီကျောင်းသားတွေအားလုံးက 'တစ္ဆေလက်' ပန်းချီကားနဲ့ ပုံစံတစ်မျိုးမျိုးနဲ့ ထိတွေ့ခဲ့ဖူးပါတယ်။ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက် ငါတို့ သူတို့ကို ယာယီ စုစည်းထားတာပါ။ ဒီနည်းနဲ့ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင် စီမံခန့်ခွဲရတာ ပိုလွယ်ပါလိမ့်မယ်။"

"ငါတို့သာ ဒီကျောင်းသားတွေကို လျှောက်ပတ်သွားလာခွင့်ပေးရင် သူတို့က ပိုကြီးမားတဲ့ သက်ရောက်မှုတစ်ခုကို ယူဆောင်လာနိုင်တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့က တခြားဝန်ထမ်းတွေရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကိုလည်း အာမခံရမယ်။"

"ဒါဆို ဘာဖြစ်လဲ။"

ယန်ကျန့်က သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်သည်။

"သူတို့ကို သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု အစပျိုးဖို့ စုစည်းပြီးတော့ အတူတူ သေဆုံးကြမလို့လား။"

ဝန်ထမ်းသည် မှင်သက်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ ရှင်းပြသည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ငါတို့မှာ မစ္စတာယန် ရှိနေတာပဲ။ မစ္စတာယန်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်နဲ့ဆိုရင် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်တဲ့ ဘယ်အခြေအနေကိုမဆို အပြည့်အဝ ကိုင်တွယ်နိုင်မယ်လို့ ငါတို့ ယုံကြည်တယ်။"

"ဒါဆို မင်းဆိုလိုတာက မင်းတို့က ငါ့ကို ရှုပ်ပွနေတာတွေ ရှင်းလင်းခိုင်းချင်တာလား။ ပြီးတော့ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင် ငါက ပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ သေချာပေါက် လာမယ်လို့ မင်းတို့ကို ဘယ်သူပြောလဲ။"

ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ "ဒီအကြံကို ဘယ်သူထုတ်ခဲ့တာလဲ။ သူ့ကို ဒီကို လာခိုင်းလိုက်။"

အလုပ်သမားသည် ယန်ကျန့်၏ သဘောထားကြောင့် တွန့်ဆုတ်သွားသည်။

"ဒီနေ့တာဝန်မပြီးမချင်း ငါက ဒီမှာ တာဝန်ခံပဲ။ မင်းသာ အမိန့်ကို မနာခံရင် မင်းကို ပို့ဆောင်ပေးလိုက်ဖို့ ငါ စိတ်မရှိဘူး။"

"ဟုတ်ကဲ့ မစ္စတာယန်။"

ယန်ကျန့်ထံမှ အေးစက်သော စိုက်ကြည့်မှုနှင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အေးစက်သည့် အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိသောအခါ ထိုအမျိုးသားသည် သူ၏ကျောရိုးထဲတွင် စိမ့်သွားသည်ဟု ခံစားမိသည်။

ယန်ကျန့်သည် ဤနေရာတွင် သတ်ဖြတ်ရဲမည်မှာ သံသယမရှိပေ။

တစ္ဆေဆရာအများစုမှာ ကျိုးကြောင်းမဆီလျော်သော အရူးများ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုအမျိုးသား အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ယန်ကျန့်သည် သူ၏အေးစက်သော အကြည့်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

အမှန်စင်စစ် လူတိုင်းသည် ဝမ်ချွမ်ကဲ့သို့ မဟုတ်ပေ။ အချို့လူများသည် အရည်အချင်းရှိပြီး အချို့မှာမူ အသုံးမကျဘဲ ခိုးဝင်လာသူများသာ ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် အလုပ်များကို မပြီးမြောက်နိုင်ပေ။ သူတို့သည် ဉာဏ်များရန်သာ သိကြသည်။

"ယန်ကျန့်၊ ဒီဘက်ကို။"

ရုတ်တရက် ဘတ်စကတ်ဘောခန်းမမှ ကြည့်ရှုသူများထိုင်ခုံတန်းမှ အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူသည် မြောင်ရှောင်ရှန်း သူ့ကို ပြုံးလျက် လက်ဝှေ့ယမ်းပြနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူ့ကို လာရန် လက်ဟန်ပြနေသည်။

ယန်ကျန့်၏ အေးစက်သော မျက်နှာအမူအရာသည် အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းသွားပုံရသည်။ သူ လျှောက်သွားပြီး တိုက်ရိုက် "ဘယ်လိုလဲ။ ဘာမှမဖြစ်ဘူး မဟုတ်လား။"

"ဘာမှမဖြစ်ဘူး။ ငါ ဒီမှာ ဘေးကင်းတယ်။ ဘာမှ လုံးဝမဖြစ်ဘူး။ မင်း အဆင်ပြေတာကို ငါ ဝမ်းသာတယ်။ ငါ ဟိုဘက်က အဆောင်မှာ မီးတွေ ငြိမ်းသွားတာကို တွေ့လိုက်တော့ မင်း အန္တရာယ်ကြုံနေနိုင်တယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။"

မြောင်ရှောင်ရှန်းက တင်းမာသော မျက်နှာဖြင့် ပြောသည်၊ စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ဖော်ပြနေသည်။

"အမှတ် ၇ အလယ်တန်းကျောင်းက ဖြစ်ရပ်ထက် ကိုင်တွယ်ရတာ ပိုလွယ်တယ်။ အနည်းဆုံးတော့ အသက်အန္တရာယ် မရှိခဲ့ဘူး။"

မြောင်ရှောင်ရှန်းက သတိထား၍ "ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီလား။ တစ္ဆေက ထပ်ပေါ်လာဦးမှာလား။ မင်း သတိထားရမယ်။ အရမ်းအန္တရာယ်များလာရင် ပုန်းလိုက်ပါ။ အဲ့ဒီအရာနဲ့ ရင်ဆိုင်ဖို့ မလိုအပ်ဘူး။"

"တချို့အရာတွေက ရှောင်လွှဲလို့မရဘူး။ ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေက ထပ်ပေါ်လာမလားဆိုတာကိုတော့ ငါမသိဘူး။ ရှင်းလင်းမှုမရှိသေးတဲ့ အရာတွေ အများကြီးရှိသေးပြီး ခဏလောက် စောင့်ကြည့်ဖို့ လိုအပ်တယ်။"

ယန်ကျန့်က ခဏမျှ တွေးတောလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် မင်းနဲ့ မင်းအဆောင်က ရှင်သန်ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အခန်းဖော်တွေက အန္တရာယ်ကနေ လုံးဝ မလွတ်သေးဘူး။"

"ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက သိပ်ပြင်းထန်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်။"

'တစ္ဆေလက်' ပန်းချီကားကို ထိန်းသိမ်းပြီး ဖယ်ရှားခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဤကျောင်း ထပ်မံပါဝင်ပတ်သက်နိုင်ခြေမှာ အတော်လေး နည်းပါးသင့်သည်။

သူ၏တစ်ခုတည်းသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှာ သူ 'တစ္ဆေလက်' ပန်းချီကား ပေါ်ပေါက်လာပုံကို မဖော်ထုတ်နိုင်သေးခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ဒုတိယ 'တစ္ဆေလက်' ပန်းချီကားတစ်ချပ် တူညီသော နေရာတွင် ထွက်ပေါ်လာခြင်းသည် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဤသည်မှာ ခန့်မှန်းချက်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်၊ ယန်ကျန့်တွင် သေချာရန် သတင်းအချက်အလက် မရှိပေ။

"ငါ အဆင်ပြေမှာပါ။ ငါ့အတွက် စိတ်မပူနဲ့—မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပိုဂရုစိုက်သင့်တယ်။"

"ငါ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ရှင်သန်နိုင်မယ်ဆိုတာတောင် ငါမသိဘူး။ ဂရုစိုက်စရာ ဘာမှမရှိဘူး။"

ယန်ကျန့်က "အရင်ကလိုပဲ စကားတစ်ခွန်းပဲ—တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင် ငါ့ကို အသိပေး။ ငါ ဒီမြို့မှာ ရက်အနည်းငယ် ရှိနေမယ်။ ဒါပေမဲ့ ခဏအကြာမှာ ငါ တာချန်းမြို့ကို ပြန်ရတော့မယ်။ ဒါကြောင့် ဘာမှမဖုံးကွယ်နဲ့။ မဟုတ်ရင် ငါ ထွက်သွားပြီးနောက်မှာ လာဖို့ အဲ့လောက် လွယ်တော့မှာမဟုတ်ဘူး။"

"ငါ နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူနဲ့။ ငါ ရှင်သန်နိုင်မယ်ဆိုတာ သေချာတယ်။ ငါ မင်းအပေါ်မှာ ယုံကြည်မှုအများကြီးရှိတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ မင်းက တိုက်ပွဲတစ်ပွဲမှ မရှုံးဖူးဘူး။"

ယန်ကျန့် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါ တိုက်ပွဲတစ်ပွဲမှ မရှုံးဖူးတာက ငါ့ပြိုင်ဘက်တွေက လူတွေဖြစ်လို့ပဲ။ တစ္ဆေတွေနဲ့တော့ သေချာပေါက် အဲ့လိုမဟုတ်ဘူး။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီအကြောင်း ပြောနေလို့ အသုံးမဝင်ဘူး။ အရင်ဆုံး ဒီကနေ ထွက်သွားကြစို့။"

"ဘယ်သွားမှာလဲ။"

"မင်းကို အဆောင်ကို ပြန်ပို့ပြီး အိပ်ခိုင်းဖို့ပေါ့။ ဒီလောက်နောက်ကျမှ တခြားဘယ်သွားနိုင်မှာလဲ။"

"အား။ အဆောင်ကို ပြန်သွားမှာလား။" မြောင်ရှောင်ရှန်း၏ မျက်နှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"အခု အဲ့ဒီအဆောင်အဆောက်အအုံက ကျောင်းတစ်ခုလုံးမှာ အလုံခြုံဆုံးနေရာပဲ။ အဲ့ဒီမှာ ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားပြီးနှင့်ပြီ။ နောက်တစ်ခါ တစ်ခုခုဖြစ်နိုင်ခြေက တခြားနေရာတွေထက် အများကြီး နည်းသွားပြီ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ္ဆေက မင်းအတွက် ဝှက်ထားတဲ့အန္တရာယ်တွေကို တစ်ခေါက် စစ်ဆေးပေးပြီးသွားပြီ။"

သူ၏ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုသည် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော်လည်း ၎င်းကို ကြားရသည်မှာ ကျောရိုးထဲတွင် စိမ့်သွားစေသည်။

"ငါတို့နှစ်ယောက်တည်းလား။"

"မဟုတ်ဘူး။ ငါ မင်းကို အဆောင်ကို ပြန်ပို့ပြီးရင် ငါ ထွက်သွားရမယ်။ ငါ့မှာ ဒီနေ့ ကိုင်တွယ်စရာတွေ ရှိသေးတယ်။ ဒါကြောင့် ငါ သွားရမယ်။"

မြောင်ရှောင်ရှန်းက ရုတ်တရက် ယန်ကျန့်၏ လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ငါ အဆောင်ကို မပြန်တော့ဘူး။ မင်းနဲ့ လိုက်လို့ရမလား။"

"မင်း ကြောက်နေတာလား။"

"န… နည်းနည်း။"

"ဒါဆိုရင် ငါ အရင်က နှင်ထုတ်ခဲ့တဲ့ အဲ့ဒီအခန်းဖော်ကို မင်းနဲ့အတူ နေခိုင်းလိုက်။ သူမရဲ့အခြေအနေက မင်းနဲ့အတူတူပဲ။ မင်း ဘေးကင်းရင် သူမလည်း ဘေးကင်းလိမ့်မယ်။ မင်းအတွက် အန္တရာယ်ရှိရင် သူမအတွက်လည်း အတူတူပဲ။ ငါ့နောက်လိုက်ရင် မင်းသေဆုံးနိုင်ခြေက ပိုများလိမ့်မယ်။"

'တစ္ဆေပန်းချီကား' နှင့် အခြေအနေကို အနည်းငယ် ဖော်ထုတ်ပြီးဖြစ်သောကြောင့် သူသည် လျိုဇီအား မြောင်ရှောင်ရှန်းနှင့် အဆက်အသွယ်လုပ်ခွင့် ပေးနိုင်သည်။

"ကောင်းပြီလေ။"

ယန်ကျန့်သည် ချက်ချင်းပင် သူမနှင့်အတူ ဘတ်စကတ်ဘောကွင်းမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

မြောင်ရှောင်ရှန်း ထွက်ခွာသွားစဉ်တွင် သူသည် ထိုနေရာတွင် စုဝေးနေသော အခြားကျောင်းသားများကို ကြည့်လိုက်သည်၊ သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် အနည်းငယ် မူမမှန်ပေ။

"အားလုံး အတူတူ စုဝေးနေကြတာ တံခါးဝမှာ တစ္ဆေတွေကို စောင့်နေကြသလိုပဲ။ သူတို့အားလုံးက 'တစ္ဆေပန်းချီကား' နဲ့ အဆက်အသွယ်တစ်ခုခု ရှိခဲ့ကြတယ်။ ဒီမှာ အန္တရာယ်အရှိဆုံးနေရာတစ်ခုခု ရှိခဲ့ရင် ဒီနေရာပဲ ဖြစ်ရမယ်။"

ယန်ကျန့်က ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ "မင်းရဲ့သနားကြင်နာမှုကို ဖယ်ထားလိုက်။ မင်း ကျင့်သားရသွားလိမ့်မယ်။ မှတ်ထား။ ကျောင်းထဲက ငါတို့ထဲက ခုနစ်ယောက်ပဲ ရှင်သန်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် တချို့လူတွေက သေဖို့ ကံကြမ္မာပါလာရင် သူတို့ သေချာပေါက် သေလိမ့်မယ်။ သနားစရာ ဘာမှမရှိဘူး။ ငါတောင်မှ တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ ပစ်မှတ်ထားခံရရင် အသက်ရှင်နေနိုင်မယ်လို့ အာမမခံနိုင်ဘူး။ သာမန်လူတွေကို မပြောနဲ့။"

"သူတို့သာ အဆင်ပြေရင် မင်းရဲ့စိုးရိမ်ပူပန်မှုက အပိုပဲ။"

မြောင်ရှောင်ရှန်းက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ယန်ကျန့်၊ ရှင် ပြောတာမှန်တယ်။"

ထိုသို့သော မှတ်ချက်များသည် ရက်စက်သော်လည်း ထိုသို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် မြင်ကွင်းများကို သူမကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ၎င်းတို့ မှားယွင်းသည်ဟု သူမ မခံစားရပေ။

ယန်ကျန့် ဘတ်စကတ်ဘောကွင်းမှ ထွက်ခွာတော့မည်အပြုတွင် အစောပိုင်းက ဝန်ထမ်းသည် ဝတ်စုံနှင့် သားရေဖိနပ်ဝတ်ထားသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့်အတူ အလျင်အမြန် လျှောက်လာသည်။

"မစ္စတာယန်၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ရှာနေတယ်လို့ ကြားပါတယ်။ ဘာများ သိချင်လို့ပါလဲ ခင်ဗျ။" ထိုလူလတ်ပိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေပြီး အလွန်ယဉ်ကျေးကာ ရိုသေလေးစားသည်။

ယန်ကျန့်သည် ထိုအမျိုးသား၏ အမည်ကိုပင် မမေးပေ။ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားရင်း သူ၏လက်အိတ်ကို ချွတ်ပြီး ထိုအမျိုးသား၏ မျက်နှာကို တစ္ဆေလက်ဖြင့် ပါးရိုက်လိုက်သည်။

အင်အားကို စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်။

"ဘုန်း!"

ချက်ချင်းပင် ပေါင်နှစ်ရာနီးပါးရှိသော ထိုအမျိုးသားသည် တုံ့ပြန်ရန် အခွင့်အရေးပင် မရမီ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျံထွက်သွားသည်။ သူ၏ခေါင်းသည် ဘတ်စကတ်ဘောကွင်း၏ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဒုန်းခနဲ ဆောင့်ကျသွားပြီးနောက် သူ၏မျက်နှာတစ်ခုလုံး ကွဲပြဲသွားသည်၊ သွားများ မည်မျှ ကျိုးသွားသည်ကို မသိဘဲ သွေးများ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေသည်။

"ငါ မင်းရဲ့အသက်ကို ဌာနချုပ်ကို လေးစားတဲ့အနေနဲ့ ချမ်းသာပေးလိုက်တယ်။ မင်း အဲ့ဒီပါးရိုက်ချက်ကို ဘာလို့ ရခဲ့လဲဆိုတာ မင်း သိသင့်တယ်။ ငါနဲ့ ဒီလိုမျိုးလှည့်ကွက်တွေ သုံးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။"

စကားပြောပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် ထိုအမျိုးသားကို နောက်တစ်ကြိမ် မကြည့်တော့ဘဲ မှင်သက်နေသော မြောင်ရှောင်ရှန်းနှင့်အတူ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားသည်။

ထိုလူလတ်ပိုင်းသည် ယန်ကျန့် ပြောခဲ့သည်ကို မခွဲခြားနိုင်ပေ။ သူ၏ခေါင်းသည် ဗျာများနေပြီး သူ၏မျက်နှာသည် ဖော်ပြမရနိုင်အောင် နာကျင်နေကာ သူ ထိန်းချုပ်မရဖြစ်နေပုံရသည်။ အကယ်၍ ကြွင်းကျန်နေသော အာရုံခံစားမှုသာ မရှိခဲ့ပါက သူသည် သေတော့မည်ဟုပင် သံသယဝင်နိုင်ပေသည်။

ဘတ်စကတ်ဘောကွင်းထဲမှ အခြားကျောင်းသားများသည် ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင်သည် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်၊ အားလုံးသည် ခုနက ဘာဖြစ်သွားသည်ကို ခန့်မှန်းနေကြသည်။

သို့သော် အခြေအနေကို မသိရှိသူများသည် ယန်ကျန့် ဤသို့သော ပါးရိုက်ချက်ကို အဘယ်ကြောင့် ပေးခဲ့သည်ကို ဘယ်သောအခါမှ နားလည်မည်မဟုတ်ပေ။

"နည်းပြယောင်၊ ခင်ဗျား အဆင်ပြေရဲ့လား။ ကျွန်တော် ဒီကိစ္စကို ဌာနချုပ်ကို ချက်ချင်း သတင်းပို့မယ်။"

အနီးအနားမှ ဝန်ထမ်းက ထိတ်လန့်တကြား ပြောပြီးနောက် ကူညီရန် အလျင်အမြန် ပြေးသွားသည်။

နည်းပြယောင်ဟု သိကြသော ထိုအမျိုးသားသည် အနည်းငယ် ရှင်းလင်းမှု ပြန်လည်ရရှိရန် အချိန်အနည်းငယ် ယူခဲ့ရသည်။ သူသည် ဝန်ထမ်း၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ရှုပ်ထွေးစွာ "သတင်းမပို့နဲ့။ မဟုတ်ရင် ငါ ပိုဆိုးသွားလိမ့်မယ်။ လူနာတင်ယာဉ်ခေါ်။ ငါ့ကို ဆေးရုံကို ခေါ်သွား။ ဒါ ဘယ်တော့မှ မဖြစ်ခဲ့သလိုပဲ ဟန်ဆောင်လိုက်ကြရအောင်။"

ထိုအချိန်တွင် သူသည် ကြောက်ရွံ့နေပြီး နာကျင်မှုသည် သူ့အတွက် အရေးမကြီးတော့ပေ။

နည်းပြယောင်သည် ယန်ကျန့် သူ့ကို အဘယ်ကြောင့် ထိုးနှက်ခဲ့သည်ကို နားလည်သည်မှာ သေချာသည်။ ၎င်းသည် သူ 'တစ္ဆေပန်းချီကား' နှင့် အဆက်အသွယ်ရှိခဲ့သူတိုင်းကို အဆင်ပြေစေရန်အတွက် ဘတ်စကတ်ဘောကွင်းတွင် သိမ်းဆည်းရန် သူ့ဘာသာသူ တာဝန်ယူခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဘတ်စကတ်ဘောကွင်းထဲတွင် မည်သူ ရှိနေသနည်း။

ယန်ကျန့်၏ အထက်တန်းကျောင်းသူအတန်းဖော်တစ်ဦး၊ သူနှင့် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးရှိသူ။

နည်းပြယောင်သည် ဤသည်ကို ကောင်းစွာသိရှိသောကြောင့် သူ၏လုပ်ဆောင်ချက်များ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ပါက ယန်ကျန့်သည် ထိုဆက်ဆံရေးကြောင့် လျစ်လျူရှုမည်မဟုတ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ပြဿနာမရှိခဲ့လျှင် သူသည် အပြစ်မရှိပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် ယနေ့ည သူ၏ဘက်တွင် ဒုက္ခမရှိစေရန် အာမခံနိုင်သည်။

သို့သော် သူ၏အသေးအဖွဲအကြံအစည်များကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး 'တစ္ဆေမျက်လုံး' ဟု ကုတ်နံပါတ်ဖြင့် သိကြသော ဤတစ္ဆေထိန်းချုပ်သူသည် လှည့်စားခံရခြင်းကို ရှင်းလင်းစွာ မကြိုက်ပေ။

သို့သော် လူများသည် အမြဲတမ်း မျှော်လင့်ချက်အလင်းတန်းတစ်ခုကို ကိုင်စွဲထားတတ်သည်။ နည်းပြယောင်သည် ယန်ကျန့် သူ၏အကြံအစည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလျှင်ပင် ဌာနချုပ် သူ၏နောက်တွင် ရှိနေသည်နှင့် ပြဿနာမဟုတ်ဟု ယုံကြည်သည်။ ယန်ကျန့်သည် မဆင်မခြင် လုပ်ဆောင်ရဲမည်မဟုတ်ဘဲ သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ အထူးတလည် ထိခိုက်စေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်းမရှိပေ၊ သူသည် အလုံးစုံအခြေအနေကို စဉ်းစားနေခဲ့သည်။

ယန်ကျန့်၏ သဘောထား နောက်ပိုင်းတွင် မည်သို့ဆိုးရွားသွားနိုင်သည်မှာမူ အရေးမကြီးပေ။

ယနေ့ညပြီးနောက် လူတိုင်း သူတို့၏တာဝန်ကို ပြီးမြောက်ပြီး သူတို့၏လမ်းခွဲသွားပါက နောက်ထပ်ထိတွေ့ဆက်ဆံရန် အခွင့်အရေးမှာ နည်းပါးသည်၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ထပ်မံ၍ မမြင်တွေ့ရတော့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် ထိုသို့သောလူများသည် များသောအားဖြင့် အသက်တိုပြီး ကြာရှည်မခံကြပေ၊ သူတို့၏လမ်းများတွင် မည်သည့်ထပ်တူကျမှုမှ နီးပါး မရှိစေပေ။

သို့သော် နည်းပြယောင်သည် ယန်ကျန့် ရက်စက်စွာ မြင်သည်နှင့် ပါးရိုက်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

"ငါ့ခန္ဓာကိုယ်၊ တစ်ခုခု မှားနေပြီ။"

နည်းပြယောင် ဆေးရုံသို့ သွားရန် အကူအညီရယူနေစဉ်တွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းများစွာသည် မူမမှန်စွာ ပြုမူနေသည်ကို သူ သိရှိသွားသည်။ သူ လှုပ်ရှားနိုင်သေးသော်လည်း ၎င်းသည် အလွန်မလိုက်ဖက်ဖြစ်လာပြီး ဤမလိုက်ဖက်မှုသည် ပို၍ပြင်းထန်လာနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ကြောက်ရွံ့မှုသည် နက်ရှိုင်းသွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ယန်ကျန့်၏ ပါးရိုက်ချက်သည် တစ္ဆေ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုခဲ့နိုင်ပြီး ယခု တစ္ဆေ၏ စွမ်းရည်များသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို သက်ရောက်နေသည်ဟု ခံစားမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သေခြင်းတရားသည် ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် အကျိုးဆက်များသည် ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အလွန်ပြင်းထန်ပေလိမ့်မည်။