သဘောထား

ချောင်ယန်ဟွာသည် မြင်ကွင်းကို အလွန်ထက်မြက်စွာ သိမြင်လိုက်သည်၊ ကျန်းရှန်ဘိုင်နှင့် ယန်ကျန့်ကြားတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို မနှစ်မြို့သည့်အခါ ပြုလုပ်လေ့ရှိသော သရော်လှောင်ပြောင်မှုမျှသာထက် ပိုသော ပဋိပက္ခတစ်မျိုးမျိုး ရှိနေပုံရသည်ကို သူ သိရှိသွားသည်။

ကျန်းရှန်ဘိုင်၏ မျက်နှာသည် အလွန်မသာယာပေ။

သူသည် ယခင်ညက ဤယန်ကျန့်အတွက် မြို့ပတ်လည်တွင် ကားမောင်းခဲ့ရသည်၊ ထိုမျှသာမက ယန်ကျန့် ရုတ်တရက် သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး တိုက်ခိုက်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ နေခဲ့ရသည်။

သူ အံ့ဩစွာပင် ဤလူသည် ဖိန်အန်းဟိုတယ်တွင် အိပ်စက်ရန် သတ္တိရှိနေသေးသည်။

သို့သော် သူ ဤသတင်းကို သိရှိသည့်အချိန်တွင် နံနက်ခင်း ဖြစ်နေနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

"ယန်ကျန့်၊ မင်း ညက ဘာလုပ်နေခဲ့လဲဆိုတာ မင်းသိလား။"

ကျန်းရှန်ဘိုင်က သူ၏ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်ပြီး သူ့ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်လေ အချိန်ပိုဆင်းပြီး အိပ်နေတာပေါ့။ ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ညက ငါ့ကို ရှာစရာတစ်ခုခု ရှိလို့လား။"

ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

ကျန်းရှန်ဘိုင်က ခနဲ့တဲ့တဲ့ "ဒီအချိန်မှာ လူတွေကို လှည့်စားဖို့ လိမ်ညာနေလို့ ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိသေးလဲ။ မင်း ညက လုပ်ခဲ့တဲ့လုပ်ရပ်တွေကို ငါမသိဘူးလို့ မထင်နဲ့။ ငါတို့မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းက 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ဖြစ်ရပ်ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနေတုန်း မင်းက ငါတို့ကို ရက်ရက်စက်စက် တိုက်ခိုက်ရဲခဲ့တယ်။

တစ္ဆေဆရာအတော်များများ မင်းရဲ့လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးခဲ့ရတယ်။ မင်းသာ ဒီနေ့ ငါ့ကို ရှင်းပြချက်တစ်ခု မပေးရင် ဒီအစည်းအဝေးကို ဆက်လုပ်ဖို့ မလိုအပ်တော့ဘူးလို့ ငါမြင်တယ်။ မင်းလည်း တာချန်းမြို့ကို ပြန်ဖို့ မစဉ်းစားနဲ့တော့။"

ဘာ

ချောင်ယန်ဟွာ ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားသည်၊ သူ၏အကြည့်သည် အံ့ဩခြင်းနှင့် သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဒီလူက မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းကလူတွေနဲ့ ပဋိပက္ခစတင်ခဲ့တာလား။

သို့သော် ဝမ်ရှောင်မင်မှာမူ မကြားသကဲ့သို့ သူ၏ခေါင်းကို အနည်းငယ်ငုံ့ထားပြီး သူ၏မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားဆဲဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မထင်မရှားသော လျိုရှောင်ယွိသည် သူမ၏မျက်လုံးများ ကျယ်ပြန့်နေပြီး မယုံနိုင်စွာ ကြည့်နေသည်။

ယန်ကျန့်က သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာသက်သေအထောက်အထားမှမရှိဘဲ မင်းက လူတစ်ယောက်ကို လေထဲကနေ ဘယ်လိုလုပ် မှားယွင်းစွာ စွပ်စွဲနိုင်ရတာလဲ။"

"သက်သေအထောက်အထားမရှိဘူး ဟုတ်လား။"

ကျန်းရှန်ဘိုင်သည် အနည်းငယ် ဒေါသထွက်ကာ စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုကို အစည်းအဝေးစားပွဲပေါ်သို့ ပစ်တင်လိုက်သည်။

"မင်း ငြင်းလိမ့်မယ်လို့ ငါခန့်မှန်းခဲ့တယ်။ ဒီမှာ သက်သေပဲ။"

ချောင်ယန်ဟွာသည် ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ၎င်းကို လှန်လှောကြည့်လိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် ၎င်းတွင် မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းမှ မိတ်ဆွေအများအပြား ဆိုးရွားစွာ သေဆုံးနေသည်ကို ပုံဖော်ထားသည်။ ကျန်းကျန့်အမည်ရှိ တစ္ဆေဆရာတစ်ဦး ပျောက်ဆုံးနေသည်၊ ဟဲထျန်းရှုံးအမည်ရှိ နောက်တစ်ဦးမှာ အဆက်အသွယ်ပြတ်တောက်နေသည်။ ဒါ့အပြင် စောင့်ကြည့်ကင်မရာများက အရေးကြီးသော နေရာအများအပြားတွင် ယန်ကျန့်၏ ဓာတ်ပုံများကို ဖမ်းယူထားခဲ့သည်။

ခိုင်မာသော သက်သေအထောက်အထားမရှိသော်လည်း ဤအရာများသည် အတော်အတန် ပြောပြနေပြီဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် သက်သေဟုဆိုသော အရာကို တစ်ချက်မျှပင် မကြည့်ပေ။

"ဒါက မင်းလက်ထဲက သက်သေပဲ။ ငါက ယုံမယ်လို့ မင်းထင်လို့လား။ မင်းက ငါ့ကို အပြစ်ပုံချဖို့ ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို လှည့်စားဖန်တီးထားရင်ကော။ ဒီသက်သေကို ကြည့်လိုက်စမ်း—ပျောက်ဆုံးနေတယ် ဟုတ်လား။ ဘာလာနောက်နေတာလဲ။ ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့အတွက် ငါ့အပေါ် အပြစ်ပုံချနေတယ်။ ဖြစ်နိုင်တာက သူတို့ မခံနိုင်တော့ဘဲ လက်စားချေတတ်တဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းကြောင့် သေဆုံးသွားတာပဲ။"

"တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက် ရုတ်တရက်သေဆုံးတာက တော်တော်လေး ပုံမှန်ပဲ။ ဒီလောက် အကျယ်အကျယ်လုပ်စရာ ဘာရှိလို့လဲ။"

ကျန်းရှန်ဘိုင်၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်သွားပြီး သူ၏ဒေါသကို ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"ကျန်းကျန့်က ဘားတစ်ခုမှာ ပျောက်သွားတယ်။ မင်းလည်း အဲ့ဒီညက ဘားတစ်ခုကို သွားခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ စောင့်ကြည့်ကင်မရာက မင်းရဲ့ပုံကို ဖမ်းမိခဲ့တယ်။ မင်း အဲ့ဒါကို ငြင်းဦးမှာလား။"

"ငါက နှစ်ပေါင်းများစွာ တစ်ကိုယ်တည်းဖြစ်နေတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ပျင်းလာရင် အပန်းဖြေဖို့ ဘားတစ်ခုကို သွားတာက တော်တော်လေး ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ် မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီကျန်းကျန့် ပျောက်သွားတဲ့ဘားက ငါသွားခဲ့တဲ့ဘားလို့ မင်း ဘယ်လိုလုပ် သေချာနိုင်မှာလဲ။"

ဘုန်း!

ကျန်းရှန်ဘိုင်သည် ထိုသို့သော ဆင်ခြေဆင်လက်စကားကို ကြားသောအခါ သူ၏ဒေါသကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ စားပွဲကို ပြင်းထန်စွာ ထုနှက်လိုက်သည်။ ခိုင်မာသော သစ်သားစားပွဲသည် ချက်ချင်း အက်ကွဲသွားသည်။

"မင်းရဲ့ငြင်းဆိုမှုက အသုံးမဝင်ဘူး။ မင်း ဘာလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ မင်းစိတ်ထဲမှာ သိတယ်။ မင်း ဝန်ခံသည်ဖြစ်စေ၊ မခံသည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးဘူး။ အရေးကြီးတာက မင်း လှုပ်ရှားဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့မှတော့ မင်းရဲ့လုပ်ရပ်တွေရဲ့ အကျိုးဆက်တွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားရမယ်။"

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများက ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

"အိုး။ မင်းက အခြေအမြစ်မရှိတဲ့ သက်သေအထောက်အထားတစ်စောင်ပေါ်မှာ အခြေခံပြီး လှုပ်ရှားချင်နေတာလား။ မင်း ဒီမှာ လုပ်ချင်နေတာလား။ ငါ စိတ်မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့ရဲ့ရှင်းလင်းခြင်းကို ခံရဖို့ ပြင်ဆင်ထားတာ ပိုကောင်းမယ်။ ကူညီချင်တဲ့တစ်ယောက်ယောက်ရှိရင် ငါ့ဆီကို လာလို့ရတယ်။ အစည်းအဝေးအတွက် အချိန်နီးကပ်နေပြီ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့မှာ အချိန်လုံလောက်သင့်တယ်။"

"နောက်ဆုံးတော့ ငါ့အတွက် ဒါက စက္ကန့်ဒါဇင်အနည်းငယ်ရဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပဲ။"

သူ စကားဆုံးသည်နှင့် အစည်းအဝေးခန်းမတစ်ခုလုံးမှ မီးများသည် တစ်စုံတစ်ခုက နှောင့်ယှက်သကဲ့သို့ တဖျပ်ဖျပ်လင်းနေပြီး အေးစက်သော အငွေ့အသက်တစ်ခု လေထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။

"ယန်ကျန့်။"

ချောင်ယန်ဟွာသည် ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် ဒေါသထွက်ခြင်း နှစ်မျိုးလုံးဖြစ်ကာ အလျင်အမြန် ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

"အားလုံး အရင်ဆုံး စိတ်အေးအေးထားကြပြီး ဒီမှာ တကယ်တမ်း ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြောပြကြ။"

သို့သော် ကျန်းရှန်ဘိုင်သည် ခြိမ်းခြောက်ခြင်းမခံရပေ။

သူက "အရာအားလုံး ရှင်းနေတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ ယန်ကျန့်က ငါတို့ကို ဆန့်ကျင်ပြီး လှုပ်ရှားနေတာ။ အရင်ဆုံး ကျန်းကျန့်၊ ပြီးတော့ ဟဲထျန်းရှုံး။ ဘယ်သူသိမှာလဲ။ နောက်တစ်ယောက်က ငါဖြစ်နိုင်တယ်။ ဌာနချုပ်မှာ သူ ကိုယ်တိုင် ကောင်းကျိ့ချန်ကို ရှင်းပစ်ခဲ့တာကို မပြောနဲ့။

တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ငါတို့မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းက သူ့လက်ထဲမှာ တစ္ဆေဆရာသုံးယောက် ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီ။ ဝန်ကြီးချောင်၊ ခင်ဗျားသာ ဒီကိစ္စကို မကိုင်တွယ်ရင် ငါတို့က အရှင်းလင်းဆုံးဖြေရှင်းနည်းကို အသုံးပြုရတော့မယ်။"

ထိုအချိန်တွင် ချောင်ယန်ဟွာသည်လည်း ယန်ကျန့်သည် သူတို့အဖွဲ့အစည်းမှ လူများကို ပစ်မှတ်ထားနေသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်သွားသည်။

ဤသည်မှာ သူ၏စရိုက်နှင့် ပုံစံနှင့် အမှန်တကယ် ကိုက်ညီသည်။

"ယန်ကျန့်၊ မင်း လွန်လွန်းနေပြီ။"

သို့သော် ဤသို့ကြားသောအခါ ကျန်းရှန်ဘိုင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ဒါပဲလား။ ဆူပူကြိမ်းမောင်းရုံပဲလား။ ဘာမှမပိုဘူးလား။

ချောင်ယန်ဟွာသည် ဒေါသထွက်နေပုံရသော်လည်း လက်တွေ့တွင် သူသည် ယန်ကျန့်၏ လုပ်ရပ်များအပေါ် များစွာ တုံ့ပြန်မှုမရှိကြောင်း သူ မသဲမကွဲ ခံစားမိသည်။

"လွန်လွန်းတယ် ဟုတ်လား။ ဒုဝန်ကြီး၊ အဲ့ဒါကို ကျန်းရှန်ဘိုင်ကို ပြောသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ အဆင်ပြေစွာနဲ့ ကျွန်တော့်မှာ အသံဖမ်းခွေတစ်ခု ရှိတယ်။ ခင်ဗျား နားထောင်ချင်ရင် နားထောင်လို့ရတယ်။"

ယန်ကျန့်က များများစားစားမပြောဘဲ သူ၏ဖုန်းကို ဆွဲထုတ်ပြီး play ကို နှိပ်ကာ အသံဖမ်းခွေတစ်ခုကို ဖွင့်ပြလိုက်သည်။

"ယန်ကျန့် ရှိနေတုန်းပဲ မဟုတ်လား။ 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ဖြစ်ရပ် တကယ်ဖြစ်လာတာနဲ့ ငါတို့ ယန်ကျန့်ကို စိတ်ပူစရာမလိုဘဲ သတ်ပစ်လို့ရတယ်။ ပြီးတော့ 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ဖြစ်ရပ်အပေါ် အပြစ်ပုံချလိုက်ရုံပဲ။ အဲ့ဒီနည်းနဲ့ ငါတို့ သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေရတဲ့စွမ်းအင်ကို ဆက်ဖြုန်းတီးစရာမလိုတော့ဘူး။ ပြီးတော့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရဲ့အစီအစဉ် မပြီးမြောက်ခင်မှာ အရာရာကို အတည်ပြုနိုင်တယ်။"

၎င်းသည် ဥက္ကဋ္ဌဖေး၏ အသံဖြစ်သည်။

အသံဖမ်းခွေ ဆက်လက်ဖွင့်သည်-

"လမ်းမှာ ဒီဒုက္ခပေးသူကို ရှင်းပစ်ရတာ မဆိုးဘူး။" နောက်တစ်ယောက်က အစီအစဉ်ကို သဘောတူပုံရသည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက ငါတို့ ဒီအခွင့်အရေးကိုသုံးပြီး ဝန်ကြီးချောင်ကို အလောင်းကောင်သံချောင်းကို သုံးဖို့ ဖိအားပေးနိုင်တယ်။" ကျန်းရှန်ဘိုင်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"…"

အသံဖမ်းခွေ ပြီးဆုံးသည်နှင့် မူလက ဆူညံနေသော အစည်းအဝေးခန်းမသည် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ကျန်းရှန်ဘိုင်သည် လုံးဝ မှင်သက်သွားသည်။

ထိုအသံဖမ်းခွေသည်… သူတို့၏နောက်ဆုံးလျှို့ဝှက်အစည်းအဝေးမှဖြစ်သည်။

ထိုသို့သော လျှို့ဝှက်အစည်းအဝေးတစ်ခု၏ အသံဖမ်းခွေသည် မည်သို့ ပေါက်ကြားနိုင်မည်နည်း။

စောင့်ဦး။

ကျန်းရှန်ဘိုင်သည် အထက်တန်းလွှာသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သော တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသမီးလက်ထောက် လီယောင်ကို ချက်ချင်း တွေးမိလိုက်သည်။

အကယ်၍ လီယောင်သည် သစ္စာဖောက်နှင့်ပြီဖြစ်ပါက သူမသည် တစ်ချိန်ချိန်တွင် နားထောင်စက်တစ်ခု တပ်ဆင်ရန် အခွင့်အရေးရှာဖွေခြင်းသည် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ဒါဆို မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ။ သူတို့က ပထမဆုံး လှုပ်ရှားခဲ့တာ။ ကျွန်တော်က ကြိုတင်ကာကွယ်တဲ့အနေနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ကာကွယ်ခဲ့ရုံပဲ။ ခင်ဗျားတို့အဖွဲ့အစည်းကလူတွေက တော်တော်လေး သတ္တိရှိတာပဲ။ ငါ့ကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆိုနေကြတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ငါက မြို့တစ်မြို့ကို တာဝန်ယူထားတာ။ ခင်ဗျားတို့က ငါ့ကို အကြောင်းမရှိဘဲ ရှင်းပစ်လိုက်တာက တော်တော်လေး မသင့်တော်ဘူးထင်တယ် မဟုတ်လား။"

ဤအသံဖမ်းခွေများကို ကြားသောအခါ ချောင်ယန်ဟွာသည် ယခုအခါ လုံးဝ ဒေါသထွက်သွားသည်။

သူ၏အမြင်တွင် အဖွဲ့အစည်းမှ လူအနည်းငယ် သေဆုံးခြင်းသည် အသေးအဖွဲဖြစ်ပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော စွန့်စားမှုများမျှသာဖြစ်သည်။ ယန်ကျန့်က သူတို့ထဲမှ အနည်းငယ်ကို အမှန်တကယ် ရှင်းပစ်ခဲ့လျှင် ကိစ္စမရှိပေ။ သူတို့သည် အများဆုံးမှာ ဝေဖန်မှုနှင့် ဆူပူကြိမ်းမောင်းမှုအနည်းငယ်ဖြင့် ပိုကြီးမားသော ရုပ်ပုံလွှာကို အာရုံစိုက်သင့်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဤလူများ၏ တန်ဖိုးသည် 'တစ္ဆေမျက်လုံး' ယန်ကျန့်နှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေ။

သို့သော် အဖွဲ့အစည်း၏ ယန်ကျန့်ကို ရှင်းပစ်ရန် အစီအစဉ်မှာမူ လက်မခံနိုင်ပေ။

အကယ်၍ ယန်ကျန့် အမှန်တကယ် ရှင်းလင်းခံခဲ့ရပါက ၎င်းသည် ဌာနချုပ်အတွက် လုံးဝ မြေငလျင်တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

စဉ်းစားကြည့်ပါ။ အကယ်၍ ငါတို့နိုင်ငံတွင် အက်စ်အဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို ဖြေရှင်းသော တစ္ဆေဆရာများ အချို့သောလူများ၏ မိုက်မဲစွာ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရပါက အခြားလူတိုင်း ဘယ်လိုထင်မည်နည်း။

ထိုအခါ ဌာနချုပ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာသည် ထိခိုက်လိမ့်မည်၊ မရေမတွက်နိုင်သော ပူးပေါင်းကြံစည်မှုသီအိုရီများ ပေါ်ပေါက်လာမည်၊ စိတ်ဓာတ်များ ပြိုလဲသွားမည်၊ အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ရန် ပို၍ခက်ခဲလာလိမ့်မည်… ဆိုးရွားနေနှင့်ပြီဖြစ်သော အခြေအနေသည် လုံးဝပြိုလဲသွားနိုင်ခြေနှင့်ပင် ရင်ဆိုင်ရနိုင်သည်။

ဆိုးရွားသော အခြေအနေများသည် မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းအတွက် သေချာပေါက် အားသာချက်ဖြစ်ပြီး ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ထိုအချိန်တွင် ဌာနချုပ်သည် အခြေအနေကို တည်ငြိမ်စေရန် မိတ်ဆွေ အဖွဲ့အစည်းကိုပင် အားကိုးရပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဖြစ်ပါက ရေရှည်တွင် ဤနေရာ၌ မည်သူက အဆုံးအဖြတ်ပေးမည်နည်း။

ထိုအချိန်တွင် မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်း၏ ယန်ကျန့်ကို ဖယ်ရှားရန် အစီအစဉ်သည် လုံးဝ အောင်မြင်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။

တစ်ခဏအတွင်း ချောင်ယန်ဟွာသည် အရာများစွာကို တွေးတောမိပြီး အလိုအလျောက် ချွေးစေးများပင် ထွက်လာသည်၊ သူသည် ဤအစီအစဉ်ကို မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းအတွက် စီစဉ်ခဲ့သူကို ချက်ချင်း ဖမ်းဆီးလိုစိတ် ရှိနေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အန္တရာယ်များပြီး အလှမ်းဝေးသော အမြင်နှင့် မဟာဗျူဟာအဆင့် စီစဉ်မှုများ ပိုင်ဆိုင်ကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်၊ ဤတစ္ဆေဆရာများနှင့် လုံးဝ တူညီသော အမျိုးအစားတွင် မရှိပေ။

"ကျန်းရှန်ဘိုင်၊ မင်း ငါ့ကို ရှင်းပြချက်တစ်ခု ပေးတာ ပိုကောင်းမယ်။ မဟုတ်ရင် ဒီနေ့ ငါ မင်းတို့မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်း ပိုင်ဆိုင်တဲ့ စက်မှုလုပ်ငန်းအားလုံးကို ပိတ်ဆို့ပြီး မင်းတို့နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအားလုံးကို ရပ်စဲမယ်။"

ကျန်းရှန်ဘိုင် ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူသည် စွပ်စွဲချက်များ တပ်မတော်ကြီးနှင့်အတူ တိုက်ခိုက်ရန် လာခဲ့သည်၊ ဌာနချုပ်ကို အသုံးပြု၍ ယန်ကျန့်ကို ကိုင်တွယ်ရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်၊ သို့မဟုတ် အောင်မြင်နိုင်ခြင်းမရှိပါက သူ့ကို ဒုက္ခအနည်းငယ် ယူဆောင်လာရန်ဖြစ်သည်။

သူသည် ယန်ကျန့် ဤမျှ ကောင်းစွာ ပြင်ဆင်ထားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ၊ ဤအပြစ်တင်စရာအရှိဆုံး အသံဖမ်းခွေသက်သေကိုပင် ရရှိခဲ့သည်။ ယခုအခါ အခြေအနေသည် လုံးဝ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားသည်။

အကယ်၍ အခြေအနေများ မှားယွင်းသွားပါက မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အမှန်တကယ် ပြီးဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။

"ဒါက အတုပဲ။ ဒီအသံဖမ်းခွေက အတုပဲ။ ကျပန်းအသံဖမ်းခွေအနည်းငယ်ကို ပေါင်းစပ်ထားတာက သက်သေလို့ ပြောနေတာလား။ မင်းက ငါ ယုံမယ်လို့ ထင်လို့လား။"

ဤအသံဖမ်းခွေကို ဘယ်သောအခါမှ အသိအမှတ်ပြု၍မဖြစ်ပေ။

သို့သော် အဘယ်ကြောင့် သူ၏ပြောဆိုချက်သည် ဤမျှ ရင်းနှီးနေသနည်း။

ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်သည်။

"အသံဖမ်းခွေတစ်ခုက တကယ်ပဲ သက်သေအထောက်အထား သိပ်မခိုင်လုံဘူး။ မင်းက ဒါ အတုလို့ ထင်ရင် ဒါကို အတုလို့ပဲ ပြောကြရအောင်။ ဒါပေမဲ့ မင်း အရင်က ပြောခဲ့သလိုပဲ သက်သေ အထောက်အထား ဒါမှမဟုတ် ဘယ်သူက မှန်တယ်၊ ဘယ်သူက မှားတယ်ဆိုတာက ငါတို့လိုလူတွေအတွက် တကယ်ပဲ အရေးမကြီးဘူး။ အရေးကြီးတာက အဆုံးမှာ ဘယ်သူက ရှင်သန်ကျန်ရစ်မလဲဆိုတာပဲ။"

"ငါသာ မင်းရဲ့အသတ်ခံရရင် ငါက မှားတယ်။ မင်းက မှန်တယ်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ငါသာ ရှင်သန်ပြီး မင်းက ငါ့ရဲ့အသတ်ခံရရင် မင်းတို့က မှားတဲ့သူတွေပဲ။"

"မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ ကျန်းရှန်ဘိုင်။"

ကျန်းရှန်ဘိုင်၏ မျက်နှာရောင်သည် ဆိုးရွားနေသော်လည်း သူ စကားမပြောပေ။

ယန်ကျန့်က မှိန်ဖျော့စွာ ပြုံးလိုက်သည်၊ သူ၏အပြုံးတွင် အေးစက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

"ဒါဆို အစောပိုင်းက မေးခွန်းကို ပြန်သွားရအောင်။ ငါတို့ ဒီမှာ လက်တည့်စမ်းကြည့်ကြမလား။ မင်း ငါ့ကို သတ်မလား။ ဒါမှမဟုတ် ငါ မင်းကို သတ်မလား။"

အစည်းအဝေးခန်းမမှ မီးများ တဖျပ်ဖျပ်လင်းနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ အရာအားလုံးသည် တဖြည်းဖြည်း အရောင်ပြောင်းလဲသွားပုံရသည်၊ သွေးကဲ့သို့သော စေးပျစ်သည့် အနီရောင်အလင်းတန်းလွှာများသည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ အရာအားလုံးကို အဆက်မပြတ် ကျူးကျော်နေသည်။

မည်သူမျှ သတိမပြုမိဘဲ ထူးဆန်းပြီး မျက်ဆံမရှိသော မျက်လုံးတစ်လုံးသည် ယန်ကျန့်၏ နဖူးပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် ကြမ်းတမ်းသော တစ္ဆေတစ်ကောင်က ဤနေရာမှ လူတိုင်းကို ချောင်းမြောင်းနေသကဲ့သို့ အနည်းငယ် လှည့်သွားသည်။ ဒါ့အပြင် ညိုပြာရောင်သန်းနေသော လက်တစ်ဖက်၏ လက်ဖဝါးသည် အစည်းအဝေးစားပွဲ၏ မထင်မရှားသော ထောင့်တစ်နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသည်၊ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဤသို့သော လက်ဖဝါးများသည် ပို၍များပြားလာပုံရသည်၊ အချို့မှာ စားပွဲပေါ်သို့ပင် တွားတက်လာသည်။

မြေပြင်သည် ကြီးမားသော အရိပ်တစ်ခုတွင် လွှမ်းခြုံထားသကဲ့သို့ မှောင်မည်းသွားပြီး အေးစက်သော ခံစားချက်တစ်ခုသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို အဆက်မပြတ် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နေသည်။

လက္ခဏာအားလုံးက တစ္ဆေများသည် ဤအစည်းအဝေးခန်းမကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နေပုံရကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

ထို့အပြင် သူတို့သည် တရားဝင် ပေါ်ပေါက်လာတော့မည်ဖြစ်သည်။

သူ၏နောက်တွင် လျိုရှောင်ယွိ၏ အသက်ရှူသံသည် မြန်ဆန်လာသည်။ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ် တင်းမာသွားပြီး ယန်ကျန့် သူမကို မထိခိုက်စေမည်ကို သူမသိသော်လည်း ထိုသို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေများနှင့် လူကိုယ်တိုင် ရင်ဆိုင်ရခြင်းသည် သာမန်လူများစွာ တည်ငြိမ်စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်သောအရာမဟုတ်ပေ။

သိသိသာသာ ကွဲပြားသည်မှာ ဝမ်ရှောင်မင်ဖြစ်သည်။

အစမှအဆုံးအထိ သူ၏ခေါင်းသည် အိပ်ပျော်နေသကဲ့သို့ အနည်းငယ် ငုံ့ထားပြီး ဤနေရာမှ အခြေအနေကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။

မတည်ငြိမ်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ်မှာ ချောင်ယန်ဟွာဖြစ်သည်။ သူသည် ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်း နှစ်မျိုးလုံးဖြစ်ကာ လက်ရှိမြင်ကွင်းကို မည်သို့ကိုင်တွယ်ရမည်ကို မသေချာပေ။

အမျိုးသားနှစ်ဦးကြားမှ ပဋိပက္ခသည် ယခင်က ထင်ထားသလောက် ရိုးရှင်းသည်မဟုတ်ပေ။

မကြာသေးမီက ဖြစ်ရပ်များအရ မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းမှ ကျန်းရှန်ဘိုင်သည် ယန်ကျန့်ကို သတ်ဖြတ်ရန် ကြာမြင့်စွာကတည်းက စီစဉ်ထားပုံရသော်လည်း ယန်ကျန့်သည် သတင်းကို သိရှိပြီး ဦးစွာ လှုပ်ရှားခဲ့သည်။

သီအိုရီအရ ယန်ကျန့် အစပြုလုပ်ဆောင်ခြင်းသည် မှားယွင်းပုံမပေါ်ပေ။ သို့သော် လက်တွေ့တွင် အစည်းအဝေးခန်းမတွင် လှုပ်ရှားခြင်းသည် သေချာပေါက် အလွန်ဆိုးရွားသော သက်ရောက်မှုတစ်ခု ရှိလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် လုံးဝ လက်မခံနိုင်ပေ။

သူ ယန်ကျန့်ကို တားဆီးသင့်သလော။

သူ့ကို တားဆီးခြင်းသည် လွယ်ကူသော်လည်း တားဆီးပြီးနောက် ယန်ကျန့် ဘယ်လိုထင်မည်နည်း။

နည်းလမ်းများသည် အရေးမကြီးသော်လည်း သဘောထားမှာမူ အလွန်အရေးကြီးသည်။

"ခဏစောင့်ဦး။ အားလုံး စိတ်အေးအေးထားကြ။ ဒါကို လောလောဆယ် ရပ်ထားလိုက်ပြီး ဒီနေ့အစည်းအဝေးပြီးမှ ဆွေးနွေးကြရအောင်။ ဒီအချိန်မှာ ဒုက္ခမရှာကြနဲ့။"

ချောင်ယန်ဟွာက အခြေအနေကို လောလောဆယ် တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားရင်း ပြောသည်။

ကျန်းရှန်ဘိုင်သည် သူ၏စကားများကို အလေးမထားဘဲ ယန်ကျန့်ကို အလွန်အမင်း သတိထား၍ ကြည့်နေသည်။

အကယ်၍ ဤလူသည် လှုပ်ရှားရန် ဆုံးဖြတ်ပါက ၎င်းသည် ချောင်ယန်ဟွာ စကားအနည်းငယ်ဖြင့် ဖျောင်းဖျနိုင်သောအရာမဟုတ်ပေ။ ကျန်းရှန်ဘိုင်သည်လည်း သူ၏အသက်ကို ၎င်းအပေါ် လောင်းကစားမည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ယန်ကျန့် လှုပ်ရှားမှုပြုလုပ်ပါက သူသည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ပြန်တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်။

နှစ်ဦးစလုံးသည် တစ္ဆေသုံးကောင်ကို ထိန်းချုပ်သူများဖြစ်သည်၊ သူ ဤမျှ ဆိုးရွားစွာ အရှုံးပေးခံရရန် အကြောင်းမရှိပေ။

လေထုသည် တိုး၍တိုး၍ တင်းမာလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်သည် ပို၍ပင် မကောင်းဆိုးဝါး ဆန်လာသည်နှင့်အမျှ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အမျိုးသားနှစ်ဦးသည် အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်း တိုက်ခိုက်စပြုတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် အစည်းအဝေးခန်းမတံခါး တစ်ဖန်ပြန်လည်ဖွင့်လာသည်။

အစည်းအဝေးတက်ရောက်သူ လူအများအပြား ဝင်ရောက်လာကြသည်။

"ငါ နေရာမှားရောက်လာတာလား။ လေထုက နည်းနည်း မမှန်ဘူးထင်တယ်။"

လူအုပ်ထဲတွင် ဖယောင်းရောင်သန်းနေသော မျက်နှာနှင့် လျိုစန်းသည် တံခါးဝတွင် ခေတ္တရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ထုံကျင်ပြီး အသက်မဲ့သော မျက်လုံးများဖြင့် ခေတ္တမျှ ငေးကြည့်ကာ အဝင်ဝတွင် ပင်ကိုယ်အသိစိတ်ဖြင့် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ခြေတစ်လှမ်း ထပ်လှမ်းလိုက်လျှင် သူသည် ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေနယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်သွားပေလိမ့်မည်။

"သူတို့ ရန်ဖြစ်နေကြတာလား။ ဒါဆိုရင် ငါ ဝင်ဖို့ ခဏလောက် စောင့်သင့်တယ်ထင်တယ်။" သာမန်ရုပ်ရည်ရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦးက ပြောသည်၊ သူ၏မျက်နှာသည် မသဲမကွဲ ရင်းနှီးပုံရသော်လည်း မည်သူမျှ သေသေချာချာ မမှတ်မိပေ။

"ညီလေး ဒီလောက်စောစော ရောက်နေတာလား။ ဟင်။ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ သူတို့ ရန်ဖြစ်ကြတော့မှာလား။"

အံ့ဩပုံရသော ဖုန်းချွမ်က မေးလိုက်သည်။ သူ၏အရေပြားသည် အနည်းငယ် မည်းမှောင်ပြီး အက်ကွဲကြောင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ ရွှံ့ထဲတွင် မြှုပ်နှံထားသော အလောင်းကောင်ကဲ့သို့ စိုစွတ်ပြီး ပုပ်သိုးနံ့ ထုတ်လွှတ်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှသူများကို မသက်မသာဖြစ်စေသည်။

"အဟမ်း။"

ချောင်းဆိုးသံသ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၈၀ ခုနှစ်များစတိုင် အဝတ်အစားဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာတွင် အရေးအကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် နောက်ဘက်တွင် တုတ်တစ်ချောင်းကို မှီကာ ပေါ်လာသည်။

အဖိုးကြီးချင် ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ကျန့်သည် သူ၏အကြည့်ကို ကျန်းရှန်ဘိုင်ထံမှ ဖြည်းညှင်းစွာ လွှဲလိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ မီးများသည် တဖျပ်ဖျပ်လင်းပြီးနောက် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

"မင်း လှုပ်ရှားမှုမပြုရင်တောင် ယန်ကျန့်၊ ဒီနေ့ဖြစ်ရပ်က ဒီလောက် လွယ်လွယ်နဲ့ ပြီးသွားမှာမဟုတ်ဘူး။"

"ငါ သိတယ်။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။ "မကြာခင် ဒါမှမဟုတ် နောက်ပိုင်းမှာ ရလဒ်တစ်ခုတော့ ရှိရမှာပဲ။"

ကျန်းရှန်ဘိုင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုင်ခုံတစ်ခုကို ယူကာ သူ အစောပိုင်းက စားပွဲပေါ်သို့ ပစ်တင်ခဲ့သော စာရွက်စာတမ်းများကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

သူသည် ယနေ့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ကြောင်း သူသိသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဌာနချုပ်၏ ရပ်တည်ချက်သည် ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းသည် အများအားဖြင့် ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။