အခန်း (၅၄-၅၆)

အပိုင်း၅၄: လုလျန်ဝေက ဘယ်လိုကံကြမ္မာမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့တာလဲ။

February 15, 2024 by Duan Fei Lin (段飞林)

လုံယျန် ဧကရာဇ်ဖြစ်လာခြင်းက အံ့သြစရာမဟုတ်ပေ။ ခေါက်ဆွဲစားနေတာကို ငေးကြည့်ရုံနဲ့ သူ့အပြုအမူတွေက ပြေပြစ်ပြီး မျက်စိကျစရာ ကောင်းလှသည်။ခေါက်ဆွဲတစ်ပန်းကန် စားနေရုံမဟုတ်ဘဲ ဝတ်ရည်ကောင်းနှင့် အရသာရှိသောဝိုင်ကို စားသောက်နေပုံ ပေါ်သည်။

ထိုကဲ့သို့မြင့်မြတ်ခြင်းနှင့် ကျက်သရေရှိသောသူက ဂုဏ်သိက္ခာလည်းဆုံးရှုံးထားခြင်းလည်းမရှိပါ။လုလျန့်ဝေက လုံယျန်ရဲ့ သေးသွယ်သော လက်ချောင်းများဖြင့် တူများ ကိုင်တွယ်ထားသည့် လက်ပေါ်တွင် ဖျတ်ခနဲ စူးခနဲ စူးစူးဝါးဝါး ငေးကြည့်နေမိသည်။လုလျန့်ဝေက သူမကိုယ်သူမ ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး သူ့အား စိတ်ဝင်စားမှုမှန်သမျှကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူမအနည်းငယ်စိတ်ပျက်နေပြီး စိတ်မတည်မငြိမ်ဖြစ်‌နေရတယ်။ဧကရာဇ်မင်းကြီးက အသုံးပြုခဲ့သည့် တူချောင်းတွေကို နှုတ်ခမ်းကို ထိရုံသာ ထိလိုက်ပြီး တူများကို ဆက်သုံးစွဲခဲ့သေးသည်။လုလျန့်ဝေရဲ့ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေဆဲပင်။သူမရဲ့ အတွေးတွေက ပျံ့လွင့်သွားကာ သူတို့ ပထမဆုံး တွေ့ကြတုန်းက ဧကရာဇ်မင်းအားပါးစပ်ဖြင့် အသက်ပြန်သွင်းပေးခဲ့ခြင်းကို သတိရမိသွားသည်။ သူမကိုယ်သူမ တည်ငြိမ်ဖို့ ကြိုးစားနေလိုက်သည်။သူမရဲ့ထိုင်ခုံနေရာသို့ ပြန်ချင်သော်လည်း ဧကရာဇ်ရဲ့ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ သွားမထိုင်ဝံ့ပေ။

သူမဟာဧကရာဇ်ရဲ့ ရာဇပလ္လင်ဘေးတွင် စိုးရိမ်တကြီးရပ်နေကာ ဧကရာဇ်မင်းအစားအစာကို အမြန်ပြီးအောင် သုံးဆောင်ရန်နှင့် သူ့နေရာသို့မနှောင့်နှေးဘဲ ပြန်နိုင်ရန်ကို မျှော်လင့်နေမိသည်။

လုံယျန် ခေါက်ဆွဲပန်းကန်လုံး တစ်ဝက်ကို စားပြီးသွားပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံး နာကျင်ကိုက်ခဲမှု လျော့သွားမှသာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ခန်းမတစ်ခုလုံးကို အရာရှိများနှင့် လက်အောက်ငယ်သားများကသူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို သတိပြုမိရုံမျှဖြင့် ခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။သူက တူတွေကို ချလိုက်ပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်က နည်းနည်းလေး ကွေးသွားတယ်။ သူ့ရှေ့က စွပ်ပြုတ်ပန်းကန်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

“ဒုတိယ လုသခင်မလေးရဲ့ အချက်အပြုတ် ကျွမ်းကျင်မှုက တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပါပဲ။ ဒါက သာမန် အသက်ရှည်တဲ့ ခေါက်ဆွဲတစ်ပန်းကန် ဖြစ်ပေမဲ့ ငယ်စဉ်အခါက အဖွား လုပ်ကျွေးတဲ့ ခေါက်ဆွဲလိုပဲ အရသာရှိတော်မူတယ်”

ဒီစကားကို ပြောရင်းနဲ့ တစ်ခုခုကို တောင့်တနေသလိုမျိုး ခံစားချက်မဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်ပါတယ်။ဧကရာဇ်မင်းက လုလျန့်ဝေကိုကြည့်ပြီး ချီးကျူးလိုက်တယ်။

“ဒုတိယသခင်မလေးလုမယ်မင်းရဲ့ ဒီမွေးနေ့လက်ဆောင်က တကယ်ကို တစ်မျိုးတည်းပဲ၊ ငါကိုယ်တော် အရမ်းနှစ်ခြိုက်တယ်”

လုလျန့်ဝေရဲ့လက်ဆောင်ကို သဘောကျခြင်းနှင့်ပတ်သက်ပြီး ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ တစ်ခုတည်းသောမှတ်ချက်သည် ခန်းမတစ်ခုလုံးနှင့် လက်အောက်ငယ်သားများ မျက်နှာများတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည့် အမူအရာများ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။အစောပိုင်းက အိမ်ရှေ့မင်းသားက ပညာရှင်ကြီး မော့ချန်ရဲ့ လက်ရေးဖြင့် ရေးထိုးထားသော ယပ်တောင်ဖြင့် ဧကရာဇ်မင်းအား ဆက်သသောအခါ ဧကရာဇ်က ၎င်းကို နှစ်သက်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့သည်။ ယခုတော့ အသက်ရှည်ခေါက်ဆွဲ တစ်ပန်းကန်မျှသာဖြင့်၊ ဒုတိယသခင်မလေးလုသည် ဧကရာဇ်မင်းအား “အရမ်းနှစ်ခြိုက်တယ်” ဟူသော စကားကို ပြောနိုင်စေရန် စီမံနိုင်ခဲ့သည်။

ခန်းမတွင်းရှိ လူတိုင်း အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကြသည်။ သူတို့သည် လုလျန့်ဝေကို ထပ်ငေးမကြည့်ကြတော့ပေ။လူတိုင်းကဧကရာဇ်ထံမှ အပြစ်ပေးခြင်းနှင့် ပယ်ချခံရခြင်းကို အပြည့်အဝ မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်ကို ခံရမည့်အစား သူမ ချီးမွမ်းခြင်းကိုသာ ခံရလေသည်။ထိုအချိန်တွင် လူတိုင်းအမြင်မှာ လုလျန့်ဝေသည် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။လုလျန့်ဝေက ဘာနည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့တာလဲ။သို့သော် သူမနှလုံးသားထဲတွင် ဒီချီးမွမ်းမှုဟာ မသက်ဆိုင်ဘူးဟု ခံစားမိသည်။သို့သော် သူမသည် ထိုအတွေးကို အပြင်ပန်းတွင် ထုတ်မပြောဝံ့ဘဲအံ့အားသင့်ကာ ဝမ်းသာဟန်ဆောင်လိုက်သည်။သူမ အမြန် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ကျောက်ချန်ကို တောင်ပင်လယ်က ပေးအပ်ခဲ့တဲ့ ပုလဲကြိုးလက်ဆောင်ပဏာကို ဒုတိယလုသခင်မလေးအား ဂုဏ်ပြုတဲ့အနေနဲ့ လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးအပ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့တယ်။

ကျောက်ချန် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဒုတိယ လုသခင်မလေးရဲ့ သာမန်ခေါက်ဆွဲပန်းကန်လုံးသည် အဖိုးတန်လက်ဆောင်တစ်ခုနှင့်အတူ သူ့သခင်ရဲ့ ချီးကျူးမှုကို ရရှိလိမ့်မည်ဟု အမှန်တကယ်ပင် သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ထိုပုလဲကြိုးက သာမန်ပုလဲကြိုးမဟုတ်ပေ။ထိုအရာဟာ ဘယ်မှာမှ ဝယ်ယူလို့မရနိုင်သည့်အပြင် ရှန်တိုင်းပြည်တစ်ခုလုံးတွင် ထိုပုလဲကြိုးတစ်ခုသာ ရှိသည်။ဒီလိုရှားပါးပြီး တန်ဖိုးရှိသည့် အရာကိုစိတ်ကူးကြည့်ဖို့တောင်မလွယ်ကူပေ။

ဧကရာဇ်က လုလျန့်ဝေကို ချီးမွမ်းသံ ကြားသောအခါ ခန်းမအတွင်းရှိ လူများအားလုံး အံ့သြတုန်လှုပ်သွားကြသည်။ သို့သော်လည်း တောင်ပိုင်းပင်လယ်ရဲ့ ပုလဲရတနာများကို ဧကရာဇ်က လုလျန့်ဝေအား ပေးအပ်ရန် ဘယ်သောအခါမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ဖူးပေ။

သူမက ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ပြည့်ဝသော ချီးမွမ်းစကားများကို ရရှိခဲ့ရုံသာမက အလွန်အဖိုးတန်သော ရတနာတစ်ခုလည်း ချီးမြှင့်ခံခဲ့ရတယ်။လုလျန့်ဝေကို တစ်နေ့တာရဲ့ ဟာသအဖြစ်မြင်လိုသော်လည်း၊ လုလျန့်ဝေက ဧကရာဇ်မင်းထံမှ ရက်ရက်ရောရော ချီးမြှင့်သော ဆုကြေးငွေကို ခံယူကာ အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။

လုံချီ နှင့် လုယွင်ရှမ်းတို့လည်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။တောင်ပိုင်းပင်လယ်မှ ရတနာပုလဲများဟာ ရှားပါးပြီး အဖိုးတန်ကြောင်းကို သူတို့ အသိဆုံးပင်။လုယွင်ရွှမ်းက တောင်ပိုင်းပင်လယ်မှ သံအမတ်ကြီးလက်ဆောင်အဖြစ် ပေးအပ်ခဲ့သော ပုလဲကြိုးများကို သူမအဝေးမှ လှမ်းကြည့်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ သူမသည် အမှန်တကယ် နှစ်သက်သွားခဲ့သည်။

သူမ ထိုပုလဲများကို ဘယ်အချိန်ရနိုင်တော့မည်ကို တွေးတောရင်း ကြံစည်နေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူမ အစီအစဉ်ကို မစဉ်းစားရသေးမီတွင် လုလျန့်ဝေသည် သူမအား လက်သီးဖြင့် ရိုက်နှက်ကာ လုယူသွားခဲ့သည်။

ထို့အပြင် လုလျန့်ဝေက ခပ်မိုက်မိုက် ခေါက်ဆွဲပန်းကန်တစ်လုံးကို လက်ဆောင်ပေးရုံမှလွဲ၍ ဘာမှမလုပ်ဆောင်ခဲ့ဘူး ယခု.....ဧကရာဇ်မင်းက အိမ်ရှေ့မင်းသား လက်ဆောင်ပေးခဲ့သော မော့ချန်ရဲ့ လက်ရေးလှ ရေးဟန်ဖြင့် ယပ်တောင်ကို သဘောကျခဲ့သော်လည်း၊ သူဟာ ဘယ်အရာကိုမျှ ပေးအပ်ခြင်းမပြုခဲ့ပေ။ လုလျန့်ဝေရဲ့ ကြေကွဲဖွယ် ခေါက်ဆွဲပန်းကန်တစ်လုံးကသာ သူမကို ချီးမွမ်းရုံသာမက အဖိုးတန် ပင်လယ်ပုလဲများကိုပါ သူမကို ပေးအပ်စေခဲ့သည်။လုယွင်ရှမ်းက ဒီကိစ္စကို ဘယ်လိုပဲ တွေးနေပါစေ၊ သူမဟာ ဒါကို ဘယ်လို ညှိနှိုင်းနိုင်မလဲ။

လုလျန့်ဝေက သူမလက်ဆောင်ကို ရုတ်တရက် မပေးအပ်ခဲ့ပါက ဧကရာဇ်ဘုရင်သည် ပွဲအပြီးတွင် ထိုပုလဲကြိုးများကို အိမ်ရှေ့စံမင်းသားအား ပေးအပ်လိုက်ပေမည်။

ပုလဲများကို အိမ်ရှေ့မင်းသားအား လက်ဆောင်ပေးမည်ဆိုပါက၊ သူက ထိုပုလဲများကို တစ်ဖန်သူမအား ပေးလိမ့်မည်၊ သို့သော် ယခုတော့.....

လုယွင်ရှမ်း မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ လုလျန့်ဝေအပေါ် သူမ ခံစားခဲ့ရသော မနာလိုမှုနှင့် မုန်းတီးမှုသည် ပိုပြီးပြင်းထန်လာတော့သည်။

ဆက်ရန်....

အပိုင်း (၅၅): ဒေါသကြောင့်အစိမ်း‌ရောင်သမ်းသွားသောသူမမျက်နှာ

February 15, 2024

လုံချီက အပြင်ပန်းတွင်သာ ဘက်မလိုက်သောအမူအရာကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သော်လည်း သူ့စိတ်ထဲတွင် စိတ်မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသည်။ပုလ္လင်ပေါ်က သူရဲ့ဦးလေးတော် တွေးနေပုံကို သူ နားမလည်နိုင်။

လုလျန့်ဝေက သူမရဲ့ဆုလက်ဆောင်ကို ယူပြီးနောက် အောက်ဘက်သို့ လျှောက်လာသောအခါတွင် ဘယ်ဘက်ခြမ်းမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမအား စိုက်ကြည့်နေသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိတယ်။

လုလျန့်ဝေက ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေက အေးစက်နေတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ကြည့်နေတဲ့ မျက်လုံးတစ်စုံနဲ့ ဆုံသွားတယ်။

ထိုမျက်လုံးများက ခမ်းနားထည်ဝါသော အသွင်အပြင်ရှိသော အသက်နှစ်ဆယ်ကျော် အမျိုးသမီးတစ်ဦးရဲ့ မျက်လုံးများပင်။ သူမဟာဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ အောက်ဘက်တွင် ထိုင်ခုံတစ်လုံးနဲ့ထိုင်ပြီး လုလျန့်ဝေက သူမကိုပြန်ကြည့်နေသည်ကို သတိပြုမိသောအခါတွင် သူမပြုံးပြလိုက်သည်။ သို့သော် သူ့အမြင်ထဲထိ မရောက်နိုင်သော အပြုံးတစ်ခု။

လုလျန့်ဝေက သူမကို ခေါင်းညိတ်ပြသော်လည်း အလေးမထားသောကြောင့် ထိုင်ရန်နေရာသို့ ပြန်သွားကာ ထိုအမျိုးသမီးကို ဘာမျှ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

လုလျန့်ဝေကအနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အမျိုးသမီးရဲ့ ဖော်ရွေမှုမရှိသော အကြည့်ကို သတိရမိသည်။ထိုအမျိုးသမီးဟာ လုံယျန်ရဲ့ကိုယ်လုပ်တော်ပင်။

‌လုံယျန်သည် ယခုနှစ်တွင် အသက်သုံးဆယ်ရှိကာ တိုင်းပြည်ကို ဆယ်စုနှစ်များစွာ အုပ်ချုပ်လာခဲ့သော်လည်း သူရဲ့ နန်ချဲ့ဟမ်းတွင် မောင်းမမိဿံအနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ထို့ပြင် မိဖုရားကို မခန့်ထားရသေးပေ။

လုံယျန်သည် လီမိသားစုရဲ့ အသက်အကြီးဆုံး အငယ်ဆုံး သခင်မအား မိဖုရားအဖြစ် ခံယူရန် လွန်ခဲ့သည့် နှစ်များကတည်းက ကောလဟာလများ ထွက်ပေါ်ခဲ့သော်လည်း အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် သခင်မလီသည် အခြားတစ်ယောက်နှင့် ခိုးယူသွားခဲ့သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် လီမိသားစုသည် တော်ဝင်မိသားစုအား ဝန်ခံရန်နှင့် လီမိသားစုရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည်ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် အဖမ်းဆီးခံပြီးနောက် ရေကန်ထဲတွင် ရေနစ်ကာ အဆုံးစီရင်သွားခဲ့သည်။ထိုကိစ္စနှင့်ပတ်သက်ပြီး လုံယျန်က လီမိသားစုအား အပြစ်ပေးရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။

ထို့နောက်တွင် ဘုရင်မတစ်ပါးခန့်အပ်ရန် နန်းတွင်းအရာရှိများက တောင်းဆိုခဲ့သော်လည်း လုံယျန်က သူတို့ရဲ့တောင်းဆိုမှုကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

လုံယျန်က အမျိုးသမီးများနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆက်ဆံရေးကို အထူးနှစ်သက်ပုံမပေါ်ဘူး။ ထို့ကြောင့် ယနေ့အထိ သူဟာမည်သူနှင့်မျှ တွေ့ဆုံခြင်း မရှိခဲ့ခြင်းပေ။

လုလျန့်ဝေက ဒါက ထူးဆန်းတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ မူရင်းဝတ္ထုက လုံယျန်မှာ ကလေးမရှိတာက အပြင်းဖျားနေရုံသာမက မစွမ်းဆောင်နိုင်လို့ပါဆိုပြီး ရေးသားထားတာ တွေ့ခဲ့ဖူးတယ်။

လုလျန့်ဝေပါးစပ် အနည်းငယ် လှုပ်ယမ်းသွားတယ်။ဒီအမှိုက်အိတ်စာရေးဆရာက ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို လုံချီ ဖြစ်အောင် မည်သည့်အရာကိုမဆို ရေးချင်စိတ်ရှိခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့လုံယျန်က သူရဲ့နန်ချဲ့ဟမ်းတွင် ကိုယ်လုပ်တော်များစွာမရှိသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ ဒါ့အပြင် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာပြီးယခုတိုင် ကလေးယူဖို့အတွက် အရိပ်အယောင်မတွေ့ရပေ။ သေချာတာကတော့ ထူးခြားတဲ့ အခြေအနေတစ်ခုပင်။လုံယျန်က အဲ့ဒါကိုတကယ်ပဲ ပြဿနာရှိတယ်ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

လုလျန့်ဝေက ဒီလိုရယ်စရာကောင်းတာကို လျှို့ဝှက်စွာ တွေ့ရှိခဲ့တယ်။ သို့သော် သူမခေါင်းကို မော့လိုက်သောအခါတွင် လုယွင်ရွှမ်းအပါအဝင် အမျိုးသမီးအားလုံးက သူမအား မနာလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရတယ်။လုလျန့်ဝေ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း သူမရဲ့စိတ်ကို အမြန်ပြန်လည် တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ခဲ့တယ်။အရာဝတ္ထုများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဒါကတောင်ပိုင်းပင်လယ်ပုလဲကြိုးများရဲ့အပြစ်ပင်။

ဒေါသနဲ့နာကြည်းမှုက အူတိုင်အထိ ဖြစ်သော်လည်း ပြောလို့ ရနိုင်မယ့်ပုံမပေါ်ချေ။

သူမစကားကြောင့် အလွန်နောင်တရမိတယ်။ သူမက ဧကရာဇ်မင်းမြတ်အတွက် လက်ဆောင်တစ်ခု ပြင်ဆင်ထားတယ်လို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ကျယ်လောင်စွာပြောပြီး ထိုမိန်းကလေးကို လူမြင်ကွင်းမှာ ရှက်ရွံ့စွာ ကြည့်နေမိသည်။ သေးငယ်တဲ့ ခေါက်ဆွဲပန်းကန်လုံးနဲ့ ဧကရာဇ်မင်းဆီက ဆုလာဘ်ရလိမ့်မယ်လို့ သူမ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားဘူး။

လုလျန့်ဝေကို တမင်မီးမောင်းထိုးပြခြင်းမလုပ်ခဲ့ရင် ထိုဆုလာဘ်ကို အိမ်ရှေ့မင်းသားကအပ်နှင်းခြင်းခံရမှာပင်။ဒါကို တွေးရင်း သခင်မကျန်းရဲ့ မျက်နှာက နီရဲလာပြီး စိမ်းအရောင်ဘက်ကိုပြောင်းလာတယ်။ သူမဟာ မုန်းတီးမှုဖြင့် အံကိုကြိတ်လိုက်မိတယ်။ဒါဟာ အဆုံး‌ေတာ့မဟုတ်ပေ။ လု‌ဟန်ထျန်းက သူမကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ့အမူအရာက စိတ်ပျက်နေတဲ့ပုံပေါ်တယ်။

ဒါကိုကြားတော့ သခင်မကျန်းရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ ထိတ်လန့်နေတဲ့ အကြည့်တွေက ရှိနေသည်။

လုဟန်ထျန်းက ဧကရာဇ်မင်း ရောက်ရှိနေခြင်းကြောင့် ဘာမှမပြောရန် အစွမ်းကုန်ကြိုးစားနေခဲ့တယ်။ ဝေဝေက သူ့လက်ဆောင်ကို လက်ဆောင်ပေးတဲ့အခါ ဧကရာဇ်က သူ့ကို အပြစ်ပေးမှာနှင့် သခင်မကျန်းနဲ့ စာရင်းရှင်းဖို့ အချိန်မရှိတော့မှာ စိုးရိမ်နေခဲ့တယ်။

အခုတော့ဝေဝေက သူမရဲ့ဦးခေါင်းမှ ဆံပင်အထိ ထိခိုက်မှု မရှိဘဲ ပြန်ရောက်လာတာကြောင့် အလွန်စိတ်သက်သာရာ ရသွားတယ်။ သူ့အတွင်းမှာ လောင်ကျွမ်းနေတဲ့ ဒေါသကို မျိုသိပ်ထားရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိခဲ့ဘဲ သခင်မကျန်းကို ချက်ချင်း လွှတ်ပေးလိုက်လေတယ်။

ဆက်ရန်.....

အပိုင်း(၅၆) :လုလျန့်ဝေရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်း စောင့်ကြည့်ခြင်း

February 15, 2024

သခင်မကျန်းက အခြေအနေကနေ ရုန်းထွက်ဖို့ ကြိုးစားရန် သတ္တိရှိနေတုန်းပဲဆိုတာ မြင်လိုက်တော့ သူက လှောင်ရယ်ပြီး ဒေါသကို ထိန်းကာအေးစက်စွာ ပြောလိုက်တယ်။

“ငါတို့ ပြန်လာရင် ဒါကို ဖြေရှင်းလိုက်မယ်”

သခင်မကျန်းရဲ့ မျက်နှာဟာထိတ်လန့်တကြားနှင့် ဖြူဖျော့သွားကာ နှုတ်ခမ်း‌တွေပါတုန်လာသည်။မကြာခင်မှာပဲ ကျောက်ချန်က တောင်ပိုင်းပင်လယ်က ပုလဲတွေကို လုလျန့်ဝေကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပေးအပ်ခဲ့သည်။

“ဒုတိယ လုသခင်မလေး ဒါက ရှန်ဟိုင်းပြည်တစ်ခုလုံးမှာရှိတဲ့ တစ်ခုတည်းသော ပုလဲကြိုးပါ။ ဂရုတစိုက်နဲ့ ထိန်းသိမ်းပါ။ “

တောင်ပိုင်းပင်လယ်က ပုလဲတွေကို ဒုတိယ သခင်မလေးလုကို ဆုချဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်တုန်းက ကျောက်ချန်အံ့ဩတုန်လှုပ်ပြီး သူ့သခင်က မိန်းမငယ်လေးကို စွဲလမ်းနေပြီလားလို့ တွေးမိတယ်။

ဒါပေမဲ့သူ့သခင်က အရင်ကလိုနေမကောင်းပုံမပေါ်သည်ကို သတိပြုမိကာ ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်လာသည်။

ဒုတိယသခင်မလေးလု ပေးအပ်သည့် အသက်ရှည် ခေါက်ဆွဲပန်းကန်က သာမန်ခေါက်ဆွဲပန်းကန် မဟုတ်ဘူး။ ဒါဟာ သူ့သခင်ရဲ့ရောဂါကို ကုသပေးနိုင်တဲ့ ဖျော်ရည်တစ်မျိုးဖြစ်တယ်ဆိုတာ ထင်ရှားတယ်။သူမက ဒါကိုတာရှည်ခံခေါက်ဆွဲဟုသာ ဖုံးကွယ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

ဒုတိယသခင်မလေးလုက တကယ်ကို လိမ္မာပါးနပ်တယ်။ သခင့်ဆီက အကူအညီတောင်းရမည့် အစား သူ့ဘာသာ ဖြေရှင်းခဲ့တယ်။ သူ့သခင်က သူ့ကို ရက်ရက်ရောရော ဆုချပေးတာ အံ့သြစရာ မရှိဘူး။ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ ဆိုတာကို စူးစမ်းပြီးနောက် ကျောက်ချန်က ပိုပြီး တက်ကြွလာခဲ့တယ်။ ဒုတိယသခင်မလေးလုကို တောက်ပပြီး ချစ်စဖွယ်ကောင်းသူအဖြစ် တွေ့ရှိခဲ့တယ်။ ကျောက်ချန်ရဲ့ ပြီတီတီအကြည့်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူမသည် မျက်ခုံးပင့်ကာ သူ့ထံမှ သေတ္တာကို ယူလိုက်သည်။

ကျောက်ချန်သည် အပြုံးဖြင့် ခေါင်းယမ်းကာ ဧကရာဇ်မင်းအား စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ပြန်လာခဲ့သည်။ ကျောင်ချန် ထွက်သွားပြီးတာနဲ့ လုလျန့်ဝေက သူမလက်ထဲက သေတ္တာကို စစ်ဆေးဖို့ ခေါင်းငုံ့လိုက်တယ်။ ဒါဟာနန်းမူသစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့်သေတ္တာဖြစ်ပြီး လက်ရာကလည်း အလွန်ရှုပ်ထွေးသည်။ တကယ်လို့ သေတ္တာဟာ အလွန်တန်ဖိုးရှိနေပြီဆိုလျှင် အထဲရှိပစ္စည်းများသည် မည်မျှတန်ဖိုးရှိရမည်ကို တွေးကြည့်ရန် မခဲယဉ်းဘူး။ သို့သော် လုလျန့်ဝေက သေတ္တာကိုဖွင့်ရန် အလျင်စလိုမဖြစ်ပေ။ သူမ တစ်ခါတည်းသိမ်းဆည်း လိုက်တယ်။ ဒါကိုမြင်တော့ တောင်ပိုင်းပင်လယ်က ပုလဲတွေကို တစေ့တစောင်းကြည့်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေတဲ့ တခြားအမျိုးသမီးတွေက သူတို့ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ မထီမဲ့မြင် ဖြစ်ခဲ့သေးတယ်။ တောင်ပိုင်းပင်လယ်က ပုလဲကြိုးတစ်ကုံးမျှသာ မဟုတ်ပါလား။ လုလျန့်ဝေက အလွန်တွန့်တိုချင်ယောင်ဆောင်နေသဖြင့် ဒီလိုကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အခါသမယများအတွက် မသင့်တော်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ လုလျန့်ဝေက သူတို့ရဲ့မနာလို ငြူစူသော အကြည့်များဖြင့် ကျန်နေခဲ့တယ်။ လက်ဆောင်များ အားလုံးကို ပေးအပ်ပြီးမှသာ တရားဝင် ပွဲကို စတင်ခဲ့သည်။ အရသာမျိုးစုံနှင့် ဝိုင်ကောင်းမျိုးစုံကို နန်းတော်မှ အခိုင်းအစေများက တည်ခင်းပြုစုခဲ့ကြတယ်။ တော်ဝင် အကမယ်များက ခန်းမအပြင်ဘက်မှ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် အသံမြူးမြူးမြူးကြွကြွ ထွက်ပေါ်လာပြီး လှပသော ၀တ်စုံများကို ၀တ်ဆင်ထားသော အကမယ်များသည် ခန်းမအတွင်း ကျက်သရေရှိစွာ ကနေကြသည်။ လုလျန့်ဝေက ခန်းမထဲတွင် အကမယ်များ ဖျော်ဖြေနေသည်ကို အခြားလူများကကြည့်ရှုနေစဉ် သူမကအစားအသောက်ကိုသာ စားနေခဲ့သည်။ အချိန်အတော်ကြာကြည့်ရှုပြီး ဖျော်ဖြေပွဲက သူ့အရသာနှင့် မကိုက်ညီကြောင်း ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက်၊ သူမသည် အစားအသောက်ကိုသာ အာရုံစိုက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ဒါဟာ နန်းတော်ရဲ့တော်ဝင်စားဖိုမှူးမှ ပြင်ဆင်သော အရသာများပြည့်နေသော တော်ဝင်ပွဲဖြစ်သည်။ အရသာအကြောင်း ပြောစရာ မလိုတော့ဘူး။ သူမလို အစားအသောက်မက်သူအတွက်၊ အစားအသောက်ကောင်းဟာ အမြဲတမ်း ခံနိုင်ရည်မရှိနိုင်ဘူး။ ပထမတော့ လုလျန့်ဝေကအနည်းငယ် သီးသန့်ဆန်စွာ သူမအစားအစာကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဝါးခြင်းဖြင့် အံဝင်ခွင်ကျ ၀တ်ဆင်ထားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမဟာ ခန်းမကို ဖြတ်ပြီး မျက်လုံးများကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မည်သူမျှ သူမကို ကြည့်မနေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမစိတ်ထဲ ကျေနပ်သွားခဲ့သည်။ ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသူက သူမရဲ့လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို အစကတည်းက စောင့်ကြည့်နေမှန်း သူမမသိဘူး။ ကျောက်ချန်က လှောင်ပြောင်ရယ်မောကာပြောလိုက်သည်။

ကျောက်ချန် ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း သူ့ကိုယ်သူ လျင်မြန်စွာ ရပ်တန့်နိုင်လိုက်သည်။ သခင်ညွှန်ပြသော ပန်းကန်နှစ်လုံးကို သယ်ဆောင်ကာ ကျောက်စိမ်းလှေကားထစ်များကို ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင် ဆင်းလာခဲ့သည်။လုလျန်ဝေသည် ချက်ထားတဲ့ ငါးဟင်းရည် အရသာကို မြည်းစမ်းနေသည်။

နန်းတော်ရဲ့ တော်ဝင်စားဖိုမှူးက မမှားမယွင်း ပြင်ဆင်ထားတဲ့ အစားအစာပင်။ အရသာက အံ့သြစရာကောင်းပေမယ့် အပိုင်းက နည်းနည်းလေးပင်။ထိုအချိန်တွင် ငါးဟင်းရည် တစ်ခွက်ကို သူမရှေ့ စားပွဲပေါ်တွင် တင်လာသည်။သူမ မျက်လုံးများ ရွှင်မြူးလာတယ်။ ဒီဟင်းကို မြည်းစမ်းချင်စိတ်တွေ တဖန်ပြန်ဝင်လာတော့ နန်းတော်က အစေခံတွေက သူ့ဆီ အချိန်မီပို့ပေးတယ်။

သူမရဲ့စားပွဲပေါ်တွင် ချက်ပြုတ်ပြီးသား အသားများကို တင်လိုက်သောအခါတွင် သူမ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြမိတော့မည်။