အခန်း (၁၅၄-၁၅၆)

Chapter154

ချက်ချင်းဆိုသလိုအေးစိမ့်စိမ့်လေးခံစားလိုက်ရခြင်း

လင်ချင်းယွမ် ကခုမှသဘောပေါက်တယ်

“ဟုတ်သားဘဲငါဒါကိုဘာလို့မတွေးမိတာလဲနင်ရှိတဲ့နေရာဆိုရင်လည်းလုံခြုံမှာမဟုတ်ဘူး”

လုလျှန့်ဝေ စိတ်ပျက်တဲ့အကြည့်နဲ့ ဒီမိန်းမဦးနှောက်ကအဲ့လောက်တောင်တုံးလား

လင်ချင်းယွမ်တစ်ခုခုစဉ်းစားမိပြီး အရောင်တလက်လက်မျက်လုံးနဲ့ လုလျှန့်ဝေကိုကြည့်လိုက်တယ်

“ငါတို့တရားရုံးကိုအရင်သွားမတိုင်သင့်ဘူးလား လုယွင်ရွှမနဲ့ ချန်ကျူပင်း တို့သရုပ်အမှန်ကို”

လုလျှန့်ဝေက သနားတဲ့အကြည့်နဲ့ကြည့်ပြီးတော့

“နင်ဒီစကားကိုကြားဖူးလား သူခိုးကိုဖမ်းဖို့ခိုးတဲ့ပစ္စည်းတွေကိုအရင်ရှာရမယ့်ဆိုတာ”

“ဘာကြီးလဲ”

လင်ချင်ယွမ် နားမလည်တဲ့အကြည့်နဲ့ပြန်ကြည့်လိုက်တယ်

“သူတို့ကအခုဆိုသက်သေတွေကိုဖျက်စီးပြီးလောက်ပြီသူတို့ကအဲ့တာတွေကိုတုံးနေလို့တခြားတစ်ယောက်စီမှာထားမှာလား”

“ပြီးတော့သူတို့မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကိုပြန်ပေးဆွဲနေတယ်ဆိုတာကနင်ကြားဘဲကြားခဲ့တာအဲ့မိန်းကလေးကိုဘယ်ခေါ်သွားလည်းတော့နင်မသိဘူးလေနင်ဒီအကြောင်းတွေဘုရင်မင်းမြတ်ကိုသွားပြောပြရင်တောင်သူကစုံစမ်းဖို့လူလွှတ်ပေးလို့ရတယ်သံသယရှိတဲ့ကိစ္စတွေကိုသက်သေမရှိဘဲနဲ့ကိုင်တွယ်မှာတော့မဟုတ်ဘူးပြီးတော့ဒါက ရေမွှေးဆောင်နဲ့ပက်သက်ပြီး လုချင်းယွမ်ရဲ့ထူးချွန်မှုဆိုပြီးဘဲသိရမှာ ဒါကသူ့ကိုထိခိုက်စေမှာမဟုတ်ဘူး

လုချင်းယွမ် ရဲ့အသားရောင်ကဖြူဖျော့လိုက်စိမ်းလိုက်နဲ့သူမမျက်မှောင်ကြုံပြီးပြောလိုက်တယ်

“သူတို့အကြောင်းပြောပြမှာမကြောက်ဘူးဆိုဘာလို့ငါ့ကိုလိုက်သတ်မှာလဲ”

“မင်းကသူတို့အကြောင်းအများကြီးသိထားတာလေ သတ်လို့ရတဲ့သူကိုဘာလို့အရှင်ထားနေမှာလဲသူတို့က”

လင်ချင်းယွမ် စိတ်သက်သာရသွားပေမယ့်လည်း လုလျှန့်ဝေ ပြောတဲ့စကားကြောင့်စိတ်ထပ်လှုပ်ရှားလာပြန်တယ်

“နင်ပြောတာကိုကြည့်ရရင်သူတို့ကငါကိုအလွှတ်မပေးဘူးပေါ့”

လင်ချင်းယွမ်လည်းလျှင်လျှင်မြန်မြန်ထပြီး ထွက်သွားတော့မယ့် လုလျှန့်ဝေ အရှေ့ပိတ်ပြီးရပ်နေပြီးပြောလိုက်တယ်

သူမပြောပြီးတာနဲ့ သူမရဲ့အကြည့်တွေကဝမ်ဟယ်စီရောက်သွားတယ်

သူမက ဝမ်ဟယ်ကကျူပင်းကိုနိုင်ထားတာတွေ့ဖူးတော့သူနဲ့ဆိုရင် ကျူပင်းတစ်ခုခုတော့လုပ်လို့ရမှာမဟုတ်လောက်ဘူး။

“ဟေး နင်ငါ့ကိုကာကွယ်ပေး ငါနင့်ကိုပိုက်ဆံတွေအများကြီးပေးမယ်”

“နင်ကသူ့ကိုအဆိပ်ခပ်ခဲ့တာလေဒီလိုအကျင့်စရိုက်မျိုးရှိတဲ့သခင်မနဲ့ငါနဲ့ဆို ငတုံးတောင်ရွေးချယ်တတ်တယ်”

လုလျှန့်ဝေကစိတ်မဆိုးဘဲနဲ့တောင်သူမအနားကိုကပ်ပြီးတော့ပြောလိုက်တယ်

“ငါသိတယ်ငါဘယ်လောက်ရက်စက်တတ်လဲဆိုတာကိုနင်မမေ့သေးဘူးဆိုတာကို”

သူမသူ့ရဲ့လက်နဲ့ လင်ချင်းယွမ်ပခုံးကိုပုတ်ပြီးတော့ပြောလိုက်တယ်

လင်ချင်းယွမ် ရုတ်တရက်ချမ်းစိမ့်စိမ့်ခံစားလိုက်ရတယ် သူမဝမ်ဟယ်ကိုပြောတာကိုမှတ်မိပြီး အနောက်ကိုမြန်မြန်ဆုတ်ပြီးအကျယ်ကြီးအော်ပြောလိုက်တယ်

လုလျှန့်ဝေကသူမကိုကြည့်ပြီးတော့ဘာမှမပြောဘဲ ကျူးယွင်ကို အချက်ပြလိုက်တယ်

ကျူးယွင် အရှေ့ကိုရုတ်တရက်ထွက်လာပြီးတော့တံခါးမှာမှီနေတဲ့ လင်ချင်းယွမ်ကိုတွန်းထုတ်လိုက်တယ်အဲ့တာပြီးတာနဲ့နောက်လှည့်ပြီးရိုသေစွာနဲ့

လုလျှန့်ဝေက ကျူးယွင်ကိုကြင်နာစွာကြည့်ပြီးတော့အခန်းထဲကထွက်လာခဲ့တယ်

လင်ချင်းယွမ် ကသူမကိုထားခဲ့ပြီးထွက်သွားတာကိုတွေ့တော့အနောက်ကနေအလျှင်အမြန်ပြေးလိုက်တယ်

အိမ်တော်ဆီပြန်တဲ့လမ်းမှာ ဝမ်ဟယ်က ရုတ်တရက်ထပြောလိုက်တယ်

“ဒုတိယမင်းသမီး မြို့တော်ဝန်ပါဝင်ပက်သက်မှာကိုစိုးရိမ်နေတာလား”

လုလျှန့်ဝေကလှမ်းကြည့်ပြီးတော့သဘောပေါက်လိုက်တယ်သူဘာဆိုလိုချင်လဲဆိုတာကို

ဝမ်ဟယ်စိတ်သက်သာရာရသွားပေမယ့် မျက်မှောင်ကြုံ့လျှက်ငါဒီကောင်မလေးလှည့်စားတာခံလိုက်ရတယ်ဆိုပြီး

“စိတ်မပူပါနဲ့ ဒုတိယမင်းသမီးလေး ကျွန်တော်ဒီကိစ္စတွေကို သခင်ကြီးကိုပြန်မပြောပါဘူး”

မြို့ရဲ့တခြားတစ်ဖက်မှာတော့ လင်ချင်းယွမ် မြို့တော်ဝန်ရဲ့အိမ်ထဲကိုဝင်သွားတာနဲ့တစ်ပြိုင်နက်သူ့မျက်နာပေါ်ကအကြည့်တွေကပြောင်းသွားတယ် သူ့အဖေလှမ်းခေါ်လိုက်တာနဲ့ထွက်ပြေးတော့မယ့်ပုံစံနဲ့

“နင်တစ်နေ့လုံးဘယ်တွေသွားနေတာလဲနင်အခုမှပြန်ရောက်တာအပြင်ပြန်ထွက်အုံးမလို့လား”

Chapter 155

March 24, 2024 by Nay Chi Lynn

Chapter 155

သူ့ကိုလက်ထပ်မယ့်အစားခွေးတွေဝက်တွေကိုဘဲလက်ထပ်လိုက်မယ်

“သမီးခုမှသတိရတယ် လုလျှန့်ဝေ တို့အိမ်မှာတစ်ခုခုမေ့ကျန်ခဲ့တယ်ဆိုတာ”

လင်ချင်းယွမ် အတင်းအကြောင်းပြချက်ပေးပြီးပြန်ပြောလိုက်တယ်

သူ့အဖေသဘောပေါက်လိုက်တယ်

“ငါ့ကိုဒီိလိုအကြောင်းအရာနဲ့လှည့်စားချင်တာလားနင်က လုလျှန့်ဝေ နဲ့အဆင်မပြေပါဘူး ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲသူ့အိမ်မှာတစ်ခုခုကျန်ခဲ့တယ်ဆိုတာ”

လင်ချင်းယွမ် ရဲ့အမေကလည်းဝင်ပြောတယ်

“ယွမ်ရေ အရမ်းခေါင်းမမာပါနဲ့ ကျူပင်း ကဒီတိုင်းရပ်နေတာမဟုတ်ဘူး သူကသူ့အလုပ်ပြီးသွားတာနဲ့ နင့်ကိုတောင်းပန်ဖို့အပြေးအလွှားလာခဲ့ရတာ”

လင်ချင်းယွမ် အဲ့စကားကိုကြားပြီးလန့်သွားတယ်ပြီးတော့လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ဘာမှမပြောဘဲသူ့ကိုရယ်ဘဲရယ်ပြနေတယ်

သူကအကြံသမားဘဲ ဘယ်လိုတောင်ငါ့မိဘတွေကိုလိမ်ထားလဲမသိဘူး

အဆိုးဆုံးကတော့ငါ့မိဘတွေကလည်းသူပြောတာကိုယုံနေတာဘဲ

သူမအသေးစိတ်သေချာရှင်းပြရင်တောင်သူမောသွားတာဘဲရှိမယ် သူမ ကိုယုံကြမှာမဟုတ်ဘူး

“နင် ကျူပင်းနဲ့လက်ထပ်ဖို့အမြဲတွေးနေတာမဟုတ်ဘူးလားခု ကျူပင်းကဒီမှာရောက်နေပြီလေအဲ့မှာကြောင်တောင်တောင်ရပ်မနေနဲ့လေ လာပြီးတော့နှစ်ယောက်သားမင်္ဂလာကိစ္စကိုဆွေးနွေးကြလေ”

အရင်တုန်းကအဲ့သတင်းကြားတာ့ လင်ချင်ယွမ် ပျော်ခဲ့ဖူးတယ် ခုတော့သူနှလုံးသားထဲမှာကြောက်ဘဲကြောက်ရွံ့နေတယ်

ဒီလူကခုဏတုန်းကသူ့ကိုသတ်ချင်နေတာ ခုတော့သူ့ကိုလက်ထပ်ချင်တယ်ပေါ့

သူမ ဒေါသထွက်ပြီးတော့ရှိသမျှအားတွေနဲ့အကျယ်ကြီးပြောလိုက်တယ်

“ဒီတစ်ခုတော့ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြောထားပါရစေသမီးသူ့ကိုလက်ထပ်မှာမဟုတ်ဘူး မဟုတ်သေးဘူးခဏလေး သူ့ကိုလက်ထပ်မယ့်အစားခွေးနဲ့ဝက်နဲ့ဘဲလက်ထပ်လိုက်မယ်”

လုချင်းယွမ် မိဘတွေမှင်သက်သွားတယ်သူတို့ရှက်ပြီးတော့တောင်းပန်တဲ့မျက်လုံးနဲ့ ကျူပင်းကိုကြည့်နေကြတယ်

ကျူပင်းက မျက်ခုံးကိုလျှော့ချပြီးအေးတိအေးစက်ပုံ ကိုပုန်းကွယ်ပြီးလူကြီးလူကောင်းဆန်ဆန်နဲ့

“ဦးလေးနဲ့အန်တီ ဒီကိစ္စနဲ့ပက်သက်ပြီးစိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး ယွမ်လေးနဲ့တူတူကြီးပြင်းလာတာ သူ့ဒေါသကိုနားမလည်ဘဲနေပါ့မလား”

သူက ပြုံးပြီးတော့ လင်ချင်းယွမ်ကိုသူ့စိတ်ထဲမှာဘာမှမဖြစ်သလိုကြည့်လိုက်တယ်

သူအရင်တုန်းက ကျူပင်း လိမ်ညာနေတာတွေကိုမမြင်ခဲ့ဘဲစုံလုံးကန်းနေခဲ့လို့

“နင့်ရဲ့အချစ်စစ်က လုယွင်ရွှမ်းမဟုတ်ဘူးလားငါနဲ့လက်ထပ်ဖို့မရွံဘူးလား”

“တော်လိုက်တော့ကို့ထက်အကြီးကိုဘယ်လိုတွေပြောနေတာလဲဘာလို့အဲ့လိုစကားမျိုးပြောနိုင်ရတာလဲ”

“မင်းပြောဖူးတဲ့နောက်လာမည့်ဆယ်လမြောက်အချိန်ကတော့နည်းနည်းကပ်နေတယ်ဒါပေမယ့်အဲ့နေ့ကရက်ကောင်းရက်မြတ်ဘဲ အဲ့ရက်ဘဲလုပ်လိုက်ကြရအောင်”

လင်ချင်းယွမ် ဘယ်လိုလုပ်ပြပြ သူတို့ကတော့မင်္ဂလာရက်ပါသက်မှတ်နေပြီ

“သမီးသူနဲ့လက်မထပ်နိုင်ဘူး အရမ်းလက်ထပ်ချင်နေရင်နှစ်ယောက်လုံးနဲ့လက်ထပ်လိုက်”

သူအဖေကတော့ဒေါသတော်တော်ထွက်လာတယ်သူ လင်ချင်ယွမ် ရဲ့အမေဘက်ကိုဒေါသတကြီးနဲ့လှည့်ပြီးတော့

“မင်းရဲ့သမီးလုပ်ပုံကိုမင်းကြည့်အုံးသူကဘာဖြစ်သွားတာလဲ”

လင်ချင်းယွမ် အမေက ချန်ကျူပင်း ကိုအားနာပြီးတော့တောင်းပန်စွာပြုံးပြပြီးတော့

“ဒီကောင်မလေးအပျော်လွန်နေတာနဲ့တူတယ် အန်တီသွားကြည့်လိုက်အုံးမယ်”

“ယွမ်လေးကသိပ်စိတ်မရှည်တတ်ဘူး နောင်လည်းသည်းခံပေးပါအုံး”

“ဦးလေး ဘာမှစိတ်မပူပါနဲ့ ယွမ်လေး ကလူကောင်းလေးပါ သူကဟန်မဆောင်ဘဲတည့်တိုးပြောတတ်လို့ပါ”

ချန်ကျူပင်း လိမ်ပြောခဲ့တယ်

Chapter 156

March 24, 2024 by Nay Chi Lynn

Chapter 156

အကြွေစေ့တစ်စေ့အတွက် ဂုဏ်သိက္ခာတစ်ခုအတွက်

လင်ချင်းယွမ် ရဲ့ဖခင်ကကျေနပ်အားကျတဲ့ပုံဖြင့်ရုတ်ရက်ခေါင်းငြိမ့်ပြတယ်

သူမရဲ့ဖခင်က ချန်ကျူပင်းက သူရဲ့အနာဂတ်သမက်ဖြစ်မှာကို နှစ်ဖက်အိမ်အတွက်ဆက်ဆံရေးတိုးတက်စေရုံသာမက ချန်အိမ်တော်ကသူရဲ့သမီးလေးရဲ့စိတ်ရင်းလေးကြောင့်အရင်ထဲကမင်္ဂလာစကားကိုပြောကြတယ်

ချန်ကျူပင်းရဲ့မျက်လုံးလေးအနည်းငယ်အရောင်လက်လာတယ် လင်ချင်းယွမ် ရဲ့ဖခင်အမှုအရာကိုတွေ့ပြီးတော့သူက လုယွင်ရွှမ်း ဘယ်လောက်ဉာဏ်ကောင်းလိုက်လဲဆိုတာကိုအားမကျဘဲမနေနိုင်တော့ဘူး

ဘယ်လိုဘဲဖြစ်ဖြစ်သူကဒီမုန်းစရာကောင်းတဲ့မိန်းမနဲ့မကြာခင်လက်ထပ်ရတော့မယ်ဆိုတာကိုသတိရသွားတယ် ချန်ကျူပင်း ရဲ့အမူအရာနည်းနည်းတော့ပျက်သွားတယ်

သူဒီထက်ကြာကြာတော့မနေတော့ဘူး သူထွက်မသွားခင်မှာဘဲ လင်ချင်းယွမ် ရဲ့ဖခင်ကို ရိုသေစွာဖြင့်

“ဦးလေး ယွမ်လေးကကျွန်တော်နဲ့လက်ဆက်ရမယ့်သူဖြစ်တယ်သူအိမ်ကထွက်ပြေးသွားမှာကိုကျွန်တော်စိတ်ပူတယ်သူတစ်ခုခုဖြစ်သွားမှာကိုပိုစိတ်ပူတယ်”

လင်ချင်းယွမ် ဖခင်ကလေးလေးနက်နက်ပြန်ပြောတယ်

“ဘာမှစိတ်မပူပါနဲ့ သူ့ကိုစောင့်ရှောက်ဖို့တစ်ယောက်ယောက်ကိုလွှတ်ထားလိုက်မယ်မင်းရဲ့မင်္ဂလာရက်ကနီးလာပြီလေသူကိုဒီလိုမျိုးလျှောက်သွားခိုင်းမှာတော့မဟုတ်ဘူး မင်းရဲ့အန်တီကိုလည်းပြောထားမယ်သူမကိုသူမရဲ့ ပန်းထိုးအလုပ်လုပ်နေတုန်းမှာသေချာစောင့်ကြည့်ထားဖို့”

လုချင်းယွမ်ရဲ့ ဖခင်ကပိုပြီးတော့အားရဝမ်းသာသွားတယ် ချန်ကျူပင်းပြောစကားကိုကြားပြီးနောက်မှာသူပိုပြီးတော့ကျေနပ်သွားတယ်သူ့ရဲ့အနာဂတ်သမက်ကိုပြီးတော့ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်တယ်

မြို့တော်ဝန်အိမ်ကထွက်ထွက်လာချင်းမှာ ချန်ကျူပင်း ကရေမွှေးဆောင်သို့တည့်တည့်မတ်မတ်ထွက်လာခဲ့တယ်

ရေမွှေးဆောင်ကတော့စီးပွားရေးကောင်းနေတုန်းဘဲ လာရောက်သုံးဆောင်တဲ့သူတွေအများစုကအရာရှိတွေနဲ့မျိုးရိုးမြင့်တဲ့သူတွေအများဆုံးလာကြတယ်

ချန်ကျူးပင်း ကတတိယအလွှာကိုတက်ပြီးတော့အခန်းတွေထဲက တံခါးတစ်ချပ်ကိုဖွင့်ပြီးတော့ဒီနေရာတွေနဲ့အကျွမ်းဝင်နေတဲ့ပုံနဲ့

လုယွင်ရွှမ်း ကတော့ယောကျာ်းလေးချပ်ဝတ်တွေနဲ့အထဲမှာခုထိရှိနေတုန်းဘဲ

သူမကပြူတင်းပေါက်ကိုမှီထိုင်ပြီးတော့ဘာမှမတွေးဘဲအဝေးတစ်နေရာကိုငေးကြည့်နေစဉ်တံခါးဖွင့်သံကြားလိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ သူမ လှည့်မကြည့်ဘဲအေးဆေးမေးလိုက်တယ်

“ကိစ္စတွေပြီးသွားပြီလား”

ချန်ကျူပင်း ကအနည်းငယ်နောက်ဆုတ်ပြီးတော့သူရဲ့အရူးအမူးစွဲလမ်းနေတဲ့မျက်လုံးတွေကနေချက်ချင်းဆိုသလိုလေးစားမှုအကြည့်တွေနဲ့

“ဟုတ်ကဲ့ ဒီငတုံးမ လင်ချင်းယွမ် ကိုစိုးရိမ်နေဖို့မလိုပါဘူး”

လုယွင်ရွှမ်း ကခေါင်းဘဲငြိမ့်ပြပြီးနောက်ကိုလှည့်မကြည့်သေးဘဲ

“လင်ချင်းယွမ် ကဘာမှမဟုတ်ပေမယ့် လုလျှန့်ဝေကို တော့စိုးရိမ်ရတယ်”

အဲ့နာမည်ကိုပြောနေတဲ့အချိန်မှာသူ့အကြည့်တွေကအေးစက်နေခဲ့တယ်

ချန်ကျူပင်း ကလင်ချင်းယွမ် ကိုသတ်ဖို့ကြိုးစားနေတဲ့အချိန်မှာ လုလျှန့်ဝေကဝင်နှောင့်ယှက်တယ်လို့ပြန်လည်ပြောပြတယ် လုယွင်ရွှမ်း သိလိုက်ပြီ လင်ချင်းယွမ် ကလုလျှန့်ဝေ ကိုဖြစ်ခဲ့သမျှပြန်ပြောမယ်ဆိုတာကို

လုယွင်ရွှမ်းက လုချင်းယွမ်ကိုစိတ်မပူဘူး လုလျှန့်ဝေ ကလုဟယ့်ထျန ကိုပြန်ပြောမှာကိုဘဲစိတ်ပူနေတာ

သက်သေတော့မရှိသေးပေမယ့် ပြဿနာတော့ဖြစ်လာနိုင်တယ်

“အမှန်အတိုင်းပြောရရင် လုလျှန့်ဝေမှာသက်သေတော့မရှိပေမယ့် သူ့ကိုအရှင်ထားရင်တရားရင်ဆိုင်တဲ့နေရာမှာပြဿနာဖြစ်လာနိုင်တယ် ငါတို့ခြံကိုးခုလုံးကိုသွားသင့်တယ် အကြွေစေ့တစ်စေ့လောက်ဖြစ်ဖြစ်ပေါင် တစ်ခုလောက်ဘဲဖြစ်ဖြစ်”

သူပြောတဲ့အတိုင်းလည်ပင်းကိုလက်နဲ့ဆွဲပြတဲ့ပုံစံလုပ်ပြပြီးချက်ချင်းဆိုသလိုလူသတ်သမားရုပ်သူ့မျက်နာမှာပေါ်လာခဲ့တယ်

လုယွင်ရွှမ်းကလှည့်ပြီးတော့သူ့ကိုစိုက်ကြည့်လိုက်တယ် သူ့မျက်လုံးတွေထဲမှာရှုပ်ထွေးနေတဲ့အကြည့်တွေနဲ့

“နင်ကအမြဲကြင်နာနေတာဘဲနင်ကသူ့ကိုညီမလေးလိုဆက်ဆံနေပေမယ့်သူကနင့်ကိုအစ်မလို့တောင်ဆက်ဆံတာမဟုတ်ဘူး”

လုယွင်ရွှမ်း ပြန်တွေးကြည့်ပြီးတော့ လုလျှန့်ဝေ ကနောက်ကျရင်ပြဿနာဖြစ်လာမှာကိုဘာလုပ်ရမလဲသူမတကယ်မသိတော့ဘူး

ချန်ကျယပင်း ပြောသလိုလည်းဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါတယ် လုလျှန့်ဝေ ကိုအသက်ရှင်ထားလိုက်ရင်တရားစီရင်ရေးမှာပြဿနာဖြစ်လာနိုင်တယ် သူမကသူ့အတွက်ခလုတ်ခသင်းဖြစ်လာနိုင်တယ်

သူမ မျက်လုံးမှိတ်ပြီးတော့ နာကျင်နေတဲ့မျက်နာအမူအရာနဲ့

“ငါ..ငါနင့်ကိုဘဲလွှဲထားခဲ့မယ် ဒါပေမယ့် အခြေအနေတစ်ခုတော့ရှိတယ် နင်သူ့ကိုဂုဏ်သိက္ခာနဲ့တော့သတ်ပေးရမယ်”

ချန်ကျူပင်း သက်ပြင်းချလျက် လုယွင်ရွှမ်းက စိတ်တအားပျော့တာဘဲ

လုယွင်ရွှမ် ရဲ့နှုတ်ခမ်းတွေရှုံ့နေခဲ့ပြီ ချန်ကျူပင်းထွက်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူမှဆုံးဖြတ်ခဲ့တဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုတွန့်ဆုတ်နေပုံမရဘူး

ချန်ကျယပင်း ကကိစ္စတိုင်းမှာကျွမ်းကျင်နေပြီ သူမလျှိူ့ဝှက်လုပ်တဲ့အလုပ်တိုင်းမှာ သူကအမြဲအဓိက နေရာမှာပါဝငိနေခဲ့တယ်

သူ့ကြောင့်သာမဟုတ်ရင် သူမရဲ့အစီစဉ်တွေကချောချောမွေ့မွေ့ပြီးမြောက်မှာမဟုတ်ဘူး

သူမသိတယ် သူမကိုသဘောကျနေမှန်း သူသဘောကျနေတဲ့ လုယွင်ရွှမ်းက ဘယ်လိုပုံစံလည်းဆိုတာကို

ဒါကြောင့်လည်းသူမကအမြဲတမ်းသူရှေ့မှာရပ်တည်ပေးနေတာသူမရဲ့အပြူအမူတွေကဂရုမစိုက်တဲ့ပုံလုပ်နေပေမယ့်လည်းသူမမှာ ကြင်နာတတ်တဲ့နှလုံးသားကရှိနေတုန်းဘဲ