အခန်း (၂၆၃-၂၆၅)

၂၆၃

အခန်း (၂၆၃)၊ မိုးဆိုးသော ဓား

အရှေ့ပင်လယ်၏ အောက်ခြေတွင် ယဲ့ယွီသည် သူ့ရှေ့မှ နက်ရှိုင်းသော ချောက်ကမ်းပါးကို ကြည့်နေပြီး ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် "ဒါ အရှေ့ပင်လယ် ဘဏ္ဍာတိုက်ရဲ့ ဝင်ပေါက်မှန်ရဲ့လား?"

"သေချာပါတယ်!" စူးယောင်၏ လေသံက ပြတ်သားသည်။

အိပ်မက်ကမ္ဘာတုန်းက စူးယောင်ဟာ သမုဒ္ဒရာကို အမိန့်ပေးသော သုံးခွလှံရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိသွားတဲ့အခါ ကောင်းးကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်း အဆင့်ရောက်ဖို့ နီးစပ်နေပြီ။ "အရှေ့ပင်လယ် ဘဏ္ဍာတိုက်" ဆိုတဲ့ စကားလုံးတွေက စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းပေမဲ့ ယဲ့ယွီက သေဆုံးနေပြီဖြစ်လို့ တခြားဘာကိုမှ စိတ်မဝင်စားတော့ဘူး။ သူမရဲ့ တစ်ခုတည်းသော အတွေးက ကောင်းကင်ဘုံကို တက်လှမ်းဖို့ပဲ။

ယဲ့ယွီ မသေဆုံးခင်က သူမကို ကောင်းကင်ဘုံကို တက်လှမ်းပြီး အပေါ်က ကမ္ဘာကြီးကို သေချာစွာ ကြည့်ဖို့ ပြောခဲ့တယ်။ တစ်နေ့နေ့မှာ သူ ပြန်လည်မွေးဖွားပြီး သူမနဲ့ ပူးပေါင်းနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ရင်း သူမ အဲဒီအကြံပြုချက်ကို စွဲစွဲမြဲမြဲ ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့တယ်။ သူမ သမုဒ္ဒရာကို အမိန့်ပေးသော သုံးခွလှံကို ယဲ့ယွီရဲ့ အေးစက်နေတဲ့ ခေါင်းတလားထဲကို ပြန်ထည့်ပေးပြီး တစ်ယောက်တည်း တက်လှမ်းခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံမှာ သူ့ကို တစ်ထောင်နှစ်လောက် တစ်ယောက်တည်း စောင့်နေခဲ့ရပြီးနောက် စူးယောင်ဟာ အထီးကျန်ဆန်မှုကို မခံနိုင်တော့ဘဲ သူ့ဘဝကို အဆုံးသတ်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး အိပ်မက်ကနေ နိုးထလာခဲ့တယ်။

အခု ချောက်ကမ်းပါးရှေ့မှာ ရပ်နေတဲ့ သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေက ခိုင်မာနေတယ်။ သူမ ဒီဘဝကို ပြန်လည်အသက်ရှင်နိုင်မယ်ဆိုရင် ဒီ အရှေ့ပင်လယ် ဘဏ္ဍာတိုက်ဟာ ယဲ့ယွီပိုင်ဆိုင်ဖို့ပဲ။ သူမ ဒါကို သူမရဲ့ အမွေလို့ သဘောထားတယ်။

"ယောကျာ်းရေ၊ ကျွန်မကို သမုဒ္ဒရာကို အမိန့်ပေးသော သုံးခွလှံကို သုံးခွင့်ပြုပါ။"

"ကိုတို့ကြားမှာ 'ခွင့်ပြု' လို့တောင် ပြောဖို့ လိုသေးလား?" ယဲ့ယွီ ရယ်မောရင်း သုံးခွလှံကို သူမဆီ လွှဲပစ်ပေးလိုက်သည်။

သူမက အပိုဆောင်းသဘောမျိုးတွေ လုပ်နေတယ်လို့ သူ မတွေးဘဲ မနေနိုင်ဘူး။ သုံးခွလှံက သူမ သူ့ကို ပေးခဲ့တဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခုပဲ၊ ဒါကို ချေးငှားတာလို့ ပြောတာက အရမ်း ယဉ်ကျေးလွန်းတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ဟုတ်တယ်၊ ဒီညမှာ သူ သူမကို စာရေးနည်း နည်းနည်း သင်ပေးပြီး ဒီလို ရှက်သလိုလိုဖြစ်နေတာတွေကို ဖယ်ရှားပစ်ရမယ်။

သုံးခွလှံကို ယူရင်း စူးယောင်က သူမရှေ့မှာ ကိုင်ထားပြီး သူမရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ၎င်းထဲသို့ စီးဆင်းစေခဲ့တယ်။ ချက်ချင်းပင် ၎င်းသည် တောက်ပသောအလင်းကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပင်လယ်ရေကို ကွဲထွက်စေကာ ခြောက်သွေ့၍ လေပြည့်နေသော နေရာတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး ယဲ့ယွီအား အတိတ်အလွမ်းဓာတ်ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

ချောက်ကမ်းပါးရှေ့တွင် မြေပြင်ပေါ်၌ ရှည်လျားစွာသွယ်တန်းနေသော ကျင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ်မျှသာ မြင်ရသည်။

သူမ၏ အမြီးကို လှပစွာ ယိမ်းထိုးရင်း စူးယောင်သည် သုံးခွလှံကို ခိုင်မြဲစွာ ကိုင်ထားပြီး သူမ၏ ဆံပင်များ လွင့်မျောနေကာ ပင်လယ်နက်၏ ဘုရင်မတစ်ဦးကဲ့သို့ တော်ဝင် ယုံကြည်မှု၏ ** aura** ကို ထုတ်လွှင့်နေသည်။ သူမ ခုန်ဆင်းကာ သုံးခွလှံကို သူမ၏ စွမ်းအားအကုန်ဖြင့် ကျင်းထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ပတ်ဝန်းကျင်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်လာပြီး သူတို့ရှေ့ရှိ ချောက်ကမ်းပါးသည် တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းလာသည်။ အပြင်မှကြည့်လျှင် အတွင်းရှိ မြင်ကွင်းသည် လုံးဝ ကွယ်ဝှက်သွားခဲ့သည်။

စူးယောင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ယဲ့ယွီဘေးသို့ ရောက်လာသည်။ "ယောကျာ်းရေ၊ ဒါက အရှေ့ပင်လယ် ဘဏ္ဍာတိုက်လို့ သိထားတဲ့ နေရာပဲ။ အတွင်းကို ဝင်ကြရအောင်၊ ရေ၏ အနှစ်သာရကို တွေ့နိုင်ကောင်းတွေ့နိုင်မယ်။"

ယဲ့ယွီ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး နောက်ထပ် မမေးတော့ဘဲ စူးယောင်ကို အလင်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် ရေ၏ အတားအဆီးတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းသွားသကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။

အတွင်းထဲတွင် ခမ်းနားထည်ဝါသော နဂါးနန်းတော်တစ်ခု သူတို့ရှေ့တွင် တောက်ပနေသည်။ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အဆောက်အအုံသည် အလွန်အံ့သြဖွယ်ကောင်းပြီး စူးယောင်ကိုပင် ခဏတာ စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်—ဒါက သူမအတွက်လည်း ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။

သူတို့သည် နန်းတော်ထဲသို့ မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများပုံနှင့် နံရံတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ ထိုနံရံတွင် ကဏ္ဍများစွာပါဝင်သော အကန့်များစွာကို ထည့်သွင်းထားပြီး ထိုအကန့်များတွင် နည်းစနစ်များ၊ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ၊ ကောင်းကင်ဘဏ္ဍာတိုက်များ စသည်ဖြင့် ပစ္စည်းမျိုးစုံ ပေါများစွာ ထည့်သွင်းထားသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

အပေါ်ဆုံးတွင် မှိန်ဖျော့စွာ တောက်ပနေသော အပြာရောင် ကျောက်မျက်ရတနာတစ်ခု ရှိနေသည်။

"အဲဒီ ကျောက်မျက်ရတနာ" လို့ စူးယောင်က ရှင်းပြတယ်၊ "အဲဒါ အရှေ့ပင်လယ်ပုလဲပဲ။ အဲဒါကို သမုဒ္ဒရာကို အမိန့်ပေးသော သုံးခွလှံထဲကို ထည့်လိုက်ရင် အဲဒါရဲ့ တံဆိပ်ကို ဖွင့်ပေးပြီး တပိုင်းနတ်ဘုရားလက်နက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်!"

ယဲ့ယွီ အံ့သြသွားပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်- "တပိုင်းနတ်ဘုရားလက်နက်? အဲဒီလောက် အစွမ်းထက်တာလား?"

အိပ်မက်ကမ္ဘာမှ သူ၏ ဆုလာဘ်များအရ ယဲ့ယွီသည် သုံးခွလှံကို တံဆိပ်ခတ်ထားသည်ကို သိခဲ့သော်လည်း တံဆိပ်ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် အများဆုံး ထိပ်တန်း ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ ယူဆခဲ့သည်။ ၎င်းသည် တပိုင်းနတ်ဘုရားလက်နက် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ဒီလိုဆိုရင် ပင်လယ်ဘုရင်ဖြစ်တာက သိပ်မဆိုးဘူးပဲ!

စူးယောင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "တကယ်ပဲ။ ဒဏ္ဍာရီအရ သုံးခွလှံဟာ တစ်ချိန်တုန်းက နဂါးဘုရင်ရဲ့ လက်နက် ဖြစ်ခဲ့တယ်။ နှစ်သောင်းကျော်က ဘေးအန္တရာယ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပြီးနောက် နဂါးမျိုးနွယ် ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။ အဲဒီအခါမှပဲ အရှေ့ပင်လယ်ပုလဲ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သုံးခွလှံက မြွေမျိုးနွယ်လက်ထဲ ရောက်သွားတာ။ မဟုတ်ရင် ယန်ချီလို တတိယတန်းစား သတ္တဝါတစ်ကောင်က ဘယ်လိုများ ဒါကို ကိုင်ဖို့ ရဲမှာလဲ?"

ယဲ့ယွီ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ "နှစ်သောင်းကျော်က ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုလား? နဂါးမျိုးနွယ် ပျောက်ကွယ်သွားတာလား? ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ?"

စူးယောင်က ပြန်ဖြေသည်- "ကျမပြောပြမယ် ဟိုးအရင်လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက စစ်မှန်သော နဂါးများက အရှေ့ပင်လယ်ကို အုပ်စိုးခဲ့ကြတယ် — မြွေတွေနဲ့ ကုန်းပေါ်က နဂါးတွေလို အတုအယောင် နဂါးတွေ မဟုတ်ဘဲ၊ စစ်မှန်သော နဂါး ပင်လယ်ရဲ့စစ်မှန်သော အုပ်စိုးရှင်များ လို့ခေါ်လို့ရတယ်။ ဒီ နဂါးနန်းတော်က တစ်ချိန်တုန်းက သူတို့နန်းတော် ဖြစ်ခဲ့တာကြောင့် အဖိုးတန်ပစ္စည်းအများကြီးရှိတယ်။ဒါပေမဲ့ သူတို့ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာက ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။ ဘေးအန္တရာယ်ကြီးတစ်ခုကြောင့ဆိုတာကလွဲရင် အသေးစိတ်ကို ဘယ်သူမျှ မသိကြဘူး။ ကျွန်မ ကောင်းကင်ဘုံ ကိုတက်လှမ်းသောအခါ အဖြေရှာခဲ့သပေမဲ့လည်း နဂါးတွေအကြောင်း ကို အစွမ်းထက်သော အဖွဲ့အစည်းအချို့က တံဆိပ်ခတ်ထားပုံရတယ်။"

ယဲ့ယွီ၏ မျက်မှောင်ကြုတ်မှု ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသည်။ နောက်ထပ် ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခု။ ကောင်းကင်ဘုံတွင် သူသည် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းများ၏ ပျက်စီးနေသော အပျက်အစီးများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး နတ်ဆိုးများက အတိတ်က မငြိမ်မသက်မှုများအကြောင်း ပြောဆိုသည်ကို ကြားခဲ့ရသည်။ ၎င်းတို့သည် နဂါးမျိုးနွယ်နှင့် သက်ဆိုင်နိုင်ပါသလား။

သူ စဉ်းစားနေစဉ် စူးယောင်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ သူမသည် ဒုတိယတန်းရှိ အကန့်တစ်ခုကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ "ကြည့်ပါဦး ယောကျာ်းရေ! အဲဒါ ရေ၏ အနှစ်သာရ ဖြစ်ရမယ် — ရေစက်လေးတွေလို၊ သန့်စင်ပြီး ကြည်လင်တယ်။"

သူမ၏ အကြည့်ကို လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ယဲ့ယွီသည် ပွင့်လင်းမြင်သာသော ပုလင်းတစ်လုံးကို တွေ့လိုက်ရပြီး ၎င်းအတွင်းတွင် ရေစက်များစွာ ပျံဝဲနေသည်။ သူ၏ နှလုံးသားသည် ဝမ်းသာအားရ ခုန်ပေါက်သွားသည်—သူ လာရောက်ခဲ့သော အရာကို နောက်ဆုံးတွင် တွေ့ရှိခဲ့ပြီ။

တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ သူသည် ရေ၏ အနှစ်သာရကို ယူလိုက်ပြီး စူးယောင်ကို ခေါ်လိုက်သည်။ အတူတူ သူတို့သည် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို "စုဆောင်း" ရန် စတင်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့ ဒီကို ရောက်နေတာဆိုတော့ လက်ဗလာ ပြန်သွားလို့ မဖြစ်ဘူး။ တန်ဖိုးရှိတဲ့ အရာမှန်သမျှကို ယူသွားရမယ်။ ဝိညာဉ်လက်နက်တွေနဲ့ နည်းစနစ်တွေက အကောင်းဆုံး ထိပ်တန်းအဆင့် မဟုတ်ပေမဲ့ ရှိနေရင် မဆိုးဘူး။ အထူးသဖြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ — ဘယ်လောက်ပဲ ရှိရှိ များတယ်မရှိဘူး။

သူ ဟုန်လွမ်းကို နည်းနည်း မျှဝေပေးမယ်လို့ သူ ထင်တယ်။ သူရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ဆရာက သူ့ကို ပိုပြီး အံ့သြစရာ ရတနာတွေ ပေးချင်ပေးလိမ့်မယ်။

ယဲ့ယွီနှင့် စူးယောင်တို့ အလုပ်များနေစဉ်တွင် ဧရာမ နဂါးတစ်ကောင် အပြင်မှ ချဉ်းကပ်လာသည်။

"ဝုန်း!"

သူ၏ မိုးချုန်းသံက ပင်လယ်ကြမ်းပြင်ကို လှုပ်ခါလိုက်ပြီး မိုင်တစ်ရာပတ်လည်ရှိ ပင်လယ်သတ္တဝါများသည် ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် ပေတစ်ထောင်ရှည်သော နဂါးသည် သူ၏ မာနကြီးသော ခေါင်းကို ချက်ချင်း နှိမ့်ချလိုက်သည်။

ဒါဟာ သာမန်အကြောင်းကြောင့် မဟုတ်ဘူး။

၎င်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ နတ်သမီးနှစ်ဦးကို ပိုမို အဆင်ပြေစွာ ဆင်းသက်စေရန်ဖြစ်သည်။

ဟုတ်တယ်၊ ဒီ နဂါးဟာ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်း နယ်ပယ် ရဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာ ရှိနေတာတောင် ရိုးရိုးလေး စီးနင်းစရာတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်တယ်။

သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ရပ်နေသော အမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာ စစ်မှန်သော သခင်များ ဖြစ်သည်။

နှစ်ယောက်စလုံးသည် နှိုင်းမရအောင် လှပကြပြီး ယဲ့ယွီ ရှိနေပါက သူ ချက်ချင်း မှတ်မိလိမ့်မည်- ဇော့ယင်ချွန်(ကျိုးယင်ချွန်း၊ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသော ကောင်းကင်နတ်ဘုရားမ သရဲမဂုန်းတိုက်လို့ယဲ့ယွီကိုသတ်မိသူ) နှင့် ရွှမ်လိုင်ယွဲ့၊(ရွမ်လျန်ယွဲ့ နတ်ဆိုးဘဝက ယဲ့ယွီကိုသတ်မိသူ) ဝိညာဉ်သစ်သီးအမျိုးသမီး ဖြစ်ပြီး အိပ်မက်ကမ္ဘာတွင် သူ၏ မရနိုင်သော လှပမှု၏ စံပြပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သည်။

ဒီနှစ်ယောက် အတူတူ ပေါ်လာမယ်လို့ ဘယ်သူမှ မျှော်လင့်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး။

သို့သော် ကံကြမ္မာသည် ထူးဆန်းစွာ လုပ်ဆောင်တတ်ပြီး မည်သူနှင့်မှ တွေ့ဆုံရန် မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ရသူများကို မကြာခဏ ပေါင်းစည်းပေးတတ်သည်။

၂၆၄

အခန်း (၂၆၄)၊

လွန်ခဲ့သော နှစ်လက ဇော့ယင်ချွန်နှင့် ရွှမ်လိုင်ယွဲ့တို့ မတော်တဆ တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။

ထိုအချိန်က ရွှမ်လိုင်ယွဲ့သည် သူမ အိပ်မက်ထဲတွင် တစ်ချိန်က လျှောက်လှမ်းခဲ့သော လမ်းများကို ပြန်လည်ခြေရာခံနေပြီး သူမ၏ နှလုံးသားသည် ရောယှက်နေသော ခံစားချက်များဖြင့် ဝဲလည်နေသည်။ သူမ ထိုအချိန်က ပိုမို ပြတ်သားလေလေ၊ ယခု သူမ နောင်တ ပိုမို နက်ရှိုင်းလေလေ ဖြစ်သည်။ သူမအား တကယ်ဂရုစိုက်သူ မည်သူဖြစ်သည်ကို မသိနိုင်အောင် သူမ ဘယ်လိုများ ဒီလောက် မိုက်မဲခဲ့ရတာလဲ?

သူမ ထိုစဉ်က နည်းနည်းလေး ပိုဥာဏ်ကောင်းခဲ့ရင် သူမနဲ့ ယဲ့ယွီမှာ အခုဆို ကလေးတွေတောင် ရနေလောက်ပြီ၊ အခုလို အခြေအနေမျိုး မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒါကို စဉ်းစားနေလို့လည်း ဘာမှ မထူးဘူး။ ရွှမ်လိုင်ယွဲ့သည် ယဲ့ယွီ၏ နှလုံးသားကို ပြန်လည်ရယူရန် တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ကတိပြုခဲ့သည်။ အိပ်မက်ထဲတွင် သူသည် သူမအတွက် ရှားပါးသော ရတနာများကို ရာစုနှစ်များစွာ ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ ရှာဖွေခဲ့သည်။ ယခုမူ သူတို့၏ အခန်းကဏ္ဍများ ပြောင်းလဲရန် အချိန်ရောက်ပြီ။

ဤရည်မှန်းချက်ဖြင့် သူမသည် ရတနာများကို ရှာဖွေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို ပြန်တွေ့သောအခါ သူမ၏ ခံစားချက်များကို သက်သေပြနိုင်မည့် လက်ဆောင်များ ပေးနိုင်ရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ရှိသော်လည်း ညတိတ်ဆိတ်ချိန်များတွင် သူ့ကို တောင့်တမှုက မကြာခဏ မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်လာသည်။ နာကျင်မှုကို သက်သာစေရန် သူမသည် ဝိညာဉ်ဝိုင်ကို သူမနှင့်အတူ သယ်ဆောင်သွားပြီး သူ့အကြောင်း စဉ်းစားမိတိုင်း တစ်ငုံသောက်တတ်သည်။

ထိုညတစ်ညတွင် လပြည့်ည၌ ဇော့ယင်ချွန်သည် ရွှမ်လိုင်ယွဲ့ကို တောင်ပေါ်တွင် တစ်ယောက်တည်း ဝိုင်သောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူမ၏ မျက်နှာသည် မှောင်မိုက်နေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းက ဇော့ယင်ချွန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် တစ်ခုခုကို လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမလည်း အတိတ်မှ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုကို ထမ်းပိုးထားသည် — အိပ်မက်ထဲတွင် သူမ ပြုခဲ့သော လုပ်ရပ်များက သူမအား အပြစ်ရှိသည်ဟု ခံစားရစေခဲ့သည်။ သူမနှင့် ယဲ့ယွီတို့ လက်တွေ့ဘဝတွင် ပြန်လည်ချိတ်ဆက်မိသော်လည်း သူမနှင့် ကျူဒီချင်းကြား တင်းမာမှုကို ရင်ဆိုင်ရန် သူ အသုံးပြုခဲ့သော "မှတ်ဉာဏ်မေ့ခြင်း" ဆင်ခြေကို ပြန်မှတ်မိတိုင်း သူမ၏ နှလုံးသား နာကျင်ရသည်။

ဇော့ယင်ချွန်က ရွှမ်လိုင်ယွဲ့ ဝိုင်သောက်နေတာ မြင်တော့ သူလည်း သောက်ချင်စိတ် ပေါ်လာတယ်။ မတွန့်ဆုတ်ဘဲ သူ ဆင်းသွားပြီး ရွှမ်လိုင်ယွဲ့ကို သူ့ဝိုင်ကို မျှဝေလို့ရမလား တိုက်ရိုက်မေးခဲ့တယ်။

တစ်ခါတစ်ရံမှာတော့ လူတွေ ရင်းနှီးဖို့အတွက် မျက်နှာချင်းဆိုင် မြင်ရုံနဲ့တင် လုံလောက်ပါတယ်။ ရွှမ်လိုင်ယွဲ့က ဇော့ယင်ချွန်ရဲ့ မျက်လုံးတွေမှာ ဝမ်းနည်းမှုကို မြင်တော့ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးဟာ သွားစရာမရှိဘဲ လှည့်လည်နေတဲ့ ဝိညာဉ်တွေလိုပဲ ဆက်စပ်မှုကို ခံစားရတယ်။ သူ မေးခွန်းမထုတ်ဘဲ ဝိုင်ကို ပေးလိုက်တယ်။

အရက်သောက်ခြင်းက လျှာကို ဖြေလျော့စေတဲ့ တစ်ခုခု ရှိတယ်။ ကာလကြာရှည်စွာ ဝှက်ထားတဲ့ စကားတွေ နောက်ဆုံးတော့ ထွက်လာတယ်။ အဲဒီညမှာ သူတို့ အဖော်မဲ့စွာ သောက်ကြပြီး သူတို့ရဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေကို ဖလှယ်ခဲ့ကြတယ်။ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး ချစ်ရသူတွေနဲ့ အခွင့်အရေး လွတ်သွားခဲ့တာကို သိလိုက်ရတော့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ပွေ့ဖက်ပြီး ငိုခဲ့ကြတယ်။

ဤ တူညီသောဘုံအတွေ့အကြုံက နက်ရှိုင်းသော နှောင်ဖွဲ့မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး အရုဏ်တက်ချိန်တွင် သူတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အစ်မဟု ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ကြသည်။ ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ထိုညက မည်သူမျှ သူတို့၏ ချစ်သူ၏ နာမည်ကို မဖော်ထုတ်ခဲ့ပေ။ ထိုသို့ ပြုလုပ်ခဲ့ပါက အရက်မူးနေသော ညီအစ်မစိတ်သည် ဖျက်၍မရသော ရန်ငြိုးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် မပြောဘဲ ထားခဲ့ခြင်းသည် မမျှော်လင့်သော မိတ်ဖက်ဆက်ဆံရေးကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ တစ်ဦးက မှတ်ဉာဏ်နှင့် ကျင့်စဉ်ကို ပြန်လည်ရယူရန် ရှားပါးသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို ရှာဖွေနေပြီး နောက်တစ်ဦးက ဝိညာဉ်ရေးရာ နည်းစနစ်များနှင့် ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေနေသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးတွင် ရည်မှန်းချက်ချင်း တူညီသောကြောင့် အဘယ်ကြောင့် ပူးပေါင်း၍မရသနည်း။ အတူတူ နေ့ခင်းဘက်တွင် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော နယ်မြေကို ရှာဖွေနိုင်ပြီး ညဘက်တွင် အရက်သောက်ရင်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး နှစ်သိမ့်နိုင်ကြသည်။

ထိုသို့ဖြင့် အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှ အမျိုးသမီးနှစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ရွှမ်လိုင်ယွဲ့၏ ကျင့်စဉ်သည် အလယ်အဆင့် ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် တွင်သာ ရှိသော်လည်း ဇော့ယင်ချွန်သည် ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်း နယ်ပယ် ၏ ထိပ်ဆုံးရှိ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသော နတ်ဘုရားမတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် တိုက်ကြီးတစ်လျှောက်လုံး သူတို့နှစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်သွားရန် လုံလောက်သော ခွန်အားရှိသည်။ အတူတူ သူတို့သည် အနောက်မှ အရှေ့သို့ နယ်မြေများကို ရှာဖွေခဲ့ကြပြီး သူတို့ မျက်စိကျရာ ရတနာများကို သိမ်းယူခဲ့ကြသည်။

အစပိုင်းတွင် ရွှမ်လိုင်ယွဲ့သည် အရင်းအမြစ်များအတွက် တိုက်ခိုက်ရန် တွန့်ဆုတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဇော့ယင်ချွန်၏ အားပေးမှု — "ရတနာများသည် အစွမ်းထက်သူများအတွက်သာ ဖြစ်သည်။ အချို့လူများသည် ကောင်းမွန်သောအရာများကို ရရှိနိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့ကို ထိန်းသိမ်းရန် ခွန်အားမရှိကြပေ။ နင့်ယောကျာ်းအကြောင်းတွေးကြည့်ပါ — သူက ဒီ အရင်းအမြစ်တွေကို သေချာပေါက် လိုအပ်မှာပဲ" — သူမ ပိုမို ရဲရင့်လာခဲ့သည်။ မကြာမီပင် ဓားကို စတင်ထုတ်ခါရတနာများကိုလုယက်ခဲ့သည်။

လပေါင်းများစွာ သူတို့၏ "ပင်ပန်းဆင်းရဲခံကာ မရေမတွက်နိုင်သော ရတနာများကို တိုက်ခိုက်သိမ်းယူခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ရွှမ်လိုင်ယွဲ့သည် အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီး၏ အစွန်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီး အဆုံးမဲ့ ပင်လယ်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ ဂိုဏ်းမှ ရှေးဟောင်းကျမ်းတစ်စောင်ကို ပြန်သတိရမိသည်။ ၎င်းတွင် အရှေ့ပင်လယ်ရှိ ရေ၏ အနှစ်သာရအကြောင်း ပါဝင်သည် — ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်နှစ်မျိုးလုံးကို ပြန်လည် ထူထောင်နိုင်ပြီး မီးအဆိပ်ကို အထူးထိရောက်သော ရတနာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဇော့ယင်ချွန်၏ ချစ်သူကို ကူညီနိုင်မည်လားဟု သူမ တွေးမိသည်။

ဤသီအိုရီကို ကြားရသောအခါ ဇော့ယင်ချွန် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။ ရေ၏ အနှစ်သာရသည် မျှော်လင့်ချက် ရှိပုံရသည်—၎င်းသည် ယဲ့ယွီအား သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များ ပြန်လည်ရရှိရန် တကယ်ပင် ကူညီနိုင်လိမ့်မည်။ သူမသည် အစီအစဉ်ကို ချက်ချင်း သဘောတူခဲ့ပြီး နှစ်ဦးသား အရှေ့ပင်လယ်သို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

သူတို့သည် ရေ၏ အနှစ်သာရအကြောင်း အချက်အလက် ရှာဖွေရန် ပင်လယ်သတ္တဝါများစွာကို ဖမ်းဆီးခဲ့ကြသော်လည်း ၎င်းတို့ထဲမှ မည်သူမျှ ၎င်း၏ တည်ရှိမှုကို မသိကြပေ။ ဤအရာက ရွှမ်လိုင်ယွဲ့ကို သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ကို မေးခွန်းထုတ်စေခဲ့ပြီး ရှေးဟောင်းကျမ်းသည် မှန်ကန်ခြင်း ရှိမရှိ သံသယဝင်စေခဲ့သည်။ သို့သော် ဇော့ယင်ချွန်သည် ရေ၏ အနှစ်သာရ တည်ရှိသည်ဟု ယုံကြည်ဆဲ ဖြစ်သည်။ ရှေးဟောင်းကျမ်းများသည် မရှင်းမလင်း ဖြစ်နိုင်ပြီး အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အလွယ်တကူ မေ့လျော့သွားနိုင်သည်၊ အထူးသဖြင့် သက်တမ်းတိုသော အားနည်းသော ပင်လယ်သတ္တဝါများကြားတွင် ဖြစ်သည်။

ဒီလိုဆိုရင် သူတို့ဟာ ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ ပင်လယ်သားရဲကို ရှာပြီး မေးရလိမ့်မယ်။

ထိုအချိန်တွင် ပေတစ်ထောင်ရှည်သော ပင်လယ်မြွေတစ်ကောင် သူတို့ဘက်သို့ ဟိန်းဟောက်ရင်း ရောက်လာသည်။ ၎င်း ထုတ်လွှတ်သော ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်း နယ်ပယ် ဖိအားက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပင်လယ်သတ္တဝါများအားလုံးကို ဒူးထောက်အောင် ဖိအားပေးခဲ့ပြီး ရွှမ်လိုင်ယွဲ့ပင် သူမ၏ ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်စဉ်ရှိသော်လည်း မသက်မသာ ခံစားခဲ့ရသည်။

သို့သော် ဇော့ယင်ချွန်သည် နာခံတတ်သည့် အလေ့အထ မရှိခဲ့ပေ။ သူမသည် မြွေကို အေးစက်စွာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည်ပွဲတစ်ခုစာ အချိန်အတွင်း ၎င်းကို လုံးဝ နာခံစေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ရေ၏ အနှစ်သာရအကြောင်း သိလိုကြောင်း တောင်းဆိုခဲ့ပြီး "မင်းကို စကားပြောဖို့ အခွင့်အရေးပေးတာဆိုတော့ အလဟဿ မဖြုန်းတီးနဲ့။ မင်း မသိယောင်ဆောင်ရင် မင်းရဲ့ အကြောတွေကို ဟင်းချိုအတွက် သုံးပစ်မယ်" ဟု ထပ်လောင်းပြောခဲ့သည်။

သူမ၏ နူးညံ့သော လေသံသည် သူမ၏ ခြိမ်းခြောက်သော စကားများကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး မြွေကို တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်၊ ဇော့ယင်ချွန်သည် အချောင်မပြောကြောင်း ကောင်းစွာ သိသည်။ သူမသည် သူမ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် စွမ်းအားနှင့် ဆန္ဒ နှစ်ခုလုံး ရှိသည်။

တစ်ခါတစ်ရံ ကံကြမ္မာသည် နက်နဲသော နည်းလမ်းများဖြင့် လုပ်ဆောင်တတ်သည်။ ဤ မြွေကို ယန်ယင် ဟု ခေါ်ပြီး ကိုးခေါင်းမြွေ ယန်ရှောင်နှင့် ဆွေမျိုးဖြစ်သည်။ သူသည် အရှေ့ပင်လယ် ဘဏ္ဍာတိုက်ကို သိရှိပြီး သေဒဏ်ခြိမ်းခြောက်မှုအောက်တွင် သူက အလျင်အမြန် ရှင်းပြသည်- "နဂါးများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ရေ၏ အနှစ်သာရလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရှေ့ပင်လယ် ဘဏ္ဍာတိုက်လို့ လူသိများတဲ့ နေရာတစ်ခု မှာ ရေ၏ အနှစ်သာရကို တွေ့နိုင်မယ်လို့ထင်ပါတယ်!"

"အရှေ့ပင်လယ် ဘဏ္ဍာတိုက်" ဟူသော စကားကို ကြားရသည်နှင့် ရွှမ်လိုင်ယွဲ့နှင့် ဇော့ယင်ချွန်တို့ နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်လုံးများ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တောက်ပလာသည်။ ၎င်းသည် အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။ ဤ ဘဏ္ဍာတိုက် မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ သူတို့၏ ချစ်သူနှင့် သက်ဆိုင်သည်ဟု သူတို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

ထိုသို့ဖြင့် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြပြီး ယန်ယင်၏ ကျောပေါ်တွင် စီးနင်းကာ အရှေ့ပင်လယ်ရှိ ဘဏ္ဍာတိုက်နေရာသို့ ဦးတည်သွားခဲ့ကြသည်။

ယခုမူ သူတို့ ရောက်ရှိနေပြီ။

သူတို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် ယန်ယင် အံ့သြသွားသည်။ သူသည် ဘဏ္ဍာတိုက်နေရာသို့ ဝင်ရောက်ရန် သော့ လိုအပ်ကြောင်း၊ ၎င်းကို သမုဒ္ဒရာကို အမိန့်ပေးသော သုံးခွလှံဖြင့်သာ ဖွင့်နိုင်ကြောင်းကို မည်သို့ ပါးနပ်စွာ ထုတ်ပြောရမည်နည်းဟု စတင်တွက်ချက်နေခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကြီးမားသော စွမ်းအားဖြင့်ပင် ၎င်းမပါဘဲ ဝင်ရောက်၍မရနိုင်ပေ။

သို့သော် သူ့အား တုန်လှုပ်စေသည်မှာ အရှေ့ပင်လယ် ဘဏ္ဍာတိုက်သည် ဖွင့်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ? ယန်ရှောင် ဝင်နှင့်ပြီးပြီလား?

၂၆၅

အခန်း (၂၆၅)၊

အရှေ့ပင်လယ် ဘဏ္ဍာတိုက်နေရာ၏ အစွန်းတွင် ဇော့ယင်ချွန်သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ သမုဒ္ဒရာကို အမိန့်ပေးသော သုံးခွလှံကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူတို့ရှေ့ရှိ တောက်ပနေသော ဝင်ပေါက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ လက်ချောင်းများကို မြည်အောင် ရိုက်လိုက်ရာ ဧရာမ လက်တစ်ဖက် ပေါ်လာပြီး နဂါး၏ ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်လိုက်ရာ ယန်ယင်၏ ကြီးမားသော ခေါင်းကို ပင်လယ်ကြမ်းပြင်ထဲသို့ ရောက်သွားစေခဲ့သည်။

ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် ယန်ယင် လန့်သွားပြီး သူ၏ မူလပုံစံကို ပြန်ရရန် ရုန်းကန်နေရင်း ဇော့ယင်ချွန်၏ သေးငယ်သော ပုံသဏ္ဌာန်ကို ကြောက်လန့်တကြား ကြည့်လိုက်သည်။ "နတ်ဘုရားမ... ကျနော် တစ်ခုခု မှားလုပ်မိလို့လား?"

ဇော့ယင်ချွန်သည် တောက်ပနေသော ဝင်ပေါက်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ "ပြောပါ၊ ဒါ ဘာလဲ?"

ယန်ယင် ခဏတာ တောင့်တင်းသွားပြီး သူ၏ နဂါးမျက်လုံးများ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ တောက်ပလာသည်။ ဒီတိုင်း တိုက်ရိုက် မေးလို့မရဘူးလား? ရိုက်ပြီးမှမေးရမယ်လို့ဆုံးဖြတ်ထားတာလား?ငါ့ကို နည်းနည်းကြင်ကြင်နာနာ ဆက်ဆံရတာ ဒီလောက်တောင် ခက်ခဲတာလား?

သူ ချက်ချင်း မဖြေသောအခါ ဇော့ယင်ချွန်၏ မျက်နှာ နက်မှောင်သွားပြီး သူမ၏ လက်များ လှုပ်ရှားလာကာ သူမက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်- "ဘာလဲ? ငါနဲ့ ကစားဖို့ စဉ်းစားနေတာလား?"

"မ-မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး!" ယန်ယင် အလိုအလျောက် နောက်ဆုတ်သွားပြီး အလျင်အမြန် ရှင်းပြသည်- "ဘဏ္ဍာတိုက်နေရာက ဖွင့်ထားပြီးသား ဖြစ်နေတယ် တစ်စုံတစ်ယောက်က အတွင်းမှာ ရှိနေပြီ။"

ဒီအချက်မှာတော့ ယန်ယင်က သူ့ကံကြမ္မာကို လက်ခံလိုက်ပြီ။ ယန်ရှောင် အတွင်းမှာ ရှိနေသည်ဖြစ်စေ မရှိသည်ဖြစ်စေ သူ အမှန်တိုင်း ပြောပြရမည့် ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး။ ဇော့ယင်ချွန်က သူ့ကို နေရာမှာတင် ကြိတ်ခြေပစ်နိုင်တယ်ဆိုတာ သူ သံသယမရှိဘူး။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ရွှမ်လိုင်ယွဲ့သည် ချက်ချင်း ဝင်ရန် ပြင်ဆင်သော်လည်း ဇော့ယင်ချွန်က သူမကို တားလိုက်သည်။

"အစ်မ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ? အချိန်က အရေးကြီးတယ်! သူတို့ ဘဏ္ဍာတိုက်တွေ အကုန်ယူသွားရင် ငါတို့ ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ်!" ရွှမ်လိုင်ယွဲ့ ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်သည်။

ဇော့ယင်ချွန် တိတ်ဆိတ်စွာ နေပြီး ယန်ယင်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူမသည် ရှုပ်ထွေးသော လက်လှုပ်ရှားမှု(ဟန်းဆိုင်း) များကို ပြုလုပ်ပြီး သူမ၏ လက်ဖဝါးကို ယန်ယင်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ဖိလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ရွှေရောင် ရတနာ တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ယန်ယင်၏ နဂါးမျက်နှာ ပုံပျက်သွားကာ သူ တောင့်တင်းသွားပြီး ပင်လယ်ကြမ်းပြင်ထဲသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း နစ်မြုပ်သွားသည်။ ဤအရာကို ကြည့်ရင်း ရွှမ်လိုင်ယွဲ့ ပိုမို ရှုပ်ထွေးလာသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် မေးခွန်းမေးခြင်းမှ ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သည်။

အသက်ရှူခြင်း အနည်းငယ်မျှသာ ကြာပြီးနောက် ယန်ယင်သည် သူ၏ လွတ်လပ်မှုကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည် ထလာခဲ့သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများသည် ယခုအခါ ဗလာဖြစ်ပြီး အသက်မဲ့နေခဲ့သည်။

ဇော့ယင်ချွန်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်- "အဲဒီလို မကြည့်နဲ့။ မင်းကို သခင်-ကျွန် စာချုပ် လက်မှတ်ထိုးခွင့်ပြုပြီး ငါ မင်းကို ကူညီနေတာ။ မင်းက ကောင်းမွန်တဲ့ စီးနင်းစရာတစ်ကောင်ပဲ၊ တခြားသူဆိုရင် မေးဖို့ အခွင့်အရေးတောင် ရမှာမဟုတ်ဘူး။"

ထို့နောက် သူမသည် သူမ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်မှ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူကာ ယန်ယင်ရှေ့သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ မျက်နှာဖုံးပေါ်တွင် ကြီးမားသော စာလုံးခြောက်လုံးကို ထင်ရှားစွာ ရေးထွင်းထားသည်- မြွေနဂါး ပြန်လည်ပြောင်းလဲခြင်း နည်းစနစ်။

ယန်ယင်၏ မျက်လုံးများ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ တောက်ပလာသည်။ လူသားပုံစံသို့ ပြောင်းလဲပြီး သူသည် ထို လက်စွဲစာအုပ်ကို အလွန်အမင်းလေးစားစွာ ကောက်ယူကာ သူ၏ ကျေးဇူးတင်စကားများကို အကြိမ်ကြိမ် ပြောဆိုခဲ့သည်။ အခြားသူများက ဤနည်းစနစ်၏ တန်ဖိုးကို မသိနိုင်သော်လည်း မြွေမျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ၎င်းသည် မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ကို သူ တိတိကျကျ သိသည်။ ၎င်းသည် မြွေမျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးတစ်ဦးက ကောင်းကင်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် စစ်မှန်သော နဂါးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲရန် အသုံးပြုခဲ့သော နည်းလမ်းပင် ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် သူတို့၏ သွေးမျိုးနွယ်ကို ထာဝရ ပြောင်းလဲစေခဲ့သော တက်လှမ်းမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဒီတစ်ခုတည်းနဲ့ စစ်မှန်တဲ့ နဂါးဖြစ်လာဖို့ ရည်မှန်းချက်ဟာ နီးနီးနားနား ရောက်လာပြီ။ စီးနင်းစရာဖြစ်နေတာကို ဘယ်သူ ဂရုစိုက်မလဲ? နဂါးဆိုတာ နဂါးပဲလေ၊ စီးနင်းစရာအဖြစ်နဲ့တောင် တခြား နဂါးတွေအားလုံးထက် သာလွန်နေမှာပဲ။

ယန်ယင်သည် ထိုစာအုပ်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ကိုင်ထားစဉ် ဇော့ယင်ချွန်က သူ့ကို လက်ပြနှုတ်ဆက်လိုက်သည်- "သွားတော့။ ငါ မင်းကို လိုအပ်ရင် ခေါ်လိုက်မယ်။"

ယန်ယင်သည် သူ့ကျေးဇူးတင်စကားများကို အလွန်အကျွံ ပြောဆိုခဲ့ပြီး သစ္စာစောင့်သိမှုဖြင့် ချက်ချင်း အမှန်တရားကို ဖွင့်ဟလိုက်သည်- အရှေ့ပင်လယ် ဘဏ္ဍာတိုက်နေရာကို သိသူ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိပြီး သုံးခွလှံသော့ကို ပိုင်ဆိုင်သူ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည် — ကိုးခေါင်းမြွေ ယန်ရှောင်။ ယန်ယင်က သတိထားရန် တိုက်တွန်းခဲ့ပြီး ယန်ရှောင်သည် ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်း နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး အန္တရာယ်ရှိသလောက် ယုတ်မာကြောင်း သတိပေးခဲ့သည်။ သူသည် မိန်းမလိုက်စားသူဖြစ်ပြီး သူ၏ သခင်နှစ်ဦးစလုံးသည် လှပသော အမျိုးသမီးများဖြစ်သောကြောင့် သူတို့ အနိုင်ယူမရပါက နောက်ဆုတ်သင့်ကြောင်း အကြံပေးခဲ့သည်။

သူသည် ယန်ရှောင်နှင့် မျိုးနွယ်တူဖြစ်သော်လည်း ယန်ယင်သည် သူ့အပေါ် နာကြည်းမှုရှိခဲ့ပြီး ယခု ဇော့ယင်ချွန်အား သစ္စာခံခဲ့ပြီးနောက် ယန်ရှောင် သေဆုံးပါက အကြောင်းပြချက်အပြည့်အစုံဖြင့် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

ယန်ယင် ထွက်သွားပြီးနောက် ဇော့ယင်ချွန်နှင့် ရွှမ်လိုင်ယွဲ့တို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်း ကိုးခေါင်းမြွေလား?" ရွှမ်လိုင်ယွဲ့ စိုးရိမ်တကြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ဇော့ယင်ချွန် ရယ်မောလိုက်သည်- "မူလက ကျွန်မ ယောကျာ်းရေအတွက် စီးနင်းစရာ ရှာနေတာ။ ဒီမှာ မမျှော်လင့်တဲ့ အမြတ်အစွန်းတွေ ရှိမယ်လို့ ဘယ်သူ သိမှာလဲ? စိတ်မပူပါနဲ့—သူ နှောင်းပိုင်း ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်း မဟုတ်သရွေ့တော့ ကျွန်မ မကြောက်ဘူး!"

စိတ်သက်သာရာ ရသွားသော ရွှမ်လိုင်ယွဲ့သည် ခိုင်မာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အစ်မက တိုက်ခိုက်ဖို့ ဆန္ဒရှိရင် ကျွန်မလည်း အစ်မဘေးကနေ တိုက်ခိုက်မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါတွေအားလုံးက ကိုတို့ ချစ်ရတဲ့သူအတွက်ပဲ! လုပ်ကြစို့!"

"ဟုတ်တယ်" ဟု ဇော့ယင်ချွန်က သဘောတူလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပနေသည်။ "သူ ပျော်ရွှင်စေမယ်ဆိုရင် ထိုက်တန်ပါတယ်။"

ဒီအတွေးဖြင့် နှစ်ဦးသား အစီအစဉ်တစ်ခုကို အလျင်အမြန် ချမှတ်ခဲ့ကြသည်။ ဘဏ္ဍာတိုက်နေရာသို့ မျက်စိမှိတ်၍ ဝင်ရောက်ခြင်းသည် အဆင်မပြေပေ။ ထိုကဲ့သို့သော နေရာများတွင် တည်ငြိမ်မှုမရှိသော နေရာများ မကြာခဏ ရှိတတ်သည်; တစ်ချက်မှားယွင်းလျှင် ပြိုကျသွားနိုင်သည်။ အပြင်တွင် စောင့်ဆိုင်းပြီး အချိန်တန်သောအခါ တိုက်ခိုက်ခြင်းက ပိုမိုကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

သူတို့ အစီအစဉ်ချပြီးသည်နှင့် ဝင်ပေါက်မှ အလင်းရောင်တစ်ခု လင်းလက်လာသည်—တစ်စုံတစ်ယောက် ထွက်လာပြီ!

မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ဇော့ယင်ချွန်နှင့် ရွှမ်လိုင်ယွဲ့တို့သည် သူတို့၏ အစွမ်းထက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုများကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်း မြွေတစ်ကောင်ဖြစ်သည်; သူ့ကို မမျှော်လင့်ဘဲ တိုက်ခိုက်ရန် အရေးကြီးသည်။

ထိုအတောအတွင်း ယဲ့ယွီသည် နဂါးနန်းတော်ကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် စူးယောင်နှင့်အတူ ထွက်လာခဲ့ပြီး ဒြပ်စင်ငါးပါးကို ကိုယ်စားပြုသော ဧရာမ ဝိညာဉ်ရုပ်တုကြီးငါးခုဖြင့် ကြိုဆိုခံရသည်။ သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖော်ပြသည်နှင့် ရုပ်တုများသည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်ခဲ့သည်။

ပင်လယ်ကြမ်းပြင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် လှုပ်ခါသွားပြီး ကမ္ဘာပျက်ကပ်မြင်ကွင်းကဲ့သို့ အလင်းများ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ သဲများနှင့် ကြေမွနေသော ကျောက်တုံးများ လှိုင်းလုံးများပမာ အပြင်သို့ လွင့်စင်ကာ မြင်ကွင်းအားလုံးကို ဖုံးကွယ်သွားစေသည်။

အချိန်မဖြုန်းဘဲ ရွှမ်လိုင်ယွဲ့သည် သူမ၏ ထိပ်တန်း ဝိညာဉ်လက်နက်ဖြစ်သော ဓား ဝမ်ယို ကို ခေါ်ယူကာ ပြင်းထန်သောဓားအလင်းတန်းကိုထွက်ပေါ်စေပြီးအတွင်းရှိရန်သူများကိုတိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ဓားသည် ရှုပ်ထွေးမှုကြားမှ တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းခဲ့သော်လည်း တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို သူမ သဘောပေါက်သောအခါ သူမ၏ မျက်နှာသည် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဝမ်ယို သည် ထိုးနှက်ပြီးနောက် အလိုအလျောက် ပြန်လာသင့်သော်လည်း ပြန်မလာခဲ့ပေ။

ဓားကို ခိုင်မြဲစွာ ထိန်းချုပ်ထားသည်ကို သူမ ခံစားလိုက်ရပြီး ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဝမ်ယို? ရွှမ်လိုင်ယွဲ့၊ မင်း ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ?"

ရွှမ်လိုင်ယွဲ့ တောင့်တင်းသွားပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထိုအသံ — ယဲ့ယွီလား?

သူမ၏ ဘေးတွင် ဇော့ယင်ချွန်လည်း သူမ၏ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်၊ ရင်းနှီးသော လေသံသည် မမှားနိုင်ပေ။ သံသယမရှိ — ၎င်းသည် သူတို့၏ ယောကျာ်းရေ ယဲ့ယွီပင် ဖြစ်သည်။

ဇော့ယင်ချွန် သူမ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝိညာဉ်ရုပ်တုငါးခုက လိုက်ပါလာပြီး သဲနှင့် အပျက်အစီးများ တိမ်များကို ပျံ့လွင့်သွားစေကာ အတွင်းရှိ မြင်ကွင်းကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။

ယဲ့ယွီသည် အပြာရောင်အလင်းဒိုင်းတစ်ခုအတွင်း စူးယောင်ကို နီးကပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားပြီး ဝမ်ယိုကို ကိုင်ထားရင်း ရပ်နေသည်။ သူ၏ အကြည့်က ဇော့ယင်ချွန်နှင့် ရွှမ်လိုင်ယွဲ့ကြား ကူးပြောင်းနေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ရှုပ်ထွေးမှု ပိုမို များပြားလာသည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် အတိအကျ ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ?" သူ မေးလိုက်သည်၊ မျက်ခုံးပင့်ရင်း။ "မင်းတို့ ကိုယ့်ယောကျာ်းရေကို သတ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလား?"