← Chapters

အခန်း (၂၇၂-၂၇၄)

Vol. 9 Ch. 272-274

အခန်း (၂၇၂-၂၇၄)

Vol. 9 Ch. 272-274

## အခန်း (၂၇၂)၊

**ယဲ့ယွီ**၏ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်ပီး လက်ရဲဇက်ရဲဆုံးမ မှုကြောင့် အဖွဲ့တစ်ခုလုံး အံ့အားသင့်ကာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ခဏတာအတွင်း ဘယ်သူမှ ရှေ့ထွက်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ဆူပူဖို့ မရဲကြတော့ဘူး။ သူတို့အားလုံးက လိမ်လိမ်မာမာနဲ့ နေရာမှာပဲ နေနေကြတယ်။

ထောင့်မှာရှိတဲ့ **ယွန်ရူမု**ကလွဲလို့ပေါ့။ သူမကတော့ မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေတယ်။

အဲ့ဒီနေရာမှာရှိ တဲ့ အမျိုးသမီးတွေအားလုံးထဲမှာ မရင်းနှီးတဲ့ **လင်းမြောင်ရွှယ်**ကလွဲရင် ကျန်တဲ့သူတွေအားလုံးက **ယဲ့ယွီ**ရဲ့ **တာအိုလမ်းစဉ်ဖော်**တွေပဲ၊ သူတို့ထဲက အများစုက သူ့နဲ့ **ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေး** ရှိခဲ့ကြောင်း ပြောဆိုကြတယ်။ **ယွန်ရူမု**တစ်ဦးတည်းကပဲ "**တစ်ဦးတည်းသော ပြင်ပလူ**" အဖြစ် ကျန်ရစ်နေခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ **ယွန်ရူမု**က ဒီလို ဖြစ်နေတာကို မလိုချင်ဘူး။ သူမလည်း **ယဲ့ယွီ**ရဲ့ **တာအိုလမ်းစဉ်ဖော်** ဖြစ်ချင်တယ်။ အဲဒါကို အောင်မြင်ဖို့ သူမ **လုပ်ဆောင်ရမယ်**။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် **ယဲ့ယွီ**ရဲ့ "**အပြစ်ပေးခံရခြင်း**" က တကယ်ကို **ဆုလာဘ်**တစ်ခုပါပဲ! **ယဲ့ယွီ**က သူမအပေါ် လက်ဖျားနဲ့တောင် ထိရဲရင် **ယွန်ရူမု**က သူ့ကို သူမရဲ့လူအဖြစ် ပြောလိုက်မှာပဲ!

အမျိုးသမီးတစ်ဦးရဲ့ **ဂုဏ်သိက္ခာ**ကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ယူလို့မရဘူး။ **ယဲ့ယွီ**က သူမကို ရိုက်ရဲရင် သူမက သူဟာ အခု သူမအတွက် **တာဝန်ယူရမယ်**ဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောလိုက်မှာပဲ။ သူက ငြင်းမယ်ဆိုရင် သူမက **ဂိုဏ်းတောင်ထိပ်သခင်မ လော့ဇီ**ဆီ တိုက်ရိုက်သွားပြီး **တရားမျှတမှု** တောင်းဆိုမှာပဲ!

ဒီအတွေးနဲ့အတူ **ယွန်ရူမု**က **အချစ်အတွက် တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ စစ်သည်တော်**တစ်ဦးလို ရဲရဲတင်းတင်း ရှေ့သို့ တိုးလာခဲ့တယ်။

သူမရဲ့ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုက တခြားအမျိုးသမီးတွေရဲ့ စပ်စုတဲ့ အကြည့်တွေကို ဆွဲဆောင်ခဲ့တယ်၊ အထူးသဖြင့် **တူအိုပါချီယွဲ့**က အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေတယ်။

ဒီ **သူတော်စင်မလေး**က တကယ်တမ်း ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်နေတာလဲ?

သူမ စကားပြောဖို့ ပါးစပ်တောင် မဖွင့်နိုင်ခင်မှာ **ယဲ့ယွီ**က သူမကို ဖြတ်ပြောလိုက်တယ်။ "ခဏလေး စောင့်ပါဦး!"

ဒီရိုးရှင်းတဲ့ စကားလုံးငါးလုံးက **ယွန်ရူမု**ကို နေရာမှာတင် ရပ်တန့်သွားစေခဲ့တယ်။ သူမ စုဆောင်းထားခဲ့တဲ့ သတ္တိတွေ ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားတယ်။

**ယဲ့ယွီ**က သူမရဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ **လင်းမြောင်ရွှယ်**ဘက်သို့ လှည့်လိုက်တယ်။

"မင်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲက **မီးအဆိပ်**က အဆုတ်ထဲကို စိမ့်ဝင်သွားပြီ။ ဒါက မင်းအသက်အတွက် ပြင်းထန်တဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုပဲ။ ကျွန်တော်ခင်ဗျားအတွက် ဒီ **ရေ၏အနှစ်သာရ**ကို ရှာလာခဲ့တယ်—ဒါက **မီးအဆိပ်**ကို ဖယ်ရှားဖို့ ကူညီလိမ့်မယ်။ အခုကစပြီး အဲဒီ **နတ်ဆိုးလက်နက်**ကို မသုံးပါနဲ့တော့။"

ဒါကို ပြောပြီး သူက သူ့ရဲ့ **သိုလှောင်လက်စွပ်**ထဲကနေ **ရေ၏အနှစ်သာရ**ကို ထုတ်ယူပြီး **လင်းမြောင်ရွှယ်**ကို ပေးလိုက်တယ်။

သူမရဲ့ လက်ထဲက **ရေ၏အနှစ်သာရ**ရဲ့ **အလေးချိန်**ကို ခံစားရင်း **လင်းမြောင်ရွှယ်**က ခဏတာ စကားမပြောနိုင်တော့ဘူး။ သူမရဲ့ အစ်ကို **လင်းဖန်ယွမ်** သေဆုံးသွားပြီးကတည်းက ဘယ်သူမှ သူမကို ဘာမှ မပေးခဲ့ဖူးဘူး၊ သူမရဲ့ **ဘေးကင်းလုံခြုံမှု**အတွက်လည်း စိတ်ပူပန်မှုကို မပြခဲ့ဖူးဘူး။

သူမရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ နွေးထွေးတဲ့ ခံစားမှုတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူမက ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်တယ်၊ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"။

**ယဲ့ယွီ**က ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းပြီး သူ့ရဲ့ **ဝိညာဉ်အာရုံ**ကနေတဆင့် သူမဆီကို သတင်းတစ်ခု ပေးလိုက်တယ်- "**ယဲ့မိသားစု**နဲ့ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စက **လှည့်ဖြားမှု**တစ်ခုပဲ။ **ဝူကူးဓားနှလုံးသား**ကို လုံခြုံစွာ ထိန်းသိမ်းထားပါ။ ကျွန်တော် **တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှု**ကို အပြီးသတ်ရင် အရာအားလုံးကို ရှင်းပြပါ့မယ်။ အခုတော့ **လက်ငါးချောင်းတောင်တောင်ထိပ်**မှာ နေပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ပါ။"

ဒီစကားတွေကို ကြားတော့ **လင်းမြောင်ရွှယ်**ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားတယ်။ **လှည့်ဖြားမှု**လား? **ယဲ့ယွီ**က တကယ်တမ်း ဘာကို ဆိုလိုနေတာလဲ?

သူမ ပိုပြီး စဉ်းစားဖို့ မလုပ်နိုင်ခင်မှာ **ယဲ့ယွီ**က အမျိုးသမီးအဖွဲ့ရဲ့ အလယ်ကို ရောက်လာပြီး ကြေညာလိုက်တယ်၊ "ငါက**ရက်အနည်းငယ်**လောက် **တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှု** ဝင်ဖို့ လိုတယ်။ ဒီအချိန်အတွင်းမှာ ဘယ်သူမှ ငါ့ကို မနှောင့်ယှက်စေချင်ဘူး။ ပြီးတော့မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူမဆို **အချင်းချင်း ထပ်ပြီး တိုက်ခိုက်ရဲ**ရင် ငါ **အပြစ်ပေးရာမှာ ချုပ်တီးထားမှာ မဟုတ်ဘူး**။"

ဒါကို ပြောပြီး **ယဲ့ယွီ**ဟာ **ဓားအလင်းတန်း**အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်၊ အမျိုးသမီးတွေကိုတော့ အဲဒီမှာ ရပ်နေစေပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်နေကြတယ်။

**တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှု**? သူ ဘာလို့ ရုတ်တရက် **တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှု** ဝင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာလဲ?

**ယဲ့ယွီ** ပျောက်ကွယ်သွားတာနဲ့ **ဇော့ယင်ချွန်**နဲ့ **လီရူဝမ်**တို့အပေါ်က **ချည်နှောင်နည်းပညာ**က ပျက်ပြားသွားပြီး သူတို့ လွတ်လပ်မှု ပြန်ရခဲ့တယ်။

အခုမှ ဆင်းသက်လာတဲ့ **ရွှမ်လိုင်ယွဲ့**က စပ်စုစွာ မေးလိုက်တယ်၊ "အစ်မတို့၊ ကျွန်မ ယောကျာ်း ဘယ်ကို သွားတာလဲ?"

မူလက သူမက **ဝိညာဉ်သင်္ဘော**ပေါ်ကနေ စောင့်ကြည့်ဖို့ စီစဉ်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ **ယဲ့ယွီ**က မပြန်ခင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။ ဒါက သူမကို စိုးရိမ်လာစေတယ်၊ သူတို့ အခုမှ ပြန်လည်ဆုံတွေ့တာ ဖြစ်ပြီး သူ့ဆီကနေ ထပ်ပြီး မခွဲချင်ဘူး။

သူမရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်ကို ပွတ်သပ်ရင်း **ဇော့ယင်ချွန်**က ပြန်ဖြေတယ်၊ "သူ **တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှု** ဝင်သွားတယ်လို့ ပြောတယ်။ သူ **ဝိညာဉ်သင်္ဘော**ကို ပြန်မလာခဲ့ဘူးလား?"

"မလာခဲ့ဘူး!" **ရွှမ်လိုင်ယွဲ့** မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတယ်။

**တူအိုပါချီယွဲ့**က တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်တယ်၊ "ကျွန်မတို့ရဲ့ ယောကျာ်းက **တိတ်ဆိတ်တဲ့ နေရာ**တစ်ခုကို ကျင့်ကြံဖို့ သွားရမယ်။ သူက ကျွန်မတို့ကို မနှောင့်ယှက်ဖို့ ပြောခဲ့တဲ့အတွက် သူ့ရဲ့ ဆန္ဒကို လေးစားပြီး သူ့ကို မရှာကြတာ ပိုကောင်းတယ်။"

**ရွှမ်လိုင်ယွဲ့**ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ အံ့အားသင့်မှု ပေါ်လာတယ်။

"ဘာလဲ? အစ်မကလည်း သူ့ကို '**ယောကျာ်း**' လို့ ခေါ်တာလား? ဒါက… အစ်မကလည်း **ယဲ့ယွီ**ရဲ့ **တာအိုလမ်းစဉ်ဖော်**တစ်ဦးလား?"

**လီရူဝမ်**က လှောင်ပြောင်လိုက်တယ်၊ "ဘာများ အံ့သြစရာ ရှိလို့လဲ? ဒီမှာရှိတဲ့ အမျိုးသမီးတိုင်းက **ယဲ့ယွီ**ရဲ့ **တာအိုလမ်းစဉ်ဖော်**တွေပဲ။ အိုး၊ ဟုတ်သားပဲ—သူမကလွဲလို့ပေါ့!"

ဒါကို ပြောပြီး **လီရူဝမ်**က **ယွန်ရူမု**ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်တယ်။

**ယွန်ရူမု**ရဲ့ မျက်နှာ ရဲတက်သွားတယ်။ ဒါက လူသိရှင်ကြား **ရှက်ရွံ့အောင်လုပ်တာ**လား? အဖွဲ့ထဲကနေ **ဖယ်ထုတ်တာ**လား?

**ရွှမ်လိုင်ယွဲ့**က ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်ပြီး အမြန် ရေတွက်လိုက်တယ်၊ နည်းနည်းတော့ **ထိတ်လန့်**သွားတယ်။ ဒီလောက် အများကြီးလား?

ဒါပေမဲ့ **ယွန်ရူမု**ကတော့ သူတို့ထဲက တစ်ဦး မဟုတ်သေးဘူးလား? သူတို့ နောက်ဆုံး တွေ့တုန်းက သူမ အတော်လေး **ရဲရဲတင်းတင်း** မရှိခဲ့ဘူးလား?

**ရွှမ်လိုင်ယွဲ့**၏ ရှုပ်ထွေးတဲ့ အကြည့်ကို ခံစားမိတော့ **ယွန်ရူမု**က ပျောက်ကွယ်သွားချင်စိတ်ပဲ ရှိတော့တယ်။ငါ ရှုံးနိမ့်သွားပြီ — အဲ့လိုမျိုးကြီးလာမကြည့်ပါနဲ့တော့!

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ **လင်းမြောင်ရွှယ်**ကတော့ **ရွှမ်လိုင်ယွဲ့** ပြောတာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အဝေးက တောင်များကို မော့ကြည့်နေတယ်။ သူမက **ယဲ့ယွီ** ပြောခဲ့တဲ့ "**လှည့်ဖြားမှု**" ကိုသာ အာရုံစိုက်နေတယ်။ သူ ဘာကို ဆိုလိုနေတာလဲ?

ဒါ့အပြင် **ယဲ့ယွီ**ဟာ **ယဲ့မိသားစု**ရဲ့ **မျိုးဆက်** အစစ်အမှန်လား? သူသာ ဟုတ်ရင် သူ ဘာလို့ သူ့မိသားစုကို **ဖျက်ဆီး**ဖို့ လုပ်မှာလဲ?

ဒါပေမဲ့ သူသာ မဟုတ်ဘူးဆိုရင် သူ ဘယ်လိုများ ဒီလောက်အများကြီး သိနေတာလဲ?

…

ထွက်သွားပြီးနောက် **ယဲ့ယွီ** နောက်ဆုံးတော့ သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို ရှိုက်ထုတ်လိုက်တယ်။ **လင်းမြောင်ရွှယ်**နဲ့ **ယွန်ရူမု**တို့ကို ထည့်မစဉ်းစားရင်တောင် အခြေအနေက **အမျိုးသမီးရှစ်ဦး**ရဲ့ **စစ်မြေပြင်**ပဲ ဖြစ်နေတုန်းပဲ။ ဒီလို **ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ စုဝေးမှု**မျိုး၊ မှားယွင်းတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုပဲ လုပ်လိုက်ရင် အရာအားလုံး **ပြိုကွဲ**သွားနိုင်တယ်။

သူက အမြန်ဆုံး **ထိန်းချုပ်**လိုက်ပြီး သူတို့ **တုံ့ပြန်ဖို့ အခွင့်အရေး**ကို ပိတ်ပစ်ကာ ချက်ချင်း ထွက်သွားဖို့ကလွဲလို့ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး။

သူ ပိုပြီး မနေနိုင်ဘူး၊ ဒါမှမဟုတ် အခြေအနေက ပိုပြီး ဆိုးသွားလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် သူက **တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှု** ဝင်ဖို့ **အကြောင်းပြချက်**တစ်ခုကို ရှာပြီး သူ့ကိုယ်သူ ပိုကောင်းတဲ့ ချဉ်းကပ်မှုတစ်ခုကို စီစဉ်ဖို့ **ရက်အနည်းငယ်** ယူလိုက်တယ်—ပြီးတော့ **အိပ်မက်တစ်ခု**ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဖို့ပဲ။

ဒါပေမဲ့ ပထမဆုံးအနေနဲ့ သူက သူ့ရဲ့ **တောင်ထိပ်သခင်မ ဟုန်လွမ်း**ကို အသိပေးရမယ်။

သူ ခန့်မှန်းနိုင်တယ်၊ **လီရူဝမ်**၊ **ကန်ကျိကျွေး**၊ **ယွန်စီဝူ**နဲ့ တခြားသူတို့ရဲ့ စိတ်နဲ့ဆိုရင် သူ **တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှု** ပြီးဆုံးတာကို စောင့်ရင်း **ဒီမှာပဲပေကပ်ပြီးနေနေလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ **လက်ငါးချောင်းတောင်တောင်ထိပ်**က **ဟုန်လွမ်း**ရဲ့ နယ်မြေဖြစ်တဲ့အတွက် သူ ဒီအခြေအနေကို သူမကို အသိပေးသင့်တယ်။

ဒါ့အပြင် **ဟုန်လွမ်း**က **ပျော့ပျောင်း**တယ်။ သူမမှာ **ဝိညာဉ်ကျောက်**တွေ လုံလောက်စွာ ရှိနေသရွေ့ သူမက ဘာမဆို သဘောတူလိမ့်မယ်။

သူ့ရဲ့ **သိုလှောင်လက်စွပ်**ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ပြီး **ယဲ့ယွီ**ဟာ **ဟုန်လွမ်း**ရဲ့ အခန်းကို ချဉ်းကပ်ပြီး တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်တယ်။ သူမကို နှုတ်ဆက်ဖို့ ပြင်နေတုန်းမှာ သူ အခန်းက **ဗလာ**ဖြစ်နေတာကို သတိပြုမိလိုက်တယ်။

ရှုပ်ထွေးစွာနဲ့ သူက စဉ်းစားလိုက်တယ်၊ *ဒီအချိန်မှာ သူမက **အရက်မူးပြီး အိပ်နေ**သင့်တယ်၊ မဟုတ်လား? ဘာလို့ ဒီမှာ မရှိတာလဲ?*

ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်တော့ သူက စားပွဲပေါ်မှာ **စာတစ်စောင်**ကို တွေ့ပြီး ဖတ်ဖို့ ကောက်ယူလိုက်တယ်။

"ငါ မကြာသေးခင်က **ကံကို ဟောကိန်းထုတ်**ခဲ့ပြီး ငါ့ရဲ့ **ကံ**က မြင့်တက်နေတာကို ခံစားရတယ်။ ငါ **တောင်အောက်ကို ဆင်းပြီး အရင်ကိစ္စဟောင်းတွေ**ကို ရှင်းဖို့နဲ့ အတိတ်က ဆုံးရှုံးခဲ့တာတွေအားလုံးကို **ပြန်လည်ရယူဖို့** ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။"

"ဒါ့အပြင် **ယဲ့ယွီ**၊ မင်း **ဟိုအမျိုးသမီး**ကို ဒီကို ပြန်ခေါ်လာတာလား? မင်းက တကယ်ကို ဆရာ့ကို ဂုဏ်ယူစေတယ်!"

"**နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်းရေးတောင်**က အခွင့်အရေးနဲ့ ပတ်သက်ရင်၊ အဲဒါက ငါ **စိတ်ကူးယဉ်**ပြီး ပြောခဲ့တဲ့အရာပဲ—ဒါပေမဲ့ မင်းက တကယ်တမ်းတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့ပုံရတယ်။"

"ဒီအခွင့်အရေးကို ကောင်းကောင်း ဆုပ်ကိုင်ထား!"

ဖတ်ပြီးနောက် **ယဲ့ယွီ**ရဲ့ ပါးစပ် အနည်းငယ် တွန့်သွားတယ်။

တောင်ထိပ်သခင်မ၊ ခင်ဗျားက **ဖဲကစားနည်း**ကို တကယ် သိတာပဲ! ဒါဆို အခွင့်အရေးက **လိမ်ညာမှု**တစ်ခုလား?

မျက်နှာကို လက်တစ်ဖက်နဲ့ အုပ်ရင်း **ယဲ့ယွီ**က **စိတ်ပျက်အားငယ်မှု**ကို ခံစားရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက သူမအပေါ် အပြစ်တင်ခြင်း မရှိဘူး။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် **လင်းမြောင်ရွှယ်**သာ **ရေ၏အနှစ်သာရ**ကို ယူပြီး သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက **မီးအဆိပ်**ကို ဖယ်ရှားလိုက်ရင် သူက သူမရဲ့ **အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့တာ**ပဲ။ **ကောင်းကင်ဘုံကိုတက်လှမ်းခြင်းဖို့ နီးစပ်နေတဲ့သူ**တစ်ဦးက သူ့ကို **အကြွေးတင်**နေတဲ့အတွက် သူက ရှေ့ဆက်သွားဖို့ **အပြိုင်အဆိုင် အားသာချက်**တစ်ခု ရလိမ့်မယ်။ ဒီသဘောတူညီချက်က လုံးဝ **အရှုံးမရှိ**ဘူး။

ဒီအတွေးနဲ့အတူ **ယဲ့ယွီ**ဟာ **ဟုန်လွမ်း**ရဲ့ အခန်းထဲမှာ မနေတော့ဘူး။ သူ လှည့်ပြီး သူ့ရဲ့ **သစ်သားအိမ်**ကို ပြန်လာခဲ့တယ်၊ **အကာအရံများစွာ**ကို တည်ဆောက်ပြီး သူ့ရဲ့ **အိပ်မက်သခင်စနစ်**ကို စတင်ခဲ့တယ်။

၂၇၃ ဆက်ရန်

## အခန်း (၂၇၃)၊

【 အိပ်မက် တစ်ခုစီထဲကို ဝင်ရောက်တိုင်း၊ သင့်အတွက် ဘဝသစ် တစ်ခုပဲ!】

【 မြေပုံ နဲ့ ဇာတ်ကောင် တွေ ထည့်သွင်းနေပါတယ်။】

【 ရွေးချယ်မှု ပြီးမြောက်ပါပြီ!】

【ဒီ အိပ်မက် ရဲ့ အရည်အချင်း - ကပ်ဆိုးပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း ( ရွှေ အဆင့်)။】

【 ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး အားလုံးကို အခြားသူ တစ်ဦးသို့ လွှဲပြောင်းနိုင်တယ်။】

【 လက်ရှိ ခန္ဓာကိုယ် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး အခြေအနေ - မရှိ။】

【 ကပ်ဆိုးပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း ပစ်မှတ် - 0/1 (အရေအတွက် တိုးလာနိုင်သည်)။】

ရွှေရောင်အလင်း တလက်လက် တောက်ပနေတာကို ကြည့်ရင်း ယဲ့ယွီ စိတ်လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုခုကို ခံစားလိုက်ရတယ်။

ကပ်ဆိုးပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း လား? ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး တွေကို တခြားသူတွေဆီ လွှဲပြောင်းတာလား?

ဒါက နတ်ဘုရားအရည်အချင်း တစ်ခုပဲ။ ဒါကဆိုလိုတာက နာကျင်ဖွယ်ရာ စွန့်လွှတ်မှု တွေ လိုအပ်တဲ့ ကျင့်စဉ်နည်းစနစ် တွေ ရှိရင် သူက ဒါတွေကို ရှောင်ရှားပြီး တခြားသူတစ်ယောက်ကို အစား သူ့အတွက်အနစ်နာ ခံစေနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။ မယုံနိုင်စရာ ပဲ!

ယဲ့ယွီ ကို စဉ်းစားဖို့ အချိန်သိပ်မပေးဘဲ ပြင်းထန်တဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကို ရုတ်တရက် ဆွဲခေါ်သွားတယ်။

【 အသက် ၀ : ယဲ့ယွီ ကို မြောက်ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေ ရဲ့ အစွန်အဖျားမှာ မွေးဖွားခဲ့တယ်။】

【သူ့မိဘတွေက အဆင့်နိမ့် နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူ တွေ ဖြစ်ကြတယ်။】

【 အသက် ၅နှစ် : ယဲ့ယွီ ဟာ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာခဲ့တယ်။】

【ဒီနေရာက မြောက်ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေ ရဲ့ အရှေ့ဘက် အစွန်အဖျားမှာ ရှိပြီး မွဲခြောက်ခြောက်နဲ့ လူသူအရောက်အပေါက်နည်းတဲ့ မြေ ပဲ၊ ရာသီဥတု ကလည်း ဆိုးရွားပြီး လူဦးရေ ကလည်း နည်းပါးတယ်။】

【ဒီမှာ ရှိတဲ့ တစ်ခုတည်းသော အဖွဲ့အစည်းကတော့ အဆင့်မရှိတဲ့ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း တစ်ခု ဖြစ်တဲ့ ဝါရောင်နွေဦးဂိုဏ်း ပဲ။】

【 ဝါရောင်နွေဦးဂိုဏ်း ကို ဒီမှာ တည်ထောင်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ရိုးသင့်းပါတယ်- အားနည်းခြင်း ။ သူတို့ဟာ ဒီလို ဝေးလံတဲ့ ဒေသ ကို အတင်းအကျပ် ရောက်ရှိလာခဲ့ရတာပါ။】

【 ဂိုဏ်းသခင် က ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်အဆင့် ရဲ့ နောက်ဆုံးအဆင့်မှာပဲ ရှိနေခဲ့တယ်။】

【ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ဒီလို ကျင့်စဉ်အဆင့် နဲ့ဆိုရင် သူဟာ ချင်းယွင်ဂိုဏ်း မှာ အကြီးအကဲ အဖြစ်တောင် အရည်အချင်း မပြည့်မီဘူး။】

【ဒါပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဂိုဏ်းတစ်ခု တည်ထောင်တာ က ရည်မှန်းချက် ရှိကြောင်း ပြသတာပဲ၊ တဇွတ်ထိုး မဖြစ်ရင်တောင်ပေါ့။】

【ဒီအိပ်မက်ထဲက ယဲ့ယွီ ရဲ့ မိဘတွေက ယဲ့ကျင်း နဲ့ မိုဟိုင်တန် လို့ နာမည်ပေးထားပြီး သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက ဝါရောင်နွေဦးဂိုဏ်း ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေ ဖြစ်ကြတယ်။】

【သူတို့ကို အဆင့်နိမ့် နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူ တွေလို့ ခေါ်တာကတောင် မြှောက်ပြီး ပြောနေတာပဲ။】

【တကယ်တော့ တစ်ယောက်က ပြင်ပတပည့် ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ယောက်က ထမင်းချက် ပဲ။】

【ဟုတ်တယ်၊ ထမင်းချက် ။】

【 ဝါရောင်နွေဦးဂိုဏ်း က အများစုက အခြေခံအုတ်မြစ်အဆင့် ကို မရောက်သေးတဲ့အတွက် သူတို့ အခုထိ စားသောက် ဖို့ လိုအပ်တယ်။】

【 ယဲ့ယွီ ဟာ သူ့မိဘတွေ နေ့တိုင်း မနက်စောစော ထွက်သွားပြီး ညနေမှ ပြန်လာတာကို ကြည့်နေရတယ်၊ ဒါဟာ ကလေးလေးဖြစ်နေတဲ့ ယဲ့ယွီ အတွက် ပုံမှန် အလုပ် တစ်ခုလို ခံစားရတဲ့ အရာတစ်ခုပဲ။】

【များစွာသော နည်းလမ်းတွေနဲ့ ဒါဟာ တကယ်ကို အလုပ် တစ်ခုပါပဲ။】

【 ယဲ့ကျင်း နဲ့ မိုဟိုင်တန် တို့ဟာ ဒီ ဝေးလံတဲ့ ဒေသ မှာ ငယ်စဉ်က မုဆိုး တွေ ဖြစ်ကြပြီး ဆင်းရဲနွမ်းပါးစွာ နေထိုင်ခဲ့ကြတယ်။】

【 ဝါရောင်နွေဦးဂိုဏ်း ရောက်လာပြီး အဖွဲ့ဝင်တွေ လိုအပ်တဲ့အတွက် သူတို့ကို ဂိုဏ်းဝင်အဖြစ် နေရာပေးတဲ့အခါ သူတို့ အစက တွန့်ဆုတ်ခဲ့ကြတယ်။】

【 နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ဆိုတာ နားထောင်လို့ သက်တောင့်သက်သာ မရှိဘူး။】

【ဒါပေမဲ့ သူတို့ ဝါရောင်နွေဦးဂိုဏ်း က တစ်နေ့ ထမင်း သုံးနပ် နဲ့ အခြေခံပစ္စည်း တွေ ပေးတာကို သိလိုက်ရတယ်။】

【ဒါကြောင့် ယဲ့ကျင်း နဲ့ မိုဟိုင်တန် တို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်ခဲ့ကြတယ်။】

【သူတို့ရဲ့ အရည်အချင်း က ကန့်သတ်ထားပေမဲ့ ပြင်ပအဖွဲ့ဝင် တွေ ဖြစ်လာတာက သူတို့အတွက် ပျော်ရွှင်မှု တစ်ခုပါပဲ။】

【ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ဟာ စားရေးသောက်ရေး နဲ့ အဝတ်အထည် အတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ဘူး။ အကျိုးကျေးဇူး တွေက ကောင်းတယ်။】

【ဒါက ယဲ့ယွီ ကို သူတို့ ဒါကို အလုပ်တစ်ခု သက်သက်လို့ ထင်နေတာလားလို့ သံသယဝင်စေခဲ့တယ်။】

【ပြီးတော့ သူတို့က ဒါကို အတော်လေး ကျေနပ် နေပုံရတယ်!】

【ဒါပေမဲ့ ယဲ့ယွီ ကတော့ ကျေနပ် နေလို့ မဖြစ်ဘူး။】

【 ကပ်ဆိုးပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း လို အရည်အချင်း မျိုးနဲ့ သူ ဒါကို စမ်းသပ်ကြည့်ရမယ်။】

【အစပိုင်းမှာ ယဲ့ယွီ က ယဲ့ကျင်း ကို ဝါရောင်နွေဦးဂိုဏ်း ကနေ ပြင်းထန်တဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး တွေ ရှိတဲ့ ဆေးလုံးအချို့ကို ဝယ်ခိုင်းဖို့ စီစဉ်ခဲ့တယ်။】

【ဒါပေမဲ့ မကြာခင်မှာပဲ သူက ဂိုဏ်း ရဲ့ အရင်းအမြစ် တွေ ကန့်သတ်ထားတာကို တွေ့ရှိခဲ့တယ်။】

【အလွယ်ဆုံး ချီပျစ်ခဲခြင်းဆေးလုံး တွေတောင် အတွင်းတပည့် တွေအတွက် သီးသန့်ထားတယ်။】

【 ပြင်ပတပည့် တစ်ဦးအနေနဲ့ ယဲ့ကျင်း မှာ ဒါတွေကို ဝယ်ယူခွင့်တောင် မရှိဘူး။】

【တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့တာနဲ့ ယဲ့ယွီ က ဒီအတွေးကို စွန့်လွှတ်လိုက်တယ်။】

【 အသက် ၈ : ယဲ့ကျင်း နဲ့ မိုဟိုင်တန် တို့က ယဲ့ယွီ ကို အဝတ်အသစ်တွေ ဝတ်ပေးပြီး သူ့ကို ဝါရောင်နွေဦးဂိုဏ်း ကို ခေါ်သွားပြီး ကျင့်စဉ် အတွက် သူ့ရဲ့ အရည်အချင်း ကို စမ်းသပ်ဖို့ စီစဉ်နေကြတယ်။】

【သူက အလားအလာ ရှိကြောင်း ပြသရင် သူက ဂိုဏ်း ကို တရားဝင် ဝင်ရောက်နိုင်တယ်။】

【လမ်းမှာ ယဲ့ကျင်း က သူ့ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နေထိုင်ဖို့ တိုက်တွန်းခဲ့တယ်။】

【 အကြီးအကဲ တစ်ဦးက သူ့ကို နှစ်သက်သွားရင် သူက အတွင်းတပည့် ဖြစ်လာပြီး လစာ နဲ့ ကျင့်စဉ်ခွင့် ရနိုင်တယ်။】

【 ယဲ့ယွီ ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက တစ်စက္ကန့်ပြီးတစ်စက္ကန့် ပိုပြီး သံသယ ဝင်လာတယ်။ သူတို့က ကျင့်စဉ် အကြောင်း ပြောနေတာလား ဒါမှမဟုတ် အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းအလုပ် အကြောင်း ပြောနေတာလား?】

【 နာရီဝက် အကြာတွင် ယဲ့ယွီ သည် ဝါရောင်နွေဦးဂိုဏ်း ၏ အဓိကခန်းမ သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့တယ်။】

【 ပိန်ပိန်ပါးပါး အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသား တစ်ဦးက သူ့ရဲ့ အလားအလာ ကို အကဲဖြတ်ဖို့ စမ်းသပ်ကျောက်တုံး ကို အသုံးပြုခဲ့တယ်။】

【 စမ်းသပ်ကျောက်တုံးပေါ်ယဲ့ယွီရဲ့လက်တင်လိုက်ချိန်မှာ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အလင်း ရဲ့ ပြင်းအား ကို ကြည့်ရင် မဆိုးဘူး။】

【အဲဒီလူက ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားပြီး ယဲ့ယွီ ကို သူ့ရဲ့ တပည့်အဖြစ် လက်ခံဖို့ ရည်ရွယ်ကြောင်း ချက်ချင်း ကြေညာခဲ့တယ်။】

【 ယဲ့ကျင်း နဲ့ မိုဟိုင်တန် တို့ ပျော်ရွှင်ခဲ့ကြတယ်။ သူတို့အတွက် ဝါရောင်နွေဦးဂိုဏ်း ကို ဝင်ရောက်တာက ကံကောင်းခြင်း ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ပဲ။】

【နောက်မှမှ ယဲ့ယွီ က ဒီ အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသား ဟာ ဝါရောင်နွေဦးဂိုဏ်း ရဲ့ ခေါင်းဆောင်အကြီးအကဲ နဲ့ ဒုတိယခေါင်းဆောင် ဖြစ်တဲ့ ရှိအိုယင်ကျန် ဆိုတာကို သိခဲ့ရတယ်။】

【ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် မဆိုးဘူး။】

【အများစုရဲ့ စံနှုန်းတွေအရ ယဲ့ယွီ ရဲ့ အလားအလာ က ပျမ်းမျှ ကနေ ပျမ်းမျှအထက် နည်းနည်းပဲ ရှိတယ်။】

【ဒါပေမဲ့ ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ အရင်းအမြစ် တွေနဲ့ အရည်အချင်းအသစ် တွေ ရှားပါးတဲ့အတွက် တော်ရုံတန်ရုံ အရည်အချင်း ကတောင် အောင်ပွဲခံစရာ ဖြစ်တယ်။】

【 ရှိအိုယင်ကျန် က သူဟာ ယဲ့ယွီ ကို စိတ်ရင်းအပြည့်အဝ သင်ကြားပေးမယ် လို့ ကြေညာခဲ့ပြီး သူ့ကို သူ့ရဲ့ ဆက်ခံသူ အဖြစ်တောင် အမည်ပေးခဲ့တယ်။】

【ဒီစကားကို ကြားတော့ အနီးနားရှိ တပည့်ရင်း တစ်ဦး မျက်မှောင် အနည်းငယ်ကြုတ်သွားတယ်။】

【 ယဲ့ယွီ က အမြဲတမ်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ရှိတဲ့အတွက် တိုက်ရိုက်မေးလိုက်တယ်- "ဒါဆိုရင် တပည့်ဖြစ်ခြင်းလက်ဆောင် ကရော ဆရာ? ဝိညာဉ်နည်းလမ်း တွေ၊ ချီပျစ်ခဲခြင်းဆေးလုံး တွေ—အဲဒါတွေ မရနိုင်ရင်တောင် ဆေးလုံး တစ်ရာ လောက်နဲ့ ကျေနပ်ပါတယ်။"】

【 ရှိအိုယင်ကျန် ရဲ့ မျက်နှာ အေးခဲသွားတယ်။】

【သူဟာ ဒုတိယခေါင်းဆောင် ဖြစ်ပေမဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက် တောင် မပိုင်ဆိုင်ဘူး၊ ပေးဖို့ဆိုတာ ဝေးရော။】

【 ချီပျစ်ခဲခြင်းဆေးလုံး တွေက တပည့်သစ် တွေအတွက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကို တိုးမြှင့်ဖို့ အခြေခံဆေးလုံး တွေပဲ။】

【ဒါပေမဲ့ သူတို့မှာ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး တွေ ပါဝင်တယ်။ ဆေးလုံးတွေနဲ့ပဲ ကျင့်စဉ် ကို တည်ဆောက်တာက ပိတ်ဆို့သွားစေနိုင် တယ်— အနှစ်သာရမရှိတဲ့ အုတ်မြစ် တစ်ခုပဲ။】

【 ချီပျစ်ခဲခြင်းဆေးလုံး တစ်ရာ ကို စားသုံးတာက လျင်မြန်စွာ တိုးတက် နိုင်ပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ ချီသန့်စင်ပျစ်ခဲခြင်း အဆင့်မှာပဲ ပျက်စီး သွားလိမ့်မယ်။】

【 ရှိအိုယင်ကျန် က ယဲ့ယွီ လို အလားအလာရှိတဲ့ အရည်အချင်း ကို မဖြုန်းတီးချင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူက ကောင်းကျိုးဆိုးကျိုး တွေကို သေချာ သင့်းပြခဲ့တယ်။】

【 ယဲ့ယွီ က စိတ်ပျက်စွာနဲ့ ခေါင်းကုတ်လိုက်တယ်။】

【 ရှိအိုယင်ကျန် က ဘယ်လို ဖြတ်လမ်း ကိုမှ ထောက်ခံမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ရှင်းလင်းနေတယ်။】

【သူက သူ့ရဲ့ အရည်အချင်း ကိုလည်း ထုတ်ဖော်လို့မရဘူး၊ အဲဒါက သူ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်အားသာချက် ပဲ။】

【 ယဲ့ယွီ ရဲ့ ပြတ်သားတဲ့ အကြည့် ကို မြင်တော့ ရှိအိုယင်ကျန် က သူ့ကို အာမခံလိုက်တယ်- "စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါ့ရဲ့ တပည့် အနေနဲ့ အချိန်တန်ရင် မင်း လိုအပ်တာတွေ ရလိမ့်မယ်။"】

【"မင်းရဲ့ တပည့်လက်ဆောင် တောင်းဆိုမှုအတွက် ဒီမှာ အဆင့်မြင့် အဝါရောင်အဆင့် ကျင့်စဉ်ကျမ်း တစ်ခု ပေးမယ်။ ကြိုးစားပြီး လေ့ကျင့်ပါ၊ တစ်နေ့ကျရင် ကျွန်ုပ်ရဲ့ အဆင့်ကိုတောင် ရောက်ကောင်း ရောက်နိုင်ပါတယ်။"】

【 ကျင့်စဉ်ကျမ်း ကို ကြည့်ရင်း ယဲ့ယွီ ရဲ့ ပါးစပ် တွန့်သွားတယ်။】

【 အဝါရောင်အဆင့် ကျင့်စဉ်ကျမ်း လား? တကယ်လား?】

【 အသက် ၁၀ : ယဲ့ယွီ ဟာ ချီသန့်စင်ပျစ်ခဲခြင်း အဆင့်ရဲ့ အလယ်အဆင့်ကို ရောက်ရှိခဲ့တယ်။】

【ဒါပေမဲ့ နှေးကွေးတဲ့ တိုးတက်မှုနှုန်း က သူ့ကို စိတ်ပျက်အားငယ်စေခဲ့တယ်။】

【အစပိုင်းမှာ သူက ရွှေရောင်အူတိုင်အဆင့် ကို ရောက်တဲ့အထိ ဒီမှာ နေဖို့ စီစဉ်ခဲ့တယ်၊ အဲဒီနောက်မှာ ပိုပြီး အရင်းအမြစ် တွေ ရှာဖို့ ထွက်သွားမယ်။】

【ဒါပေမဲ့ အရင်းအမြစ် တွေ နည်းပါးတာ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ရှားပါးတာနဲ့ အဝါရောင်အဆင့် ကျင့်စဉ်ကျမ်း က သူ့ရဲ့ တိုးတက်မှုကို ပြင်းထန်စွာ ဟန့်တားနေခဲ့တယ်။】

【ဒီမှာ ပိုကြာကြာ နေနေတာက အချိန်ဖြုန်း တာပဲ။】

【ဒါကြောင့် ယဲ့ယွီ က ပြတ်ပြတ်သားသားလုပ်ဆောင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။】

【သူ ရှိအိုယင်ကျန် ကို ချဉ်းကပ်ပြီး ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်တယ်၊ "သခင်၊ ကျွန်တော် တိုးတက်ဖို့ အရမ်း စိတ်အားထက်သန်ပါတယ်။"】

၂၇၄ ဆက်ရန်

## အခန်း (၂၇၄)၊

【 ယဲ့ယွီ ၏ စိတ်အားထက်သန်သော အမူအရာကို မြင်တော့ ရှိအိုယင်ကျန် မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ဘူး။】

ကျင့်စဉ် အတွက် အရည်အချင်း ၊ အခွင့်အလမ်း နဲ့ မှန်ကန်တဲ့ စိတ်နေစိတ်ထား လိုအပ်တယ်။

" ဇွဲလုံ့လ ရှိသူတွေသာ ကြီးကျယ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူ တွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ နှစ်ထောင်ချီ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းမှု တောင်မှ အစပဲ ရှိသေးတယ်။ မင်းက နှစ်နှစ် ပဲ ကျင့်ကြံရသေးတာကို ချီသန့်စင်ပျစ်ခဲခြင်း ရဲ့ အလယ်အဆင့် ကို ရောက်နေပြီ။ ဒါက တော်တော်လေး ကောင်းပါတယ်၊ ဘာတွေ ထပ်လိုချင်သေးတာလဲ? သတိရပါ၊ အလျင်စလို လုပ်ရင် အချည်းနှီး ပဲ။"

ယဲ့ယွီ သည် ဤ အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော ဉာဏ်ပညာရှိသလိုလိုစကား များကို ကြားသောအခါ ဒေါသထွက်လာသည်။

နှစ်နှစ် ! ဒီ နှစ်နှစ် က ဘယ်လောက် အရေးကြီးလဲဆိုတာ သူ သိပါ့မလား? ရာစုနှစ်များစွာ ကျင့်ကြံခြင်း က တခြားသူတွေအတွက် ကောင်းပေမဲ့ ယဲ့ယွီ ကတော့ ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ် အတွင်း ထူးကဲတဲ့ အဆင့် ကို ရောက်ရှိခဲ့တဲ့ အိပ်မက်အတွေ့အကြုံ တွေ ရှိခဲ့တယ်။ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်မှု ကို အကျင့်ဖြစ်နေတဲ့သူအတွက် ဒီလို နှေးကွေးတဲ့ နှုန်း ကို ဘယ်လို လက်ခံနိုင်မှာလဲ?

"ဆရာ၊" ယဲ့ယွီ က ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်တယ်၊ "ကျွန်တော်က ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး ဘယ်လောက်ပဲ ရှိရှိ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်စဉ် ကို အမြန်ဆုံး တိုးတက်ချင်တာပဲ။"

ရှိအိုယင်ကျန် သည် မကျေနပ်စွာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူသည် ယဲ့ယွီ ၏ တောင်းဆိုမှုကို ချက်ချင်း ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ ယဲ့ယွီ အပေါ် မျှော်လင့်ချက်ကြီး ထားသောကြောင့် သူ့ကို နောက်ဆုံးတွင် ပျက်စီးစေမည့် လမ်း ကို လျှောက်သည်ကို မခံနိုင်ပေ။ ယဲ့ယွီ သည် သူ့၏ တပည့် ဖြစ်လာပြီဖြစ်၍ ရှိအိုယင်ကျန် သည် သူ့၏ ဘဝအတွက် တာဝန်ရှိသည် ဟု ခံစားရသည်။

ယဲ့ယွီ က တကယ်ကို အလျင်စလိုနေတာ! ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး တွေက သူ့ကို မပူပင်စေဘူး။ သူ လိုချင်တာက ရွှေရောင်အူတိုင်အဆင့် ကို အမြန်ဆုံး ရောက်ဖို့ပဲ!

ရှိအိုယင်ကျန် က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်နေတာကို မြင်တော့ သူက ယဲ့ယွီ ကိုတောင် အခန်းတစ်ခုထဲချုပ်နှောင်လိုက်ပြီး ပြောတယ်၊ "ဒီအချိန်ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တည်ငြိမ်အောင် ထားပါ။ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်ဖို့ ဖြတ်လမ်း တွေက အမြဲတမ်း ပေးဆပ်မှု တစ်ခုနဲ့ လာတယ်။ မင်း အသက်ကြီးလာရင် ငါ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ကို နားလည်လိမ့်မယ်။"

ယဲ့ယွီ စိတ်ဓာတ်ကျသွားတယ်။

သူ ကြားဖူးတဲ့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး သွေးဆာနေတဲ့ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း က ဘယ်မှာလဲ? သူ ဘယ်လိုများ ဒီလို ကြင်နာတတ်လွန်းပြီး တာဝန်ယူတတ်တဲ့ ဆရာ နဲ့ အဆုံးသတ်သွားရတာလဲ?

ရှိအိုယင်ကျန် ထွက်သွားပြီးနောက် ထိုညမှာပင် တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော တပည့်ငယ် တစ်ဦးသည် ယဲ့ယွီ ၏ အခန်း သို့ ဝင်လာသည်။ ဒါက ရှိအိုယင်ကျန် ၏ အကြီးဆုံးတပည့်ဖြစ်တဲ့ တူပုထုံ ဖြစ်ပြီး ယဲ့ယွီ ထက် နှစ်နှစ် သာ ကြီးသည်။

ထုံးစံအရ ယဲ့ယွီ က သူ့ကို " အစ်ကိုကြီး " လို့ ခေါ်သင့်တယ်။ တူပုထုံ ဟာ တစ်ချိန်က ရှိအိုယင်ကျန် ရဲ့ မျက်နှာသာပေးခံရတဲ့ တပည့် ဖြစ်ခဲ့ဖူးပေမဲ့ ယဲ့ယွီ ရောက်လာကတည်းက ရှိအိုယင်ကျန် ရဲ့ အာရုံစိုက်မှု က တူပုထုံ ရဲ့ အရည်အချင်း ကို ကျော်လွန်တဲ့ ယဲ့ယွီ ကို မျက်နှာသာပေးပြီး ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။

ဒီလိုပြောင်းလဲမှုက တူပုထုံ ကို မကျေမချမ်း ဖြစ်စေခဲ့တဲ့အတွက် သူက ယဲ့ယွီ ကို ဖော်ရွေတဲ့ မျက်နှာ ဘယ်တော့မှ မပြခဲ့ဘူး။ သို့သော် ယဲ့ယွီ က ဂရုမစိုက်ဘူး၊ ဝါရောင်နွေဦးဂိုဏ်း မှာ ကြာကြာနေဖို့ ဒါမှမဟုတ် သူ့ရဲ့ ဆရာမျက်နှာသာပေးတာကို အရယူဖို့ ယှဉ်ပြိုင်နေမယ်လို့ မစဉ်းစားဖူးဘူး၊၊

ဒါဆို တူပုထုံ က ဘာလို့ သူ့ကို အခု လာတွေ့ရတာလဲ?

" အစ်ကိုကြီး ၊ ဘာကိစ္စလဲ?" ယဲ့ယွီ က မေးလိုက်တယ်။

"မင်း အပြစ်ပေးခံရတယ်လို့ ကြားတယ်" လို့ တူပုထုံ က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်၊ "ဒါကြောင့် မင်းကို လာကြည့်တာ။ မင်းနဲ့ ဆရာ အစောပိုင်းက စကားပြောနေတာကို ငါ ကြားခဲ့တယ်။ မင်းက ဘယ်လောက်ပဲ ပေးဆပ်မှုတွေရှိရှိ၊ ပိုသန်မာချင်တယ်ဆို?"

သူ့အသံကို တိုးတိုးလေး ထားပြီး ဘယ်သူမှ မကြားအောင်၊ တူပုထုံ က ယဲ့ယွီ ကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်နေတယ်။

" အစ်ကိုကြီး မှာ နည်းလမ်းရှိလား?" ယဲ့ယွီ က စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်တယ်။

တူပုထုံ က သူ့ဝတ်ရုံထဲကနေ ပုလင်းငယ်လေးတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်ပြီး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ပြောလိုက်တယ်၊ "ဒါက ရွှမ်ထျန်းဖန်ဆင်းဆေးလုံး ပဲ၊ ဂိုဏ်းဆေးခန်းမ ရဲ့ ဦးဆောင်သူ က ဖော်စပ်ထားတာ။ ဒါကို သောက်ရင် မင်း့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကို များစွာ တိုးမြှင့်ပေးပြီး လျင်မြန်စွာ ကျင့်စဉ်ထိုးဖောက်မှု တွေ လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်။"

ယဲ့ယွီ က ချက်ချင်း ပြန်မဖြေဘဲ တူပုထုံ ကိုသာ ကြည့်နေတယ်။

သူ ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ?

ယဲ့ယွီ တွန့်ဆုတ်နေတာကို မြင်တော့ တူပုထုံ စိတ်ပူလာတယ်။ "မင်း ကြောက်နေတာလား? ဟုတ်တယ်၊ နည်းနည်းပါးပါး ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး တော့ ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘာမှ မဆိုးပါဘူး။ ပြီးတော့ မင်း အစောပိုင်းက စွမ်းအား အတွက် ဘယ်လောက်ပဲ ပေးဆပ်မှုတွေရှိရှိ ပေးမယ်လို့ မပြောခဲ့ဘူးလား? အခု ငါ ဆေးလုံးကို မင်းဆီ ယူလာပေးတော့ မင်း နောက်ဆုတ်ချင်နေတယ်လို့ မပြောနဲ့နော်။ မင်းက ဘယ်လိုလူစားလဲ?"

ယဲ့ယွီ ရယ်မောလိုက်တယ်။

ဒါဆို ဒါက ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး တွေ ပါတဲ့ ဆေးလုံးတစ်ခုပေါ့။ ပြီးတော့ သူ မသောက်မှာကို ကြောက်လို့ တူပုထုံ က စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှည့်စားမှု ကိုတောင် သုံးခဲ့တယ်။ ဒါတွေအားလုံးက သူ့ကို ဖျက်ဆီး ဖို့ပဲ၊ ဒါမှ တူပုထုံ က သူတို့ရဲ့ ဆရာ ရဲ့ မျက်နှာသာကို ပြန်ရနိုင်မှာပေါ့?

တူပုထုံ ရဲ့ လက်ထဲကနေ ပုလင်းကို ယူပြီး ယဲ့ယွီ က ခေါင်းမော့ပြီး အထဲက အရာအားလုံးကို တစ်ကြိမ်တည်း ကုန်အောင် သောက်ချလိုက်တယ်။

ဒါကို မြင်တော့ တူပုထုံ ရဲ့ မျက်နှာ ဝင်းပသွားပြီး လက်မတောင် ထောင်ပြလိုက်တယ်။ "တော်တယ်၊ ညီလေးတပည့် ! ဒါပေမဲ့ ဒါကို ဆရာ ကို မပြောနဲ့နော်၊ ဟုတ်ပြီလား? ဒီည ငါ့ကို မတွေ့သလိုပဲ ဟန်ဆောင်လိုက်ပါ။ ငါ သွားတော့မယ်!"

ဒါကို ပြောပြီး တူပုထုံ က စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေ ပြည့်လျှံနေရင်း တောင်အောက်ကို အမြန်ဆင်းသွားတယ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ယဲ့ယွီ ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အသိပေးချက် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတယ်။

" အန္တရာယ်ရှိသော အရာဝတ္ထု စားသုံးမှုကို တွေ့ရှိသည်။"

" လက်ရှိ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး : အချိန်မတိုင်မီ ရုတ်တရက်ကြီးထွားခြင်း ။"

" ရေတို တွင် ကျင့်စဉ် သည် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လိမ့်မည်၊ သို့သော် သွေးကြော များသည် တဖြည်းဖြည်း ပိတ်ဆို့လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဉ်အားကုန်ဆုံးခြင်း ကို ဦးတည်လိမ့်မည်။"

" ကပ်ဆိုးပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း ကို အသက်သွင်းမည်လား?"

ယဲ့ယွီ သည် မတွန့်ဆုတ်ဘဲ တောင်အောက်သို့ ဆင်းသက်နေသော တူပုထုံ ကို ကပ်ဆိုးပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း အတွက် သူ့၏ ပစ်မှတ်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များ သူ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်လာပြီး သူ့၏ ကျင့်စဉ် ကို လျင်မြန်စွာ တိုးတက်စေခဲ့သည်။

ချီသန့်စင်ပျစ်ခဲခြင်း အလယ်အဆင့်၊ ချီသန့်စင်ပျစ်ခဲခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်၊ ချီသန့်စင်ပျစ်ခဲခြင်း ထိပ်ဆုံးအဆင့်…

ယဲ့ယွီ ၏ ကျင့်စဉ် သည် အခြေခံအုတ်မြစ်အဆင့်(အခြေတည်အဆင့်) ၏ အစောပိုင်းအဆင့်ကို ရောက်မှသာ ရပ်တန့်ခဲ့သည်။

သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို ရှိုက်ထုတ်ရင်း ယဲ့ယွီ သည် စွမ်းအား များ ရုတ်တရက် တိုးလာမှုကို အံ့အားသင့်သွားသည်။ *လူတွေက ဒီလို ဆေးလုံး တွေနဲ့ ပျက်စီးခြင်း ကို ဘာလို့ ရင်ဆိုင်ရဲကြတာလဲဆိုတာ အံ့သြစရာ မရှိဘူး။ ချက်ချင်း စွမ်းအားရရှိတဲ့ ခံစားမှု … အံ့သြစရာပဲ!*

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ တူပုထုံ က တောင်အောက်ကို ဆင်းသက်ရင်း လက်တွေ့မှာ အောင်ပွဲခံ နေသလိုပဲ။

ကိုးကောင်းကင်ဖန်ဆင်းဆေးလုံး က ပျက်စီးသွားတဲ့ ထုတ်ကုန် ပဲ။ ဒါဟာ တစ်ဦးရဲ့ ကျင့်စဉ် ကို ခဏတာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ သွေးကြော တွေကို ပိတ်ဆို့စေပြီး နှစ်အနည်းငယ် အကြာမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တွေ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကုန်ခန်းသွားစေပြီး ကျင့်ကြံသူ ကို ဆုတ်ယုတ်စေကာ နောက်ဆုံးမှာ အသုံးမဝင် ဖြစ်သွားစေလိမ့်မယ်။

ပြီးတော့ ယဲ့ယွီ က ပုလင်းတစ်ခုလုံးကို သောက်လိုက်တာလား? သူက သူ့ကိုယ်သူ တွင်းတူး နေတာပဲ!

တူပုထုံ က သွေးကြော တွေ ပိတ်ဆို့ပြီး အကျိုးမရှိတော့တဲ့ ယဲ့ယွီ ကို မြင်ယောင်နေပြီး ဒါက သူ့ကို သူတို့ရဲ့ ဆရာ ရဲ့ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်မှု ကို ပြန်လည်ရယူစေလိမ့်မယ်။ ဒီအတွေးတစ်ခုတည်းနဲ့တင် သူ့ကို စိတ်လှုပ်ရှားစေတယ်။

ရုတ်တရက် တူပုထုံ ဟာ သူ့ခြေထောက်တွေမှာ ပြင်းထန်တဲ့ နာကျင်မှု တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုပေါ် ဒူးထောက်လဲကျသွားတယ်။

ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ?

သူ အောက်ကို ကြည့်လိုက်တော့ သူ့ခြေထောက်တွေကနေ သွေးတွေ စိမ့်ထွက်နေတာ ကို တွေ့ရတယ်။

သူ့ခြေထောက်တွေတင်မကဘူး — သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက သွေးထွက်နေပြီး သူ့ဝတ်ရုံကို အနီရောင် ဆေးစွန်းသွားစေတယ်။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ သွေးကြော တွေမှာ ပူလောင်တဲ့ နာကျင်မှု တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တွေ လျင်မြန်စွာ ကုန်ခန်းသွားတော့တယ်။

အူလှိုက်သည်းလှိုက် အော်သံ တစ်ခု သူ့နှုတ်ခမ်းကနေ ထွက်ပေါ်လာပြီး ညလုံးပေါက် ပဲ့တင်ထပ်နေတယ်။

၂၇၅ ဆက်ရန်

All Chapters