အခန်း (၂၇၅-၂၇၇)

## အခန်း (၂၇၅)၊

【 ခဏအကြာ တွင် ငိုကြွေးသံများ က ဝါရောင်နွေဦးဂိုဏ်း ၏ တပည့် များကို အခင်းဖြစ်ပွားရာသို့ ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။】

ရှိအိုယင်ကျန် သည် တူပုထုံ ၏ ဝမ်းနည်းဖွယ် သေဆုံးမှု ကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တူပုထုံ က သူ့၏ အကြီးဆုံး တပည့် ဖြစ်နေသေးသည်—သူ ဘယ်လိုလုပ် ဂိုဏ်းမြေ ထဲမှာ ဒီအတိုင်း သေရတာလဲ?

ရုတ်တရက် ရှိအိုယင်ကျန် ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူသည် တောင်ပေါ် သို့ အလျင်အမြန် တက်၍ အချုပ်အနှောင်ခံနေရသော ယဲ့ယွီ ကို စစ်ဆေးခဲ့သည်။ သူ အံ့သြစွာပင် ယဲ့ယွီ သည် ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါတောက်ပပြီး ကောင်းမွန် နေရုံသာမက နားမလည်နိုင်စွာ ပင် အခြေခံအုတ်မြစ်အဆင့် သို့ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ?

ရှုပ်ထွေးစွာနဲ့ ရှိအိုယင်ကျန် က ယဲ့ယွီ ကို ခေါ်လာပြီး တူပုထုံ ရဲ့ ရုပ်အလောင်း ကို စစ်ဆေးခဲ့တယ်။

"ဒီည မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီး ကို မြင်ခဲ့လား ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခု ကြားခဲ့လား?" ရှိအိုယင်ကျန် က မေးလိုက်တယ်။

တူပုထုံ သေဆုံးသွားတာကို တွေ့တော့ ယဲ့ယွီ လည်း အံ့သြသွားတယ်၊ သူ စိတ်ထဲမှာ စဉ်းစားလိုက်တယ်၊ *ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး က သူ့ရဲ့ သွေးကြော တွေကို ကုန်ခန်းစေရုံပဲ မဟုတ်ဘူးလား? ဘယ်လိုလုပ် သူ့ကို သေဆုံးသွားစေတာလဲ?*

သူ့ရဲ့ စိတ်ကို အမြန်ထိန်းချုပ်ပြီး ယဲ့ယွီ က ပြန်ဖြေတယ်၊ "ဟုတ်ပါတယ်၊ အစ်ကိုကြီး က ကျွန်တော့်ကို အစောပိုင်းက လာတွေ့ခဲ့တယ်၊ စကားနည်းနည်း ပြောပြီး ခဏအကြာမှာ ထွက်သွားခဲ့တယ်။ ဒါကလွဲလို့ ကျွန်တော် ဘာမှ မသိပါဘူး။"

ရှိအိုယင်ကျန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတယ်။ " နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ဖြစ်ပေမဲ့ ငါတို့က တပည့်အချင်းချင်းတွေကို အန္တရာယ်ပြုတာ တင်းကြပ်စွာ တားမြစ်ထားတယ်! ဒါက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားစမြည်ပြောတာ သက်သက်ပဲလို့ မင်း သေချာလား?"

"လုံးဝ!" ယဲ့ယွီ က ခိုင်မာစွာ ပြန်ဖြေတယ်။ *တကယ်တော့ တူပုထုံ ရဲ့ သေဆုံးမှုက သူ့နဲ့ သွယ်ဝိုက်ပြီး ဆက်စပ်နေပေမဲ့ ဘယ်သူမှ သူ့နဲ့ ချိတ်ဆက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။*

မျက်နှာထား တင်းမာစွာနဲ့ ရှိအိုယင်ကျန် က အမိန့်ပေးလိုက်တယ်၊ " အိုးကျန် ၊ တူပုထုံ ရဲ့ သေဆုံးမှုအကြောင်းရင်း ကို စစ်ဆေးကြည့်ပါ။"

ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် ခေါင်းပြောင်နေသော အမျိုးသား တစ်ဦး ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး တူပုထုံ ရဲ့ ရင်ဘတ်ပေါ် လက်တင်လိုက်တယ်။ မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းတစ်ခု တောက်ပလာတာကို ကြည့်ပြီး ယဲ့ယွီ ဟာ ရယ်မောမိလုနီးပါး ဖြစ်သွားတယ်။

ဝါရောင်နွေဦးဂိုဏ်း မှာ နှစ်နှစ် နေခဲ့ရတဲ့အတွက် သူက အကြီးအကဲ တွေကို ကောင်းကောင်း သိလာခဲ့တယ်။ သူ့ရှေ့က အမျိုးသားက ဆေးခန်း ရဲ့ ဦးဆောင်သူ ချန်မင်းးဝမ် ဖြစ်တယ်။ တူပုထုံ က မလိမ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် ကိုးကောင်းကင်ဖန်ဆင်းဆေးလုံး ကို ဒီလူကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်ခဲ့တာပဲ။ သေဆုံးမှုအကြောင်းရင်း ကို ဆုံးဖြတ်ဖို့ သူ့ထက် ဘယ်သူက ပိုကောင်းမှာလဲ?

ချန်မင်းးဝမ် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး "ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မရှိတော့ဘူး… သွေးကြောတွေ ကွဲကြေကုန်ပြီလား? ဒါက… အဲဒါလား?"

"ဘာတွေ တတွတ်တွတ်ပြောနေတာလဲ?" ရှိအိုယင်ကျန် က စိတ်မရှည်စွာ တောင်းဆိုလိုက်တယ်။

ရှက်ရွံ့နေဟန်နဲ့ ချန်မင်းးဝမ် က ပြန်ဖြေတယ်၊ "အကြီးအကဲ၊ ဒီနေ့ အစောပိုင်းက တူပုထုံ က ကိုးကောင်းကင်ဖန်ဆင်းဆေးလုံး တစ်ပုလင်းကို ကျွန်တော့်ဆီက တောင်းခဲ့တယ်၊ စမ်းသပ်မှု အတွက်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်လည်း သိပ်အလေးအနက် မထားဘဲ ပေးလိုက်တယ်။ ကျွန်တော့် စစ်ဆေးချက်အရ သူ ပုလင်းတစ်လုံးလုံးကို သောက်ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဆေးလွန်သွားတာ က သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကို ထိန်းချုပ်မရအောင် တိုးလာစေပြီး သွေးကြော တွေကို ကွဲကြေစေကာ သေဆုံးမှု ကို ဖြစ်စေခဲ့တာပါ။"

ချန်မင်းးဝမ် ၏ အသံသည် နားမလည်နိုင်အောင် တိုးဖျော့သွားသည်။

ရှိအိုယင်ကျန် ၏ မျက်နှာသည် ဒေါသဖြင့် ရဲတက်လာသည်။ သူ၏ ဓား ကို ဆွဲထုတ်၍ ချန်မင်းးဝမ် ကို ထိုးလိုက်ရာ ချန်မင်းးဝမ် သည် လျင်မြန်စွာ လှည့်၍ ထွက်ပြေးပြီး "ခင်ဗျားတပည့်က ပုလင်းတစ်လုံးလုံးကို ဘာလို့ သောက်ရလောက်အောင် မိုက်မဲရတာလဲဆိုတာ ကျွန်တော် ဘယ်လိုသိမှာလဲ? ဒါ ကျွန်တော့် အပြစ် မဟုတ်ဘူး!"

ရှိအိုယင်ကျန် က ဟိန်းလိုက်တယ်၊ "တစ်ယောက်ယောက်က ဆေးလုံးတောင်းရင် မင်းက ဒီအတိုင်း ပေးလိုက်ရုံပဲလား? ဒါဆိုရင် ငါ မင်းအသက်ကို ယူမယ်!"

အကြီးအကဲနှစ်ဦး သည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တပည့် များကို ရှုပ်ထွေးမှု များဖြင့် ထားရစ်ခဲ့သည်။

ဘယ်သူမှ တူပုထုံ ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထပ်ကြည့်ဖို့ စိတ်မဝင်စားကြတော့ဘူး— ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေဆုံးအောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ လူမိုက် တစ်ယောက်ပဲ၊ ထပ်ပြီး အာရုံစိုက်ဖို့တောင် မတန်ဘူး။

အဲဒီနေ့ကစပြီး ရှိအိုယင်ကျန် က ယဲ့ယွီ ကို ဘယ်ဆေးလုံးကိုမှ ပေါ့ပေါ့တန်တန် မသောက်ဖို့၊ တူပုထုံ ကို ဥပမာပေးပြီး မကြာခဏ သတိပေးခဲ့တယ်။ အပြင်ပန်းအားဖြင့် ယဲ့ယွီ က လိမ်လိမ်မာမာ ခေါင်းညိတ်ခဲ့ပေမဲ့ မကြာခင်မှာပဲ သူက ချန်မင်းးဝမ် ဆီ သွားပြီး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဆေးလုံး တွေ တောင်းဆိုခဲ့တယ်။ သူက အဆိပ် ဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့ အထူးခန္ဓာကိုယ် ရှိတယ်လို့ ပြောပြီး ပျော်ပျော်ပါးပါး ဆေးလုံး တွေ သောက်ချင်ရုံသက်သက်ပဲလို့ ပြောခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ ချန်မင်းးဝမ် က တူပုထုံ ရဲ့ ဖြစ်ရပ်ကြောင့် ကြောက်ရွံ့နေပြီး ယဲ့ယွီ —အခု ရှိအိုယင်ကျန် ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော တပည့် —တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင် ရှိအိုယင်ကျန် က သူ့ကို အသက်ချမ်းသာပေးမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိနေတဲ့အတွက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ငြင်းဆန် ခဲ့တယ်။ ယဲ့ယွီ က ဘယ်လောက်ပဲ ဆက်တိုက် တောင်းဆိုနေပါစေ ချန်မင်းးဝမ် က ခိုင်မာစွာပဲ "မရဘူး!" လို့ ပြောခဲ့တယ်။

အသက် တစ်ဆယ့်တစ်နှစ် မှာ ယဲ့ယွီ ရဲ့ ကျင့်စဉ် က အခြေခံအုတ်မြစ်အဆင့် ရဲ့ အစောပိုင်းအဆင့်မှာပဲ ရပ်တန့်နေတုန်းပဲ။ အရင်းအမြစ် တွေ မရှိတာနဲ့ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ ဆေးလုံး တွေတောင် မရနိုင်တာကြောင့် စိတ်ပျက်ပြီး သူ ထွက်ခွာဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ အားအင် က ကန့်သတ်ထားပေမဲ့ ဒီက တစ်သမတ်တည်းသော နေ့ရက်များ ထက် အပြင်မှာ အန္တရာယ် တွေကို ရင်ဆိုင်တာက ပိုကောင်းတယ်။

သူ ထွက်သွားဖို့ ပြင်ဆင်နေတုန်းမှာပဲ ဝါရောင်နွေဦးဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် မာကျင်းထျန် ဟာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရ လျက် ပြန်ရောက်လာခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ ရောက်ရှိလာမှုက ဆူညံမှု တစ်ခုကို ဖြစ်စေပြီး လူတိုင်းက သူ့ကို သွားတွေ့ကြတယ်။

သူ့ဖခင် ယဲ့ကျင်း အတွက် စာတစ်စောင် ချန်ထားခဲ့ပြီး ယဲ့ယွီ က ဆူညံမှု ကြားကနေ ထွက်ပြေးဖို့ စီစဉ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ ဂိုဏ်း ကနေ မထွက်ခင်မှာပဲ ရှိအိုယင်ကျန် က သူ့ကို မြင်လိုက်ပြီး အဓိကခန်းမ ကို ဆွဲခေါ်လာခဲ့တယ်။

"ငါတို့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရ နေတယ်။ မျိုးဆက်သစ် ရဲ့ ထင်ရှားတဲ့ တပည့် တစ်ဦးအနေနဲ့ မင်း ရှိနေရမယ်!" ရှိအိုယင်ကျန် က အတင်းအကျပ် ပြောလိုက်တယ်။

ယဲ့ယွီ စိတ်ပျက်သွားတယ်။ *သူ သေတော့မယ်ဆိုရင် သေပါစေတော့။ ကြည့်နေရတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိလို့လဲ? သူ့ကို သေဆုံးခြင်းကနေ တားဆီးနိုင်မှာလား? ပြီးတော့ ' ထင်ရှားတဲ့ တပည့် ' ဆိုတာ အခြေခံအုတ်မြစ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တွေလည်း ပါဝင်တယ်ဆိုတာ ဘယ်တုန်းကတည်းကလဲ?*

စိတ်တိုတိုနဲ့ ယဲ့ယွီ ဟာ အဓိကခန်းမ ထဲကို ဝင်သွားပြီး ချန်မင်းးဝမ် က သွေးအလိမ်းလိမ်းနဲ့ ပုံရိပ်တစ်ခုဘေးမှာ ခေါင်းခါနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ဒါက မာကျင်းထျန် ဖြစ်ရမယ်၊ သူ့ကို တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူး။ ကြည့်ရတာ ဒီလူက တကယ်ပဲ သေလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။

" ယင်ကျန် … ယင်ကျန် ဘယ်မှာလဲ?" မာကျင်းထျန် ရဲ့ အားနည်းတဲ့ အသံက ခေါ်လိုက်တယ်။

ခဏတာအတွင်း ယဲ့ယွီ က "ယင်ကျန်" (သစ္စာဖောက်) လို့ မှားပြီး ကြားလိုက်တယ်၊ ဒါမှပဲ သူ ရှိအိုယင်ကျန် ကို ခေါ်နေတာဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်။ *ကောင်းပြီ၊ အဲဒီနာမည်က နတ်ဆိုးဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် နဲ့ လိုက်တယ်၊* သူ စိတ်ထဲမှာ စဉ်းစားလိုက်တယ်။

ရှိအိုယင်ကျန် က မျက်လုံးတွေ နီရဲလျက် ချဉ်းကပ်လာတယ်။ "ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်၊ နောက်ဆုံး မှာကြားချက် တွေ ရှိပါသလား? ကျွန်တော် အကောင်အထည်ဖော်ပါ့မယ်။"

မာကျင်းထျန် က သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲကနေ ကျမ်းလိပ် တစ်ခုကို ဆွဲထုတ်ပြီး သူ့ကို ပေးလိုက်တယ်။ "ဒါက ငါ ကြီးမားတဲ့ ပေးဆပ်မှု နဲ့ ရယူခဲ့တဲ့ တားမြစ်နည်းပညာ တစ်ခုပဲ။ ဒါကို ကောင်းကောင်း ထိန်းသိမ်းထားပြီး သင့်တော်တဲ့သူတစ်ယောက်ကိုသာ ပေးပါ။ ဝါရောင်နွေဦးဂိုဏ်း ရဲ့ အနာဂတ် က ဒီအပေါ်မှာ မူတည်တယ်။"

ရှိအိုယင်ကျန် က နည်းပညာ ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ့မျက်လုံးတွေ မျက်ရည်တွေ ပြည့်လျှံနေတယ်။

ယဲ့ယွီ ရဲ့ မျက်လုံးတွေ တောက်ပလာတယ်။ *တားမြစ်နည်းပညာ လား? ဒါတွေက ကြီးမားတဲ့ တန်ဖိုး ပေးရတဲ့ နည်းပညာတွေပဲ။ အခု ဒါ… ဒါက တကယ်တမ်း ငါ့ကို နိုးကြားစေနိုင် တယ်။*

နောက်ဆုံးမှာတော့ မာကျင်းထျန် ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီး ရှိအိုယင်ကျန် ဟာ ဝါရောင်နွေဦးဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် အသစ် ဖြစ်လာခဲ့တယ်၊ ဒါက ယဲ့ယွီ ရဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ရဲ့ အကြီးအကဲဆုံး တပည့် အဖြစ် သူ့ရဲ့ ရာထူး လည်း မြင့်တက်လာတယ်လို့ ဆိုလိုတယ်။ ဒီ ရာထူး က ခမ်းနား ပေမဲ့ လက်တွေ့တန်ဖိုး တော့ သိပ်မရှိဘူး။

အဲဒီညမှာပဲ ယဲ့ယွီ က ရှိအိုယင်ကျန် ဆီ သွားပြီး တားမြစ်နည်းပညာ ကို လေ့ကျင့်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ တောင်းဆိုခဲ့တယ်။

သို့သော် ရှိအိုယင်ကျန် က ချက်ချင်း ငြင်းဆန်ခဲ့ပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြောလိုက်တယ်၊ "ဒါကို စဉ်းစားတောင် မစဉ်းစားနဲ့! ဒီ တားမြစ်နည်းပညာ က မင်းအတွက် လုံးဝကျင့်ခွင့်မရှိ ဘူး။"

၂၇၆ ဆက်ရန်

## အခန်း (၂၇၆)၊

[ဒီအချိန်မှာ ယဲ့ယွီ က တကယ်ကို စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေသလို ခံစားနေရတယ်။]

ဝါရောင်နွေဦးဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ဟောင်း မာကျင်းထျန် ကွယ်လွန်သွားတုန်းက သူက ဒီ တားမြစ်နည်းပညာ ဟာ ဂိုဏ်း ရဲ့ အာဏာ ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ အလားအလာ ရှိကြောင်း တိတိကျကျ ပြောခဲ့တယ်။

ဒီ နည်းပညာ ဟာ မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက် ရမယ်ဆိုတာ ရှင်းပါတယ်။

ဒါဆိုရင် ဘာလို့ သူ့ကို လေ့လာခွင့် မပြုတာလဲ?

ဘာလို့လဲ?

ယဲ့ယွီ ၏ မေးခွန်းကို တုံ့ပြန်ရာတွင် ရှိအိုယင်ကျန် က တင်းမာစွာ ပြောလိုက်သည်၊ "ဒီ တားမြစ်နည်းပညာ ကို ဘယ်သူမဆို လေ့လာနိုင်တယ်… မင်းကလွဲလို့။"

"ဒါက လိုအပ်တဲ့ ပေးဆပ်မှု က အရမ်းများတယ်။ မင်း ဒါကို လက်လျှော့လိုက်သင့်တယ်။"

ယဲ့ယွီ သည် သူ့မျက်နှာကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အုပ်လိုက်သည်။

သူ ပေးဆပ်မှုကြီးခြင်း ကို ကြောက်တာလား? တကယ်တော့ သူက အသုံးပြုပြီးနောက် သေဆုံးစေတဲ့ နည်းပညာ အချို့ကို ရှာတွေ့ရင်တောင် နှစ်သက်မိမှာပဲ။

တခြားသူတွေအတွက် ဒါက နှစ်ဦးနှစ်ဖက် ပျက်စီးခြင်း ဆီ ဦးတည်တဲ့ လမ်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ယဲ့ယွီ အတွက် ဒါက အမြင့်ဆုံး လက်နက် ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်!

ရန်သူတွေရဲ့ အသက် ကို စတေးပြီး သူတို့ကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့—ဒါက တကယ်ကို ဂိမ်းကိုဟက်ပြီးဆော့သလိုပဲလေ!

ယဲ့ယွီ က ဒါဟာ သူ့ရဲ့ ကပ်ဆိုးပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း ကို အလုပ်လုပ်စေဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာပဲလို့ သေချာတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီလို ဆရာ မျိုးနဲ့ တွဲဖက်ရတော့ သူ သက်ပြင်းချနိုင်ရုံပဲ ရှိတယ်။

ဒါကြောင့် တားမြစ်နည်းပညာ ကို ရအောင် ယူဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီး ယဲ့ယွီ က ဇာတ်လမ်းတခုပြောပြီး လှည့်ဖြားမှုတစ်ခု လုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်!

လူငယ်ဆန်သော ပုန်ကန်မှု ၊ ဒါမှမဟုတ် အလယ်တန်းကျောင်းသားရောဂါ ပြင်းထန်တဲ့ ကိစ္စလို့လည်း လူသိများတယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ရဲ့ အိပ်မက်ထဲက အသက်အရွယ်အရ ဒါက ဇာတ်ကောင်နဲ့ လုံးဝကို ကိုက်ညီ လိမ့်မယ်။

ယဲ့ယွီ က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့ပြီး လက်သီးတွေကို ဆုပ်ထားကာ လူငယ်လေးတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာမှု ကို ထုတ်လွှင့်လိုက်တယ်။

ပြီးတော့ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်၊ "တကယ်တော့ ကျွန်တော့်မှာ နက်ရှိုင်းတဲ့ ရန်ငြှိုး တစ်ခု ရှိတယ်။ ကျွန်တော် စွမ်းအား လိုအပ်တယ်…"

ယဲ့ယွီ စကားမဆုံးခင်မှာ ရှိအိုယင်ကျန် က ရယ်မောလိုက်တယ်။

"တော်လိုက်တော့။ ငါ့ကို ချမ်းသာပေးပါ။"

"မင်း ဝါရောင်နွေဦးဂိုဏ်း ကို ဝင်ကတည်းက မင်းရဲ့မိဘတွေဖြစ်တဲ့ ယဲ့ကျင်း နဲ့ မိုဟိုင်တန် တို့ ပါးစပ်မစိနိုင်အောင် ပြုံးနေခဲ့ကြတာပဲ။"

"မင်းရဲ့ မျိုးရိုး ကတော့ မင်းရဲ့ ဘိုးဘေး တွေက မုဆိုး တွေ ဖြစ်ခဲ့ကြတာ။ ဘယ်ကနေများ ဒီ သွေးကြွေး တွေ လာရမှာလဲ?"

ယဲ့ယွီ ၏ ဟန်ဆောင်မှု ချက်ချင်း ပြိုကွဲသွားသည်။

သူတို့က သူ့ရဲ့ မိသားစုနောက်ခံ ကိုတောင် စုံစမ်းခဲ့တာလား?

သူ အခု ဘယ်လိုများ လိမ်ညာရတော့မှာလဲ?

ယဲ့ယွီ သည် ရှိအိုယင်ကျန် ကို တားမြစ်နည်းပညာ ကို ပေးစေရန် မည်သို့လှည့်စားရမည်ကို စဉ်းစားနေစဉ် ရှိအိုယင်ကျန် သည် အနည်းငယ် ကိုယ်ကိုင်းပြီး လက်တစ်ဖက်ကို ယဲ့ယွီ ၏ ပခုံးပေါ် တင်လိုက်သည်။

"ငါက ကံကြမ္မာ ကန့်သတ်ထားတဲ့သူပါ၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ဆရာ နဲ့ တပည့် ဖြစ်နေတာက ငါ့အတွက် အရေးကြီးပါတယ်။"

"ဒါကြောင့် မင်းကို အန္တရာယ်ရှိတဲ့ လမ်း ကို မသွားစေချင်ဘူး။"

"ငါ့ရဲ့ အရည်အချင်း က ကန့်သတ်ထားပြီး ကောင်းကင်ဘုံတက်ပြီးနတ်ဘုရားဖြစ်ရဖို့ လမ်းက ငါ့အတွက် မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ ငါသိပါတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ မင်းက ကွဲပြားတယ်၊ မင်းက ပိုပြီး အဝေးကြီး ကို သွားနိုင်တယ်။"

"ငါတို့ကို စိတ်မပျက်စေပါနဲ့။ ဒီ ဂိုဏ်း ရဲ့ အနာဂတ် … ငါမင်းကို အပ်နှင်း လိုက်မယ်!"

ယဲ့ယွီ သည် သူ့မျက်လုံးတွေဝိုင်းစက်နေတဲ့အထိ ခံစားသွားရတယ်။

သူ ခံစားမိတယ် — ရှိအိုယင်ကျန် က ရိုးသား တယ်။

လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်သုံးနှစ် က အကြောင်း ပြန်စဉ်းစားကြည့်…

ရှိအိုယင်ကျန် က သူ့ကို တကယ် ဂရုစိုက်ခဲ့တယ်။

အရာအားလုံးကို ဂရုတစိုက်ရှိပြီး သူက အသေးစိတ် နဲ့ မြှုပ်နှံမှု အပြည့်ပဲ။

သူက ယဲ့ယွီ ကို မေးခွန်းထုတ်စရာ နည်းစနစ် တွေကနေ ဝေးဝေးနေစေရုံသာမက ကံကြမ္မာ ကို ဆွဲဆောင်နိုင်တဲ့ ဘယ်နည်းလမ်းကိုမှ ရှောင်ရှားခဲ့တယ်။

သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ရှိအိုယင်ကျန် ဟာ သံသယမရှိဘဲ ကမ္ဘာပေါ်က အကောင်းဆုံး ဆရာ ဖြစ်မှာပဲ။

အရက်သမား ဟုန်လွမ်း ထက် အများကြီး သာလွန်တယ်။

သို့သော် ရှိအိုယင်ကျန် က ဒီလိုမျိုး ပိုလုပ်လေလေ ယဲ့ယွီ က ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးလာလေပဲ။

ဒါ ဘာကိစ္စလဲ?

နတ်ဆိုးဂိုဏ်း တွေက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ် ပြီး ဖောက်ပြန် ကာ ကိုယ်ကျိုးစီးပွား အတွက်ပဲ ကြည့်တယ်ဆိုတဲ့ ပုံစံမျိုး မဟုတ်ဘူးလား?

သူ ဘာလို့ ဒီလို ကောင်းတဲ့ ဆရာ မျိုးနဲ့ အဆုံးသတ်သွားရတာလဲ?

အကြောင်းရင်းက ဘာလဲ?

နားမလည်နိုင်တာနဲ့ ယဲ့ယွီ က သူ့ရဲ့ ရှုပ်ထွေးမှု ကို ထုတ်ပြောလိုက်တယ်။

ရှိအိုယင်ကျန် က လေးဆယ့်ငါးဒီဂရီ အမြင့်မှာ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ပြီး သူ့မျက်နှာမှာ နက်ရှိုင်းတဲ့ ဝမ်းနည်းမှု တွေ ပေါ်နေတယ်။

" နတ်ဆိုး တိုင်းက မကောင်းဆိုးဝါး ဖြစ်တယ်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ?"

ထိုအချိန်တွင် မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးသည် ပုံပြင်တစ်ပုဒ် သဖွယ် ခံစားရသည်။

ရှိအိုယင်ကျန် က မာကျင်းထျန် နဲ့ သူ့ရဲ့ ပုံပြင် ကို ပြန်ပြောပြနေတယ်။

နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာကျော် က…

ရှိအိုယင်ကျန် နဲ့ မာကျင်းထျန် တို့ နှစ်ဦးစလုံးက ဓားပြကျင့်ကြံသူ တွေ ဖြစ်ကြတယ်။ သူတို့မှာ ရွှေရောင်အူတိုင်အဆင့် ပဲ ရှိခဲ့ပေမဲ့ ဒါဟာ တော်တော်လေး အောင်မြင်မှု တစ်ခုပဲ။

တစ်ညမှာ အရက်သောက်နေတုန်း သူတို့ နှစ်ယောက်က ရဲရင့်တဲ့ စိတ်ကူး တစ်ခု ရခဲ့ကြတယ်။

ဒီအချိန်တွေမှာ နောက်ခံ မရှိဘဲ ကျင့်စဉ်လောက ထဲကို ဝင်ရောက်တာက ပစ်မှတ် တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ အားအင် နဲ့ဆိုရင် ဂိုဏ်းကြီး တစ်ခုမှာ သာမန်အကြီးအကဲ အဖြစ်တောင် မရောက်နိုင်ဘူး။

ဂိုဏ်းငယ် တွေကတော့ စည်းမျဉ်း တွေ အရမ်းများတယ်။

ဒါကြောင့် အရက်သောက်ပြီးတဲ့နောက် သူတို့ ကိုယ်ပိုင် ဂိုဏ်း တစ်ခု တည်ထောင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြတယ်။

သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အထောက်အပံ့ ကို ဖန်တီးဖို့!

ပြီးတော့ သူတို့ ဂိုဏ်း တစ်ခုကို တည်ထောင်တဲ့အခါ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံး ပဲ့တင်ထပ်မယ့် နာမည် တစ်ခု လိုအပ်တယ်။

သူတို့ နှစ်ယောက် အကြာကြီး စဉ်းစားခဲ့ကြတယ်…

နောက်ဆုံးတော့ သူတို့က " ဝါရောင်နွေဦးဂိုဏ်း " လို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြတယ်။

ဒါက မယုံနိုင်လောက်အောင် ခမ်းနား တယ်လို့ အသံထွက်နေတယ်။

ဒါနဲ့ သုံးရက်အကြာ…

မြောက်ပိုင်းခြောက်သွေ့ကုန်းမြေ ရဲ့ အလယ်က တောင်ထိပ် တစ်ခုပေါ်မှာ ဝါရောင်နွေဦးဂိုဏ်း ကို တည်ထောင်ခဲ့တယ်!

မာကျင်းထျန် က ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာပြီး ရှိအိုယင်ကျန် က အကြီးအကဲချုပ် ဖြစ်လာတယ်။

မူလက သူတို့ နှစ်ယောက်က နှစ်ငါးရာ အတွင်း ပထမတန်းစား ဂိုဏ်း တစ်ခု ဖြစ်လာဖို့၊ ပြီးတော့ နှစ်တစ်ထောင် အတွင်း မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ များသို့ ဝင်ရောက်ဖို့… ဒါမှမဟုတ် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတခုလုံး မြည်ဟည်းစေမဲ့ ခေါင်းလောင်းကို တီးဖို့ စီစဉ်ခဲ့ကြတယ်။

သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး ယုံကြည်မှု တွေ ပြည့်လျှံနေခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်း တစ်ခု တည်ထောင်တာက ရဲစွမ်းသတ္တိ သက်သက်နဲ့ ရနိုင်တဲ့ အရာမဟုတ်ဘူး!

တစ်ခါတစ်ရံ နာမည် နဲ့ စိတ်ကူး က တကယ် အရေးကြီးတယ်။

ဂိုဏ်း ဖွင့်ပြီး ငါးရက် အတွင်း…

ဓားပြကျင့်ကြံသူ နတ်ဆိုးခေါင်းဆောင် ဆယ်ဂဏန်းလောက်က ပူးပေါင်းဖို့ ရောက်လာခဲ့တယ်။

မာကျင်းထျန် နဲ့ ရှိအိုယင်ကျန် တို့ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေကြတယ်။

သူတို့က မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ များသို့ ဝင်ရောက်ဖို့ ပါရမီရှင်လေးတွေကို တပည့်လက်ခံဖို့ မျှော်လင့်ထားတာလေ၊ အနာဂတ် မှာ ကြီးထွားလာမယ့် ဖြောင့်မတ်သော ဂိုဏ်း တစ်ခု အိပ်မက်မက်ထားတာ။

ဘာလို့ ဒီ နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူ တွေက ဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးဖို့ လာနေကြတာလဲ?

သူတို့က ဖျက်ဆီးဖို့ လာတာလား?

ဒီမှာ နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူ တွေ အတော်လေး ဒေါသထွက်လာကြတယ်။

"မဖြစ်နိုင်တာ၊ ဘာ ' အနာဂတ် မှာ ကြီးထွားလာမယ့် ဖြောင့်မတ်သော ဂိုဏ်း ' လဲ? ဝါရောင်နွေဦးဂိုဏ်း — နတ်ဆိုးဂိုဏ်း နာမည်နဲ့ အတိအကျတူတယ်။"

"မင်း ဘယ်သူ့ကို လှည့်စားနေတာလဲ?"

မာကျင်းထျန် နဲ့ ရှိအိုယင်ကျန် တို့ ဒေါသထွက်သွားကြတယ်။

နှစ်ဦးစလုံး ဂိုဏ်းတံခါးတွေကို ပိတ်ပြီး နာမည်ပြောင်းသင့်မပြောင်းသင့် စဉ်းစားခဲ့ကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာ နောက်ကျသွားပြီ။

အနီးအနားရှိ ဖြောင့်မတ်သော ဂိုဏ်း တွေက " နတ်ဆိုးတွေ ကို ဖယ်ရှားရှင်းလင်းဖို့" ပူးပေါင်းမယ်လို့ ကြေညာခဲ့ကြတယ်။

အဲဒီအချိန်တုန်းက ရှိအိုယင်ကျန် က အတော်လေး ရိုးသား ပြီး စူးစမ်းစွာ မေးခဲ့တယ်၊ "ဘယ်သူ့ကို ဖယ်ရှားရှင်းလင်းမှာလဲ? ဒီမှာ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ဘယ်မှာရှိလို့လဲ?"

အနီးအနားရှိ ဖြောင့်မတ်သော ဂိုဏ်း မှ ကျင့်ကြံသူ တစ်ရာကျော် က မာကျင်းထျန် နဲ့ ရှိအိုယင်ကျန် ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ကြတယ်။

"မင်းတို့ နာမည်ကိုတောင် ဝါရောင်နွေဦးဂိုဏ်း လို့ ပေးထားပြီး နတ်ဆိုး ဖြစ်တာကို ငြင်းနေသေးတာလား?"

ရှိအိုယင်ကျန် နဲ့ မာကျင်းထျန် တို့ အံ့အားသင့်သွားကြတယ်။

နာမည်သက်သက်နဲ့ သူတို့ကို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်တာလား?

သူတို့ တကယ်ပဲ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားကြတယ်။

သူတို့ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေပေမဲ့ သူတို့ အသက်အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်ပြီး ရှင်းပြဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဖြောင့်မတ်သော ဂိုဏ်း တွေက နားမထောင်ဘူး။ သူတို့က နတ်ဆိုးတွေ ကို ဖယ်ရှားရှင်းလင်းဖို့ပဲ အတင်းအကျပ် ပြောဆိုကြတယ်။

ရှိအိုယင်ကျန် နဲ့ မာကျင်းထျန် တို့ဟာ လူအင်အား အများကြီး နည်းတဲ့အတွက် အခုတော့ ထွက်ပြေးဖို့ကလွဲလို့ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး။

သူတို့ဟာ မြောက်ပိုင်းခြောက်သွေ့ကုန်းမြေ ရဲ့ မြောက်ဘက်ဆုံးအထိ ထွက်ပြေးသွားကြပြီး ပြန်လည်သုံးသပ်ဖို့ နဲ့ ဂိုဏ်းနာမည် ပြောင်းလဲဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့ကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒါတောင် အဆင်မပြေဘူး!

တစ်ယောက်ယောက်က သူတို့ကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားတယ်။

"ဒီနှစ်ယောက်? သူတို့က ဝါရောင်နွေဦးဂိုဏ်း က နာမည်ဆိုး နဲ့ ကျော်ကြားတဲ့ နတ်ဆိုးခေါင်းဆောင် တွေ မဟုတ်ဘူးလား?"

" ဖြောင့်မတ်သော ဂိုဏ်း လို့ ဟန်ဆောင်ပြီး လူတိုင်းကို လှည့်စားခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ဖော်ထုတ်ခံရတော့ ထွက်ပြေးသွားတယ်—အရမ်းမြန်တာပဲ!"

ရှိအိုယင်ကျန် နဲ့ မာကျင်းထျန် တို့ ပြိုကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေကြတယ်။

နေရာအသစ်မှာတောင် ဘယ်လိုလုပ် သူတို့ကို မှတ်မိနေသေးတာလဲ?

နောက်ပိုင်းမှာ သူတို့ရဲ့ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးမှု ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပေါ်မှာ မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး မြောက်ပိုင်းခြောက်သွေ့ကုန်းမြေ တစ်ခွင်လုံးမှာ ပျံ့နှံ့နေတာကို တွေ့ရှိခဲ့ကြတယ်။

ပေးထားတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ နတ်ဆိုးခေါင်းဆောင် နှစ်ဦးဟာ ဖြောင့်မတ်သော ဂိုဏ်း တစ်ခု တည်ထောင်ရာမှာ မအောင်မြင်ဘဲ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးသွားခဲ့တယ်၊ တခြားဂိုဏ်းတွေနဲ့ ပူးပေါင်းကောင်း ပူးပေါင်းနိုင်တယ်။

ဒါဟာ တခြားဂိုဏ်းတွေကို ဒီ သစ္စာဖောက် တွေအပေါ် သတိထားဖို့ သတိပေးပြီး ကြီးမားတဲ့ လျှို့ဝှက်အစီအစဉ် တစ်ခု ရှိနေနိုင်တယ်လို့ သံသယရှိခဲ့ကြတယ်။

မာကျင်းထျန် သိလိုက်ရတဲ့အခါ သူ နေရာမှာတင် မေ့လဲ သွားတယ်။

နောက်တစ်နေ့ သူ နိုးလာပြီး ရှိအိုယင်ကျန် ကို ဖက်ပြီး ငိုကြွေးလိုက်တယ်၊ "အစ်ကို၊ ငါတို့ နာမည်ကျော် သွားပြီ၊ ဒါပေမဲ့ နာမည်ဆိုး နဲ့ပဲ!"

၂၇၇ ဆက်ရန်

## အခန်း (၂၇၇)၊

[အချိန်မရွေး အပြုသဘောဆောင်သော စိတ်နေစိတ်ထား ကို ထိန်းသိမ်းထားဖို့ အရေးကြီးတယ်။ ကြီးမားသော ဒုက္ခ များကြားထဲမှာတောင် ဇွဲလုံ့လ ရှိရမယ်!]

ဒါက ရှိအိုယင်ကျန် နဲ့ မာကျင်းထျန် တို့ ကိုယ်တိုင်အတွက် ချမှတ်ထားတဲ့ ဆောင်ပုဒ် ပဲ။

ဒီ ကံဆိုးတဲ့ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက် က အခက်အခဲ တွေကြောင့် အရှုံးမပေးဘဲ နေခဲ့ကြတယ်။

သူတို့ဟာ သူတို့ရဲ့ ဂိုဏ်း ကို တည်ထောင်ဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ် ထားခဲ့ကြတယ်။

ပြီးတော့ သူတို့မှာ နာမည်ဆိုး အနည်းငယ် ရရှိခဲ့ပြီးသား ဖြစ်တဲ့အတွက် သူတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သစ္စာရှိဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြတယ်။

သူတို့ ဝါရောင်နွေဦးဂိုဏ်း ရဲ့ နာမည် ကို ပြောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။

လူတွေက ဒါကို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း လို့ ခေါ်ရင်လည်း ခေါ်ပါစေတော့—ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က အဲဒီလမ်းအတိုင်း ပိုပြီး ရှေ့ဆက်နေပြီပဲ။

မကောင်းတဲ့ နာမည် ကလည်း နာမည် ပဲ။

ဂိုဏ်း ရဲ့ တည်နေရာကရော?

သူတို့ဟာ ဗဟိုတိုက်ပွဲမြေ တွေကို ယာယီ ထားခဲ့ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ကြတယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မာကျင်းထျန် ရော ရှိအိုယင်ကျန် ရော သိပ် အားမကောင်း ကြဘူး။

ဒါကြောင့် သူတို့ဟာ မြောက်ပိုင်းခြောက်သွေ့ကုန်းမြေ ရဲ့ အစွန်အဖျားကို ရွှေ့ပြီး သူတို့ရဲ့ ဂိုဏ်း ကို တည်ထောင်ခဲ့ကြတယ်၊ တစ်နေ့နေ့မှာ အမြင့်ဆုံး အောင်မြင်မှု တွေကို ရရှိနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ခဲ့ကြတယ်။

သို့သော် ဒီဆုံးဖြတ်ချက်မှာ အားသာချက် ရော အားနည်းချက် ရော နှစ်ခုလုံး ရှိခဲ့တယ်။

အားသာချက် ကတော့ တည်နေရာက အရမ်းဝေးလံ တာပဲ…

ကီလိုမီတာ ထောင်ပေါင်းများစွာ အတွင်းမှာ ဖြောင့်မတ်သော ဂိုဏ်း တစ်ခုတောင် မတွေ့ရဘူး။

တကယ်တော့ ဘာမှ သိပ်မရှိဘူး—လူတွေမရှိဘူး၊ မြို့တွေမရှိဘူး၊ လူသူမနီးတဲ့ လွင်ပြင် သက်သက်ပဲ။

ဒါက သူတို့ ဖြောင့်မတ်သော ကျင့်ကြံသူ တွေရဲ့ လိုက်လံမသုတ်သင်မှု ကို စိတ်ပူစရာ မလိုဘူးလို့ ဆိုလိုတယ်။

သို့သော် အားနည်းချက် ကတော့ တည်နေရာကြောင့်လည်း ဖြစ်တယ်…

ဒါက လူဦးရေ အရမ်း နည်းပါးတယ်။

ဝါရောင်နွေဦးဂိုဏ်း အတွက် တပည့်စုဆောင်းခြင်း က စိန်ခေါ်မှု တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တယ်။

ကျင့်စဉ်အရင်းအမြစ် တွေကရော? အလွန်ရှားပါး တယ်။

ဒါပေမဲ့ မှတ်သားစရာ တစ်ခုက…

တစ်ခါတလေ နတ်ဆိုးခေါင်းဆောင် အချို့ ဝါရောင်နွေဦးဂိုဏ်း ကို ဝင်ရောက်လာကြတယ်။

ဒါက သူတို့ကို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း လမ်းကြောင်းအတိုင်း ပိုပြီး ရောက်သွားစေခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒါတွေ ဘာမှ အရေးမကြီးဘူး။

ဒီလို ဝေးလံတဲ့နေရာ ကို ရောက်လာတဲ့ နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူ တွေက များသောအားဖြင့် တခြားသွားစရာ မရှိသူတွေပဲ။

ရှိအိုယင်ကျန် နဲ့ မာကျင်းထျန် တို့က သူတို့ကို ထိန်းချုပ်ရ လွယ်တယ် လို့ တွေ့ရှိခဲ့ကြတယ်။

" အားနည်းတဲ့ တပ်သား တွေနဲ့ အားနည်းတဲ့ တပ်မှူး က စည်းလုံးတဲ့ အဖွဲ့ ဖြစ်လာတယ်" ဆိုတဲ့ စကားပုံလိုပဲ။

ရှိအိုယင်ကျန် နဲ့ မာကျင်းထျန် တို့ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုအောက်မှာ ဝါရောင်နွေဦးဂိုဏ်း ဟာ တကယ်ကို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ဖြစ်ပေမဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ ရက်စက်မှု တွေကို ဘယ်တော့မှ မကျူးလွန်ခဲ့ဘူး။

သူတို့က ကျင့်စဉ် ကို အာရုံစိုက်ပြီး ကိုယ့်နည်းကိုယ့်ဟန်နဲ့ နေခဲ့ကြတယ်။

ဒါကြောင့် ယဲ့ယွီ ရဲ့ မိဘတွေဖြစ်တဲ့ ယဲ့ကျင်း နဲ့ မိုဟိုင်တန် တို့ ဒီမှာ နာရီစက် လို ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့တာပဲ။

သူတို့မှာ အစားအစာ ထောက်ပံ့ပေးတယ်၊ နေစရာ ဖုံးလွှမ်းပေးတယ်၊ ကျင့်စဉ်နည်းစနစ် အတွက် ထောက်ပံ့ကြေး ပေးတယ်၊ ပြီးတော့ ရက်စက်မှုတွေလည်း မရှိဘူး— ကျင့်ကြံသူ တွေအတွက် လုံးဝ ကောင်းကင်ဘုံ ပဲ။

ဒါက ပြီးပြည့်စုံ တယ်!

မူလက အရာအားလုံး အဆင်ပြေနေခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ ရှိအိုယင်ကျန် က သူ့ရဲ့ အရင်းနှီးဆုံး ညီအစ်ကို မာကျင်းထျန် ကွယ်လွန်သွားပြီး သူတို့ရဲ့ ကျိန်ဆိုထားတဲ့ ကတိတွေ ပဲ ကျန်ရစ်ခဲ့လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တော့မှ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။

ဒီအကြောင်း ပြန်ပြောပြနေရင်း ရှိအိုယင်ကျန် က ကလေးတစ်ယောက်လို ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးနေခဲ့တယ်။

ရင်းနှီးတဲ့ မိတ်ဆွေ တစ်ယောက် ဆုံးရှုံးရတဲ့ နာကျင်မှု တွေ အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ကျလာခဲ့တယ်။

ယဲ့ယွီ ရဲ့ မျက်လုံးတွေ အနည်းငယ် နီရဲသွားတယ်။

သူ သိတယ်၊ လက်ရှိ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် အနေနဲ့ ရှိအိုယင်ကျန် က ခန်းမထဲမှာ အာဏာပိုင်ဆန်တဲ့ အပြုအမူ ကို ထိန်းသိမ်းထားရတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာ ဒီအချိန်မှာ ဒါက အစစ်အမှန် ရှိအိုယင်ကျန် ပဲ။

သူ့ရဲ့ အားနည်းတဲ့ဘက် ကို ယဲ့ယွီ ကို ပြသတာက ရှိအိုယင်ကျန် က သူ့ကို တကယ်ပဲ ကိုယ့်လူ တစ်ယောက်လို့ သတ်မှတ်ထားတာကို ဆိုလိုတယ်။

တုံ့ပြန်မှုအနေနဲ့ ယဲ့ယွီ က ရှေ့ကို တိုးပြီး ရှိအိုယင်ကျန် ရဲ့ ကျောကို သက်သာစေရန် ညင်သာစွာ ပုတ်ပေးခဲ့ရုံပဲ ရှိတယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ညီအစ်ကို တစ်ယောက် ဆုံးရှုံးရတာက တခြား ဘယ်လိုမှ ကုစားမရနိုင်တဲ့ နှလုံးသားကြေကွဲမှု ပဲ။

အသက် တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ် မှာ ယဲ့ယွီ ဟာ ရွှေရောင်အူတိုင်အဆင့် ကို အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တယ်။

ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ သူက အပေါ်ယံအားဖြင့် စည်းကမ်းတကျ လိုက်နာခဲ့တယ်…

ဒါပေမဲ့ လျှို့ဝှက်စွာ သူက ဆေးခန်း ရဲ့ ဦးဆောင်သူ ချန်ရှင်းဝမ် ကို ရှာပြီး ဆေးဖော်စပ်မှု ကို သင်ယူတယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက် အောက်မှာ…

သူက ကိုးကောင်းကင်ဖန်ဆင်းဆေးလုံး ကို ကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့တယ်။

သူ့ကို မပေးရင်တောင် သူ ကိုယ်တိုင် လုပ်နိုင်တယ်—ဘာမှ ပြဿနာမရှိဘူး!

ဒီအတွက်ကြောင့် ယဲ့ယွီ ဟာ ရွှေရောင်အူတိုင်အဆင့် ကို ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီနှုန်းထားကတောင် သူ့အတွက် အရမ်းနှေးနေသေးတယ်လို့ ခံစားရတယ်။

သူ မကျေနပ်ဘူး။

သို့သော် သူက ရှိအိုယင်ကျန် နဲ့ သူ့မိဘတွေကို စိတ်ဆိုးအောင် မလုပ်ချင်ဘူး။

ဒါကြောင့် သူ ထိန်းချုပ်ထားပြီး အသက် တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ် မှာမှ ဝါရောင်နွေဦးဂိုဏ်း ကနေ ထွက်ခွာခဲ့တယ်။

ထွက်ခွာတဲ့အခါ ယဲ့ယွီ က သူ့လက်ကို လှန်လိုက်တော့ ဝါနေတဲ့ ကျင့်စဉ်ကျမ်း တစ်ခု ပေါ်လာတယ်။

ဟုတ်တယ်၊ ဒါက မာကျင်းထျန် သူ့အသက်ကို ရင်းပြီး ပြန်ယူလာခဲ့တဲ့ တားမြစ်နည်းပညာ ပဲ။

နောက်ဆုံးမှာ ယဲ့ယွီ က ဒါကို တိတ်တိတ်လေး ကိုယ်တိုင် ယူသွားခဲ့တယ်။

ဟုတ်တယ်၊ ယူသွားခဲ့တယ်!

တပည့် တစ်ယောက်က သူ့ရဲ့ ဆရာ ရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ယူတာက သဘာဝပဲ မဟုတ်လား?

ဆရာ မသိရင်တောင် ဒါက လုံးဝ သင့်လျော် တယ်။

နှစ်ညအကြာ …

မြောက်ပိုင်းခြောက်သွေ့ကုန်းမြေ ရဲ့ အလယ်မှာ ယဲ့ယွီ ဟာ သစ်ကိုင်းတစ်ခုပေါ် ထိုင်နေပြီး သူ့မျက်နှာမှာ ခံစားချက်ပေါင်းစုံ ပေါ်နေတယ်။

အခု သူ ဘာလို့ ရှိအိုယင်ကျန် က သူ့ကို ဒီ နည်းပညာ နဲ့ ဝေးဝေးနေဖို့ အဲဒီလောက် ခိုင်မာနေတာလဲဆိုတာ နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားပြီ။

ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး တွေက တကယ်ကို ပြင်းထန် နေတာကိုး!

ဒီ နည်းပညာ က အဆင့်နိမ့် ကျင့်ကြံသူ တွေကို ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်နယ်ပယ် ရဲ့ ထိပ်ဆုံးကို လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိစေတယ်။

ဒါပေမဲ့ ပေးဆပ်မှု က ဒီလိုပါပဲ- ပထမဆုံးအနေနဲ့ ဒါက သူတို့ရဲ့ အမြင့်ဆုံး အကန့်အသတ် ဖြစ်လိမ့်မယ်။

ဘယ်လို အခွင့်အလမ်း ပဲ ရရ သူတို့ ဘယ်တော့မှ ထပ်ပြီး တိုးတက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါက သိပ်မဆိုးသေးဘူး။

ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်နယ်ပယ် ရဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာ ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က တကယ်ကို အားကောင်း နေပြီ။

ဂိုဏ်းကြီး တစ်ခုမှာ သူတို့က အကြီးအကဲရာထူး တောင် ရနိုင်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒုတိယပေးဆပ်မှု က တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း တယ်။

ကျား/မ လဲလှယ်ခြင်း ။

တစ်ဦးရဲ့ ကျင့်စဉ် တိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ အမျိုးသား ကျင့်ကြံသူ တွေဟာ တဖြည်းဖြည်း… တစ်ချို့ အစိတ်အပိုင်း တွေ ဆုံးရှုံးပြီး တခြားဟာတွေ ရရှိလာကာ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူ တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမယ်။

အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူ တွေအတွက်လည်း အတူတူပဲ—သူတို့ အမျိုးသား တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမယ်။

နတ်ဝင်ဝိညာဉ်ထိပ်ဆုံး ကို ရောက်တဲ့အခါ…

ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ အစိတ်အပိုင်း တွေ ပြန်ပေါ်လာမယ်။

ကျား/မ နှစ်မျိုးလုံး အတူတကွ တည်ရှိနေမယ်၊ သူတို့ရဲ့ သက်တမ်း က နှစ်နှစ်ရာ အထိ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားမယ်!

ဒီ နည်းပညာ က ခန္ဓာကိုယ် ကို လုံးဝ အနှစ်သာရကုန်ခန်းစေ ပြီး တစ်ဦးရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာ ကို ပြောင်းလဲပစ်တယ်။

ရှိအိုယင်ကျန် ဘာလို့ ခြောက်နှစ် လုံးလုံး မထုတ်ဖော်ဘဲ ဖုံးကွယ်ထားရတာလဲဆိုတာ အံ့သြစရာ မရှိဘူး။

ဒါက လုံးဝ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း တယ်။

ဒါဟာ ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ ကိစ္စပဲ!

ယဲ့ယွီ က သူ့ကိုယ်သူ ကြည့်ရင်း ကျောချမ်းစရာ ခံစားလိုက်ရတယ်။

ဒီ နည်းပညာ ဟာ ကံကြမ္မာရက်စက်ခြင်း ရဲ့ အသွင်အပြင်ပဲ!

ဒါပေမဲ့… ဒါဟာ အပြစ်ပေးခြင်း အတွက် ကောင်းမွန်တဲ့ အရာဖြစ်လိမ့်မယ်။

အခု ဘယ်သူက ကံဆိုးတဲ့ ကိုယ်စားလှယ်လောင်း ဖြစ်မလဲ?

ယဲ့ယွီ က သူ့မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်တယ်။

သူ ဒီ နည်းပညာ ရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု တွေကို သူ့ကိုယ်သူ တစ်စက္ကန့်တောင် ခံစားဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူး။

ဒါကြောင့် သူက ကံဆိုးတဲ့ ဝိညာဉ် တစ်ခုကို ရှာပြီး သူ့အပေါ် သုံးဖို့ စီစဉ်ခဲ့တယ်…

သူ လူရှာဖို့ အပြင်ထွက်တော့မလို့ လုပ်နေတုန်းမှာ…

ကံ က အခွင့်အလမ်း ကို သူ့ဆီ တိုက်ရိုက် ပို့ပေးခဲ့တယ်။

ယောက်ျားတစ်ဦး နဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ဦး လက်ချင်းချိတ် လျက် ချဉ်းကပ်လာကြတယ်။

အမျိုးသား က ရုပ်ရည် ပျမ်းမျှ ဖြစ်ပြီး အမျိုးသမီး က ဆွဲဆောင်မှု ရှိပေမဲ့ သူမရဲ့ မျက်နှာက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေဟန် ပါဝင်နေပြီး အနည်းငယ် ဆွဲဆောင်မှု ကို လျော့ကျစေတယ်။

ဒီနှစ်ဦးက အနီးအနားရှိ ကျောက်စိမ်းလေဟာနယ်ခန်းမ မှ တပည့် တွေ ဖြစ်ကြတယ်။

အမျိုးသား ရဲ့ နာမည်က ကျောင်ဖေကွမ် ဖြစ်ပြီး အမျိုးသမီး က ရှမန်ချိုင် ဖြစ်တယ်။

ညရဲ့ ဖုံးကွယ်မှုအောက်မှာ သူတို့ဟာ ဒီ တောအုပ် ထဲကို လာပြီး သူတို့ကိုယ်တိုင် "သူငယ်ချင်းတွေပါ တကယ်ပြောတာ " လို့ ခေါ်တဲ့ အရာကို လုပ်ခဲ့ကြတယ်။

သူတို့က " သဘာဝ ထဲမှာ လရောင် ကို ခံစားချင်တယ်" လို့ ပြောဆိုခဲ့ကြတယ်။

သို့သော် သူတို့က ရုတ်တရက် ယဲ့ယွီ ရဲ့ ရှိနေခြင်းကို သတိပြုမိသွားတယ်။

ဒါက ကျောင်ဖေကွမ် ကို အတော်လေး မကျေနပ် ဖြစ်စေခဲ့တယ်။

ပွဲစဉ် တစ်ခုအတွင်း ပြင်ပလူ တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် စောင့်ကြည့်နေရတာလဲ?

"ထွက်သွား! ဒီ သခင်လေး ရဲ့ ပျော်ရွှင်မှု ကို နှောင့်ယှက်မနေနဲ့!"

ဒါကို ကြားတော့ ယဲ့ယွီ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ဘူး။

" ပျော်ရွှင်မှု လား?"

"ဒီညရဲ့ ပျော်ရွှင်မှု … မလုပ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။"

ရှမန်ချိုင် က ယဲ့ယွီ ရဲ့ ချောမောတဲ့ မျက်နှာ ကို ကြည့်ပြီး သွေးပူ လာတယ်။

သူမရဲ့ ဒီည တွဲဖက် က ဒီ လူငယ်လေး သာ ဖြစ်ရင် ကောင်းလေစွ။

ဒါပေမဲ့ အချို့အရာ တွေက ဖြစ်ခွင့် မရှိဘူး။

ချော ပေမဲ့ ဆင်းရဲ ၊ ချမ်းသာ ပေမဲ့ မချော ၊ ပြီးတော့ ချမ်းသာ ပြီး ချော တဲ့သူတွေက… ကောင်းပြီ၊ သူတို့က သူမရဲ့ လက်လှမ်းမမီ ဘူး!

ရှမန်ချိုင် ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။

" ကျောင် ၊ တခြားနေရာ ရှာရအောင်… ဒီနေရာက သက်တောင့်သက်သာ မဖြစ်ဘူး။"

စိတ်မရှည်ပေမဲ့ ကျောင်ဖေကွမ် က သူ့ရဲ့ " ပြိုင်ဆိုင်မှု " အတွေ့အကြုံကို မထိခိုက်စေရန် ကောင်းမွန်တဲ့ ပွဲစဉ် အတွက် သူ့ရဲ့ တွဲဖက် ကို နှစ်သိမ့်ပေးရတယ်။

သူက အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်တယ်။

"မင်း ကံကောင်းတယ် ကလေး။ မင်းကို နောက်ထပ် မမြင်ရပါစေနဲ့!"

ဒါကို ပြောပြီး သူ လှည့်ပြီး ထွက်သွားခဲ့တယ်။

ယဲ့ယွီ ကတော့ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ တားမြစ်နည်းပညာ ကို ထုတ်ယူလိုက်တယ်။

၂၇၈ဆက်ရန်