ဗိုလ်ချုပ်ဟန် (၂)
Vol. 12 Ch. 155
ကင်ထျန်းဌာနချုပ်ဟာ ဒသမမင်းသားနဲ့ အမြဲတမ်းရင်းနှီးခဲ့ပါတယ်" ဟု ဆရာသခင်က ပြောလိုက်ပြီးနောက် "သတင်းအချက်အလက်တွေ စုဆောင်းတာအပြင် တခြားရည်ရွယ်ချက်တွေလည်း ရှိနိုင်တယ်လို့ ကျွန်တော် စိုးရိမ်မိပါတယ်" ဟု ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"ဒါပေမယ့် ဘာလို့ အကြီးအကဲတွေကို ခွင့်မပြုတာလဲ။ ဒါပေမယ့် ဓားရှာလှေကျတော့ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးဥပဒေရဲ့ စွမ်းအားကို ဘယ်လိုသုံးနိုင်တာလဲ" ဟု လင်းယွဲ့က အံ့ဩစွာ တွေးလိုက်သည်။
"ဂိုဏ်းချုပ် ဓားရှာလှေဟာ ဂိုဏ်းချုပ်က ပင်ပင်ပန်းပန်းပြုလုပ်ထားတဲ့ အဖိုးတန်ရတနာတစ်ခုဖြစ်လို့ ပထမအဆင့် အမှန်တကယ်ရတနာထက် အများကြီး ပိုတန်ဖိုးရှိပါတယ်။ အဲ့ဒီလှေကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းထားတာမဟုတ်သေးလို့ သဘာဝအရတော့ နတ်စွမ်းအားအစီအရင်ကို ထိခိုက်မှာမဟုတ်ပါဘူး" ဟု ဆရာသခင်က ညင်သာစွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။
ထိုအခါမှ လင်းယွဲ့က နားလည်သွားသည်။
ထိုအချိန်မှာပင်….
"ဘုန်း"
အမှောင်ထုထဲမှ လေကို ဖြတ်သန်းသွားသော မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ အသံတစ်ခုက ရုတ်တရက် အဝေးမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။ အပြာရောင်အလင်းမှိန်မှိန်ဖုံးလွှမ်းထားသည့် အနည်းငယ်ပိုကြီးပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသော အနက်ရောင်စစ်သင်္ဘောကြီးတစ်စင်းက အံ့ဩဖွယ်ရာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သူတို့ဆီသို့ ဦးတည်လာခဲ့သည်။
လေကို ဖြတ်တိုက်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အရှိန်အဟုန်သည် ဓားရှာလှေကို ဝင်တိုက်ကာ ချေမှုန်းပစ်တော့မည့်အလား။ ကြီးမားသော စစ်သင်္ဘောသည် ဓားရှာလှေ၏ ရှေ့ အနည်းငယ်အကွာတွင် ချက်ချင်းဆိုသလို ရောက်ရှိလာသည်။
မိုင်အနည်းငယ်သာ ကွာဝေးသော အကွာအဝေးတွင် စစ်သင်္ဘောပေါ်၌ "ဟန်" ဟု ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရေးထိုးထားသည့် အလံကြီးတစ်ခု ပြင်းထန်စွာ လွင့်ပျံနေသည်။
"ဂိုဏ်းချုပ် ဒါက ဗိုလ်ချုပ်ဟန်ရဲ့ အိမ်တော်က စစ်သင်္ဘောပါ" ဟု ဆရာသခင်က လင်းယွဲ့ထံသို့ နတ်စွမ်းအားဖြင့် စကားပြောဆိုမှုကို ချက်ချင်း ပေးပို့ပြီး "လှေကို ရပ်လိုက်ရမလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ရပ်လိုက်" ဟု လင်းယွဲ့က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
အကြီးအကဲစွမ်းအားရှင်သည် စစ်သင်္ဘော သူတို့ဆီ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဦးတည်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားပုံရပြီး အလောတကြီး အောက်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားသည့် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရှောင်တိမ်းသွားတော့သည်။
ထူထပ်သော အဖြူရောင်မြူခိုးများကြားတွင် ဓားရှာလှေက လျင်မြန်စွာ ရပ်တန့်သွားသည်။ အပြာရောင်အလင်းများနှင့် တလက်လက်တောက်ပနေသည့် ခန့်ညားထည်ဝါသော စစ်သင်္ဘောသည်လည်း သူတို့ရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။
ပျံသန်းနေသည့်လှေနှင့် စစ်သင်္ဘောတို့ကြောင့် လှုပ်ရှားသွားသော ကြီးမားသည့်လေထုသည် ဟာရီကိန်းလေကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်မိကြပြီး အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်တွင် လေတိုက်သံများက တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
စစ်သင်္ဘောပေါ်မှ အပြာရောင်အလင်းများလည်း နောက်ဆုတ်သွားသည်။ ပျံသန်းနေသည့်လှေပတ်ပတ်လည်မှ အဖြူရောင်မြူခိုးများလည်း မှိန်ဖျော့လာသည်။
အနီးဆုံးနေရာတွင် စစ်သင်္ဘောနှင့် ပျံသန်းနေသည့်လှေသည် ကိုက်အနည်းငယ်ခန့်သာ ကွာဝေးနေသည်။ လင်းယွဲ့သည် ပျံသန်းနေသည့်လှေ၏ ကုန်းပတ်အစွန်း၌ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်တွင်ယှက်ကာ ရပ်နေပြီး စစ်သင်္ဘောကို တစ်ဖက်ကနေ စိုက်ကြည့်နေသည်။
စစ်သင်္ဘော၏ ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် အနက်ရောင် သံချပ်ကာဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော စစ်သည်များ ထောင်နှင့်ချီ၍ တန်းစီနေကြပြီး သူတို့တစ်ဦးစီတိုင်းသည် ဒြပ်စင်ငါးပါးကောင်းကင်အတားအဆီးမှ စစ်သည်တော်တစ်ဦး၏ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားကို အနည်းဆုံး ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။ ၎င်းတို့အထဲတွင် လေးသင်္ကေတကောင်းကင်အတားအဆီးမှ စစ်သည်များလည်း အများအပြား ပါဝင်နေကြသည်။
အရှေ့ဆုံးမှ ပုံရိပ်မှာ ကြိမ်လုံးကို မှီ၍ ကိုယ်ခန္ဓာအား အနည်းငယ် ကုန်းထားသည်။
ထိုလူကြီးသည် အသက်ကြီးသည့်လူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ အုံ့မှိုင်းနေသော မျက်လုံးများဖြင့် လင်းယွဲ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ ထိုပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာ သာမန်အကြီးအကဲတစ်ဦးနှင့် ဆင်တူနေသည်။ သူ၏နောက်တွင် လက်အောက်ငယ်သားများ သို့မဟုတ် နောက်လိုက်ငယ်ရွယ်သူများဟု ယူဆရသည့် လူအများအပြား ရပ်နေကြသည်။
လင်းယွဲ့တွင် သံသယများရှိနေသောကြောင့် ချက်ချင်းပင် လေဓာတ်စွမ်းအားကိုသုံးကာ “ဧည့်သည်တော်က ဗိုလ်ချုပ်ဟန်ပဲလား” ဟု မေးလိုက်သည်။
လှပသေသပ်သော ဝတ်စုံဝတ်ထားသည့် အကြီးအကဲ စကားမပြောမီတွင် အောက်ဘက်မှ အလင်းတန်းတစ်ခု ပျံသန်းလာပြီး ပျံသန်းနေသည့်လှေနှင့် စစ်သင်္ဘောကြားတွင် ပေါ်လာသည်။ ထိုသူမှာ ကင်ထျန်းဌာနချုပ်၏ အကြီးအကဲဖြစ်သူ စွမ်းအားရှင်ပင်။
အလင်းတန်း ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ခေါင်းတွင်သရဖူ၊ ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ခါးတွင် အပြာရောင် ကျောက်စိမ်းဆွဲသီး တွဲလောင်းချထားသော သတ်လတ်ပိုင်းအရွယ် လူတစ်ဦးပေါ်လာသည်။
“ကျွန်တော်ကတော့ ကင်ထျန်းဌာနချုပ်ရဲ့ အကြီးအကဲ ချိုက်ကျွဲ ပါ။ ဗိုလ်ချုပ်ဟန်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်”
ထိုသတ်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူသည် လေထဲတွင် ရပ်နေပြီး ဗိုလ်ချုပ်ဟန်ကို လေးစားစွာ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီးနောက် “ကျွန်တော်ဟာ ဌာနချုပ်မှူးရဲ့ အမိန့်အရ မင်းသားချန်ရဲ့ နန်းတော်က ရတနာတွေ ခိုးယူသွားတဲ့ သူခိုးကို လာရောက်ဖမ်းဆီးတာပါ။ အဲ့ဒီသူခိုးဟာ ဒီပျံသန်းနေတဲ့ လှေပေါ်ကို ရောက်နေတယ်လို့ သိရပါတယ်။ အဲ့ဒီသံသယရှိသူတွေကို စစ်ဆေးမေးမြန်းဖို့ ကင်ထျန်းဌာနချုပ်ကို ခေါ်သွားဖို့အတွက် ဗိုလ်ချုပ်ဟန်ဆီက ခွင့်ပြုချက်တောင်းခံပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
လှပသောဝတ်စုံဝတ်ထားသည့် အကြီးအကဲက ချိုက်ကျွဲကို ကြည့်ပြီး သူ့မျက်လုံးများက ဖြည်းဖြည်းချင်း ကျဉ်းမြောင်းလာသည်။
“အိုး”
ဗိုလ်ချုပ်ဟန်၏ အကြည့်က အေးစက်ပြီး မျက်နှာက ဘာခံစားချက်မှ မပြနေဘဲ “ငါက အရမ်းအိုသွားပြီဆိုတော့ ကင်ထျန်းဌာနချုပ်ရဲ့ အကြီးအကဲတစ်ယောက်ကတောင် ငါ့ရှေ့မှာ ဒီလိုစကားပြောရဲပြီပေါ့။ ဝေထျန်းရှန်းက ငါ့အကြောင်း ဘာတွေပြောလေ့ရှိလဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ချိုက်ကျွဲ၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
ဝေထျန်းရှန်းသည် ကင်ထျန်းဌာနချုပ်၏ ဌာနချုပ်မှူးဖြစ်ပြီး၊ သြဇာအာဏာကြီးမားသည့် ဝန်ကြီးတစ်ဦးဖြစ်သော ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က သူ့နာမည်ကို တိုက်ရိုက်ပြောဆိုခြင်းက ပြောပိုင်ခွင့်ရှိသော်လည်း အလွန်ပင် မလေးမစား ပြုရာရောက်နေသည်။
သူက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းပြီး ခေါင်းညိတ်အရိုအသေပေးကာ “ဗိုလ်ချုပ်ဟန် မင်းသားချန်ကိုယ်တိုင်ကလည်း ဒီကိစ္စကို အလေးအနက်ထားပါတယ်။ ဗိုလ်ချုပ်ဟန်အနေနဲ့ လျော့ပေါ့ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က ကိုယ်ခန္ဓာ ကုန်းပြီး တစ်ကြိမ်ချောင်းဆိုးလိုက်ကာ “ဘာလဲ အကြီးအကဲချိုက်က ငါ့ကို ဖိအားပေးဖို့အတွက် မင်းသားချန်ကို ထုတ်သုံးတာလား။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ ငါက မင်းသားချန်ရဲ့ နန်းတော်ကို မကြာခင် သွားလည်ပြီး အချို့ကိစ္စတွေကို ရှင်းလင်းမေးမြန်းဖို့ စီစဉ်ထားတာပဲ။ ဒါဆို အကြီးအကဲချိုက်က ငါ့အတွက် သတင်းပါးပေးလို့ရတာပေါ့၊ ငါက ဖိတ်စာတောင် ပို့စရာမလိုတော့ဘူး” ဟု အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ချိုက်ကျွဲသည် အံ့အားသင့်သွားသည်။
ဗိုလ်ချုပ်ဟန်သည် မင်းသားချန်၏ မျက်နှာကိုပင် မထောက်ထားကြောင်း သူ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။ ထို့ပြင် ဤကိစ္စတွင် မကျေနပ်ချက်များ ရှိနေပုံရသည်။
“ဗိုလ်ချုပ်ဟန် ဒီအရာရှိက...”
ချိုက်ကျွဲက နောက်ထပ်စကားပြောရန် ပြင်ဆင်လိုက်ချိန်တွင် ဗိုလ်ချုပ်ဟန်၏ နောက်မှ အစေခံများအထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည့် ဓားကိုင်ထားသော အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ကိုယ်ခန္ဓာပိန်လှီသည့်လူတစ်ဦးက အရှေ့သို့ တိုးလာပြီး အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူ့၏ အသံက ကြီးမားပြီး မြင်မရသည့် စွမ်းအားတစ်ရပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာတာကြောင့် ချိုက်ကျွဲ၏ မျက်နှာအမူအရာက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဟာ အလင်းရောင်များနှင့် တဖျတ်ဖျတ်တောက်ပနေပြီး ကိုက်ရာနှင့်ချီ အနောက်ကို တွန်းပို့ခံလိုက်ရသညါ။
ထို့အပြင် သူက အံကြိတ်ရင်း နောက်လှည့်မကြည့်တော့ဘဲ လှည့်ပြီး ပျံသန်းထွက်ခွါသွားတော့သည်။
ခဏအကြာမှာတော့ နတ်စွမ်းအားက မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပါတော့သည်။
ထို့နောက် ဓားကိုင်ထားသည့် အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ကိုယ်ခန္ဓာပိန်လှီသော အစေခံသည် တိတ်ဆိတ်စွာပင် ဗိုလ်ချုပ်ဟန်၏နောက်သို့ ပြန်ဆုတ်ကာ ရပ်နေသည်။ လင်းယွဲ့သည် ချောင်းတစ်ချက် တိုးတိုးဆိုးလိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဤသူသည် ဗိုလ်ချုပ်ဟန်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသူတစ်ဦးတည်းသာဖြစ်သော်လည်း သူ၏အော်ဟစ်မှုဖြင့်ပင် အကြီးအကဲစွမ်းအားရှင်တစ်ဦးကို တိုက်ရိုက်ထွက်ခွာသွားအောင် တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။ ထို့ကြောင့် ဓားကိုင်ထားသောလူသည် အနည်းဆုံး အကြီးအကဲစွမ်းအားရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ရမည်ဟု ထင်ရသည်။ ဗိုလ်ချုပ်ဟန်၏နောက်မှ ထိုလူအနည်းငယ်သည် အားလုံး အကြီးအကဲစွမ်းအားရှင်များ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်ဟုလည်း သူ ထင်မြင်မိသည်။ ၎င်းသည် သူ့ကိုရှာဖွေရန် စေလွှတ်လိုက်သည့် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သာဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ် စွမ်းအားကြီးမားမှု၏ ရေခဲတောင်ထိပ်ဖျားလေးမျှသာ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း လင်းယွဲ့ သုံးသပ်မိသည်။
ဤအချိန်တွင် လင်းယွဲ့သည် ဗိုလ်ချုပ်ဟန်၏အိမ်တော်မှ စွမ်းအားကို ရုတ်တရက် နားလည်လာပြီး မင်းသားတစ်ပါးစီ၏ စွမ်းအားသည်လည်း မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းသည်ကို သိလိုက်ရသည်။
"မင်းက မင်းသားကျန်းပြောတဲ့လူလား" ဟု ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က နောက်ဆုံးတွင် စကားစလိုက်ပြီး လင်းယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ လင်းယွဲ့သည် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားသည်။ မင်းသားကျန်းဆိုသည်မှာ ဆယ့်လေးပါးမြောက်မင်းသားကို ဆိုလိုခြင်းပင်။
ဆယ့်လေးပါးမြောက်မင်းသားသည် ဆယ့်နှစ်ပါးမြောက်မင်းသားကို တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် ကျန်းကျိုးသို့ မရောက်လာမီ သေခြင်းနှင့်ရှင်ခြင်းစစ်တုရင်အကြောင်းကို ဗိုလ်ချုပ်ဟန်နှင့် ကြိုတင်ရှင်းလင်းပြီး ပြင်ဆင်ထားလိမ့်မည်ဟု သူသိသည်။
သို့သော် ဆယ့်လေးပါးမြောက်မင်းသားက သူ့၏ မင်းသားအဖြစ် မဖော်ထုတ်ခဲ့သည်လား။ သို့သော်လည်း ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က သူ့ကို တန်းတူဆက်ဆံသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အခြားတစ်ဖက်ကလူသည် သူ၏အဖြစ်ကို သိရှိသော်လည်း တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း ဖြစ်
နိုင်သည်ဟု သူနားလည်သွားသည်။
လင်းယွဲ့က သူ၏ကိုယ်ပိုင်အဖြစ်ကို ဖော်ထုတ်မလိုက်ဘဲ ခေါင်းညိတ်၍ "ဟုတ်ပါတယ် ကျွန်တော်ပါပဲ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က ဖြည်းဖြည်းချင်း "သေခြင်းနှင့်ရှင်ခြင်းစစ်တုရင် အခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
“လှေထဲမှာ ရှိနေပါတယ် အသက်ရှင်လျက်ပါပဲ” ဟု လင်းယွဲ့က ပြောလိုက်သည်။
သေခြင်းနှင့်ရှင်ခြင်းစစ်တုရင်သည် ဗိုလ်ချုပ်ဟန်၏ တရားဝင်အကြီးဆုံးသားဖြစ်ပြီး သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာထဲတွင် မျိုးရိုးဗီဇအမွေခံအမှတ်အသားပါရှိသည်။
ထို့ကြောင့် သေခြင်းနှင့်ရှင်ခြင်းစစ်တုရင် ကျန်းကျိုးသို့ ရောက်သည်နှင့် ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က သူ့ကို အလိုအလျောက် ခံစားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က ဒီဟုန်မြို့မှနေ၍ သူ့ကိုရှာရန် ချက်ချင်းထွက်လာရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းပင်။
လင်းယွဲ့က ဆရာသခင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ချောင်းနှစ်ချက်ဆိုးကာ “သေခြင်းနှင့်ရှင်ခြင်းစစ်တုရင်ကို ထုတ်ပေးရအောင်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဆရာသခင်က ခေါင်းအနည်းငယ်ညိတ်ပြီး ချက်ချင်းပင် ဓားရှာလှေကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ မကြာမီပင် မြူခိုးများ လှုပ်ရှားလာပြီး အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးကို မြူခိုးများနှင့် ချည်နှောင်ကာ ခေါ်ဆောင်လာသည်။
သူ၏ မျက်နှာမှာ မကြည်မလင်နှင့် ဖျော့တော့နေပြီး သူ့မျက်လုံးများမှာ ဟာလာဟင်းလင်းနှင့် အသက်မရှိသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။ အရေပြားအောက်မှ မြေကျောင်းကောင်ကဲ့သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရွေ့လျားနေသော သွေးကြောမျှင်များမှာလည်း အနက်ရောင်များ ဖြစ်နေသည်။ သူကတော့ တကယ်ပင် သေခြင်းနှင့်ရှင်ခြင်းစစ်တုရင် ဖြစ်သည်။
“ဗိုလ်ချုပ်ဟန် ဒါက... ဟင်”
လင်းယွဲ့က ဘာဖြစ်နေသည်ကို မမြင်ရသေးမီတွင် ဗိုလ်ချုပ်ဟန်သည် ပျံသန်းနေသည့်လှေ၏ ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။
ထိုအရာက လျင်မြန်လွန်းသောကြောင့် ကောင်းစွာမမြင်ရခြင်းလား သို့မဟုတ် ချက်ချင်းနေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းလား။ ဓားကိုင်ထားသော အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ပိန်လှီသည့် အစေခံသည်လည်း ဗိုလ်ချုပ်ဟန်၏နောက်တွင် ဆင်းသက်လာသည်။
ဤအချိန်တွင် ဗိုလ်ချုပ်ဟန်သည် သေခြင်းနှင့်ရှင်ခြင်းစစ်တုရင်ကို အာရုံစိုက်ကာ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏အသက်ရှူသံမှာ အနည်းငယ်တုန်နေသည်။ ညစ်နွမ်းနေသော အိုမင်းရင့်ရော်သည့် မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်နေသည်။ သူက ကိုယ်ကိုကိုင်းညွတ်၍ လက်များကို ဆန့်တန်းကာ သေခြင်းနှင့်ရှင်ခြင်းစစ်တုရင်၏ မျက်နှာကို ညင်သာစွာ ထိလိုက်ပြီး “ငါ့သား... ငါ့သားလေး” ဟု တုန်ယင်နေသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
သို့သော် သေခြင်းနှင့်ရှင်ခြင်းစစ်တုရင်က ဘာတုံ့ပြန်မှုမှမရှိဘဲ သူ၏အဖေကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ဗိုလ်ချုပ်ဟန်၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် တုန်ရီနေပြီး သူ၏မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။ အားနည်းနေပုံရသော ထိုလက်အိုများက နားမလည်နိုင်သည့် စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသကဲ့သို့ ညင်သာစွာ ထိလိုက်သည်နှင့် သေခြင်းနှင့်ရှင်ခြင်းစစ်တုရင်ကို ချည်နှောင်ထားသော မြူခိုးများက ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ဤအရာက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးဥပဒေ၏ အလွှာလိုက်စွမ်းအားများပင်ဖြစ်စေကာမူ ဤအဘိုးအိုရှေ့တွင် ဘာမှမဟုတ်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ဆရာသခင်က အံ့ဩသွားသော်လည်း ၎င်းသည် ပုံမှန်ပင်ဟု ခံစားမိသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤသူက ဗိုလ်ချုပ်ဟန်ပင်။
သူ၏ဘိုးဘေးများသည် ဘုရားသခင်ဧကရာဇ်နှင့်အတူ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ကြောက်မက်
ဖွယ်ကောင်းသည့် သတ္တဝါများဖြစ်ပြီး သူတို့၏သားမြေးများကိုပင် အထင်သေး၍မရပေ။
ခဏအကြာတွင် ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်သော်လည်း ပို၍အိုမင်းသွားပုံရသည်။
“သားအကြီးဆုံးကို အိမ်တော်ကို ပြန်ခေါ်သွား” ဟု သူက လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ဓားကိုင်ထားသော အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ပိန်လှီသည့် အစေခံက သေခြင်းနှင့်ရှင်ခြင်းစစ်တုရင်ကို စစ်သင်္ဘောပေါ် ပြန်ခေါ်သွားပြီးနောက် ဗိုလ်ချုပ်ဟန်သည် လင်းယွဲ့ဘက်သို့ လှည့်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကိုယှက်၍ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်ရဲ့ မထိုက်တန်တဲ့သားကို ကယ်တင်ပေးလို့ ဗိုလ်ချုပ်ဟန်အိမ်တော်ကို ကယ်တင်ပေးလို့၊ ဒီအဘိုးအိုက ဒီကျေးဇူးကို ပြန်ဆပ်ရပါမယ်”