စေ့စပ်ပွဲ

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အတွက် ပျံသန်းနေသည့်လှေပေါ်မှ လူတိုင်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ တိုးပွားလာကြသည်။ လက်ရှိတွင် တန်ထျန်းဂိုဏ်းသည် အလွန်ကျဆင်းနေသောကြောင့် ဒီဟုန်မြို့၌ သုတို့လုပ်ဆောင်နိုင်သည့်အရာမှာ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဗိုလ်ချုပ်ဟန်ကဲ့သို့သော သြဇာကြီးမားသည့်လူကို မှီခိုနိုင်မည်ဆိုပါက အသက်ရှင်ရပ်တည်ရန် ပိုမိုလွယ်ကူလာမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း လင်းယွဲ့က ခဏမျှ တွေးတောပြီးနောက် “ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က ဆယ့်လေးပါးမြောက်မင်းသားဆီကနေ ကျွန်တော့်ရဲ့ အခြေအနေကို သိနှင့်ပြီးသားဖြစ်ရပါမယ်။ ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က ကျွန်တော့်ရဲ့ အဖြစ်ကို မဖော်ထုတ်ခဲ့တာမို့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချထားပြီး စိတ်ထဲမှာ အစီအစဉ်တွေ ရှိပြီးသားဖြစ်မှာပါ။ အကျယ်တဝင့် ပြောပြပေးနိုင်မလား” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က လင်းယွဲ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းအနည်းငယ်ညိတ်ကာ “မင်းသားကျန်းပြောသလိုပဲ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ပဲ စိတ်တည်ငြိမ်ပြီး ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်တယ်” ဟု တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက လင်းယွဲ့၏နောက်မှ လူများကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး “မင်းတို့ ငါ့ရဲ့ စစ်သင်္ဘောပေါ်ကို လာပြီးထိုင်ကြမလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့သည် ချောင်းအနည်းငယ်ဆိုးပြီး ချက်ချင်းပင် "ကောင်းပါပြီ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ဗိုလ်ချုပ်ဟန်ကဲ့သို့သော လူမျိုး၏ရှေ့တွင် ဓားရှာလှေ၏ အကာအကွယ်အတားအဆီးက သူ့ကို အနည်းငယ်မျှပင် တားဆီးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ သူက လူတိုင်းကို ထိခိုက်စေလိုပါက တိုက်ရိုက်လုပ်ဆောင်ပြီးသား ဖြစ်နေပါလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် စိုးရိမ်စရာမရှိဟု သူယူဆလိုက်သည်။

ထိုအခါ ဆရာသခင်က လင်းယွဲ့ဘက်သို့ လက်အုပ်ချီပြီး “ဂိုဏ်းချုပ် ပျံသန်းနေတဲ့လှေကို အစီအစဉ်တကျထားပြီး ဒီဟုန်မြို့ထဲကို ဝင်ရောက်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ရှောင်ယွီလည်း ဆေးကုသမှု ခံယူဖို့ လိုပါလိမ့်မယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ" ဟု လင်းယွဲ့က ခေါင်းအနည်းငယ်ညိတ်ပြီးနောက် လေဓာတ်စွမ်းအားကိုသုံး၍ ပျံသန်းနေသည့်လှေပေါ်မှ ခုန်ချကာ ကိုက်အနည်းငယ်အကွာအဝေးတွင်ရှိသော စစ်သင်္ဘော၏ ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ပေါ့ပါးစွာ ဆင်းသက်သွားသည်။

သူ၏ယုံကြည်ရသည့် လက်ထောက်ဖြစ်သော ဘိုင်လီဖုန်းကျီကလည်း သူ့နောက်သို့ သဘာဝအတိုင်း လိုက်ပါသွားလေသည်။

ကြိမ်လုံးကို ကိုင်ထားသည့် ဗိုလ်ချုပ်ဟန်သည်လည်း ချက်ချင်းနေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း လုပ်လိုက်သကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်လျင်မြန်စွာပင် စစ်သင်္ဘောပေါ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

ပျံသန်းနေသည့်လှေသည် အဖြူရောင်မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး တဖြည်းဖြည်းနှင့် အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ တန်ထျန်းဂိုဏ်း ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက်မှ လင်းယွဲ့သည် ဗိုလ်ချုပ်ဟန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဗိုလ်ချုပ်ဟန်၏ နောက်မှ အစေခံအနည်းငယ်နှင့် ဓားကိုင်ထားသော အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ပိန်လှီသည့်လူအပါအဝင် သူတို့အားလုံးသည် ဤအချိန်တွင် လင်းယွဲ့ကို သတိထား၍ အကဲခတ်နေကြသည်။

“ဒီဟုန်မြို့ကို ချက်ချင်းမဝင်ဘဲ လျှို့ဝှက်အခန်းထဲမှာ စကားပြောကြမလား” ဟု ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က မေးလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ” ဟု လင်းယွဲ့က ခေါင်းညိတ်ကာ သဘောတူလိုက်သည်။

စစ်သင်္ဘော၏ အတွင်းဆုံးခန်းမကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်အခန်းသို့ ရောက်သောအခါ ဓားကိုင်ထားသော အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ပိန်လှီသည့်လူသည် ဗိုလ်ချုပ်ဟန်၏နောက်တွင်သာ ဆက်၍ရပ်နေပြီး အတော်လေး ယုံကြည်ရပုံပေါ်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီကလည်း လင်းယွဲ့နောက်မှ လိုက်နေသည်။ လျှို့ဝှက်အခန်းတံခါး ပိတ်လိုက်

သည်နှင့် သူတို့သည် အကာအကွယ်အတားအဆီးတစ်ခုဖြင့် ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က ချက်ချင်းပင် လက်အုပ်ချီကာ “တစ်ဆယ့်ခုနှစ်ပါးမြောက်မင်းသား ကျွန်တော် ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က ဂါရဝပြုပါတယ်” ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ဓားကိုင်ထားသော အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ပိန်လှီသည့်လူသည် ယခုမှ သတိထားမိပုံပေါ်ပြီး အနည်းငယ် အံ့ဩစွာဖြင့် လင်းယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူလည်း လက်အုပ်ချီကာ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

“ဒီလိုမျိုး တလေးတစားလုပ်နေစရာမလိုပါဘူး” ဟု လင်းယွဲ့က ခေါင်းအနည်းငယ်ခါလိုက်ပြီး ချောင်းအနည်းငယ်ဆိုးလိုက်ပြီးနောက် “ကျွန်တော်က သာမန်လူတွေကြားထဲကို ကျရောက်နေတဲ့ မင်းသားတစ်ပါးသာ ဖြစ်ပါတယ်။ အစွမ်းအစလည်းမရှိသလို သြဇာအာဏာလည်း မရှိပါဘူး။ နောင်အနာဂတ်မှာ ကာကွယ်ပေးဖို့အတွက် ဗိုလ်ချုပ်ဟန်ကို မှီခိုရမှာဖြစ်ပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က လက်အုပ်ချီပြီး “မင်းသားက ကျွန်တော့်ရဲ့ချီမျိုးနွယ်ကို မျိုးဆက်မပြတ်အောင် ထိန်းသိမ်းပေးခြင်းအားဖြင့် အသက်ကယ်ပေးတဲ့ ကျေးဇူးကို ပြသခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ချီမျိုးနွယ်က မင်းသားရဲ့ ကျေးဇူးကို သေချာပေါက် ပြန်ဆပ်ပါလိမ့်မယ်” ဟု တုံ့ပြန်လိုက်

သည်။

ထိုအခါမှ လင်းယွဲ့က ဗိုလ်ချုပ်ဟန်၏မျိုးရိုးအမည်မှာ ချီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

“အခု ကျွန်တော်မျိုးမှာ သခင်ချီရဲ့ အကူအညီလိုအပ်တဲ့ ကိစ္စအချို့ တကယ်ရှိပါတယ်” ဟု လင်းယွဲ့က ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

“သခင်ချီ အစောပိုင်းက အပြင်မှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အဖြစ်ကို မဖော်ထုတ်ခဲ့ပါဘူး။ ကျွန်တော့်ကို ဒီဟုန်မြို့ထဲကို တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ဝင်စေချင်တာလား” ဟု လင်းယွဲ့က မေးလိုက်သည်။ ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး “မှန်ပါတယ် မင်းသား ထိုင်ပြီး ဒီအဘိုးအို ရှင်းပြတာကို အသေးစိတ် နားထောင်ပေးပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့ ထိုင်ပြီးနောက် ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က ဆက်၍ “ဆယ့်နှစ်ပါးမြောက်မင်းသားက မင်းသား ဒီဟုန်မြို့ကို ဝင်ရောက်ဖို့ ရည်ရွယ်နေတာကို သိနှင့်ပြီးသားဖြစ်တဲ့အတွက် အဖြစ်ကို ဖုံးကွယ်ထားတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိလဲလို့ မင်းသား တွေးနေမှာပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့က ခေါင်းအနည်းငယ်ညိတ်လိုက်သည်။

“တကယ်တော့ ဆယ့်နှစ်ပါးမြောက်မင်းသားတင် မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီညဆိုရင် သတင်းက တခြားမင်းသားတွေကြားထဲမှာပါ ပျံ့နှံ့နေပြီလို့ ကျွန်တော် စိုးရိမ်မိပါတယ်”

ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က “မင်းသားက ဒီဟုန်မြို့ကို သွားတော့မယ်ဆိုတာကို သိတဲ့လူ အရေအတွက် မနည်းလောက်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် မင်းသားရဲ့အင်အားက အပြည့်အဝမဖြစ်သေးတဲ့အတွက် မင်းသားရဲ့အဖြစ်ကို ဖော်ထုတ်ပြီး အာရုံစိုက်ခံရဖို့ မသင့်တော်သလို ဘုရင်အဖြစ်သတ်မှတ်ခံရဖို့နဲ့ နန်းတော်ထူထောင်ဖို့လည်း မသင့်တော်သေးပါဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“တကယ်လို့ မင်းသားက ဒီဟုန်မြို့ကို မင်းသားတစ်ပါးအဖြစ် ရဲရဲတင်းတင်းနဲ့ ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဝင်ရောက်ခဲ့မယ်ဆိုရင် တော်ဝင်မိသားစုဝင်တွေက မလွဲမသွေ လာရှာကြပါလိမ့်မယ်”

“အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် မင်းသားက ပုန်းချင်ရင်တောင် ပုန်းလို့ရတော့မှာမဟုတ်ပါဘူး။ ဘုရင်အဖြစ်သတ်မှတ်ခံရပြီးတာ မဟုတ်ရင်တောင် မင်းသားတွေရဲ့ အမှန်တကယ်တိုက်ပွဲထဲကို ဆွဲသွင်းခံရမှာမဟုတ်ပေမယ့် လူအများအပြားအတွက် ပစ်မှတ်တစ်ခု ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“သို့သော်လည်း မင်းသားအနေနဲ့ တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ထားသမျှ တော်ဝင်မိသားစုက ဘာကိုမှ အတည်ပြုနိုင်မှာမဟုတ်ဘဲ ကောလာဟလတွေ ဘယ်လောက်ပဲရှိရှိ အသုံးမဝင်ပါဘူး” ဟု ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က ဆက်လက်ပြောကြားသည်။

“ဒါကြောင့် မင်းသားအနေနဲ့ အဆင်သင့်မဖြစ်မချင်း သတိထားနေထိုင်တာ အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး ကိုယ့်ရဲ့ အစွမ်းအစတွေကို မဖော်ထုတ်တာ အကောင်းဆုံးပါပဲ” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့သည် အချိန်အတော်ကြာ တွေးတောပြီးမှ “ဒါတွေထက် ပိုများတာတွေရှိပါသေးတယ် မဟုတ်လား” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချပြီး “မင်းသားကို မဖုံးကွယ်ထားလိုပါဘူး၊ ဒီအဘိုးအိုလည်း အသက်အရွယ်စေ့နေပါပြီ။ ကျွန်တော် ကွယ်လွန်သွားပြီးရင် ဗိုလ်ချုပ်ဟန်အိမ်တော်ဟာ သူ့ရဲ့ယခင်ဂုဏ်အရှိန်အဝါကို ပြန်ရဖို့အတွက် အချိန်အတန်ကြာ ငြိမ်သက်နေရပါလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် မင်းသားက အချိန်အတန်ကြာတဲ့အထိ စိတ်ရှည်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“အရေးမကြီးပါဘူး” ဟု လင်းယွဲ့က ချောင်းနှစ်ချက်ဆိုးပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ကျွန်တော့်မှာ အများဆုံးရှိတာက စိတ်ရှည်မှုပါပဲ။ ဒါပေမယ့်... သခင်ချီက ကျွန်တော့်ကို ကာကွယ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးသားလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က သက်ပြင်းချပြီး “ကျွန်တော့်ရဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ဟန်အိမ်တော်ဟာ အုပ်စုကွဲတိုက်ပွဲတွေမှာ ပါဝင်ခဲ့ဖူးတာမရှိပါဘူး။ ဒါပေမယ့် မကြာသေးတဲ့နှစ်တွေမှာတော့ မင်းသားတွေကြားက တိုက်ပွဲတွေက ပိုပြီး ပြင်းထန်လာသလို ဒီဟုန်မြို့တစ်မြို့လုံးကိုလည်း မုန်တိုင်းလိုမျိုး လွှမ်းခြုံနေပါတယ်။ ဒီအဘိုးအိုအတွက် ကြားနေအဖြစ် နေဖို့ ခက်ခဲပါတယ်။ ဘက်ရွေးချယ်ဖို့က မလွဲမသွေပါပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

နားထောင်ပြီးသည့်နောက် လင်းယွဲ့သည် ညင်သာစွာပင် “အခြေခံအုတ်မြစ်မရှိတဲ့၊ အင်အားမရှိတဲ့၊ သြဇာအာဏာမရှိတဲ့ ကျွန်တော့်လို မင်းသားတစ်ပါးကို သခင်ချီက ဘာလို့ ရွေးချယ်တာလဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ချီမျိုးနွယ်၏ မျိုးဆက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့သော်လည်း ကျေးဇူးတရားဆိုသည်မှာ ကျေးဇူးတရားပင်။

ယခု ဒီဟုန်မြို့တွင် ရန်သူ၊ မိတ်ဆွေ အင်အားစုများ အများအပြားရှိနေပြီး မင်းသားများ၏ တိုက်ပွဲမုန်တိုင်းက အချိန်မရွေး တိုက်ခတ်နိုင်သည်။ မှားယွင်းသည့်ဘက်ကို ရွေးချယ်မိခဲ့ပါက အကောင်းဆုံးမှာ အင်အားဆုတ်ယုတ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး အဆိုးဆုံးမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားနိုင်

ပါသည်။

ဤသည်မှာ အသက်နှင့် သေခြင်းကိစ္စဖြစ်သောကြောင့် ချီမျိုးနွယ်က ကျေးဇူးတရားတစ်ခုတည်းကြောင့် အင်အားမရှိသည့် သူ့လိုမင်းသားတစ်ပါးကို မည်သို့ ရွေးချယ်နိုင်မည်နည်း။ ထို့ကြောင့် အခြားအကြောင်းပြချက်များ ရှိရမည်ဟု လင်းယွဲ့ သုံးသပ်မိသည်။

ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က လင်းယွဲ့ကို ကြည့်ပြီး ညင်သာစွာ “နောက်ပြီးတော့... မင်းသားက နောက်ဆုံးမင်းသား ဖြစ်နေလို့ပါပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“နောက်ဆုံးမင်းသား” ဟု လင်းယွဲ့က သူ့ကိုကြည့်ပြီး “ဘာလို့ အဲ့လိုပြောတာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

သူ၏နှလုံးသားပင် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။ ဗိုလ်ချုပ်ဟန်လည်း သိနေသည်လားဟု တွေးမိသည်။

ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က အချိန်အတော်ကြာ တွေးတောပြီးမှ “ဆယ့်ငါးနှစ်အကြာက ဧကရာဇ်ရဲ့စစ်ဆေးရေးရဲ့ လေးဆယ့်ကိုးနှစ်မြောက်မှာ အရှင်မင်းကြီးက လူ့လောကကို စစ်ဆေးပြီးပြန်လာပြီးနောက် အရာတစ်ခုကို ကြေညာခဲ့ပါတယ်” ဟု ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။