နှလုံးသားနန်းတော်

ဗိုလ်ချုပ်ဟန်၏အိမ်တော်အတွင်းရှိ သေသပ်ပြီး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော အဓိကခန်းမထဲတွင် ညဘက်၌ပင် နေ့ခင်းကဲ့သို့ လင်းထိန်နေစေရန် အမိုးမှ တောက်ပနေသောလုံပုလဲများ တွဲလောင်းကျနေသည်။

“သခင်လေး မုယွဲ့ အချိန်ရရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒီအိမ်အိုလေးကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်” ဟု ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က ပြုံးကာ သူ၏လက်စွပ်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ထိုအခါ သင်္ကေတပြားတစ်ခုက လင်းယွဲ့ဆီသို့ ပျံသန်းလာသည်။

“အိမ်တော်တစ်ခုလုံးကို အပိုင်းလေးပိုင်း ပိုင်းခြားထားပြီး အစီအရင်တွေနဲ့ ခြားထားပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီသင်္ကေတပြားနဲ့တော့ လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာနိုင်ပါတယ်။ အရှေ့ဥယျာဉ်မှာ ဝန်ကြီးအကြီးအကဲတွေနေထိုင်ကြပြီး အနောက်ဥယျာဉ်က ဧည့်သည်တွေအတွက်ဖြစ်ကာ တောင်ဥယျာဉ်မှာတော့ အစေခံတွေ နေထိုင်ကြပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့သည် အောက်ဘက်စွန်းတွင် ထိုင်နေပြီး ဘိုင်လီဖုန်းကျီကမူ သူ၏နောက်တွင် မလှမ်းမကမ်း၌ ရပ်နေသည်။

သူသည် သင်္ကေတပြားကို ချက်ချင်းယူပြီး “အရှေ့ဥယျာဉ်က တော်တော်ကျယ်ဝန်းတယ်လို့ ကျွန်တော် သတိထားမိပါတယ်။ ဒါက သခင်ချီရဲ့ အိမ်တော်မှာ ဝန်ကြီးအကြီးအကဲတွေ တော်တော်များများရှိနေတယ်လို့ ညွှန်ပြနေပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

မုယွဲ့သည် ဒီဟုန်မြို့သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူအသုံးပြုခဲ့သည့် နာမည်အသစ်ဖြစ်ပြီး သူ၏မူရင်းမျိုးရိုးနာမည် “လင်း” နှင့် “ယွဲ့” ကို ပေါင်းစပ်ကာ ပျော်ရွှင်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ မင်းသားသွေးနိုးထမှုသည် တစ်ကမ္ဘာလုံးတွင် လူသိများပြီး မင်းသားအသစ်၏နာမည်မှာ လင်းယွဲ့ဖြစ်သောကြောင့် ဤအကြောင်းကို သိလိုသူများက အလွယ်တကူ ရှာဖွေနိုင်သည့်အတွက် နာမည်အတုကို အသုံးပြုခြင်းက ပိုမိုကောင်းမွန်ပေသည်။

ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး “ဗိုလ်ချုပ်ဟန်အိမ်တော်ရဲ့ အင်အားက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဝန်ကြီးအကြီးအကဲတွေမှာ အဓိကထားပြီးတော့ အထူးသဖြင့် အဆင့်မြင့်ဝန်ကြီးတွေနဲ့ ဝန်ကြီးအကြီးအကဲတွေမှာပါပဲ။ အနာဂတ်မှာ မင်းသားကို သင်ကြားပေးနိုင်မယ့် အသိပညာနဲ့ လောကအကြောင်းအရာတွေကို ကောင်းစွာသိရှိတဲ့ ကွန်ဖြူးရှပ်အကြီးအကဲတစ်ဦးလည်း ရှိပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့က ခေါင်းအနည်းငယ်ညိတ်ပြီး ဘာမျှမပြောပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မင်းသားတစ်ပါးသည် ကိုယ်ပိုင်အင်အားအပြင် နန်းတော်ကိစ္စများ၊ ဒီဟုန်မြို့၏အကြောင်း၊ ရှားဟုန်မျိုးနွယ်၏ စည်းမျဉ်းများနှင့် စိတ်နေစိတ်ထားများကို လေ့လာရန်လည်း လိုအပ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းဝင်စွမ်းအားရှင်များသည် အစွမ်းထက်ပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝသော မိသားစုမှ ကလေးများကို ဆရာများအဖြစ် မကြာခဏ သင်ကြားပေးလေ့ရှိသည်။

မကြာမီတွင် အသက်သုံးဆယ်အရွယ် ဝတ်ရုံဖြူဝတ်ထားသော ကွန်ဖြူးရှပ်ဝတ်စုံဝတ်ထားသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးက တံခါးအပြင်ဘက်မှ ဝင်လာသည်။

ထိုအမျိုးသားသည် သန့်စင်ပြီး ရိုးရှင်းသောအဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း ရင့်ကျက်သောဟန်ပန်နှင့် ပြည့်စုံနေသည်။ ၎င်း၏စိတ်နေစိတ်ထားမှာမူ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင်လည်း အမြဲတစေ ပြုံးယောင်သန်းနေလေ့ရှိသည်။

ထိုလူ၏ပုံရိပ်ကို ခံစားလိုက်ရသော လင်းယွဲ့သည် သူ၏စွမ်းအားမှာ နက်ရှိုင်းပြီး ပုံမှန်မဟုတ်

သည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ထိုသူသည် အကြီးအကဲစွမ်းအားရှင်ဖြစ်နေသည်မှာ မဆန်းပေ။

တစ်ခါမှမမြင်ဖူးသေးသော ကိုယ်ခံပညာအကြီးအကဲ တစ်ဦးသည် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းမှဖြစ်ပြီး ဗိုလ်ချုပ်ဟန်အတွက် ဝန်ကြီးအကြီးအကဲအဖြစ် အမှုထမ်းနေသည်ကို လင်းယွဲ့ မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုသို့သော စွမ်းအားရှင်က အခုလိုအလွယ်တကူ လာရောက်ခြင်းက ဗိုလ်ချုပ်ဟန်အိမ်တော်၏ အင်အားကို ထပ်မံသိရှိစေခဲ့သည်။

“သခင်ချီ” ဟု ကြော့ရှင်းသောလူက ခေါင်းအနည်းငယ်ညိတ်၍ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“ကျွင်းချန်းကဲ” ဟု ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က ပြန်လည်နှုတ်ဆက်ပြီး “မင်းရဲ့အကူအညီနဲ့ သခင်လေး မုယွဲ့ကို တပည့်အဖြစ် သွန်သင်ပေးစေချင်လို့ ဒီကိုခေါ်လိုက်တာပါ” ဟု ပြောကြားလိုက်သည်။

ကြော့ရှင်းသောလူက လင်းယွဲ့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြီး “သခင်ချီက ပြောပြီဆိုတော့ ချန်းကဲလည်း သေချာပေါက် လိုက်နာပါ့မယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

“သခင်လေး မုယွဲ့” ဟု ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က မိတ်ဆက်ပေးပြီး “ဒီလူကတော့ ကျွန်တော်ပြောတဲ့ ဝန်ကြီးအကြီးအကဲ ကျွင်းချန်းကဲ ပါ။ ဒီဟုန်မြို့မှာ သတင်းကောင်းတွေ ပျံ့နှံ့နေတဲ့ ထင်ရှားတဲ့ ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှင်တစ်ဦးပါ။ အခုကစပြီး မင်းရဲ့ဆရာဖြစ်ပါလိမ့်မယ်” ဟု လင်းယွဲ့ကို ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့သည် ချက်ချင်းပင် အရိုအသေပြုကာ “ဆရာကြီးကျွင်းရဲ့ လမ်းညွှန်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျွင်းချန်းကဲသည် လင်းယွဲ့ကို ခဏမျှကြည့်ပြီး အစတွင် မျက်နှာမသာမယာ ဖြစ်နေသည်။ ထိုသို့သော အသက်အရွယ်တွင် ဒြပ်စင်ငါးပါးကောင်းကင်အတားအဆီးကိုပင် မကျော်ဖြတ်နိုင်သေးသည့် ရှားဟုန် မျိုးနွယ်မှ စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးသည် သာမန်ရိုးရိုးသာဖြစ်နေပြီး သခင်ချီ၏ ဤသို့သောဆက်ဆံမှုကို တကယ်ပင် ထိုက်တန်ပါရဲ့လားဟု သူ တွေးမိသွားသည်။

သို့သော် သူသည် တစ်ခုခုကို အမြန်သိရှိသွားပုံရကာ ခေါင်းအနည်းငယ်ညိတ်ပြီး “သခင်လေး မုယွဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ သင်ကြားမှုတွေ မပြည့်စုံမှာကို မင်း စိတ်မပူပါနဲ့လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့သည် မျက်ခုံးအနည်းငယ်ပင့်လိုက်သော်လည်း ဘာမျှမပြောဘဲ နေလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် တံခါးအပြင်ဘက်မှ ညင်သာသည့်ခြေသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး လပြည့်ည၏အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ်ထားသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် အစေခံနှစ်ဦး၏ အကူအညီဖြင့် ခန်းမထဲသို့ ဝင်လာသည်။

သူမ၏ ခြေလှမ်းများက လေထဲတွင် တုန်ခါနေသည့် သေးငယ်သော မိုးမခပင်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်မှုမရှိပေ။ သူမသည် လမ်းလျှောက်ရန် အစေခံများ၏အကူအညီကို လိုအပ်နေသောကြောင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ အားနည်းနေပုံရသည်။

ထိုအသံကိုကြားသောအခါ လင်းယွဲ့က လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုမိန်းကလေး၏ ဆံပင်အနက်ရောင်များမှာ ရေတံခွန်ကဲ့သို့ ပခုံးများပေါ်သို့ စီးဆင်းကျနေသည်။ သူမ၏အလှသည် ယွီရှီချီနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်ပြီး ချို့ယွင်းချက်မရှိပေ။

သို့သော်လည်း သူမ၏ အသားအရေမှာ ဖြူဖျော့ကာ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ပိန်သွယ်နေသည်။ သာမန်လူတစ်ဦးကဲ့သို့ပင် စွမ်းအားရှင်၏အငွေ့အသက် အနည်းငယ်မျှပင် သူမ၌ မတွေ့ရပေ။

ဤအခြေအနေကို သိရှိပြီးနောက် သူမသည် တကယ်ပင် အားနည်းနေသည်ဟု လင်းယွဲ့က သုံးသပ်လိုက်သည်။ ဤအမျိုးသမီးသည် သမီးအကြီးဆုံးလော သို့မဟုတ် သမီးအငယ်ဆုံးလောဟု သူ တွေးနေမိသည်။

သို့သော် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံမှာ ဤမျှအားနည်းနေသည်ကို တကယ်ပင် လက်ထပ်နိုင်ပါ့မလားဟု စဉ်းစားမိသည်။ သူ၏လက်ရှိစွမ်းအားဖြင့် သံမဏိကို ဆွဲဖြဲခြင်းသည်ပင် အသေးအမွှားကိစ္စသာဖြစ်သည်။

ထိုအားကို သူကောင်းစွာမထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့လျှင်...ဟု တွေးမိသောကြောင့် လင်းယွဲ့က တိတ်တဆိတ် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“သခင်လေး မုယွဲ့” ဟု ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က ပြုံးလျက် “ဒါကတော့ ချီမျိုးနွယ်ရဲ့ သမီးအကြီးဆုံး ဝမ်ချို ပါ။ ဒီဘက်ကတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့အိမ်တော်မှာ ခဏတာနေထိုင်မယ့် ထူးချွန်တဲ့ဧည့်သည် မုယွဲ့ ပါ” ဟု မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

ချီမျိုးနွယ်၏ သမီးအကြီးဆုံးသည် လင်းယွဲ့ဘက်ကို ကြည့်ပြီး ဘာမျှမပြောဘဲ ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ယိုင်နဲ့သွားသည်။ ဘိုင်လီဖုန်းကျီသည် မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်သော်လည်း ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းမပြုခဲ့ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤသည်မှာ ဗိုလ်ချုပ်ဟန်၏အိမ်တော်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ချီမျိုးနွယ်၏ သမီးအကြီးဆုံးသည် လင်းယွဲ့ထံ ချဉ်းကပ်လာပြီး မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်ကာ သူ့ကိုကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမ၏သွယ်လျပြီး ဖြူဖျော့သော လက်ချောင်းများဖြင့် လေထဲသို့ ထောက်ပြလိုက်သောအခါ သူ၏ခါးတွင်ရှိသော အနည်းငယ်လျော့ရဲနေသည့် ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးက မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် ချက်ချင်းတင်းကျပ်သွားသည်။

ထို့နောက် သူမက လင်းယွဲ့၏ ဘယ်ဘက်ပခုံးကို ထောက်ပြလိုက်ပြီး ထိုမမြင်ရသောစွမ်းအားဖြင့်ပင် အရေးအကြောင်းများကို ပြေလျော့စေကာ သူ၏ကော်လာကို ပြန်လည်ဖြောင့်မတ်ပေးလိုက်သည်။

ယခုလို အခြေအနေမျိုးကို တွေ့လိုက်ရသည့်အတွက် လင်းယွဲ့ အတော်ပင်အံ့အားသင့်သွားရသည်။

သူမ ဘာလုပ်နေတာလဲ။

ထို့နောက် သမီးအကြီးဆုံးက ဘိုင်လီဖုန်းကျီဘက်သို့ မျက်လုံးပြောင်းကာ ထပ်မံညွှန်ပြလိုက်သည်။ မမြင်ရသည့် စွမ်းအားတစ်ခုသည် ဘိုင်လီဖုန်းကျီ၏ဝတ်ရုံပေါ်မှ အရေးအကြောင်းများကို ဖြောင့်ပေးပြီး သူမ၏မျက်နှာဖုံးကို ပြင်ပေးလိုက်သည်။

ထိုအခါမှ သူမသည် အနည်းငယ်ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ဝမ်ချို၊ မင်းနဲ့မင်းရဲ့...” ဟု ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က ရယ်မောရင်း အကူအညီမဲ့စွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သမီးအကြီးဆုံးသည် ဗိုလ်ချုပ်ဟန်အတွက်လည်း ထိုနည်းတူ သူ့၏အဝတ်အစားများကို သပ်ရပ်အောင် ပြင်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ထိုမမြင်ရသည့်စွမ်းအားကိုပင် ထိန်းချုပ်ကာ ခန်းမထဲမှ ထိုင်ခုံများနှင့် လက်ဖက်ရည်စားပွဲများကို ပြီးပြည့်စုံစွာ နေရာတကျ ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ထို့နောက်မှ သူမသည် သက်ပြင်းချကာ ဗိုလ်ချုပ်ဟန်ထံသို့ ယိုင်နဲ့စွာ သွားပြီး “အဖေကို တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် လင်းယွဲ့ဘက်သို့ ပြန်လှည့်ပြီး “သခင်လေး မုယွဲ့ကို တွေ့ရတာ ကောင်းပါတယ်” ဟု နှုတ်ဆက်သည်။

"မင်းသမီးလေး" ဟု လင်းယွဲ့က ခေါင်းအနည်းငယ်ညိတ်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူသည် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းတိတ်တိတ်ချလိုက်ပြီး ရွေးချယ်စရာ သမီးအငယ်ဆုံးတစ်ယောက်ရှိသေးသည်ကို ကျေးဇူးတင်နေမိသည်။

ဤသို့ အစွန်းရောက်ပြီး ပြီးပြည့်စုံမှုကိုသာ လိုချင်သည့် ချီမျိုးနွယ်၏ သမီးအကြီးဆုံးကို လက်ထပ်ရခြင်းက တကယ်ပင် စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်မှာ အသေအချာပင်။