နှလုံးသားနန်းတော်(၂)

“သခင်လေး မုယွဲ့” ဟု ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က အကူအညီမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော့်ရဲ့ သမီးအကြီးဆုံးက သူမရဲ့ အိပ်မက်ထဲမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို တွေ့ခဲ့ပြီး စိတ်ဝိဉာဉ်ကို အထူးပစ်မှတ်ထားတဲ့ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ကျင့်ကြံရေးနည်းလမ်း တစ်ခုကို သင်ကြားပေးခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် သူမရဲ့ စရိုက်က အမြဲပြောင်းလဲနေတတ်ပါတယ်။ သည်းခံပေးပါ” ဟု ရှင်းပြသည်။

“ဒါဆို ကျင့်ကြံရေးနည်းလမ်းကြောင့်ပေါ့” ဟု လင်းယွဲ့က သဘောပေါက်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် လူအချို့သည် အဓိကခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ သူတို့မှာ သခင်လေးတစ်ဦးနှင့် အစေခံအချို့ ဖြစ်နေသည်။

သူတို့ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က ချက်ချင်းပင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး “ဒီကလေးမလေးကတော့ လူတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ဖို့ ငါပြောထားတာကို ဘာလို့ ဒီလောက် ပေါ့ပေါ့တန်တန် ဖြစ်နေရတာလဲ” ဟု ဆူလိုက်သည်။

ဒီကလေးမလေး ဟူသော စကားကို ကြားလိုက်ရသည့် လင်းယွဲ့သည် ပို၍အနီးကပ်ကြည့်

လိုက်ရာ ထိုလူငယ်လေးသည် ဖြူဖျော့ပြီး မုတ်ဆိတ်မရှိသလို လည်စိမရှိဘဲ အလွန်နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး လှပနေသည်ကို ချက်ချင်း သတိထားမိသည်။

သူမလက်ထဲတွင် ခေါက်လို့ရသည့် ယပ်တောင်တစ်ခုကို ကိုင်ထားသည်ကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် ယောကျ်ားလေးအသွင် ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်နေသည်မှာ ရှင်းနေသည်။

“အဖေ ကျွန်မက အဖေကို ကူညီချင်ရုံပါ” ဟု ထိုမိန်းကလေးက ဤအခြေအနေကို ကျင့်သားရနေပုံရသည့်ဟန်ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က သူ့ကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကြည့်ကာ “ယောင်္ကျားလေးလည်း မဟုတ် မိန်းကလေးလည်း မဟုတ် မင်းက ဘာဖြစ်ချင်နေတာလဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက လင်းယွဲ့ဘက်သို့ လှည့်ပြီး “သခင်လေး မုယွဲ့ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ သမီးအငယ်ဆုံး ချီယင်မို ပါ။ မင်းကို ပြစ်မှားမိတာတွေအတွက် ကျွန်တော် ခွင့်လွှတ်ဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်” ဟု တောင်းပန်လိုက်သည်။

လင်းယွဲ့တွင် ဘာပြောစရာမှ မရှိတော့ပေ။ တကယ်ပင် သခင်ချီပြောခဲ့သည့်အတိုင်း သူ၏သမီးနှစ်ယောက်လုံးသည် နိုင်ငံတစ်ဝန်းမှ အလှပဂေးများဖြစ်ပြီး နှစ်ယောက်စလုံးကလည်း ထူးခြားပုံရသည်။

အကြီးဆုံး ချီမင်းသမီးလေးက အိပ်မက်ထဲမှ နတ်ဘုရားဆီမှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် နည်းလမ်းကို ရရှိခဲ့သည်။ ဤအငယ်ဆုံး ချီမင်းသမီးလေးကလည်း ရှေးဟောင်းဘုရားသခင်၏လမ်းစဉ်၏ ပြင်းထန်သည့်စွမ်းအားကို ဆောင်ထားပြီး သူမ၏စွမ်းအားက လေးသင်္ကေတကောင်းကင်အတားအဆီး၏ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်နေသည်။ သူမသည် သူ့ထက်ပင် ပိုငယ်ပုံရပြီး တကယ်ကို ထူးချွန်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးပင်။

သို့သော်... တစ်ယောက်မှာ ထူးဆန်းသည့်အမူအကျင့်များရှိပြီး နောက်တစ်ယောက်မှာ ယောကျ်ားလေးလို ဝတ်ဆင်ထားသည့်အတွက် နှစ်ယောက်စလုံး လက်ထပ်ရန် သိပ်သင့်တော်ပုံမရပေ။ သို့သော် သူသည် တစ်ယောက်ယောက်ကို ရွေးချယ်ပြီး ကျေနပ်အောင် နေရမည်ဖြစ်သည်။

“ယင်မို သခင်လေး မုယွဲ့က ဗိုလ်ချုပ်ဟန်အိမ်တော်ရဲ့ ထူးချွန်တဲ့ ဧည့်သည်တော်ပဲ။ လာပြီး ဂါရဝပြုချည်” ဟု ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

အငယ်ဆုံး ချီမင်းသမီးလေးက သူမ၏ယပ်တောင်ကို ပြန်ခေါက်လိုက်ပြီး လင်းယွဲ့ဆီသို့ လျှောက်လာကာ အရိုအသေပြုပြီး “ချီယင်မိုပါ သခင်လေး မုယွဲ့နဲ့တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ခင်ဗျား ဘယ်ကလာတာလဲ သိလို့ရမလား” ဟု မေးမြန်းသည်။

လင်းယွဲ့ မဖြေမီမှာပင် ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က “ဘာလို့ တခြားကိစ္စတွေကို မေးနေတာလဲ။ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးနေစမ်း” ဟု ပြောလိုက်သည်။

အငယ်ဆုံး ချီမင်းသမီးလေးက “အို” ဟု ပြောလိုက်ပြီး “ဒါဆို အဖေပဲ စကားပြောတော့” ဟု ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က သူမကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းအနည်းငယ်ခါလိုက်ကာ လင်းယွဲ့ကို “ဒီကလေးမက ဒီလောက်ငယ်ရွယ်သေးတာတောင် ဗိုလ်ချုပ်ဟန်အိမ်တော်ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံဖို့ အသည်းအသန်ဖြစ်နေပြီး မိန်းကလေးအဖြစ် မှားယွင်းမွေးဖွားလာတယ်လို့ အမြဲညည်းညူနေတာ သခင်လေး မုယွဲ့ အပြစ်မယူပါနဲ့” ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့သည် ဂရုမစိုက်ကြောင်း ပြသရန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူက ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က သူ့သမီးနှစ်ယောက်ကို မနှစ်သက်မှာကို စိုးရိမ်တာကြောင့် ရှင်းပြနေသည်ကို သိနေသည်။

“ယင်မို မင်းရဲ့ မူလမိန်းကလေးပုံစံကို ပြန်ပြောင်းလိုက်” ဟု ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က သူ့သမီးကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“အခုလား” ဟု အငယ်ဆုံး ချီမင်းသမီးလေးက အံ့အားသင့်သွားသည်။

သို့သော် ဗိုလ်ချုပ်ဟန်၏ အကြည့်အောက်တွင် သူမသည် ချက်ချင်းပင် ဝတ်စုံကို ပြန်ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ခေါင်းတွင်ပန်ထားသည့် ဆံပင်အဆင်တန်ဆာကိုလည်း ပြောင်းလဲလိုက်ရာ သူမ၏ချောမွေ့သည့် ဆံပင်အနက်ရောင်များ လွတ်လပ်စွာ ကျလာသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူမသည် ယောကျာ်းလေးတစ်ယောက်အသွင်မှ အသက်ဆယ့်ခြောက်၊ ဆယ့်ခုနစ်နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တောက်ပသည့်မျက်လုံးများ၊ ဖြူဖွေးသည့်သွားများဖြင့် သူမ၏ယခင်အမူအရာနှင့် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

“အဖေ ကျွန်မကို ဘာလို့ ပြန်ပြောင်းခိုင်းတာလဲ” ဟု အငယ်ဆုံး ချီမင်းသမီးလေးက အနည်းငယ်မကျေမနပ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ထိုအခါ ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က ကျေနပ်မှုအရိပ်အယောင်ကို ပြသပြီး လင်းယွဲ့ကို “သခင်လေး မုယွဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့သမီးနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ပါဦး ဘယ်လိုထင်လဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။ သူ့ကို သမီးရောင်းသကဲ့သို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းမေးလိုက်သည့်အတွက် လင်းယွဲ့ ဘာပြောရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားသည်။

သူသည် ဘာမျှတိတိကျကျ ပြန်မဖြေဘဲ “အင်း” ဟုသာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

အငယ်ဆုံး ချီမင်းသမီးလေးသည် ဗိုလ်ချုပ်ဟန်၏ရည်ရွယ်ချက်ကို သဘောပေါက်သွားပြီး “အဖေက သမီးကို လက်ထပ်ပေးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

“အဲ့လို ရည်ရွယ်ချက်ရှိတာတော့ မှန်ပါတယ်” ဟု ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က ခေါင်းအနည်းငယ်ညိတ်

လိုက်သည်။

အငယ်ဆုံး ချီမင်းသမီးလေးက သူမ၏အဖေသည် ဘာမျှဖုံးကွယ်မထားဘဲ ဤမျှပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဝန်ခံလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားသောကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူမက “အဖေ ကျွန်မနဲ့ အစ်မက သခင်လေး မုယွဲ့ကို အခုမှ တွေ့ဖူးပြီး သူ့အကြောင်း ဘာမှမသိသေးပါဘူး။ အဖေက ဗိုလ်ချုပ်ဟန်အိမ်တော်မှာ လက်ထပ်မဟာမိတ်ဖွဲ့စရာ မလိုပါဘူးလို့ အရင်က ပြောခဲ့ဖူးပြီး ကျွန်မနဲ့ အစ်မက ကိုယ်ပိုင်အိမ်ထောင်ဖက်ကို ရွေးချယ်နိုင်တယ်လို့ ပြောခဲ့ဖူးတယ် မဟုတ်လား” ဟု မေးလိုက်သည်။

“အချိန်တွေက ပြောင်းလဲသွားပြီ” ဟု ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က ပြုံးပြီး “တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မသိတာက အရေးမကြီးပါဘူး။ လက်ထပ်ပြီးမှ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သိအောင် လုပ်လို့ရပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

အရင်ကမူ လက်ထပ်မဟာမိတ်အများစုသည် အုပ်စုအချင်းချင်းတိုက်ခိုက်မှုများတွင် မပါဝင်ခဲ့သော ဗိုလ်ချုပ်ဟန်အိမ်တော်ကို သိပ်အကျိုးမပြုခဲ့သောကြောင့် သူ ထိုသို့ပြောခဲ့ခြင်းပင်။

သို့သော် အခုတော့ အခြေအနေများ ကွဲပြားသွားပြီဖြစ်သည်။ တော်ဝင်မိသားစုဝင်တစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်မဟာမိတ်ဖွဲ့ရမည့်အခွင့်အရေးကို သူက ဘယ်လိုလုပ်၍ လက်လွတ်ခံနိုင်မှာလဲ။

“အဖေက တကယ်ပြောနေတာလား” ဟု အငယ်ဆုံး ချီမင်းသမီးလေးက မေးလိုက်သည်။ “အင်း” ဟု ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်ပြီး “ငါက တကယ်ပြောနေတာ။ ငါ မင်းတို့ကို တိုင်ပင်နေတာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းတို့ကို သခင်လေး မုယွဲ့ကို ပြဖို့ ခေါ်လိုက်တာ ဒါပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

အငယ်ဆုံး ချီမင်းသမီးလေးက အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူမ၏အဖေသည် သမီးများကို လက်ထပ်မဟာမိတ်ဖွဲ့ရာတွင် ကိရိယာတစ်ခုကဲ့သို့ အတင်းအကျ အသုံးမပြုလောက်အောင် သမီးများကို အလွန်ချစ်သည်ဟု တွေးထင်ခဲ့သည်။

ဤသခင်လေး မုယွဲ့သည် မည်သည့်မိသားစုမှ လာသည်ကို သူမမသိသော်လည်း သူမ၏အဖေက ဤမျှအထိ လေးစားစွာဆက်ဆံကာ မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် ဆန္ဒရှိနေသည်။ သို့သော် ဤလူသည် သူမထက် အနည်းငယ်ပို၍အသက်ကြီးပြီး ဒြပ်စင်ငါးပါးကောင်းကင်အတားအဆီးသာရှိသောကြောင့် ပါရမီမပါသည်မှာ ရှင်းနေသည်။

မဟုတ်ပါက ဒီဟုန်မြို့တွင်ရှိသော မိသားစုများ၏ခွန်အားကိုကြည့်လျှင် အသက်တူသည့်ပါရမီရှင်တစ်ဦးအတွက် လေးသင်္ကေတကောင်းကင်အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ရန် ခက်ခဲမည်မဟုတ်ပေ။

ဒါဆိုရင် အဖေက တစ်ဖက်လူ၏ နောက်ခံကိုသာ တန်ဖိုးထားတာလား။

ရုပ်ရည်က ကောင်းနေသော်လည်း စွမ်းအားရှင်များက ရုပ်ရည်ကို သိပ်ဂရုမစိုက်ပေ။

“အဖေ… အဖေက ကျွန်မနဲ့ အစ်မကို ဒီကိုခေါ်တာက ကျွန်မတို့ထဲက တစ်ယောက်ကို သခင်လေး မုယွဲ့နဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ အတင်းအကျခိုင်းဖို့လား” ဟု အငယ်ဆုံး ချီမင်းသမီးလေးက မေးလိုက်သည်။

“အင်း” ဟု ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး အသံက အေးစက်သွားသည်။

“ယင်မို မင်း မှားနေတယ်။ မင်းနဲ့ ဝမ်ချိုက ရွေးချယ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး။ ဒါက သား မုယွဲ့က မင်းတို့နှစ်ယောက်ထဲကနေ သူ့စိတ်ကျေနပ်တဲ့သူကို ရွေးချယ်ဖို့ပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချီမျိုးနွယ်၏ အငယ်ဆုံးမင်းသမီးလေးက ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။

သူမ၏အဖေသည် သူမနှင့် အစ်မကို အတင်းအကျ လက်ထပ်ရန် ဤနေရာသို့ ခေါ်လာသည်ဟု တွေးထင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ မည်သူကမှ သူတို့တွင် ရွေးချယ်ခွင့်ပင်မရှိဟု တွေးမိမည်မဟုတ်

ပေ။

သူတို့သည် ကုန်ပစ္စည်းကဲ့သို့ ရွေးချယ်ခံရရုံသက်သက်သာလော။

သူမ၏ရင်ထဲမှ ခံစားချက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မျက်လုံးများ ချက်ချင်းနီရဲလာသည်။

“အဖေ ကျွန်မ သေတာက ပိုကောင်းတယ်...” ဟု အငယ်ဆုံး ချီမင်းသမီးလေးသည် စကားပြောရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ရုတ်တရက် သူမအဖေ၏ နတ်စွမ်းအားဖြင့် စကားပြောဆိုမှုကို ကြားလိုက်ရသည်။

“အရူးမလေး သူက မင်းသားပဲ။ လန့်မသွားနဲ့… ဘယ်သူ့ကိုမှလည်း မပြောနဲ့” ဟု သတိပေးလိုက်သည်။

အငယ်ဆုံး ချီမင်းသမီးလေးသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး ကျန်ရှိသည့်စကားများ သူမပါးစပ်မှ မထွက်လာခင်မှာပင် ရပ်တန့်သွားသည်။

မင်းသားလား။ မင်းသားလား…

သူမသည် လင်းယွဲ့ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ မင်းသားကဲ့သို့ မြင့်မြတ်သည့်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးသည် ချီမျိုးနွယ်နှင့် လက်ထပ်မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဆန္ဒရှိနိုင်မှာလဲ။

သို့မဟုတ်...

သူမသည် လွန်ခဲ့သည့် တစ်လကျော်က ပေါ်ထွက်ခဲ့သော မင်းသားသွေးနိုးထမှု၏ဖြစ်ရပ်ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားကာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း နားလည်သွားသည်။

“အဟွတ်..” ဟု အငယ်ဆုံး ချီမင်းသမီးလေးက အသံတိုးတိုးဖြင့် ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး အချိန်အတော်ကြာအောင် ထိန်းထားပြီးမှ “သမီး အဖေရဲ့ အမိန့်ကို နာခံပါ့မယ်” ဟု နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်နိုင်တော့သည်။

လင်းယွဲ့က ဘာပြောရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားသည်။ သူက ဒရာမာဆန်သည့် အိမ်ထောင်ရေးကို ဆန့်ကျင်ကန့်ကွက်မှုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာတော့မည်ဟု ထင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူမသည် မည်သို့လုပ်၍ ဤမျှလျင်မြန်စွာ လက်နက်ချလိုက်ရသနည်း။

အငယ်ဆုံး ချီမင်းသမီးလေးသည် လင်းယွဲ့ကို နောက်တစ်ခါ မနေနိုင်တော့ဘဲ ကြည့်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ မင်းသား၏ မူလပုံပန်းသဏ္ဍာန်လော။

ဒီဟုန်မြို့တွင် နေထိုင်သူများအတွက် မင်းသားအားလုံးသည် ဘုရားသခင်ဧကရာဇ် တစ်ဦးတည်းအောက်တွင်ရှိသော စွမ်းအားရှိသူများသာဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူမ ပထမဆုံးအကြိမ် ဤမျှအားနည်းသည့် မင်းသားကို မြင်ဖူးခြင်းပင်။

သို့သော် သူသည် မင်းသားဖြစ်နေသောကြောင့် ယခုအားနည်းနေသော်လည်း သူမ၏ခင်ပွန်းဖြစ်ရန်တော့ အရည်အချင်းပြည့်မီနေသည်ဟု အငယ်ဆုံး ချီမင်းသမီးလေးက စိတ်ထဲတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

“ဝမ်ချို မင်းရော” ဟု ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က ချီဝမ်ချိုကို ကြည့်ပြီး “ကန့်ကွက်စရာရှိလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

အစ်မဖြစ်သူ ချီမင်းသမီးလေးက လင်းယွဲ့ကို ကြည့်ပြီး “သား မုယွဲ့ရဲ့ မွေးနေ့က ဘယ်နေ့လဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

“အောက်တိုဘာလ သုံးဆယ်” ဟု လင်းယွဲ့က အစ်မဖြစ်သူကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ဤအစွဲအလမ်းကြီးသည့် အစ်မဖြစ်သူက တစ်ခုခုကို ထပ်ပြီး ဒေါသထွက်နေသလိုမျိုး အမြဲတမ်းခံစားနေရသည်။

လက်ချောင်းများဖြင့် တွက်ချက်ပြီးနောက် ချီမင်းသမီးလေးက ဗိုလ်ချုပ်ဟန်ဘက်သို့ ချက်ချင်းလှည့်ကာ "သမီး ကန့်ကွက်စရာမရှိပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဘာ... အခုကျတော့ ကန့်ကွက်စရာမရှိတော့ဘူးတဲ့လား...

လင်းယွဲ့ အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

ဗိုလ်ချုပ်ဟန်သည် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး "မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး ကန့်ကွက်စရာမရှိဘူးဆိုတော့ မကြာခင် မင်္ဂလာရက်ကို ရွေးချယ်ကြတာပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူက လင်းယွဲ့ကို ကြည့်ပြီး "သား မုယွဲ့ ဒီသမီးနှစ်ယောက်ထဲက ဘယ်သူ့ကို ပိုစိတ်ကျေနပ်မိလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့ အနည်းငယ်စဉ်းစားပြီး "အလျင်စလိုလုပ်ဖို့ မသင့်ပါဘူး။ ကျွန်တော် ပိုပြီးစဉ်းစားဖို့ အချိန်ယူလို့ရမလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ ဒါဆို အချိန်ယူပါ"

ဗိုလ်ချုပ်ဟန်သည် အတင်းအကြပ်မလုပ်ဘဲ "သား မုယွဲ့ မင်းတစ်ခုခုလိုအပ်ရင် အိမ်တော်ထိန်းကို ပြောပါ။ ဒါမှမဟုတ် မင်းရဲ့သမီးနှစ်ယောက်နဲ့လည်း သီးသန့်တွေ့ပြီး ပိုမိုသိကျွမ်းအောင် ကြိုးစားနိုင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့သည် ဗိုလ်ချုပ်ဟန်က အနည်းငယ်စိတ်မရှည်ဖြစ်နေပြီး သူ့သမီးနှစ်ယောက်လုံးကို သူ့လက်ထဲ အတင်းအကြပ် ထိုးထည့်ချင်နေသလို ခံစားနေရသည်။

ဒီကိစ္စမှာ မသင်္ကာစရာ တစ်ခုခု ရှိနေနိုင်သလား။

ထိုညက ချင်ဟူဧည့်ရိပ်သာတွင်….

"ဒုန်း"

"ဒုန်း"

"ဒုန်း"

ကြီးမားသော ခေါင်းလောင်းသံကဲ့သို့ သံပြိုင်မြည်ဟီးနေသည့် အသံသုံးခုက လင်းယွဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် သူ့ရှေ့က အရာအားလုံးက ချက်ချင်းရပ်တန့်သွားသလို သူ့စိတ်ထဲမှ ပဲ့တင်ထပ်နေသည့် ခေါင်းလောင်းသံကြီးမှအပ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး လုံးဝတိတ်ဆိတ်သွားသည်။

လင်းယွဲ့ အာရုံစိုက်ပြီး နားထောင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ပျံလွင့်နေသော နူးညံ့သည့် လေသံတစ်သံသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး သူ့ကို ညင်သာစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သိပါသလား။ ချီဝမ်ချိုဟာ နှလုံးသားနန်းတော်ရဲ့ အလျှို့ဝှက်ဆုံးအဖွဲ့ဝင်ဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်းလူသားဧကရာဇ်ဆီကနေ ဆင်းသက်လာတဲ့ နှလုံးသားပုံရိပ်ယောင်ကျင့်ကြံရေးနည်းလမ်းကို လေ့ကျင့်နေတာ။ တစ်ချိန်က ဒုတိယမင်းသားက လမ်းညွှန်ပေးခဲ့ဖူးပေမယ့် ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ အလျင်စလိုအောင်မြင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာကြောင့် စိတ်ဝိဉာဉ်က မတည်မငြိမ်ဖြစ်ပြီး ကွဲပြားသွားခဲ့တယ်။ အဲဒါကို အစွန်းရောက်လှည့်စားမောင်းနတ်ဆရာရဲ့ ကိုယ်ကျိုးမပါစိမ်းပိုးဖဲချည်နဲ့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ ခေါင်းအုံးနဲ့သာ သက်သာအောင် လုပ်နိုင်တယ်..."