ငါးယောက်မြောက်သခင်မလေးက ငါ့တံခါးကိုလာခေါက်နေတာပဲ
Vol. 12 Ch. 166
"အိမ်ရှေ့စံမင်းသားဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက မွေးဖွားခဲ့တာဖြစ်ပြီး ကြီးမြတ်သောယုံ နတ်မင်းဆက်မတည်ထောင်ခင်ကတည်းက ဖြစ်ပုံရပါတယ်"
ဝူနုက ပြောလိုက်သည်။
"ဘိုးဘွားခန်းမရဲ့ မှတ်တမ်းတွေအရ သူ အိမ်ရှေ့စံမဖြစ်ခင်က ဘိုးဘွားခန်းမကို ဝင်ဖို့ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် အရည်အချင်းညံ့ဖျင်းမှုနဲ့ ကိုယ်လက်အင်္ဂါချို့ယွင်းမှုတွေကြောင့် ငြင်းပယ်ခံခဲ့ရပါတယ်။ အဓိကခန်းမတံခါးကိုတောင် မဝင်ခဲ့ရပါဘူး၊ အတွင်းခန်းမ ဒါမှမဟုတ် အပြင်
ခန်းမကိုဆိုရင် ဝေးသေးတယ်"
လင်းယွဲ့သည် ထိုစကားကိုကြားပြီး အနည်းငယ်အံ့အားသင့်သွားသည်။
အရည်အချင်းညံ့ဖျင်းတာလား။
ကိုယ်လက်အင်္ဂါချို့ယွင်းတာလား။
ဒါက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ကျန်းဟူကိုယ်ခံပညာရှင်တွေ ပါရမီကို အကဲဖြတ်တဲ့ပုံစံပဲ။
ဒါပေမယ့် ရှားဟုန်ရဲ့ မျိုးရိုးသွေးနိုးထပြီး ဒြပ်စင်ငါးပါးကောင်းကင်အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ပြီးတာနဲ့ သူတို့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်တွေက အားကောင်းပြီး အားအင်တွေပြည့်နေတာဆိုတော့ ဘယ်လိုလုပ် အရည်အချင်းညံ့ဖျင်းနိုင်မှာလဲ။
ဒါမှမဟုတ်ရင်...
အိမ်ရှေ့စံမင်းသား မွေးဖွားချိန်မှာ ဘုရားသခင်ဧကရာဇ်ရဲ့မျိုးရိုးသွေးက အခုလို အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ အခြေအနေမှာ မရှိသေးတာဖြစ်မယ်။
ဒါဆိုရင် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားမှာ အထူးမျိုးရိုးသွေးမရှိဘဲ ကိုယ်ခံပညာမှာ အရည်အချင်းညံ့ဖျင်းပေမယ့်လည်း ဘုရားသခင်ဧကရာဇ်တောင် အားကျရတဲ့ အဆင့်တစ်ခုကို ဘယ်လိုလုပ် ရောက်ရှိနိုင်တာလဲ။
ထိုအချိန်တွင် တက်ရောက်လာသူတိုင်းက ထိုအချက်ကို တွေးမိပြီး ကြောက်ရွံ့လေးစားမှုကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ။
"အဲဒီအချိန်က အိမ်ရှေ့စံမင်းသားဟာ ကိုယ်လက်အင်္ဂါချို့ယွင်းနေတဲ့ ဆယ်ကျော်သက်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဘိုးဘွားခန်းမကနေ နှင်ထုတ်ခံရလို့ တံခါးအပြင်ဘက်မှာ ဒူးထောက်နေခဲ့ရတယ်"
ဝူနုသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "အဲဒီအချိန်မှာပဲ အတွင်းခန်းမက အကြီးအကဲတစ်ဦးဟာ အဲဒီကနေ ဖြတ်သွားခဲ့တယ်။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက အဲဒီအကြီးအကဲကို သူ့ကို တပည့်အဖြစ်လက်ခံဖို့ တောင်းပန်ခဲ့ပေမယ့် အကြီးအကဲကတော့ စည်းမျဉ်းတွေကို မချိုးဖောက်ချင်တဲ့အတွက် အထူးကိစ္စတစ်ရပ်အနေနဲ့ မလုပ်ပေးခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် သူက အိမ်ရှေ့စံမင်းသားကို နေရာမှာပဲ ဓားတစ်ချက်လှီးပြခဲ့တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ဓားတစ်ချက်တည်းလား"
လင်းယွဲ့က မျက်ခုံးအနည်းငယ်ပင့်လိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ် ဓားတစ်ချက်တည်းပါပဲ"
ဝူနုက "အတွင်းခန်းမက အကြီးအကဲက အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသာ သုံးနှစ်အတွင်းမှာ အဲဒီဓားခုတ်ချက်ကို ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်နိုင်ရင် ဘိုးဘွားခန်းမရဲ့ အပြင်ခန်းမအဖွဲ့ဝင်ဖြစ်ခွင့်ပြုမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
လူတိုင်းက နားလည်သွားကြသည်။
အိမ်ရှေ့စံမင်းသားဟာ အခု ကိုယ်ခံပညာမှာ အခွန်အားအကောင်းဆုံးဖြစ်နေတာမို့ သူ အောင်မြင်ခဲ့မှာပဲ။
ဒါပေမယ့် ဘာတွေဆက်ဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာကိုတော့ သူတို့ စိတ်ဝင်စားနေကြတုန်းပါပဲ။
"မင်းတို့ ခန့်မှန်းတာ မှားတယ်"
ဝူနုက ပြုံးလိုက်ပြီး "သုံးနှစ်ကြာပြီးတဲ့နောက် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
လင်းယွဲ့၊ ဘိုင်လီဖုန်းကျီနဲ့ ချီမိသားစုရဲ့ သမီးအငယ်ဆုံးလေးတို့ အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
သူ တကယ်ကို မအောင်မြင်ခဲ့တာလား။
ဝူနုက "အတွင်းခန်းမအကြီးအကဲက ပြသခဲ့တဲ့ ဓားခုတ်ချက်က ကိုယ်ခံပညာဝိညာဉ်
ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ထည့်သွင်းထားတာကြောင့် စွမ်းအားနဲ့ စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုကို ပိုပြီးရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိမြင်နိုင်ခဲ့တယ်လို့ ဆိုကြတယ်။ နားလည်မှုအားကောင်းပြီး ကြိုးစားလေ့ကျင့်ချင်စိတ်ရှိရင် သုံးနှစ်အတွင်းမှာ အသေးစားနယ်ပယ်ကိုရောက်ပြီး ကိုယ်ခံပညာအခြေခံကို တည်ဆောက်နိုင်ပါတယ်"
"သုံးနှစ်တာကာလပတ်လုံး အိမ်ရှေ့စံမင်းသားဟာ အစပိုင်းမှာ ကြိုးစားလေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး တစ်နေ့လုံး ဓားကို လှည့်ပတ်ခဲ့ပေမယ့် နောက်ပိုင်းမှာတော့ လေ့ကျင့်တာ သိပ်မလုပ်တော့ပါဘူး"
"အတွင်းခန်းမအကြီးအကဲအောက်က ကိုယ်ခံပညာစွမ်းအားရှင်တွေကလည်း အိမ်ရှေ့စံမင်းသားကို စောင့်ကြည့်ခဲ့ကြပြီး သူက အသေးစားနယ်ပယ်ကို မရောက်ရှိသေးတာကို တွေ့ခဲ့ကြတယ်။ သူ့ရဲ့ ပေါ့ဆမှုကြောင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတောင် ဖြစ်လာခဲ့ကြတယ်"
ဝူနုက ညင်သာစွာဖြင့် "သုံးနှစ်ကြာပြီးနောက် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ဘိုးဘွားခန်းမရဲ့ တံခါးဝကို ပြန်ရောက်လာပြီး 'ကျွန်တော် မသင်ယူနိုင်သေးဘူး' လို့ ရေးထားတဲ့ စာတစ်စောင်ကို ချန်ထားခဲ့ပြီး ခြေထော့နဲ့နဲ့ ထွက်ခွာသွားခဲ့တယ်"
"နောက်ဘာဆက်ဖြစ်လဲ"
ချီမိသားစု၏ သမီးအငယ်ဆုံးလေးက မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။
နောက်ပိုင်းမှာ အဖြစ်အပျက်တစ်ခုခု ရှိလာမယ်ဆိုတာကို လူတိုင်းက ခန့်မှန်းနိုင်ကြသည်။
"နောက်တော့..."
ဝူနုက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ခုနစ်နှစ်ကြာတော့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ကလေးဘဝကနေ လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်လာတယ်။ သူက ဘိုးဘွားခန်းမကို ပြန်ရောက်လာပြီး အတွင်းခန်းမအကြီးအကဲနဲ့ တွေ့ခွင့်တောင်းတယ်။ သူက ဓားခုတ်ချက်ကို သင်ယူပြီးပြီလို့ ပြောတယ်"
"ဟုတ်ပါတယ် အစောင့်တွေက ဒီလို သာမန်တောင်းဆိုမှုကို အတွင်းခန်းမအကြီးအကဲဆီကို ပို့ပေးမှာမဟုတ်ဘူး။ ဆယ်နှစ်ကြာမှ အသေးစားနယ်ပယ်ကို ရောက်တာက ဘိုးဘွားခန်းမရဲ့ အပြင်ခန်းမထဲကိုတောင် ဝင်ဖို့မထိုက်တန်တဲ့ ပါရမီကို ပြသနေတာပဲ"
"အိမ်ရှေ့စံမင်းသားကို မောင်းထုတ်ဖို့ ဘိုးဘွားခန်းမရဲ့ အစောင့်တွေကတောင် အင်အားသုံးခဲ့ကြတယ်"
ထိုအချိန်မှာ ဝူနု၏ မျက်လုံးများက နည်းနည်းတောက်ပလာသည်။
"ဒါပေမယ့် မယုံနိုင်စရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဘိုးဘွားခန်းမရဲ့ အစောင့်တွေက လေးသင်္ကေတကောင်းကင်အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်တဲ့ ကိုယ်ခံပညာစွမ်းအားရှင်တွေပဲ"
ဝူနုက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "ဒါပေမယ့် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားကတော့ ဒြပ်စင်ငါးပါးကောင်းကင်အတားအဆီးကိုတောင် မဖြတ်ကျော်ရသေးတဲ့ သာမန်ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဓားကို အိမ်ထဲသို့ထည့်ထားရုံနဲ့ အစောင့်သုံးယောက်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ လဲကျသွားစေခဲ့တယ်"
"ဘာ"
လင်းယွဲ့နှင့် ကျန်သည့်သူများ အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကြသည်။
သာမန်ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးက လေးသင်္ကေတကောင်းကင်အတားအဆီးမှာရှိတဲ့ ကိုယ်ခံပညာစွမ်းအားရှင်သုံးယောက်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ အနိုင်ယူခဲ့တာလား။
ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။
“ဒီလိုဖြစ်သွားပြီးနောက်မှာ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားဟာ အင်အားသိပ်မရှိတော့ပေမဲ့ အတွင်းခန်းမ (Inner Hall) အကြီးအကဲနဲ့တွေ့ဖို့ တင်းတင်းမာမာ တောင်းဆိုခဲ့တယ်”
ဝူနုက ပြောလိုက်သည်။
"အစောင့်တွေလည်း ထူပူပြီး ချက်ချင်း အကြီးအကဲကို သွားပြောပြတယ်။ အတွင်းခန်းမအကြီးအကဲရောက်လာတဲ့အခါ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ့ဓားကိုထုတ်ပြီး ဆယ်နှစ်အကြာက ဓားခုတ်ချက်ကို ပြသခဲ့တယ်"
သူသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "အဲ့ဒီအခါမှ အတွင်းခန်းမအကြီးအဲက အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရဲ့ ဓားခုတ်ချက်ဟာ သူ အရင်ကရရှိထားတဲ့ ကိုယ်ခံပညာအဆင့်ကို ရောက်နေပြီဆိုတာ သိလိုက်ရပြီး အဲ့ဒီဓားခုတ်ချက်တစ်ချက်နဲ့တင် ကိုယ်ခံပညာရဲ့ တကယ့်ကိုယ်ကို နားလည်သွားခဲ့တာ" ဟု ဆက်ပြောလိုက်သည်။
ကိုယ်ခံပညာရဲ့ တကယ့်ကိုယ်ဟူသောစကားကိုကြားလိုက်ရသည့်အခါ လင်းယွဲ့နှင့်တခြားသူများအားလုံး အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကြသည်။
သာမန်ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ယောက်က မဟာစွမ်းအားရှင်တစ်ဦးနဲ့တူညီတဲ့ ကိုယ်ခံပညာဆရာကြီးရဲ့ စွမ်းရည်ကို ကျွမ်းကျင်တာလား။
"ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"
ချီမိသားစု၏ သမီးအငယ်ဆုံးလေးက မနေနိုင်တော့ဘဲ မေးလိုက်သည်။
"သာမန်ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေက အနှစ်သာရကိုတောင် သိမြင်နိုင်တာမဟုတ်ဘူး။ ဒါဆို သူတို့ ကိုယ်ခံပညာရဲ့ တကယ့်ကိုယ်ကို ဘယ်လိုလုပ် နားလည်နိုင်မှာလဲ"
ဝူနုက ပြန်မဖြေဘဲ "ဘိုင်လီဖုန်းကျီက တိုင်ယန်ကိုပဲ ကျွမ်းကျင်ပြီး တိုင်ယင်, ရှောင်ယင်နဲ့ ရှောင်ယန်ရဲ့ အပြောင်းအလဲတွေကို နားမလည်နိုင်ပေမဲ့ သူက ဘယ်လိုလုပ် ကိုယ်ခံပညာရဲ့ တကယ့်ကိုယ်ရဲ့ အစကို ထိတွေ့နိုင်ခဲ့တာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
ချီမိသားစု၏ သမီးအငယ်ဆုံးလေးမှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်နေပြီး ဘာမျှပြန်မဖြေနိုင်တော့ပေ။
လင်းယွဲ့က ဝူနု၏ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သွားသည်။ ကိုယ်ခံပညာ၏ အသေးစားနယ်ပယ်၊ အစစ်အမှန်ရည်ရွယ်ချက်နှင့် တကယ့်ကိုယ်များသည် နောက်ဆုံးတွင် စွမ်းရည်များနှင့် နည်းပညာဆိုင်ရာကိစ္စများသာ ဖြစ်သည်။
မြင့်မားသည့် ကျင့်ကြံရေးနည်းလမ်းအဆင့်နှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုနှင့် ကမ္ဘာလောကကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိပါက ဤစွမ်းရည်များကို သင်ယူရသည်မှာ ပို၍လွယ်ကူသည်။ သာမန်လူများသည် သစ်သားကို တိကျစွာခုတ်ဖို့ပင် ခက်ခဲနေသည့်အချိန်တွင် ကိုယ်ခံပညာစွမ်းအားရှင်များမှာ ကိုယ်ခန္ဓာအားကောင်းပြီး စွမ်းရည်လည်းရှိသည့်အတွက် ကိုယ်ခံပညာစွမ်းရည်များမှာ သဘာဝအတိုင်း ပိုမိုတိုးတက်လွယ်သည်။
ထို့ကြောင့် သီအိုရီအရ သာမန်ကိုယ်ခံပညာရှင်များလည်း ဤကဲ့သို့စွမ်းရည်များကို သင်ယူနိုင်သော်လည်း ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ သုညနီးပါးသာဖြစ်သည်။
"အဲဒီအချိန်က ဘိုးဘွားခန်းမတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားပြီး သူတို့က မကြုံစဖူးတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့ပြီလို့ ထင်ခဲ့ကြတယ်"
ဝူနုက ပြောလိုက်သည်။
"အဲဒီအချိန်က ခန်းမချုပ်က သီးခြားလေ့ကျင့်မှုကနေ ထွက်ပေါ်လာပြီး အိမ်ရှေ့စံမင်းသားကို တပည့်ရင်းအဖြစ် လက်ခံခဲ့တယ်။ သူဟာ အနာဂတ် ကိုယ်ခံပညာသူတော်စင် တစ်ယောက်ဖြစ်လာမယ်လို့ ယုံကြည်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့်... အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက နောက်ပိုင်းမှာ ထူးဆန်းစွာ ပြုမူခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ခံပညာလေ့ကျင့်မှုက လေးသင်္ကေတကောင်းကင်အတားအဆီးမှာပဲ ရပ်တန့်နေပြီး တစ်ရာစုလုံးလုံး ရှေ့မတိုးနိုင်ခဲ့ဘူး"