ခမ်းနားသောသီလနယ်ပယ် ပဉ္စမအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်း

စကားလုံးများ ကျဆင်းသည်နှင့် စာပေချီစွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ကောင်းကင်သို့ တက်သွားပြီး ငြိမ်းချမ်းသောအကယ်ဒမီအထက်မှ ကောင်းကင်ကို နေ့ခင်းကဲ့သို့ တောက်ပသွားစေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ငြိမ်းချမ်းသောအကယ်ဒမီ၏ စာလုံးလေးလုံးသည် တောက်ပစွာ လင်းလက်နေသည်။

ကောင်းကင်အထက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော အဖြူရောင်သက်ရှိကြယ်များ လင်းထိန်လာပြီး သာမန်ပြည်သူများပင် မြင်နိုင်သော ခမ်းနားထည်ဝါသည့်ကြယ်တာရာကောင်းကင်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးလိုက်သည်။

လူတိုင်း မှင်တက်သွားကြပြီး ဘာတွေဖြစ်နေမှန်း နားမလည်ကြပေ။

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်အတွင်း ယန်ချန်သည် ဤထူးခြားသောမြင်ကွင်းကြောင့် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"ငါတို့ညီလေးက အဆင့်တက်တော့မယ်ထင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်ကြီးကျယ်တဲ့ဖြစ်စဉ်ကို ဒါပထမဆုံးအကြိမ်မြင်ဖူးတာပဲ။ ငါတို့ညီလေးက တကယ်ကိုထူးခြားတာပဲ။"

သူ၏ဘေးတွင်ရပ်နေသော ဖေးရွှင့်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ကြယ်များစုဝေးရာနေရာဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

စာပေချီစွမ်းအင်သည် ကောင်းကင်သို့ တိုးဝင်သွားပြီး ချင်ဖုန်း၏အလင်းကို ထင်ဟပ်နေသော မရေမတွက်နိုင်သောသက်ရှိကြယ်များကို လင်းထိန်စေသည်။

သို့သော် ဤဖြစ်စဉ်သည် လျင်မြန်စွာလာပြီး လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သက်ရှိကြယ်များသည် စီးဆင်းနေသောအလင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး စာပေချီစွမ်းအင်နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ချင်ဖုန်း၏ဝိညာဉ်အသိထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ကျယ်ပြန့်သောချီစွမ်းအင်၏ သန့်စင်မှုနှင့်အတူ ချင်ဖုန်း၏နတ်ဘုရားပင်လယ်ထဲမှ နှလုံးသားကိုမေးမြန်းခြင်း စင်မြင့်သည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝရွှေရောင်ဖြစ်သွားသည်။ ပြီးတော့ သူသည် စာပေသူတော်စင်တစ်ဦးအဖြစ် ခမ်းနားသောသီလနယ်ပယ်၏ ပဉ္စမအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်း၏ နောက်ဆုံးခြေလှမ်းကို နောက်ဆုံးတွင် လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

သူမျက်လုံးများကိုမှိတ်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပြောင်းလဲမှုများကို တည်ငြိမ်စွာခံစားလိုက်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတံခါးတိုင်ပေါ်မှ ကဗျာစာကြောင်းနှစ်ကြောင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်သောအခါ သူထူးဆန်းသောခံစားမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျောင်းသားများသည် ချင်ဆရာ တံခါးတိုင်ထံချဉ်းကပ်ပြီး ကဗျာပေါ်တွင် သူ၏လက်ကို တင်သည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။ တစ်ခဏအတွင်း ရွှေရောင်အလင်းတစ်ခု ကဗျာပေါ်တွင် လင်းလက်သွားပြီး ငြိမ်းချမ်းသောအကယ်ဒမီတစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားသည်။ သို့သော် ၎င်းအတိအကျ ဘယ်လိုပြောင်းလဲသွားသည်ကို ချင်ဖုန်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမရှင်းပြနိုင်ခဲ့ပေ။

သူဟန်ကျစ်ဘက်သို့လှည့်ပြီး ပြောသည်။

"မင်းအထဲကို ဝင်ကြည့်ကြည့်ပါလား။"

"ဟင်؟ အိုး။"

ဟန်ကျစ်သည် ငြိမ်းချမ်းသောအကယ်ဒမီထဲသို့ သတိကြီးစွာဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် သူ၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် သူအကယ်ဒမီထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် သူ၏စိတ်သည် ထူးခြားစွာကြည်လင်သွားသည်။ သူအလွတ်ကျက်မှတ်ထားသော စာအုပ်များသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် လင်းလက်သွားပြီး ထူးခြားစွာသက်ဝင်လှုပ်ရှားလာသည်။

ဟန်ကျစ် တံတွေးကိုအားကုန်မျိုချပြီး တစ်ခုခုကိုစစ်ဆေးရန်အလို့ငှာ အကယ်ဒမီထဲမှစာအုပ်စင်သို့ အလျင်အမြန်ပြေးသွားကာ စာအုပ်တစ်အုပ်ကိုဆွဲယူပြီး လှန်လှောကြည့်လိုက်သည်။ ဤထူးဆန်းသောမြင်ကွင်းက အကယ်ဒမီအပြင်ဘက်မှ ကြည့်ရှုနေသူများကို လုံးဝ ရှုပ်ထွေးသွားစေသည်။

ရင်းနှီးသောတစ်စုံတစ်ယောက်က မေးသည်။

"ဟန်ကျစ် မင်းဘာလုပ်နေတာလဲ။"

မေးခွန်းကိုလျစ်လျူရှုပြီး ဟန်ကျစ်သည် သူ၏လက်ထဲမှစာအုပ်ကို အာရုံစိုက်ဖတ်ရှုနေဆဲဖြစ်သည်။ နံ့သာတိုင်နှစ်တိုင် လောင်ကျွမ်းသောအချိန်ခန့် စာအုပ်တစ်အုပ်ကိုဖတ်ပြီးနောက် သူစိတ်လှုပ်ရှားစွာပြောသည်။

"ဆရာချင် ကျွန်တော်ဒီစာအုပ်တစ်အုပ်လုံးကို မှတ်မိသွားပြီ။ အကယ်ဒမီက ပြောင်းလဲသွားပုံပဲ။"

သူ၏စကားများက လူတိုင်းကိုအံ့ဩသွားစေသည်။

ကျောင်းသားများစွာ သံသယဝင်ကြသော်လည်း သူတို့သည် ငြိမ်းချမ်းသောအကယ်ဒမီထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ သူတို့အကယ်ဒမီထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် သူတို့သည် ဟန်ကျစ်ကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် ခံစားမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့စာအုပ်များကို ကောက်ကိုင်လိုက်ရာ အကြောင်းအရာများသည် အသက်ဝင်လာပြီး သူတို့၏စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို့ပင်။ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့်အံ့ဩခြင်းအသံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

အတွေးနက်ထဲတွင် နစ်မြောနေသော ချင်ဖုန်းသည် တံခါးတိုင်ပေါ်မှ ကဗျာစာကြောင်းနှစ်ကြောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ ခမ်းနားသောသီလနယ်ပယ်၏ ပဉ္စမအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် စာပေရတနာများကို အသုံးပြုနိုင်သည်။

စာပေရတနာများဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ သူကျင့်ယန်မြို့ရှိ မိုးရေသံနားထောင်ပြခန်းတွင် စာဖတ်နေစဉ်က သူသိခဲ့သည်မှာ စာပေသူတော်စင်ဖန်တီးခဲ့သော ကဗျာများ ပန်းချီများ ဆောင်းပါးများနှင့် စာအုပ်များအားလုံးသည် စာပေရတနာများဟု ယူဆနိုင်သည်။

ဒါဆို တံခါးတိုင်ပေါ်မှ ကဗျာစာကြောင်းနှစ်ကြောင်းသည်လည်း စာပေရတနာများဟု ယူဆသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ငြိမ်းချမ်းသောအကယ်ဒမီမှ ထူးဆန်းသောပြောင်းလဲမှုများသည် သူစာပေရတနာများကို မရည်ရွယ်ဘဲ အသက်သွင်းမိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ချင်ဖုန်းသည် စာပေရတနာများ ဤမျှမှော်ဆန်လိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် နောက်ထပ်အတွေးတစ်ခု သူ၏စိတ်ထဲသို့ ရုတ်တရက်ပေါ်ပေါက်လာသည်။

'စောင့်ဦး အခုငါခမ်းနားသောသီလနယ်ပယ်ရဲ့ ပဉ္စမအဆင့်ကို ဝင်ရောက်ပြီးပြီဆိုတော့ ငါပထမ မူလနတ်ဘုရားချီစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူပြီး စတုတ္ထအဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ ကြိုးစားလို့ရမလား။'

ဤအချိန်တွင် ချင်ဖုန်းသည် စာပေသူတော်စင်နယ်ပယ်၏ စတုတ္ထအဆင့်ကို ဘာဟုခေါ်သည် သို့မဟုတ် ၎င်း၏ထူးခြားသောလက္ခဏာများမှာ အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကို မသိသေးပေ။ သို့သော် သူအရာတစ်ခုကို သတိရသည် သူ၏ယောက္ခမက သူ့ကိုပြောခဲ့သည်မှာ ယောက်ျားနှင့်မိန်းမကြားတွင် ကျင့်ကြံမှု၌ သိသာသောကွာခြားချက်ရှိလျှင် သွေးသားမျိုးရိုးကွာဟချက်များကြောင့် မျိုးပွားရန်ခက်ခဲလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ သူသည် သူ၏မိန်းမနှင့်အတူ ကလေးတစ်ယောက်ရရှိပြီး ထိုကလေးသည် လောကကိုအမြန်ဆုံးမြင်နိုင်ရန် သူသည် အနည်းဆုံးစတုတ္ထအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် လိုအပ်မည် ဖြစ်သည်။ အခုတော့ နောက်ဆုံးခြေလှမ်းပဲ ကျန်တော့တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့မိန်းမနဲ့ အတူတူ အချိန်မရှိတာ ရက်ပေါင်းများစွာရှိပြီ။

ဤသို့တွေးရင်း ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ခေါင်းကိုလှည့်ပြီး အဖြူရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော လျိုကျန့်လီကို ကြည့်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးလူသည် သူမ၏စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခုကိုခံစားမိပြီး သူမညင်သာစွာ သူမ၏နီထွေးသောနှုတ်ခမ်းများကို ဖွင့်သည်။

"ဘာများလဲ။"

"ဒီညလေ့ကျင့်စရာမလိုဘူးမဟုတ်လား။"

ချင်ဖုန်းက သူ၏ခေါင်းကိုကုတ်ပြီး မေးလိုက်သည်။ ဤစကားကိုကြားသောအခါ လျိုကျန့်လီ မျက်နှာနီရဲသွားပြီး နှာသံဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

ပညာရပ်ဆိုင်ရာအငြင်းပွားမှု၏ရလဒ်သည် တော်ဝင်မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းကဲ့သို့ လွှမ်းခြုံသွားသည်။

အထူးသဖြင့် ချင်ဖုန်း၏စကားများဖြစ်သော "နှိမ့်ကျသောနောက်ခံမှ ကျောင်းသားများသည် ကျယ်ပြန့်သောလောကကို နားမလည်နိုင်ဟု ဘယ်သူပြောလဲ" သည် သာမန်ပြည်သူများစွာကြားတွင် ဆွေးနွေးမှုအကြောင်းအရာတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် အထက်တန်းကျပြီး မာနကြီးသော နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီမှ အခွင့်ထူးခံပညာရှင်များသည် ယခုအခါ မြို့၏ရယ်စရာဖြစ်သွားသည်။ သူတို့သည် နှိမ့်ကျသောနောက်ခံမှ ကျောင်းသားများ၏ အနာဂတ်ကို မထင်မရှားမြင်တွေ့စေခဲ့သူမှာ ချင်ဖုန်းပင်။

ပြောရန်မလိုဘဲ ဤသတင်းသည် သာမန်ပြည်သူများကြားတွင် ဂယက်ထစေရုံသာမက နန်းတော်အတွင်း၌လည်း လျင်မြန်စွာပျံ့နှံ့သွားသည်။ ရလဒ်များကိုကြားသောအခါ အရာရှိများစွာသည် နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီကို ဝေဖန်ရုံသာမက တိတ်တဆိတ်ညည်းညူကြသည်။

ဧကရာဇ်မင်း၏ စိတ်များသည် မခန့်မှန်းနိုင်ဘဲ သူ၏အတွေးများသည် နက်နဲသော်လည်း သူတို့အားလုံးနားလည်သည်မှာ ဧကရာဇ်မင်းသည် တော်ဝင်စာမေးပွဲစနစ်ကို မကြာသေးမီက အဆိုပြုခဲ့ပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ဤအခြေအနေကို သေချာပေါက် အခွင့်ကောင်းယူမည်ဖြစ်သည်။

အမှန်ပင် လက်တွေ့သည် သူတို့မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။ နောက်တစ်နေ့နံနက် အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်အရာရှိများသည် တော်ဝင်တရားခွင်တွင် စုဝေးကြရာ ဧကရာဇ်မင်း၏မျက်နှာ အလွန် တည်ကြည်နေသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။ ဧကရာဇ်မင် မဲ့ပြုံးပြုံးပြီးနောက် ပြောသည်။

"မနေ့ကကိစ္စနဲ့ပတ်သက်လို့ လေးစားရပါသောဝန်ကြီးတို့ ကြားဖူးရဲ့လားမသိဘူး။"

အရပ်ဘက်အရာရှိများသည် သူတို့၏နှာခေါင်းများကိုကြည့်နေကြပြီး စစ်ဘက်အရာရှိများသည် စစ်သေနင်္ဂဗျူဟာကျမ်းအကြောင်း စဉ်းစားနေကြကာ ဘာတုံ့ပြန်မှုမှမပြပေ။

ဧကရာဇ်မင်းသည် တော်ဝင်စာမေးပွဲစနစ်ကို အပြင်းထန်ဆုံးဆန့်ကျင်သူဖြစ်သော အရပ်ဘက် အရာရှိတစ်ဦးကို သီးသန့်ရွေးထုတ်လိုက်သည်။ အရာရှိသည် မသိချင်ယောင်ဆောင်ပြီး မေးသည်။

"ဘာဖြစ်ခဲ့လို့ပါလဲ အရှင်မင်းကြီး။ ကျွန်တော်မျိုးမနေ့က တစ်နေကုန်အိမ်မှာနေပြီး အပြင်မထွက်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါကြောင့် ဘာဖြစ်ခဲ့လဲမသိပါဘူး။"

ဧကရာဇ်မင်းသည် သူတို့ကိုမပြောဘဲ အခြားအရာရှိများစွာကို တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ခေါ်ထုတ်လိုက်သည်။ ခြွင်းချက်မရှိဘဲ ဤအရာရှိများသည် တော်ဝင်စာမေးပွဲစနစ်၏ အသံအကျယ်ဆုံး ဆန့်ကျင်သူများဖြစ်ကြပြီး သူတို့အားလုံးသည် နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီမှဖြစ်သည်။

လူတိုင်း မသိချင်ယောင်ဆောင်နေသည်ကို ဧကရာဇ်မင်မြင်သောအခါ သူစားပွဲကိုရိုက်ပြီး ထရပ်လိုက်သည်။ နောက်ထပ်ဟန်မဆောင်တော့ဘဲ သူအားလုံးကို စားပွဲပေါ်တွင် ချပြလိုက်သည်။

"ငါအရမ်းစိတ်နှလုံးကြေကွဲတယ်။ နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီက လူဆယ်ယောက်ကျော် ပညာရပ်ဆိုင်ရာ အငြင်းပွားမှုတစ်ခုမှာ ပါဝင်ခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ သူတို့က အပြင်လူတစ်ယောက်ကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့တယ်။"

"နန်းတွင်းအရာရှိတစ်ဝက်ကျော်က နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီက ဖြစ်တာကို ထည့်တွက်ကြည့်ရင် ငါမင်းတို့ကို ငါ့နိုင်ငံကိုအုပ်ချုပ်ဖို့ ဘယ်လိုယုံကြည်နိုင်မှာလဲ။"

သူတို့မှားကြောင်းသိသောကြောင့် အရပ်ဘက်အရာရှိအုပ်စုသည် သူတို့၏ခေါင်းများကိုငုံ့ပြီး နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီမှပညာရှင်များကို သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် နာကြည်းမှုဖြင့် ကျိန်ဆဲကြသည်။ သူတို့သည် ထိုသို့သောပညာရပ်ဆိုင်ရာအငြင်းပွားမှုတစ်ခု ဘာလို့ရှိရသလဲဆိုတာကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ တစ်ခုရှိခဲ့ရင်တောင် သူတို့သည် အငြင်းအခုံတစ်ခုတောင် မနိုင်ခဲ့ဘဲ ၎င်းက မယုံနိုင်လောက်အောင် အရှက်ရစေသည်။

ဧကရာဇ်မင်းသည် အခြေအနေကြောင့် ဒေါသထွက်ပြီး တော်ဝင်ရာဇပလ္လင်ရှေ့တွင် သူတို့ကို နံ့သာတိုင်နှစ်တိုင်လောင်ကျွမ်းသောအချိန်ခန့် ဆူပူကြိမ်းမောင်းခဲ့သည်။ စင်မြင့်ပြင်ဆင်ပြီးပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်သောအခါ သူနဂါးရာဇပလ္လင်ပေါ်သို့ ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး အနည်းငယ်မောပန်းနေပုံရသည်။ သို့သော် ထိုးထွင်းဉာဏ်ရှိသူတိုင်းသည် ဧကရာဇ်မင်း လေးနက်သောကိစ္စများကို ပြောတော့မည်ကို မြင်နိုင်သည်။

"အရင်က ငါတော်ဝင်စာမေးပွဲစနစ်ကို အဆိုပြုခဲ့တယ် နိုင်ငံရဲ့ထောင့်ပေါင်းစုံက သူရဲကောင်းတွေကို ဆွဲဆောင်ဖို့မျှော်လင့်ရင်းပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့အားလုံးက သူရဲကောင်းတွေက နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီမှာ ရှိနှင့်နေပြီဖြစ်ပြီး ဒီလိုအပိုအားထုတ်မှုမျိုး မလိုအပ်ဘူးလို့ ငြင်းခုံခဲ့ကြတယ်။"

"အခုဒီအခြေအနေ ရောက်မှတော့ မင်းတို့မှာ ဘာများပြောစရာရှိသေးလဲ။"

တော်ဝင်စာမေးပွဲစနစ်ကို ဖော်ပြသည်နှင့် အချို့အရာရှိများသည် ၎င်းကိုဆန့်ကျင်ရန် ထပြောချင်ကြသည်။ သို့သော် ဧကရာဇ်မင်းထံမှ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူတို့နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

မနေ့ကသူတို့အားကိုးခဲ့သော အခိုင်မာဆုံးအငြင်းအခုံသည် ချေဖျက်ခံလိုက်ရပြီး သူတို့၏ဆန့်ကျင်မှုတွင် ယုံကြည်မှုအနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သည်။

ဧကရာဇ်မင်းသည် သူ၏အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းပြီး ချင်ဖုန်း၏တော်ဝင်စာမေးပွဲစနစ်အတွက် အစီအစဉ်အတိုင်း လိုက်နာကာ ဝန်ထမ်းရေးရာဝန်ကြီးဌာနနှင့် အခမ်းအနားဝန်ကြီးဌာနသို့ တော်ဝင်အမိန့်များ ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။

ထိုလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း အရာရှိများစွာသည် သူတို့၏ကန့်ကွက်မှုများကို ထုတ်ဖော် ပြောဆိုကြသော်လည်း ဧကရာဇ်မင်းသည် သူတို့ကိုအားကုန်ဖိနှိပ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဧကရာဇ်မင်းသည်လည်း အလျင်စလိုလုပ်လျှင် အလဟဿဖြစ်မည်ကို နားလည်သည်။

တော်ဝင်စာမေးပွဲစနစ်၏သက်ရောက်မှုများသည် သိသာထင်ရှားပြီး မဟာချန်မင်းဆက်တစ်ခုလုံးကို တစ်ကြိမ်တည်းဖုံးလွှမ်းရန် ကြိုးစားခြင်းသည် လက်တွေ့မကျပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် စနစ်ကို တော်ဝင်မြို့တော်အတွင်းတွင် အရင်အကောင်အထည်ဖော်ပြီးနောက် ၎င်း၏အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ကြည့်မည်ဟု ရှင်းရှင်းလင်းလင်းဖော်ပြခဲ့သည်။

ဤစကားကိုကြားသောအခါ အရာရှိများသည် ကန့်ကွက်ရန်အကြောင်းရင်းတစ်ခု ရှာဖွေရန်ကြိုးစားကြသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် နဂါးတစ်ကောင်၏ဟိန်းဟောက်သံသည် လွင့်မျောနေသောနဂါးခန်းမဆောင်ဘက်မှ ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး ရှိနေသူအားလုံး၏နားထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။