ကျွန်တော့်အိမ်မှာ သမီးငယ်တစ်ယောက်ရှိတယ် အိမ်ထောင်မပြုရသေးဘူး

ချင်ဖုန်း၏ရှုပ်ထွေးမှုကို သတိပြုမိသောကြောင့်လောမသိ မိန်းမစိုးလီက ရှင်းပြသည်။

"အမတ်အဖွဲ့၏ အဓိပတိမှာ တကယ့်အာဏာမရှိပါဘူး။ ဧကရာဇ်မင်းက ခင်ဗျားရဲ့ပါရမီကို တန်ဖိုးထားပြီး ဘွဲ့တစ်ခုပေးအပ်ခဲ့တာပါပဲ။"

"ဒါက တကယ့်အာဏာမရှိပေမယ့် တစ်နည်းအားဖြင့်တော့ တတိယတန်းစားအရာရှိတစ်ဦးနဲ့ ညီတူမျှတူရှိတယ်လို့ ယူဆနိုင်ပါတယ်။"

"ဒီအဆင့်အတန်းနဲ့ဆိုရင် ခင်ဗျားရဲ့အနာဂတ်တော်ဝင်နန်းတော်သို့ လာရောက်လည်ပတ်မှုတွေက ပိုပြီးအဆင်ပြေလာပါလိမ့်မယ်"

မိန်းမစိုးလီက ထပ်ပြောသည်။

ချင်ဖုန်း နားလည်သွားသည်။ ဒါက ဧကရာဇ်မင်းက သူ့ကိုပေးအပ်ခဲ့တဲ့ အကာအကွယ်ဒိုင်းတစ်ခုပဲ။ ဒီအထောက်အထားနဲ့ဆိုရင် သူ့ကိုဒုက္ခပေးဖို့ ဒါမှမဟုတ် ချင်မိသားစုကိုဒုက္ခပေးဖို့ စဉ်းစားတဲ့ဘယ်သူမဆို နှစ်ခါပြန်စဉ်းစားရလိမ့်မယ်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တစ်နည်းအားဖြင့် သူသည်လည်း ဧကရာဇ်မင်း၏တံဆိပ်တပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

တော်ဝင်စာမေးပွဲစနစ်ကို အဆိုပြုခြင်းက နှိမ့်ကျတဲ့နောက်ခံက ပညာရှင်တွေအတွက် လမ်းတစ်ခုဖွင့်ပေးရုံတင်မကဘူး ငါ့ကိုလောကမှာ အထူဆုံးပေါင်ကို ကိုင်ထားခွင့်ပေးလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ခဲ့ဘူးဟု ချင်ဖုန်းက သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်။

တိတ်တဆိတ်ကျေနပ်နေရင်း ချင်ဖုန်းက မေးသည်။

"မိန်းမစိုးလီ ကျွန်တော်တစ်ခုခုအထူးတလည်လုပ်ဖို့ လိုအပ်သေးလား။"

ဆိုရိုးစကားအတိုင်း တစ်ခုခုရရှိဖို့အတွက် တစ်ခုခုဆုံးရှုံးရသည်။ ဤအဆင့်အတန်းကိုရရှိခြင်းသည် မလွှဲမရှောင်သာ တာဝန်ဝတ္တရားအချို့ လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။

မိန်းမစိုးလီက ခေါင်းခါသည်။

"သာမန်နေ့တွေမှာ လုပ်စရာရှိတာလုပ်ပါ။ ဧကရာဇ်မင်းဆင့်ခေါ်ရင် ကျွန်တော်မျိုးတို့ခင်ဗျားကို လာရှာပါ့မယ်။"

ဤသည်မှာ ချင်ဖုန်းအတွက် မျှော်လင့်မထားသောအရာဖြစ်သည်။ သူသည် သာမန်အရာရှိတစ်ဦးကဲ့သို့ နေ့စဉ်နန်းတော်တက်ရမည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဤအစီအစဉ်သည် သူ့အတွက် ကောင်းကောင်း ကိုက်ညီသည်။ ၎င်းသည် သူ၏နေ့စဉ်ကျင့်ကြံမှုကို မနှောင့်ယှက်ဘဲ သူသည် ငြိမ်းချမ်းသော အကယ်ဒမီတွင် ဆက်လက်သင်ကြားနိုင်သည်။

တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်းကို ကြေညာပြီးနောက် မိန်းမစိုးလီနှင့်သူ၏အဖွဲ့သည် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ချင်မိသားစုသည် တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်း၏ ပျော်ရွှင်မှုတွင် နစ်မြောနေဆဲဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်း၏ဖခင် သက်ပြင်းချသည်။

"ငါတို့ချင်မိသားစုက ဒုတိယလက်ထောက်စစ်သူကြီး ရာထူးအထိ တက်လှမ်းလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှမထင်ခဲ့ဘူး။ ကံကောင်းစွာနဲ့ ငါတို့ဘိုးဘွားတွေကို မျက်နှာမပျက်စေခဲ့ဘူး။"

ဤစကားကိုကြားပြီးနောက် မေမေလေးသည် သူမ၏ခေါင်းကိုလှည့်ပြီး မေးသည်။

"ဒါက ရှင်နဲ့ဘာဆိုင်လို့လဲ။ ရှင်က အများအားဖြင့်အိမ်မှာနေပြီး အပြင်ထွက်ရင်လည်း ပိုက်ဆံကို မဆင်မခြင်သုံးဖြုန်းဖို့ပဲ။ ချင်မိသားစု ဒီနေ့ဒီအခြေအနေရောက်နေတာက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖုန်းအာကြောင့်ပဲ။"

အစေခံများသည် စကားမပြောသော်လည်း အလားတူခံစားချက်များကို မျှဝေခံစားကြသည်။ မီးသွေးခေါင်းနှင့် လန်နင်ရွှမ်တို့သည်လည်း ချင်ဖုန်းကို လေးစားသောအကြည့်များဖြင့် ကြည့်ပြီး ပြောသည်။

"သခင်လေးက တကယ်ကိုထူးခြားတာပဲ။"

ချင်ဖုန်း၏ဖခင် မျက်နှာနီရဲသွားပြီး ချောင်းဆိုးသည်။

"ဒါက ငါနဲ့ဘယ်လိုမဆိုင်ဘဲနေမှာလဲ။ မိန်းမ မင်းမကြားဘူးလား။ တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်းကပြောတယ် ဒါတွေအားလုံးက ငါ့ရဲ့ထူးချွန်တဲ့ပြုစုပျိုးထောင်မှုကြောင့်တဲ့။"

ဤထုတ်ပြန်ချက်အပေါ် တုံ့ပြန်မှုမရှိဘဲ မေမေလေးသည် မထီမဲ့မြင်အကြည့်ဖြင့် တိုက်ရိုက် ကြည့်လိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဖုန်းက ထပြောသည်။

"ဖေဖေမှန်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်အောင်မြင်မှုက သူ့ရဲ့ပြုစုပျိုးထောင်မှုကြောင့်ပါ။"

"သူ့စကားနားထောင်လိုက်!" ချင်ဖုန်း၏ဖခင်သည် သူ၏ခေါင်းကို ဂုဏ်ယူစွာမော့လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဖေဖေ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်တုန်းက ကျွန်တော်ဖေဖေ့ကို မေပယ်ပြခန်းထဲဝင်သွားတာ တွေ့လိုက်သလိုပဲ။ အဲ့ဒီနေရာက..."

ချင်ဖုန်းက သူ၏မေမေလေးကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး သူ၏အသံ ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားသည်။

"ဒါကျွန်တော်အမြင်မှားတာပဲဖြစ်ရမယ်။ မေမေလေး ဒါနဲ့ပတ်သက်လို့ အများကြီးမစဉ်းစားပါနဲ့။"

ထိုသို့ဖြင့် ချင်ဖုန်း အလျင်အမြန်ထွက်ခွာသွားသည်။

ဖခင်ချင် တုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် မေမေလေးသည် သူမ၏လှပသောမျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်စေပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။

"မေပယ်ပြခန်း ဒါက ပြည့်တန်ဆာအိမ်မဟုတ်ဘူးလား။ သခင်ကြီး အဲ့ဒီမှာဘာလုပ်နေတာလဲ။"

"ဘာမေပယ်ပြခန်းလဲ။ ငါအဲ့လိုနေရာမျိုးကို ဘယ်တုန်းကမှမသွားဖူးဘူး။ အဲ့ဒီကောင်စုတ်လေးက ငါ့ကိုထောင်ချောက်ဆင်နေတာ။"

ဖခင်ချင်က အလျင်အမြန်ကာကွယ်ပြောဆိုသည်။

"ဖုန်းအာက ဘယ်လိုလုပ်အဲ့လိုလူမျိုးဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ရှင်ဒီနေ့ကျွန်မကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမရှင်းပြရင် ညဘက်ဧည့်ခန်းထဲမှာ အိပ်ရမယ်။"

မေမေလေးက တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

ချင်မိသားစုဝင်များသည် ဤမြင်ကွင်းကို ကျင့်သားရနေပြီဖြစ်ပြီး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စများကို လုပ်ဆောင်ရန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ချင်းအာသည်မူ ဧည့်ခန်းတစ်ခန်းသို့ သွားပြီး သခင်၏ယနေ့ညတည်းခိုရန်နေရာကို ကြိုတင်သပ်ရပ်အောင်ပြုလုပ်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်းကို ထုတ်ပြန်ခြင်းသည် အသေးအဖွဲကိစ္စမဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ချင်ဖုန်း၏ကျော်ကြားမှုသည် ပညာရပ်ဆိုင်ရာအငြင်းပွားမှုအပြီးတွင် လူတိုင်းသိရှိနှင့်နေပြီဖြစ်ပြီး သူ့နှင့်သက်ဆိုင်သောကိစ္စများကို ပို၍ပင်အာရုံစိုက်မှုဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။

"ချင်မိသားစုရဲ့အကြီးအကဲဘွဲ့က နောက်တစ်ကြိမ်မြှင့်တင်ခံလိုက်ရပြန်ပြီ။ အချိန်ဘယ်လောက်ကြာသွားပြီလဲ။"

"အမတ်အဖွဲ့၏ အဓိပတိလား။"

"သူ့မှာတကယ့်အာဏာမရှိပေမယ့် သူက တတိယတန်းစားအရာရှိတွေနဲ့ တန်းတူပဲ။"

"တော်ဝင်နန်းတော်ကို လွတ်လပ်စွာဝင်ရောက်ခွင့်။"

အမတ်အဖွဲ့၏ အဓိပတိသည် မဟာချန်တိုင်းပြည်တွင် မကြုံစဖူးသောရာထူးတစ်ခုဖြစ်သည်။ တိတိကျကျပြောရလျှင် ၎င်းသည် အရာရှိရာထူးတစ်ခုမဟုတ်ဘဲ ဧကရာဇ်မင်က ချင်ဖုန်းအတွက် အထူးဖန်တီးပေးခဲ့သော အဆင့်အတန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

နိုင်ငံရေးနယ်ပယ်တွင် အတွေ့အကြုံရှိသောအရာရှိများအနေဖြင့် သူတို့သည် သိမ်မွေ့သောပြောင်းလဲမှုများမှ ထူးခြားသောအခြေအနေများကို မကြာခဏထောက်လှမ်းနိုင်သည်။ ဧကရာဇ်မင်၏ တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်းမှ လုပ်ဆောင်ချက်များဆက်တိုက်သည် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ သဘောထားတစ်ခုကို ဖော်ပြနေသည် ချင်မိသားစုသည် မျက်နှာသာပေးခံရသည်။ အချို့သူများထံသို့ သတင်းအချက်အလက်များပိုမိုသိရှိသည် — ချင်ဖုန်းသည် ရွှေနဂါးမျက်လုံးဖွင့်စေခဲ့သော တော်ဝင်စာမေးပွဲစနစ်တည်ထောင်ခြင်းကို အဆိုပြုခဲ့သည်။

ခဏတာ တော်ဝင်မြို့တော်မှ လူများစွာသည် ကွဲပြားစွာစဉ်းစားစပြုလာကြသည်။ နောက်တစ်နေ့နံနက်စောစော မရေမတွက်နိုင်သောလူများ ချင်အိမ်တော်သို့ လာရောက် လည်ပတ်ကြသည်။ ချင်မိသားစုသည် ထိုသို့သောမြင်ကွင်းကို ဘယ်တုန်းကမှမမြင်ဖူးခဲ့ဘဲ သူတို့သည် မိုးလင်းမှမိုးချုပ်အထိ အလုပ်များနေကြသည်။

ဤအရေးကြီးသောပုဂ္ဂိုလ်များ ယူဆောင်လာသောလက်ဆောင်များကို ရွှေ့ပြောင်းရုံဖြင့် ချင်မိသားစုမှ အားထုတ်မှုများစွာ ယူခဲ့ရသည်။ ဤမြင်ကွင်းကိုကြည့်ရင်း ချင်ဖုန်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ ယနေ့ သူသည် "တစ်ယောက်ကောင်းစားရင် ခွေး၊ကြက်ပါမကျန် ကောင်းကင်ဘုံတက်တယ်" ဟူသော စကားရပ်၏အဓိပ္ပာယ်ကို အမှန်တကယ်နားလည်သွားပုံရသည်။

ချင်နေအိမ်တွင် အကျေနပ်ဆုံးသူမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ဖခင်ချင်ပင်။ သူသည် သူ၏မိန်းမကိုကြွားဝါသည်။

"ငါဘာပြောခဲ့လဲ။ ငါ့မှာ တော်ဝင်မြို့တော်မှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့သူငယ်ချင်းတွေရှိတယ်။" "သူတို့ငါ့ကိုမလာလည်တဲ့အကြောင်းရင်းက သူတို့တရားဝင်တာဝန်တွေနဲ့ အရမ်းအလုပ်များနေလို့ပဲ။" "ဒီနေ့သူတို့အားလုံးအားလပ်ပြီး အားလုံးရောက်လာကြတာကို မင်းမမြင်ဘူးလား။"

မေမေလေးက အံ့ဩစွာပြောသည်။

"ဒီလူတွေအားလုံးက သခင်ကြီးကို လာလည်ကြတာလား။"

"သံသယရှိစရာလား။"

ချင်၏ဖခင်သည် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို နှုတ်ဆက်တော့မည်အပြု ထိုသူသည် ဖြတ်သန်းသွားပြီး ချင်ဖုန်းကိုချီးကျူးသည်။

"အဲ့ဒါ ချင်သခင်လေးမဟုတ်လား။ တကယ်ပဲအရည်အချင်းရှိတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးပဲ။ ကျွန်တော်က အခမ်းအနားဝန်ကြီးဌာန လက်ထောက်ဝန်ကြီးပါ ချင်သခင်လေး အမတ်အဖွဲ့၏ အဓိပတိဖြစ်လာတာကို ဂုဏ်ပြုဖို့လာခဲ့တာပါ"

သူပြောလိုက်သည်။ ချင်ဖုန်းက လေးစားစွာပြန်လည်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ဤလူသည် အခွင့်အရေးသမားတစ်ဦးဖြစ်သည်ကို သူသိသော်လည်း သူသည် ဟန်ဆောင်မှုကိုထိန်းသိမ်းရမည်။

အကြောင်းမဲ့ရန်သူများဖြစ်စေရန် မတတ်နိုင်ပေ။ ဖခင်ချင်၏ မြှောက်ထားသောလက်များသည် တစ်ခဏတာ အနားယူစရာနေရာမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ မေမေလေး၏ ထူးဆန်းသောအမူအရာကို ကြည့်ပြီး သူချောင်းဆိုးကာ ပြောသည်။

"ငါဒီလူကိုမသိဘူး။ သူဖုန်းအာကို လေးစားလို့ လာလည်တာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်။"

"အိုး ငါအဲ့ဒီလူကိုမှတ်မိတယ်။ သူက ဝန်ထမ်းရေးရာဝန်ကြီးဌာနက အရာရှိတစ်ဦးပဲ။ သူ့အဖေမွေးနေ့ကျင်းပတုန်းက ငါသူ့ကိုမွေးနေ့လက်ဆောင်တောင် ယူဆောင်သွားခဲ့သေးတယ်။ အချိန်အတော်ကြာပြီ။ ငါသူ့ကိုလွမ်းနေတာ။"

သူသည် မျက်နှာကယ်တင်ရန် ချက်ချင်းရှေ့သို့တက်လှမ်းချင်ခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ထပ် အကျပ်ရိုက်စရာအခြေအနေ တစ်ခု ရှိနေသည်။ လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားသည် ချင်ကျန့်အန်းကို လျစ်လျူရှုပုံရပြီး သူ့ကိုတန်းတန်းမတ်မတ်ဖြတ်လျှောက်သွားကာ ထို့နောက်ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါက ချင်သခင်လေးလား။ တကယ်ပဲလူငယ်သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ပဲ။ ဒီလောက်ငယ်ရွယ်တဲ့အရွယ်မှာ ဧကရာဇ်မင်းရဲ့တန်ဖိုးထားခြင်းကိုခံရပြီး အမတ်အဖွဲ့၏ အဓိပတိအဖြစ် အမှုထမ်းရတယ် ခင်ဗျားရဲ့အနာဂတ်က အကန့်အသတ်မဲ့ပဲ ဟားဟား။"

ဖခင်ချင် တောင့်တင်းစွာရပ်နေသည်။ ဘေးမှမေမေလေးက ပြောသည်။

"သခင်ကြီး ဘေးဖယ်လိုက်သင့်တယ် တခြားလူတွေရဲ့လမ်းကို မပိတ်ဆို့နဲ့။"

"ပင်မခန်းမဆောင်ကို ပြန်ကြစို့ ငါရုတ်တရက်နည်းနည်းပင်ပန်းသလို ခံစားရတယ်"

ဖခင်ချင် သက်ပြင်းချပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။ သူ့ကိုဘယ်လိုပဲကြည့်ကြည့် သူအထီးကျန်နေပုံရသည်။

လူတို့၏ပျော်ရွှင်ခြင်းနှင့်ဝမ်းနည်းခြင်းတို့သည် တူညီကြသည်မဟုတ်ပေ။ ချင်မိသားစု အလုပ်များပြီးပျော်ရွှင်နေစဉ် ချင်ကျန့်အန်းသည် ပင်မခန်းမဆောင်တွင် တစ်ယောက်တည်း လက်ဖက်ရည်သောက်နေသည်။ ကလေးတစ်ယောက်ကြီးပြင်းလာသောအခါ သီအိုရီအရ ဖခင်သည် အပျော်ရွှင်ဆုံးဖြစ်သင့်သော်လည်း အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ဗလာနတ္ထိဖြစ်မှု တစ်ခုကို အမြဲခံစားနေရသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပင်မခန်းမဆောင်၏ဝင်ပေါက်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ခေါ်လိုက်သည်။

"သခင်ကြီး အဲ့ဒီလူတွေက ချင်သခင်လေးကို လည်ပတ်ပြီးသွားကြပြီ ဒီကိုလာနေကြတယ်။ သူတို့ဆွေးနွေးစရာ အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စတစ်ခုရှိတယ်လို့ ပြောပါတယ်။"

လက်ဖက်ရည်ခွက်ကိုင်ထားသော မေမေလေးသည် သတင်းကြောင့် ခဏရပ်တန့်သွားသည်။ ဖခင်ချင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာပြောသည်။

"ငါသိသားပဲ။ ဒါတွေအားလုံးက မြို့တော်က ငါ့ရဲ့မိတ်ဆွေဟောင်းတွေပဲ။ သူတို့က ငါ့မျက်နှာကြောင့် ဖုန်းအာကို ဂုဏ်ပြုဖို့သွားခဲ့ကြတာ။"

လူတစ်စု ပင်မခန်းမဆောင်သို့ ဝင်ရောက်လာသော်လည်း ခန်းမထဲမှထိုင်ခုံများမှာ အကန့်အသတ် ရှိသည်။ အဆင့်နိမ့်သူများသည် သဘာဝအတိုင်း ရပ်နေရသည်။ ဤလူများသည် ချင်ကျန့်အန်းကို လုံးဝမသိကြပေ။ သူတို့သည် သူပင်မထိုင်ခုံတွင်ထိုင်နေပြီး ချင်ဖုန်းနှင့်ဆင်တူသည်ကိုမြင်မှသာ သူ၏မိသားစုအကြီးအကဲအထောက်အထားကို မှတ်မိကြသည်။

လူတစ်စုသည် တရားဝင်ဘာသာစကားဖြင့်ပြောဆိုပြီး အချိန်အတော်ကြာ ချိုသာသောစကားများ ဖလှယ်ကြသည်။ နှုတ်ဆက်စကားများ ပြီးဆုံးသောအခါ ဝန်ထမ်းရေးရာဝန်ကြီးဌာနမှအရာရှိက ချောင်းဆိုးပြီး အရင်စကားပြောလိုက်သည်။

"ပြောရရင် ကျွန်တော်တို့မိသားစုမှာ သခင်လေးရဲ့သားနဲ့ အသက်အရွယ်တူညီတဲ့ သမီးငယ် တစ်ယောက်ရှိပါတယ်။ သူမက ဉာဏ်ကောင်းပြီး သဘောထားပြည့်ဝတယ် တော်တော်လေး ဆွဲဆောင်မှုရှိတာကို ပြောရန်မလိုပါဘူး။ သူမအိမ်ထောင်မပြုရသေးပါဘူး။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မေမေလေး၏လှပသောမျက်လုံးများ အံ့ဩတကြီးဖြင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။ ဖခင်ချင်၏အပြုံးသည်လည်း သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အေးခဲသွားသည်။