သတ္တိရှိပြီး မကြောက်မရွံ့သော သူရဲကောင်း

ချင်ဖုန်းသည် ငြိမ်းချမ်းသောအကယ်ဒမီမှ ပြန်လာရာ ချင်နေအိမ်အပြင်ဘက်တွင် ရထားများစွာ ရပ်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

နေ့အစောပိုင်းက သူရရှိခဲ့သော ရိုးသားမှုမရှိသည့်မြှောက်ပင့်မှုများကို သည်းမခံနိုင်သောကြောင့် သူသည် သင်ကြားရေးကိုအကြောင်းပြပြီး ထွက်ပြေးခဲ့သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ သူပြန်ရောက်သောအခါ ဤလူများ မပြန်သေးဘူးလား။

လန်နင်ရွှမ် ရထားတစ်စီးကိုမြင်သောအခါ သူမကြွေးကြော်လိုက်သည်။

"သခင်လေး သခင်မလေးရဲ့မိသားစုက တစ်ယောက်ယောက်ရောက်လာပုံပဲ။"

အကြောင်းမှာ ဤရထားပေါ်တွင် သင်္ကေတတစ်ခု ရေးထွင်းထားသည် နတ်ဘုရားစစ်သူကြီး တပ်မတော်အလံ၏ တံဆိပ်ပင်။

ချင်ဖုန်းသည် စကားများကြောင့် မျက်ခုံးပင့်ပြီး နင်ရွှမ်နှင့်အတူ နေအိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

တံခါးစောင့်ထံမှ သတင်းကိုကြားပြီးနောက် ချင်ဖုန်းနှင့်နင်ရွှမ်တို့သည် ပင်မခန်းမဆောင်သို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။ ညစာစားချိန်ဖြစ်ပြီး ခန်းမထဲမှလေထုသည် အနည်းငယ်ထူးဆန်းနေသည်။

ယောက္ခမ လျိုထန်းလုသည် တစ်ဖက်တွင် တည်ငြိမ်စွာထိုင်နေပြီး သူ၏အမူအရာသည် လျစ်လျူရှုနေသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ မုတ်ဆိတ်မည်းနက်နေပြီး စစ်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော တုတ်ခိုင်ပြီးခန့်ညားသည့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားတစ်ဦးသည် သူ့ကိုမျက်လုံးများပြူးကျယ်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

ချင်ဖုန်းသည် ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို မမှတ်မိသော်လည်း နင်ရွှမ်က မှတ်မိပြီး ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

"စစ်သူကြီးလဲ့ !"

ဤစကားကိုကြားသောအခါ ချင်ဖုန်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

စစ်မြို့စား လဲ့ယင်း!

သူ သူ့ကို မသိသော်လည်း သူ့အကြောင်းမကြားဖူးဟု မဆိုလိုပေ။

မဟာချန်တပ်မတော်တွင် တပ်ဖွဲ့များစွာရှိပြီး အကျော်ကြားဆုံးမှာ သူ၏ယောက္ခမဦးဆောင်သော နတ်ဘုရားစစ်သူကြီးတပ်မတော်ပင်။

သို့သော် တစ်ခုကနောက်တစ်ခုသို့ ဦးတည်သွားခြင်းနိယာမအတိုင်း နတ်ဘုရားစစ်သူကြီး တပ်မတော်ပြီးနောက် ဒုတိယအကျော်ကြားဆုံးတပ်မှာ စစ်မြို့စားကွပ်ကဲသော စစ်မြို့စား တပ်မတော်ပင်။

သူ၏ကိုယ်ပိုင်သိုင်းစွမ်းရည်မှာ နတ်သိုင်းတတိယအဆင့်တွင်ရှိပြီး ရဲရင့်သောချီတက်ပုံစံဖြင့် သူသည် တိုက်ပွဲတွင် ကိုယ်တိုင်ဦးဆောင်တိုက်ခိုက်လေ့ရှိသည်။

အပြောအများဆုံးဖြစ်ရပ်မှာ စစ်မြို့စား၏စစ်တပ်သည် အရှေ့ပိုင်းဒေသမှ မိစ္ဆာများနှင့်တစ္ဆေများကို ရှင်းလင်းရန် ချီတက်စဉ်ကဖြစ်သည်။ ပြိုင်ဘက်မိစ္ဆာဘုရင်သည် သတ္တမအဆင့် ကပ်ဘေးသံသရာဖြစ်ပြီး လျှော့တွက်ရမည့်အင်အားမဟုတ်ပေ။

ပုံမှန်အားဖြင့် အမည်မသိနတ်ဘုရားစွမ်းအားနှင့် အမည်မသိမိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ မှန်ကန်သောချဉ်းကပ်ပုံမှာ အရင်ဆုံးသတိကြီးစွာဖြင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးရန်ဖြစ်သည်။

သို့သော် စစ်သူကြီးလီသည် စကားတစ်ခွန်းမှမပြောဘဲ သူ၏အပြာနုရောင်နဂါးဓားကိုမြှောက်ပြီး လေထဲသို့ခုန်တက်ကာ မိစ္ဆာဘုရင်နှင့် တိုက်ရိုက်တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲသည် တစ်နေ့နှင့် တစ်ညကြာပြီးမှ သူနောက်ဆုံးတွင် သူ၏ပြိုင်ဘက်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤစစ်သူကြီး၏လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများသည်လည်း မကြောက်မရွံ့သောသိုင်းသမားတစ်စုဖြစ်ကြသည်။

'တစ်ယောက်သတ်လျှင် မနာကျင် နှစ်ယောက်သတ်လျှင် သွေးပိုရသည်' ဟူသောနိယာမကို လိုက်နာပြီး သူတို့သည် မိစ္ဆာနှင့်တစ္ဆေများကို တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ရင်ဆိုင်ကြသည်။

ဤအကြောင်းကြောင့် နတ်ဘုရားစစ်သူကြီးတပ်မတော်ကို မဟာချန်တိုင်းပြည်တွင် အားအကောင်းဆုံးတပ်ဟုခေါ်ပြီး စစ်မြို့စားတပ်မတော်ကို အသတ္တိအရှိဆုံးဟု ချီးကျူးကြသည်။

ဤ 'အသတ္တိအရှိဆုံး' သည် ရိုးသားသောချီးကျူးမှုလား သို့မဟုတ် ဗျူဟာမရှိသောသတ္တိကို အရိပ်အမြွက်ပြောခြင်းလားဆိုသည်မှာ ရှုထောင့်အပေါ်မူတည်သည်။

မေမေလေးသည် ချင်ဖုန်းပြန်လာသည်ကိုမြင်သောအခါ သူမသူ့ကိုပင်မခန်းမဆောင်မှ ဆွဲထုတ်ပြီး အခြေအနေကိုအမှန်အတိုင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

ဤစကားကိုကြားပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက ထူးဆန်းသောအမူအရာကို ပြသသည်။

"စစ်သူကြီးလဲ့က တကယ်ပဲ... တော်တော်လေးထူးခြားတဲ့ဇာတ်ကောင်ပဲ။"

သူသာခိုင်မာသောဇာတ်ကောင်ရှိသူတစ်ဦးမဟုတ်ခဲ့လျှင် သူသည် မစဉ်းစားဘဲစကားပြောပြီး သူ၏ကိုယ်ပိုင်ခြောက်နှစ်အရွယ်သမီးကိုပင် လက်ထပ်ပေးချင်စိတ် ဘယ်လိုရှိနိုင်မည်နည်း။

သူ၏ဘေးတွင်ရပ်နေသော လန်နင်ရွှမ်သည် ကူကယ်ရာမဲ့စွာပြုံးလိုက်သည်။

"စစ်သူကြီးလဲ့က အမြဲတမ်းအဲ့လိုပါပဲ။"

"နင်ရွှမ် မင်းရဲ့လေသံအရ မင်းက စစ်သူကြီးလဲ့နဲ့ တော်တော်လေးရင်းနှီးပုံပဲ"

ချင်ဖုန်းက စပ်စုစွာမေးလိုက်သည်။

လန်နင်ရွှမ်က ခေါင်းညိတ်ပြီးပြန်ဖြေသည်။

"သခင်မလေးနဲ့ကျွန်မ အနန္တဓားဂိုဏ်းကိုမသွားခင်တုန်းက စစ်သူကြီးလဲ့ အားလပ်ချိန်ရှိတိုင်း သခင်ကြီးလျို စစ်ဆင်ရေးမထွက်နေသရွေ့ သူစစ်ရေးဗျူဟာအကြံဉာဏ်တောင်းဖို့ ကျွန်မတို့အိမ်ကို လာလေ့ရှိပါတယ်။"

"ပြီးတော့ သခင်ကြီးလျိုက စစ်သူကြီးလဲ့ရဲ့စရိုက်ကိုလေးစားပြီး သူ့ဆီက ဘာမှမဖုံးကွယ်ခဲ့ပါဘူး။"

ဤစကားကိုကြားသောအခါ ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ယောက္ခမ၏အပြုအမူအပေါ် နားလည်မှုအသစ်တစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။

"စစ်မြို့စားရဲ့တပ်က အရမ်းအားကောင်းတာပဲ စစ်သူကြီးလဲ့သာ စစ်ပညာကိုသင်ယူနိုင်ရင် ဒါက ကျားကိုတောင်ပံတပ်ပေးသလိုပဲဖြစ်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘူး" ချင်ဖုန်းက တွေးတောလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းကိုအံ့ဩစေသည်မှာ လန်နင်ရွှမ်က ခေါင်းခါသည်။

"အဲ့လိုသာဖြစ်ခဲ့ရင် လက်ခံနိုင်ဖွယ်ရှိမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ စစ်သူကြီးလဲ့က သူရဲ့ထူးခြားတဲ့သတ္တိရှိနေပေမယ့် တော်တော်လေးခေါင်းမာတယ်။"

"လျိုမိသားစုရဲ့အကြီးအကဲက သူ့ကိုစစ်ရေးနည်းဗျူဟာတွေရှင်းပြပြီး ကိုယ်ပိုင်တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံတွေမျှဝေကာ ထိုသို့သောအခြေအနေများကို သူဘယ်လိုချဉ်းကပ်မလဲလို့မေးတဲ့အခါ စစ်သူကြီးလဲ့ရဲ့တုံ့ပြန်မှုက တစ်သမတ်တည်းအတူတူပဲ ဓားနဲ့ရှေ့တိုးပြီး ခေါင်းဆောင်ကိုအရင်ခုတ်ချမယ်တဲ့။"

"အဲ"

ချင်ဖုန်း ပါးစပ်ဖွင့်ပြီး ဤသည်ကိုမည်သို့အကဲဖြတ်ရမည်ကို မသေမချာဖြစ်သွားသည်။

သူ့ကိုမဆင်မခြင်နိုင်သည်ဟုခေါ်ဆိုခြင်းသည် လုံးဝမှားမည်မဟုတ်ပေ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူခိုးကိုဖမ်းရန် ခေါင်းဆောင်ကိုအရင်ဖမ်းရသည်။

သို့သော် သူသည် မဆင်မခြင်နိုင်မဟုတ်ဟုဆိုရလျှင်... ဘယ်သာမန်စစ်သူကြီးက ဒီလိုဦးနှောက်မရှိတဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ချမှာလဲ။ သူသာချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုထဲကျရောက်ပြီး တိုက်ပွဲမှာသေဆုံးသွားရင် စစ်မြို့စားတပ်မတော်ရဲ့စိတ်ဓာတ်က သေချာပေါက်ပြိုကွဲပြီး ပြိုကွဲသွားမှာပဲ။

"ခဏအကြာမှာ လျိုမိသားစုရဲ့အကြီးအကဲက တချို့ပုဂ္ဂိုလ်တွေက ကျိုးကြောင်း ဆီလျော်စွာပြောဆိုလို့ မရဘူးဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားတယ်။ သူက စစ်သူကြီးလဲ့ကို စစ်ရေးနည်းဗျူဟာတွေ သင်ကြားပေးဖို့ ကြိုးစားတာကိုစွန့်လွှတ်ပြီး သူ့ကိုသူ့ဘာသာသူသင်ယူခွင့်ပေးလိုက်တယ်။"

"အကျိုးဆက်အနေနဲ့ စစ်သူကြီးလဲ့က လျိုမိသားစုရဲ့အကြီးအကဲကို အသိပညာဖုံးကွယ်ပြီး သူ့ကိုညွှန်ကြားဖို့ဆန္ဒမရှိဘူးလို့ ယူဆခဲ့တယ်။ အကျိုးဆက်အနေနဲ့ သူတို့ရဲ့တစ်ချိန်က ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေးက ပျက်ပြားသွားခဲ့တယ်။ သူတို့နန်းတွင်းမှာတွေ့တိုင်း စစ်သူကြီးလဲ့က လျိုမိသားစုရဲ့အကြီးအကဲကို ဝေဖန်လေ့ရှိတယ်။"

"မယုံနိုင်စရာပဲ"

ချင်ဖုန်းက အံ့ဩတကြီးကြွေးကြော်လိုက်သည်။ သူ၏ယောက္ခမ၏အတွေ့အကြုံက သူ့ကို ဆိုရိုးစကားတစ်ခုကို သတိရသွားစေသည် — တကယ်ပဲ ကျေးဇူးကို ကန်းနှင့်လွဲသည် လူကောင်းကိုမမှတ်မိခြင်းပင်။

အိုး မဟုတ်ဘူး ဒါဆိုဒီခေါင်းမာတဲ့အဘိုးကြီးက ငါ့ဆီကိုစစ်ရေးနည်းဗျူဟာတွေ သင်ယူဖို့လာခဲ့တာပဲဖြစ်ရမယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ဉာဏ်ရည်နဲ့ သူတကယ်ပဲသင်ယူနိုင်မှာလား။

ပင်မခန်းမဆောင်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ခမ်းနားထည်ဝါသောညစာကို ပြင်ဆင်ထားနှင့်ပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် စစ်သူကြီးလဲ့ သူ၏အစာကို စားသုံးနေသည်ကိုကြည့်ရင်း သူသည် ခုစားသောက်ပြီး ကျေနပ်နေသောသူတစ်ဦးနှင့် တကယ်ပဲတူရဲ့လား။

စကားမစပ် မင်းငါ့ဆီကို စစ်ရေးနည်းဗျူဟာတွေသင်ယူဖို့ လာခဲ့တာမဟုတ်လား။ ဘာလို့တစ်ယောက်တည်းစားနေတာလဲ။

ချင်ဖုန်း ပြုံးပြီး သူ၏ယောက္ခမကို ယဉ်ကျေးစွာဝိုင်တစ်ခွက် ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

"ငါ့အတွက်လည်း ဖြည့်ပေး။"

စစ်သူကြီးလဲ့ သူ၏ခွက်ကိုဖြည့်ပြီး တစ်ကျိုက်တည်းမော့ချကာ ချင်ဖုန်းထံသို့ ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်း: "..."

ဝိုင်တစ်ခွက်ပြီးနောက် ဟင်းချိုပူပူနှင့်အသားတစ်လုပ်စားပြီး စစ်သူကြီးလဲ့ သက်ပြင်းချသည်။

"မင်းတို့အိမ်တော်ကအစားအစာက တကယ်ကောင်းတာပဲ။ ငါအနာဂတ်မှာ မကြာခဏလာလည်မယ်။"

ဤစကားကိုကြားသောအခါ ချင်မိသားစုဝင်များသည် အလွန်မသာမယာသောအမူအရာများ ဖြစ်သွားကြသည် သူတကယ်ပဲသူ့ကိုယ်သူ အပြင်လူတစ်ဦးအဖြစ် မယူဆဘူးလား။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စစ်သူကြီးလဲ့သူ၏နဖူးကိုရိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ငါ့မှတ်ဉာဏ်ကိုကြည့်စမ်း။ အစားအသောက်ကောင်းကောင်းနဲ့ဝိုင်ကို ခံစားပြီးနောက် ငါစီးပွားရေးအကြောင်း မေ့သွားတယ်။"

"ကောင်လေး ငါကြားတာက အစောပိုင်းကမင်းက နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီက အဲ့ဒီကောင်တွေနဲ့ ပညာရပ်ဆိုင်ရာယှဉ်ပြိုင်ပြီး တိုက်ပွဲတစ်ရာသိုင်းပညာဘုတ်ပြားပေါ်မှာ စစ်ရေးနည်းဗျူဟာတွေ ဆက်တိုက် ဖန်တီးခဲ့တယ်တဲ့။ ငါဒီတစ်ခေါက်လာခဲ့တာက မင်းရဲ့စစ်ရေးနည်းဗျူဟာတွေရဲ့ အကြောင်းအရာအပြည့်အစုံကို တောင်းဖို့ပဲ ဒါမှငါပြန်ရောက်ရင် သေချာလေ့လာနိုင်မှာ။"

"ဒီ..."

စစ်မြို့စားသည် မိသားစုဝင်တစ်ဦးမဟုတ်ပေ။ ချင်ဖုန်းသည် ဆွန်ဇူး၏စစ်သေနင်္ဂဗျူဟာကျမ်း၏ အရေးပါမှုကို သဘာဝအတိုင်းနားလည်သောကြောင့် သူသည် ၎င်းကိုပေါ့ပေါ့ဆဆဖြန့်ဝေရန် မရဲပေ ဒါကြောင့်သူသည် သူ၏ဘေးမှယောက္ခမကို အကူအညီတောင်းသကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

လျိုထန်းလုသည် သူ၏ဝိုင်ခွက်ကို ညင်သာစွာလှုပ်ခါပြီး လျစ်လျူရှုစွာပြောသည်။

"သူစစ်သေနင်္ဂဗျူဟာကျမ်းကို ပြောရင်တောင် မင်းရဲ့စွမ်းရည်နဲ့ မင်းဘယ်လိုနားလည်နိုင်မှာလဲ။"

ချင်ဖုန်း ဤစကားကိုကြားသောအခါ အံ့ဩစွာမော့ကြည့်လိုက်သည်။ နူးညံ့သိမ်မွေ့သောယောက္ခမ စစ်နတ်ဘုရားက ဤသို့သောထူးဆန်းသည့်စကားများကို ဘယ်လိုပြောနိုင်မည်နည်း။ အစောပိုင်းက နင်ရွှမ်၏စကားများကို သတိရရင်း ချင်ဖုန်းသည် အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်းခန့်မှန်းနိုင်သည်။ ယောက္ခမ၏အမူအရာနှင့်ပင်လျှင် စစ်သူကြီးလဲ့၏ ကြမ်းတမ်းသောအမူအရာကို သည်းခံရန်ခက်ခဲပုံရသည်။

လဲ့ယင်း စားပွဲကိုဆောင့်ပြီး ထရပ်သည်။

"စစ်သူကြီးလျို မင်းဒါနဲ့ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ ကိုယ့်အတွက်လျှို့ဝှက်ချက်တွေထားတာက တစ်ခု၊ အခု မင်းရဲ့သမက်ကိုလည်း အတူတူလုပ်ခိုင်းတာလား။"

"မင်းတကယ်ပဲငါ့ကို အနိုင်ကျင့်လို့လွယ်တယ်လို့ ထင်နေတာလား။ မင်းသတ္တိရှိရင် လာငါနဲ့တိုက်ခိုက်။ မင်းနိုင်ရင် ငါအနာဂတ်မှာမင်းကိုမြင်တိုင်း ရှောင်သွားမယ်။"

လျိုထန်းလုသည် မလှုပ်မယှက်ဘဲနေပြီး သူ၏ဝိုင်ခွက်ကိုမြှောက်ကာ တစ်ကျိုက်တည်း သောက်သုံးပြီးနောက် ပြောသည်။

"သူကြားချင်မှတော့ သူ့ကိုပြောလိုက်။ ငါဒီစစ်ရေးဗျူဟာအတွက်ပဲ ဒီကိုလာခဲ့တာ။"

သူ၏ယောက္ခမ၏စကားများနှင့်အတူ ချင်ဖုန်း နောက်ထပ်မတုံ့ဆိုင်းတော့ပေ။ ဤစကားကိုကြားသောအခါ လဲ့ယင်း ပြုံးဖြီးဖြီးလုပ်ပြီး ပြောသည်။

"ငါက မဟာချန်တိုင်းပြည်က နတ်စစ်သူကြီးက အရာအားလုံးကိုသိတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။" "အဆုံးမှာတော့ သူတို့က ငါနဲ့ဘာမှမခြားဘူး လူငယ်တစ်ယောက်ဆီကနေ စစ်ရေးနည်းဗျူဟာတွေမှာ လမ်းညွှန်မှု ရှာဖွေနေကြတာ။ ဒီမဟာချန်တိုင်းပြည်က နတ်စစ်သူကြီးလို့ခေါ်တဲ့သူတွေက အပေါ်ယံသက်သက်ပဲ ဘာမှမဟုတ်ဘူး အပေါ်ယံသက်သက်ပဲလား။"

ခေါင်းမာတဲ့လူတစ်ယောက်အတွက်တော့ နောက်ဆုံးမှာ အပေါ်ယံသက်သက်ပါပဲဟု ချင်ဖုန်း တိတ်တဆိတ်သူ့ဘာသာသူ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။