သတိပေးချက်လား

ဆွန်ဇူး၏စစ်သေနင်္ဂဗျူဟာကျမ်း၏ အကြောင်းအရာအားလုံးကို ရွတ်ဆိုပြီးနောက် လျိုထန်းလုသည် မျက်လုံးများကိုမှိတ်ပြီး တွေးတောနေသည် သူ၏လျှို့ဝှက်ချက်များကို မြည်းစမ်းနေသကဲ့သို့ပင်။

တစ်ဖက်တွင် လဲ့ယင်းသည် သူ၏မေးစေ့ကိုပွတ်သပ်ပြီး အတွေးနက်နေပုံရသည်။

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ချင်ဖုန်း အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ စစ်သူကြီးလဲ့သည် စိတ်လိုက်မာန်ပါနိုင်သော်လည်း သူသည် ကြီးမားသောတိုက်ပွဲများတွင် တပ်များကိုဦးဆောင်ရာ၌ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွေ့အကြုံရှိပြီး သူသည် စစ်သေနင်္ဂဗျူဟာကျမ်းနှင့် အမှန်တကယ်ပင် သဟဇာတဖြစ်သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ လဲ့ယင်းသည် ခဏအကြာတွင် သူ၏မျက်နှာအမှန်ကို ပြသလိုက်သည်။

"သေစမ်း ဘာလို့မင်းရဲ့စစ်ရေးဗျူဟာက ဒီလောက်နက်နဲပြီး နားလည်ရခက်နေရတာလဲ။ မင်းတည့်တိုးပြောပြီး ငါတို့ကို ဘယ်အချိန်တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်နိုင်မလဲဆိုတာ မပြောနိုင်ဘူးလား။"

စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ချင်ဖုန်း၏အမူအရာ တောင့်တင်းသွားသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အဘိုးကြီးသည် သူ၏မျက်လုံးများကိုဖွင့်ပြီး ညင်သာစွာသက်ပြင်းချသည်။

"ဒီလိုစစ်ရေးဗျူဟာတွေက အဆက်မပြတ်စစ်ပွဲဝင်ပြီး စစ်ပညာအနုပညာကို အစွန်းရောက်အထိ တွက်ချက်ထားသူတစ်ဦးမှလွဲလို့ နားလည်ဖို့မဖြစ်နိုင်ဘူး။ မင်းဘယ်လိုလုပ်နားလည်လာတာလဲ။"

မဟာချန်တပ်မတော်၏ စစ်နတ်ဘုရားတစ်ပါးအနေဖြင့် လျိုထန်းလုသည် ဤစစ်ရေးဗျူဟာ၏ တန်ဖိုးကို သဘာဝအတိုင်းနားလည်သည်။ သူသည် ချင်ဖုန်း၏အသက်အရွယ်နှင့်အတွေ့အကြုံအရ ထိုသို့သောဗျူဟာကို နားလည်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု ယုံကြည်သည်။

အဆင်သင့်ဆင်ခြေတစ်ခုဖြင့် ပြင်ဆင်ထားသော ချင်ဖုန်းက ပြန်ဖြေသည်။

"နိုင်ငံတော်အကယ်ဒမီမှာ စာအုပ်အမျိုးမျိုးထားရှိတဲ့နေရာတစ်ခု ရှိပါတယ်။ ဒီစစ်ရေးဗျူဟာက သူတို့ထဲကတစ်ခုပါပဲ။ ကျွန်တော်ဒါကိုမြင်တုန်းကလည်း အံ့ဩခဲ့ရပါတယ်။"

"ဒီလိုကိုး"

လျိုထန်းလုက ဤရှင်းပြချက်ကို သဘောတူညီစွာဖြင့် အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒီစစ်ရေးဗျူဟာက အရမ်းနက်နဲပါတယ်။ ကျွန်တော်က သူ့ရဲ့အကြောင်းအရာတွေကိုပဲ အလွတ် ကျက်ထားပြီး တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲ နားလည်ပါသေးတယ်။ နောက်ကျရင် ကျွန်တော်ဗျူဟာကို ချရေးပေးနိုင်ပါတယ် ပြီးတော့ ခင်ဗျားရဲ့စွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် ဗျူဟာက ခင်ဗျားလက်ထဲမှာ သေချာပေါက်တောက်ပလာမယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်" ချင်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းတယ်။"

လျိုထန်းလုက သဘောတူညီစွာခေါင်းညိတ်သည် အမှန်ပင် ဤစစ်ရေးဗျူဟာသည် သူ့အတွက် ကြီးမားသောအသုံးဝင်မှု ရှိနိုင်သည်။

ဤစကားကိုကြားသောအခါ လဲ့ယင်း စိုးရိမ်လာပြီး သူ၏ခေါင်းကိုကုတ်လိုက်သည်။ တော်ဝင်မြို့တော်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် သူသည် စစ်အရာရှိများစွာ ဤစစ်ရေးဗျူဟာ မည်မျှ အားကောင်းသည်ကို ချီးကျူးသည်ကို ကြားခဲ့ရသည်။ ယခုသူအားလုံးကိုကြားခဲ့သော်လည်း ၎င်းကိုမသုံးနိုင်လျှင် အားလုံး အချည်းနှီးမဟုတ်လော။ စောင့်ဦး ဒီစစ်ရေးဗျူဟာရဲ့ ပထမဆုံးစာကြောင်းက ဘာလဲ။

သူသည် လျိုထန်းလုနှင့် ချင်ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့၏ယခင်ရန်ဖြစ်မှုအပြီးတွင် စစ်ရေးဗျူဟာအကြံဉာဏ်ကို အရှက်မရှိတောင်းဆိုရန်မှာ လက်တွေ့မကျပေ။ ဤအခြေအနေတွင် သူသည် ချင်ဖုန်းကို သူ၏ကွပ်ကဲမှုအောက်သို့ ယူဆောင်လာပြီး သူ့ကိုပိုမိုစိတ်ချရသော စစ်ရေးအကြံပေးတစ်ဦးဖြစ်စေရန် နည်းလမ်းရှာရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူချင်ဖုန်းဘေးမှ လျိုကျန့်လီကိုကြည့်သောအခါ လဲ့ယင်း စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားသည်။

သူသည် သူ၏မိန်းမကို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမရှိဘဲ လျိုမိသားစုမိန်းကလေးကဲ့သို့ လှပသောသမီးတစ်ဦး မထုတ်လုပ်နိုင်သည့်အတွက် အပြစ်တင်လိုက်သည်။

အိမ်မှခြောက်နှစ်အရွယ်မိန်းကလေးသည် လျိုမိသားစု၏သမီးအတွက် ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ပေ။

လဲ့ယင်း အတွေးနက်နေစဉ် လျိုထန်းလုက ရုတ်တရက်မေးလိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့အချိန်တုန်းက တောင်ပိုင်းဒေသမှာ ရေနဂါးတစ်ကောင်ပေါ်လာပြီး မြွေမိစ္ဆာတစ်စုနဲ့ ဒုက္ခပေးခဲ့တယ်။ မင်းစစ်မြို့စားတပ်မတော်ကို ဦးဆောင်ပြီး နှိမ်နင်းခဲ့တယ်။ မင်းထူးခြားတာတစ်ခုခု သတိပြုမိခဲ့လား။"

လဲ့ယင်း၏အတွေးရထား ပြတ်တောက်သွားပြီး သူစိတ်မရှည်စွာပြန်ဖြေသည်။

"ဘာထူးခြားတာရှိနိုင်မှာလဲ။ အဲ့ဒီရေနဂါးက ဆဋ္ဌမအဆင့် ကပ်ဘေးသံသရာမှာပဲရှိပြီး ငါ့ထိုးနှက်ချက် အနည်းငယ်ကို မခံနိုင်ခဲ့ဘူး။"

"အဲ့ဒီမြွေမိစ္ဆာတွေနဲ့ပတ်သက်လို့တော့ သူတို့က အမှိုက်သရိုက်တွေသက်သက်ပဲ စစ်မြို့စားတပ်မတော်အတွက် ပြိုင်ဘက်ဖြစ်ဖို့ အများကြီးလိုသေးတယ်။ စောင့်ဦး မင်းဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ မင်းငါ့ကိုအထင်သေးနေတာလား။"

လျိုထန်းလုက ခေါင်းခါပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဤခေါင်းမာသောလူနှင့် ဆက်သွယ်ရန် အမှန်တကယ်မလွယ်ကူပေ။

"ငါတောင်ပိုင်းဒေသကို မိစ္ဆာနဲ့တစ္ဆေပြဿနာတွေ ဖြေရှင်းဖို့သွားတုန်းက မကြာခဏရေကြီးမှုတွေ တွေ့ခဲ့တယ်။"

"ငါမြို့ကိုပြန်လာတဲ့လမ်းမှာ ရာသီဥတုပြောင်းလဲမှုတစ်ခုနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်။ ကောင်းကင်ကို မည်းနက်တဲ့တိမ်တိုက်တွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အရိပ်တစ်ခု ကောင်းကင်ကိုဖြတ်ကျော်သွားတယ်။ ငါ့ခန့်မှန်းချက်မှန်ရင် ဒါကနဂါးတစ်ကောင်ပဲ။"

ဤစကားကိုကြားသောအခါ ချင်ဖုန်း၏တူများ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူ၏ညီဖြစ်သူသည် ဤအကြောင်းကို အစောပိုင်းက စာတစ်စောင်တွင် ဖော်ပြခဲ့သည်။

လဲ့ယင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။

"မင်းအခုပြောမှ ငါတစ်ခုခုသတိရတယ်။ ငါရေနဂါးကိုသတ်တုန်းက သူကောင်းကင်ဘက်ကို ဟိန်းဟောက်ပြီး မိုးကြိုးတွေကိုဆွဲဆောင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ မိုးကြိုးက အရမ်းကောက်ကောက်ကွေးကွေး ပစ်ခတ်ခဲ့တယ်။"

"တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အရိပ်တစ်ခု တိမ်တွေအပေါ်က ဖြတ်သွားပုံပဲ။"

"အစပိုင်းမှာတော့ ငါက မိုးကြိုးက ရေနဂါးမသေခင် သူ့ရဲ့မွေးရာပါနတ်ဘုရားစွမ်းရည်လို့ ထင်ခဲ့တာ ဒါကြောင့်ငါအဲ့ဒါကို များများစားစားအာရုံမစိုက်ခဲ့ဘူး။"

လျိုထန်းလု၏ အနည်းငယ်လေးနက်သောအမူအရာကိုမြင်သောအခါ လဲ့ယင်းက လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောသည်။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ငါတို့ဂဠုန်မျိုးနွယ်ကို တိုက်ခိုက်တုန်းက နဂါးမျိုးနွယ်က ငါတို့ရဲ့မဟာမိတ်ဖြစ်နေတုန်းပဲ။ သူတို့ရဲ့လက်ရှိလုပ်ရပ်တွေက လူသားမျိုးနွယ်ကို စစ်ကြေညာတာလား။"

ချင်ဖုန်းသည် သခင်မလေးချန်းကို တွေးမိသောအခါ လန့်သွားသည်။ နဂါးမျိုးနွယ်နှင့်လူသားမျိုးနွယ် ရန်သူများဖြစ်သွားလျှင် သူအနာဂတ်တွင် သခင်မလေးချန်းကို ဘယ်လိုရင်ဆိုင်မည်နည်း။ သိတယ်မလား သူ့ကိုယ်ထဲမှာ ပြန်မပေးရသေးတဲ့ နဂါးပုလဲတစ်လုံး ရှိနေသေးသည်။

ဖခင်ချင်သည် ဤစကားကိုကြားသောအခါ သူ၏မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းသောအမူအရာတစ်ခု ရှိနေသည်။ သူ၏ဒုတိယမေမေက စိုးရိမ်စွာကြည့်လိုက်သည်။ နဂါးမျိုးနွယ်၏အစွမ်းသည် လူတိုင်းသိသည်။ ယခုအချိန်တွင် မဟာချန်နယ်မြေလေးခုသည် အစွမ်းထက်သော ပြင်ပမျိုးနွယ်လေးခု၏ ကျူးကျော်မှုကို ခုခံကာကွယ်နေရသည်။ နဂါးမျိုးနွယ်သည် မဟာမိတ်မှ ရန်သူသို့ ပြောင်းလဲသွားလျှင် လူသားမျိုးနွယ်အတွက် အခြေအနေသည် ပို၍အန္တရာယ်များလာမည်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် စစ်နတ်ဘုရား ယောက္ခမက ခေါင်းခါသည်။

"နဂါးမျိုးနွယ်က တကယ်ပဲလူသားမျိုးနွယ်ကို စစ်ကြေညာချင်ရင် မိုးကြိုးက မင်းခေါင်းပေါ်ကို ထိမှန်မှာ တခြားနေရာကိုမဟုတ်ဘူး။"

"တောင်ပိုင်းဒေသက ရေကြီးမှုတွေနဲ့ နဂါးမျိုးနွယ်ရဲ့လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ပတ်သက်လို့ ငါပြန်ရောက်ကတည်းက ရင်းမြစ်အမျိုးမျိုးနဲ့ စစ်ဆေးခဲ့တယ်။ သူတို့ကြောင့်ဖြစ်တဲ့ ကြီးမားတဲ့ဘေးဥပဒ်တွေ အကြောင်း ငါမကြားမိဘူး။ သူတို့ရဲ့လုပ်ရပ်တွေက တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုရဲ့ရှေ့ပြေးထက် သတိပေးချက်တစ်ခုနဲ့ ပိုတူတယ်။"

"သတိပေးချက်လား။" လဲ့ယင်း ကျိန်ဆဲသည်။

"ငါသူတို့သတိပေးရလောက်အောင် ဘာဆိုးရွားတဲ့အရာတစ်ခုခု လုပ်ခဲ့လို့လဲ။ ငါခေါင်းဖြတ်ခဲ့တဲ့ ရေနဂါးက အပြာနုရောင်နဂါးမျိုးဆက်က အရေးကြီးတဲ့တစ်ယောက်ယောက်များလား။"

"အဲ့လိုသာဆိုရင် မိုးကြိုးနဲ့ကောင်က တကယ်ပဲအသုံးမကျတာပဲ။ ရေနဂါးခေါင်းပြတ်သွားပြီးနောက် သူလုပ်ရဲသမျှက ကောင်းကင်ထဲကို မိုးကြိုးလွှတ်ရုံပဲ။ ငါသာဆိုရင် မုန်တိုင်းတစ်ခုကို သေချာပေါက်ထလာစေမှာ။"

ဤရိုင်းစိုင်းသောစကားက လူတိုင်းကို မည်သို့တုံ့ပြန်ရမည်ကို မသေမချာဖြစ်စေသည်။

ချင်ဖုန်းက ပြုံးသည်။

"စစ်သူကြီးလဲ့ ဒီသတိပေးချက်က လူသားမျိုးနွယ်ကို ဒါမှမဟုတ် သီးခြားပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို ရည်ရွယ်တာပါ ခင်ဗျားကိုတော့ မဟုတ်နိုင်ပါဘူး။"

ထိုသီးခြားပုဂ္ဂိုလ်နှင့်ပတ်သက်လို့တော့ ချင်ဖုန်း၏ခန့်မှန်းချက်အရ ၎င်းမှာ တောင်ပိုင်းဒေသ၏တပ်မှူး နန်ထျန်းလုံ သို့မဟုတ် လက်ရှိဧကရာဇ်မင်းပင်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တောင်ပိုင်းနယ်မြေတွင် ဤမျှကြီးမားသောဆူပူမှုရှိခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ ကျယ်လောင်သောမိုးခြိမ်းသံနှင့် မိုးစက်ငယ်များသာဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အထက်လူကြီးများကို ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုဖြစ်ရမည်။ ဒါပေမဲ့ နဂါးမျိုးနွယ်က ဘာတွေကြံစည်နေတာလဲ။

တစ်ဖက်တွင် တောင်ပိုင်းဒေသ၏ ပန်းတစ်ရာတောင်ကြား၌ အနက်ရောင်ဝတ်အလှမယ်သည် ရှည်လျားသောခုံတန်းရှည်ပေါ်တွင် ပျင်းရိစွာ လဲလျောင်းနေပြီး သူမ၏မျက်ခုံးများကို လက်ကိုင်ပုဝါထဲသို့ ထိုးထည့်ထားသည်။

သူမတောင်ကြားကိုမော့ကြည့်ရင်း သူမ၏ ရောင်စုံမျက်လုံးများသည် မိုင်ထောင်ချီထိုးဖောက်ပြီး အခြားတစ်နေရာရာသို့ ရောက်ရှိသွားပုံရသည်။ မည်းနက်သောတိမ်တိုက်များသည် ကောင်းကင်ကိုဖုံးလွှမ်းပြီး မိုးကြိုးသည် မရပ်မနားဟိန်းဟောက်နေသည်။

ချန်းမူ၏နူးညံ့သောမျက်ခုံးများ အနည်းငယ်တွန့်သွားပြီး သူမ၏လေသံတွင် ညည်းညူဟန်တစ်စွန်းတစ်စ ပါဝင်သည်။

"မျိုးနွယ်ထဲက အဲ့ဒီကောင်တွေက ဒီလောက်အားယားနေလို့ သူတို့တစ်နေကုန် လျှပ်စီးတွေလက်ပြီး မိုးကြိုးတွေခြိမ်းနေတာလား ငါ့ရဲ့ငြိမ်းချမ်းတဲ့အိပ်စက်မှုကို နှောင့်ယှက်နေတယ်။ အဘိုးကြီးတောင် ဒါကိုသတိမထားမိဘူးထင်တယ်။"

"ပြောရရင် ကောင်းကင်ဘုံရေကန်ဘေးမှာ ဒီလောက်ကြာကြာကျင့်ကြံပြီးနောက် အဲ့ဒီမိန်းကလေး အခုဆိုနိုးလောက်ပြီမဟုတ်လား။"

"ဒါပေမဲ့ ချင်မိသားစုကအဲ့ကောင်လေးက တော်ဝင်မြို့တော်ထဲမှာ ဒီလောက်ဒုက္ခတွေ မွှေနှောက်လိမ့်မယ်လို့ ငါမမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။"

"သူက လှပတဲ့အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ကျေးဇူးကို မေ့သွားပုံပဲ။ သူတကယ်ပဲအမျိုးသမီးက အစပြုမှုကိုရယူမယ်လို့ မျှော်လင့်နေတာလား။"

ရုတ်တရက် ချန်းမူ တစ်ခုခုကိုသတိရသွားပုံရပြီး ရှည်လျားသောခုံတန်းရှည်မှ ထရပ်လိုက်သည်။

"ငါအဲ့ဒီမိန်းကလေးရဲ့အဖေက ငါ့ကိုပြောခိုင်းလိုက်တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံရေကန်ကိုရှာဖွေတဲ့နည်းလမ်းကို ချင်ကောင်လေးကို ပြောခဲ့ရဲ့လား။ ငါပြောခဲ့လား မပြောခဲ့ဘူးလား။"

သူမသည် လူငယ်လေးရေးသားခဲ့သော ကဗျာကို ဆွဲဆောင်ခံခဲ့ရသည်ကို မထင်မရှား သတိရလိုက်သော်လည်း သူမသည် ၎င်းတွင်နစ်မြောနေသောကြောင့် ရှင်းပြရန် မေ့သွားခဲ့သည်။ ယခုသူမစဉ်းစားကြည့်သောအခါ ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုံရေကန်ကို ရှာဖွေခြင်းအကြောင်း ဖြစ်ပုံရသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မိုးကြိုးတစ်ချက် ပန်းတစ်ရာတောင်ကြားအထက်တွင် ပစ်ခတ်ပြီး သူမ၏ခေါင်းပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ကျရောက်သွားသည်။

ချန်းမူ သူမ၏ညာဘက်လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သတင်းစကားတစ်ခု သူမ၏စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ သူမ၏နှုတ်ခမ်းများ လေးထောင့်ပုဝါအောက်တွင် အနည်းငယ်ပွင့်သွားသည်။

"ငါတကယ်ပဲမေ့သွားခဲ့ပုံပဲ။ ထားလိုက်ပါတော့ ငါတော်ဝင်မြို့တော်ကို မလည်ပတ်တာ အတော်ကြာပြီ။ နောက်တစ်ခေါက်ကြည့်ဖို့ အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုပဲ။"

"အဘိုးကြီးက ဒေါသထွက်သွားပြီ ပြီးတော့ ဒီကိစ္စကိုအဆုံးသတ်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ဒါငါ့အမှားမဟုတ်ဘူး။ အသက်အရမ်းရှည်ကြီးနေရတော့ ငါ့မှတ်ဉာဏ်ညံ့ဖျင်းတာက ရှောင်လွှဲမရနိုင်ဘူး။"