နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းဂူ၊ နေကျောက်တုံး

ချန်ရှီနဲ့ ဘိုးဘေးချုံယန်တို့က သူတို့ရဲ့​ဂေါ်​ပြားတွေကို အသီးသီး ချလိုက်ကြပြီး တစ်ယောက်က သင်္ချိုင်းအရှေ့ဘက်ခြမ်းမှာ ရပ်နေကာ နောက်တစ်ယောက်က သင်္ချိုင်းအနောက်ဘက်မှာ ရပ်နေလိုက်သည်။

နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ကြည့်ကာ မျက်နှာက ခပ်တည်တည်ပင်။

ယွိလင်ကျစ်က မထိန်းနိုင်ဘဲ ပြေးလာကာ။

"ဆရာဘိုးဘေး... ဆရာဦးလေး မှောင်နေပြီ ကျနော်တို့ မြန်မြန်လုပ်ရမယ်... ဟေ့ ဆရာကြီးကျင်ဟုန် အလောင်း ဘယ်မှာလဲ"

သူက တာအိုဝတ်လုံကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်သွားသည်-

"ဆရာကြီး ရှင်ပြန်ထမြောက်သွားတာလား"

ဘိုးဘေးချုံယန်: "ဆရာတူအစ်ကို ကျင်ဟုန် အမတတစ္ဆေဖြစ်လာတာလည်း ကောင်းတာပဲ... ဘာလို့ မပြောဘဲ သေချင်ယောင်ဆောင်ပြီး သင်္ချိုင်းဂူထဲ ဝင်သွားတာလဲ"

ချန်ရှီက ဂေါ်ပြားကို ဖယ်လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်ပိုင် ဘုံကျောင်းငယ်လေးထဲမှာ ထည့်ထားလိုက်လေသည်။

"ဘိုးဘေး... ကျနော့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ နတ်ဆိုးတွေ အများကြီး ဝှက်ထားတယ်..."

ဘိုးဘေးချုံယန်က ပြုံးပြီး ပြောလေ၏။

"တစ်ဆယ်လေး... မင်းငါ့ကို အဖွားလို့ ခေါ်နိုင်တယ် ငါတို့က ပိုနီးစပ်လာပြီပဲကို မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ နတ်ဆိုးတွေ ဝှက်ထားတယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်... ငါ မင်းကို ပထမဆုံး ကယ်တင်တုန်းက မင်းကို အစိမ်းရောင် တစ္ဆေလက်သည်းက အကြိမ်ကြိမ် နှိပ်စက်ပြီး နတ်ဆိုးတွေ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်လိုက်တိုင်း မင်းအဘိုးက အရမ်းစိတ်ပူပြီး ဟိုပြေးဒီပြေးနဲ့..."

ချန်ရှီ၏ နှလုံးသားလည်း အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သေခဲ့ကြောင်းကို သူသိသော်လည်း မှတ်ဉာဏ်မရသေးမီ အကြိမ်များစွာ ထပ်သေဆုံးခဲ့လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

အဘိုးက သူ့ကို ဒီအကြောင်းတွေ တစ်ခါမှ မပြောဖူးဘူး။ သူ ခဏလောက် တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။

"အဘွားချုံယန်... ကျနော့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲက နတ်ဆိုးကို အပြီးတိုင် ဖယ်ရှားလိုက်ပါပြီ အခုတော့ အရင်ကလောက် အန္တရာယ် မရှိတော့ဘူး...အဖေက အဲဒီထဲမှာ ဘေးဥပဒ်အဆင့် ပုန်းအောင်းနေတယ်တဲ့"

ဘိုးဘေးချုံယန်သည် လေးနက်သော ပုံစံဖြင့် တိတ်တဆိတ် နောက်သို့ ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

ချန်ရှီကို မကယ်တင်မီက အစိမ်းရောင် တစ္ဆေလက်သည် ဒုက္ခဖြစ်စေခဲ့ပြီး ချန်ရှီကို အကြိမ်ကြိမ် သေဆုံးစေခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် ဘေးဥပဒ် ဆိုတာ တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးခဲ့ချေ။ ဘေးဥပဒ်အဆင့်များ၏ အန္တရာယ်သည် နတ်ဆိုးများထက် ဆယ်ဆ သို့မဟုတ် ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ကြီးမားသည်။

နတ်ဆိုးဖြစ်ပါက သူမ မကြောက်တတ်သော်လည်း ဘေးဥပဒ်အဆင့် အန္တရာယ်ဖြစ်လျှင်တော့ အလွန်အန္တရာယ်များပါသည်။

ချန်ရှီ: "ဘာကြောင့်လဲမသိဘူး အဲဒီဘေးဥပဒ်က ကျွန်တော့်အဖေနဲ့ တခြားသူတွေကို မူလကြယ်မြေပုံ ပြခဲ့သေးတယ်..."

မူလကြယ်မြေပုံရဲ့ ဇာတ်လမ်းကိုလည်း ပြောပြလိုက်သည်။

"အဖွားရှား... ဦးလေးတုနဲ့ တခြားသူတွေက မူလကြယ်မြေပုံနဲ့ အတားအဆီးရှိတဲ့ ကြယ်တွေရဲ့ တည်နေရာတွေကို တွက်ချက်နိုင်တယ်... ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို မှန်မှန်ကန်ကန် ပေါင်းစည်းနိုင်တဲ့အတွက် သူတို့ မကောင်းဆိုးဝါးတွေ မဖြစ်လာအောင် တားနိုင်တယ်.... ဆရာဘိုးဘေး ကျင်ဟုန်က တာအိုနဲ့ မှန်မှန်ကန်ကန် မပေါင်းစည်းနိုင်လို့များ...."

ဘိုးဘေးချုံယန်က မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကို တာအိုနဲ့ မှန်မှန်ကန်ကန် မပေါင်းစပ်နိုင်ရင် ဆိုးယုတ်သွားမယ် ဆိုတာ မင်း သေချာလား"

ချန်ရှီ ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် အတည်ပြုပြီးပါပြီ"

သူသည် စစ်မှန်သော ဘုရင်ခေတ်၏ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်းကို လိုက်နာခဲ့ပြီးနောက် ပေါင်းစည်းမှုအခြေအနေတွင် သူသည်လည်း မကောင်းဆိုးဝါး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ တာအိုထျန်းကျန်းရဲ့ ယင်ယန်သန့်စင်နည်းနဲ့ အဖြူရောင်ဝတ်ထားတဲ့ နတ်သမီးက သူ့ရဲ့ထူးဆန်းတဲ့ဆံပင်တွေကို ဆွဲချွတ်လိုက်တဲ့အတွက်သာ မဟုတ်ရင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ပြောင်းလဲသွားမှာကို ကြောက်မိသည်။

ယွိလင်ကျစ်လည်း ဒါကိုကြားတော့ ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူသည် ရှီးကျင်းမှပြန်လာပြီး အကြီးတန်းညီအကိုအချို့ကို ရိုက်နှက်တာမှလွဲ၍ အများစုမှာ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းဂူထဲတွင်သာ ပိတ်လှောင်ခံထားရသည်။ ဒီတစ်ကြိမ် လွတ်မြောက်ပြီးနောက်မှာ အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်များစွာကို ကြားခဲ့ရမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့။

ဘိုးဘေးချုံယန်လည်း ခေါင်းတလားထံ​ရှိ တာအိုဝတ်လုံကို ကြည့်ကာ ဆင်ခြင်မိလာသည်။ ကျင်ဟုန် အသက်ရှင်နေသေးသည်။ ဒီအတိုင်းဆို ကျင်ဟုန် ဆိုးယုတ်သွားပေလိမ့်မည်။ သူတောင် မကောင်းဆိုးဝါးဖြစ်သွားရင် အမတတစ္ဆေက ဘယ်လောက်​တောင် ဒုက္ခပေးလိမ့်မလဲ။

ဘေးဥပဒ် အဆင့်ဖြစ်မည်လား။

"သူ မကောင်းဆိုးဝါး ဖြစ်နေပြီဆိုရင် ဘယ်မှာ ပုန်းနေလောက်လဲ"

သူမက တိုးတိုးလေး ရွတ်မိသည်။

ချန်ရှီ : "ဘိုးဘေး... ဒီမှာ ဆရာကြီးကျင်ဟုန်ရဲ့ တာအိုဝတ်ရုံ ရှိတယ်ဆိုတော့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အစစ်ကို ရှာဖို့ နည်းလမ်းရှိပါတယ်... သူသာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ရှိနေသေးရင် သူ့ကို ရှာတွေ့ဖို့ မခက်လောက်ဘူး"

ဘိုးဘေးချုံယန်ရဲ့ မျက်လုံးများလည်း တောက်ပလာပြီး ပြုံးလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ ဒါဆို သူ့ကို အရင်ရှာကြရအောင်!"

ချန်ရှီသည် အဝတ်တစ်စကို ဖြတ်ကာ လက်နှစ်ချောင်းကြားတွင် ညှပ်ထားကာ နတ်ဘာသာစကားကို တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ရွတ်ဆိုကာ ညင်သာစွာ လှုပ်ခါလိုက်သည်။ အဝတ်အစားသည် လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသည့် လိပ်ပြာတစ်ကောင်လို လွင့်ပျံသွား၏။

ဘိုးဘေးချုံယန်က သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဆရာကြီးကျင်ဟုန်၏ သင်္ချိုင်းကို ပိတ်လိုက်သည်။ လူနှစ်ယောက် ဟေးကော်နှင့်အတူ လွင့်မျောသွားကြသည်။

ယွိလင်ကျစ် တခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ ဂိုဏ်းဆရာ၏ သင်္ချိုင်းမှ ပျံတက်ကာ ၎င်းတို့နောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။

နောက်ကျနေပြီ။

တောက်ပသောလသည် ကောင်းကင်၌ စောစောပေါ်လာပြီး တောင်များပေါ်တွင် ဖျန်းသော်လည်း တောင်တန်းများကြားတွင်တော့ အလင်းနှင့်အမှောင်များ ရှိသည်။ လရောင်မထွန်းလင်းနိုင်သော နေရာများတွင် အမှောင်များ စီးဆင်းနေပုံရပြီး အစွယ်များနှင့် ခြေသည်းများက ခုတ်ထစ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ဖို့ စမ်းသပ်နေပုံရသည်။

သို့သော် စွမ်းအားကြီးပြီး ထူးကဲသော နတ်ဝိညာဉ်များနှင့် အသွင်အပြင်များသည် ထိုက်ဟွာတောင်၏ နေရာအသီးသီးတွင် ပေါ်လာပြီး တစ်ဖက်ကို စောင့်ရှောက်ကာ နတ်ဆိုးများ ရွေ့လျားရန် ခက်ခဲသွားစေသည်။

ထိုက်ဟွာတောင်ပေါ်တွင် ဘုံဗိမာန်များ ရှိသည်။ အထူးသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် လင်းထိန်နေသော ချင်းယန်နန်းတော်သည် အတောက်ပဆုံးပင်။ ချန်ရှီတို့ ၃ ဦး နှင့် ခွေးတစ်ကောင်သည် ကခုန်နေသည့် အဝတ်စနောက်သို့ ပြေးလိုက်သွားခဲ့သည်။ ညဘက် လရောင်အောက်မှာ အဝတ်စက တဖျပ်ဖျပ်ခတ်ပြီး အရှိန်ကတော့ သိပ်မမြန်ပါ။

ဘိုးဘေးချုံယန်သည် တောင်ပေါ်ရှိ အရွယ်အစားအားလုံး၏ နတ်ဝိညာဉ်များနှင့် ရုပ်တုများကို ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ သာမန်လူတွေအမြင်မှာတော့ တောင်တွေဟာ တခြားဘာမှ ထူးထူးခြားခြား မရှိဘဲ တောင်တွေချည်းပါပဲ။ သို့သော် သူမကဲ့သို့ ကြီးမြတ်သော ကျင့်ကြံသူ၏ အမြင်တွင် တောင်ပေါ်တွင် နတ်ဘုရားများနှင့် နတ်များစွာ ဝှက်ထားခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ရေရှည်စားသုံးခြင်းမှ မွေးဖွားလာသော အစွမ်းထက်သော အသက်တာဖြစ်သည်။ ရုပ်တုအသွင်သည် နံ့သာပေါင်းဖြင့် ပေါင်းစပ်ထားသော ထူးခြားသော တန်ခိုးမှ မွေးဖွားလာသော နတ်ရုပ်တု ဖြစ်သည်။

"ဆရာကျင်ဟုန် အသက်ရှင်ခဲ့တုန်းကထက်တောင်မှာ ဝိညာဉ်တွေနဲ့ ရုပ်ပုံတွေ ပိုနည်းသွားပြီ..."

သူမ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ ချန်ရှီရဲ့ နှလုံးသားက အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားပြီး။

"ဆရာကျင်ဟုန် တောင်ပေါ်မှာ ရှိနေတုန်း ဆိုးယုတ်ပြီး ဒီနတ်တွေနဲ့ ရုပ်တုတွေကို စားလိုက်တာလား!"

သူနည်းနည်း တုန်လှုပ်သွားသည်။ ကျင်ဟုန်က ထိုက်ဟွာချင်း နန်းတော်၏ သခင်ဟောင်းဖြစ်သည်။ သူသည် နန်းတော်၏ အမည်မသိ လျှို့ဝှက်ချက်များစွာကို သိထားသင့်ပြီး တာအိုထျန်းကျန်းရဲ့ သင်္ချိုင်းနေရာကိုလည်း သူသိပေမည်။

တာအိုထျန်းကျန်းသည် သူ့ကိုယ်သူ ရွှေခေါင်းလောင်း တံဆိပ်ခတ်နည်းဖြင့် တံဆိပ်ခတ်ထားကာ မြေအောက်ကမ္ဘာတွင် ပြဿနာမဖြစ်အောင် ချိတ်ပိတ်ထားခဲ့သည်။ တားမြစ်ချက်ကို ချိုးဖောက်ခဲ့သူသည် ရွှေခေါင်းလောင်းတံဆိပ်ခတ်နည်း၏ အလယ်ဗဟိုကို လောင်ကျွမ်းစေရန် အမတမီးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

ကျင်ဟုန်ကလည်း ဆရာသခင်တစ်ပါး ဖြစ်သောကြောင့် ထိုက်ဟွာချင်းနန်းတော်ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုကို ကောင်းစွာသိသည်။ သူက အမတတစ္ဆေ ဖြစ်သောကြောင့် အမတမီးကို အသုံးပြုနိုင်လောက်မှာပင်။

ဒါဆို ကျင်ဟုန်က ထျန်းကျန်းကို လွှတ်ပေးပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဖြစ်အောင် တွန်းအားပေးတဲ့သူ ဖြစ်နိုင်လား။

ဒီလိုသာဆိုရင် သူ့ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။

ယွိလင်ကျစ် :"ဆရာကြီးကျင်ဟုန်က နတ်တွေစားဖို့ ထိုက်ဟွာချင်း နန်းတော်မှာ ပုန်းနေတယ်ဆိုရင် သူ့မှာ ပုန်းအောင်းစရာနေရာ ရှိရမယ်... မဟုတ်ရင် သူ့ကို အရင်ကတည်းက ရှာတွေ့ပြီးလောက်ပြီ..."

သူဒီလို ပြောလိုက်တာနဲ့ ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားတဲ့ အကြည့်နဲ့ အဲဒီအဝတ်အစား အပိုင်းအစက ဝမ်ရွှိတောင်ထိပ်ဆီ ပျံသန်းနေတာကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ အဲဒီအဝတ်စရဲ့ ဦးတည်ရာကို ကြည့်လိုက်ရင် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းဂူကို ဦးတည်နေတာ ထင်ရှားပါ၏။

"ဆရာကျင်ဟုန်က နတ်ဆိုးဂူထဲမှာ ပုန်းနေတာလား"

သူ့မျက်နှာက ဖြူဖျော့လာတော့သည်။ ရှီးကျင်းက ပြန်ရောက်ပြီး လွန်ခဲ့သည့် လအနည်းငယ်တွင် သူသည် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းဂူထဲ၌ လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။ မကောင်းဆိုးဝါးဆရာ ကျင်ဟုန်သာ အဲဒီထဲ ပုန်းနေပါက ကျင်ဟုန်လက်ထဲ၌ အချိန်မရွေး အသတ်ခံရမှာ မဟုတ်ပါလား။

"နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းဂူ ဆိုတာ ဘာလဲ"

ချုံယန်: "ဒီနေရာက ငါတို့ ထိုက်ဟွာချင်း နန်းတော်က နတ်ဆိုးတွေကို နှိမ်နင်းခဲ့တဲ့ နေရာပဲ... ဟိုတုန်းက နတ်ဆိုးတွေက ဒီမှာ သောင်းကျန်းတယ် အဲဒီနတ်ဆိုးတွေက ရုပ်ခန္ဓာရှိပြီး အရမ်းအစွမ်းထက်တဲ့အတွက် သတ်ရခက်တယ် အဲဒါကြောင့် တာအိုဝါဒီဆယ့်ရှစ်ယောက်က သူတို့ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာတွေကို သတ်ပစ်တယ်... ဒီနတ်ဆိုးထောင်ချောက်တွေကို စုဆောင်းပြီး သန့်စင်တဲ့ ယန်လှိုဏ်ဂူကို ရွေးချယ်ပြီး နတ်ဆိုးတွေကို နှိမ်နင်းခဲ့တယ်... နတ်ဆိုးတွေရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်တွေကို သန့်စင်ဖို့ ယန်မြေကြီးကို သန့်စင်တဲ့ မီးအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့တာ"

ချုံယန်ဆီက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချန်ရှီ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဆရာကျင်ဟုန်က သူရဲ့ မကောင်းတဲ့ သဘာဝကို နှိမ်နှင်းဖို့ အဲဒီနေရာကို ရွေးချယ်ခဲ့တာပဲ... သူ့မှာ အကြောင်းပြချက် ရှိနေတုန်းပဲ.."

"တစ်ဆယ်လေး.. ယွိလင်ကျစ် သေချာရပ်နေ!"

ဘိုးဘေးချုံယန်သည် ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်ပြီး နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး လှိုဏ်ဂူထဲသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းဂူသည် အလွန်ကြီးမားသော အတွင်းခန်းများ ပါ၀င်သည့် ဂူကြီးဖြစ်သည်။ ကျောက်နံရံပေါ်မှာ ထိုင်နေတဲ့ တာအိုကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီးရှိ၏။ သူတို့ထဲက တချို့က အချိန်မသိတဲ့ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ထိုင်နေပြီး သူတို့ရဲ့ မျက်ခုံးတွေနဲ့ မုတ်ဆိတ်မွေးတွေက အရမ်းရှည်လာကာ ကျောက်နံရံကနေတောင် ချိတ်ဆွဲထားကြသည်။

ဤနေရာသည် နတ်ဆိုးများကို နှိမ်နှင်းရန် နေရာဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် သန့်ရှင်းသော သန့်ရှင်း​​သောယန်နယ်မြေလည်း ဖြစ်သည်။ ချန်ရှီသည်လည်း မြေပြင်မှ အလွန်ကြွယ်ဝသော သန့်စင်သော ယန်စွမ်းအင်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သန့်စင်သော ယန်စွမ်းအင်သည် ဆောင်းနှောင်းပိုင်းနှင့် နွေဦးအစောပိုင်းတွင် ကျဆင်းလာတတ်သော လေစီးကြောင်းလို တက်ကြွလန်းဆန်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပါသည်။

ယွိလင်ကျစ်: "ကျောက်နံရံပေါ်က တာအိုတွေက အလောင်းနတ်သုံးလောင်းကို သတ်ပြီး သန့်စင်တဲ့ ယန်ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ မကြာခဏ လာတတ်တယ်... အဲဒါကြောင့် တော်တော်များများ ရှိတယ်"

အချို့သော တာအိုဝါဒီများသည် ဆံပင်ဖြူပြီး အသက် ခုနစ်ဆယ် သို့မဟုတ် ရှစ်ဆယ်အတွင်း ဖြစ်နေပြီ။

"ဒီတာအိုဝါဒီက အသက်ကြီး​နေပြီ... အလောင်းသုံးလောင်းကို ဘာလို့ မသတ်နိုင်​သေးတာလဲ... အလောင်းနတ်သုံးကောင်က အဲ့လောက်တောင် သန်မာနေတာလား"

ဘိုးဘေးချုံယန်က အဆိုပါ တာအိုဝါဒီအိုများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေ၏။

"အလောင်းနတ်သုံးကောင်က သေချာပေါက် အစွမ်းထက်တာပေါ့ အမျိုးသားနဲ့ အမျိုးသမီး အကြားက ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို တွေ့ကြုံပြီးရင် အောက်ပိုင်း အလောင်းနတ်က မယုံနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လာတယ် ဖန်ကျွယ်က ဖယ်ရှားရ ခက်ခဲတယ်... အစာစားချင်စိတ်ကြောင့် ဖန်ချွီကလည်း ဖယ်ရှားရာ ခဲယဉ်းသွားခဲ့တယ်.... ဒီတာအိုကျင့်ကြံသူတွေက အလွန်အမင်း လွန်ကဲတဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာရှိနေတာ ဖြစ်မယ် သူတို့ရဲ့ အစောပိုင်းနှစ်တွေ ဒါမှမဟုတ် တစ်ချိန်က ချမ်းသာပြီး မြင့်မြတ်သူတွေ ဒါမှမဟုတ် အရသာရှိတဲ့ အစာအတွက် လောဘကြီးသူတွေမို့ ဖြူစင်တဲ့ ယန်ခန္ဓာကိုယ်ကို မွေးမြူဖို့ ခက်ခဲတယ်..."

ချန်ရှီ သူ့စိတ်ထဲတွင် အံ့သြထိတ်လန့်သွားပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။

"အလောင်းနတ်သုံးကောင်ကို သတ်ကိုသတ်ပစ်ရမယ်"

ဘိုးဘေးချုံယန် :"အလောင်းသုံးလောင်း သတ်ပြီးရင် မင်းလက်ထပ်လို့ရပြီ....မင်းအသက် ငယ်ငယ်ကတည်းက အလောင်းသုံးလောင်းကို သတ်လိုက်လို့လည်း အသုံးမဝင်ဘူး... ငယ်ရွယ်တဲ့လူတွေ အချစ်အရသာကို မသိတာ... အလောင်းသုံးလောင်းကို သတ်ပြီးရင် အချစ်ကို မစဉ်းစားတော့ဘူး... အချစ်က လွတ်မြောက်ဖို့ မကောင်းဘူး မင်း လက်ထပ်ရမယ် မင်း အလောင်းသုံးလောင်းကို မသတ်ခင် အဲ့အရသာကို သိရမယ်... အဲဒီအခါ အလောင်းသုံးကောင်ကို သတ်ပြီးလည်း အချစ်ဆိုတာ ရှိနေတုန်းပဲ... ဒါမှ မင်း နှလုံးသားမမဲ့နေမှာ..."

ဒါကိုကြားတော့ ချန်ရှီက ယွိလင်ကျစ်ဘက်ကို လှည့်မေးလေ၏။

"ယွိလင်ကျစ် မင်းနားလည်လား"

ယွိလင်ကျစ်က ပြုံးပြီးပြောသည်။

"အင်း... ကျွန်တော်နားလည်ပါတယ်... ဘိုးဘေးက အလောင်းသုံးလောင်းကို မသတ်ခင် ဇနီးမယားနဲ့ လက်ထပ်ရမယ်လို့ ဆိုလိုတာ... ဦးလေးက နားမလည်ဘူးလား"

ချန်ရှီ ပြုံးပြီး :"ဟားဟား ဒါပေါ့ ငါနားလည်ပါတယ် မင်း နားမလည်မှာကိုပဲ စိုးရိမ်တာ..."

နှစ်ယောက်သား အားလုံးနားလည်သဘောပေါက်သွားသလို သိသိလျက်နဲ့ ပြုံးလိုက်ကြတယ်။

ယွိလင်ကျစ် :"လူကြီးမင်းကော်ရော နားလည်လား"

ဟေးကော်ကိုလည်း လူတိုင်း နားလည်​နေပုံရသည်။

သူတို့စကားပြောနေစဉ် ဘိုးဘေးချုံယန်က သူတို့ကို ပြင်းထန်သန့်စင်သော ယန်စွမ်းအင်ကို ဆန့်ကျင်ပြီး တောင်ပေါ်သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ရှေ့တွင် အလွန်ရှုပ်ထွေးလှသော ကမ္ပည်းပုံစံအမျိုးမျိုးနှင့် စည်းတံဆိပ်များ ရေးထွင်းထားသည့် ကြီးမားလှသော ကျောက်တံခါးကြီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အဝတ်စက ကျောက်တံခါးရှေ့ကို ရောက်လာခဲ့သည်။ ဘိုးဘေးချုံယန်က ပျံတက်သွားပြီး ရှေ့သို့ ပုံနှိပ်ရန် သူ့လက်ကို မြှောက်ကာ "ဖွင့်--" ဟု အော်လိုက်လေ၏။ ကျောက်တံခါးပေါ်ရှိ ကမ္ပည်းအက္ခရာများ ဆက်လက်ပြောင်းလဲနေသည်။ ရှေ့သို့ ပြေးသွားသောအခါ ကျောက်တံခါးသည် ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ပွင့်သွား၏။

အဝတ်စက ကျောက်တံခါးထဲသို့ ပျံသွားသည်နှင့် လူနှစ်ယောက်နှင့် ခွေးတစ်ကောင်ပါသော ဘိုးဘေးချုံယန်လည်း တံခါးထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။ ထိုစဥ် အနောက်က ကျောက်တံခါးက အပြင်းအထန် ​ပြန်ပိတ်သွားလေသည်။

ကျောက်တံခါးမှာ မီးနီလေး လင်းနေ၏။ အလင်းသည် ​လေထုအတွင်း နေရာတိုင်းမှ တောက်ပနေသကဲ့သို့ ဘယ်နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာကြောင်း အရိပ်ကိုလည်း မမြင်နိုင်ပေ။

"နေကျောက်တုံးတစ်တုံး ကောင်းကင်ကနေ ပြုတ်ကျလာပြီး အနောက်နွားရှင်းကျိုးကို ရိုက်ခွဲခဲ့​လို့ ဒီသန့်ရှင်းတဲ့ ယန်မြေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်ဆိုတဲ့ ကောလဟာလတွေ ရှိဖူးတယ်... တည်ထောင်သူတွေက အဲဒီနတ်ဆိုးတွေကို သေတဲ့အထိ သန့်စင်ဖို့ မျှော်လင့်ပြီး ဒီနေရာမှာ သန့်စင်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာ"

ချန်ရှီ: "နေကျောက်တုံးလား? ဘယ်လို နေကျောက်တုံးလဲ?"

ဘိုးဘေးချုံယန် :"သေချာပေါက် နတ်ဘုရားရဲ့မျက်လုံး မဟုတ်ဘူး... သူတော်စင်သုံးပါးရဲ့ မှတ်စုတွေကို ငါဖတ်ဖူးတယ်... နတ်ဆိုးဂူထဲမှာ နေရောင်ကျောက်တုံး တစ်ခုရှိတယ် နတ်ဘုရားရဲ့မျက်လုံးမဟုတ်ဘဲ နေရဲ့ရွှေသဏ္ဍာန်ရှိတဲ့ နေရောင်သဏ္ဌာန် ရှိတယ်တဲ့"

ဤနေရာရောက်သော် သန့်စင်သော ယန်စွမ်းအင်များ ပိုမိုစုစည်းလာတာ ချန်ရှီ သတိပြုမိပြီး နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များလည်း ပိုမိုစုစည်းလာပါသည်။ တောင်ပေါ်မှ ပျံသန်းလေ အပူချိန်မြင့်လေလေ၊ သန့်စင်သော ယန်အပြုသဘောဆောင်သော စွမ်းအင်နှင့် နတ်ဆိုးစွမ်းအင်ကခည်း ပိုမိုစုစည်းလာလေလေဖြစ်သည်။

ဤနတ်ဆိုးစွမ်းအင်သည် အလွန်ပြင်းထန်သောကြောင့် ဘိုးဘေးချုံယန်ပင် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာ၏။ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်သည် အလွန်လေးလံသောကြောင့် သန်မာသော ယန်စွမ်းအင်ရှိလို့သာ မဟုတ်ပါက ၎င်းသည် သူမ၏ တာအိုနှလုံးသားကို ထိခိုက်စေမှာ သေချာပါသည်။

ရှည်လျားသော တောင်ကြီးကို ဖြတ်၍ မြေအောက်နက်နက်ထဲသို့ အရောက်လှမ်းနိုင်စဉ်တွင် သူမ၏ အင်္ကျီလက်များသည် တဖျပ်ဖျပ် ခတ်လာခဲ့သည်။ ဤနေရာရှိ အနီရောင်အလင်းသည် အလွန် တောက်ပလွန်းသဖြင့် လူတိုင်းသည် အနက်ရောင် အစက်ငယ်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသလိုပင်။

ယွိလင်ကျစ်သည် ယခင်က ဤနေရာကို တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးခဲ့သဖြင့် ကြောက်လန့်နေခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် ကြီးမားသော အနက်ရောင် ယဇ်ပလ္လင်ကြီးများ အောက်ဘက်တွင် တောက်ပသော အနီရောင် မီးလုံးများ လွင့်ပျံလာသည်။ သူတို့က လူနှစ်ယောက်စာလောက် အရပ်မြင့်ပြီး မလှုပ်မယှက် မျှောနေခဲ့၏။

ဘိုးဘေးချုံယန်သည် သူတို့ကို ကြီးမားတဲ့ ယဇ်ပလ္လင်တွေ ဖြတ်ကျော်ပြီး ပျံသန်းနေတဲ့ အဝတ်အစွန်း​နောက်ကို ခြေရာခံလိုက်စေခဲ့သည်။

ချန်ရှီမှာ အနက်ရောင်ယဇ်ပလ္လင်က တစ်ရာကျော်ရှိကြောင်း အကြမ်းဖျင်း တွက်ချက်နေခဲ့သည်။

"ဒီအနက်ရောင် ယဇ်ပလ္လင်တွေက မျိုးဆက်အားလုံးရဲ့ ဘိုးဘေးတွေ နှိမ်နင်းခဲ့တဲ့ နတ်ဆိုးတွေ ဖြစ်မယ် ..ထိုက်ဟွာချင်း နန်းတော်ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေက အံ့ဩစရာကောင်းတာပဲ... သူတို့ နှိမ်နင်းခဲ့တဲ့ နတ်ဆိုးတွေက ငါ့ကိုယ်ထဲက အကောင်တွေလိုပဲ"

ဘိုးဘေးချုံယန်သည် အဝတ်အစွန်းကို ခြေရာခံလိုက်သော်လည်း သူတို့ရှေ့တွင် အနက်ရောင်ယဇ်ပလ္လင်ပင် မရှိတော့တာ မြင်လိုက်ရပြီး အဝတ်အစွန်းသည် ရှေ့သို့ ဆက်လွင့်နေသေးသဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လာမိသည်။

သူမနှင့် ချန်ယင်တူး ယခင်က နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းဂူသို့ ရောက်ဖူးကြပြီး ဂူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအထိတော့ မရောက်လာဖူးခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း သူမကို အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရစေသည့်အရာမှာ ကျင်ဟုန်သည် အမတတစ္ဆေ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သော်လည်း စိတ်လွတ်ပြီး အနက်ရောင် ယဇ်ပလ္လင်မှာ နတ်ဆိုးတွေကို မထိခဲ့ပေ။ သူသာ လွှတ်လိုက်ရင် ကမ္ဘာကြီးက တော်တော် ကြောက်စရာ ကောင်းသွားလိမ့်မည်။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းဂူမှာ လေ့ကျင့်နေတဲ့ တာအိုတွေအားလုံး သေပြီး ဒီဘီလူးတွေရဲ့ ကပ်ပါးခန္ဓာတွေ ဖြစ်လာမှာလည်း ကြောက်ရသည်။ ရုတ်​တရက်​ အလွန်​ထူထပ်​​သော ​သွေး​ရောင်​လက်​တစ်​ဖက် သူတို့၏ မျက်​လုံးထဲသို့ ​ဝင်ရောက်​လာခဲ့သည်​။

ဤသွေးရောင်လက်များ၏ ရှေ့စွန်းများက နတ်ဆိုးဂူ၏ ကျောက်နံရံ၊ အပေါ်နှင့်အောက်၊ ဘယ်ညာနှင့် ချိတ်ဆက်ထားပြီး ကျန်စွန်းများသည် တာအိုကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်၏ နောက်ကျောနှင့် ပါးလွှာစွာ ချိတ်ဆက်ထားသည်။

တာအိုကျင့်ကြံသူအိုကြီးသည် ဤသွေးရောင်လက်တံများဖြင့် လေထဲတွင် ချိတ်ဆွဲခံထားရပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေသည်။ အဝတ်စထောင့်က ထိုလူရဲ့ အနားကို ပျံသွားပြီး သူ့အပေါ်ကို ရပ်သွားသည်။

"အစ်ကိုကျင်ဟုန်!"

ဘိုးဘေးချုံယန်သည် အရှိန်လျှော့ကာ အင်္ကျီလက်များကို မြှောက်ကာ ချန်ရှီ နှင့် အခြားလူများကို သူ့နောက်မှ အကာအကွယ် ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှေ့သို့ လှမ်းကာ လျှို့ဝှက်စွာ စောင့်ကြည့်နေရင်းမှ။

"နင် အမတတစ္ဆေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ခဲ့မိဘူး...နင် အမတတစ္ဆေ ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ ဘာလို့ ဒီမှာ ပုန်းနေရတာလဲ ဆရာတူအစ်ကို... ငါ့နောက်ကနေ ချင်းယန်နန်းတော်ဆီ လိုက်ခဲ့ပါ..."

သူမသည် ထိုလူ၏လက်ကို ဖမ်းကိုင်တော့မည် ဖြစ်သော်လည်း ရုတ်တရက် အေးခဲသွားကာ ရှေ့သို့ အမြန်ပြေးသွားကာ ထိုလူ့လက်ကောက်ဝတ်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ လက်ကောက်ဝတ်ကို ညင်သာစွာ ညှစ်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ကျုံ့သွားကာ အရေခွံတစ်ပိုင်းသာ ရှိတော့ပြီး အသွေးအသားမရှိ။

ဘိုးဘေးချုံယန် ၎င်းကို အမြန်ဆွဲထုတ်လိုက်တဲ့အခါ နံရံလေးဘက်အနောက်မှ သွေးရောင်အရေပြားများ ပြုတ်ကျသည်အား တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် အသွေးအသားမပါသော အခွံအလွတ်များ ဖြစ်ကြသည်။

"အစ်ကိုကျင်ဟုန်က အရေခွံ လဲလိုက်တာ!..."

သူမ မျက်နှာအရောင် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ချန်ရှီ အရှေ့ကိုမျှော်ကြည့်ရာ နံရံလေးဘက်တွင် တွဲလောင်းကျနေသည့် သွေးရောင်လက်များ ပေါက်နေသည့် တာအိုဝါဒီဟောင်းတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ ရှေ့ကို ဆက်ကြည့်လိုက်တော့ တတိယမျိုးဆက် ခေါင်းဆောင်၊ ထို့နောက် စတုတ္ထ၊ ပဉ္စမနှင့် ဆဋ္ဌမ...စသဖြင့်။

"ကျင်ဟုန်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လဲခဲ့တာ...!"

ဘိုးဘေးချုံယန် ရှေ့သို့ လျှောက်သွားပြီး မကြာမီ အဆုံးသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌ နန်းတော်ရှိနေကာ နန်းတော်က ကြီးကြီးမားမား မဟုတ်သလို အတွင်းခန်းကလည်း အရမ်းရိုးရှင်းပါ၏။ အိပ်ရာတစ်ခုသာ ရှိခဲ့သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤနေရာတွင် နေထိုင်ဖူးခဲ့လိမ့်မည်။

ချန်ရှီ နန်းတော်ရှိ နံရံဆေးရေးပန်းချီကို မျှော်ကြည့်ကာ ရွတ်လိုက်သည်။

"သူက ရွှေပုစဉ်းရင်ကွဲရုပ်ပုံကို လေ့ကျင့်နေပြီး အမတ ဖြစ်လာတာ!"

ပန်းချီကားထဲတွင် ရွှေရောင် ပုစဉ်းရင်ကွဲတစ်ကောင်၏ အခွံကို သွန်းလောင်းပြီး အမတဖြစ်လာသည့် ဖြစ်စဉ်ကို ပြသထားသည်။ သို့သော် ရွှေရောင်ပုစဉ်းရင်ကွဲ ကိုယ်ထည်သည် လူသားဆန်သော အကောင်မဟုတ်ပေ။ အရေပြားသည် နောက်ကျောမှ ကွဲထွက်သွားပြီး အရေပြားထဲမှ သွေးစွန်းသော သတ္တဝါတစ်ကောင် ထွက်လာခြင်းပင်။

ဤအသွင်ပြောင်းမှုမျိုးသည် အကြိမ်များစွာ လိုအပ်သည်။ တစ်ကြိမ်စီသည် ယခင်အကြိမ်ထက် ပို၍ နာကျင်ရသော်လည်း အသွင်ပြောင်းသည့် အကြိမ်များလေ၊ အမတ ခွန်အားနှင့် နီးကပ်လေလေ ဖြစ်သည်။

ချန်ရှီသည် နှလုံးခုန်သံကြောင့် နန်းတော်ထဲတွင် ဆယ်ပေကျော်ရှိသော ပုံမှန်မဟုတ်သော ကျောက်တုံးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်သည်။ ကျောက်တုံးကို ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် တင်ထားကာ ဤကျောက်တုံးသည် အလွန်ပြင်းထန်သော သန့်စင်သော ယန်စွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်သော ဤကျောက်တုံးပင် ဖြစ်သည်။

ကျောက်တုံးကြီးသည် ပြင်းထန်သော မီးတောက်များဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။ ဆရာကြီးကျင်ဟုန်သည် ဤနေရာတွင် အမတမီးကို သန့်စင်ပြီး တာအိုထျန်းကျန်းရဲ့ စည်းတံဆိပ်ကို သွားချိုးဖျက်ခဲ့ပုံရသည်။

"ဆရာကြီးကျင်ဟုန်က အမတတစ္ဆေဖြစ်လာပြီးနောက် သူဒီမှာနေခဲ့တာ ဖြစ်မယ်... သူ ဒီမှာ နေရဲ့ အနှစ်သာရကို စုဆောင်းပြီး သန့်စင်တဲ့ အမတယန်မီးကို သန့်စင်ပေးခဲ့တယ်.... ငါတို့ကို သေလုမတတ် သတ်မိလုနီးပါးရှိတဲ့ အမတမီးက ဒီမှာ သန့်စင်ပြီးသွားပြီ.. ဒါပေမယ့် သူဘာလို့ ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ တာအိုထျန်းကျန်းကို ဘာကြောင့် လူဆိုး ဖြစ်စေချင်တာလဲ"

ဒါကို သူစဉ်းစားနေချိန်မှာ ယွိလင်ကျစ်က ရုတ်တရက် မေးခွန်းထုတ်လာသည်။

"ဆရာကြီးကျင်ဟုန်က ဒီမှာမရှိရင် သူ ဘယ်သွားမှာလဲ"

ဘိုးဘေးချုံယန်ရဲ့ မျက်နှာလည်း ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲသွားပြီး။

"သူ အစာရှာနေတာ... နောက်ပြောင်းလဲမှုအတွက် ခွန်အားကို စုဆောင်းနေတာ!"