မိုးကောင်းကင် ဘေးဥပဒ်အဆင့်

ချင်းယန်သည် တစ်စက္ကန့်မျှ နှောင့်နှေးရန် မတွေးဘဲ သူ၏ချိုရှည်နှစ်ချောင်းကို ခွဲထုတ်လိုက်ပြီး ကျင်ဟုန်ကို အားကုန်သုံး၍ ဝင်တိုက်ခိုက်သည်။

သူ၏ တိုက်ပွဲပုံစံသည် ပြင်းထန်ပြီး ရဲရင့်သည်။ ဒဏ်ရာများအတွက် ဒဏ်ရာများကို လဲလှယ်သည့် နည်းဗျူဟာ၊ အသက်အတွက် အသက်ကို လဲသည့် နည်းဖြစ်သည်။ သူသည် ကျင်ဟုန်နှင့် ယခင်တိုက်ပွဲတွင်လည်း ထိုနည်းဗျူဟာကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

ကျင်ဟုန်၏ ရွေ့လျားမှု အရှိန်နှင့် တိုက်ခိုက်မှုများက လျင်မြန်သော်လည်း ချင်းယန်သည် နတ်များ၏ မှော်ဆန်သော စွမ်းအားများနှင့် ထိုက်ဟွာတောင်ထွတ်က တောင်နတ်ဘုရားများ၏ စွမ်းအင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသောကြောင့် သူ့ကို အသာစီးရစေသည်။ ယင်းက သူ၏ မဆင်မခြင် တိုက်ခိုက်သည့်ပုံစံဖြင့် အောင်ပွဲခံနိုင်စေခဲ့သည်။

အခုတော့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ အမာရွတ်တွေနဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာတွေ ရနေတာကြောင့် နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ပွဲကို ပြန်မစနိုင်တော့ပါဘူး။ သူတတ်နိုင်ရင်တောင် ကျင်ဟုန်ရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အချက်တွေကို ရှာမတွေ့နိုင်လောက်သလို ဒီနတ်ဆိုးကြီးကို ဘယ်လိုသတ်ရမှန်းလည်း မသိလောက်ပါ။

"ရွှင်း!"

စူးရှတောက်ပသော အလင်းတန်းများနောက်သို့ လိုက်နေသော ဓားရှည်တစ်လက်သည် သူ့အား ဖြတ်ကျော်သွားကာ မယုံနိုင်လောက်သော အရှိန်ဖြင့် လေကို ထိုးဖောက်သွားသည်။ ဒါကတော့ ချန်ရှီ အသက်သွင်းလိုက်တဲ့ ဓားတစ်လက်ပါပဲ။

အမတဓား၏ ထိပ်ဖျားသည် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားကာ ဓားနှစ်ချောင်း၊ လေးချောင်းမှ ၈ ချောင်း အထိ ကွဲသွားကာ တခဏချင်းတွင် ဓား ၁၀၂၄ စင်း အဖြစ်ပါ ကွဲသွားလေသည်။ ထို့နောက်တွင် ဓားနှစ်ထောင် လေးဆယ့်ရှစ်စင်း အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။

ဒါကိုမြင်တော့ ချင်းယန်လည်း သူ့ကိုယ်ပိုင် မှော်အစွမ်းကို ဆင့်ခေါ်ပြီး အမတဓားနှစ်ထောင်လေးဆယ့်ရှစ်လက်ထဲကို လောင်းထည့်လိုက်သည်။

ထောင်ပေါင်းများစွာသော ဖီးနစ်များ ပျံသန်းလာကဲ့သို့ တောက်ပသော ရောင်ခြည်များ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ၎င်းတို့၏ တောက်ပသော အမြီးများကတော့ ကျင်ဟုန်ကို ဆွဲငင်ချင်နေသဖွယ်။

ချန်ရှီ အော်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်စီတွင် ဓားရှည်များကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တပေါက်ကော်ဘုံကျောင်းရဲ့ ဗောဓိတိုက်ပွဲအောင်ပွဲနည်းကလည်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ စိတ်နှင့်ခန္ဓာ ပေါင်းစည်းလိုက်သည့်အခိုက်တွင် အသွင်ကူးပြောင်းနည်းက ပေါ်ထွက်လာပြီး လက်မောင်း၊ နံရိုး၊ နံရိုးအောက်မှ အသွေးအသားများ ပေါက်ထွက်ကာ ဘုရားလောင်း၏ လက်တစ်ထောင်ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

စစ်မှန်သောဘုရင်၏ သင်္ချိုင်းအပြင်ဘက်တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ဤဗောဓိတိုက်ပွဲအောင်ပွဲနည်းဟာ တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်း တစ်ခုဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သောဘုရင်၏ သင်္ချိုင်းတော်ဝင်ပေါက် အနီး၌ ရှိကာ အဆင့်မြင့်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

ချန်ရှီ ဒီနည်းလမ်းကို အရင်က မသုံးဖူးပါ။ ဤတိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းသည် နတ်ဝိညာဥ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို တပြိုင်နက်တည်း ပေါင်းစည်းရန် လိုအပ်သည်။ ထိုအခါ အရပ်သုံးမီတာမြင့်သော နတ်ဝိညာဉ်သည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တာအိုနယ်မြေနှင့် ပေါင်းစည်းလိုက်သောအခါ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း နတ်ဘုရားတစ်ဆူကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ မြင့်မားလာမည်။

ဗောဓိတိုက်ပွဲအောင်ပွဲနည်းကို အသက်သွင်းရန် သော့ချက်သည် ခန္ဓာကိုယ်၊ ဝိညာဉ်နှင့် တာအိုနယ်မြေတို့၏ ပေါင်းစည်းသည့် အခိုက်အတန့်တွင် တည်ရှိပါသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် တာအိုနယ်မြေ၏ တက်ကြွမှုနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းကို အသုံးပြု၍ နည်းစနစ်ကို အသက်သွင်းခြင်းဖြင့် ရုပ်ခန္ဓာအသွင်ပြောင်းကာ လက်တစ်ထောင်ဟာ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ တစ်ဆက်တည်း ဗောဓိခန္ဓာကို မွေးမြူကာ အမြင့်ဆုံးတိုက်ပွဲဝင် စွမ်းအင်ကိုလည်း ရရှိစေခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ဗောဓိတာအိုနယ်မြေ၏ မရေမတွက်နိုင်သော လျှို့ဝှက်ချက်ထဲက တစ်ခုပင်။ ချန်ရှီဟာ မကြာသေးမီကမှ ခန္ဓာပေါင်းစည်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ယခင်က ၎င်းကို အသုံးမပြုနိုင်ခဲ့ပေ။ ဒါသူ့ရဲ့ပထမဆုံးအကြိမ် သုံးတာ ဖြစ်သည်။

သူ၏ နတ်ဝိညာဥ်သည် အမြင့် ဆယ်ပေမြင့်သဖြင့် ဆယ်ပေရှည်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအား ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဗောဓိရုပ်သည် ဆယ်ပေကျော် မြင့်လေ၏။ ၎င်း၏လက်တစ်ထောင်သည် အလျား ရှည်သည်၊ ဘဲဥထက် အနည်းငယ် ပိုထူကာ၊ အချို့မှာ ခုနစ်ပေ သို့မဟုတ် ရှစ်ပေခန့် ရှည်လျားကာ ၎င်းတို့၏ ညောင်ရွက်သဖွယ် အကိုင်းအခက်များက ပြိုးပြိုးပြက်ပြက် ယှက်သန်းနေသည်။

"အား! !"

ချန်ရှီ အော်လိုက်ပြီး သူ့လက်မောင်းတစ်ထောင်စီက ဓားချောင်းတစ်ချောင်းစီကို ထိန်းချုပ်ကာ ရှေ့ကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ အမတဓား၏ တောက်ပမှု၊ နှင်းဆီရောင် အလင်းတန်းများနောက်တွင် ကျင်ဟုန်ကို ဖောက်ထွင်းကာ လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။

ချန်ရှီရဲ့နှလုံးသား နစ်မြုပ်သွားသည်။ ထိုအခါမှ သူဟာ ရည်မှန်းချက်ကို လွဲချော်သွားခဲ့ပြီး တစ်ဖက်လူဟာ သူ့အသားအစစ်ကို ဆုံးရှုံးထားကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့သည်။

ကျင်ဟုန်သည် သူ၏အတောင်များကို လှန်လိုက်ကာ မယုံနိုင်လောက်အောင် အရှိန်ဖြင့် နောက်ပြန်ဆုတ်သွားရင်း ကျန်းဝူကျူးရှဲ့ဓား နှင့် ပန်းရောင်တောက်နေသော အလင်းတန်းများကို ရှောင်လိုက်သည်။

ချန်ရှီလည်း ဟောက်ပြီး ရှေ့တစ်လှမ်းတိုးကာ သူ့ဓားကို အပေါ်သို့ တွန်းတင်လိုက်ပြန်သည်။ ပြီးနောက် ဓားကို မြှောက်ထားသည့် အနေအထားအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဓားကြွခြင်းမှ တိမ်လွှာဓားပုံစံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ဓားခုတ်သည့် သိုင်းကွက် အဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့ပြန်သည်။

သူ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ကျန်းဝူကျူးရှဲ့ဓားသည် ဓားတန်းပေါင်း ၄၀၉၆ စင်းကို ထပ်မံ၍ ခွဲထုတ်သွားပြန်သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းတန်းများကို သယ်ဆောင်ကာ အရပ်ရပ်မှ လေထဲသို့ ပျံ့လွင့်နေသော ပုံသဏ္ဌာန်အတိုင်း ပျံသန်းသွားကြသည်။ ဓားနှင့် အလင်းတန်းများသည် တောင်ထွတ်တစ်ခုမှ နောက်တစ်ခုဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

၎င်း၏စစ်မှန်သော စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်ရန်အတွက် ချန်ရှီရဲ့ စွမ်းအားက မလုံလောက်သေးပါ။ ယခု သူသည် ချင်းယန်၏ ကြီးမားသော စွမ်းပကားကို မှီခိုအားထားနေရပြီဖြစ်သည်။ ချန်ရှီသည် နည်းစနစ်များကို လေ့ကျင့်သူတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သည်။

ချန်ရှီ၏ အကြည့်များသည် လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသော ရုပ်သွင်​နောက်ကို လိုက်နေဆဲ။ သူသည် ရှေ့သို့ နောက်တစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်နှင့် သူ့လက်တစ်ထောင်၏ ဓားလက်ချောင်းများ ချက်ချင်း ဆန့်ထွက်သွားသည်။ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းစီသည် ဓားအလင်းတန်း ၄၀၀၀ ကျော်ကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။ ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုစီသည် မတူညီသော ဓားအသွားအလာ တစ်ခုကို လွှတ်တင်ခဲ့ပြီး ရွှမ်ဝေဓားသိုင်းကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။

ဒီအချိန်မှာ သူ့ဦးနှောက်ကလည်း အရှိန်အဟုန်နဲ့ အလုပ်လုပ်နေပြီး သူ့ဦးနှောက်က ပွက်ပွက်ဆူနေပြီ။ သူ့စိတ်ကလည်း အရင်ကထက် ပိုကြည်လင်လာတာကြောင့် ဓားတစ်လက်စီ၏ တိကျသော လမ်းကြောင်းသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ထင်ဟပ်နေခဲ့၏။

ဤကဲ့သို့ ရှင်းလင်းပြတ်သားသော လမ်းကြောင်းကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဓားအလင်းနှင့် တောက်ပသော အလင်းရောင်တို့က သူ့ရဲ့ မယိမ်းယိုင်သော စိတ်ဆန္ဒဖြင့် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကျင်ဟုန်ဟာ အခုနကမှ အသွင်ပြောင်းထားတာကြောင့် သူ့အတောင်ပံတွေက မသန်မာသေးပါဘူး။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က မပြည့်စုံသေးသဖြင့် မရေမတွက်နိုင်သော ဓားနှင့် တောင်ထွတ်များကြားတွင် တောက်ပနေသော အလင်းရောင်များကြားမှာ ရှောင်တိမ်း​နေခဲ့ရသည်။ သို့သော် ထိုဓားနှင့် တောက်ပသော ရောင်ခြည်များသည် ကြီးမားသော ပိုက်ကွန်တစ်ခုအဖြစ် ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ချုပ်နှောင်ကာ တဖြည်းဖြည်း တင်းကျပ်လာပုံရသည်။

သူ ကြောက်လာ၏။ ဓားဖွဲ့စည်းမှု ဆက်လက် ကျုံ့သွားပါက သူ လွတ်မြောက်ရန် နေရာမရှိတော့ပါ။

"ရွှတ်!"

သူ၏အတောင်ပံ ခတ်သံနှင့်အတူ ယင်နှင့်ယန်ကမ္ဘာကြားရှိ အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ကာ မြေအောက်ကမ္ဘာထဲသို့ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။ ချန်ရှီလည်း ဒေါသတကြီးအော်ကာ ရှေ့သို့ နောက်တစ်လှမ်း ထပ်တိုးလိုက်သည်။ လျှပ်စီးလက်ကြောင်းက သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို လင်းလက်သွားသည်။ သူ့မျက်ခုံးကြားမှ ဒေါင်လိုက်မျက်လုံး ပွင့်လာပြီး မိုးခြိမ်းသံက သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ဝေ့ဝဲလာသည်။ သူသည် မိုးကြိုးကျောက်စိမ်းကို အသက်သွင်းနေပြီး မိုးကြိုးဘိုးဘေး၏ စစ်မှန်သော ကိုယ်ခန္ဓာကို စုစည်းကာ ယင်ယန်ကမ္ဘာကို ထိုးဖောက်၍ ကျင်ဟုန်၏တည်နေရာကို ရှာဖွေနေ​ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျင်ဟုန်သည် မရဏကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါတွင် လော်ထျန်းဓားစွမ်းအင် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်နေတာ မြင်လိုက်ရသည်။ လော်ထျန်းဓားစွမ်းအင် အလွှာပေါ်တွင် သူ ပိတ်မိနေပြီး ရောင်ဝါတွေက သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို တင်းကျပ်ထားသည်။

ထိုစဥ် သူ့အတောင်ပံတွေက တဖြည်းဖြည်း သန်မာလာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က တည်ငြိမ်လာသည်။ သူ့အရှိန်က ပိုမြန်လာပေမယ့် ဓားနဲ့ ပိုက်ကွန်က ပေါ်လာတော့ သူ့ကို ပြေးစရာနေရာမှ မကျန်တော့အောင် လုပ်ထားသလိုပင်။

ကျင်ဟုန် အံကြိတ်ကာ သူ့ကိုယ်ပိုင် အတုအယောင်နယ်မြေထဲသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။ တိမ်ပင်လယ်ကြီးပေါ်မှာ ရပ်ပြီး ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ အတုအယောင် နယ်မြေသည် မကောင်းသော စွမ်းအင်များဖြင့် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့တာ ကြာပါပြီ။ နေ ၊ လ နှင့် ကြယ်များသည် အရောင်အသွေး မှိန်ဖျော့နေ၏။ အောက်ခြေတွင် အသားပင်လယ်က လှိုင်းထနေကာ သမုဒ္ဒရာများနှင့် မြစ်များသည် ယိုယွင်းပျက်စီးနေသော အသားနှင့်အသွေးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနေပါပြီ။ တောင်များသည် အသွေးအသားဖြင့် ဖုံးလွှမ်းပြီး မြေကြီးသည် အသွေးအသား ထူထပ်သော ရွက်ဖျင်ပင်များကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့နေသည်။

ညစ်ညမ်းသော အတုအယောင်နယ်မြေတွင် ဓားတန်းများက ပန်းရောင်တောက်နေသော အလင်းတန်းများနောက်သို့ လိုက်သွားကာ သူ့ကို လမ်းကြောင်း အမျိုးမျိုးမှ ထိုးဖောက်လာကြကာ ကျင်ဟုန်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အကြည့်များ လွှမ်းသွားသည်။ သူသည် စွမ်းအားရှိသမျှ အားစိုက်ထုတ်ကာ ကောင်းကင်မှ ဆင်းလာသော ဓားတန်းများကို တားဆီးရန် သူ၏ အတုအယောင်နယ်မြေ၏ အင်အားအပြည့် စုစည်းထားသည်။

ချန်ရှီ၏ မျက်လုံး၊ နား၊ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းတို့မှ သွေးများ အဆက်မပြတ် စီးကျလာသည်။ ဗောဓိတိုက်ပွဲ အောင်နည်းနှင့် မိုးကြိုးကျောက်စိမ်း မဟာနည်းလမ်းသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ထိပ်တိုက်တွေ့ကာ တင်းမာမှုများအား တိုးလာစေသည်။ ဤတိုက်ပွဲနည်းလမ်း နှစ်ရပ်ဖြစ်သည့် ဗုဒ္ဓဘာသာတစ်မျိုးနှင့် အခြားတာအိုဝါဒီတို့သည် သဟဇာတ မဖြစ်တာကြောင့် ခက်ခက်ခဲခဲ ထိန်းနေရ၏။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ တင်းမာမှုများ ပို၍ တိုးလာသည်။ ချန်ရှီ၏ မျက်လုံးများသည် သွေးများကြောင့် မှုန်ဝါးမသွားစေရန် တားဆီးထားသည်။ ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ သူသည် လက်ချောင်းများကို ဖြန့်ကာ သူ့လက်တစ်ထောင်ကို အောက်သို့ တွန်းချလိုက်သည်။

ကျင်ဟုန်ဘက်ကလည်း မရေမတွက်နိုင်သော အသွေးအသားများနှင့် ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာတစ်ခုကဲ့သို့ အအတုအယောင်နယ်မြေကို ဖြတ်သန်းသွားစဉ် ဒေါသစိတ်ဖြင့် ဟောက်လိုက်သည်။ ထူထဲသော အသားလက်တံများက ဓားတန်းများဆီသို့ ပြေးထွက်သွားသည်။

တိမ်မြုပ်နေသော ကောင်းကင်ယံ၌ ကွဲအက်နေသော အသွေးအသားများက မိုးရွာသလို ရွာချလာ၏။ နှင်းဆီရောင် တောက်နေသည့် ဓားတန်းများသည် အံ့အားသင့်ဖွယ် အရှိန်ဖြင့် သူ့ဆီသို့ ဆက်လက် ပြေးလာနေဆဲ။

ဓားတန်းများသည် မိုင်တစ်ရာကျော်အထိ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် မိုင်သုံးဆယ်အကွာကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

ဆယ်မိုင်ကို ကျူးကျော်ခဲ့ပြီ။

ပေနှစ်ရာကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီ။

ကျင်ဟုန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ သေခြင်းတရားကို ကြောက်လန့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထိုစဥ် ချန်ယင်တူး သူ့ကို သတ်လုနီးနီး တိုက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်ကို ရုတ်တရက် သတိရမိသွားသည်။

ထိုကဲ့သို့ပင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှု တစ်ခုက သူ့ကို မရုန်းကန်နိုင်​စေဘဲ သေခြင်းတရားကို စောင့်ရုံသာ ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်စေခဲ့သည်လေ။ အခုလည်း ဒီလို စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ထပ်ခါထပ်ခါ ခံစားလိုက်ရပြန်သည်။

အမတဓား၏ ထူထပ်သော ဓားရှည်များသည် ဆယ်ပေအောက်သာ ဝေးသော သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကျူးကျော် ဝင်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သေခြင်းတရားကို စောင့်မျှော်လျက် ကြောက်လန့်တကြား ထအော်လိုက်သည်။ သူသည် အမတတစ္ဆေဖြစ်လျှင်ပင်၊ သူသည် ရွှေပုစဥ်းရင်ကွဲ အမတကောင်းကင်လမ်းစဥ်ကို ကျင့်ကြံခဲ့လျှင်ပင်၊ သူ့တွင် မသေနိုင်သော နည်းပညာတစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ကျန်းဝူကျူးရှဲ့ဓားကို မဆန့်ကျင်ဘက်နိုင်ပေ။

ဓားတစ်ချောင်းက သေခြင်းတရားကို ဆိုလိုလေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဓားမီးလုံးများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကာ တုန်လှုပ်သွားသည်။

"သူ ထိန်းလို့မရ​တော့ဘူး!"

ချန်ရှီ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ခါသွားကာ သူ၏ လက်ထောင်ပေါင်းများစွာလည်း ပါသွားခဲ့သည်။ သူ့လက်မောင်းပေါ်ရှိ အရေပြားများ အက်ကွဲ ပေါက်ကွဲထွက်ကာ သွေးစွန်းနေသော အခိုးအငွေ့များ တက်လာပြီး အသားများ ပုပ်စပြုလာသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ် ယိမ်းယိုင်သွားကာ သူ့အသားက အလေးချိန်ကို မခံနိုင်တော့ဘဲ ဦးနှောက်ကလည်း အားနည်းလာခဲ့သည်။ ချင်းယန်ဆီက တဟုန်ထိုး ကူးစက်လာသော စွမ်းအင်တွေကလည်း လျော့ပါးလာသည်။

ချန်ရှီသည် သူ့သွားများကို အံကြိတ်ကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းက တိုက်ခိုက်နည်းနှစ်ခု၏ သက်ရောက်မှုကို တွန်းလှန်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်ခုန်ဆင်းလိုက်​ပြန်သည်။ သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးခွန်အားကို စုဆောင်းရင်း သူ့လက်တစ်ထောင်ကို ရှေ့ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

ကျယ်ပြောလှသော အတုအယောင်နယ်မြေထဲ၌ ဓားမီးများအားလုံးသည် ဒေါင်းတစ်ကောင် အမြှီးဖြန့်ထားသလို စုစည်းလာကာ ကျန်းဝူကျူးရှဲ့ဓား အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်း၏နောက်ဆုံးစွမ်းအားဖြင့် အလန့်တကြား ဖြစ်နေသော ကျင်ဟုန်ကို ထိုးဖောက်ပစ်လိုက်သည်။

ထိုက်ဟွာတောင်၏ အထက်က လေထုကြီး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ အမြစ်မဲ့အလင်းရောင်များက မိုင်ရာပေါင်းများစွာကို လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း လွှမ်းခြုံကာ ပျက်ပြယ်သွားခဲ့သည်။

"ဗုန်း!"

မိုင်ရာနှင့်ချီဝေးသော နေရာက နတ်ဆိုးတောင်ထွတ်ပင် အလင်းရောင်ကြောင့် လေထုထဲမှာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ တောင်ထွတ်၏ တောင်ထိပ်သည် ရုတ်တရက် ပြန့်ကျဲသွားကာ ဧရာမတောင်ထွတ်ကြီး ပြိုကျမသွားမီ ဆယ်မိုင်ကျော် အထိ ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ချန်ရှီ၏လက်များကလည်း ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ အသားများ လျင်မြန်စွာ ပုပ်ပွသွားကာ သူ့အရိုးများပါ ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ကွဲအက်သွားသည်။ ချန်ရှီ လဲကျသွားပေမယ့် ခေါင်းကို မြင့်မြင့်ကိုင်ထားကာ မိုင်ရာနှင့်ချီဝေးသော မြင်ကွင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနောက် သူ၏ကျန်ရှိသော စိတ်ဆန္ဒက သူ့ကို ထိန်းထားကာ ဖြတ်လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ကျင်ဟုန်ကို သတ်မိလား မသေချာသေးချေ။ ကျန်းဝူကျူးရှဲ့ဓား စွမ်းအင်ဟာ တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့သွားပြီး ဓားသည်လည်း သူ့လက်မှ ကွယ်ပျောက်သွားသည်။ ချန်ရှီ မျက်လုံးများ မှိတ်သွားကာ သူ့ခေါင်းနောက်တွင် သေးငယ်သော ဘုံကျောင်း ပေါ်လာသည်။

"ရှစ်ကျီ... သူ့ကို ထိန်းထား.... သူ့အသွင်ပြောင်းမှုကို ပြီးအောင် မလုပ်​စေနဲ့!"

မယ်မယ်ရှစ်ကျီကလည်း ဘုံကျောင်းငယ်လေးမှ ထွက်ခွာပြီး မိုင်ရာနှင့်ချီဝေးသော ခရီးကို ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ထိုနေရာ၌ အသား လက်တံတစ်ခုသည် ပျံထွက်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံ၌ တွယ်ကပ်ကာ အနက်ရှိုင်းဆုံး ​လေထုကြီးထဲသို့ ထိုးဆင်းသွားကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ မကောင်းသော စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူလိုက်သည်။

မယ်မယ်ရှစ်ကျီကလည်း အော်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်မှာ တိမ်တိုက်တွေ ပေါ်လာသည်။ ပုဝါထဲမှ အဝါရောင် စစ်သည်တော်များ ဆင်းလာကာ ဓားနဲ့ ချည်နှောင်ခံထားရတဲ့ ကျင်ဟုန်ကို ညှဉ်းပန်း နှိပ်စက်ကြလေသည်။

အသွေးအသား၏ အစွန်းအထင်းများသည် စစ်သည်များကို ထိုးဖောက်သွားသည်။ မယ်မယ်ရှစ်ကျီက ရှေ့သို့ ပြေးသွားကာ ပါးစပ်ကိုဖွင့်ဟ၍ စူးရှသော ဓားစွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်ရင်း ကျင်ဟုန်ကို တိုက်ခိုက်သည်။

ကျင်ဟုန်၏ အသွေးအသားများက တအိအိ ကျလာ၏။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှ မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်များက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်​နေပြီး သူ၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဒဏ်ရာများကို ပြုပြင်ရန်အတွက် အသွေးအသားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ရှစ်ကျီရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခုခံတွန်းလှန်ကာ အသားကျနေသော လက်တံများက ကခုန်နေကြလေသည်။ ချန်ရှီသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေရာမှ လှုပ်ရှားနိုင်ဖို့ ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏ ကြွက်သားများ ကြေမွလုနီးပါးဖြစ်ကာ လက်ချောင်းများကို ရွှေ့ရန် ခွန်အားပင် မရှိခဲ့ပေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင်းယန်သည် ရုန်းကန်နေသည့် သူ့ကို ပွေ့ယူလာ၏။ ချန်ရှီ တုန်တုန်ယင်ယင် အသံဖြင့်။

"ဦးလေးချင်းယန်... ဟေးကော် ရှိ​သေးတယ်... သူ့ကို ကယ်​ပေးပါ..."

ချင်းယန်လည်း ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူသည် သူ၏ချွန်ထက်သော ခြေသည်းများကို မြေအောက်ကမ္ဘာဆီသို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ပြောင်းလဲနေဆဲဖြစ်သော ဟေးကော်ကို လုယူကာ သက်ရှိကမ္ဘာဆီသို့ ပြန်ဆွဲထုတ်ယူခဲ့သည်။

ပျံသန်းဖို့ ခုန်ချခဲ့ပေမယ့် လေပေါ်ကနေ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။

"ငါ တခြားသူတွေကို မကယ်နိုင်​တော့ဘူး..."

ချင်းယန်သည် မြေပြင်ကို ခြေထောက်ဖြင့် တစ်ချက်ကန်ရင်း ချန်ရှီနှင့် ဟေးကော်ကို သူ့ပုခုံးတစ်ဖက်စီတွင် ထမ်းထားလိုက်သည်။

"ထိုက်ဟွာချင်း နန်းတော်ထဲက လူတိုင်းကို ငါမကယ်နိုင်ဘူး.... ငါ သူတို့ကို မကယ်နိုင်​တော့ဘူး... "

သူ့မျက်နှာပေါ်မှ မျက်ရည်များ စီးကျလာပေမယ့် သူ၏ပုံစံအမှန်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။ ဒဏ်ရာတွေရပေမဲ့ တောင်ပေါ်ကနေ ရုန်းထွက်ဖို့ ရုန်းကန်နေရသည်။ အသွေးအသား၏ အစွန်းအထင်းများသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံ့လွင့်သွားကာ တိုက်ပွဲဆက်လက် ဖြစ်ပွားလာသည်နှင့်အမျှ မယ်မယ်ရှစ်ကျီလည်း ပို၍ပို၍ ကြောက်လာသည်။

"သူ အရေခွံ ခွာနေတာ မဟုတ်ဘူး...ဘေးဥပဒ်အဆင့်ကို ပြောင်းနေတာ!"

သူမ အသိစိတ်ဝင်လာပြီး ကျင်ဟုန်ကို ပို၍ အရူးအမူး တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် စူးရှထက်မြက်ပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် ထူထဲသော အသားလက်တံ အမဲသား တစ်ခုက သူမခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သွား​လေသည်။ ဆယ်ပေနီးပါးထူသော လက်တံကြီးသည် ရုတ်တရက် ပေါက်ထွက်ကာ လေထဲတွင် ဆိုင်းငံ့ထားသော ကျင်ဟုန်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးတက်လာ၏။

အခြားသော လက်တံများသည်လည်း ဖောင်းလာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှ မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်များကို အရူးအမူး စုပ်ယူရင်း ကျင်ဟုန်ဆီသို့ ပြေးသွားကြသည်။

ဘေးဥပဒ်အဆင့် အန္တရာယ် စ​လေပြီ။

ထိုက်ဟွာ တောင်တန်းများ တည်ရှိရာ ကူးရှင်းပြည်နယ်၊ ယိုးကျိုးမြို့။

အရုဏ်မတက်မီတွင် ယိုးကျိုးမှလူများသည် မနေ့ညက ထိုက်ဟွာ တောင်များဆီက အဆက်မပြတ် တုန်ခါမှုနှင့် ထူထဲသောလျှပ်စီးလက်မှုကြောင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ သို့သော်လည်း ဆူညံသံများ ရပ်တန့်သွားကာ မိုးသောက်ချိန် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ စောစောစီးစီး ထွက်လာသူများသည် လမ်းမပေါ်ထွက်ကာ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် နှုတ်ဆက်ကြပြီး မနေ့ညက အဖြစ်အပျက်များကို မေးမြန်းကြလေ၏။

ဖုရှိုးသည် ချန်ရှီ၏ အတန်းဖော်၊ ရှီးကျင်းက စာမေးပွဲအတွက် အတူခရီး သွားခဲ့သူ​ဖြစ်သည်။ နွေဦးစာမေးပွဲအပြီးတွင် နိမ့်ကျသော နဝမတန်းအရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်သည့် တရားသူကြီးအဖြစ် ယိုးကျိုး စီရင်စုသို့ ပြောင်းရွှေ့ခံခဲ့ရသော်လည်း လွန်ခဲ့သည့် ခြောက်လအတွင်း ၎င်း၏တာဝန်များကို ပြောင်မြောက်စွာ ထိရောက်စွာ စီမံခန့်ခွဲနိုင်ခဲ့သည့် စေတနာနှင့် တာဝန်သိသူတစ်ဦး ဖြစ်လာသည်။

ကူးရှင်းပြည်နယ် တောင်နီခန်းမ အဆောင်ဆွဲဆရာအဖွဲ့ တစ်ခုလုံးကို စီမံခန့်ခွဲရန် တာဝန်ရှိသော ယိုးကျိုး ဌာနခွဲ၏ အကြီးအကဲလည်း ဖြစ်လာသည်။

ကူးရှင်းပြည်နယ်သည် အနောက်နွားရှင်းကျိုး၌ ဒုတိယအကြီးဆုံး ပြည်နယ်ဖြစ်ပြီး ကျယ်ပြောလှသော နယ်မြေတစ်ခုနှင့် ၎င်း၏လူမျိုးကို ကာကွယ်သည့် မြင့်မြတ်သော နေရာတစ်ခုဟု ကြွားလုံးထုတ်ထားသည်။ နတ်ဆိုးများသည် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိသောအခါ တာအိုထဲ မကြာခဏ ချဉ်းကပ်ကာ ဒေသခံ ကန့်ညောင်များ ဖြစ်လာကြသည်။ ထို့ကြောင့် တောင်နီခန်းမ အဆောင်ဆွဲဆရာအဖွဲ့သည် ၎င်း၏ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုတွင် စိန်ခေါ်မှုများစွာကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။

သို့သော် သူ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် အဖွဲ့အစည်းက ကောင်းမွန်စွာ လည်ပတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဖုရှိုးကို တောင်နီခန်းမက အလွန်တန်ဖိုးထားခဲ့ပြီး ချန်ရှီ၏သေးငယ်သော စကြာဝဠာထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ကျင့်​ကြံရန်အတွက် ကျင့်စဥ်များကို ရွေးချယ်နိုင်ခဲ့သည်။

သူ၏ ကျင့်​ကြံမှုမှာလည်း လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာသည်။ ခြောက်လအတွင်း သူသည် နတ်ပြောင်းလဲနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ဝင်ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ယိုးကျိုးတွင် အသိအမှတ် ပြုထားသော ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဖုရှိုးသည် မနေ့ညက ထိုက်ဟွာတောင်မှ ဆင်းသက်လာပုံရသော ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုကိုလည်း သတိပြုမိခဲ့သည်။

"အဲဒီမှာ ကြီးကြီးမားမား တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့တာ ဖြစ်မယ်... မနေ့ညကပဲ ထိုက်ဟွာချင်း နန်းတော်ရဲ့ အမတရတနာကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်လို့ တာအိုကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် လာပြောသေးတယ်... တောင်ပေါ်မှာ ဓားကြိုဆိုတဲ့ အခမ်းအနား ကျင်းပဖို့ စီစဉ်နေပြီ... နှစ်ပတ်အတွင်း တရားသူကြီးရှနဲ့ တခြားသူတွေကို တက်ရောက်ဖို့လည်း ဖိတ်ခေါ်ထားသေးတယ်... မိသားစု ၁၃စုက ဓားကို သွားရှုပ်နေတာများ?"

သူ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ထိုက်ဟွာတောင်သည် အထွတ်အမြတ်ထားရာ နေရာဖြစ်သည်။ မိသားစုကြီး ဆယ့်သုံးစုသည် တန်ခိုးကြီးမားသော်လည်း တာအိုဘာသာ သန့်ရှင်းသောမြေမှ မသေနိုင်သော ရှေးဟောင်းပစ္စည်းကို သိမ်းပိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူ ကိုယ်လက်သန့်စင်ကာ ထွက်သွားလိုက်သည်။ သူက ငယ်ရွယ်သေးသည်။ ၂၆ နှစ်သာ ရှိသေးပြီး လက်မထပ်ရသေးဘဲ လက်ရှိတွင် တစ်ဦးတည်းသာ နေထိုင်သည်။ ဖူရှိုး တံခါးဖွင့်ကာ လမ်းမပေါ်ထွက်၍ အစိုးရရုံးဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

"အစ်မထျန်အာ... စောလိုက်တာ"

ဖူရှိုးသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို နှုတ်ဆက်ပြီး လမ်းစောစော ထလျှောက်နေတဲ့ သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးကိုလည်း ခေါင်းညိတ်​ပြလိုက်သည့။

"မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ ဦးလေးဖူ... မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ ဆဌမအဒေါ်...."

အမျိုးသမီးရော၊ သက်ကြီးရွယ်အိုရော ဆဋ္ဌမအဒေါ်ရော ဘာမှ မတုံ့ပြန်ကြချေ။ ဖူရှိုး လန့်သွားသည်။ ရှေ့ကို လျှောက်လာရင်း ထူးဆန်းတဲ့ အရာတစ်ခုကို သူ တဖြည်းဖြည်း သတိပြုမိလာ၏။ လမ်းပေါ်ရှိ လူတိုင်းသည် အေးခဲနေပြီး မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေကြသည်။

သူတို့တင်မကဘဲ လမ်းပေါ်က ခွေးတွေ၊ ကြက်တွေ၊ ဘဲတွေတောင် အေးခဲနေခဲ့၏။ ဖူရှိုး လန့်သွားပြီး ၎င်းတို့ကို ချိုးဖျက်ဖို့ ကမန်းကတန်း အဆောင်စာလုံး တစ်ခု ဆွဲလိုက်ပေမယ့် ဘာမှမဖြစ်ခဲ့။

သူသည် လမ်း​ကြားမှ အမြန်ပြေးထွက်ပြီး ပိုကျယ်သော ဖျင်ယန်လမ်းမပေါ်သို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။ သူမြင်သမျှမှာ ပြန့်ကျဲနေသော၊ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသော လူများသည် မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်စရာကောင်းသော အပြုံးများဖြင့် ရပ်နေကြ၏။

ခရက်!

ခွေးခေါင်းနောက်ဘက်က ရုတ်တရက် ကွဲထွက်သွားပြီး သွေးထွက်သံယို အပေါက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့နေသော ဖုရှိုးသည် ကောင်းကင်မှာ လွင့်မျောနေစေဖို့ သူ့နတ်ဝိညာဉ်ကို အမြန် ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ အပေါ်စီးကနေ အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ ယိုးကျိုးမြို့တစ်ခွင်မှာ သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ်နေတာကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။

လူများနှင့် တိရိစ္ဆာန်များအားလုံးသည် နတ်ဆိုးစွဲနေသကဲ့သို့ အေးခဲနေသော သူတို့၏ မျက်နှာများသည် ကြောက်မက်ဖွယ်အပြုံးများဖြင့် ပုံဖော်ထားသည်။

ထို့နောက် ပျော့ပျောင်းသော "ဖောက်" ဟူသည့် အသံများက ယိုးကျိုးမြို့ တစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် မြို့သူမြို့သားတို့သည် အရေခွံများ ကျွတ်ကုန်တော့သည်။

ဖူရှိုးသည် ကြောက်ရွံ့မှုအပြည့်ဖြင့် မြို့ပြင်မှ အနီးနားရှိ ခရိုင်မြို့သို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ယိုးကျိုးတွင် သူတွေ့ဖူးသည့်အတိုင်း ထိုမြို့သူမြို့သားများမှာလည်း အေးခဲသွားကြသည်။ တစ်ချို့က သူတို့ရဲ့ အရေပြားတစ်ဝက်ကို ခွာပြီး သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်ကို လူ့အရေပြားကနေ ထုတ်ယူနေကြ၏။

သူသည် ဝေးသထက်ဝေးအောင် ပျံသန်းခဲ့သည်။ ရွာများ၊ မြို့များနှင့် ကျေးလက်ဒေသများသည် အသွင်ပြောင်းနေသူများဖြင့်သာ ပြည့်နေပါသည်။ တောင်များနှင့် သစ်တောများထဲက ထူးဆန်းသော သားရဲများပင် ၎င်းတို့၏ အရေခွံများကို ခွာပြီး အသွင်ပြောင်းနေပါပြီ။

သူ့နတ်ဝိညာဉ်သည် မိုင်ရာနှင့်ချီ ဝေးကွာသွားခဲ့သည်။ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်တော့ အရေပြားတွေ ကြွေကျပြီး အသွင်ပြောင်းနေတဲ့ သက်ရှိတွေအားလုံးကို တွေ့လိုက်ပေမယ့် ဒီကပ်ဆိုးကြီးရဲ့ အဆုံးကို သူ ရှာမတွေ့သေးပါဘူး။

"မိုင်တစ်ထောင်... မိုင်တစ်ထောင်!"

ဖုရှိုးသည် ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် သူ့နတ်ဝိညာဉ်ကို ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။

"မိုင်တစ်ထောင် သဘာဝ ဘေးဥပဒ်... ဒါက ဘေးဥပဒ်အဆင့်ပဲ... မြန်မြန် အစိုးရရုံးကို မြန်မြန် အကြောင်းကြားရမယ်.... ဟုတ်တယ် အဆောင်ဆွဲဆရာ အဖွဲ့ကိုလည်း အကြောင်းကြားရမယ် အမြန်ဆုံး လွတ်မြောက်အောင် လုပ်ရမယ်!"