ရုတ်တရက်ဒဏ်ရာ
Vol. 39 Ch. 576
နေ့လည်ခင်းတွင် ယန်ကျန့်သည် သူ၏အချိန်အများစုကို မြို့လယ်တွင် လှည့်လည်သွားလာရင်း ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။ 'တစ္ဆေနယ်မြေ' စစ်ဆင်ရေး စတင်နှင့်ပြီဖြစ်သောကြောင့် သူ ဟိုတယ်တွင် အိပ်စက်နေခြင်းသည် အနည်းငယ် မသင့်တော်ဟု ထင်ရသည်။ ထို့ကြောင့် စစ်ဆင်ရေးကို အထောက်အပံ့ပေးရန် သူ လမ်းလျှောက်ထွက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ရလဒ်မှာ အတော်အတန် ထင်ရှားသည်။
မုန့်ပဲသရေစာလမ်းများနှင့် အစားအသောက်လမ်းများစွာကို လှည့်လည်သွားလာပြီးနောက် အနည်းငယ် ဗိုက်ပြည့်သည်ဟု ခံစားရခြင်းမှလွဲ၍ အရာအားလုံး ပုံမှန်ဖြစ်သည်။
အမှန်စင်စစ် နေ့လည်ခင်းတွင် ရှုံးဝမ်ဝမ်၏ မိဘများက မောင်းထုတ်လိုက်ပြီးနောက် သူသည် ဗိုက်မပြည့်ခဲ့ပေ။
"အချိန်တန်ပြီ။ ဒီနေ့အတွက် ဒီလောက်ပဲ။"
ယန်ကျန့်က အချိန်ကို စစ်ဆေးလိုက်ရာ ခြောက်နာရီ နီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
သူသည် ဒီနေ့အတွက် အဆုံးသတ်ပြီး ဖိန်အန်းဟိုတယ်သို့ ပြန်ကာ ယနေ့၏ အလုပ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် တွေးလိုက်သည်။ ... နောက်နှစ်ရက်အတွင်း မမျှော်လင့်ထားသော ဖြစ်ရပ်များ မရှိသရွေ့ သူသည် တာချန်းမြို့သို့ ချောမွေ့စွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။ သူသည် ဤခရီးစဉ်တွင် အန္တရာယ်များစွာနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်အတော်များများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ အကျိုးအမြတ်များ ရှိခဲ့ပြီး အဓိကရည်မှန်းချက်မှာလည်း ပြီးမြောက်ခဲ့သည်။
သူသည် ဤနေရာသို့ သူ၏ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ် ယိုယွင်းပျက်စီးမှုနှင့် တစ္ဆေ၏ ပြန်လည် ရှင်သန်ခြင်းပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန် ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ယခုအခါ သူသည် အလွန်ကောင်းမွန်သော ချိန်ခွင်လျှာတစ်ခုကို ရရှိရန် တစ္ဆေသုံးကောင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး ကောင်းကျိ့ချန်ကို သတ်ဖြတ်ကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ တစ္ဆေကို ယူဆောင်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျန်းမာသော အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုကောင်းသည်။
ထို့အပြင် သဘာဝလွန်အရာဝတ္ထုများ ရရှိခြင်းနှင့် သူ၏လက်ဝယ်ရှိ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်အရေအတွက် တိုးပွားလာခြင်းတို့ ရှိခဲ့သည်။
သူသည် မမျှော်လင့်ထားသော အရာတစ်ခုခု မဖြစ်ပွားခဲ့ပါက ကြာရှည်စွာ ရှင်သန်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။
ဤကာလအတွင်း သူသည် သူ လုပ်ချင်သောအရာအချို့ကို လုပ်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်သည်။
ဤအတွေးများဖြင့် သူသည် ဟိုတယ်ဘက်သို့ တစ်ယောက်တည်း လျှောက်သွားသည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သတိမထားမိခဲ့သော သေစေနိုင်လောက်သည့် အကျပ်အတည်းတစ်ခုသည် တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ဖိန်အန်းတာဝါ၏ ရုံးခန်းတစ်ခုအတွင်းတွင် ဖန်ရှီမင်သည် မလှုပ်မယှက် ထိုင်နေပြီး သူ၏စားပွဲပေါ်မှ နာရီကို စိုက်ကြည့်နေသည်၊ ရုပ်တုတစ်ခုကဲ့သို့ပင် သူသည် ထိုနေရာတွင် နာရီပေါင်းများစွာ ထိုင်နေခဲ့သည်။
စိတ်ရှည်ခြင်းသည် သူ အမြဲတမ်း ပေါများစွာ ပိုင်ဆိုင်သောအရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး တစ်နေ့လုံး ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေခြင်းသည်ပင် သူ့အတွက် လွယ်ကူသော အလုပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူသည် သာမန်လူတစ်ဦး မဟုတ်တော့ပေ။
ဆောင်းရာသီနေသည် အခြားရာသီများထက် စောစောဝင်သည်။
မူလက လင်းထိန်နေသော ရုံးခန်းသည် ယခုအခါ အမှောင်ထုထဲတွင် နစ်မြုပ်နေပြီး ဤအချိန်အတွင်း သူသည် မီးဖွင့်ရန် မထရပ်ခဲ့သလို မည်သည့်ကုမ္ပဏီဝန်ထမ်းမှလည်း သူ့ကို နှောင့်ယှက်ရန် ဝင်မလာခဲ့ပေ။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထူးထူးခြားခြား တိတ်ဆိတ်သွားစေသည်။
သူ မှိန်ဖျော့သော ရုံးခန်းတွင် မည်မျှကြာအောင် ထိုင်နေခဲ့သည်ကို သူ မသိပေ။
စားပွဲပေါ်မှ နာရီသည် ငါးနာရီ ငါးဆယ့်ငါးမိနစ်သို့ ရောက်ရှိမှသာလျှင် ဖန်ရှီမင်သည် နောက်ဆုံးတွင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။
သူသည် သူ၏အဝတ်အစားများထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လက်လှမ်းပြီး သေတ္တာတစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
သေတ္တာသည် မကြီးမားဘဲ သာမန်စမတ်ဖုန်းအရွယ်အစားထက် အနည်းငယ်သာ ကြီးပြီး ထင်ရှားသော ရွှေရောင်ဖြစ်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ရွှေသာလျှင် သဘာဝလွန်အရာအားလုံးကို တံဆိပ်ခတ်နိုင်သည်၊ ၎င်းသည် သဘာဝလွန် အသိုင်းအဝိုင်းတွင် သာမန်အသိပညာတစ်ခုဖြစ်သည်။
သေတ္တာသည် အနည်းငယ်မျှသော ကွက်လပ်ကိုပင် မချန်ဘဲ ဂဟေဆော်ပိတ်ထားသည်။
ဖန်ရှီမင်သည် ဓားငယ်တစ်ချောင်းကို ယူပြီး သေတ္တာပတ်လည်တွင် မျဉ်းတစ်ကြောင်း ဆွဲလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထိုကြာမြင့်စွာ တံဆိပ်ခတ်ထားသော ရွှေရောင်သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သည်။
ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မှိန်ဖျော့သော ရုံးခန်းသည် ချက်ချင်း အနည်းငယ် ပိုအေးစက်လာပြီး မှိန်ဖျော့သော ပုပ်သိုးနံ့တစ်ခု လေထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားသည်၊ တစ်စုံတစ်ခု ပုပ်သိုးသွားကြောင်း အကြံပြုနေသည်။
သေတ္တာအတွင်းတွင် ကတ်ကြေးတစ်စုံ ရှိနေသည်။
ကတ်ကြေးများသည် ပုံစံခေတ်မမီတော့ဘဲ ခေတ်ပေါ်ဒီဇိုင်းများနှင့် မတူဘဲ တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ ကတ်ကြေးများနှင့် ပိုတူသည်။ ၎င်းသည် ရွှံ့ထဲတွင် ကြာမြင့်စွာ မြှုပ်နှံထားခဲ့သလား မရှင်းလင်းပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းပေါ်မှ အနက်ရောင်အစွန်းအထင်းများကို မပွတ်တိုက်နိုင်ဘဲ သံချေးလော သို့မဟုတ် သူတို့ မစုပ်ယူသင့်သောအရာတစ်ခုခုကို စုပ်ယူထားခြင်းလောဟု ခွဲခြား မရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဤကတ်ကြေးများနှင့် ပတ်သက်၍ အထူးဆန်းဆုံးအပိုင်းမှာ လက်ကိုင်ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် အနက်ရောင် ဆံပင်မျှင်များဖြင့် တစ်ထပ်ပြီးတစ်ထပ် ပတ်ထားကာ အချို့မှာ ဦးရေပြားနှင့်ပင် ဆက်သွယ်ထားသည်။
ပုပ်သိုးနံ့သည် ထိုနေရာမှ ထွက်ပေါ်နေပုံရသည်။
တစ္ဆေကတ်ကြေး!
၎င်းသည် ဖန်ရှီမင် ခေါ်ဆိုသောအမည်ဖြစ်ပြီး ရိုးရှင်းသော်လည်း သင့်လျော်စွာ ဖော်ပြနိုင်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ဤပစ္စည်းကို သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုအတွင်း တစ္ဆေတစ်ကောင်ထံမှ ရရှိခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
"ငါ ဒီအရာနဲ့ တကယ်ပဲ မပတ်သက်ချင်ဘူး။"
သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်၊ ဤထူးဆန်းသည့် ကတ်ကြေးများကို အသုံးပြုခြင်းသည် အချို့သော တားမြစ်ချက်များနှင့် သက်ဆိုင်ပုံရပြီး သူ့ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ အသုံးမပြုရဲစေပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ၎င်းတို့ကို ရွှေရောင်သေတ္တာထဲတွင် တံဆိပ်ခတ်ပြီး သူနှင့်အတူ သယ်ဆောင်သွားနိုင်ရုံသာ။
သို့သော်…
စားပွဲပေါ်မှ ယန်ကျန့်၏ ဓာတ်ပုံကို ကြည့်ရင်း ဖန်ရှီမင်သည် ယန်ကျန့်သည် သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးဖြင့် သတ်ဖြတ်ရန် မလွယ်ကူကြောင်း သိသည်။ အကယ်၍ သူသည် ယန်ကျန့်နှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရပါက သူ အနိုင်ရနိုင်သော်လည်း တစ္ဆေ၏ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းနှင့်တူသော အခြေအနေသို့ သေချာပေါက် ဆွဲချခံရမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးစလုံး သေဆုံးသွားနိုင်ခြေ အလွန်များသည်။
သို့သော် ယန်ကျန့်ကို သတ်ဖြတ်ရမည်ဖြစ်သည်။
သူသည် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့်သာမက သူသည် တစ္ဆေကတ်ကြေး၏ တည်ရှိမှုကို သိရှိပြီး ကျန်းရှန်ဘိုင်ထံမှ အခြေအနေတစ်ခုအဖြစ် တောင်းဆိုခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ ဖန်ရှီမင်၏ အောက်ခြေစည်းကို ကျော်လွန်သွားသောကြောင့် သူသည် အလွန်ပြတ်သားပြီး ယိမ်းယိုင်နိုင်ခြေမရှိပေ။ ချောင်ယန်ဟွာက သူ့ကို နေ့လည်ခင်းတစ်လျှောက်လုံး ဖိအားပေးနေလျှင်ပင် သူသည် ယနေ့ ယန်ကျန့်ကို သတ်ဖြတ်ရမည်ဖြစ်သည်။
"အဲ့ဒီအလောင်းကောင်သံချောင်းကို မရခဲ့တာ နှမြောစရာပဲ။ မဟုတ်ရင် ပစ္စည်းနှစ်ခု တစ်ခုနဲ့တစ်ခု တန်ပြန်သက်ရောက်မှုရှိတာနဲ့ ငါ့အတွက် ပိုအားသာချက်ရှိမှာ။"
ဖန်ရှီမင်၏ အကြည့်က အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသည်။
အချိန်သည် ငါးနာရီ ငါးဆယ့်ကိုးမိနစ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ခြောက်နာရီထိုးရန် တစ်မိနစ်သာ ကျန်တော့သည်။
ဖန်ရှီမင်သည် ကတ်ကြေးကို မထိဘဲ ဘောပင်တစ်ချောင်းကို ကောက်ယူပြီး ယန်ကျန့်၏ တစ်ကိုယ်လုံးဓာတ်ပုံပေါ်တွင် စာလုံးနှစ်လုံး ရေးလိုက်သည်- ယန်ကျန့်။
အမည်ရင်းတစ်ခု၊ ပြီးပြည့်စုံသော တစ်ကိုယ်လုံးဓာတ်ပုံ၊ ၎င်းသည် တစ္ဆေကတ်ကြေး၏ သတ်ဖြတ်မှုစည်းမျဉ်းကို အစပျိုးရန် နည်းလမ်းဖြစ်သည်။
အနည်းဆုံးတော့ ၎င်းသည် ဖန်ရှီမင် စမ်းသပ်မှုမှတစ်ဆင့် တွေ့ရှိခဲ့သောအရာဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ဤအရာဝတ္ထု လူသားများ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်ခြင်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှုသည် ၎င်း တစ္ဆေသရဲဆန်သော လက်ထဲတွင် ရှိနေခြင်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှုထက် များစွာ သာလွန်သည်။
မဟုတ်ပါက ဖန်ရှီမင်သည် ဤသဘာဝလွန်ပစ္စည်းကို တစ္ဆေထံမှ ပထမနေရာတွင် ရရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
"အချိန်တန်ပြီ။ မင်းကို လမ်းပြဖို့ အချိန်တန်ပြီ ယန်ကျန့်။"
ဖန်ရှီမင်သည် အချိန် ခြောက်နာရီထိုးသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
မည်သည့်တွန့်ဆုတ်မှုမှ မရှိဘဲ သူသည် သူ၏လက်အိတ်များကို ချွတ်လိုက်ပြီး မံမီတစ်ကောင်၏ လက်များနှင့်တူသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်တစ်စုံကို ဖော်ပြလိုက်သည်။ အညိုရောင်ရင့်ရင့်အရေပြားသည် အရိုးနှင့် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကပ်နေပြီး အသားအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ကာ အလွန်ထူးဆန်းနေသည်။
သူ၏လက်များ ဤအခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း ၎င်းသည် သူတို့၏အသုံးပြုမှုကို မထိခိုက်ပေ။ သူတို့သည် လှုပ်ရှားနိုင်ဆဲဖြစ်သည်။
ဖန်ရှီမင်သည် တစ္ဆေကတ်ကြေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ မှိန်ဖျော့မှုသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း နက်ရှိုင်းသွားပြီး ရုံးခန်းတစ်ခုလုံး အမှောင်ထုထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားသည်။
တောက် တောက် တောက်!
ရေစက်များ၏ အသံ ပတ်ပတ်လည်တွင် ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး လေထဲမှ ပုပ်သိုးနံ့သည် ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာကာ သွေး၏ ထူထဲသော အနံ့နှင့်အတူ သယ်ဆောင်လာသည်။
အထူးဆန်းဆုံးမှာ ဤနက်ရှိုင်းလာသော အမှောင်ထုအတွင်းတွင် အရိပ်အများအပြား တဖျပ်ဖျပ်လင်းနေပြီး တဖြည်းဖြည်း အလောင်းကောင်များ၏ ပုံသဏ္ဌာန်သို့ ဖွဲ့စည်းသွားသည်… ဤအလောင်းကောင်များ၏ အရိပ်များသည် မပြည့်စုံဘဲ အချို့မှာ လက်များမရှိ၊ အချို့မှာ ခေါင်းများမရှိ၊ အချို့မှာ ခြေထောက်များမရှိပေ။
သို့သော်လည်း ဤထူးဆန်းပြီး မပြည့်စုံသော အရိပ်များသည် ဖန်ရှီမင်ထံသို့ ဆက်လက် နီးကပ်လာနေသည်။
ဖန်ရှီမင်သည် တစ္ဆေကတ်ကြေးကို လက်တစ်ဖက်တွင် ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သူ၏အခြားလက်တစ်ဖက်တွင် ယန်ကျန့်၏ ဓာတ်ပုံကို ကောက်ယူလိုက်သည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူ ပုံကို ကောက်ယူသည့်အခါ နောက်ကျောဘက်သည် စေးကပ်သော လတ်ဆတ်သည့် သွေးများဖြင့် လိမ်းကျံနေနှင့်ပြီဖြစ်သည်။ သူ၏အကြည့်က အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသည်။ အနီးကပ်အကွာအဝေးကြားမှ သူသည် ဖြူဖျော့ပြီး ဖြတ်တောက်ထားသော လူ့ခေါင်းတစ်လုံး သူ၏စားပွဲပေါ်တွင် မည်သည့်အချိန်က ထားရှိခဲ့သည်ကို မသိပေ။ လည်ပင်းမှ သွေးများ စိမ့်ထွက်နေပြီး စားပွဲမျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံးကို တဖြည်းဖြည်း ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
ထိုမျှသာမက သူ သူ၏ခြေထောက်များကို အနည်းငယ်မျှ ရွေ့လျားလိုက်သောအခါ သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို နင်းမိသကဲ့သို့ ခံစားမိသည်။
အေးစက်ပြီး ပျော့ပျောင်းကာ အလောင်းကောင်တစ်ကောင်ကို နင်းမိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
"တစ္ဆေကတ်ကြေးရဲ့ ကျိန်စာက ပိုနက်ရှိုင်းလာပြီ။"
ရုံးခန်းထဲမှ ထူးဆန်းသည့် ဖြစ်စဉ်များအားလုံးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဖန်ရှီမင်သည် တည်ငြိမ်ပြီး စုစည်းနေဆဲဖြစ်ပြီး အနည်းငယ်မျှ တုန်လှုပ်ခြင်းမပြဘဲ သူ၏အလုပ်ကို စနစ်တကျ ဆက်လက်လ ုပ်ဆောင်နေသည်။
ဤအဆင့်၏ ကျိန်စာသည် သူ့ကို မရှင်းလင်းနိုင်သေးပေ။
ကတ်ကြေးသည် ယန်ကျန့်၏ အမည်ကို သယ်ဆောင်ထားသော ဓာတ်ပုံပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ တစ်ချိန်က တောက်ပသော အရောင်ရှိသော ပုံသည် ယခုအခါ ရုတ်တရက် ဟောင်းနွမ်းသွားပြီး အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခု ၎င်းအပေါ်သို့ သက်ရောက်နေကာ တက်ကြွသော အရောင်များသည် လျင်မြန်စွာ မှိန်ဖျော့သွားပုံရသည်။
ပုံကို အပင်ပန်းခံ၍ ခွဲဖြတ်လိုက်သည်၊ ထူးဆန်းသော ကျိန်စာတစ်ခု ပျံ့နှံ့စပြုလာသည်။
ထိုအချိန်တွင်ပင် တာချန်းမြို့၏ လမ်းမများပေါ်တွင် လျှောက်နေသော ယန်ကျန့်သည် လျှောက်နေရင်း ချောင်ယန်ဟွာနှင့် ဖုန်းပြောနေသည်။
"ယန်ကျန့်၊ ငါ ငါတို့အဖွဲ့အစည်းကလူတွေကို ဖိအားပေးပြီးသွားပြီ။ သူတို့က မင်းရဲ့တောင်းဆိုချက်ကို ငြင်းပယ်ပြီး အဲ့ဒီပစ္စည်းကို လွှဲပြောင်းပေးဖို့ ငြင်းဆိုခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း တခြားအခြေအနေတွေ အဆိုပြုဖို့ လွတ်လပ်တယ်။ ရွှေ၊ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ၊ ကုမ္ပဏီတွေ… မင်း ပိုက်ဆံလိုချင်ရင် ရဲရဲတင်းတင်း မင်းဈေးကို ပြောလိုက်။ သူတို့က အကောင်းဆုံး ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ ကြိုးစားလိမ့်မယ်။"
"ဒါက အချိန်ဆွဲတာသက်သက်ပဲ။ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
"ငါ အဖွဲ့အစည်းထဲက လူတိုင်း ဘယ်လောက်ချမ်းသာလဲဆိုတာ သိတယ်။ ထိပ်တန်းကော်ပိုရေးရှင်းအုပ်စုတစ်စု၊ အရင်းရှင်တွေက မရပ်မနား ထောက်ပံ့နေတာ—ရန်ပုံငွေတွေက သူတို့အတွက် တကယ့်အကျိုးဆက်မရှိဘူး။ ငါ ခြောက်နာရီမှာ အဖြေတစ်ခု တောင်းခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှင်းနေတာက ဒီအဖြေက ကျေနပ်ဖွယ်ရာနဲ့ အလှမ်းဝေးတယ်။"
"ခဏလောက် စိတ်အေးအေးထားပါ ယန်ကျန့်။ ဒါက အနည်းဆုံးတော့ ကောင်းတဲ့အစတစ်ခုပဲ။ ညှိနှိုင်းမှုတွေက တစ်ခဏအတွင်းမှာ သဘောတူညီချက် မရောက်နိုင်ဘူး။"
ချောင်ယန်ဟွာက သူ့ကို ဆက်လက်ဖျောင်းဖျသည်။
"မင်းသာ ငါ့ကို ယုံကြည်ရင် ငါ ဆက်ပြီး ညှိနှိုင်းပြီး မင်းကိုယ်စား ဖိအားပေးနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက မင်း အခု လမ်းမလွဲမှပဲ။ ဌာနချုပ်က ဒီအခိုက်အတန့်မှာ မင်းနဲ့ ငါတို့အဖွဲ့အစည်းကလူတွေကြားမှာ ပဋိပက္ခမဖြစ်စေချင်ဘူး။"
"ငါတို့က 'တစ္ဆေပန်းချီကား' နဲ့ မင်းရဲ့အခြေအနေကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူး။"
"ဒါက ငါ့အမှားမဟုတ်ဘူး။ သူတို့အမှားပဲ။ ငါက အပြစ်တင်ခြင်းကို ခံရမယ့်သူ မဖြစ်သင့်ဘူး။" ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
"ဒါ့အပြင် မင်းရဲ့ချဉ်းကပ်မှုက အဖွဲ့အစည်းကလူတွေနဲ့ အလုပ်မဖြစ်ဘူး။ အဲ့လိုသာဆိုရင် သူတို့က မင်းကို အဖြေတစ်ခုပေးဖို့ အခုထိ စောင့်နေမှာမဟုတ်ဘူး။ သူတို့က အချိန်ဆွဲနေတာ။ ငါ့မှာ ရှေ့ပြေးနိမိတ်တစ်ခု ရှိတယ်။ အဖွဲ့အစည်းကလူတွေက ရပ်တန့်မှာမဟုတ်ဘူး။ သူတို့က ငါ့ကို လက်တုံ့ပြန်ဖို့ စီစဉ်နေကြတာ။"
"မင်းက သံသယလွန်ကဲနေတာ။ သူတို့ လုံးဝ မလုပ်ရဲဘူး။ ငါ အာမခံနိုင်တယ်။" ချောင်ယန်ဟွာက ယုံကြည်မှုဖြင့် ပြောသည်။
အဖွဲ့အစည်းသည် သြဇာရှိနိုင်သော်လည်း အင်အားကြီးလေလေ သူတို့၌ ချုပ်နှောင်မှုများ ပိုများလေလေ ဖြစ်သည်။ ယန်ကျန့်ကဲ့သို့ တစ်ကိုယ်တော်ကစားသမားများသာလျှင် အကျိုးဆက်များကို မဂရုစိုက်ဘဲ လှုပ်ရှားသောကြောင့် အန္တရာယ်အများဆုံးဖြစ်သည်။
"ဒီလိုလား။ ကံဆိုးတာက ငါ့အသက်ကို မင်းရဲ့အာမခံချက်အပေါ် မလောင်းနိုင်ဘူး။"
ချောင်ယန်ဟွာသည် ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်ပြီးနောက် သွားကြိတ်ကာ "မင်း ဟိုတယ်ကို ပြန်သွားပြီး ဒီည အနားယူလိုက်။ နောက်ထပ်ရန်ပွဲတစ်ခု မဖြစ်ပွားစေနဲ့။ ငါ့ကို အချိန်နည်းနည်းပဲ ပေး။ မနက်ဖြန်မနက်ရောက်ရင် သူတို့ကို မင်းရဲ့တောင်းဆိုချက်တွေကို သဘောတူခိုင်းမယ်။"
"ခင်ဗျား အဲ့ဒါကို အာမမခံနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့…" ယန်ကျန့်၏ စကားများသည် စကားတစ်ဝက်တစ်ပျက်ဖြင့် ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသည်၊ သူ၏ခြေလှမ်းများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။
အကြောင်းပြချက်တစ်ခုခုကြောင့် သူသည် ထိုအချိန်တွင် ပြင်းထန်သော အကျပ်အတည်း ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားမိသည်။
၎င်းသည်… တစ္ဆေများ သူ၏ဘေးတွင် ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
ယန်ကျန့်သည် သတိထား၍ ပတ်လည်ကြည့်ရှုပြီး ဖြတ်သန်းသွားသော လူသွားလူလာတိုင်းကို စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုသည်၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အမြင့်ဆုံးအထိ တင်းမာနေပြီး သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးပင်လျှင် တိတ်တဆိတ် ဖွင့်ထားသည်။
သို့သော် သူ ဘာမှမတွေ့ရှိခဲ့ပေ။
"အမြင်မှားတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ငါက အရမ်းအာရုံခံစားလွယ်နေတာလား။"
သူ မျက်မှောင်ကို တင်းတင်းကြုတ်လိုက်သည်။
သို့သော် သတိထားသည့်အနေဖြင့် သူသည် ဧရိယာမှ ထွက်ခွာသင့်သည်ဟု ခံစားနေဆဲဖြစ်သည်။ 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ဖြစ်ရပ်တစ်ခုတွင် မသိလိုက်ဘဲ ပါဝင်ပတ်သက်မိပါက ကံမကောင်းပေ။
သို့သော် သူ ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းတော့မည်အပြုတွင် ရုတ်တရက် သူ၏လည်ပင်းပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော ဖြတ်ရှရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ဖြတ်ရှရာသည် ကြီးမားပြီး နက်ရှိုင်းကာ သူ၏ကျောရိုးတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်တောက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ တစ်ခဏအတွင်း သွေးများ ထွက်ကျလာပြီး ဘေးမှ ဖြတ်သန်းသွားသူ အများအပြားအပေါ်သို့ ပက်ကျသွားသည်၊ သူ၏ခေါင်းသည် ထောက်ပံ့မှု ဆုံးရှုံးသွားပြီး အားနည်းစွာ တွဲလောင်းကျသွားသည်။
"ဂလု၊ ဂလု…"
သွေးပြန်စီးဆင်းမှုသည် ယန်ကျန့်၏ လည်ချောင်းကို ပိတ်ဆို့သွားပြီး သူ ယိုင်နဲ့ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်၊ သူ၏ဦးနှောက်သည် ချက်ချင်း မူးဝေသွားသည်ဟု ခံစားမိသည်။
အရာအားလုံးသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပျက်သွားသည်၊ မည်သည့်သတိပေးချက်မှမရှိဘဲ၊ သူသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ သတ်ဖြတ်မှုပုံစံကို မတော်တဆ အစပျိုးခဲ့သကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး နားမလည်နိုင်သော ပုံစံဖြင့် ယန်ကျန့်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။
သို့သော် ဤအချိန်တွင် ယန်ကျန့်တွင် ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားရန် အချိန်မရှိပေ။ သူ၏လည်ပင်းသာ တစ်ဝက်တစ်ပျက် ဖြတ်တောက်ခံခဲ့ရပါက သူသည် အသိစိတ်ရှိနေသေးပြီး တုံ့ပြန်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
တစ်ခဏအတွင်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် အရေပြားများ ပွင့်ထွက်သွားပြီး ထူးဆန်းသည့် မျက်လုံးများ ပွင့်လာကာ လမ်းတစ်ခုလုံးသည် ချက်ချင်း အနီရောင်အလင်းတန်းဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားသည်။
ထို့အပြင် အနီရောင်အလင်းတန်း၏ ပြင်းထန်မှုသည် တစ်ခဏအတွင်း ပြင်းထန်လာသည်။
လေးလွှာတစ္ဆေနယ်မြေ—ယန်ကျန့်သည် ထိုအချိန်တွင် လေးလွှာတစ္ဆေနယ်မြေကို အသက်သွင်းပြီး လမ်းတစ်ခုလုံးကို သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။
သူသည် လူများ သို့မဟုတ် အရာများကို ရွေးချယ်ရန် အချိန်မရှိတော့သလို လက်တွေ့ဘဝကို သက်ရောက်မှုရှိ၊ မရှိကိုလည်း ဂရုမစိုက်တော့ပေ။
တစ္ဆေနယ်မြေ အသက်ဝင်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏နောက်တွင် လဲလျောင်းနေသော အနက်ရောင်အရိပ်သည် လှုပ်ရှားလာသည်။
အနက်ရောင်အရိပ်သည် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ယန်ကျန့်၏ ဖြတ်တောက်ခံထားရသော လည်ချောင်းကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်၊ ဒဏ်ရာကို ဖြည့်ဆည်းပြီး ပြီးပြည့်စုံစေရန် ကြိုးစားနေပုံရသည်။
တစ္ဆေအရိပ်များသည် အလောင်းကောင်များကို ပေါင်းစပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်၊ သူတို့သည် တစ္ဆေများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များကိုပင် ချုပ်နှောင်နိုင်သည်၊ လူသားများကို မပြောနှင့်။
အေးစက်သော အသက်ရှုသံတစ်ခုသည် သူ၏ဦးနှောက်ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာပြီး ယန်ကျန့်၏ စိတ်ဓာတ်ကို အားဖြည့်ပေးသည်။ မူးဝေခြင်းနှင့် အောက်ဆီဂျင်မရှိခြင်း ခံစားချက်သည် ချက်ချင်း တိုးတက်လာသည်။ ဤအဆင့်၏ ဒဏ်ရာတစ်ခုတည်းဖြင့် သူ သေဆုံးမည်မဟုတ်ပေ။
တစ္ဆေဆရာတစ်ဦး၏ ရှင်သန်နိုင်စွမ်းသည် သူ့အထဲတွင် အပြည့်အဝ စံနမူနာပြနေသည်။
သို့သော် ထိုဆံပင်မွှေးညှင်းထောင်စေသည့် အန္တရာယ်ခံစားချက်သည် မပျောက်ကွယ်သေးပေ။
ရှင်းလင်းမှု စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်း သူသည် ချက်ချင်း အနီရောင်တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
သူသည် အခြေအနေမှာ ဘာဖြစ်သည်ကို မစိုးရိမ်နိုင်တော့ပေ၊ သူသာ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို မီးညှိလိုက်ပါက သူသည် အနည်းဆုံး ဖယောင်းတိုင် လောင်ကျွမ်းသည်အထိ ဘေးကင်းလိမ့်မည်၊ အက်စ်အဆင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်တစ်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် သူ ခဏမျှ ရှင်သန်နိုင်ပေသည်။
သို့သော် သူသည် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို ယခုလေးတင် ထုတ်ယူပြီး မီးညှိရန် အချိန်ပင်မရသေးပေ။
ဂျွတ်!
ထိုထူးဆန်းသော ဖြတ်တောက်မှုသည် တစ်ဖန်ပြန်လည်ထင်ရှားလာပြီး ယန်ကျန့်၏ လည်ပင်းတစ်ခုလုံး လုံးဝ ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသည်။
ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်၏ ချုပ်နှောင်မှုသည် အကျိုးသက်ရောက်မှုမရှိပေ၊ သူ၏ခေါင်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ခွဲခွာသွားပြီး ရှေ့သို့ တိုတောင်းသော အကွာအဝေးသို့ လိမ့်ကျသွားသည်။
"ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ…"
ယန်ကျန့်သည် သွေးများ ထွက်ကျနေသော သူ၏ခေါင်းပြတ်ခန္ဓာကိုယ်ကို လေ့လာရင်း သူ၏မျက်လုံးများ အနည်းငယ် မှေးမှိတ်သွားပြီး မယုံနိုင်သည့် အမူအရာတစ်ခု ပြသနေသည်။
လေးလွှာတစ္ဆေနယ်မြေသည် တစ္ဆေအရိပ်တစ်ခုနှင့် ပေါင်းစပ်ပြီး ဤထူးဆန်းသော တိုက်ခိုက်မှုကို မပိတ်ဆို့နိုင်ဘူးလား။
ထိုအချိန်တွင် ဖိန်အန်းတာဝါ၏ ရုံးခန်းအတွင်းတွင် ဖန်ရှီမင်သည် သူ ကတ်ကြေးဖြင့် ဖြတ်ခဲ့သော ဓာတ်ပုံကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဓာတ်ပုံမှ ဖြတ်တောက်မှုသည် ယန်ကျန့်၏ လည်ပင်းနှင့် ကွက်တိကျသော်လည်း မူလက မှိန်ဖျော့နေသော ဓာတ်ပုံသည် ဆေးတွင် စိမ်ထားသကဲ့သို့ အနီရောင်အရိပ်တစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဓာတ်ပုံထဲမှ ယန်ကျန့်သည် အလွန် အစစ်အမှန် မဟုတ်ပုံရကာ ဓာတ်ပုံမှ ပျောက်ကွယ်တော့မည့်အလား တဖြည်းဖြည်း ဝါးသွားသည်။
"မသေသေးဘူးလား။ ဒီလိုဆိုရင် နောက်တစ်ခါ ထပ်လုပ်ကြတာပေါ့။"
သူသည် ကတ်ကြေးကို တစ်ဖန်ပြန်ရွှေ့လိုက်သည်။
ဖန်ရှီမင်၏ အတွေ့အကြုံအရ ခေါင်းဖြတ်ခြင်းသည် အထိရောက်ဆုံး သတ်ဖြတ်နည်းဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ သူတို့၏ခေါင်းကို ဆုံးရှုံးပြီး အသက်ရှင်နေနိုင်မည်မဟုတ်ပေ—တစ္ဆေဆရာများ၏ ကိုးဆယ့်ကိုးရာခိုင်နှုန်းသည်လည်း မလုပ်နိုင်ပေ။
ထို့အပြင် လည်ပင်းသည် ဓာတ်ပုံပေါ်တွင် နေရာအနည်းဆုံး ယူသောကြောင့် ၎င်းကို ဖြတ်ခြင်းသည် အားအနည်းဆုံး အသုံးပြုပြီး တစ္ဆေကတ်ကြေး၏ ကျိန်စာကို နက်ရှိုင်းစေနိုင်ခြေ နည်းပါးသည်။
"ဒီတစ်ခါတော့ ခေါင်းကို ဖြတ်ပစ်မယ်။"
ဖန်ရှီမင်သည် ခဏမျှ တွေးတောလိုက်သည်။ သူသည် ဒုတိယဖြတ်တောက်မှု ပြုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးမှတော့ သူသည် သေသေချာချာ လုပ်ဆောင်လိုသည်၊ ယန်ကျန့်အတွက် ဖြစ်နိုင်ခြေအားလုံးကို ဖယ်ရှားရန်ဖြစ်သည်။