လွတ်မြောက်လာသော ကျိန်စာ

"ဟယ်လို။ ဟယ်လို။ ယန်ကျန့်၊ မင်း စကားပြောမှာလား။ မင်း ခုနက ဘာပြောဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ။ ဟယ်လို…"

ဌာနချုပ်တွင် ဖုန်းခေါ်ဆိုနေသော ချောင်ယန်ဟွာသည် ယန်ကျန့်ဘက်မှ ရုတ်တရက် အသံမထွက်တော့သည်ကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။ စကားဝိုင်းသည် စကားတစ်ဝက်တစ်ပျက်ဖြင့် ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရပြီး ဖုန်းလိုင်းသည် မပြတ်တောက်သလို အချက်ပြစနစ်သည်လည်း မည်သို့မျှ သက်ရောက်မှုမရှိပေ။

"ယန်ကျန့်၊ မင်း ရှိနေသေးလား။ ဟယ်လို။"

ချောင်ယန်ဟွာ အကြိမ်များစွာ ခေါ်ဆိုသော်လည်း ဖုန်း၏ အခြားတစ်ဖက်မှ ယန်ကျန့်ထံမှ အသံမထွက်သေးပေ။

သူ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ယန်ကျန့်သည် သူနှင့် စကားဝိုင်းကို ဆက်လက်မလုပ်ဆောင်လိုသောကြောင့် ဖုန်းကို တမင်တကာ ဝေးရာသို့ ရွှေ့လိုက်သည်ဟု မသိစိတ်ဖြင့် ယူဆလိုက်သည်။ အထူးသဖြင့် သူသည် ယခင်က ပြောခဲ့သောအရာများနှင့် မကျေနပ်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"လျိုရှောင်ယွိ၊ ယန်ကျန့်နဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ ဆက်ကြိုးစားလိုက်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ သူ့ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားဖို့လိုတယ်။ သူ့ကို ဒီည အပြင်ထွက်ပြီး ဒုက္ခမရှာဖို့ ပြောလိုက်။ ငါ ငါ့ကွန်ယက်ထဲကလူတွေနဲ့ ဆက်ပြီး ညှိနှိုင်းမယ်။ မနက်ဖြန်မနက်ရောက်ရင် သူ့ကို ကျေနပ်ဖွယ်ရာအဖြေတစ်ခု ပေးနိုင်မယ်လို့ သူ့ကို အာမခံလိုက်။" ချောင်ယန်ဟွာက ဖုန်းကို ချပြီး ထိန်းချုပ် အခန်းမှ လျိုရှောင်ယွိကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ။ ကျွန်မ ယန်ကျန့်ကို ဖျောင်းဖျဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်။"

"တကယ်ပဲ။ တစ်ယောက်ချင်းစီက ခေါင်းကိုက်စရာပဲ။"

ချောင်ယန်ဟွာ ကြီးမားသော ခေါင်းကိုက်မှုကို ခံစားနေရသည်။ သူ၌ ကိုင်တွယ်ရန် အရာများစွာ ရှိပြီး သူ၏စွမ်းအင်အားလုံးကို ယန်ကျန့်တစ်ဦးတည်းကို ကိုင်တွယ်ရန် အာရုံမစိုက်နိုင်ပေ။

သို့သော် သူသည် ဤအခြေအနေကိုလည်း လျစ်လျူရှု၍မရပေ။ ယန်ကျန့်သည် လူတစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်သော်လည်း သူ ဖြစ်စေသော ဒုက္ခမှာမူ သိသာထင်ရှားသည်။

ချောင်ယန်ဟွာ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လျိုရှောင်ယွိသည် ယန်ကျန့်နှင့် အဆက်အသွယ်ရရန် ကြိုးစားကာ သူ့ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းသိမ်းရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် အချိန်ပိုလုပ်ဆောင်ရန်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။

သို့သော် သူတို့ မသိခဲ့သည်မှာ ယန်ကျန့်သည် ခေါ်ဆိုမှုအတွင်း ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ် သွားခြင်းမဟုတ်ဘဲ မသိနိုင်သော သဘာဝလွန်စွမ်းအားတစ်ခု၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရပြီး မပြီးဆုံးသေးသော ခေါ်ဆိုမှုကို ဆက်လက်ဖြေဆိုနိုင်ခြင်း မရှိတော့ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ဖိန်အန်းဟိုတယ်အနီးမှ လမ်းတစ်ခုပေါ်တွင် အလွန်ထူးဆန်းသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ လမ်းတစ်ခုလုံးသည် အနီးအနားမှ အဆောက်အအုံများ၊ လမ်းပေါ်မှ ယာဉ်များနှင့် လူသွားလူလာများနှင့်အတူ ထူထဲသော အနီရောင်အလင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ဤအနီရောင်အလင်းသည် ဤလမ်းပေါ်မှ အရာအားလုံး ဖြစ်လာပုံရပြီး အရောင်အားလုံးကို ပြောင်းလဲသွားစေသည်၊ အပေါ်မှ ကောင်းကင်ကိုပင် ဖုံးကွယ်ထားသည်။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။"

တစ်စုံတစ်ယောက်က ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲမှုကြောင့် ရှင်းလင်းစွာ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါ မျက်စိမှားနေတာလား။ ဘာလို့ ဒီမှာ အရာအားလုံး အနီရောင်ဖြစ်သွားရတာလဲ။ အထူးနက္ခတ္တဗေဒဖြစ်စဉ်တစ်ခုခုများ ဖြစ်နေလို့လား။"

နောက်တစ်ယောက်က သူ၏ခန့်မှန်းချက်ကို အတည်ပြုရန် ကြိုးစားရင်း ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီလမ်းမှာ တစ်ခုခုတော့ မမှန်ဘူး။"

သို့သော် လမ်းပေါ်မှ ယာဉ်မောင်းများသည် နားမလည်နိုင်သော ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားနေရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် ရှေ့သို့ မည်သို့ပင် မောင်းနှင်သည်ဖြစ်စေ ဤလမ်းမှ ထွက်ခွာနိုင်ခြင်းမရှိသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

လမ်းသည် အတူတူပင်ဖြစ်ပြီး ကား၏အရှိန်သည် ယခင်အတိုင်းဖြစ်သော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်မှာမူ လုံးဝ မပြောင်းလဲခဲ့ပေ။

ဤသည်မှာ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သော ထူးဆန်းသည့် ခံစားချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

လမ်းပေါ်မှ လူများသည် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်စပြုလာကြသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်အတွက်မူ ဤအရာအားလုံးသည် အရေးမကြီးတော့ပေ။ သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အခြေအနေတစ်ခုတွင် ရှိနေပြီး လမ်းဘေးမှ လူသွားစင်္ကြံပေါ်တွင် မှောက်လျက် လဲလျောင်းနေသည်။ သူ၏လည်ပင်းတစ်လျှောက် ကြမ်းတမ်းသော ဖြတ်ရှရာတစ်ခုမှ သွေးများ အဆက်မပြတ် စိမ့်ထွက်နေပြီး ခဏအတွင်းမှာပင် မြေပြင်ကို အနီရောင် ဆိုးသွားသည်။

သူ၏ခေါင်းသည် ဘေးဘက်သို့ လိမ့်ကျသွားပြီး သူ၏လည်ပင်းနှင့် မဆက်သွယ်တော့ပေ။

ထိုသို့သော မြင်ကွင်းသည် ဖြတ်သန်းသွားလာသူများကို ထိတ်လန့်စေခဲ့ပြီး သူတို့သည် သူတို့၏အသက်အတွက် ပြေးလွှားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပွားရာနေရာမှ ထွက်ပြေးသွားကြသည်၊ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အနီးကပ်ချဉ်းကပ်ရန် မဝံ့ရဲပေ။

ယန်ကျန့်၏ ခေါင်းသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်ဘေးတွင် လဲလျောင်းနေသော်လည်း သူသည် အသိစိတ်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏အတွေးများသည် အတော်အတန် ရှင်းလင်းနေသည်။ သူ၏မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ် ဖွင့်ထားပြီး မယုံနိုင်မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှု အမူအရာတစ်ခုကို ပြသနေသည်။

သို့သော် လူ့ခေါင်းတစ်လုံးသည် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ခွဲခွာပြီးနောက် အသိစိတ်ကို မည်မျှကြာအောင် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မည်နည်း။

သုံးစက္ကန့်လား။ ငါးစက္ကန့်လား။ သို့မဟုတ် ဆယ်စက္ကန့်လား။

ကြာချိန် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤကျန်ရှိနေသော အသိစိတ်သည် အလွန်တိုတောင်းပေလိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သိသာထင်ရှားသော သွေးဆုံးရှုံးမှုနှင့် အောက်ဆီဂျင်မရှိခြင်းတို့နှင့်အတူ တစ်ဦးသည် လျင်မြန်စွာ အသိစိတ်ဆုံးရှုံးသွားပေလိမ့်မည်။

ယန်ကျန့်သည် ခြွင်းချက်မဟုတ်ပေ။

သူသည် တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း တစ္ဆေဆရာအားလုံးသည် သူတို့၏ခေါင်းများမရှိဘဲ ရှင်သန်နိုင်သည်မဟုတ်ပေ။

ဖုန်းချွမ်မူ ရှင်သန်နိုင်သည်။

၎င်းမှာ ဖုန်းချွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် ထူးဆန်းသော သင်္ချိုင်းမြေဖြင့် တိုက်စားခံထားရပြီး ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင် ရွှံ့များသာ ရှိပြီး လူ့အသားနှင့်သွေး၏ ခြေရာတစ်စွန်းတစ်စမျှ ကင်းမဲ့နေသည်။

ဝမ်ရှောင်မင်၏ အစ်ကို၊ ဝမ်ရှောင်ချန်သည်လည်း ရှင်သန်နိုင်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကပ်ပါးပြုနေသော စုတ်ပြတ်နေသော အခွံတစ်ခုမျှသာဖြစ်ပြီး သက်ရှိတို့၏ နယ်ပယ်မှ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ခွဲခွာသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်မှာမူ မရှင်သန်နိုင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အများစုသည် သက်ရှိတို့၏ အမျိုးအစားတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ကြမ်းတမ်းသော တစ္ဆေများ၏ တိုက်စားခြင်းကို များစွာ မခံရသေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ အားသာချက်နှင့် အားနည်းချက် နှစ်မျိုးလုံးဖြစ်သည်။

သက်ရှိလူတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကျန်းမာရေးကို ဆိုလိုပြီး တစ္ဆေဆရာတစ်ဦး၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တည်ငြိမ်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ပျက်စီးလွယ်ပြီး သေဆုံးနိုင်ခြေရှိသည်ကိုလည်း ညွှန်ပြနေသည်။

ယန်ကျန့်မှာမူ သက်ရှိခန္ဓာကိုယ်က ယူဆောင်လာသော အားနည်းချက်များကို ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းသည် အန္တရာယ်ကြုံသည့်အခါ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တွဲဆက်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လူ့ကျန်းမာရေးကို ထိန်းသိမ်းထားရင်း တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ အချို့သော လက္ခဏာများကို ပိုင်ဆိုင်စေသည်။

သို့သော် ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်သည် အားနည်းချက်ရှိသည်။

၎င်းတွင် ခေါင်းမရှိသောကြောင့် ယန်ကျန့်၏ ခေါင်းသည် ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းမနေဘဲ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို သေစေနိုင်သော အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိစေသည်။

ယန်ကျန့်၏ ခေါင်း မြေပြင်သို့ ထိသည်နှင့် သူသည် သာမန်လူတစ်ဦးကဲ့သို့ပင် အမှန်တကယ် သေဆုံးပေလိမ့်မည်။

ယခုအခါ ယန်ကျန့်တွင် ထိုရုတ်တရက်တိုက်ခိုက်မှုသည် သူ၏လည်ပင်းကို အဘယ်ကြောင့် ပစ်မှတ်ထားခဲ့သည်ကို တွေးတောရန် အချိန်မရှိပေ။ ထိုသို့သော ထူးဆန်းသည့် တိုက်ခိုက်မှုသည် လေးလွှာရှိသော တစ္ဆေနယ်မြေ၏ အတားအဆီးကို မည်သို့ လျစ်လျူရှုနိုင်ခဲ့ပြီး ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်ကိုပင် ပြန်လည်မချုပ်နှောင်နိုင်အောင် တားဆီးခဲ့သည်ကို စဉ်းစားရန်လည်း အချိန်မရှိပေ။

"ငါ ရှင်သန်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာရမယ်…" သူ၏ခေါင်းထဲမှ တစ်ခုတည်းသော အတွေးမှာ ယခု အသက်ဆက်ရှင်နေရန်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ကျန်အရာအားလုံးမှာ သူ စဉ်းစားရမည့်အရာများ မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အချိန် လုံးဝ မကျန်တော့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူ၏ဖြတ်တောက်ခံထားရသော ခေါင်းထဲတွင် သူ၏အသိစိတ် မည်မျှကြာအောင် တည်ရှိနိုင်မည်ကို သူ မရှင်းလင်းပေ။ သူသိသည်မှာ သူ၏မျက်လုံးများ မှိတ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အမှတ် ၇ အလယ်တန်းကျောင်းမှ သူ၏အချိန်မှ ယခုအချိန်အထိ—သူ၏ကြိုးပမ်းမှုအားလုံး၊ သူ ဖြတ်သန်းခဲ့သမျှအားလုံး—အလဟဿ ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် သေလိုစိတ်မရှိပေ။ သူသည် သာမန်လူတစ်ဦးကဲ့သို့ပင် ရှင်သန်လိုစိတ် ပြင်းပြသည်။

အကယ်၍ သူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သတ်သေလိုသော အတွေးများ ရှိခဲ့ပါက သူသည် တာချန်းမြို့တွင် သေဆုံးခဲ့ပေလိမ့်မည်။

တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို မီးညှိမည်လော။ ပတ်ဝန်းကျင်မှ သဘာဝလွန်လှုပ်ရှားမှုအားလုံးမှ သီးခြားခွဲထုတ်ပြီးနောက် အခွင့်အရေးကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်ကို အသုံးပြု၍ ခေါင်းကို ပြန်လည်တပ်ဆင်ရန် နည်းလမ်းရှာဖွေမည်လော။

သို့မဟုတ် သူသည် ဤအရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် သေစေနိုင်လောက်သော တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို ပိတ်ဆို့ရန် သေမင်းကို ရှောင်ရှားနိုင်သော အရုပ်ကို အလျင်စလို အသုံးပြုသင့်သလော။

သို့မဟုတ် ဘာမှမလုပ်ဘဲ သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် ထားရှိထားသော်လည်း ဘယ်သောအခါမှ အသုံးမပြုခဲ့သော ထူးဆန်းသည့် အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာအပေါ် အရာအားလုံးကို လောင်းကြေးထပ်မည်လော။

ရွေးချယ်စရာသုံးခု

ဤသည်တို့မှာ ယန်ကျန့် သူ၏အသိစိတ် အရှင်းလင်းဆုံးဖြစ်နေစဉ်တွင် တွေးတောနိုင်ခဲ့သော အကောင်းဆုံးဖြေရှင်းနည်းများဖြစ်သည်။

ဤနည်းလမ်းများထဲမှ တစ်ခုမျှ အလုပ်မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်သည် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုကို မပိတ်ဆို့နိုင်ပေ။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သေမင်းကို ရှောင်ရှားနိုင်သော အရုပ်သည် ရှောင်လွှဲမရနိုင်သော သေဆုံးခြင်းကို အနည်းငယ်သာ နှောင့်နှေးစေပေလိမ့်မည်။ သို့မဟုတ် ဌာနချုပ်မှ ရရှိခဲ့သော အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာသည် စိတ်ကူးထားသလောက် အားမကောင်းနိုင်ပေ။

မည်သည်ကို ရွေးချယ်ရမည်နည်း။

ဤအတွေးသည် ယန်ကျန့်၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

သူသည် အတိုဆုံးဖြစ်နိုင်သော အချိန်အတွင်း ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချမှတ်ရမည်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏မျက်ခမ်းများသည် တိုး၍တိုး၍ လေးလံလာသည်၊ သူ၏မျက်လုံးရှေ့မှ အရာအားလုံးသည် တဖြည်းဖြည်း မှောင်မိုက်လာပြီး သူ၏အတွေးများသည် အမှောင်ထုထဲသို့ နစ်မြုပ်နေပုံရသည်… သူသည် သေတော့မည်ဖြစ်ပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှသာသော အသိစိတ်ကို တွယ်ကပ်ထားသည်။ ထိုနောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်များတွင် သူသည် အရာတစ်ခုကိုသာ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင် ဖိန်အန်းတာဝါ၏ ရုံးခန်းအတွင်းတွင် ဖန်ရှီမင်၏ ကတ်ကြေးသည် သူ ယခင်က ဖြတ်ခဲ့သော တစ်ခုနှင့် တူညီသော သာမန်ဓာတ်ပုံတစ်ပုံပေါ်သို့ တစ်ဖန်ပြန်လည်ကျရောက်သွားသည်—နောက်ထပ် ဓာတ်ပုံမိတ္တူတစ်ခု၊ အကြောင်းအရာသည် အနည်းငယ်မျှ မပြောင်းလဲဘဲ ယန်ကျန့်၏ တစ်ကိုယ်လုံးပုံရိပ်ကို ပြသနေသည်။

ပျက်စီးနေသော ဓာတ်ပုံနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူသည် ၎င်းကို ဆက်လက်အသုံးမပြုပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်း၏မပြည့်စုံမှုသည် တစ္ဆေကတ်ကြေး၏ သတ်ဖြတ်မှုစည်းမျဉ်းကို အသက်ဝင်စေခြင်းမှ တားဆီးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို တစ်ကြိမ်သာ အသုံးပြုနိုင်သည်။

သို့သော် သူ့အတွက် တူညီသော ဓာတ်ပုံကို ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် ရာပေါင်းများစွာပင် ပုံတူကူးခြင်းသည် မည်သို့မျှ အခက်အခဲမရှိပေ။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဖန်ရှီမင်၏ ကတ်ကြေးသည် ပုံထဲမှ ယန်ကျန့်၏ ခေါင်းကို ပစ်မှတ်ထားသည်။

ယန်ကျန့်၏ ခေါင်းကို အပိုင်းနှစ်ပိုင်းသို့ ခွဲရန် ညှပ်တစ်ချက်သာ လိုပေသည်။

အကယ်၍ ဤသည်ပင်လျှင် သူ့ကို မသတ်နိုင်ပါက… ဖန်ရှီမင်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ခေတ္တမျှ ကြည့်လိုက်သည်။

အမှောင်ရုံးခန်းတွင် ထူးဆန်းသည့် အနံ့သည် ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာသည်။ မပြည့်စုံသော လူသားပုံသဏ္ဌာန်အရိပ်အများအပြားသည် သူ၏ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး သူ့ကို ကပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ရှေ့မှ ရုံးစားပွဲသည် မခွဲခြားနိုင်တော့ဘဲ ၎င်း၏မျက်နှာပြင်သည် သွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး အမျိုးမျိုးသော ဖြတ်တောက်ထားသော ခြေလက်များဖြင့် ပြန့်ကျဲနေသည်။

မျက်လုံးများမှိတ်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဖြူဖျော့သော ခေါင်းများသည် သူ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူထားသည်၊ ခွဲခြမ်းထားသော ခြေထောက်များသည် ထူးဆန်းစွာ ရပ်နေပြီး ဖြတ်တောက် ထားသော လက်ချောင်းများသည် အနည်းငယ်မျှ တွန့်လိမ်နေပုံရသည်။

ဤအကြွင်းအကျန်များအတွင်းတွင် တကယ့်တစ္ဆေများ ပုန်းအောင်းနေသည်။

အကယ်၍ ဖန်ရှီမင်သည် တကယ့်တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထိမိပါက သူသည် တစ္ဆေကတ်ကြေး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျိန်စာကို ခံရပေလိမ့်မည်။

အကျိုးဆက်များ မည်သို့ဖြစ်မည်ကို ဖန်ရှီမင် မသိသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ကောင်းမွန်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

ထို့ကြောင့် တစ္ဆေကတ်ကြေးကို အလျင်အမြန် နှစ်ကြိမ် အသုံးပြုခြင်းသည် သူ၏ကန့်သတ်ချက် ဖြစ်သွားပြီဖြစ်သည်။ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တစ်ခုနှင့် ပေါင်းစပ်ပြီး သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ထူးဆန်းမှုကို ခဏမျှ ကာကွယ်နိုင်ပြီး ဖယောင်းတိုင် မငြိမ်းမီ တစ္ဆေကတ်ကြေးကို နှစ်ကြိမ် အသုံးပြုရန် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်သည်။

သို့သော် ဖန်ရှီမင်တွင် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင် လက်ထဲတွင် မရှိသောကြောင့် ဒုတိယအကြိမ် အသုံးပြုပြီးနောက် ရလဒ်မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် တစ္ဆေကတ်ကြေးကို အသုံးပြုခြင်းကို ရပ်တန့်လိမ့်မည်။

သို့သော် သူသည် ဤကြိုးပမ်းမှုနှစ်ကြိမ်သည် ယန်ကျန့်ကို သေသေချာချာ သတ်ဖြတ်ရန် လုံလောက်ပြီး ရှင်သန်ရန် အခွင့်အရေးမချန်ထားဘဲ ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်သည်။

သူ မသေလျှင်ပင် လက်စားချေတတ်သော ဝိညာဉ်သည် ပြန်လည်ရှင်သန်လာလိမ့်မည်။

ရလဒ်မှာ ရှောင်လွှဲမရနိုင်ပေ။

ဖန်ရှီမင်၏ ခြောက်သွေ့နေသော လက်ဖဝါးသည် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ဓာတ်ပုံသည် ချက်ချင်းပင် ယခင်ကကဲ့သို့ တူညီသော ပြောင်းလဲမှုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ အရောင်အသွေးစုံလင်သော ဓာတ်ပုံသည် ရုတ်တရက် သူ၏တက်ကြွမှုကို ဆုံးရှုံးသွားပြီး ချက်ချင်း ဟောင်းနွမ်းသွားသည်—တစ္ဆေကတ်ကြေးမှ ကျိန်စာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ဓာတ်ပုံထဲမှ ယန်ကျန့်၏ ပုံရိပ်သည် ဝါးစပြုလာပြီး အနီရောင်ခြယ်ပစ္စည်းအလွှာတစ်ခုက ၎င်းကို ညစ်ညမ်းစေသည်။

ကျိန်စာသည် ဓာတ်ပုံထဲမှ အကြောင်းအရာ၏ အခြေအနေအချို့ကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်။ ဓာတ်ပုံ၏ ဝါးနေမှုနှင့် လူ၏မထင်ရှားမှုသည် ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် ခုခံရန် တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုနေကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဤတစ္ဆေသရဲဆန်သော စွမ်းအားသည် အလှမ်းဝေးနေဆဲဖြစ်သည်။

ဓာတ်ပုံထဲမှ ပုံရိပ်သည် မပျောက်ကွယ်သွားဘဲ ရုတ်တရက်ပေါ်လာသော အနီရောင်ဆေးအလွှာသည် ဓာတ်ပုံကို လုံးဝ မဖုံးကွယ်ခဲ့ပေ။

ဖန်ရှီမင်၏ ကတ်ကြေးများသည် မည်သည့်အတားအဆီး သို့မဟုတ် နှောင့်ယှက်မှုကိုမျှ မကြုံတွေ့ဘဲ ဓာတ်ပုံတွင် ဖြတ်တောက်မှုတစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး အက်ကွဲကြောင်းသည် လျင်မြန်စွာ ရှေ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ မကြာမီ ပုံထဲမှ ယန်ကျန့်၏ နဖူးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူသည် ဘေးတိုက်ဖြတ်သောကြောင့် ဤအက်ကွဲကြောင်းသည် ယန်ကျန့်၏ ခေါင်းကို မျက်ခုံးများအထက်မှ အနည်းငယ် လုံးဝ ဆုတ်ဖြဲနိုင်သည်။

အကယ်၍ တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးသည် ခေါင်းမရှိဘဲ အသက်ရှင်နိုင်လျှင်ပင် သူ၏ဦးနှောက်လည်း ခွဲခြမ်းခံရပါက သူသည် သေချာပေါက် သေဆုံးပေလိမ့်မည်။

ဖန်ရှီမင်၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် ယခင်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အနည်းငယ် နှေးကွေးသည်၊ သူ၏ခြောက်သွေ့နေသော လက်ဖဝါးသည် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်နေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် စားပွဲပေါ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဖြူဖျော့သော လူသေ၏ခေါင်းသည် မျက်လုံးများ ဖွင့်လာသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူ၏နောက်ကျောတွင် သူ၏လည်ကုတ်တွင် အေးစက်သော လေပြေတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပုံရသည်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ၏နောက်တွင် အသက်ရှူနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

တောက်၊ တောက်!

သိပ်မကြီးမားသော ရုံးခန်းတွင် မှောင်မည်းနေသော ထောင့်တစ်နေရာမှ ရှင်းလင်းသော ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းတို့ စတင်သည်နှင့် သူ၏ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာပုံရသည်။

တစ္ဆေတစ်ကောင်သည် ဖန်ရှီမင်၏ တည်ရှိမှုကို ခံစားမိပြီး နီးကပ်လာစပြုပြီဖြစ်သည်။

တစ္ဆေကတ်ကြေး၏ ကျိန်စာကို ခံယူရင်း ကြိုမခန့်မှန်းနိုင်သော ကြမ်းတမ်းသည့် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ဆင့်ခေါ်ခြင်း။

ထိုသို့ဖြစ်နေလျှင်ပင် ဖန်ရှီမင်သည် ယန်ကျန့်ကို သတ်ဖြတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

သို့သော် ဤတိုတောင်းသော စက္ကန့်ဆယ်စက္ကန့်အတွင်း အလောင်းကောင်ပုံတစ်ပုံဖြစ်နေသော တစ္ဆေနယ်မြေဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော လမ်းပေါ်တွင် ယန်ကျန့်—သူကိုယ်တိုင် တစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့သူ—သည် သူ၏ခေါင်းဖြတ်ခံထားရသော ခေါင်းထဲမှ နောက်ဆုံးအသိစိတ်အနည်းငယ်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သူ၏ရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူကိုင်ဆောင်ထားသော အနီရောင်တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်သည် လျော့ရဲသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

ဤလှုပ်ရှားမှုသည် ယန်ကျန့် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို မီးညှိခြင်းကို စွန့်လွှတ်လိုက်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

ထို့နောက် သူ၏လက်မောင်းသည် သဘာဝမကျသော ပုံစံဖြင့် လိမ်ကောက်သွားပြီး သူ၏ရှပ်အင်္ကျီအိတ်ကပ်တစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိသွားကာ ရွှေရောင်သေတ္တာတစ်လုံးကို ပြန်လည်ရယူလိုက်သည်။

ရွှေရောင်သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ရာ အတွင်း၌ သစ်သားအသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာတစ်လုံးကို ဖော်ပြနေသည်။ ၎င်း၏အနီရောင်ဆေးသည် ကွက်ကျားဖြစ်နေပြီး ကွာကျနေသည်၊ ဆယ်စုနှစ်များစွာ ရာသီဥတုဒဏ် ခံခဲ့ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သူသည် သူ၏လောင်းကြေးများကို အသက်တစ်ချောင်းအတွက် အသက်တစ်ချောင်းအရုပ်ပေါ်တွင် မတင်ဘဲ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကျိန်စာသင့်သော အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများသည် တဖြည်းဖြည်း မှိတ်သွားသည်။ သူ၏တစ္ဆေအရိပ်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အောက်မှ ဆက်သွယ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူသည် တစ္ဆေအရိပ်ကို ထိန်းချုပ်၍ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ခဏတာ ရွေ့လျားစေပြီး သေးငယ်သော လှုပ်ရှားမှုအချို့ ပြုလုပ်နိုင်သေးသည်။

"ဖွင့်လိုက်။" သူ၏အသိစိတ်သည် ပျောက်ကွယ်တော့မည်ဖြစ်သည်။

သူ၏မပိတ်ချင်ပဲ ပိတ်နေသော မျက်လုံးများသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်၏ လှုပ်ရှားမှုများအပေါ် ခိုင်မြဲစွာ စူးစိုက်နေသည်။ နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် မသေနိုင်ခြင်းကို ပေးစွမ်းနိုင်သော ကျိန်စာကို ထုတ်လွှတ်ရန် အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာကို ဖွင့်ရမည်ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် ယန်ကျန့်၏ နဖူးပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထိုတိုက်ခိုက်ခံရခြင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခံစားချက်သည် တစ်ဖန်ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်…

ရှောင်လွှဲမရနိုင်၊ တားဆီးမရနိုင်၊ တစ္ဆေနယ်မြေ၏ အလွှာလေးလွှာ ထပ်ဆင့်ခြင်းပင်လျှင် ၎င်းကို မတားဆီးနိုင်ပေ။

ဂျွတ်

ယန်ကျန့်၏ အလောင်းကောင်၏ လက်ဖဝါးသည် အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး အနည်းငယ် တွန်းလိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် သေတ္တာ၏ ထောင့်တစ်နေရာကို ဖွင့်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် တစ်ချိန်တည်းတွင် ယန်ကျန့်၏ နဖူးပေါ်မှ အက်ကွဲကြောင်းသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။

ယခင်ဖြစ်စဉ်များကဲ့သို့ပင် သူ၏ခေါင်းသည် ဤထူးခြားသော တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် လုံးဝ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားသည်။

သို့သော် မှိန်ဖျော့စွာ ယန်ကျန့်သည် သူ၏နားနားတွင် ငြိမ်းချမ်းပြီး သာယာသော တီတင်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။

အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာ၏ ကျိန်စာသည် လွတ်မြောက်သွားသည်။