အန္တရာယ် ရောက်ရှိလာခြင်း
Vol. 39 Ch. 580
ယန်ကျန့်၏ လက်ရှိအခြေအနေမှာ အတော်အတန် ထူးခြားသည်။
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် လုံးဝသေဆုံးသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ခေါင်းပြတ်အလောင်းကောင် တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သို့သော် သူ၏အသိစိတ်မှာမူ ကြည်လင်နေပြီး သူ တွေးတောနိုင်သည်၊ သူ၏မှတ်ဉာဏ်အားလုံး ရှိနေသည်၊ သူ၏အထောက်အထားကို သေချာသိရှိသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် သူ လုပ်နိုင်သမျှ အားလုံးဖြစ်ပုံရသည်။
တွေးတောနိုင်ခြင်းမှလွဲ၍ သူသည် မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမှ မပြုလုပ်နိုင်သော သစ်ပင်လူသားတစ်ဦးနှင့်တူသည်။
သူ၏မျက်လုံးများပင်လျှင် မမြင်နိုင်တော့ပေ၊ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်မှ အရာအားလုံးသည် မှောင်မည်းနေသည်။
ဤသည်မှာ မကောင်းသောအရာမဟုတ်ဘဲ ကောင်းသောအရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ... အနည်းဆုံးတော့ ယန်ကျန့်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ယူဆောင်သွားမည်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ပေ။ သူ၏ဘေးမှ အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာ သို့မဟုတ် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင် ခိုးယူခံရမည်ကိုလည်း စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ္ဆေနယ်မြေထိန်းချုပ်သူများမဟုတ်သူများသည် ဤအရာများ၏ တန်ဖိုးကို မသိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ လမ်းဘေးမှ အမှိုက်ဟောင်းအချို့ကို ဂရုမစိုက်ပေ။
သို့သော် သူသည် ဤအခြေအနေတွင် အဆုံးမရှိ ဆက်လက်နေထိုင်၍ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။
"ငါ နည်းလမ်းတစ်ခု စဉ်းစားရမယ်။"
သူသည် ယခင်က ရုတ်တရက် ထိမှန်ခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် တိုက်ခိုက်မှုသည် ထပ်မံဖြစ်ပွားမည်မဟုတ်ကြောင်း ပထမဦးစွာ သေချာနိုင်သည်။ ဖြစ်ပွားခဲ့လျှင်ပင် သူ စိုးရိမ်ရန်မလိုပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယန်ကျန့်သည် သူ၏အသက်ဖြင့် အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာသည် ထိုအခြေအနေတွင် သူ၏ရှင်သန်မှုကို အာမခံနိုင်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာ၏ ကျိန်စာသည် လောလောဆယ် သူ့ကို မညှဉ်းပန်းသေးသောကြောင့် ထိုစိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ခဏဘေးဖယ်ထားနိုင်သည်။
သူ လုပ်ရန် တစ်ခုတည်းသောအရာသာ ရှိသည်။
ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရန် နည်းလမ်းရှာဖွေရန်ဖြစ်သည်။
ယန်ကျန့်သည် စကားပြောရန် သူ၏ပါးစပ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားသည်။ သူ၏အနီးအနားတွင် ဂြိုလ်တုတည်နေရာပြဖုန်းတစ်လုံး ရှိသင့်သည်ကို သူ မှတ်မိသည်။ အကယ်၍ သူ ခဏမျှ ပျောက်ဆုံးသွားပါက ဌာနချုပ်မှ လျိုရှောင်ယွိသည် အတင်းအကျပ် ဆက်သွယ်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ အကယ်၍ သူ အဆက်အသွယ်လုပ်နိုင်ပါက အထောက်အပံ့အချို့ ရရှိနိုင်ပေသည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ ကျရှုံးခဲ့သည်။
သူသည် သူ၏ပါးစပ်ကို မခံစားနိုင်ဘဲ မည်သည့်စကားလုံးကိုမျှ မပြောဆိုနိုင်ခဲ့ပေ။
ထို့အပြင် သူသည် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်မှ အသံများကိုလည်း မကြားနိုင်တော့သည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူသည် ထူးဆန်းသည့် တေးဂီတတစ်ခု အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်ကိုသာ ကြားနိုင်သည်၊ မဟုတ်ပါက သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အလွန်တိတ်ဆိတ်နေသည်။
"ငါ အခု လမ်းဘေးတစ်နေရာမှာ လဲလျောင်းနေသင့်တယ်။ ငါ ပြိုလဲကျတုန်းက ငါ တစ္ဆေနယ်မြေကို သုံးခဲ့တာကို မှတ်မိတယ်။ အဲ့ဒါက လမ်းတစ်လမ်းလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အဲ့ဒီပေါ်က လူတွေနဲ့ ယာဉ်အားလုံးကို အဲ့ဒီထဲကို ယူဆောင်လာခဲ့တယ်။ ဒါက ငါ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အသံတွေ မရှိတာမဟုတ်ဘူး။ ငါ့အကြားအာရုံ ဆုံးရှုံးသွားတာပဲ။"
ယန်ကျန့်သည် ကိစ္စရပ်များ ပို၍ပင် ဆိုးရွားသွားသည်ဟု ခံစားမိသည်။
အမြင်အာရုံ၊ အကြားအာရုံမရှိဘဲနှင့် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ သူသည် လက်တွေ့တွင် သက်ရှိအလောင်းကောင်တစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး သစ်ပင်လူသားအခြေအနေထက် ပိုဆိုးသည်။
"ဒီအခြေအနေသာ ဆက်ရှိနေရင် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက တစ္ဆေတွေက ပြန်လည်ရှင်သန်လာပြီး အက်စ်အဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ဦးတည်သွားလိမ့်မယ်။ ငါ့အသိစိတ်က ရှင်သန်နိုင်ပေမယ့် ကြာရှည်မှာမဟုတ်ဘူး။ အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာရဲ့ ကျိန်စာက ထိမှန်လာတာနဲ့ သေဆုံးခြင်းက သေချာတယ်။"
ယန်ကျန့်သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အဆုံးသတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြိုတင်မျှော်မှန်းလိုက်သည်။
သူနှင့်သက်ဆိုင်သော ခေါင်းပြတ်အလောင်းကောင်သည် သူ၏အတွင်းမှ တစ္ဆေအများစုကို သယ်ဆောင်ထားသည်။
ဤတစ္ဆေများ၏ ချိန်ခွင်လျှာသည် စတုတ္ထအလွှာ တစ္ဆေနယ်မြေ ဆက်လက်တည်ရှိနေသောကြောင့် ပျက်ယွင်းသွားလိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ္ဆေမျက်လုံးကိုယ်တိုင်မှာ ကြာရှည်စွာ အသုံးမပြုနိုင်ဘဲ ပုံမှန်အားဖြင့် ၎င်းကို ဖိနှိပ်ရန် နေရာလွတ်တစ်ခု လိုအပ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ အသုံးပြုခဲ့ပါက ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းအန္တရာယ် ရှိသည်။
တစ္ဆေမျက်လုံး ပြန်လည်ရှင်သန်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဖွင့်ထားသော တစ္ဆေနယ်မြေသည် လေးလွှာထက် ပိုများလိမ့်မည်။
မြို့တစ်မြို့လုံးသည် ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေနယ်မြေဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားနိုင်သည်။
ထိုအခါ ယန်ကျန့်၏ ခေါင်းပြတ်အလောင်းကောင်ကို ထိန်းသိမ်းရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေသည် ကိုးလွှာအထိ ဖွင့်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်၊ ဌာနချုပ်မှ မည်သူမျှ ဤနေရာသို့ မကျူးကျော်နိုင်ပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းသည် ဖြေရှင်းမရနိုင်သောအဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်၊ 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ဖြစ်ရပ်ကိုပင် ကျော်လွန်သည်။
ထို့ကြောင့် ယန်ကျန့် သေဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏အလောင်းကောင်မှ ပြန်လည်ရှင်သန်လာသော တစ္ဆေများသည် မြို့တစ်မြို့လုံးကို သူတို့နှင့်အတူ ဆွဲချသွားလိမ့်မည်၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ပို၍ပင် ဆိုးရွားသည်။
ဤသည်မှာ ဟာသမဟုတ်ပေ၊ ယန်ကျန့်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ တစ္ဆေများသည် မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ကို အလွန်ရှင်းလင်းစွာ သိသည်။
အချိန်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ဆက်လက်ကုန်လွန်သွားသည်။
သူ၏စိတ်ထဲတွင် တေးဂီတသေတ္တာ၏ အဆက်မပြတ် မြည်ဟည်းသံနှင့်အတူ ယန်ကျန့်၏ အတွေးများသည် တိတ်ဆိတ်မှုထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသည်။
သူသည် ထိုအချိန်တွင် အကျပ်အတည်းတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားပုံရသည်။
သို့သော် သူသည် မစွန့်လွှတ်သေးဘဲ မဟာဗျူဟာများကို တွေးတောနေသည်။
ဤအထိ ရောက်ရှိပြီးမှ သူသည် ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ မည်သို့ စွန့်လွှတ်နိုင်မည်နည်း။ သူသည် အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်ပြီး ခုနက သေချာပေါက်သေဆုံးရမည့် တိုက်ခိုက်မှုမှ ရှင်သန်ခဲ့သည်။ အခြေအနေများကို ပြောင်းပြန်လှန်ရန် အခွင့်အရေးရှိနေသေးသည်၊ လုံးဝ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့ရန် အချိန်မတန်သေးပေ။
အရာအားလုံးကြားမှ ယန်ကျန့်၏ စိတ်ဓာတ်သည် မယိမ်းယိုင်ခဲ့ပေ။
သူသည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေရမည်ဖြစ်သည်။
"ငါ ဒီ ရှင်လျက်နဲ့သေနေတဲ့အခြေအနေကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ အောင်မြင်မှုတစ်ခု လိုအပ်တယ်။ ငါ ဒါကို ဆက်ပြီး ကြန့်ကြာနေလို့ လုံးဝမဖြစ်ဘူး။"
အချိန်သည် မည်သူ့ကိုမျှ မစောင့်ပေ။
တစ္ဆေမျက်လုံး ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူသည် သူ၏အခွင့်အရေးကို လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည်၊ အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာ၏ ကျိန်စာ ရောက်ရှိလာသည်ကို စောင့်ဆိုင်းရန်ပင် မလိုအပ်တော့ပေ။
တစ္ဆေမျက်လုံး ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းလား။
တစ္ဆေမျက်လုံးလား။
စောင့်ဦး။ ငါ့မှာ မျက်လုံးတစ်လုံး ကျန်နေသင့်သေးတယ်။
ယန်ကျန့်သည် အတိတ်က သူ၏အလေ့အထတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်၊ တစ္ဆေမျက်လုံးများကို သူ၏ခန္ဓာကိုယ်၏ မတူညီသော အစိတ်အပိုင်းများတွင် အမြဲတမ်း ထားရှိလိုခြင်းဖြစ်သည်။
သူ၏လက်ဖဝါးပေါ်တွင် တစ္ဆေမျက်လုံးတစ်လုံး ရှိသည်၊ လက်မောင်းများပေါ်တွင် မျက်လုံးများ ရှိသည်၊ နောက်ကျောတွင်လည်း ရှိသည်… ဟုတ်ပါတယ်၊ သူ၏နဖူးနှင့် ခေါင်းနောက်ဘက်တွင်လည်း တစ္ဆေမျက်လုံးများ ရှိသည်။
ထိုသို့ပြုလုပ်ရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို ကိုင်တွယ်စဉ်တွင် သူ၏အမြင်အာရုံတွင် မျက်စိကွယ်နေရာများ မရှိစေရန် သေချာစေရန်ဖြစ်သည်။
"ငါ့အသိစိတ်က အခု ဘယ်ပုံစံနဲ့ တည်ရှိနေတာလဲ။ အဲ့ဒါသာ ငါ့ခေါင်းနဲ့ တွဲကပ်နေသေးရင် ငါ့ခေါင်းပေါ်မှာ တစ္ဆေမျက်လုံးတစ်လုံးကို ငါ ရှာတွေ့သင့်တယ်။" ယန်ကျန့်၏ အမှောင်ထုထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသော အသိစိတ်သည် လျင်မြန်စွာ ခံစားစပြုလာသည်။
သူသည် တစ္ဆေမျက်လုံးကို ရှာဖွေပြီး ၎င်းကို ထိန်းချုပ်လိုသည်။
တစ္ဆေမျက်လုံး နိုးထမလာမီ ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှိသည်။
အကယ်၍ တစ္ဆေမျက်လုံး ပြန်လည်ရှင်သန်လာပါက သူသည် ၎င်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
အချိန်။
အဆုံးတွင် ၎င်းသည် အချိန်နှင့်သာ သက်ဆိုင်သည်။
ယန်ကျန့်သည် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော်လည်း သူ၏စိတ်နှင့် အတွေးများသည် ကြည်လင်နေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့် သူသည် တည်ငြိမ်နေပြီး အရေးတကြီးဖြစ်မှုက သူ၏ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုကို မနှောင့်ယှက်စေပေ။
အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာ၏ ထူးဆန်းသည့် မြည်ဟည်းသံသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ၎င်း၏သံစဉ်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော တေးဂီတသည် သာမန်တွေးခေါ်မှုကို နှောင့်ယှက်နိုင်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး မသိနိုင်သော စွမ်းအားအချို့ကို သယ်ဆောင်ထားပုံရသည်။
ဤနှောင့်ယှက်မှုသည် အမြင်မှားမှုမဟုတ်ပေ၊ သူသည် အချိန်တိုအတွင်းသာ နားထောင်ခဲ့သော်လည်း ယန်ကျန့်သည် ဤသိမ်မွေ့သော ခြားနားချက်ကို ခံစားမိနှင့်ပြီဖြစ်သည်။
သို့သော် တစ္ဆေမျက်လုံးကို ခံစားသိရှိသည့်အလုပ်မှာမူ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေသည်။
ထိုအချိန်တွင်ပင် လမ်းများသည် ပို၍ပင် ပရမ်းပတာဖြစ်လာသည်။
ဆူညံသော အသံအမျိုးမျိုးသည် အဆက်မပြတ်ဖြစ်နေပြီး လမ်းများပေါ်တွင် ရပ်နေသူတိုင်းသည် အကူအညီတောင်းရန် ဖုန်းခေါ်ဆိုနေကြသည်၊ အချို့မှာမူ ကျယ်လောင်စွာ ကျိန်ဆဲနေကြသည်၊
စိတ်လှုပ်ရှားမှုရှာဖွေသော လူငယ်များလည်း ရှိနေပြီး သူတို့သည် အရပ်လေးမျက်နှာသို့ သူတို့၏ဖုန်းများဖြင့် ဓာတ်ပုံများ စတင်ရိုက်ကူးနေကြသည်၊ အလွန်ထူးခြားသော တစ်ခုခုကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ကြုံခဲ့ရသည့်အတွက် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။
သို့သော် သူတို့ မသိရှိခဲ့သည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာသည် တိတ်တဆိတ် ကျရောက်နေပြီး သေမင်း၏ အရိပ်သည် ဤလမ်းပေါ်မှ လူတိုင်းအပေါ်သို့ လွှမ်းခြုံစပြုနေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
ယန်ကျန့်နှင့် သက်ဆိုင်သော ခေါင်းပြတ်အလောင်းကောင်သည် အေးစက်သော သွေးအိုင်ထဲတွင် မလှုပ်မယှက် လဲလျောင်းနေသင့်သော်လည်း ယခုအခါ ရွှေရောင်လက်အိတ်များ ဝတ်ဆင်ထားသော လက်မောင်းများတွင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်မှု ပြသနေသည်။
ဤတုန်လှုပ်မှုသည် သေချာပေါက် သာမန်အလောင်းကောင် ကြွက်တက်ခြင်းမဟုတ်သလို ယန်ကျန့်၏ လုပ်ဆောင်မှုလည်း မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ခေါင်းသည် "ရွှေ့ပြောင်းခံထားရပြီး" သူသည် အလောင်းကောင်ကို ထိန်းချုပ်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်… ထို့ကြောင့် ဤသည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။
ဤလှုပ်ရှားမှုသည် ယန်ကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ တစ္ဆေသည် နိုးထလာနေကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။
နိုးထလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အကယ်၍ ထိုတစ္ဆေသည် အပြည့်အဝ ပြန်လည်ရှင်သန်လာပါက လမ်းတစ်ခုလုံးမှ လူတိုင်း သေဆုံးပေလိမ့်မည်။
စတုတ္ထအဆင့် တစ္ဆေနယ်မြေ၏ ဖုံးလွှမ်းမှုအောက်တွင် မည်သူမျှ ရှင်သန်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သာမန်တစ္ဆေဆရာများပင်လျှင်။
ခေါင်းပြတ်အလောင်းကောင်၏ လက်များ လှုပ်ရှားခြင်းမှ စတင်ပြီး ဤပြောင်းလဲမှုသည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပြင်းထန်လာသည်။
ယန်ကျန့်၏ အလောင်းကောင်ပေါ်မှ လှုပ်ရှားမှုအကြိမ်နှုန်းသည် တိုးပွားလာပြီး ထိုလှုပ်ရှားမှုများ၏ အတိုင်းအတာနှင့်အတူ။
မူလက လက်ဖဝါး တုန်လှုပ်ရုံမျှသာဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ တောင့်တင်းနေသော ခြေထောက်များသည် လိမ်ကောက်စပြုလာသည်၊ ဖော်ပြမရနိုင်သော မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော စွမ်းအားတစ်ခုက ထိန်းချုပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် သေဆုံးသွားသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျပန်း လှည့်စားနေသည်။
ယန်ကျန့်မှာမူ ဤမြင်ကွင်းကို ဘာမှမသိပေ။
သူသည် မမြင်နိုင်သလို မကြားနိုင်ပေ။ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသောအရာများသည် သူနှင့် လုံးဝ မသက်ဆိုင်ပေ။
သို့သော်လည်း ဤမြင်ကွင်း၏ ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ဂြိုလ်တုတည်နေရာပြ မိုဘိုင်းဖုန်းမှတစ်ဆင့် ဌာနချုပ်သို့ ထုတ်လွှင့်ခဲ့သည်။
လျိုရှောင်ယွိ၏ ဆက်သွယ်ရေးအခန်းအတွင်းတွင် ချောင်ယန်ဟွာနှင့် အခြားသူများ ပါဝင်သော ငြင်းခုံမှုသည် အဆုံးသတ်သွားပုံရသည်၊ ရလဒ်မှာ ကျေနပ်ဖွယ်ရာထက် နည်းပါးပုံရပြီး ရှိနေသူအားလုံး လေးနက်သော တိတ်ဆိတ်မှုထဲသို့ ကျရောက်သွားကြသည်။
"ယန်ကျန့်ရဲ့အလောင်းကောင်… လှုပ်ရှားလာပြီ။"
ရှန်လျန်က ရုတ်တရက် သူ၏အသံကို မြှင့်လိုက်ပြီး မသက်မသာဖြစ်သော စိတ်ခံစားမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ဗီဒီယိုတွင် သူတို့သည် ယန်ကျန့်နှင့် သက်ဆိုင်သော ခေါင်းပြတ်အလောင်းကောင်သည် ပုံမှန်မဟုတ်စွာ လှုပ်ရှားနေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်သည်၊ ခန္ဓာကိုယ်သည် ခေါင်းဆုံးရှုံးပြီးနောက် ချိန်ခွင်လျှာ ပြန်လည်ရရှိရန်နှင့် ထရပ်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
လက်စားချေတတ်သော ဝိညာဉ်သည် ပြန်လည်ရှင်သန်လာခဲ့ပြီ!
များစွာသော နှလုံးသားများသည် အောက်ခြေသို့ နစ်မြုပ်သွားကြသည်။
အကြောက်ဆုံးနှင့် အဆိုးဆုံးအခြေအနေသည် ဖြစ်ပေါ်တော့မည်ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဗီဒီယိုသည် ကြာရှည်စွာ မခံခဲ့ပေ။
ရုတ်တရက် ဆက်သွယ်မှု ပြတ်တောက်သွားပြီး ဗီဒီယိုသည် အမှောင်ကျသွားသည်။
ဤသည်မှာ ချွတ်ယွင်းမှုမဟုတ်ဘဲ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဆက်သွယ်မှုကို တိုက်ရိုက် ရပ်စဲလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝူ၊ ခင်ဗျား ဘာလုပ်နေတာလဲ။"
အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဝူဟု အမည်ရသူက ဖိနှိပ်ထားသော အသံဖြင့် "ဒါက ကျွန်တော့်ဆုံးဖြတ်ချက် မဟုတ်ဘူး။ ဝန်ကြီးရဲ့ ညွှန်ကြားချက်ပဲ။ ယန်ကျန့် သေသွားပြီ။ သူ့အမှုကို မြှုပ်နှံဖို့လိုတယ်။ မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းနဲ့ ပဋိပက္ခကို ဆက်မလုပ်နိုင်ဘူး။ ဒီနေ့ကစပြီး ဒီဆက်သွယ်ရေးအခန်းနဲ့ အထဲက အရာအားလုံးကို တံဆိပ်ခတ်ပိတ်ထားမယ်။"
"ငါတို့ ယန်ကျန့်ကို တစ်ယောက်ယောက်က သတ်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို တခြားသူတွေ သိခွင့် လုံးဝမပေးနိုင်ဘူး။"
ထောင့်တစ်နေရာတွင် ထိုင်၍ ဆေးလိပ်ဖွာနေသော ချောင်ယန်ဟွာသည် ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်သည်၊ သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် ကြီးမားသော ထိတ်လန့်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။
အလျှော့ပေးခြင်းလား
ထိုအချိန်တွင် ဤစကားလုံးသုံးလုံးသည် လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသည်။
ငါတို့ ဒီလောက်ကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရတာ ဒီရလဒ်အတွက်လား။
အချို့မှာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်၊ အချို့မှာ တိတ်ဆိတ်နေကြပြီး အချို့မှာမူ မကျေနပ်မှုကို ဖော်ပြကြသည်။
"ဒုဝန်ကြီး၊ ပိုကြီးမားတဲ့ရုပ်ပုံလွှာက ပိုအရေးကြီးတယ်။ ခင်ဗျား ဒါကို ဘယ်သူ့ထက်မဆို ပိုနားလည်ပါတယ်။"
အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝူက လေးနက်သော လေသံဖြင့် "ငါတို့မှာ ရွေးချယ်စရာမရှိဘူး။ ငါတို့သာ ဒီအချိန်မှာ မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းကို အတင်းအဓမ္မ ရှင်းပစ်ခဲ့ရင် ငါတို့ တကယ်ပဲ နောက်ထပ်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်အနည်းငယ် ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်။ ဒီအချိန်မှာ ငါတို့ရဲ့အင်အားကို အားနည်းစေတာက ပညာရှိရာမကျဘူး။ လူတစ်ယောက်ရဲ့သေဆုံးမှုအတွက် ဌာနချုပ်တစ်ခုလုံးကို အလျှော့ပေးလို့မဖြစ်ဘူး။"
"ငါ နားလည်ပါတယ်။" ချောင်ယန်ဟွာက သူ၏စီးကရက်ကို အားရပါးရ ရှိုက်လိုက်ပြီး ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် ပြန်ဖြေသည်။
"ဒါဆိုရင် ဒီလိုပဲ ဖြစ်ပါစေ။ လူတိုင်း ထွက်သွားကြ။ ဆက်သွယ်ရေးအခန်းကို တံဆိပ်ခတ်ပိတ်ထားလိုက်။"
ခဏအတွင်းမှာပင် လူတိုင်း ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။
ကိုယ်ပိုင်ဆက်သွယ်ရေးအခန်းကို ပိတ်ပစ်လိုက်ပြီး ယန်ကျန့်နှင့် သက်ဆိုင်သော ပစ္စည်းများအားလုံးကို မှတ်တမ်းတင်ထားမည်ဖြစ်ပြီး မည်သူမျှ ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုခွင့်မရှိပေ။
မိုးလင်းသည့်အခါ ယန်ကျန့်သည် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုတွင် သေဆုံးခဲ့ကြောင်း သတင်းအချက်အလက် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားမည်ဟု မျှော်လင့်ရသည်။
လျိုရှောင်ယွိသည် သူမ၏ဆက်သွယ်ရေးအခန်း ပိတ်ပစ်ခံရသည်ကို ကြည့်နေပြီး သူမ၏ငိုကြွေးခြင်းကြောင့် နီရဲနေသော မျက်လုံးများတွင် ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် နားမလည်နိုင်မှုတို့ကို ဖော်ပြနေသည်။ သူမသည် ဌာနချုပ်တွင် ယခုလေးတင် ချမှတ်ခဲ့သော ဆုံးဖြတ်ချက်များအကြောင်း မသိသော်လည်း ၎င်းသည် အရေးမကြီးပေ။
ထိုအချိန်တွင် ချောင်ယန်ဟွာသည် ကိုယ်ရောစိတ်ပါ လုံးဝ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်ဟု ခံစားမိသည်။ သူသည် ဆုံးဖြတ်ချက် မှန်ကန်၊ မမှန်ကန်ကို မသိပေ။ သူသိသည်မှာ ဌာနချုပ်သည် 'တစ္ဆေမျက်လုံး' ဟု ကုတ်နံပါတ်ပေးထားသော တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးကို ဆုံးရှုံးခဲ့သည်၊ ရလဒ်မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ။
ပူးတွဲရုံးအဆောက်အအုံသို့ သွားရာလမ်းတွင် သူ တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့သည်။
ဝမ်ရှောင်မင်သည် ရုံးခန်း၏ အဝင်ဝတွင် ရပ်နေပြီး သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေပုံရသည်။
ပါမောက္ခဝမ် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်ကို မြင်ရသည်မှာ ရှားပါးသည်၊ အခြားသူများက သူ့ကို ပုံမှန်အားဖြင့် စောင့်ဆိုင်းကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏အချိန်သည် အမြဲတမ်း ရှားပါးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
"ယန်ကျန့် သေပြီလား။" နှုတ်ဆက်ခြင်းမရှိဘဲ ဝမ်ရှောင်မင်က တည့်တိုး မေးလိုက်သည်။
ချောင်ယန်ဟွာက ခေါင်းညိတ်သည်။
"အတည်ပြုပြီးပြီ။ သူ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုမှာ သေဆုံးခဲ့တယ်။"
"တကယ်လား။"
ဝမ်ရှောင်မင်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အနည်းငယ်မျှ မယိမ်းယိုင်ပေ။ "
ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ရှင်းပြစရာမလိုပါဘူး။ ယန်ကျန့် ဘယ်လိုသေသွားလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် စိတ်မဝင်စားဘူး။ ကျွန်တော်က သူ့ကိုယ်ပေါ်က တစ်ခုခုကိုပဲ စိတ်ဝင်စားတာ။ ခင်ဗျား အလောင်းကို တွေ့ပြီလား။"
"အချိန်တိုအတွင်းမှာ စီမံခန့်ခွဲဖို့ ခက်ခဲတယ်။ ယန်ကျန့်ရဲ့တစ္ဆေနယ်မြေက အရမ်းထူးခြားတယ်။ အဲ့ဒါက တစ်ချိန်က တစ္ဆေတမန်တော်တစ်ကောင်ရဲ့နယ်မြေကို ကျူးကျော်ခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါကြောင့်…"
ချောင်ယန်ဟွာက သူ၏ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ရင်း ကြီးမားသော ခေါင်းကိုက်မှုကို ခံစားနေရသည်။
"ခင်ဗျား ဝင်လို့မရဘူး မဟုတ်လား။"
ဝမ်ရှောင်မင်က ဆက်ပြောသည်။
"ဒါပေမဲ့ သူ နောက်ဆုံးမှာ ပေါ်လာမှာပဲ။ ယန်ကျန့် ပေါ်လာတဲ့အခါ ကျွန်တော့်ကို အကြောင်းကြားဖို့ သတိရပါ။"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ လှည့်ထွက်သွားသည်။
ချောင်ယန်ဟွာ ပါမောက္ခဝမ် ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ပါမောက္ခဝမ် ဤသို့သော အချိန်တွင် ထိုအကြောင်းကို အဘယ်ကြောင့် မေးမြန်းနေသည်ကို အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားသည်။
ထားလိုက်တော့။ ၎င်းသည် ပါမောက္ခဝမ်နှင့် ပတ်သက်၍ စိုးရိမ်ပူပန်ရမည့်အချိန်မဟုတ်ပေ။ သူသည် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ဖြစ်ရပ်များကြောင့် လွှမ်းမိုးခံနေရသည်။