လူတိုင်းကို လွှမ်းခြုံခြင်း

ယန်ကျန့်သည် ဌာနချုပ်အဆောင်အဆောက်အအုံမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

သူသည် အလျင်စလို ထွက်ခွာမသွားဘဲ လှည့်လည်ရှာဖွေပြီးနောက် မြေအောက်သို့ ဆင်းသက်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူသည် အလွန်ဝှက်ထားသော နေရာတစ်ခုဖြစ်သည့် မြေအောက်နက်ရှိုင်းရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဤသည်မှာ သဘာဝလွန်အရာဝတ္ထုများ သိမ်းဆည်းထားရာ နေရာဖြစ်သည်။ မူလက ချောင်ယန်ဟွာသည် သူ့ကို ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီး ဤအရာဝတ္ထုများဖြင့် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရာထူးကို စွန့်လွှတ်ရန် ဖျောင်းဖျရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

အမှန်စင်စစ် ယန်ကျန့်သည် စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ယနေ့တွင် သူသည် သူနှင့် သက်ဆိုင်သင့်သော သဘာဝလွန်အရာဝတ္ထုတစ်ခုကို ယူဆောင်ရန် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်သည်။

တစ္ဆေကင်မရာ

တစ္ဆေဆင့်ခေါ်တံခွန်

အရေပြားမီးအိမ်…

ယန်ကျန့်သည် အခန်းများစွာကို ဖြတ်သန်းသွားသော်လည်း ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခုကိုမျှ စိတ်မဝင်စားပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ထိုအရာများကို မလိုအပ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူသည် အလောင်းပတ်ပုဆိုးကို ထားရှိရာ အခန်းသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားရောက်ခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သူ ကြိုတင်ဆုံးဖြတ်ပြီး သူကိုယ်တိုင်အတွက် ရွေးချယ်ထားခဲ့သောအရာဖြစ်သည်။

"ငါသာ အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာရဲ့ ကျိန်စာကို မခံနိုင်ခဲ့ရင် ဒီပစ္စည်းကို ငါ့အတွက် သုံးလို့ရတယ်။"

သူသည် သေဆုံးပြီးနောက် ကြမ်းတမ်းသော တစ္ဆေတစ်ကောင်အဖြစ် ပြန်လည်ထကြွလာပါက မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမည်ကို သူ ကောင်းစွာသိသည်။ သူ လက်ရှိပြသနေသော မျက်နှာစာထက် များစွာ ပိုဆိုးသည်။ သူ၏ကွယ်လွန်ပြီးနောက် ကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ရန် တစ်စုံတစ်ခု လိုအပ်သည်။ ၎င်းသည် သူကိုယ်တိုင်အတွက် အသုံးပြုရန် မဖြစ်မနေ လိုအပ်သည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်အတွက်လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ၎င်းသည် သူ အလွန်လိုအပ်သောအရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

"ဘုန်း!"

ယန်ကျန့်သည် လက်လှမ်းပြီး အနီးအနားမှ နံရံတစ်ခုကို ထိုးခွဲလိုက်သည်။

အထူးပြုလုပ်ထားသော တံခါးများသည် တစ္ဆေနယ်မြေကို တားဆီးထားနိုင်သော်လည်း နံရံအလယ်မှ ပစ္စည်းမှာမူ ထိုမျှ ခိုင်မာခြင်းမရှိပေ။ သူ့အတွက်မူ ၎င်းသည် အားနည်းသောကြောင့် သူသည် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့သည်။

လျင်မြန်စွာ။

ယန်ကျန့်၏ ပုံရိပ်သည် အခန်းထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

သူသည် သေတ္တာတစ်လုံးကို ဖွင့်ပြီး အတွင်းသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

ညစ်ပတ်ပြီး ဟောင်းနွမ်းသော အလောင်းပတ်ပုဆိုးသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ထားသည်။ မျက်နှာရှိသင့်သည့် နေရာတွင် ဝါးနေသော လူ့မျက်နှာတစ်ခုကို မသဲမကွဲ မြင်နိုင်သေးသည်။ ၎င်းသည် တစ်ချိန်ချိန်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလောင်းကောင်တစ်ခုကို ပတ်ခဲ့ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

ပတ်ပုဆိုးကို ယူပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် နောက်ပြန်မလှည့်ဘဲ ထွက်ခွာသွားသည်။

သို့သော် သူ မြေအောက်မှ ထွက်ခွာတော့မည်အပြုတွင် စွမ်းအားတစ်ခုက နှောင့်ယှက်ပြီး တစ္ဆေနယ်မြေသည် ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသည်။

အရေးအကြောင်းများနှင့် အသက်အရွယ်ကြောင့်ဖြစ်သော အစက်အပြောက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သေလုနီးပါးဖြစ်နေပုံရသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် တုတ်တစ်ချောင်းဖြင့် သူ၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။

"အဖိုးကြီးချင်လား။" ယန်ကျန့်၏ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားသည်၊ အလျင်စလို ထွက်ခွာမသွားပေ။

သူ ယခင်က စဉ်းစားခဲ့သည်- ဌာနချုပ်သို့ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခြင်း၊ လျိုရှောင်ယွိကို ရှာဖွေခြင်း၊ အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ခြင်း၊ အလောင်းပတ်ပုဆိုးကို အတင်းအဓမ္မ ယူဆောင်ခြင်း…

ဤလုပ်ဆောင်ချက်အားလုံးသည် သူတို့ မနှိုးဆော်သင့်သော တစ်စုံတစ်ယောက်ကို နှိုးဆော်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ သို့သော် သူ မကြောက်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအချိန်တွင် သူ၏ကြောက်ရွံ့မှုကို အာမခံသောအရာ ဘာမှမကျန်တော့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အဖိုးကြီးချင်၏ တိမ်ဖုံးနေသော အကြည့်သည် တစ္ဆေနယ်မြေကို ထိုးဖောက်ပြီး ယန်ကျန့်ကို မြင်နေပုံရသည်။ သူသည် ရှားပါးစွာ စကားပြောသည်။ သာမန်နေ့များတွင် သူသည် ဌာနချုပ်ပတ်လည်တွင် mascot တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လှည့်လည်သွားလာပြီး ဟိုဟိုဒီဒီ ထိုင်ကာ ရံဖန်ရံခါ သူ၏တုတ်ကို တို့သည်။ ထို့အပြင် မည်သူမျှ သူ့ကို အခြားအရာများစွာ လုပ်ဆောင်သည်ကို မမြင်ပေ။

သို့သော် ယန်ကျန့်သည် သေခြင်းတရားနှင့် နီးကပ်နေသော ဤ ရာစုနှစ်တစ်ခုနီးပါးရှိ အဘိုးအိုကို သတိထားနေသည်။

ဤအဘိုးအိုသည် တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ အတည်ပြုထားသော တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဒေါသထွက်နေသော တစ္ဆေများ ပြန်လည်နိုးထလာခြင်းအန္တရာယ်ကို လုံးဝ ဖယ်ရှားခဲ့ကာ ပြန်လည်စတင်ခြင်းကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သည်ဟု သံသယရှိသည်။

ထိုတစ်ခုတည်းဖြင့် ယန်ကျန့်သည် သူ့ကို မရှင်းလင်းနိုင်ကြောင်း သူသိသည်။

သို့သော် အဖိုးကြီးချင်သည် အခြားလုပ်ဆောင်မှုတစ်ခုခုကို စိတ်ထဲတွင် ရှိပုံမရပေ။ ယန်ကျန့်ကို ရပ်တန့်ပြီးနောက် သူသည် တွေးတောနေသကဲ့သို့ သို့မဟုတ် သတိပေးနေသကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေရုံသာ။

ယန်ကျန့်သည် သူ့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

သူ နောက်မဆုတ်ပေ။ အကယ်၍ အဖိုးကြီးချင်သည် အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ပါက သူသည် တစ္ဆေနယ်မြေ၏ ပဉ္စမ၊ ဆဋ္ဌမ သို့မဟုတ် သတ္တမအလွှာကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းပြီး သူ့ကို ရှင်းလင်းရန် မည်သည့်အရာကိုမျှ မရပ်တန့်ပေ။ ဤအရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် ဤအဘိုးအို၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရပါက သူ့အတွက်လည်း ဆိုးရွားသော အကျိုးဆက်များ ရှိပေလိမ့်မည်။

အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာ၏ ကျိန်စာသည် သူ၏ဆုတ်ခွာရာလမ်းအားလုံးကို ဖြတ်တောက်ထားသည်။

အဖွဲ့အစည်းမှ ထူးဆန်းသည့် တိုက်ခိုက်မှုကိုမူ စုံစမ်းစစ်ဆေးရဦးမည်ဖြစ်သည်။

သူသည် သူကျန်ရှိနေသော အချိန်အနည်းငယ်အတွင်း အဖွဲ့အစည်းနှင့် သူ၏ရန်သူအားလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာ၏ ကျိန်စာကို ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းရှာဖွေရန် စိတ်အေးချမ်းသာစွာ သွားရောက်ရမည်ဖြစ်သည်။

ထိုမတိုင်မီ သူ၏လမ်းတွင် ရပ်တည်သူတိုင်းသည် ရန်သူပင်ဖြစ်သည်။

ဤတရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ အဘိုးအိုပင်လျှင် ခြွင်းချက်မဟုတ်ပေ။

အဖိုးကြီးချင်သည် လှုပ်ရှားမှုမပြုဘဲ ဖြည်းညှင်းစွာ စကားစလိုက်သည်။

"ငါ တစ်ခါက ဘတ်စ်ကားမောင်းနေတုန်း လူတစ်ယောက်ကို တိုက်မိခဲ့ဖူးတယ်။"

"ဟင်။"

သူသည် အဖိုးကြီးချင်၏ စကားများနောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို သိပ်နားမလည်ပေ။

အဖိုးကြီးချင်က ရုတ်တရက် ထပ်ဖြည့်လိုက်သည်။

"သူ့မျိုးရိုးနာမည်ကလည်း ယန်ပဲ…"

ဘတ်စ်ကားလား။ လူတစ်ယောက်ကို တိုက်မိခဲ့တာလား။ မျိုးရိုးနာမည်က ယန်လား။

ဤအရေးကြီးသည့် သတင်းအချက်အလက်အပိုင်းအစများသည် ယန်ကျန့်၏ စိတ်ထဲတွင် ပွက်ပွက်ဆူလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ချိတ်ဆက်ကာ သူ့ကို တစ်စုံတစ်ခု သိရှိသွားစေသည်။ သူ၏မျက်ဆံများ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားပြီး အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်မှုကို ပြသနေသည်။

အဖိုးကြီးချင်သည် ယခင်က သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားတစ်စီးကို မောင်းနှင်ခဲ့ဖူးသလား။ ပြီးတော့ သူက သူ့အဖေကိုတောင် သတ်ခဲ့တာလား။

သူ၏အဖေသည် သူ ကလေးဘဝက ကားမတော်တဆမှုတစ်ခုတွင် သေဆုံးခဲ့သည်။ သူတို့မိသားစု ဆင်းရဲရခြင်းအကြောင်းရင်းမှာ သူ၏အဖေ စောစောသေဆုံးခြင်းကြောင့်သာမက အခြား အရေးကြီးသော အကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ တရားခံသည် ဖြစ်ပွားရာနေရာမှ ထွက်ပြေးသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လျော်ကြေးမရှိခဲ့ဘဲ မတော်တဆမှုတွင် ပါဝင်သော ယာဉ်ကို ဘယ်သောအခါမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ဘဲ အမှုသည် ဖြေရှင်းမရနိုင်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူ လွန်လွန်ကျူးကျူး တွေးနေသလား။

သို့မဟုတ် အဖိုးကြီးချင်သည် သူ၏ဖိုင်ကို ဖတ်ပြီး သူ့ကို လှည့်စားရန် လိမ်ညာမှုတစ်ခုကို ဖန်တီးနေခြင်းလော။ သူ့ကို ယန်ကျန့်၏ ဖခင်၏ လူသတ်သမားအဖြစ် ပုံဖော်ပြီး သူ့ကို လှုပ်ရှားရန် ဒေါသထွက်စေရန် ကြိုးစားနေခြင်းလော။

ကြီးပြင်းလာပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် မည်သူ့ကိုမျှ အလွယ်တကူ မယုံကြည်တော့သလို သူ၏စိတ်နှလုံးသည်လည်း အလွယ်တကူ မယိမ်းယိုင်ပေ။ သူ လုပ်သမျှအားလုံးသည် ရှင်သန်ပြီး ပိုကောင်းလာရန်သာဖြစ်ပြီး ထို့ထက်မပိုပေ။

"တချို့လူတွေ သေသွားတာက အရေးမကြီးပါဘူး။ မင်း ငါ့အသက်အရွယ်ကို ရောက်ရင် အရာအားလုံးကို နားလည်သွားလိမ့်မယ်။"

အဖိုးကြီးချင်က ပြောပြီးနောက် သူ၏လမ်းလျှောက်တုတ်၏ အကူအညီဖြင့် လှည့်ထွက်သွားသည်။

သူ သူ့ကို မတားဆီးခဲ့ပေ။

သူသည် ထူးဆန်းသော စကားအနည်းငယ် ပြောပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

ယန်ကျန့်သည် သူ့ကို အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေသည်။ သူသည် အဖြေများအတွက် မဖိအားပေးသလို သူ၏တည်ရှိမှုကိုလည်း မဖော်ပြပေ။ သူသည် ယခုအခါ တစ္ဆေနယ်မြေ၏ တတိယအလွှာအတွင်းတွင် ရှိနေပြီး အဖိုးကြီးချင်သည် သူ့ကို တမင်တကာ ဆွဲဆောင်ထုတ်ရန် ကြိုးစားနေသည်ဟုပင် သံသယဝင်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်အသက်ဝင်နိုင်စွမ်းရှိသော တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးဖြစ်ခြင်းသည် တစ္ဆေနယ်မြေ၏ တတိယအလွှာသို့ ဝင်ရောက်ရန် အာမခံချက်မဟုတ်ပေ။

သူတို့၏တိုတောင်းသော တွေ့ဆုံမှုသည် ယန်ကျန့်၏ သတိထားမှုကို အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိစေပြီး အဖိုးကြီးချင်အား မည်သည့်အခွင့်အရေးမှ မပေးခဲ့ပေ။

အဖိုးကြီးချင် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည်လည်း ဌာနချုပ်မှ ထွက်ခွာသွားပြီး တစ္ဆေနယ်မြေမှ တစ်ဆင့် တိတ်တဆိတ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်၊ သူ ယခင်က ပေါ်ပေါက်ခဲ့ခြင်းမရှိသကဲ့သို့ပင်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် အခြားမည်သည့်နေရာသို့မျှ မသွားဘဲ ဖိန်အန်းတာဝါ၏ ထိပ်ဆုံးထပ်သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားသည်။

တစ္ဆေနယ်မြေအတွင်းတွင် လျှို့ဝှက်ချက်များမရှိပေ။

ယန်ကျန့်သည် ဖိန်အန်းတာဝါတွင် လူများစွာကို တွေ့လိုက်ရသည်၊ တစ္ဆေနယ်မြေ၏ ပထမအလွှာတွင် လုံးဝ မသိရှိသော သာမန်ဝန်ထမ်းများနှင့် တစ္ဆေနယ်မြေ၏ ဒုတိယအလွှာတွင် သူ ချန်ထားခဲ့သော တစ္ဆေဆရာများ ပါဝင်သည်။

သူတို့ထဲတွင် ကျန်းရှန်ဘိုင်နှင့် မရင်းနှီးသော တစ္ဆေဆရာအများအပြား၊ ထို့အပြင် ဖန်ရှီမင်တို့လည်း ပါဝင်သည်။

ယန်ကျန့်သည် ဖန်ရှီမင်ကို မသိသော်လည်း ဥက္ကဋ္ဌဖေးက စုဆောင်းခဲ့သော အရန်သတင်း အချက်အလက်များအရ ဖန်ရှီမင်သည် အမှန်တကယ်တွင် ဖိန်အန်းတာဝါ၏ CEO ဖြစ်ပြီး ဒေသခံဦးဆောင်သူဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ကျန်းရှန်ဘိုင်သည် သူ၏မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းက တွန်းထုတ်လိုက်သော ပုံရိပ်တစ်ခုမျှသာဖြစ်ပြီး အများပြည်သူဆိုင်ရာ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

"တစ္ဆေနယ်မြေ ပိုင်ဆိုင်ကြောင်း အတည်ပြုပြီး၊ တစ္ဆေကတ်ကြေးကို ကိုင်စွဲထားသည်၊ တစ္ဆေအနည်းငယ်ကို ထိန်းချုပ်ထားသည်… မသိရှိရ၊ တာဟိုင်မြို့ သဘာဝလွန်ဖိုရမ်မှ ရဲကျန့်နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှု ရှိခဲ့သည်။"

သူသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ဖန်ရှီမင်အကြောင်း သတင်းအချက်အလက်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရနေသည်။

အချက်အလက်မှာ ရှားပါးသော်လည်း အဓိကအချက်အနည်းငယ်မှာ ထင်ရှားသည်- သူ၌ တစ္ဆေကတ်ကြေးရှိပြီး ရဲကျန့်နှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နိုင်သည်။

ဤအချက်နှစ်ချက်ပေါ်တွင်သာ အခြေခံ၍ ယန်ကျန့်သည် သူ့ကို လျှော့မတွက်ပေ။

"ငါ အရင်က ခံခဲ့ရတဲ့ အဲ့ဒီထူးဆန်းတဲ့တိုက်ခိုက်မှုက ဖန်ရှီမင်ရဲ့ တစ္ဆေကတ်ကြေးကနေ လာခဲ့တာလား။"

သူသည် အမှန်တကယ်ပင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာမှ ကျိန်စာကြောင့်သာ ရှင်သန်ခဲ့သည်။

"သူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မဖြစ်ဖြစ်၊ အရင်ဆုံး စာရင်းအားလုံးကို ရှင်းလိုက်ကြရအောင်။ သူသာ တစ္ဆေကတ်ကြေးရှိရင်တောင် ငါ သူ့ကို အသုံးပြုခွင့်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး။"

သူသည် အစောပိုင်းက သေဆုံးခြင်းနှင့်တူညီသော အမှားကို ထပ်မံပြုလုပ်မည်မဟုတ်ပေ။

"ငါ့ရဲ့တစ္ဆေနယ်မြေနဲ့ဆိုရင် ဖန်ရှီမင်ရဲ့ တစ္ဆေကတ်ကြေးက သူ့တန်ဖိုးကို ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်။" ယန်ကျန့်က သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အဆောက်အအုံ၏ အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်းတွင် မိတ်ဆွေအဖွဲ့အစည်းသည် ယန်ကျန့်အကြောင်း သူတို့၏ဆွေးနွေးမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေကြသည်။

"ဆုတ်ခွာကြစို့။ ယန်ကျန့် သေသွားပြီ။ အခု လက်စားချေတတ်တဲ့ဝိညာဉ်တွေက ပြန်လည်ရှင်သန်လာပြီ။ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေနဲ့ဆိုရင် သူ့အလောင်းကိုတောင် ရှာတွေ့မလား မသေချာဘူး။ သူ သူ့အပေါ်မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ထက်ပိုပြီး ရှိခဲ့တာကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရင် ဘေးကင်းမလားဆိုတာ မပြောနဲ့။"

တစ်စုံတစ်ယောက်က လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် အကြံပြုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် သဘောတူတယ်။ အခု ယန်ကျန့်ရဲ့တစ္ဆေက မြို့တစ်ဝက်ကို သိမ်းပိုက်ထားပြီ။ 'တစ္ဆေပန်းချီကား' ဖြစ်ရပ် ပေါက်ကွဲခဲ့ရင် ငါတို့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်နှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မခံနိုင်ဘူး။ ငါထင်တယ် ဌာနချုပ်တောင် ဒီတစ်ခေါက် အန္တရာယ်ကြုံနေရပြီ။ ချောင်ယန်ဟွာရဲ့ခံစားချက်တွေကို စိတ်ပူစရာမလိုဘူး။ ဒီအချိန်တွေမှာ အသက်ရှင်နေရုံနဲ့တင် ကျွမ်းကျင်ရာကျပြီ။ သူ ဘာလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာကို မခွဲခြားဘဲ။"

"ကျွန်တော်လည်း သဘောတူပါတယ်။ ယန်ကျန့်ရဲ့သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ရဲ့အဆင့်ကို အခုထိ အတည်မပြုရသေးပေမယ့် အတိုင်းအတာကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရင် ဒါက အက်စ်အဆင့်လို့ ကျွန်တော်ခန့်မှန်းတယ်။ ဒီမှာ ထိပ်တိုက်တွေ့နေလို့ ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိဘူး။ အခု တိတ်တဆိတ် ထွက်သွားကြစို့။ အခြေအနေအရဆိုရင် ငါတို့ နိုင်ငံခြားကို သွားလို့ရတယ်။ ငါတို့ နိုင်ငံရပ်ခြားမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေလည်း ရှိတယ် မဟုတ်လား။ ဆုံးရှုံးမှုအချို့ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပေမယ့် အနည်းဆုံးတော့ အန္တရာယ်ကို ရှောင်ရှားနိုင်မှာပဲ။"

လူအများအပြားသည် ဧရိယာမှ ထွက်ခွာပြီး ခိုလှုံရာရှာဖွေရန် အကြံပြုကြသည်။

ကျန်းရှန်ဘိုင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"မင်းတို့အားလုံး သွားလို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူး။ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာမှတော့ ငါသာ အခု ထွက်ပြေးသွားရင် အကျိုးဆက်တွေကို ငါ မခံနိုင်ဘူး။"

"ဥက္ကဋ္ဌဖန်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချမှတ်ပေးပါ။ အတည်ပြုပြီးတာနဲ့ ငါတို့ အခု ထွက်သွားကြမယ်။ ဌာနချုပ်ကလူတွေသာ ငါတို့ကို ပိတ်ဆို့ရင် ငါတို့ လွတ်မြောက်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

စားပွဲထိပ်မှ ဖန်ရှီမင်သည် စကားမပြောပေ။ ယင်းအစား သူသည် ရုတ်တရက် သူ၏ခေါင်းကို လှည့်ပြီး ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ခဏအတွင်း အဝေးတစ်နေရာမှ အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ခဏအတွင်း ရောက်ရှိလာကာ အစည်းအဝေးခန်းမတစ်ခုလုံးကို တစ်ခဏအတွင်း ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

"သေစမ်းကွာ။"

လူတိုင်း၏ မျက်နှာများသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ဖြူဖျော့သွားပြီး လက်စားချေတတ်သော ဝိညာဉ်တစ်ကောင်၏ ပစ်မှတ်ထားခံရခြင်း၏ အန္တရာယ်ကို ခံစားမိကြသည်။ သို့သော် တိုက်ခိုက်မှုသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး တုံ့ပြန်ရန် အချိန် မချန်ထားပေ။

အနီရောင်အလင်းတန်းအတွင်းတွင် တစ်မျိုးမျိုးသော လှည့်ဖျားနေသည့် လက်တွေ့ဘဝကို လိမ်လည်လှည့်ဖြားနိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခု ရှိနေသည်၊ ၎င်းသည် ရှိနေသူတိုင်းကို အရည်ပျော်စေရန် ရည်ရွယ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။