တစ်ဦးချင်းစီ၏ ခုခံကာကွယ်မှု

ဖိန်အန်းတာဝါ အစည်းအဝေးခန်းမသို့ ပထမဆုံးတိုက်ခိုက်မှုသည် ခြိမ်းခြောက်နေသော အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုမှ လာသည်။ ၎င်းသည် လျင်မြန်ပြီး သတိပေးခြင်းမရှိဘဲ စက္ကန့်ဒါဇင်အနည်းငယ်အတွင်း လူအများစု၏ အသက်ကို ယူသွားသည်။ အနည်းငယ်သာ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် ပထမတိုက်ခိုက်မှုပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်းချမ်းမှု ရရှိလိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။

တစ္ဆေသရဲဆန်သော တိုက်ခိုက်မှုအတွက် စံနှုန်းများနှင့် ကိုက်ညီသူအများစုသည် သေဆုံးနှင့်ပြီဖြစ်သည်။ တစ္ဆေသည် ဤနေရာကို နောက်တစ်ကြိမ် အာရုံစိုက်မည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

ဖန်ရှီမင်၊ ကျန်းရှန်ဘိုင်နှင့် ဝူယန်တို့သည် လျိုတုန်းဟုခေါ်သော လူသေ၏ခေါင်းတစ်ခုနှင့်အတူ ဖိန်အန်းတာဝါ၏ မြေအောက်ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအိမ်သို့ ယာယီ ဆုတ်ခွာရန် စီစဉ်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့၏လူမှုအသိုင်းအဝိုင်း၏ ဘဏ္ဍာရေးအင်အားနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော အရင်းရှင်များ၏ အကန့်အသတ်မရှိသော ရန်ပုံငွေများကြောင့် ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအိမ်တစ်လုံး တည်ဆောက်ခြင်းသည် လုံးဝ မခက်ခဲပေ။

သို့သော် ဒုတိယတိုက်ခိုက်မှုသည် ပို၍ပင် ထူးဆန်းသည်။ ... သေမင်းတမန်ကဲ့သို့သော ညိုပြာရောင်ရှိ လက်ဖဝါးများသည် အလောင်းကောင်ပုံတစ်ပုံမှ ဆန့်ထွက်လာသကဲ့သို့ လူတိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်များပေါ်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဤအေးစက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော လက်များသည် တောင့်တင်းသော လက်ချောင်းများဖြင့် သာမန်လူတစ်ဦးထက် ပိုအားကောင်းပြီး သူတို့ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဆက်လက်တွန့်လိမ်နေသည်၊ လူတစ်ဦး၏ ဆံပင်မွှေးများကို ထောင်သွားစေသည်။

ဤမမြင်နိုင်မှုသည် ကျိန်စာတစ်ခုနှင့် ပိုတူသည်၊ ပြင်ပတိုက်ခိုက်မှုထက် အတွင်းပိုင်း တစ္ဆေသရဲဆန်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

တကယ့်တစ္ဆေများသည် အစောပိုင်းက တစ်ချိန်ချိန်တွင် သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ ပေါက်ကွဲထွက်လာပုံရသည်။

"သေစမ်းကွာ။ ထပ်လာပြန်ပြီ။"

ကျန်းရှန်ဘိုင်က ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် ဒေါသဖြင့် အော်လိုက်သည်။

သူသည် သူ၏အဝတ်အစားများမှတစ်ဆင့် သူ့ကို ဆုပ်ကိုင်နေသော လက်ဖဝါးများကို ခံစားမိသော်လည်း သူဝတ်ဆင်ထားသော တစ္ဆေအခေါင်းဝတ်ရုံသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ပေးပြီး တစ္ဆေသရဲဆန်သော လက်များ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်း ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်းမှ တားဆီးကာ သူ၏ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို အာမခံခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူသည် အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်အားငယ်နေသည်ဟု ခံစားမိသည်။

တစ္ဆေသုံးကောင်ကို အမိန့်ပေးနိုင်သော်လည်း သူ၏တစ္ဆေနယ်မြေသည် ဖိနှိပ်ခံရပြီး အသုံးမဝင်သည်ကို သူ တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ တစ္ဆေအခေါင်းဝတ်ရုံသည် တိုက်ခိုက်မှုလှိုင်းလုံးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခုကို တွန်းလှန်ပေးသော်လည်း အလားတူပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် လျင်မြန်စွာ ပုပ်သိုးစပြုလာသည်။

ဤအတိုင်းဆက်သွားပါက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ပြီးပြည့်စုံသော အလောင်းကောင်တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

"ငါ မသေချင်ဘူး။" ဝူယန်သည် ပြိုလဲလုနီးပါးဖြစ်နေသည်။ သူသည် သူ့ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် လက်များကို ဆွဲထုတ်ပြီး လှုပ်ခါဖယ်ရှားရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် သူ ထိတ်လန့်စွာ တွေ့ရှိခဲ့သည်မှာ ဤလက်များသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ထွက်လာပုံရပြီး သူ၏အသားများကို ဆုတ်ဖြဲပြီး လက်များကို ကြမ်းတမ်းသော အင်အားဖြင့် တူးထုတ်မှလွဲ၍ ဖယ်ရှားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ၎င်းသည် မဖြစ်နိုင်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝူယန်သည် သူ၏မျက်လုံးခေါင်းများမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထူးဆန်းသည့် လက်ချောင်းအများအပြားကို ခံစားမိပြီး သူ၏ပါးများကို ဆုပ်ကိုင်ထားကာ သူ၏အသားတိုင်းကို ပေါက်ကွဲထွက်ပြီး ဆုတ်ဖြဲပစ်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ချမ်းစိမ့်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုသည် သူ့ကို ရူးသွပ်သွားစေသည်။ နောက်ထပ်မစဉ်းစားဘဲ သူသည် လျိုတုန်း၏ လူသေ၏ခေါင်းကို လွှမ်းခြုံထားသော အဝတ်ကို ပစ်ချပြီး ခေါင်းကို သူ့ကိုယ်သူဘက်သို့ မြှောက်လိုက်သည်။

လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ဖြတ်တောက်ထားသော ခေါင်းသည် မှတ်မိ၍မရအောင် ပုပ်သိုးနေနှင့်ပြီဖြစ်ပြီး ပျို့အန်ချင်စရာကောင်းသော အနံ့တစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ကျုံ့ဝင်ပြီး ချိုင့်ဝင်နေသော ဦးခေါင်းခွံနှင့်အတူ တစ်စုံတစ်ခုက ၎င်းကို ရက်စက်စွာ ထုနှက်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ အထူးဆန်းဆုံးအပိုင်းမှာ အတွင်း၌ မြင်သာသော အရိုးများ မရှိခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် နားမလည်နိုင်သော မြင်ကွင်းတစ်ခုတွင် ထိုပုပ်သိုးနေသည့် ခေါင်းထဲမှ အသက်မဲ့သော မီးခိုးရောင်မျက်လုံးတစ်စုံသည် လည်ပတ်နေဆဲဖြစ်သည်—ဘယ်သောအခါမှ မရပ်တန့်ခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဝူယန်သည် လူသေ၏ခေါင်းကို သူ့ကိုယ်သူဘက်သို့ မြှောက်လိုက်သည်နှင့် မျက်လုံးများသည် ရွေ့လျားခြင်း ရပ်တန့်သွားသည်။

မှိန်ဖျော့ပြီး ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်သော မျက်လုံးများသည် ပြတ်သားစွာ စူးစိုက်လာပြီး ဝူယန်ကို ထူးဆန်းစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

နောက်ဆက်တွဲဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်ဖြစ်သည်။

သူ၏ခေါင်းများ၏ နက်ရှိုင်းမှုမှ ထွက်ပေါ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်ချောင်းများသည် သူ၏ပါးများပေါ်မှ သူတို့၏ဆုပ်ကိုင်မှုကို လျော့ချလိုက်ပြီး သူ၏ခေါင်းများထဲသို့ ပြန်ဆုတ်ခွာသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူ၏ခြေကျင်းဝတ်များကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်များသည်လည်း တစ်ခဏအတွင်း သူတို့၏ဆုပ်ကိုင်မှုကို လွှတ်လိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က ပူလောင်သော ရေမှ သူတို့၏လက်ကို အလိုအလျောက် ပြန်ဆုတ်ခွာလိုက်သကဲ့သို့ ဆုတ်ခွာသွားသည်… သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ တစ္ဆေလက်များသည် ပျောက်ကွယ်နေသည်။

ဤအရာအားလုံး၏ အစပျိုးသူမှာ အမှန်စင်စစ် သူ၏လက်ထဲမှ ညှိုးနွမ်းပြီး ပုပ်သိုးနေသည့် လူသေ၏ခေါင်းပင်ဖြစ်သည်။

အလွှာငါးလွှာရှိသော တစ္ဆေနယ်မြေပင်လျှင် မနှင်ထုတ်နိုင်သော တစ္ဆေသည် ဤတစ္ဆေလက်များထက် များစွာ ပိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံရသည်။

ဝိညာဉ်ထိန်းချုပ်သူ လျိုတုန်းသည် ကံနည်းသည်မှာ နှမြောစရာပင်။ သူ၏ခေါင်းသည် ကျန်ရှိနေသော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အလွှာငါးလွှာရှိသော တစ္ဆေနယ်မြေအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"အလုပ်ဖြစ်တယ်။"

သေခြင်းတရား၏ အစွန်းမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီးနောက် ဝူယန်သည် ယခုအခါ ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် သက်သာရာရခြင်း နှစ်မျိုးလုံးဖြစ်နေသည်။

သို့သော် တစ္ဆေလက်များ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ပုပ်သိုးနေသည့် ခေါင်းကို လျင်မြန်စွာ ချထားပြီး သူ၏အဝတ်အစားများဖြင့် ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

သူသည် ပုပ်သိုးနေသည့် ခေါင်း၏ စောင့်ကြည့်ခြင်းကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ မခံနိုင်ပေ။ မဟုတ်ပါက သူ သေဆုံးပေလိမ့်မည်။

လျိုတုန်းသည် သူ၏ကံကြမ္မာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်မှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ဘေးဘက်သို့ လှည့်ထားပြီး အနီရောင်အလင်းတန်း၏ အရင်းအမြစ်ကို တိုက်ရိုက် မျက်နှာမမူထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက သူသည် ပထမတိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိပေလိမ့်မည်။

ထိုတိုတောင်းသော မျက်လုံးချင်းဆုံသည့် အခိုက်အတန့်တွင်ပင် ဝူယန်သည် သူ၏အရေပြား ပုပ်သိုးသွားပြီး သူ၏မျက်နှာမှ ကွာကျသွားသည်ကို ခံစားမိသည်။

အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံးအပိုင်းမှာ—သူသည် မည်သည့်နာကျင်မှုကိုမျှ လုံးဝ မခံစားရခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

သူ၏ဦးနှောက်လည်း ပုပ်သိုးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ဒုတိယလှိုင်းတိုက်ခိုက်မှုများကို တစ်နည်းမဟုတ်တစ်နည်း ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့ပြီး အသက်ရှင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူတို့သည် တစ္ဆေလက်များ၏ အဓိကပစ်မှတ်မှာ တစ္ဆေအခေါင်းဝတ်ရုံဝတ်ထားသော ကျန်းရှန်ဘိုင်လည်းမဟုတ်၊ ပုပ်သိုးနေသည့် ခေါင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ၀ူယန်လည်းမဟုတ်သည်ကို ဘယ်သောအခါမှ စိတ်ကူးမိမည်မဟုတ်ပေ။

သူတို့သည် တိုက်ခိုက်မှု၏ ပျံ့နှံ့မှုတွင် ဖမ်းမိနေခြင်းမျှသာဖြစ်သည်။ တကယ့်ရည်ရွယ်ထားသော သားကောင်မှာ ဖိန်အန်းတာဝါ၏ ဥက္ကဋ္ဌနှင့် တစ္ဆေကတ်ကြေးကို ထိန်းသိမ်းသူ ဖန်ရှီမင်ပင်ဖြစ်သည်။

ဖန်ရှီမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အခြေအနေသည် အခြားသူများထက် များစွာ ပိုဆိုးရွားသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ထိုထူးဆန်းသည့် လက်ဖဝါးများက ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏ပါးစပ်၊ နားများ၊ နှာခေါင်းများမှ လက်ချောင်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်၊ သူ၏အူများပင်လျှင် လက်တစ်ဖက်က ပေါ့ပေါ့ဆဆ လှုပ်ရှားနေသကဲ့သို့ လှုပ်ခတ်နေသည်။

ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ တစ္ဆေလက်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ တစ္ဆေများကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို လည်မျိုညှစ်ရန် သို့မဟုတ် ဆုတ်ဖြဲပစ်ရန် ရိုးရှင်းသော ကျူးကျော်မှုတစ်ခုမျှသာ မဟုတ်ပေ။

သူ၏အတွေ့အကြုံအရ သူသည် တစ္ဆေလက်သည် တစ္ဆေပဟေဠိ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ရရှိခဲ့ပြီး အချို့သော ချို့တဲ့မှုကို ဖြည့်ဆည်းကာ ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ္တဝါတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်ဟု ကောက်ချက်ချနိုင်သည်။

"ဒီမှာ တကယ်တမ်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ။"

ဖန်ရှီမင်သည် ဒေါသထွက်နေသည်။

သူ၏ပါးစပ်သည် အတွင်းမှ သူ၏လည်ချောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော အေးစက်သည့် လက်ဖဝါးများဖြင့် ပြည့်ကျပ်နေပြီး သူ့ကို စကားမပြောနိုင်အောင် ပြုလုပ်ထားသည်။ သူ၏ဝမ်းဗိုက်ထဲမှ တစ္ဆေလက်သည် ပို၍ပင် ရဲတင်းသည်၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အရုပ်တစ်ခုအဖြစ် သဘောထားပြီး မရပ်မနား ပရမ်းပတာလုပ်နေသည်။ ထို့အပြင် တစ္ဆေလက်တစ်ဖက်သည် သူ၏ခေါင်းကို လိမ်နေနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

အင်အားမှာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းပြီး ခုခံရန် နေရာမချန်ထားပေ။

ဤအတိုင်းဆက်သွားပါက သူ၏လည်ပင်း လိမ်သွားနိုင်သည်၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ် ဆုတ်ဖြဲခံရပြီး တစ္ဆေလက်၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

အကယ်၍ သူသည် ဤသို့ သေဆုံးသွားပါက ၎င်းသည် သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်းတစ်ခုလုံးတွင် ဟာသတစ်ခု ဖြစ်လာဖွယ်ရှိသည်။

ကြီးမားသော ကော်ပိုရေးရှင်းတစ်ခု၏ ဥက္ကဋ္ဌသည် ရုံးခန်းအစည်းအဝေးတွင် ထိုင်နေရင်း တစ္ဆေလက်တစ်ဖက်၏ ထူးဆန်းစွာ လည်မျိုညှစ်သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရသည်။

သို့သော် ၎င်းကို မကြုံတွေ့ဖူးသူများသည် တစ္ဆေလက်တစ်ဖက်၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် လူတစ်ဦးအား မည်မျှ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့စေသည်ကို ဘယ်သောအခါမှ သိမည်မဟုတ်ပေ။

တစ္ဆေသုံးကောင်ကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းနှင့် တစ္ဆေနယ်မြေ၏ တတိယအလွှာမှ ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်း အားလုံးသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်းသည် နီးပါး ဖြေရှင်းမရနိုင်ပေ။ မည်သည့်တစ္ဆေဆရာမှ ထိုသို့သော တိုက်ခိုက်မှုကို မခံနိုင်ပေ။

သူ ခုခံရန် ကြိုးစားသော်လည်း အချည်းနှီးပင်ဖြစ်သည်။

သာမန်လူ့ကြိုးပမ်းမှုသည် တစ္ဆေလက်နှင့် မည်သို့ ရုန်းကန်နိုင်မည်နည်း။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် မရပ်မနား လိမ်ကောက်ပြီး ဆုတ်ပြဲစပြုလာသည်။

အောက်မေးရိုးတစ်ခုလုံးကို တစ္ဆေလက်က ရက်စက်စွာ ဆုတ်ဖြဲပစ်သည်၊ သူ၏လည်ပင်း ကျောရိုးများသည် ကျိုးသံများ ကြားနေရပြီး သူ၏လက်မောင်းများနှင့် ခြေထောက်များသည် အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ ချိုးဖျက်ခံရကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သော အနေအထားအမျိုးမျိုးဖြင့် ရွေ့လျားခံနေရသည်။

ဖန်ရှီမင်၏ မျက်လုံးများ ကျယ်ပြန့်စွာ ဖွင့်ထားပြီး ဒေါသနှင့် မလိုလားမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်မျှ မခံစားရဘဲ ယင်းအစား တွေးတောနေသည်။

ဤအရာအားလုံးသည် တကယ်တမ်း ဘာဖြစ်နေသနည်း။

ပထမဦးစွာ ထိုထူးဆန်းသော အနီရောင်အလင်းတန်းသည် သူ့အပေါ်သို့ ထိုးကျလာပြီးနောက် ဤတစ္ဆေလက်၏ တိုက်ခိုက်မှု—ဤသည်မှာ လုံးဝ ကျိုးကြောင်းမဆီလျော်ပေ။

ရုံးခန်းတွင် ထိုင်နေရင်း ယန်ကျန့် သေဆုံးခဲ့ရာနေရာနှင့် ဤမျှဝေးကွာသောအခါ မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေများ၏ သတ်ဖြတ်မှုပုံစံကို အစပျိုးရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။ အကယ်၍ ပထမအကြိမ်သည် တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပါက ဤဒုတိယအကြိမ်မှာမူ ရှင်းပြမရနိုင်ပေ။

တစ်ခုတည်းသော ရှင်းပြချက်မှာ တစ်ခုသာဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် သေဆုံးသည်ဟု သံသယရှိရသော်လည်း သူသည် လက်စားချေတတ်သော ဝိညာဉ်တစ်ကောင်အဖြစ် ပြန်လည်ရှင်သန်နေနိုင်သော်လည်း သူသည် အသက်ရှင်နေသင့်သေးပြီး ကျန်ရှိနေသော အသိစိတ်အစွန်းအစကို အားကိုး၍ ပြန်လည်ရှင်သန်နေသော တစ္ဆေကို ထိန်းချုပ်ကာ ဤလူများကို သတ်ဖြတ်နေသည်။

ထို့ကြောင့် တိုက်ခိုက်မှုနှစ်ခုလုံးသည် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ရက်စက်သည်။

၎င်းသည် တကယ့် အက်စ်အဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ထိမှန်သွားသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး တုံ့ပြန်ရန် ဖြစ်နိုင်ခြေမချန်ထားပေ။

"ယန်ကျန့်!"

ဖန်ရှီမင်၏ လည်ချောင်းသည် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများ ဒေါသဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်၊ သူသည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် သူ အသံမထွက်မီမှာပင် ပြတ်သားသော အရိုးများ ကျိုးသံနှင့်အတူ သူ၏ခေါင်းသည် လုံးဝ စောင်းသွားပြီး သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်၊ အသက်မဲ့နေသည်။

သူ သေဆုံးသွားသည်။

တစ္ဆေလက်၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သေဆုံးသွားသည်။

"ဘာ။"

ကျန်းရှန်ဘိုင်၏ မျက်နှာသည် ထိုသို့သော မြင်ကွင်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ကြုံရသောအခါ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဥက္ကဋ္ဌဖန် သေဆုံးသွားပြီလား။

သူ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို မကာကွယ်ခဲ့ဘူးလား။

ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

တစ္ဆေလက်၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် တစ်စုံတစ်ယောက် စိတ်ကူးထားသလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်မဟုတ်ပေ။ တစ်ဦးသည် ၎င်းကို ခုခံကာကွယ်ရန် တစ္ဆေများ၏ စွမ်းရည်ကိုသာ လိုအပ်သည်၊ ရှင်သန်ရန်ဖြစ်သည်။ ၀ူယန်နှင့် သူကိုယ်တိုင်သည် ထိုသို့ပြုလုပ်ရာတွင် အောင်မြင်ခဲ့သည်—ဖန်ရှီမင် ဤသို့ သေဆုံးသွားရန် အကြောင်းမရှိပေ၊ ဟုတ်တယ်မလား။

၎င်းသည် အမြင်မှားမှုတစ်ခုလော။

ကျန်းရှန်ဘိုင်သည် သူ မှားမြင်သည်ဟု ထင်ပြီး ပြင်းထန်စွာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။

သို့သော် အလောင်းကောင်သည် ထိုနေရာတွင် လဲလျောင်းနေပြီး အတုအယောင်နှင့် မတူပေ။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူ အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲသော်လည်း ကျန်းရှန်ဘိုင်သည် ဤဖန်ရှီမင်သည် အတုအယောင်မဟုတ်ဘဲ သူသည် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သေချာနိုင်သည်။