အခန်း (၁၅၉)

ဂါးရက် နော့ဒ်မတ်သည် မှော်ကောင်စီဌာနချုပ်တွင် တစ်လကျော်ကြာ ရှိနေခဲ့ပြီး ဤသည်မှာ တောင်ပေါ်သို့ တက်ကာ မှော်တာဝါအုပ်စု၏ အဓိကနေရာကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်ရသည့် ပထမဆုံးအခွင့်အရေးဖြစ်သည်။ ရထားငယ်သည် သံလမ်းများတစ်လျှောက် တောက်တောက်မြည်သံဖြင့် တည်ငြိမ်စွာ တက်နေသည်။ ရထား အမြင့်ရောက်လာသည်နှင့်

အမျှ အပြင်ဘက်အလင်းရောင်က တဖြည်းဖြည်း မှိန်သွားသည်။

မှန်ပြတင်းပေါက်များတွင် ရေငွေ့များ စတင်ဖုံးလွှမ်းလာသည်။ ဂါးရက်သည် အငွေ့များကို သုတ်ပစ်ရန် လက်လှမ်းလိုက်ပြီး အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ ရထားသည် မြူခိုးထူထပ်သော နေရာထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး မြင်နိုင်စွမ်းကို မီတာ ၂၀ အောက်အထိ လျော့ကျစေသည်။

ပို၍အမြင့်သို့ တက်လာသည်နှင့်အမျှ မိုးစတင်ရွာသွန်းလာပြီး ပြတင်းပေါက်များပေါ်တွင် အစက်အပြောက်များ ဖြစ်ပေါ်လာကာ လျင်မြန်စွာ အစင်းကြောင်းများ ဖြစ်လာသည်။

“ငါ ထီးယူမလာမိဘူး”

ဂါးရက်သည် အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် မှော်ဆရာအား အကူအညီတောင်းခံသည်။ အဆင့်မြင့်မှော်

ဆရာများတွင် မှော်ပညာအကာအကွယ် ရှိကောင်းရှိနိုင်သည်။ ဥပမာ ဆရာ ကာရယ်လ်ကဲ့သို့ပင် ရေများကို သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင် ခွဲထွက်စေကာ မိုးထဲတွင် အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ လမ်းလျှောက်နိုင်သည်။ သို့သော် ဂါးရက်သည် အဆင့် ၁ မှော်ဆရာသာဖြစ်သောကြောင့် ထိုစွမ်းရည်များ မပိုင်ဆိုင်ပေ။

“စိတ်မပူပါနဲ့ မင်း မိုးမစိုပါဘူး” ဟု အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် မှော်ဆရာ ဟာဗေးက ရယ်မောလိုက်သည်။ တောင်ထိပ်သို့ ရောက်သည်နှင့် မိုးတိတ်သွားနိုင်သည်ဟု တွေးလိုက်သောအခါ ဂါးရက်သည် အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ မိုးတော့ တိတ်သွားသည် သို့သော်...

ပြင်းထန်သော ဆီးနှင်းမုန်တိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ရထားမရပ်မီတွင်ပင် တိုက်ခတ်လာသော လေပြင်းများက နှင်းများကို သယ်ဆောင်လာကာ ပြတင်းပေါက်များကို တိုက်ခိုက်နေသည်။ မှန်များ တုန်ခါနေပြီး ရထားတွဲကိုယ်ထည်သည်ပင် သံသယဖြစ်ဖွယ် ယိမ်းထိုးနေပုံရသည်။

ဂါးရက်: “...”

ဒီလေက ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းတာလဲ။ အဆင့်ခုနစ်လား အဆင့်ရှစ်လား။ ကိုးအဆင့်

ထက်တောင် ကျော်လွန်နေတာဖြစ်နိုင်လား။ ဒီအချိန်မှာ ငါ မိုးစိုမှာကို စိတ်မပူတော့ဘူး၊ လမ်းလျှောက်နိုင်မလားဆိုတာကိုပဲ စိုးရိမ်နေတာ။

သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် မှော်ဆရာက တိတ်ဆိတ်နေပြီး ပြုံးနေဆဲဖြစ်သည်။ ရထားသည် အနည်းငယ် အမြင့်သို့တက်ပြီး ကုန်းပြင်မြင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ နောက်ထပ် မီတာ ၃၀ ခန့် ရှေ့သို့ဆက်သွားပြီးနောက်တွင် ရထားတွဲသည် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားကာ လေပြင်းများ နှေးကွေးသွားပြီး ဆီးနှင်းမုန်တိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားရာ နောက်ကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသလိုပင်။

“အီဂေါတောင်ထိပ်ကနေ ကြိုဆိုပါတယ်”

မှော်ဆရာဟာဗေးသည် ဂါးရက်၏ အံ့အားသင့်နေသော အမူအရာကို အစကတည်းက သဘောကျနေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရထားရပ်သွားသောအခါ သူသည် ပြုံးပြပြီး ရှေ့သို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

“မင်း မြင်နေရတာကတော့ မှော်တာဝါအုပ်စုရဲ့ ကာကွယ်ရေးစနစ် အီဂေါ့သော့ခတ်စနစ်ပဲ။ အီဂေါတောင်ထိပ်မှာ တစ်ဆောင်းတွင်းလုံး မိုးကြိုးမုန်တိုင်းနဲ့ နှင်းမုန်တိုင်းတွေ ကျရောက်လေ့ရှိလို့ ဒီသော့ခတ်စနစ်ကို ပုံမှန်အသုံးပြုထားတယ်။ ဒါက ရာသီဥတုကို ထိန်းညှိပေးရုံသာမက မုန်တိုင်းတွေကနေ စွမ်းအင်တွေကိုလည်း တက်ကြွစွာ စုပ်ယူပေးတယ်”

ဒါ... ကြီးမားတဲ့ တက်ကြွလှုပ်ရှားနေတဲ့ ရာသီဥတုကာကွယ်ရေးစနစ်လား။

ပြီးတော့ စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူတာလား။

ငါ့အရင်ဘဝက အဆင့်မြင့်နည်းပညာတွေတောင် ဒီလိုလုပ်နိုင်ခဲ့တာ မရှိဘူး။

ဂါးရက်က ရိုးသားစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဒါဆို ဒီကမ္ဘာမှာ နည်းပညာတွေက ထင်သလောက် မနောက်ကျဘူးပေါ့။ သူတို့ရဲ့ နည်းပညာလမ်းကြောင်းက မတူညီတဲ့ဘက်ကို ကွေ့သွားရုံသာ ဖြစ်နိုင်တယ်...

ဟာဗေးသည် ဂါးရက်ကို ခဏတာ အံ့သြခွင့်ပေးပြီးနောက် တံဆိပ်အသေးလေးတစ်ခုကို ပေးလိုက်သည်။ သူသည် ဂါးရက်ကို လက်ကောက်ဝတ်တွင် ဝတ်ဆင်ရန် အမူအရာပြသည်။

“ဒါက သော့ခတ်စနစ်ရဲ့ အတွင်းပိုင်းအတွက် ယာယီဖြတ်သန်းခွင့် တံဆိပ်ပဲ။ ပင်မမှော်တာဝါဖြစ်တဲ့ နတ်ဘုံတာဝါမှာ အသိအမှတ်ပြုလက်မှတ် မရှိရင် ဒါကို ဆွဲထားလိုက်။ မင်းရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ပိုမိုလွယ်ကူစေလိမ့်မယ်”

ထို့နောက် ဟာဗေးသည် ရထားတွဲထဲမှ ထွက်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်မှ အလင်းတန်းတစ်ခု ချက်ချင်းကျရောက်လာပြီး သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို ထွန်းလင်းပေးလိုက်သည်။ ဂါးရက်၏ လက်ထဲရှိ လုံးဝိုင်းသော တံဆိပ်အသေးလေးက တိုးတိုးလေး အသံမြည်လာပြီး သူ့အမြင်အာရုံက ချက်ချင်း ရှင်းလင်းသွားသည်။

အီဂေါတောင်ထိပ်တွင် ချွန်ထက်သော ထိပ်ဖျားမရှိဘဲ ကျယ်ပြောလှသော ကုန်းပြင်မြင့်တစ်ခု ရှိသည်။ အလယ်ဗဟိုတွင် ခမ်းနားထည်ဝါသော မှော်တာဝါတစ်ခု မတ်မတ်ရပ်နေပြီး ၎င်း၏ အပေါ်တစ်ခြမ်းသည် တိမ်များထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ မြုပ်နေကာ ရံဖန်ရံခါ ၎င်းပတ်ပတ်လည်တွင် ကခုန်နေသော လျှပ်စီးကြောင်းများဖြင့် လင်းထိန်နေသည်။

တိမ်များထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ မြုပ်နေသော ပင်မတာဝါကို ပတ်ပတ်လည်တွင် ပုံသဏ္ဍာန်နှင့် အရွယ်အစား အမျိုးမျိုးရှိသော မှော်တာဝါအမျိုးမျိုး ရှိသည်။ အချို့မှာ ရှည်လျားပြီး အချို့မှာ တိုသည်။ အချို့မှာ ဝပြီး အချို့မှာ ပိန်သည်။ ပီဆာမျှော်စင်ထက်ပင် ပိုမိုစောင်းနေသော တစ်ခုလည်း ရှိသည်။ ၎င်းကို ကြည့်ရင်း ဂါးရက်သည် ၎င်းသည် ချောက်ကမ်းပါးပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားမည်ကို စိတ်ပူနေမိသည်။ ဟာဗေးသည် ပိရမစ်ပုံသဏ္ဍာန် တာဝါတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

“အဲဒါက နက်ခရိုမန်ဆာကျောင်းရဲ့...”

ဂါးရက်: “...”

သူ့အောက်မှာ ပြောင်းပြန်ပိရမစ်တစ်ခု ရှိတယ်လို့ ငါ ခန့်မှန်းလို့ရမလား။

သို့သော် သူ အားလုံးကို လေ့လာဖို့ အချိန်မရှိခဲ့ပေ။ ဟာဗေးသည် သူ့ကို ပင်မတာဝါ၏ ညာဘက်ခြမ်းတွင် ချောမွေ့ပြေပြစ်သော ပုံစံရှိပြီး ခါးတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားသောပုံစံရှိသည့် မှော်တာဝါတစ်ခုထဲသို့ တိုက်ရိုက် ခေါ်သွားသည်။ လမ်းလျှောက်နေစဉ် ဟာဗေးက ဆက်လက်

မိတ်ဆက်သည်။

“မင်းရဲ့ လင်းနို့တွေအကြောင်း စာတမ်းက ဆရာတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို အတော်လေးရခဲ့တယ်။ သူတို့က ဒါကို ပြန်လည်သုံးသပ်ရေးကော်မတီအစည်းအဝေးမှာ ထည့်သွင်းပြောဆိုခဲ့ပြီး မကြာသေးမီက ဖြစ်ပေါ်တိုးတက်မှုတွေနဲ့ သစ်သားဆရာထံက စာတစ်စောင်ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် မင်းကို ခေါ်ပြီး အခြေအနေကို ဆွေးနွေးဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြတယ်...”

ပြောပြီးနောက် ဟာဗေးသည် မှော်တာဝါထဲသို့ ဝင်သွားသည်။ ဤတာဝါ၏ ညာဘက်ခြမ်းသည် နံရံမှ ကြမ်းပြင်အထိ ပွင့်လင်းမြင်သာသော အပြာနုရောင်ဖြစ်ပြီး ရေပေါ်ရှိ လှိုင်းများကဲ့သို့ပင်။ နံရံ၏အတွင်းပိုင်းသည် နက်ရှိုင်းပြီး အဆက်မပြတ်ပြောင်းလဲနေပုံရကာ လှိုင်းများသည် အဆက်မပြတ် လှုပ်ခတ်နေသလိုပင်။

ဂါးရက်သည် ပိုမိုနီးကပ်စွာ လေ့လာရန် စောင့်ဆိုင်းနေချိန်တွင် ဟာဗေးသည် သူ့ကို ခပ်ဝိုင်းဝိုင်းအခန်းတစ်ခန်းထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။ သူသည် လက်လှမ်းကာ နံရံကို ထိလိုက်ပြီးနောက် ပခုံးအမြင့်ရှိ ပွင့်လင်းမြင်သာသော အနက်ရောင်ပြားကို လက်ညှိုးထိုးကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“အလွှာ ၃၅ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

“အလွှာ ၃၅ ကျေးဇူးပြု၍ စောင့်ပါ” ဟု နူးညံ့သောအမျိုးသမီးအသံက ပြန်ဖြေသည်။ ဂါးရက်သည် သူ့ခြေအောက်တွင် အနည်းငယ် နစ်မြုပ်သွားသည်ကို ခံစားရပြီး အနက်ရောင်ပြားပေါ်တွင် နံပါတ်များ လင်းလက်လာသည်။

၁၊ ၂၊ ၃... ၁၀၊ ၁၁...

အသံနဲ့ ထိန်းချုပ်တဲ့ ဓာတ်လှေကားလား။

ဂါးရက်သည် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ သူ၏အမူအရာကို သတိထားမိသော ဟာဗေးက ရှင်းပြသည်။

“ဒီမှာ ငါတို့နေလို့ရတယ်။ တာဝါစပရစ်က ဒီအခန်းကို ထိန်းချုပ်ပြီး ၃၅ ထပ်ကို မြှင့်တင်ပေးလိမ့်မယ်။ နောက်မှ မင်းဆင်းလာချင်ရင် ဒီမှာ တာဝါစပရစ်နဲ့ စကားပြောလို့ရတယ်”

ငါ အသံဖြင့်ထိန်းချုပ်တဲ့ ဓာတ်လှေကားကို အံ့ဩနေတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီမှာ မင်းတို့ အသံနဲ့ ထိန်းချုပ်တဲ့ ဓာတ်လှေကား ရှိတာကို အံ့ဩနေတာ...

ဂါးရက်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ညည်းညူလိုက်သည်။

၃၅ ထပ်တွင် သူတို့သည် မှော်ဆရာခေါင်းဆောင်တစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ ရှေ့သို့ထွက်လာ၍ မေးမြန်းသူမှာ အသံလှိုင်းသင်တန်းများ သင်ကြားပေးသော ဆရာ ဇက်ဖာ၊ ဟာဗေး၏ဆရာပင်ဖြစ်သည်။ သူသည် ဂါးရက်ကို ရှေ့သို့ခေါ်လိုက်ပြီး သူ၏စာတမ်း၏ နောက်ဆုံးစာမျက်နှာသို့ လှန်လိုက်ကာ စာကြောင်းအချို့ကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး သူ့ကို မေးလိုက်သည်။

“ဂါးရက် နော့ဒ်မတ်လား။ မင်းရဲ့စာတမ်းမှာ စမ်းသပ်မှုအခြေအနေတွေ ကန့်သတ်ထားလို့ ရလဒ်တွေ မသေချာဘူးလို့ ဖော်ပြထားတယ်။ ဒါဆို တိကျမှုရှိစေဖို့ ဘယ်လိုအခြေအနေတွေ လိုအပ်လဲ”

“တိရစ္ဆာန်အမျိုးအစားများ၊ အရေအတွက်၊ ပြုစုစောင့်ရှောက်သူများ၊ စမ်းသပ်မှုပတ်ဝန်းကျင်၊ ကိရိယာများ” ဟု ဂါးရက်က ကျွမ်းကျင်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

“စမ်းသပ်မှုအတွက် အနည်းဆုံး ကြွက်၊ ယုန်၊ ဝက်၊ သိုး၊ မြင်းတို့ရှိသင့်ပြီး ဖြစ်နိုင်ရင် ခိုနဲ့ ခွေးတွေကိုပါ ထည့်သင့်ပါတယ်။ မျောက်တွေ ပါလာရင်တော့ ပိုကောင်းပါတယ်။ ကျန်းမာပြီး အရွယ်ရောက်ပြီးသား အထီးအမ အရေအတွက် တူညီတဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေဖြစ်သင့်ပြီး လင်းနို့မျိုးစိတ်အရေအတွက်ရဲ့ ၁၀၀ နဲ့ မြှောက်ထားတဲ့ ပုံစံအတိုင်းဖြစ်ရမယ်။ လင်းနို့တွေက အနည်းဆုံး ၃ မျိုးကနေ ၅ မျိုးအထိ ဖြစ်သင့်တယ်... ဝန်ထမ်းတွေ... နေရာထိုင်ခင်း... စမ်းသပ်ကိရိယာတွေ...”

ငါ တောင်းချင်တာတွေ အများကြီးပဲ။

ငါ သစ်သားအကြီးအကဲဆီက အကူအညီတောင်းခဲ့တုန်းက စမ်းသပ်မှုအခြေအနေတွေကို ဖြတ် ဖြတ်ပြီး အခုထက်ပိုပြီး ဖြတ်လို့မရတော့တဲ့အထိ ဖြတ်ခဲ့ရတာ။ အနောက်တောင်ဘက်ပြည်ထောင်စုတက္ကသိုလ်အဆောက်အအုံကို သုံးထပ်ကနေ နှစ်ထပ်၊ နှစ်ထပ်ကနေ တစ်ထပ်၊ အုတ်နံရံကနေ ရွှံ့နံရံ၊ အပြာရောင်အုတ်ကြွပ်ကနေ သက်ကယ်မိုးတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သလိုမျိုးပဲ...

“ဒီအခြေအနေတွေအားလုံးကို မင်းကို ပေးလိုက်ရင် အတူတူပဲ ရလဒ်တွေ ထုတ်နိုင်မှာလား” ဆရာ ဇက်ဖာက စိတ်ရှည်စွာ မေးလိုက်သည်။

“မရနိုင်ပါဘူး။ စမ်းသပ်မှုအခြေအနေတွေ ပိုပြီးပြည့်စုံလေ ရလဒ်တွေရရှိဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေက ပိုများလေပဲလို့သာ ပြောနိုင်ပါတယ်” ဟု ဂါးရက်က ချက်ချင်း ပြန်ဖြေသည်။

“ဒါပေမဲ့ မင်းအဆိုပြုထားတဲ့ အခြေအနေတွေနဲ့ဆိုရင် ကုန်ကျစရိတ်က အတော်လေးများလိမ့်

မယ်” ဟု ဆရာ ဇက်ဖာက အပြုံးရိပ်တစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“မင်း ရလဒ်တွေရရှိဖို့ အာမခံမပေးနိုင်ဘူးဆိုရင် မှော်ကောင်စီက ဘာလို့ ပြန်လုပ်ဖို့ သဘောတူရမှာလဲ”

“ကျွန်တော် တတ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံး လုပ်ခဲ့ပြီးပါပြီ” ဟု ဂါးရက်က ချက်ချင်း ပြန်

ဖြေသည်။

“ကျွန်တော် သတိပေးချက် ထုတ်ပြန်ခဲ့ပြီးပါပြီ။ စာတမ်းလည်း တင်ပြီးပါပြီ။ ဒီအပေါ်မှာ ပိုက်ဆံသုံးမသုံး၊ စမ်းသပ်မှု ပြန်လုပ်မလုပ် ဒါတွေက မှော်ကောင်စီက ဆုံးဖြတ်ရမယ့်ကိစ္စတွေ မဟုတ်ဘူးလား။ လူနာက ငွေမပေးချင်ဘူးဆိုရင်၊ စစ်ဆေးမှုတွေ မခံယူချင်ဘူးဆိုရင်၊ ကျွန်တော်တို့က သူတို့ကို အတင်းအကျပ် လုပ်ခိုင်းလို့ မရဘူးလေ ဟုတ်တယ်မလား”

“ဒီအိမ်စာကိုပဲ စဉ်းစားပါ။ ကျွန်တော့်ကို အမှတ်တစ်ခု ပေးလိုက်ရုံပါပဲ။ တခြား ဘာကိစ္စမှ ကျွန်တော့်မှာ ပြဿနာမရှိပါဘူး” ဟု သူက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။ ဆရာ ဇက်ဖာ၏ အပြုံးက ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသည်။

“ဒါဆို မင်း သဘောတူတယ်လို့ ငါ မှတ်ယူလိုက်မယ်”

ဂါးရက် ပြန်မဖြေခင်မှာပင် သူသည် ဘောပင်ကို ဆွဲယူကာ စာရွက်ပေါ်တွင် စာကြောင်းနှစ်ကြောင်းကို ကမန်းကတန်း ရေးလိုက်ပြီး ဟာဗေးကို ပေးလိုက်သည်။

“ဂါးရက် လိုအပ်တဲ့ စမ်းသပ်မှုအခြေအနေတွေကို စီစဉ်ပါ၊ အကဲဖြတ်ပါ၊ ပြီးရင် မှော်ကောင်စီကို အရေးပေါ် လျှောက်ထားပါ။ ခွင့်ပြုချက်ရပြီဆိုတာနဲ့ သူ့ကို ခေါင်းဆောင်အဖြစ်ထားပြီး စမ်းသပ်မှုကို ပြန်လုပ်ခိုင်းပါ”

ဂါးရက်- “...ဟေး”

ငါ ဘာကို သဘောတူခဲ့တာလဲ။ ငါ ဘာကိုမှ သဘောမတူခဲ့ဘူး။ မင်းတို့ စမ်းသပ်မှု ပြန်လုပ်

ချင်ရင် ကိုယ်တိုင်လုပ်ကြလေ။ ငါ့မှာ သုတေသနလုပ်ဖို့ အရာတွေ အများကြီးရှိတယ်။ မှော်ပညာတွေ အများကြီး သင်ယူဖို့ရှိတယ်။ တရားထိုင်ဖို့ရှိတယ် အဆင့်မြှင့်ဖို့လည်း ရှိတယ်။

မှော်ဆရာခေါင်းဆောင်တွေက ဆင်ခြေတွေပေးတတ်ကြတာပဲ။