အခန်း (၁၆၁)

အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။

အတန်းထဲရော အပြင်မှာပါ စကားတစ်လုံးမှ မပြောကြတော့ပေ။ ပြင်းထန်ပြီး အလျင်စလို ရှူရှိုက်သံများမှလွဲ၍ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ကုလားထိုင်များ ပွတ်တိုက်မိသော အသံသာ ရှိသည်။ ဂါးရက်၏ ထိုင်ခုံသည် နောက်ဆုံးတွင် ရှိပြီး ဤအချိန်တွင် ကျောင်းသားအားလုံးနီးပါးက သူ့ကို လှည့်ကြည့်နေကြသည်။

တံခါးဘေးတွင် ရပ်နေသော လူငယ်နှင့် မိန်းကလေး ဆယ်ဂဏန်းခန့်သည် သူတို့၏လည်ပင်းများကို ဆန့်ထုတ်ကာ တစ်ယောက်၏ပခုံးကို တစ်ယောက် မှီထားပြီး အတန်းနောက်ကျောကို ကြည့်ရန် သူတို့ခေါင်းများကို ဆန့်တန်းထားကြသည်။

“ပြန်လည်... ပြန်လည်သုံးသပ်ရေးအစည်းအဝေး”

အန်တိုနီ၏နောက်တွင် ဆံပင်အညိုရောင်နှင့် ကောင်လေးတစ်ဦးက တုန်ယင်စွာဖြင့် သူ့ကို နောက်ကျောမှ ထိုးလိုက်သည်။ “အန်တိုနီ မင်းရဲ့ အကြီးအကဲတွေထဲက တစ်ယောက်ယောက် ပြန်လည်သုံးသပ်ရေးအစည်းအဝေးကို တက်သလား”

“ငါ့အဖေရဲ့ ဆရာက...”

အန်တိုနီ၏ အသံလည်း တုန်ယင်နေသည်။

သူ၏ဖခင်သည် အဆင့် ၉ မှော်ဆရာဖြစ်ပြီး ပြင်ပလူများအတွက်တော့ အတော်လေး ဂုဏ်သိက္ခာရှိသူဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ့ဖခင်မှလွဲ၍ မှော်ဆရာခေါင်းဆောင်၏ တပည့်ဆယ်ဂဏန်းခန့် ရှိသည်။ ပြန်လည်သုံးသပ်ရေးအစည်းအဝေးသို့ စာတမ်းတင်သွင်းရန် ဆက်သွယ်မှုများကိုသာ အားကိုးသည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်...

မေ့လိုက်ပါတော့။ မှော်ဆရာခေါင်းဆောင်ကိုတောင် ပြလို့မရဘူး။

ပြန်လည်သုံးသပ်ရေးအစည်းအဝေးမှ မှော်ဆရာခေါင်းဆောင်များကို ကျောင်းအသီးသီးနှင့် သုတေသနအဖွဲ့ကြီးများက ခန့်အပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး အဆင့် ၁၃ သို့မဟုတ် ၁၄ တွင် အားကောင်းပြီး များစွာသောသူတို့သည် ဒဏ္ဍာရီလာ မှော်ဆရာများ၏ တိုက်ရိုက်တပည့်များ ဖြစ်သည်။ အဆင့်နိမ့်မှော်ဆရာများတွင် ထိုကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးများ မရှိကြဘဲ၊ အဆင့် ၁၅ အထက် မှော်ဆရာများနှင့် ဒဏ္ဍာရီလာ မှော်ဆရာများသည် ပြန်လည်သုံးသပ်ရေးအစည်းအဝေးကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသောကြောင့် မကြာခဏဆိုသလို ဂရုမစိုက်ကြပေ။

ပြီးတော့ ပြန်လည်သုံးသပ်ရေးအစည်းအဝေးက ဘာလုပ်သလဲ။ မှော်ကောင်စီရဲ့ တစ်နှစ်တာဘတ်ဂျက်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်း၊ ဆိုင်းငံ့ထားတဲ့ ဥပဒေတွေကို အတည်ပြုခြင်း သို့မဟုတ် ပယ်ချခြင်း၊ အဓိက မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အဖြစ်အပျက်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခြင်း စသဖြင့်... ဘယ်လိုစာတမ်းမျိုးက ပြန်လည်သုံးသပ်ဖို့ သူတို့ဆီ ပို့ခံရမှာလဲ။ ဘယ်လိုစာတမ်းမျိုးကို သူတို့ အားလုံးစုပေါင်းပြီး အကဲဖြတ်ကြမှာလဲ။

ပြီးတော့ ဒါကို ပြန်လည်သုံးသပ်ရေးအစည်းအဝေးက မနေ့ကပဲ အတည်ပြုခဲ့ပြီး ဒီနေ့ အာကိန်းမှာ ထုတ်ဝေဖို့ အတည်ပြုခဲ့တယ်ဆိုတာကို ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ...

အာကိန်းဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ အခုမှ သိတော့သည်။

မှော်ကောင်စီ၏ ထိပ်တန်းဂျာနယ်နှစ်ခုထဲမှ တစ်ခုကို မှော်ပညာဟုခေါ်ပြီး နောက်တစ်ခုကို အာကိန်းဟုခေါ်သည်။

မှော်ကောင်စီ၏ အဆင့်အမြင့်ဆုံး သုတေသနရလဒ်များကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ၎င်းတို့တွင် ထုတ်ဝေသူများသည် အများအားဖြင့် အဆင့် ၁၅ အထက် မှော်ဆရာများ သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး အဆင့် ၁၃ သို့မဟုတ် ၁၄ ရှိသူများ၊ အဆင့်မြှင့်တင်ရန် သတ်မှတ်ချက်သို့ ရောက်လုနီးပါး အဆင့်မြင့်မှော်ဆရာများ ဖြစ်သည်။

မှော်တာဝါတိုင်းက စာရင်းသွင်းပြီ ကိုယ့်ကိုယ်ကို လေးစားမှုရှိတဲ့ မှော်ပညာရှင်တိုင်းက ဒါတွေကို ပုံမှန်ဖတ်ကြတယ်။

နားလည်သည်ဖြစ်စေ မနားလည်သည်ဖြစ်စေ။

ဂါးရက်သည် စစ်နတ်ဘုရား၏ကျောင်းဆောင်တွင် အာကိန်းနှင့် မှော်ပညာစာအုပ်များကို သေသပ်စွာ ထပ်ထားသည်ကိုပင် မြင်ခဲ့သည်ကို မှတ်မိနေသည်။

ဂါးရက်၏ အယူအဆအရ ဤဂျာနယ်နှစ်ခုသည် သူ့အရင်ဘဝက သဘာဝသိပ္ပံတွင် ထိပ်တန်းဂျာနယ်သုံးခုဖြစ်သော “Cell,” “Nature,” နှင့် “Science” တို့နှင့် အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။

ဆေးပညာနယ်ပယ်တွင်တော့ “The Lancet” နှင့် “The New England Journal of Medicine” တို့ကို ထပ်ထည့်ရမည်။

(T/L cellတို့ natureတို့ကသတင်းစာနာမည်တွေမို့လို့ မြန်မာလိုမပြန်တော့ဘူးနော်။ ထောက်ထောက်ကြီး ဖြစ်နေမှာမို့လို့)

အစောပိုင်းနှစ်များက အသက် ၃၀ မတိုင်မီ ဤဂျာနယ်များထဲမှ တစ်ခုခုတွင် ထုတ်ဝေခြင်းသည် ပညာရှင်တစ်ဦးအဖြစ် ရာထူးရရှိရန်နှင့် အနီးစပ်ဆုံး တူညီသည်။

“ဒါက အာကိန်း...”

လူရွယ်များက ဟင်းခနဲမြည်အောင် အေးစက်သောလေကို ရှူရှိုက်လိုက်သည်။ သူတို့၏ လက်ချောင်းများက စာရွက်ကို ထိမိရန် လှမ်းလိုက်ပြီး အံ့ဩမှုနှင့် မနာလိုမှုတို့ကြောင့် တုန်ရီနေသည်။

ပထမစာရေးသူ: ဂါးရက် နော့ဒ်မတ်

စာရွက်၏မျက်နှာဖုံးတွင် သေသပ်စွာ လက်ရေးဖြင့်ရေးထားသော နာမည်က ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်နေသည်။

သူက ပထမစာရေးသူဖြစ်သည်။ ဒုတိယစာရေးသူ၊ တတိယစာရေးသူ သို့မဟုတ် ပထမပူးတွဲစာရေးသူလည်း မဟုတ်ပေ။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဤစာတမ်းသည် ဂါးရက်၏ တစ်ဦးတည်းသော ဖန်တီးမှု၊ သူ့၏ စိတ်ကူး၊ သူ့၏ စမ်းသပ်မှုများ စီစဉ်ဖွဲ့စည်းပုံ သူသည် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ တန်ဖိုးရှိသည်။

ဗဟုသုတသည် ထာဝရဖြစ်သော်လည်း စွမ်းအားက တစ်ခဏဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြန်လည်သုံးသပ်ရေးအစည်းအဝေး၏ အာရုံစိုက်မှုသည် ယာယီသာဖြစ်သည်။

သို့သော် စာတမ်းကို အာကိန်းတွင် ထုတ်ဝေပြီးသည်နှင့် ဆယ်စုနှစ်များ၊ ရာစုနှစ်များ၊ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်အထိ အနာဂတ်မှ မှော်ဆရာများသည် ဤဆောင်းပါးကို ဆက်လက်မြင်နေရမည်ဖြစ်ပြီး ဂါးရက် နော့ဒ်မတ်ဟူသော နာမည်ကို ဆက်လက်မြင်တွေ့နေရမည်ပင်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကျောင်းသားများ၏ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုနှင့် မနာလိုမှုကို ဖုံးကွယ်ထား၍မရနိုင်ပေ။ ဂါးရက် ခန့်မှန်းသည်မှာ သူ့အရင်ဘဝတွင် ကောလိပ်ကျောင်းသားဘဝတုန်းက သူ့ဘေးရှိ အတန်းဖော်တစ်ဦး “Cell,” “The Lancet,” သို့မဟုတ် “The New England Journal of Medicine” တို့တွင် တစ်ဦးတည်းထုတ်ဝေခဲ့လျှင် သူသည်လည်း ဤကဲ့သို့ပင် အမူအရာရှိခဲ့မည် ဖြစ်သည်။

“ဂါးရက် ဒါက မင်းရဲ့စာတမ်းဆိုတော့ မင်းပဲ ရှင်းပြလိုက်”

မှော်ဆရာ အက်ဒ်ဂါသည် ကျောင်းသားများ၏ အံ့အားသင့်နေသော အမူအရာများကို သဘောကျပြီး သူ့၏ အေးစက်ပြီး နက်ခရိုမန်ဆာတစ်ဦး၏ အမှတ်အသားဖြစ်သော မျက်နှာပေါ်တွင် ရှားပါးသောအပြုံးတစ်စုံ ပေါ်လာသည်။ သူသည် စင်မြင့်၏ ဘေးဘက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်သွားပြီး ဂါးရက်ကို ရှေ့သို့လာရန် ညွှန်ပြသည်။

“မင်းရဲ့စာတမ်း၊ စိတ်ကူးပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သုတေသနနည်းလမ်းပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မင်းထက် ဘယ်သူမှ ပိုမသိနိုင်ဘူး”

ဒါက...

ဂါးရက် ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်နေသည်။ သူ မလှုပ်မယှက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မှော်ဆရာ အက်ဒ်ဂါက စိတ်မရှည်စွာဖြင့် “ဟွန်း” ဟု အသံပြုကာ အောက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြသည်။ စာရွက်ပေးပို့ပြီးသော ရွှေရောင်အရိုးစုသည် ဂါးရက်၏ရှေ့သို့ တည့်တည့်လာပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဂါးရက်၏ ရှေ့ရှိစာရွက်ကို ဆွဲယူကာ အနည်းငယ် ကိုင်းညွှတ်ပြီး အခြားတစ်ဖက်ဖြင့် “ကျေးဇူးပြု၍” ဟု အမူအရာပြုသည်။

ဒီအရိုးစုက အရမ်းကို ဖျတ်လတ်လွန်းတယ်... ဒါက လင်ဒေးနဲ့ ကျောင်းတူတာလား။ တကယ်ပဲ ဆရာ မင်းနဲ့ လင်ဒေးရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ဘာလဲ။

ဂါးရက်သည် သူ့မျက်လုံးများကို အရိုးစုပေါ်သို့ ကပ်ထားလိုသော စိတ်ဆန္ဒကို ဖိနှိပ်ထားသည်။ မစိုက်ကြည့်နှင့်၊ သူ့၏ တင်ပဆုံရိုးနှင့် ဦးခေါင်းခွံများက မူလအတိုင်း ဟုတ်မဟုတ် လေ့လာရန် မကြိုးစားနှင့်၊ လက်လှမ်း၍ မထိနှင့်...

အိုး ဒီအရိုးစုက လူတွေကို ဘာလို့ ဆွဲနေတာလဲ။

အတန်းထဲတွင် ရှေ့တိုးလိုက် နောက်ဆုတ်လိုက် လုပ်နေခြင်းက မသင့်လျော်ပေ။ ဂါးရက်သည် အရိုးစုနောက်သို့ တစ်လှမ်းချင်းစီ လိုက်ကာ စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ ပထမဆုံးအဖြစ် မှော်ဆရာ အက်ဒ်ဂါနှင့် လက်ထောက်ဆရာအား လေးစားစွာ ဦးညွှတ်ပြီး အောက်ရှိ ကျောင်းသားများအား ခေါင်းညိတ်ပြ၍ လည်ချောင်းရှင်းကာ စတင်ပြောဆိုသည်။

“လေးစားရပါသော မှော်ဆရာခေါင်းဆောင်၊ အတန်းဖော်မိတ်ဆွေများ အားလုံး မင်္ဂလာပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့စာတမ်းက သိပ်ထူးခြားတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ မှော်ဆရာတွေ သူတို့ရဲ့ သုတေသနလုပ်ငန်းတွေအတွင်း ရောဂါကူးစက်နိုင်ခြေရှိတဲ့ ကိစ္စကိုပဲ ကိုင်တွယ်ထားတာပါ။ ကောင်စီက မှော်ဆရာတွေရဲ့ ကျန်းမာရေးကို ဂရုစိုက်လို့ ဒီအရာကို အထူးအလေးထားခဲ့တာပါ...”

အတန်းတွင်းရှိ ဆူညံသံများ တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ကျောင်းသားများသည် မျက်စိချင်းဖလှယ်ကြည့်ကြပြီး မနာလိုစိတ်နှင့် မနာလိုမှုများ အနည်းငယ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဒါဆို သူက ကောင်းမွန်တဲ့ ခေါင်းစဉ်တစ်ခုကိုပဲ ရွေးခဲ့တာကိုး...

“အချက်ကျကျ ပြော”

မှော်ဆရာခေါင်းဆောင် အက်ဒ်ဂါသည် စိတ်မရှည်တော့ပေ။ သူသည် သူ့ဘေးရှိ အရိုးစုကို ခေါက်

လိုက်သည်။ ရွှေရောင်အရိုးစုသည် အလွန်သတိထားကာ ကိုင်းညွှတ်ပြီး ဦးခေါင်းခွံကို သူ့သခင်ထံ ပေးလိုက်သည်။

“ခေါင်းလောင်းသံ” ကဲ့သို့ အသံပြုလိုက်သည်။

“ဒီလောက်ငယ်ရွယ်တဲ့အရွယ်မှာ တည်ငြိမ်ပြီး တည်ကြည်နေတာ ထက်မြက်မှုမရှိဘူး”

“အမ်... အကျင့်ဖြစ်နေပါပြီ”

ဂါးရက်သည် စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့စာတမ်း၏ မျက်နှာဖုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူသည် စာတမ်းတစ်ခုလုံး၏ အယူအဆနှင့် ယုတ္တိဗေဒကို တတ်နိုင်သမျှ အတိုချုံး၍ ရှင်းပြခဲ့သည်။ လင်းနို့ဖမ်းသူများတွင် ဖြစ်ပွားသော ရောဂါကူးစက်မှုမှစ၍ တိရစ္ဆာန်စမ်းသပ်မှုများမှ ရောဂါကူးစက်နိုင်သည်ကို သက်သေပြခဲ့သည်။ သူသည် ရောဂါ၏ လက္ခဏာများ၊ ကူးစက်သည့်လမ်းကြောင်းများနှင့် ကြိုတင်ကာကွယ်မှုနည်းလမ်းများကို အသေးစိတ် ဖော်ပြခဲ့သည်။

ရောဂါ၏ ပိုးပေါက်ဖွားချိန်သည် ၄ ရက်မှ ၁၄ ရက်အတွင်းဖြစ်ပြီး အဓိကကူးစက်သည့် လမ်းကြောင်းမှာ အမှုန်အမွှားများဖြင့် ကူးစက်ခြင်းဖြစ်ကာ လင်းနို့၏ အရည်အကြည်များဖြင့် ညစ်ညမ်းနေသော အစားအစာများကို စားသုံးခြင်းမှလည်း ကူးစက်နိုင်ကြောင်း သူ ရှင်းပြခဲ့သည်။

ဂါးရက်သည် အဓိကရှာဖွေတွေ့ရှိချက်တစ်ခုကိုလည်း မီးမောင်းထိုးပြခဲ့သည်- ထူးခြားသောစွမ်းအားပိုင်ရှင်များ၏ အဆင့်နှင့် ရောဂါဖြစ်ပွားနိုင်ခြေကြား တိုက်ရိုက်ဆက်စပ်မှုရှိနေခြင်းပင်။ စာတမ်းအရ လူနာ ၉၀% သည် သာမန်လူများဖြစ်ပြီး၊ ၈% သည် မှော်ဆရာတပည့်များနှင့် အဆင့်နိမ့်စစ်သည်များဖြစ်ကာ၊ ၂% သာ ပထမအဆင့် မှော်ဆရာများ ဖြစ်ကြသည်။ အံ့အားသင့်စရာမှာ အဆင့် ၂ နှင့်အထက် မှော်ဆရာများနှင့် စစ်သည်များတွင် ရောဂါပိုးကူးစက်မှု လက္ခဏာများ မတွေ့ရှိရခြင်းဖြစ်သည်။

“ထူးခြားသောစွမ်းအားပိုင်ရှင်များ၏ အဆင့်မြင့်လာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတို့၏ အသက်စွမ်းအားသည် ပိုမိုအားကောင်းလာပြီး ရောဂါဖြစ်ပွားနိုင်ခြေကို ထိရောက်စွာ လျှော့ချပေးသည်ဟု ကနဦး ကောက်ချက်ချနိုင်သည်” ဟု သူ နိဂုံးချုပ်ခဲ့သည်။

သူ ရှင်းလင်းတင်ပြပြီးနောက် အတန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သို့သော် သူ ပြီးဆုံးသည်နှင့် ကျောင်းသားများစွာက လက်များထောင်ကာ မေးခွန်းများ မေးကြသည်။

“ဘာလို့ တိရစ္ဆာန်တွေကို စမ်းသပ်တာလဲ” ဟု ကျောင်းသားတစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။

ဂါးရက် အေးခဲသွားခဲ့သည်။ ပိတ်ပင်ထားသော အသိပညာများကို ထုတ်ဖော်ခြင်းမရှိဘဲ တကယ့်အကြောင်းရင်းများကို သူ ရှင်းပြနိုင်ခြင်းမရှိပေ။ သူသည် သင်တန်းတစ်လျှောက်လုံး ချွေးများစီးကျနေခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အယူအဆများ၊ ယုတ္တိဗေဒစီးဆင်းမှုနှင့် အာကိန်းစာတမ်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာသည် ကျောင်းသားအားလုံးကို ဖမ်းစားထားနိုင်ခဲ့သည်။ သင်တန်းပြီးဆုံးသည့်တိုင် မည်သူမျှ မထွက်ခွာလိုကြဘဲ၊ သူတို့၏ စာတမ်းများကို ပြင်ဆင်ပေးရန် အကူအညီတောင်းခံမည့်အလား ဂါးရက်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် မှော်ဆရာခေါင်းဆောင် အက်ဒ်ဂါသည် လူတိုင်းကို အပြင်သို့ ထွက်ခိုင်းလိုက်သည်။ အတန်းထဲမှ ကျောင်းသားများ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့်အမျှ ဆူညံသံများ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားသည်။ ဂါးရက်သည် တုန်ခါနေသော သူ့နားများကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

သို့သော် သူ၏မျက်လုံးများသည် မှော်ဆရာခေါင်းဆောင် အက်ဒ်ဂါနှင့် ဆုံမိသည်နှင့် မှော်ဆရာခေါင်းဆောင်သည် ခြောက်သွေ့သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် “လင်ဒေးက မင်းကို အကြိမ်ကြိမ် အကြံပြုခဲ့တာ အံ့ဩစရာမရှိဘူး။ မင်းရဲ့ သုတေသနအယူအဆတွေနဲ့ ခေါင်းစဉ်လမ်းကြောင်းက နက်ခရိုမန်ဆာကျောင်းနဲ့ တကယ်ကို ကိုက်ညီတယ်။ ကျီးကန်းနက်မှာ ပါဝင်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါသလား” ဟု မေးလိုက်သည်။