အခန်း (၁၆၂)

ဒီလို စာတမ်းမျိုးကို ရေးသားတဲ့အခါ မှော်ပညာနဲ့ သိပ္ပံပညာ ပေါင်းစပ်တာပဲ။

ဂါးရက် နော့ဒ်မတ်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သေဆုံးခြင်းမှော်ပညာ။ ကျီးကန်းနက်လား။ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ရောက်လာပြန်ပြီ။

“ငါဟာ အရင်တည်းက နက်ခရိုမန်ဆာဖြစ်သင့်တာ။ လင်ဒေနဲ့တွေ့တဲ့အခါတည်းက ချက်ချင်းဝင်လိုက်ရမှာ။ ဘာလို့များ ဒီလောက်အထိ လမ်းကြမ်းကြမ်း ခရီးရှည်ကြီး လျှောက်ခဲ့ရတာလဲ။ အကြံပြုစာနဲ့ မှော်တာဝါထဲကို ဝင်ဖို့၊ လေ့လာသူအနေနဲ့ သင်ခန်းစာတွေ နားထောင်ဖို့ ဘာလို့ ကြိုးစားနေရတာလဲ”

သူသည် အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး စည်းရုံးနိုင်သော စကားလုံးများကို အသုံးပြုကာ ဆရာ အက်ဒ်ဂါ၏ စိတ်ထက်သန်မှုကို နောက်ဆုံးတွင် လျော့ပါးအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ နက်ခရိုမန်ဆာက နောင်တရသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အာ အဲဒီ လင်ဒေက ကိစ္စတွေကို ကောင်းကောင်း မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူး။ အဲဒီအချိန်တည်းက မင်းကို ခေါ်လာခဲ့ရင် ပိုကောင်းမှာ။ ဂါးရက် နက်ခရိုမန်ဆာကျောင်းရဲ့ အနာဂတ်မှာ ဒီလိုမျိုး ခေါင်းစဉ်တွေ ရှိလာတဲ့အခါ မင်းကို သုတေသနမှာ ပါဝင်ဖို့ ငါ ဖိတ်ခေါ်နိုင်မလား”

“ဆရာရဲ့ ဖိတ်ခေါ်မှုက ကျွန်တော့်အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါ”

ဂါးရက်သည် အများကြီး မစဉ်းစားဘဲ သဘောတူလိုက်သည်။ ပရောဂျက်များ၊ ခေါင်းစဉ်များနှင့် ရန်ပုံငွေများ အားလုံးက အလိုလို ရောက်လာလိမ့်မည်ပင်။

မသင့်လျော်သော ပရောဂျက်များအတွက်တော့...

“သြော် ဒါနဲ့ ဆရာ လင်ဒေက မင်းရဲ့...”

“သူက ငါ့တပည့်ပါ”

ဆရာ အက်ဒ်ဂါက ပြုံးလိုက်သည်။ သူ တန်ဖိုးထားသော တပည့်အကြောင်း ပြောသောအခါ သူ၏ ပိန်ပါးသော မျက်နှာပေါ်တွင် နွေးထွေးမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“မကြာသေးမီက တိုက်ပွဲပြီးနောက် သူဆီကနေ စာတစ်စောင် ရခဲ့တယ်။ မင်းကို အရမ်းချီးကျူးထားတယ်။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ သူက အခုထိ အပြင်မှာ ခရီးသွားနေတုန်းပဲ။ သူ ရုံးချုပ်ကို ပြန်လာတဲ့အခါ မင်းကို သေချာပေါက် လာတွေ့လိမ့်မယ်။ ဒါနဲ့ ဒီသင်တန်းပြီးရင် မင်း ရုံးချုပ်မှာပဲ နေမှာလား။ စိတ်ဝင်စားတဲ့ နယ်ပယ်တစ်ခုခု ရှိလား။ အကယ်၍ အလုပ်ရှာနေတာဆိုရင် ငါတို့ကျောင်းကိုလည်း စဉ်းစားကြည့်လို့ရတယ်...”

“ဆရာ စိတ်ချပါ။ ကျွန်တော် သေချာပေါက် စဉ်းစားပါ့မယ်...”

ကျွန်တော့်ကို အချိန်တိုင်း ခန့်အပ်ဖို့ မကြိုးစားပါနဲ့တော့လို့ ဂါးရက်က စိတ်ထဲကနေ တွေးလိုက်သည်။ အလုပ်အကိုင်နဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ဂါးရက် လုံးဝ မစဉ်းစားရသေးပေ။ သင်တန်းကာလက နောက်ထပ် ခြောက်လ ရှိသေးပြီး၊ အဲဒီနောက်မှာ တံတားဦးမှော်မျှော်စင်မှာ နောက်ထပ် သုံးလ နေခွင့်ရဦးမှာ ဖြစ်သည်။ အနာဂတ်ကိစ္စများကို နောက်မှ စဉ်းစားလို့ရသေးသည်။ အခုတော့ သူ စောင့်ဆိုင်းနေတဲ့ သုတေသန ခေါင်းစဉ်တွေ ပုံလိုက်ရှိနေသည်...

သူသည် စမ်းသပ်မှုများအပေါ်မှာပဲ အာရုံစိုက်နေတာ မဟုတ်ပေ။

ပြီးခဲ့တဲ့လက ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ ကပ်ရောဂါကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အတွက် သုတေသနကို အတင်းအကျပ် တွန်းအားပေးခဲ့ရတာလေ။

စာတမ်း ထုတ်ဝေပြီးပြီဆိုတော့ သင်တန်းစခန်းရဲ့ သာလွန်တဲ့ အခြေအနေတွေကို အသုံးပြုပြီး ငါ့ရဲ့စာဖတ်ကို ကျယ်ပြန့်စေဖို့နဲ့ ဘက်စုံဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေဖို့ အချိန်တန်ပြီ။

ဂါးရက်သည် သူ့၏ အချိန်ဇယားကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

မနက်ပိုင်းမှာ သင်ခန်းစာတွေ တက်၊ နေ့လယ်ပိုင်းမှာ အကယ်ဒမီစာကြည့်တိုက်မှာ စာအုပ်တွေဖတ်၊ ညနေပိုင်းမှာ စမ်းသပ်မှုတွေ လုပ်သည်။ မအိပ်ခင် ပုံမှန်တရားထိုင်ခြင်းဖြင့် စိတ်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပြီး နောက်မနက်မှာတော့ ဝက်သစ်ချသား လှံတံကို ကိုင်ကာ အပင်တွေနဲ့ ဆက်သွယ်ခြင်း...

နောက်ဆုံးတစ်မျိုးမှာတော့ တိုးတက်မှု လုံးဝမရှိသေးဘူး။

ဂါးရက်သည် သူ့၏ မြင့်မြတ်သောမှော်ပညာတွင် ပါရမီမရှိသည်ကို သံသယဝင်လာသည်။ ဆေးပညာ ဗဟုသုတအပေါ် အခြေခံ၍ ကုသခြင်းမှလွဲ၍ အခြား မြင့်မြတ်သောမှော်ပညာများက သူနှင့် အလှမ်းဝေးနေသည်။

ကိစ္စမရှိပေ။ မဖြစ်နိုင်လျှင်လည်း နေပါစေ။ ဂါးရက်သည် အာရုံပျံ့လွင့်မှုများကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး သူ၏ပထမဆုံးပန်းတိုင်အပေါ် စိတ်ကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

အာထရာဆောင်းရေ..

ငါ လာပြီဟေ့။

အာထရာဆောင်းမှော်ပညာကို ဖန်တီးဖို့အတွက် အဆင့်တွေက ရိုးရှင်းတယ်။

သင်ယူခြင်း၊ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း၊ တိုးတက်အောင်လုပ်ခြင်း။

သူ၏ ပြီးခဲ့သည့်သင်တန်း၏ အဆင့်များအရ ဂါးရက်တွင် အဆင့်တစ်မှော်ပညာနှစ်ခုနှင့် အဆင့်သုညမှော်ပညာ သုံးခုကို လဲလှယ်ရန် အခွင့်အရေးများ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ပဲ့တင်သံပယ်ဖျက်ခြင်းက အဆင့်သုည မှော်ပညာသာ ဖြစ်သည်။ သင်ယူခြင်း၊ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းနှင့် အစိတ်အပိုင်းများကို လေ့လာခြင်းတို့ ပေါင်းစပ်ပြီး စုစုပေါင်း သုံးရက်သာ ကြာခဲ့သည်။ မှော်ပညာကို သင်ယူပြီး၊ မှော်စာလုံးပေါင်းပုံစံကို ဖြုတ်ကာ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုစီ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်ပြီးနောက်တွင် အစစ်အမှန် စိန်ခေါ်မှု စတင်ခဲ့သည်...

ဂါးရက်သည် တိရစ္ဆာန်မွေးမြူရေးခြံ၏ အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေပြီး တံခါးလက်ကိုင်ကို ကိုင်ရင်း အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။

ဤတိရစ္ဆာန်မွေးမြူရေးခြံနှင့် အနီးအနားရှိ P4 ဓာတ်ခွဲခန်းကို ယခင်သဘောတူညီချက်အရ သူ့ကို အားလုံး ပေးအပ်ခဲ့သည်။

အိမ်အောက်က မြေနေရာနဲ့အတူပေါ့။ အနည်းငယ်တော့ ဘက်လိုက်တယ်လို့ ပြောနိုင်ပေမဲ့ တကယ်တော့ အနည်းငယ်ထက် ပိုပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ပိုင်ဆိုင်မှုပဲ။

မှော်ကောင်စီဌာနချုပ်နှင့် နီးကပ်စွာတည်ရှိခြင်းကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက မြို့တော်တွင် ဗီလာအိမ်တစ်လုံး ပိုင်ဆိုင်ခြင်းနှင့် အတူတူပင်။

မတော်တဆ ဝင်လာသူများကို တားဆီးရန်အတွက် ပရောဂျက်အဖွဲ့သည် တိရစ္ဆာန်မွေးမြူရေးခြံနှင့် ဓာတ်ခွဲခန်းကို ဝိုင်းရံ၍ ခိုင်ခံ့သော နံရံတစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် ဂိတ်ပေါက်ဘေးတွင် စကျင်ကျောက်ပြားကြီးတစ်ခုကို ထည့်သွင်းထားသည်။

ဂါးရက် နော့ဒ်မတ်၏ ဇီဝဓာတု ဓာတ်ခွဲခန်း။

ဂါးရက် တိုးဝင်သွားလိုက်သည်။ ဤအမည်ပေးပုံစံက အမြဲတမ်း နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော ဓာတ်ခွဲခန်းတစ်ခုကို သတိရစေပြီး သူသည် ထိုကဲ့သို့ ဆက်စပ်မှုကို မလိုချင်ပေ။ သို့သော် ကန့်ကွက်မှုများက အကျိုးမရှိခဲ့ပေ။ သူ့အတွက် အရာအားလုံးကို စီစဉ်ပေးသော မှော်ဆရာသည် လျင်မြန်လှသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကျောက်ပြားကို ဖြတ်ကာ ထွင်းပြီး ထည့်သွင်းပြီးသားဖြစ်သည်။

“တကယ်ပဲ ပြောင်းချင်သေးလား”

“အမ်... ဆိုင်းဘုတ်ပြောင်းဖို့ ဘယ်လောက်ကုန်ကျမလဲ”

“ပိုက်ဆံက အဓိက မဟုတ်ဘူး အရေးကြီးတာက နံရံတစ်ပိုင်းလုံးကို ဖြိုချရမှာ...”

ဂါးရက်သည် လက်မြှောက်အရှုံးပေးလိုက်သည်။ သူ တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ရာ အတွင်း၌ ဝက်များနှင့် သိုးများက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်နေကြသည်။ လူရိုင်းကြီးတစ်ဦးသည် ရေနှင့် အစာပုံးများကို သယ်ဆောင်၍ ရှေ့တိုးလိုက် နောက်ဆုတ်လိုက် အလုပ်များနေသည်။ ဂါးရက်သည် သူ၏အရပ်ရှည်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ညည်းတွားမိသည်။

“ဝက်လေးတို့၊ သိုးလေးတို့၊ မင်းတို့ ဘယ်ကို သွားနေကြတာလဲ”

“ဂါးရက် မင်း ပြန်လာပြီ”

ဘားနတ်က လှည့်အော်လိုက်သည်။ ဂါးရက်သည် ခြေဖျားထောက်ကာ ရှေ့သို့ တိုးသွားသည်။

“ငါ ပြန်လာပြီ။ မြင်းတွေကို ဂရုစိုက်ပြီးပြီလား”

“ဟုတ်ပြီ။ ဘုန်းတော်ကြီးမက်သယူးဆီက လူတွေက ခေါ်သွားကြပြီ။ ရောင်းလို့ရတဲ့ပိုက်ဆံတွေကို မင်းကို ပေးမယ်လို့ သူတို့ ပြောလိုက်တယ်”

ယခင်သဘောတူညီချက်အရ စမ်းသပ်မှုပြီးနောက် စမ်းသပ်မှုသုံး တိရစ္ဆာန်များအားလုံးက ဂါးရက်၏ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်လာသည်။ သူသည် မြင်းအများစုနှင့် ဝက်နှင့် နွားအားလုံးနီးပါးကို သဘာဝဘုရားကျောင်းသို့ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ တစ်ဝက်ကို လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးပြီး ကျန်တစ်ဝက်ကိုတော့ သူတို့အား ရောင်းချပေးရန် အပ်နှံခဲ့သည်။

အမှန်တကယ်ပင် သဘာဝဘုရားကျောင်းသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အများကြီး အကူအညီပေးခဲ့သည်။ တိရစ္ဆာန်များကို နေ့စဉ် ဂရုတစိုက်ပြုစုပေးခြင်း၊ တစ်ရက်လျှင် ကိုယ်အပူချိန် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုင်းတာပေးခြင်း၊ လှောင်အိမ်များ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးခြင်း၊ အချက်အလက်များ မှတ်တမ်းတင်ပေးခြင်း၊ ပိုးသတ်ဆေးဖျန်းပေးခြင်းတို့မပါဘဲ ဂါးရက်သည် သူ၏စာတမ်းကို အပြီးသတ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ မှော်ကောင်စီမှ ရရှိသော အမှတ်များနှင့် ပံ့ပိုးမှုအမှတ်များကို သူတို့နှင့် ခွဲဝေနိုင်ခြင်းမရှိသောကြောင့် ငွေကြေးခွဲဝေပေးခြင်းသာ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သဘာဝဘုရားကျောင်းက နေ့စဉ် ဆင်းရဲနေသည်။ သူတို့အား ပစ္စည်းများပေးခြင်းသည် ဆေးဝါးရန်ပုံငွေတစ်ခု ထူထောင်ပေးသလိုပင်ဖြစ်ပြီး ဆင်းရဲသားများကို အချိန်မရွေး ထောက်ပံ့ရန် အသင့်ဖြစ်သည်။

ဂါးရက်သည် သူ့လက်ဖဝါးများကို လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီး သူ့စီစဉ်မှုများအပေါ် အတော်လေးကျေနပ်သည်။ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ဘယ်ဘက်တွင် ဝက်လှောင်အိမ်များ၊ ညာဘက်တွင် သိုးလှောင်အိမ်များ၊ နှင့် အဝေးတွင် ယုန်လှောင်အိမ်များ တန်းစီထားသည်။ ဂါးရက်သည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ မေးလိုက်သည်။

“ဒါနဲ့ ဘားနတ် ဒီကျန်နေတဲ့ ဝက်၊ သိုးနဲ့ ယုန်တွေကို မင်းတစ်ယောက်တည်း ဂရုစိုက်နိုင်မလား”

“သေချာတာပေါ့ ဒီလောက်သေးငယ်တဲ့ကိစ္စလေးကို ငါတို့ရွာမှာ ဘယ်သူကများ တိရစ္ဆာန်

မွေးမြူတာ မသိတာရှိလို့လဲ”

လူရိုင်းကြီးသည် အလုပ်စဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေသည်။ ဂါးရက်သည် သူ၏လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး သူ့ပခုံးကို လက်ချောင်းထိပ်ဖျားဖြင့် ခပ်ဖွဖွပုတ်လိုက်သည်။

“ဒါဆို မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်ပြီ။ အသားစားချင်တဲ့အခါ အနည်းငယ် သတ်စားလိုက်။ ပိုကောင်းတဲ့တစ်ခုခုကို စားချင်ရင် အနည်းငယ် ရောင်းပြီး ပွဲခံလိုက်”

ကံကောင်းတာက လူရိုင်းကြီး၏ အနာဂတ်စားနပ်ရိက္ခာကို နောက်ဆုံးတော့ အတည်ပြုပြီးပြီ။

ယခု ဝက်နှင့်သိုး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ယုန်လှောင်အိမ်နှစ်ခုနှင့်ဆိုလျှင် လူရိုင်းကြီးသည် အားရပါးရစားသောက်ရင်တောင် တစ်နှစ် သို့မဟုတ် နှစ်နှစ်လောက် လုံလောက်လိမ့်မည်။

သင်တန်းစခန်းတွင် တစ်လနေရသောကြောင့် ဂါးရက်၏ ပိုက်ဆံအိတ်က လုံးဝနီးပါး ဗလာဖြစ်နေသည်။

“ဒါနဲ့ သိုးတွေနဲ့ စလိုက်။ ဝက်တွေနဲ့ ယုန်တွေကိုတော့ ငါ့အတွက် ထားခဲ့….”

“ရပြီ”

“ငါ့ကို ယုန်တစ်ကောင်ပေး။ ဓာတ်ခွဲခန်းကို ယူသွား…”

“လာပြီ”

ဂါးရက်သည် ပစ္စည်းပစ္စယထည့်သည့် ဗီရိုထဲမှ အနက်ရောင်လင်းနို့တစ်ကောင်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ စမ်းသပ်မှုများ ပြီးဆုံးပြီးနောက် လင်းနို့များအားလုံးကို သတ်ကာ ထုံးမှုန့်ဖြင့် အခြောက်ခံပြီး အရက်ဖြင့် တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် စိမ်ထားသည်။ ဂါးရက်သည် ၎င်းသည် လုံလောက်စွာ မသန့်ရှင်းသေးဟု ခံစားရသည်။ သူသည် လက်အိတ်များ ဝတ်ဆင်ပြီးမှ ၎င်းကို ကောက်ယူကာ ယုန်လှောင်အိမ်သို့ လမ်းလျှောက်သွားပြီး ယုန်ကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။

“၃၊ ၂၊ ၁ ပဲ့တင်သံမှော်ပညာ စတင်”

အောင်မြင်စွာ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်...

တရားထိုင်နေသော မြင်ကွင်းတွင် လှိုင်းများသည် ရေကဲ့သို့ တုန်ခါနေပြီး ယုန်၊ ယုန်လှောင်အိမ်နှင့် နံရံများ၏ အစွန်းများကို ဖော်ပြနေသည်။ ယုန်၏ အတွင်းပိုင်းကိုယ်အင်္ဂါများအတွက်တော့ တောင်းပန်ပါသည်။ လုံးဝ မမြင်ရပေ။

အမ်...

ကောင်းပြီလေ။

ဒါကြောင့် ငါ သုတေသနဆက်လုပ်ဖို့ လိုအပ်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့... ဒီလောက်နည်းနည်းလေးပဲရှိတဲ့ လင်းနို့တွေနဲ့ဆိုရင် သူ စမ်းသပ်ဖို့ လုံလောက်ပါ့မလား။