အခန်း (၂၂၂-၂၂၄)

Chapter 222

ဒုတိယမင်းသမီးလုနှင့်အတူတူ

မြို့စားကတော်ရဲ့ဒေါသကိုကြည့်ရရင်သူချစ်တဲ့မြေးမလေးကိုနန်းတော်ထဲဝင်ခွင့်မပြုမှာကြောက်ရတယ်

အနာဂတ်အတွက်ပက်သက်ပြီးတော့မြို့စားကတော်ကအလွယ်တကူညှိလို့မရမှာကိုစိတ်ပူနေတယ်

မြို့စားတစ်ယောက်ထဲဘဲခေါင်းကိုက်စေတာမဟုတ်ဘဲမြို့စားကတော်နဲ့အပေးအယူလုပ်ရမှာကအခက်ခဲဖြစ်စေသည်အဲ့တာကြောင့်အရှင်အခက်ခဲဖြစ်နေတာဆန်းတော့မဆန်းပါဘူး

ဒုတိယမင်းသမီးလုသာဦးစားမပေးခံရရင်အဆင်ပြေတယ်လုယွင်ရွှမ်းလိုမျိုးကိုယ်လုပ်တော်ကမွေးဖွားလာတော့ဦးစားပေးခြင်းမခံရသလိုမျိုးအဲ့တာမြို့စားမိသားစုကိုသဘောတူဖို့ပိုလွယ်ကူစေသည်

လုယွင်ရွှမ်းအကြောင်းတွေးလိုက်မှကျောက်ချန်ရင်တုန်သွားသည်

“အရှင် နန်းတက်မင်းသားကဘာလို့နန်းတက်မင်းသမီးကိုလွယ်လွယ်လက်ထပ်လိုက်လဲသိပါသလား”

လုယွင်ရွှမ်းကမြို့စားဦးစားပေးမခံရပေမယ့်လည်းပြီးတော့လုမိသားစုကဘယ်တော့မှဝင်မပါဘူးလုယွင်ရွှမ်းကအကြံသမားဖြစ်နေလို့သာမဟုတ်ရင်လုမိသားစုကသူတို့ရဲ့သမီးတွေကိုနန်းတော်ထဲဝင်ရောက်ဖို့လက်ထပ်ဖို့ဘယ်တော့မှသဘောတူမှာမဟုတ်ဖြစ်သည်

ကျောက်ချန်ကအရဲတင်းပြီးတော့ဆက်လက်ပြောသည်

“နန်းတက်မင်းသမီးကလှည့်ကွက်အနည်းငယ်ကိုသုံးခဲ့တာဖြစ်မယ်နန်းတက်မင်းသားနဲ့လက်မထပ်ခင်ထဲကပက်သက်မှုတွေရှိခဲ့တယ်အဲ့တော့လုမိသားစုကရွေးချယ်စရာမရှိလက်ထပ်ဖို့သဘောတူ...”

သူပြောပြောချင်းသူ့ရဲ့အသံကတိုးသွားပြီးတော့သူ့အရှင်ရဲ့အကြည့်ကသူ့ပေါ်ကျရောက်နေပြီကိုခံစားမိနေသည်အရှင်ကတော့လူသေတစ်ကောင်ကိုကြည့်နေပြီလို့သူတွေးလိုက်သည်

ကျောက်ချန်ခေါင်းကိုငုံ့ပြီးတော့အသက်တောင်မရှူရဲဘူးချွေးတွေလည်းပြန်နေသည်

လုယန်ရဲ့အေးစက်တဲ့အကြည့်တွေနဲ့ဖြတ်ခနဲသူ့ကိုကြည့်လိုက်ပြီး

ဧက္ကရာဇ်ရဲ့အသံကကြောက်ဖို့ကောင်းသောကြောင့်ကျောက်ချန်ချက်ချင်းဒူးထောက်လိုက်ပြီး

ချွေးစီးချွေးပေါက်တွေအောက်ကိုကျနေပြီးတော့ကျောက်ချန်ကသေခြင်းတရားကိုစပြီးတော့တောင့်တနေရသည်

ဘယ်လိုဆိုးရွားတဲ့အကြံမျိုးကိုသူတွေးမိတာလဲ

သူကသူ့ရဲ့အရှင်ကိုလုယွင်ရွှမ်းရဲ့ခြေရာအတိုင်းလိုက်အတုခိုးခိုင်းနေတာလားလက်မထပ်ခင်လုလျန့်ဝေနှင့်အတူတူအိပ်ပြီးတော့လုမိသားစုကိုရွေးချယ်စရာမရှိအောင်လုပ်ခိုင်းနေတာလား

“မင်းအဲ့လိုမျိုးထပ်တူကျတဲ့စကားမျိုးတွေငါကြားရအောင်ပြောကြည့်မင်းငါ့ဘေးနားမှာနေစရာမလိုတော့ဘူ””

အေးစက်ကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့လုယန်ရဲ့မီးတောက်နေတဲ့မျက်လုံးတွေနဲ့ကြည့်ပြီးပြောလိုက်သည်

ကျောက်ချန်ကသူ့ရဲ့ခေါင်းကိုကြမ်းပြင်ထိငုံ့ချလိုက်ပြီးတော့

“ကျွန်တော်မျိုးမှားယွင်းသွားပါတယ်”

ကျောက်ချန်ကိုတစ်ချက်ကြည့်ပြီးတော့မနက်ဖြန်ပြိုင်ပွဲကိုသူ့ဘာသာသူသွားရင်ပိုကောင်းမယ်ဆိုတာသိလိုက်သည်

သူ့ကိုယ်သူအဖတ်ပြန်ဆယ်ဖို့ကျောက်ချန်ကသူရဲ့ဦးနှောက်ကိုအသုံးချပြီးအခြားအကြံဉာဏ်ပေါ်လာအောင်လုပ်သည်

“အရှင်ဒုတိယမင်းသမီးလုကမက်မွန်သီးတွေစားရတာနှစ်သက်တယ်လို့ကြားဖူးပါတယ်တောဝင်နန်းတော်ထဲမှာရှိတဲ့မက်မွန်းသီးတွေကချိုလည်းချိုကြီးလည်းကြီးပါတယ်အရှင်သူ့ကိုမက်မွန်သီးစားဖို့ဖိတ်ကြားသင့်တယ်မလားဒါဆိုရင်တော့သူမလက်ခံမယ်ထင်ပါတယ””

အရှင်ကဒုတိယမင်းသမီးလုကိုစိတ်ခံစားချက်ဘဲရှိသေးတာဒုတိယမင်းသမီးလုရဲ့နှလုံးသားကိုထိမိသွားအောင်ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲမသိသေးဘူးဖြစ်သည်

ဒုတိယမင်းသမီးလုကတစ်ခြားအမျိုးသမီးတွေနဲ့မတူပေမယ့်ဘာဘဲဖြစ်ဖြစ်သူကအမျိုးသမီးဘဲလေ နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းတဲ့လက်ဆောင်တွေကိုအံဩစွာခဏခဏရလာရင်အရှင်သူမရဲ့နှလုံးသားကိုရမှာသေချာတယ်

ဒုတိယမင်းသမီးလုသာအရှင်ကိုချစ်ကျွမ်းဝင်လာရင်လုမိသားစုကဒါကိုသဘောမတူစရာမှမရှိတာဘာစိတ်ပူစရာလိုသေးလို့လဲ

အရင်တုန်းကဒုတိယမင်းသမီးလုကနန်းတက်မင်းသားကိုအရမ်းချစ်လွန်းလို့သူ့အတွက်တောင်သူမကိုသူမဆွဲကြိုးချဖို့လုပ်ခဲ့တယ်အဲ့ချိန်တုန်းကမြို့စားလုမိသားစုကသူမကိုနန်းတက်မင်းသားရဲ့ကိုယ်လုပ်တော်ဖြစ်သဘောတူလုနီးဖြစ်သွားသည်

အဲ့တာကိုတွေးလိုက်ချိန်မှာ ကျောက်ချန်ရဲ့အပြုံးကရုတ်တရက်တောင့်သွားသည်

အစကဒုတိယမင်းသမီးလုကနန်းတက်မင်းသားကိုကြိုက်ခဲ့တယ်ဧက္ကရာဇ်သာသူမကိုလက်ထပ်ပြီးနန်းတော်ထဲခေါ်လာရင်နန်းတက်မင်းသားကသူမကိုအဒေါ်လို့ခေါ်ရမှာမလား

ကျောက်ချန်နည်းနည်းကြောင်တောင်တောင်လိုခံစားမိသွားသည်

ပြီးတော့ဒုတိယမင်းသမီးလုကနန်းတက်မင်းသားကိုအသည်းအသန်ကြိုက်ခဲ့တယ်ဆိုတာလူတိုင်းသိပြီးတဲ့ကိစ္စဖြစ်တယ်

ကျောက်ချန်ရဲ့ရင်ဘတ်ထဲမှာမီးတွေတောက်လောင်နေပြီးတော့ရေခဲပုံးတစ်ပုံးလောင်းချလိုက်တာကိုမျှော်လင့်နေမိသည်

Chapter 223

April 15, 2024 by Nay Chi Lynn

Chapter 223

ငါသူ့စီသွားလည်ချင်တယ်

လုယန်ကကျောက်ချန်ရဲ့အကြံပေးစကားကိုကြားပြီးတော့မျက်လုံးဝင်းလာပြီးတော့ပန်းခြံထဲကိုကြည့်နေသည်

“သူမမက်မွန်သီးတွေကြိုက်တာမင်းဘယ်လိုသိလဲ”

ဒါကိုကြားတော့ကျောက်ချန်အားတက်သရောရှင်းပြသည်

“မင်းသားလုကပိတ်ရက်အိမ်ပြန်ရင်ဒုတိယမင်းသမီးလုအတွက်မက်မွန်သီးတွေယူသွားမယ်လို့ပြောနေတာကြားမိလိုက်လို့ပါ”

လုယန်ကပြူတင်းပေါက်စောင်းလေးကိုမသိသာစုပ်ကိုင်လိုက်ပြီးတော့

“သွားပြီးတော့စီစဉ်လိုက်”

ဒီစကားတွေကြားပြီးတော့ကျောက်ချန်ကစိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်နေတာချက်ချင်းပျောက်ပြီးဝမ်းသာစွာသဘောတူလိုက်သည်

“ကျွန်တော်မျိုးကိုလွှဲထားလိုက်ပါ”

အရှင်သာစိတ်မဆိုးတော့ရင်ဘာမဆိုသူကောင်းကောင်းမွန်မွန်နဲ့လုပ်နိုင်သည်

ဘဏ္ဍာစိုးဝမ်ထင်ထားတဲ့အတိုင်းဘဲဒီနေ့ပွဲတွေကမနေ့ကပွဲတွေထက်စိတ်လှုပ်ရှားပြီးပြိုင်ဆိုင်မှုပိုပြင်းထန်သည်

အရည်အချင်းပြည့်တဲ့ကိုယ်ခံပညာသမားတွေအတွက်ဒီနေ့မှာလာရောက်ကြသည်

ဒါပေမယ့်လည်းဒီလူတွေလည်းချူရီနှင့်မယှဉ်နိုင်သေးပါပြီးတော့သူကမနေ့ကလိုအေးအေဆေးဆေးမယှဉ်ပြိုင်တော့ဘူးဖြစ်သည်

လုလျန့်ဝေကရလဒ်ကိုကြိုတင်ခန့်မှန်းပြီးလိုဘာအနှောင့်အယှက်မှမရှိမြို့စားအိပ်ရာမှထွက်သွားသည်

လုလျန့်ဝေကဒါကိုကြားလိုက်ရတဲ့အချိန်မှာမျက်နှာမှာပျော်ရွှင်မှုဖြတ်သန်းသွားသည်သူမလက်ထဲကဟာတွေချလိုက်ပြီးတော့အဝတ်အစားလှဲပြီးကျူးယွီနှင့်အတူတူထွက်သွားသည်

သူမကတောင်ကုန်းပေါ်ပြန်လာကထဲကမြင်းမစီးတော့တာလမ်းပေါ်မှာလူမရှိတာတွေ့တော့သူမအရှိန်တင်လိုက်သည်

ကျူးယွီကသခင်မလေးအမြန်စီးနေတာကိုတွေ့ပြီးလန့်ပြီးတော့

လုလျန့်ဝေကဂရုမစိုက်ဘဲနေသည်သူတို့နားနဆောင်အိမ်နားရောက်တော့ကျူးယွီအနောက်မှာကျန်ခဲ့မှာစိတ်ပူစရာမလိုတော့ဘူးဖြစ်တယ်

သူမကလမ်းခွဲကိုရောက်သောအခါတစ်ယောက်ယောက်ကိုတွေ့လိုက်ပြီးတော့ မြင်းဇက်ကြိုးကိုဆွဲလိုက်သည်

သူမလမ်းကိုပိတ်နေတဲ့သူကိုစိတ်ရှုပ်စွာစူးစိုက်ကြည့်နေသည်

“ဒုတိယမင်းသမီးကိုဒီမှာစောင့်နေတာတော်တော်ကြာနေပြီ”

“မင်းသားလုကရုတ်တရက်ကိစ္စပေါ်လာလို့ထွက်လာလို့မရလို့မင်းကြီးလည်းနန်းတော်ကထွက်ခွာနေတော့မင်းသားလုကမင်းကြီးကိုသတင်းစကားမှာလိုက်ခြင်းဖြစ်တယ်”

လုယန်လို့ပြောလိုက်တော့လုလျန့်ဝေဘေးပတ်လည်ကိုလိုက်ကြည့်နေပြီးသူ့ကိုမတွေ့ရတော့တိတ်တိတ်လေးစိတ်သက်သာရာရသွားသည်

ဘယ်လိုဘဲဖြစ်ဖြစ်ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာသူမ မသိဘူးဖြစ်သည်

ကြည့်ရတာရုတ်တရက်ဒီပွဲကိုလုပ်တာလုထင်ချန်းလို့ထင်ရပေမယ့်လုယန်လုပ်တာဖြစ်တယ်

ဘယ်လိုဘဲဖြစ်ဖြစ်သူမအပြစ်လည်းနည်းနည်းတော့ပါတယ်အရမ်းသေချာဂရုမစိုက်လို့ဖြစ်တယ်

သူမကတိတ်တိတ်လေးသက်ပြင်းချလိုက်သည်ဒီလိုရပ်နေတာတစ်လက်မတောင်မရွေ့တာကိုတွေ့တော့လုလျန့်ဝေကနည်းနည်းအားမနာဖြစ်ပေမယ့်ပြောလိုက်တယ်

“ဧက္ကရာဇ်သာအနီးနားမှာရှိနေရင်ငါအရှင်စီကိုသွားရောက်ချင်တယ်လမ်းပြပေးပါဘဏ္ဍစိုးကျောက်”

ကျောက်ချန်ကသူမပြောတာကြားပြီးအားရဝမ်းသာသွားသည်

ဒုတိယမင်းသမီးလေးကသူရဲ့အသက်ရှူနေတာပိုဖြုန်းနေတာကိုဂရုစိုက်ပေးလို့ကျောက်ချန်ကပိုလေးစားစွာပြောလိုက်သည်

တော်ဝင်နားနေဆောင်ကိုဝင်ရောက်ပြီးနောက်ကျောက်ချန်ကတိုက်ရိုက်သူမကိုစာကြည့်ဆောင်ကိုခေါ်သွားသည်

Chapter 224

April 16, 2024 by Nay Chi Lynn

Chapter 224

သူ့ရဲ့ရင်းနှီးတဲ့အပြုအမူကိုတမင်သက်သက်မသိချင်ယောင်ဆောင်ထားတယ်

လုယန်ကနန်းတော်ရဲ့အရေးကြီးတဲ့အထိမ်းအမှတ်နေရာကိုသွားမလို့လုပ်နေသည်။ကောင်မလေးလုတံခါးကဝင်လာတာကိုတွေ့တော့သူရပ်တန့်သွားသည်။

လုလျန့်ဝေကအကြည့်တွေနဲ့ကြည့်ပြီးတော့လောင်ရန်ကိုဒူးတစ်ဖက်ထောက်အရိုအသေပေးလိုက်သည်

“တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ်အရှင်မင်းကြီး”

ငုံ့နေတဲ့ခေါင်းလေးကိုကြည့်နေတဲ့လုယန်ကပြုံးမိသွားသည်ပြီးတော့အသံကနူးညံ့စွာဖြင့်

“ငါတို့နှစ်ယောက်ထဲဆိုရင်ဒီလိုရိုသေပေးနှုတ်ဆက်စရာမလိုဘူးလို့ပြောထားတယ်မလာ””

လုလျန့်ဝေကခေါင်းမမော့ဘဲ

“ကျွန်မတို့ဓလေ့ထုံတမ်းတွေကိုမမေ့သင့်ဘူး”

တံခါးနားမှာရပ်နေတဲ့ကျောက်ချန်ကဒါကိုကြားပြီးတော့နည်းနည်းလန့်သွားတယ်

သူ့ရဲ့ချွေးတွေကိုသုတ်ပြီးတော့သူ့ဘာသာသူတွေးနေသည်

အကြံတော့မအောင်မြင်တော့ဘူးနဲ့တူတယ်

လုယန်ကစုတ်တံကိုချပြီးတော့စားပွဲနောက်ကနေလမ်းလျှောက်ထွက်လာပြီးအရိုအသေပေးနေတဲ့ကောင်မလေးကိုထူပေးလိုက်သည်

လုလျန့်ဝေသတိမထားခင်မှာဘဲခြောက်သွေ့နွေးထွေးတဲ့လက်ကသူမကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်

လုလျန့်ဝေကလက်ချင်းချိတ်ထားတဲ့လက်ကိုရုန်းမလို့လုပ်ပေမယ့်နောက်ဆုံးတွင်မရုန်းကန်ဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်သူမမှာရွေးချယ်စရာမရှိဘဲအခန်းထဲကနေထွက်ပြီးသူဦးဆောင်ရာနောက်လိုက်သွားရသည်

သူတို့မက်မွန်းသီးခြံကိုရောက်သွားတဲ့အခါမှာသူမကမျက်လုံးလေးပင့်ပြီးတော့သစ်ပင်ပေါ်မှာတွဲလောင်းကျနေတဲ့မက်မွန်သီးတွေသစ်ပင်မှာတွဲလောင်းကျနေရာတာကိုတွေ့ရသည်

တော်ဝင်နားနေဆောင်ရဲ့မက်မွန်သီးခြံကဂုဏ်သတင်းကျော်ကြားသည်နေရာလည်းကျယ်ပြန့်ပြီးသစ်ပင်ကိုင်းပေါ်မှာတွဲလောင်းကျနေတဲ့မက်မွန်သီးတွေကလည်းလုမိသားစုရဲ့နားနေဆောင်ကမက်မွန်သီးတွေထက်ကြီးသည်

နီရဲကြီးမားသောအသီးတွေသည်ကိုင်းကြီးမှတွဲလောင်းကျနေပုံသည်အလွန်ဆွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသည်

သူမရဲ့တောက်ပနေတဲ့မျက်လုံးတွေနဲ့မက်မွန်သီးတွေကိုကြည့်နေတာကိုသူသတိထားမိပြီးလုယန်ကသူမရဲ့လက်ကိုလွတ်လိုက်ပြီးတော့

“မင်းခဏလောက်လျှောက်ပတ်ကြည့်နှင့်အုံး ကိုယ့်မှာလုပ်စရာလေးရှိသေးလို့နောက်မှကိုယ်မင်းကိုအဖော်ပြုပေးမယ်”

လုလျန့်ဝေကလျင်လျင်မြန်မြန်ပြန်ပြောလိုက်သည်

“ရပါတယ်အရှင်မင်းကြီး သွားနှင့်ပါ”

သူထွက်သွားဖို့သူမဘယ်လောက်စိတ်လှုပ်ရှားနေလိုက်လဲလုယန်ကမျက်မှောင်ကြုံ့ပေမယ့်သူ့ရဲ့မကျေနပ်မှုကအလျင်အမြန်ပျောက်သွားသည်

“ကောင်းပြီ တစ်ခုခုလိုချင်တာရှိရင် ကျောက်ချန်ကိုသာခေါ်လိုက်”

သူ့ရဲ့ရင်းနှီးတဲ့ကိုယ်ဟန်အမူအရာကိုသက်သက်ဂရုမထားဘဲသိမ့်မွေစွာသူမပြန်ပြောလိုက်သည်

လုယန်ကသူမကိုလှည့်မထွက်ခင်စူးစိုက်နစ်မောစွာကြည့်သွားသည်

ကျောက်ချန်ကအပြင်မှာရပ်နေရင်းသူ့အရှင်စောစောပြန်ထွက်လာတာကိုတွေ့ပြီးတော့ကြောင်သွားသည်

‘ဘာလို့အရှင်နှင့်သခင်မလေးလုကဘာလို့အတူတူရှိမနေတာလဲအဲ့တာဆိုဒီနေ့ရဲ့အဓိကရည်ရွယ်ချက်ကဘာလဲ’

‘ဘာလို့အရှင်ကဒုတိယမင်းသမီးလုနဲ့ကြာကြာပိုနေပြီးတော့ဆက်ဆံရေးတွေတိုးတက်အောင်မလုပ်တာလ’

သူ့အတွေးတွေကိုအလျင်မြန်စုပြီးလောင်ရန်နားကိုချဉ်းကပ်လိုက်သည်

“အရှင်”

“ဒုတိယမင်းသမီးလုအတွက်လှေကားတစ်ခုယူပေးလိုက်သူမ ကိုလုံခြံအောင်သေချာလုပ်ပေးလိုက်”

လုယန်ရဲ့အသံကသာမန်ထက်နည်းနည်းလေးနက်နေသည်

သူနန်းတော်ရဲ့အထိမ်းအမှတ်တွေကိုစားပွဲပေါ်မှာစလုပ်နေသည်ဒါပေမယ့်သူတစ်ခုမှမမှတ်ချင်တော့ဘူးဖြစ်နေသည်

သူကလုလျန့်ဝေအတွက်နန်းတော်ကဒီနေ့ထွက်လာချင်းဖြစ်တယ်ဒါပေမယ့်လုလျန့်ဝေရဲ့ငြင်းဆိုမှုကတော်တော်ပြင်းထန်သည်

သူထိုင်ခုံမှာအရင်ထိုင်လိုက်ပြီးတော့ပထမဆုံးကြိမ်းဒီကိစ္စကတော်တော်ခက်ခဲပါလားဆိုပြီးခံစားမိသွားသည်

စားပွဲကိုမှီပြီးတော့မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားကိုနှိပ်နေသည်

ဒီကောင်မလေးကငယ်ရင်ငယ်မယ်ဒါပေမယ့်သူမှာသတ္တိရှိတဲ့အတွေးနဲ့ခေါင်းမာတဲ့အကျင့်စရိုက်ရှိတယ်သူမကိုချောင်မှာပိတ်ထားလိုက်ရင်သူမရုတ်တရက်ထွက်ပြေးသွားမလား

မက်မွန်သီးခြံထဲတွင်လုလျန့်ဝေသည်လုယန်ရဲ့နှလုံးသားကိုဆွဲဆောင်မိမှာစိတ်ပူနေတာကိုသတိမပြုဘဲဖြစ်နေသည်သူထွက်သွားတာနဲ့သူမသက်တောင့်သက်သာပိုဖြစ်လာသည်

မက်မွန်သီးခြံထဲမှာတစ်စုံတစ်ယောက်မှမရှိဘူးဖြစ်သည်စိုက်ပျိုးရေးလုပ်တဲ့သူတွေကိုသတင်းအရင်ပို့ပြီးနေရာရွေ့ပြောင်းထားတာဖြစ်တယ်

မက်မွန်သီးအပြွတ်အခိုင်တွေထဲကနီရဲနေတဲ့အသီးလုံးကြီးကိုယူဖို့သူမရဲ့လက်ကိုခေါက်တင်ပြီးသစ်ပင်ပင်စည်ကိုဖက်ပြီးလက်ဗလာနဲ့သစ်ပင်ပေါ်တက်သည်

ကျောက်ချန်နှင့်အစေခံတစ်ယောက်ကလှေကားယူလာပြီးသစ်ပင်ပေါ်လျင်လျင်မြန်မြန်တက်နေတဲ့လုလျန့်ဝေကိုတွေ့လိုက်သည်

သူလန့်ဖြန့်သွားသည်သူမကိုဒီလိုသစ်ပင်ပေါ်တက်နိုင်မယ့်အပြုအမူမျိုးလုပ်မယ်လို့တစ်ခါမှမတွေးဖူးသောကြောင့်ဖြစ်သည်