အခန်း (၁၅၆)
Vol. 12 Ch. 156
လွန်ခဲ့သော တစ်လခွဲအတွင်း၊ ပုံမှန်အတန်းများ တက်ရောက်ခြင်းမှအပ ဂါးရက် နော့ဒ်မတ်သည် တိရစ္ဆာန်စမ်းသပ်မှုများတွင် နစ်မြုပ်နေခဲ့သည်။ သူနှင့် မက်သယူးတို့သည် ငှက်နှုတ်သီးပုံ အကာအကွယ်ဝတ်စုံတစ်စုံစီ ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ဘားနတ်အတွက်မူ ပူဖောင်းစာလုံးပေါင်းနှင့် ပိတ်စမျက်နှာဖုံးတို့ဖြင့် ကျေနပ်ခဲ့ရပြီး သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး လုပ်ငန်းများတွင် ကူညီခဲ့သည်။
လူရိုင်းကြီး၏ ကိုယ်ခံစွမ်းအားသည် +2 လား သို့မဟုတ် ကြံ့ခိုင်မှုက +2 လား။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဂါးရက်သည် သူ ကူးစက်နိုင်သော ရောဂါများက ဘားနတ်ဆိုလျှင် အများဆုံး နှာချေစေရုံသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ စမ်းသပ်သူများ၏ ဘေးကင်းရေးကို ယာယီအာမခံထားသည်။ ဂါးရက်သည် လုပ်ငန်းစဉ်ကို သေချာစွာ စီစဉ်ပြီး ဘုန်းတော်ကြီး မက်သယူး၏ အကူအညီဖြင့် တိရစ္ဆာန်စမ်းသပ်မှုကို စတင်ခဲ့သည်။
ကျန်းမာသော တိရစ္ဆာန်တစ်ခုစီကို သီးခြားလှောင်အိမ်တစ်ခုစီတွင် ထားရှိကာ လှောင်အိမ်များအကြား ရောဂါပိုးကူးစက်မှု မဖြစ်ပွားစေရန် နေရာချထားပုံနှင့် လေစီးဆင်းမှုကို ဂရုစိုက်ခဲ့သည် (ဘုန်းတော်ကြီး မက်သယူးသည် နွယ်ပင်များကို ဖန်ဆင်းကာ မြက်နှင့်အရွက်များဖြင့် လှောင်အိမ်များ ယက်လုပ်ပေးပြီး မြေကြီးကိုခေါ်ယူ၍ နံရံများပြုလုပ်ကာ လှောင်အိမ်များကို ခွဲခြားပေးခဲ့သည်)။
စမ်းသပ်မှုသုံး တိရစ္ဆာန်များ၏ သုံးပုံတစ်ပုံကို လင်းနို့များနှင့်အတူ ထားရှိပြီး လင်းနို့များနှင့်အတူ နေထိုင်သည့် စမ်းသပ်မှုသုံး တိရစ္ဆာန်များ ရောဂါကူးစက်ခံရခြင်း ရှိမရှိ လေ့လာခဲ့သည်။
စမ်းသပ်မှုသုံး တိရစ္ဆာန်များ၏ နောက်ထပ် သုံးပုံတစ်ပုံကိုမူ ကွဲပြားစွာ ပြုမူခဲ့သည်။
လင်းနို့ဆီး၊ လင်းနို့ချေး၊ လင်းနို့တံတွေး သို့မဟုတ် လင်းနို့များမှ စုဆောင်းထားသည့် ဖုန်များကို အစာနှင့်ရေထဲသို့ ထည့်ခြင်း သို့မဟုတ် လင်းနို့၏ ပါးစပ်မှ အရည်များဖြင့်တို့ထားသော ဂွမ်းစဖြင့် စမ်းသပ်မှုသုံး တိရစ္ဆာန်များ၏ နှာခေါင်းပေါက်များကို သုတ်ပေးခြင်း။
ကျန်ရှိသော သုံးပုံတစ်ပုံကိုမူ ထိန်းချုပ်အုပ်စုအဖြစ် ပုံမှန်လှောင်အိမ်များတွင် ထားရှိခဲ့သည်။
နေ့တိုင်း အစာကျွေးခြင်း၊ တိရစ္ဆာန်များ၏ အခြေအနေများကို လေ့လာခြင်းနှင့် နေ့စဉ်မှတ်တမ်းများ ရေးသားခြင်း...
ဂါးရက်သည် ဘုန်းတော်ကြီး မက်သယူးကို အမှန်တကယ် ကျေးဇူးတင်မိသည်။ သူသည် လှောင်အိမ်များ ဆောက်လုပ်နိုင်သလို မြေနံရံများလည်း တည်ဆောက်နိုင်သည်။
သိုး၊ ဝက်၊ ယုန်နှင့် လင်းနို့များကိုလည်း တိကျစွာ ဖမ်းနိုင်သည်။
အစာနှင့်ရေထည့်ရာတွင် ဘယ်တော့မှ အမှားမလုပ်ဘဲ တိရစ္ဆာန်လှောင်အိမ်များ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ခြင်းကိုလည်း သိပ်ညစ်ပတ်သည်ဟု မယူဆခဲ့ပေ။ သူ၏အကူအညီမပါဘဲ ဤတိရစ္ဆာန်စမ်းသပ်မှုကို တစ်ရက်တည်းနှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ဂါးရက်ကိုယ်တိုင် ယုန်တစ်ကောင်ကို တစ်ကြိမ် ဖမ်းကြည့်ဖူးသည်။ လှောင်အိမ်ထဲသို့ လက်
နှိုက်ပြီး တစ်မိနစ်ခန့် စမ်းကြည့်သော်လည်း မဖမ်းနိုင်ခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးရလဒ်မှာ ယုန်က သူ့လက်ကို နောက်ပြန်ကန်လိုက်ခြင်းပင်။
သူသာ လက်ကို အမြန်ပြန်မရုပ်လိုက်ပါက သူ့လက်ချောင်းများ ကျိုးသွားနိုင်သည်။
လျှပ်စီးလက်သလို မြန်ဆန်သော ဖီရက်အဖြူ၊ တောင်ဆိတ်နှင့်တူသော သိုးများနှင့် ကီလိုတစ်ရာအလေးချိန်ရှိသော ဝက်မည်းများကို ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။
ဂါးရက်သည် သူတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ကိုယ်တိုင်လုပ်ဆောင်ရန် စိတ်ကူးကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။
သူသည် ဘေးတွင် ရပ်လျက် ဘုန်းတော်ကြီး မက်သယူးကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
“ဒီယုန်ကို ဖမ်းပြီး လှန်လိုက်။ ပြီးရင် အပူချိန်တိုင်း သာမိုမီတာကို ထည့်လိုက်။
ဟေး သူ့ပါးစပ်ထဲ မထည့်နဲ့လေ။ ငါ့မှာ သာမိုမီတာ တစ်ခုပဲရှိတာ။ သူ့ကို ဝါးခွင့်မပေးနဲ့ ပြဒါးက အဆိပ်ရှိတယ်”
“...ဒါဆို ဘယ်မှာ ထည့်ရမှာလဲ”
ဂါးရက်သည် ငှက်နှုတ်သီးမျက်နှာဖုံးအောက်ရှိ ဘုန်းတော်ကြီး မက်သယူး၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းများကို တင်းတင်းစေ့ကာ ပြတ်ပြတ်သားသား တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။
ဘုန်းတော်ကြီး မက်သယူးသည် ဆရာ့ညွှန်ကြားချက်များကြောင့်သာ ခက်ခဲသော အလုပ်အားလုံးကို လုပ်နေခြင်းမဟုတ်ပေ။
တကယ်တော့ သူ အလုပ်တစ်ခုခု လုပ်တိုင်း မေးခွန်းများစွာ မေးတတ်သည်။
“ဘာလို့ ဒီလောက်များတဲ့ တိရစ္ဆာန်အမျိုးအစားတွေကို လိုအပ်တာလဲ”
“ဘယ်ရောဂါကို လင်းနို့တွေက ကူးစက်နိုင်သလဲဆိုတာ ငါတို့မသိလို့ပဲ”
ဂါးရက်သည် လှောင်အိမ်များကို နောင်တရသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်သည်။
ဒီလောက်များလား။ ငါတို့ လုံလောက်အောင် ပြင်ဆင်မထားရသေးဘူးလို့ ငါထင်နေတုန်းပဲ။
သီအိုရီအရ ကြွက်၊ ယုန်၊ ခွေး၊ ခိုနှင့် ဝက်၊ မြင်း၊ သိုးကဲ့သို့သော ကြားခံကူးစက်နိုင်သည့် တိရစ္ဆာန်များကို ပြင်ဆင်ထားရမည်။
ဖြစ်နိုင်ရင် ကြောင်မြီးတိုနှင့် ရှလပုတ်နို့စို့သတ္တဝါများ ရှိရင်တော့ အကောင်းဆုံးပဲ။
အိုး နောက်ဆုံးဟာကိုတော့ မေ့လိုက်ပါ။ သူတို့က ကာကွယ်ထားတဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေဖြစ်လို့...
“ဘာလို့ သူတို့ကို လင်းနို့တွေနဲ့ မတူတဲ့အရာတွေ... အမ် မတူတဲ့အရာတွေနဲ့ ကျွေးတာလဲ”
“ကူးစက်နိုင်တဲ့ လမ်းကြောင်းတွေကို ဆုံးဖြတ်ဖို့ လိုအပ်လို့ပဲ...”
အညစ်အကြေးပါးစပ်မှ ကူးစက်ခြင်း၊ အရည်အဖတ်များဖြင့် ကူးစက်ခြင်း၊ အရည်ဖြင့် ကူး
စက်ခြင်း၊ မတူညီတဲ့ လမ်းကြောင်းတွေက မတူညီတဲ့ ကာကွယ်ရေးနည်းလမ်းတွေ လိုအပ်
တယ်။
ရောဂါကာကွယ်ရေးနှင့် ပတ်သက်၍ ဂါးရက်သည် သူ၏ ဗဟုသုတများကို အမြဲတမ်း မျှဝေပေးသည်။
“ဥပမာ နှာချေတာ ရှူမိလို့ ဖျားတာဆိုရင် ငါတို့လိုပဲ ပါးစပ်နဲ့ နှာခေါင်းကို အုပ်ထားရမယ်... ညစ်ပတ်တဲ့အရာတွေ ပါးစပ်ထဲဝင်တာဆိုရင်တော့ အစာမစားခင် လက်ဆေးရမယ်...”
“ဘာလို့ တစ်မျိုးစီကို အကောင်နှစ်ဆယ်ကျော် ပြင်ဆင်တာလဲ”
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ တိရစ္ဆာန်စမ်းသပ်မှုတွေက ဖြစ်နိုင်ခြေပေါ် လောင်းကစားလုပ်တာနဲ့ တူလို့ပဲ... အိုး ဒါက ဖြစ်နိုင်ခြေပေါ် အလောင်းအစားလုပ်တာနဲ့ ပတ်သက်တယ်။ ဒီလောက်များတဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေကို ကြည့်ပြီး လမ်းကြောင်းတစ်ခုစီနဲ့ လင်းနို့အမျိုးအစားတစ်ခုစီကို ခွဲလိုက်ရင် သိပ်မကျန်တော့ဘူး”
နှစ်ဆယ်က ဘာမှမဟုတ်ဘူးလား။ ဘေးနားက ဆေးဆိုင်ကလူက တီးတိုးပြောပြသည်။
ဆေးအသစ်ကို စမ်းသပ်တိုင်း ပထမအဆင့် ဆေးခန်းစမ်းသပ်မှုတွေမှာ ကြွက်၊ ခို၊ မျောက်တွေလို တိရစ္ဆာန်တွေ အများအပြားကို အသုံးပြုရတယ်...
အိုး မျောက်တွေက တန်ဖိုးကြီးတယ်။ အခြားစမ်းသပ်မှုသုံး တိရစ္ဆာန်တွေအားလုံး သေဆုံးသွားပြီးနောက်မှ အတော်လေး အန္တရာယ်ကင်းတဲ့ ဆေးတွေကို ရွေးပြီး မျောက်တွေမှာ စမ်းသပ်တယ်။
သူ့အရင်ဘဝမှာ ဆေးပညာသင်တုန်းကတောင် ဆေးခန်းပညာသင်ကျောင်းသားတွေကို အတွေ့အကြုံရစေဖို့ သေဆုံးမှုတစ်ဝက်ဖြစ်စေတဲ့ ဆေးပမာဏစမ်းသပ်မှုတစ်ခု လုပ်တဲ့အခါ အတန်းတစ်ခုမှာ အုပ်စု ၈ စုခွဲပြီး အုပ်စုတစ်ခုစီမှာ ကြွက် ၆ ကောင်ကနေ ၈ ကောင်အထိ ပါဝင်ရတယ်။ တွက်ကြည့်ရင် ရလဒ်အချို့ မြင်ရဖို့အတွက် ကြွက် အနည်းဆုံး ၄၈ ကောင် လိုအပ်တယ်။
ဒီနေရာနဲ့တော့ မတူဘူး၊ ဒီမှာက ကူးစက်နိုင်တဲ့ လမ်းကြောင်းတစ်ခုစီနဲ့ လင်းနို့တစ်ခုစီ တူညီတဲ့ တိရစ္ဆာန်အမျိုးအစားကို နှစ်ကောင် သုံးကောင်ပဲ ရတယ်။
ထိုဖြစ်နိုင်ခြေက သူ့ကို စိတ်ပူစေသည်။
ရလဒ်ရနိုင်မလားဆိုတာ ကံကောင်းခြင်းသက်သက်ကိုပဲ မှီခိုနေရတာနဲ့တူတယ်။
ဒါမှမဟုတ် သတိပေးချက်တစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ ထုတ်ပြန်နိုင်မလားဆိုတာ မှော်ကောင်စီမှာ ရှိတဲ့ တိုင်းပြည်ရဲ့ ကံကောင်းမှုအပေါ် မူတည်တာလား။
ဂါးရက်သည် ချက်ချင်းပင် ဖြေကြားလိုက်ပြီး ဘုန်းတော်ကြီး မက်သယူးသည် ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည်ဟု ထင်ရသော ဗဟုသုတများကို တစ်စစီ မှတ်သားထားသည်။ ၎င်းကို ဘာအတွက် အသုံးပြုနိုင်သည်ကို သူ မသိသော်လည်း၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဗဟုသုတများကို ရက်ရက်ရောရော မျှဝေပေးနေခြင်းက အလုပ်ကူညီပေးရကျိုးနပ်သည်ဟု သူ ခံစားရသည်။
“ဘာလို့ အဖိုနဲ့အမ အရေအတွက် တူတူလိုတာလဲ။ ငါတို့က ဝက်ထီးတွေနဲ့ သိုးထီးတွေ အကြာကြီး ရှာခဲ့ရတယ်...”
အထူးသဖြင့် ဝက်ထီးတွေ။ ဝက်ထီးငယ်လေးတွေ အများအပြားကို သတ်ပြီး စားကြလို့ သားဖေါက်ဝက်ထီးကို ငှားရတာ မလွယ်ကူလှဘူး မျက်ရည်ကျလုနီးပါးပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ တောထဲက ဝက်ဝံအုပ်ကို ဖမ်းခဲ့ရတယ်...
“အဖိုနဲ့ အမတွေမှာ ရောဂါဖြစ်နိုင်ခြေက မတူညီနိုင်လို့ပါ...”
အာ...
ဂါးရက်သည် တိရစ္ဆာန်လှောင်အိမ်များကို ကြည့်ရှုရင်း သူ့ကိုယ်သူ တိရစ္ဆာန်ဓာတ်ခွဲခန်းဟု ပြင်ဆင်ပြောဆိုလိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ သနားစိတ်ဖြင့် မျက်ရည်တစ်စက် ကျလိုက်သည်။ စနစ်တကျ စမ်းသပ်ဒီဇိုင်းရေးဆွဲနည်းအရဆိုလျှင် ဤအရေအတွက်ရှိသော စမ်းသပ်မှုသုံး တိရစ္ဆာန်များကို အနည်းဆုံး နှစ်ဆတိုးရမည်ဖြစ်သည်။
သို့သော်...
ငါ မတတ်နိုင်ဘူး။
တတ်နိုင်ရင်တောင် ဂရုစိုက်ဖို့ လူအင်အားမလုံလောက်ဘူး။ လူအင်အား လုံလောက်ရင်တောင် တိရစ္ဆာန်တစ်ခုချင်းစီရဲ့ အပူချိန်ကို တိုင်းတာပေးနိုင်တဲ့ လူများများစားစား မရှိဘူး...
အာ ဒါကြောင့် ဆေးအသစ်တီထွင်သူတွေက ကုမ္ပဏီကြီးတွေ ဖြစ်နေတာကိုး။ အနာဂတ်မှာ ငါရာထူးတိုးလာရင် ငါ့ကို စမ်းသပ်မှုသုံး တိရစ္ဆာန်တွေ မွေးမြူဖို့ သီးသန့် သုတေသနအဖွဲ့တစ်ခုကို မှော်ကောင်စီဆီက တောင်းရမယ်...
ဂါးရက်သည် ရာထူးတိုးဖို့အတွက် အားထုတ်ရမည့် အကြောင်းပြချက်နောက်တစ်ခုကို ထပ်ပေါင်းထည့်လိုက်သည်။ မှတ်စုစာအုပ်ကို ကိုင်ထားရင်း ဘုန်းတော်ကြီး မက်သယူးက တိရစ္ဆာန်ရဲ့ အပူချိန်ကို တစ်ကြိမ်တိုင်းတာပြီး သူက ဘေးမှာ မှတ်တမ်းတင်သည်။
“ယုန်ရိုင်း နံပါတ် ၁၂၊ အပူချိန် ၃၉... ဟွန်း၊ ၃၉.၂ ဒီဂရီ၊ ပုံမှန်စားသောက်တယ်၊ ပုံမှန်ပေါ့ပါးတယ်၊ ပုံမှန်အညစ်အကြေးစွန့်တယ်၊ မျက်လုံး၊ နှာခေါင်း၊ ပါးစပ်တို့မှာ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အရည်ကြည်တွေ မရှိဘူး၊ ကျန်းမာရေးကောင်းတယ်... ဒီယုန်က ပုံမှန်ဖြစ်တယ်လို့ မင်းကို ပြောထားပြီးသားဆိုရင် ဘာလို့ တိုင်းနေရသေးတာလဲ”
“ငါတို့ တိုင်းရမယ်။ ဒါ့အပြင် ဒါက ပုံမှန်ဖြစ်တယ်လို့ မင်း ဘယ်လိုအာမခံနိုင်မှာလဲ”
“ငါ သူ့ကို ဆက်သွယ်နိုင်တယ်။ သဘာဝဘုရားသခင်ရဲ့ အစေခံတွေက အဲ့ဒါကို လုပ်နိုင်တယ်။ မဟုတ်သေးပါဘူး မင်း မလုပ်နိုင်ဘူးလား”
“အမ်...”
သိပ္ပံပညာကို အလေးအနက်ထားသော ဂါးရက်သည် သဘာဝဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ဦး၏ အနာဂတ်ကုသရေးပညာမှလွဲ၍ အခြားစွမ်းရည်များအကြောင်း ဘာမှမသိခဲ့ပေ။