ကျွန်တော့်မှာ အစ်ကိုကောင်းတစ်ယောက်ရှိတယ်

ချင်အိမ်တော်တွင် ညဉ့်နက်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ပင်မခန်းမဆောင်တွင် ညစာစားနေစဉ် ဒုတိယအမေက ရုတ်တရက်မေးလိုက်သည်။

"ဖုန်းအာ၊ အချိန်အတော်ကြာပြီ၊ မင်းလက်ထဲက ပန်းကန်နဲ့ တူကို မရွှေ့သေးဘူး။ မင်း စိတ်လေနေပုံပဲ။ စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခုရှိနေလို့လား။"

လူအတော်များများက သူ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

ချင်ဖုန်းက ထိုနေ့က ဖြစ်ရပ်များ၊ သခင်မလေးချန်း၏ ပုံရိပ်နှင့် ချန်းမူပြောခဲ့သော စကားများကို စဉ်းစားလိုက်သည်။

ယောက်ျားတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူက တာဝန်ယူသင့်သည်။ သခင်မလေးချန်းက သူ့အပေါ် နက်ရှိုင်းသော ခံစားချက်များရှိသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူက ချီတုံချတုံဖြစ်နေပါက သူနှင့် အသုံးမကျသူတစ်ဦးကြားတွင် ဘာကွာခြားတော့မည်နည်း။

ထိုသို့စဉ်းစားရင်း သူက အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ သူ၏ခေါင်းကိုလှည့်ပြီး သူ၏ဇနီးကိုကြည့်လိုက်ရာ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုခုကို ချလိုက်ပုံရသည်။

"တကယ်တော့ ဒီလိုပါ။ ကျွန်တော့်မှာ အစ်ကိုကောင်းတစ်ယောက်ရှိတယ်။"

ထို့နောက် ချင်ဖုန်းက "အစ်ကိုကောင်းတစ်ယောက်" ၏ ဇာတ်လမ်းကို သူ့ကိုယ်သူ ဇာတ်လမ်းထဲမှ ပါးနပ်စွာဖယ်ရှားရင်း ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ပြောပြလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် စိတ်လေနေရတဲ့အကြောင်းရင်းက သူ့ကို ဘယ်လိုပြန်ဖြေရမလဲ မသိလို့ပါ။ ကျွန်တော်သွားပြီး အဲ့ဒီအမျိုးသမီးကို လက်ထပ်ဖို့ သူ့ကိုပြောသင့်လား။"

နားထောင်ပြီးနောက် ဖခင်ချင်က ထူးဆန်းသောအမူအရာပြလိုက်ပြီး ဒုတိယအမေက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဖုန်းအာရဲ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဒီလိုဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး။ ဒါက တကယ်ပဲ ခက်ခဲတဲ့ပြဿနာတစ်ခုပဲ။ အဲ့ဒီမိန်းကလေးက မင်းသူငယ်ချင်းကို အသက်ကယ်ခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးကြွေး ရှိနေပြီး အမျိုးမျိုးသောလက္ခဏာတွေက သူက မင်းသူငယ်ချင်းအပေါ် ခံစားချက်တွေရှိနေတာကို ဖော်ပြနေတယ်။

ဒါပေမဲ့ မင်းသူငယ်ချင်းက အိမ်မှာ ချစ်ခင်ရတဲ့ဇနီးတစ်ယောက် ရှိနှင့်နေပြီ။ အဲ့ဒီမိန်းကလေးက ဒါကိုမသိဘူးလား။ သူလက်ထပ်ရင်တောင် မောင်းမတစ်ယောက်အနေနဲ့ပဲ ဖြစ်နိုင်မှာ။ အဲ့ဒီမိန်းကလေးရဲ့ အဆင့်အတန်းက သာမန်မဟုတ်ဘူးလို့ ငါကြားဖူးတယ်။ သူမရဲ့မိသားစုက သဘောတူပါ့မလား။"

ချင်ဖုန်းက ပြန်ဖြေသည်။

"သူမရဲ့မိသားစုက ယောက်ျားတွေ ဇနီးသုံးယောက်နဲ့ မောင်းမလေးယောက်ထားတာက သာမန်ပဲမို့လို့ ပြဿနာမရှိဘူးလို့ ပြောပါတယ်။"

"အော် ဒီလိုကိုး။"

ဒုတိယအမေက ခေါင်းညိတ်ပြီး လက်ထပ်ခြင်းကိစ္စကို စဉ်းစားလာသည်။

ဘေးမှ စပ်စုနေသော မီးသွေးခေါင်းက မေးလိုက်သည်။

"သခင်လေး၊ မိန်းကလေးရဲ့မိသားစုက ပြောတာကို သခင်လေးက ဘယ်လိုလုပ်သိတာလဲ။"

"ဟုတ်တယ် ဖုန်းအာ၊ မင်းဘယ်လိုသိတာလဲ။"

ချင်ဖုန်းက ခြောက်ကပ်စွာရယ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းက ကျွန်တော့်ကို တိုင်ပင်မှတော့ သူက ကျွန်တော့်ကို အရာအားလုံးပြောပြတာ သဘာဝကျတာပေါ့။ အဲ့ဒါ ဘာများအံ့ဩစရာရှိလို့လဲ။"

"ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ။"

'ဟူး၊ တော်သေးတာပေါ့။ ငါ့ကိုယ်ငါ ဖော်ကောင်လုပ်မိတော့မလို့။' ချင်ဖုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ တွေးလိုက်သည်။

လူအတော်များများက အသေးစိတ်အချက်အလက်များစွာကို မေးမြန်းပြီးနောက် ဒုတိယအမေနှင့် လန်နင်ရွှမ်တို့မှာ စဉ်းစားခန်းဝင်သွားကြသည်။

ဤအချိန်တွင် မီးသွေးခေါင်းက နောက်ဆုံးမေးခွန်းကို မေးလိုက်သည်။

"သခင်လေး၊ သခင်လေးရဲ့သူငယ်ချင်းက ဒီမိန်းကလေးအပေါ် ဘယ်လိုသဘောထားလဲ။"

ဤသည်ကိုကြားသောအခါ လူတိုင်း၏အကြည့်များ လှည့်လာသည်။

ချင်ဖုန်းမှာ ဤမေးခွန်းကြောင့် ခဏတာ မှင်သက်သွားသည်။ သူက ပါးစပ်ဟလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ဘေးမှဇနီးကိုကြည့်ကာ စကားပြောရန် ချီတုံချတုံဖြစ်သွားသည်။

သခင်မလေးချန်းနှင့် သူကြုံတွေ့ခဲ့သမျှကို သတိရရင်း သူ၏စိတ်ထဲမှ အချို့သောအတွေးတစ်ခုမှာ ပို၍ပင် ခိုင်မာလာသည်။

"ကျွန်တော်ထင်တယ်၊ သူက သူမကို သဘောကျတယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက အများကြီး ပို၍စိတ်သက်သာရာရသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ရှင်းရှန့်က အကြံပြုလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ သခင်လေးက သူ့သူငယ်ချင်းကို ဒီမိန်းကလေးကိုလက်ထပ်ဖို့ အကြံပေးနိုင်တယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်။ အသက်ကယ်ခဲ့တဲ့ကျေးဇူးကို ဆပ်ဖို့ခက်ခဲပါတယ်၊ အထူးသဖြင့် နှစ်ဖက်စလုံးက အပြန်အလှန်ခံစားချက်တွေရှိနေတဲ့အခါမှာပေါ့။"

ညီအစ်ကိုကောင်းပဲ၊

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်းအကြံဉာဏ်က အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်လို့ ငါထင်တယ်။"

ဖခင်ချင်ကလည်း စကားဝင်ပြောသည်။

"ယောက်ျားကောင်းတစ်ယောက်က အရာရာကို မျှတအောင်လုပ်နိုင်သရွေ့ နောက်ထပ် နည်းနည်းပါးပါး လက်ထပ်တာက ကိစ္စကြီးမဟုတ်ပါဘူး။ ပြီးတော့ ရှင်းရှန့်ပြောသလိုပဲ အသက်ကယ်ခဲ့တဲ့ကျေးဇူးကို ဆပ်ဖို့ခက်ခဲတယ်။ ခက်ခဲမှတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ဆပ်ရုံပဲရှိတော့တာပေါ့။"

'အဖေ၊ နောက်ဆို အဖေ့ကို နောက်ကွယ်မှာ မကောင်းပြောတော့မှာမဟုတ်ဘူး။'

ချင်ဖုန်းက သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

ဖခင်ချင်က စကားဆုံးပြီးနောက် ဒုတိယသခင်မက ဘေးဘက်သို့ အဓိပ္ပာယ်ပါသောအကြည့်တစ်ချက် ပစ်လိုက်သည်ကို သူမြင်လိုက်ရသည်၊ သူမမှာ ပြုံးနေသလိုလို မပြုံးသလိုလိုဖြစ်နေပြီး ချက်ချင်းပင် ထပ်ပြောလိုက်သည်။

ငါက ဖုန်းအာရဲ့သူငယ်ချင်းအခြေအနေကိုပဲ ပြောနေတာပါ။ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရတော့ ယောက်ျား တစ်ယောက်က အမျိုးသမီးတစ်ဦးတည်းအပေါ် သစ္စာရှိသင့်တယ်လို့ ယုံကြည်တယ်၊ ဒါကိုမှ တာဝန်ယူမှုရှိတယ်လို့ ငါယူဆတယ်။"

ဒုတိယအမေက ဤစကားများကို အတော်လေးကျေနပ်သွားပြီး အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက ပြောလိုက်သည်။

"ရှင့်စကားတွေက အဓိပ္ပာယ်ရှိပေမဲ့ ဖုန်းအာက သူ့သူငယ်ချင်းရဲ့ဇနီးကို အရင်ဆုံးအသိပေးသင့်တယ်လို့ ကျွန်မထင်တယ်။ သူ့သူငယ်ချင်းရဲ့ဇနီးက သဘောတူရင်တော့ ပြဿနာက ပြေလည်သွားမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ သူမသဘောမတူရင်တော့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။"

ဤသည်မှာ ချင်ဖုန်း၏ အရှုပ်ထွေးဆုံးပြဿနာကို ထိမိသွားသည်။ သူက သူ၏ဇနီးကို အပြစ်ရှိသလို ခံစားချက်ဖြင့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းကလည်း ဒီမိန်းကလေးကိုလက်ထပ်ချင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက သူ့ဇနီးက သဘောတူမှာမဟုတ်မှာကို ကြောက်နေတယ်။ သူနဲ့သူ့ဇနီးက အရမ်းချစ်ခင်ကြတော့ ဒီကိစ္စကြောင့် ဘာပဋိပက္ခမှ မဖြစ်စေချင်ဘူး။ အဖေတို့ ဘယ်လိုထင်လဲ။ အကြံကောင်းတွေများ ရှိလား။"

ဤသည်ကိုကြားသော် လူတိုင်းက သူတို့၏ထင်မြင်ချက်များကို ဖော်ပြလာကြသည်။

သို့သော် ချင်ဖုန်းက လုံးဝအာရုံမစိုက်ဘဲ သူ၏ဇနီး၏တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

အစမှအဆုံး လျိုကျန့်လီက တည်ငြိမ်ပြီး အေးစက်သောအမူအရာကို ထိန်းသိမ်းထားကာ သူမ၏ထမင်းပန်းကန်ကို တည်ငြိမ်စွာကိုင်ထားပြီး ခန့်ညား၍ လှပကာ ချင်ဖုန်း၏ 'သူငယ်ချင်း' အကြောင်းကို လုံးဝဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ပင်။

အခြေအနေက ရင့်ကျက်လာပုံရသောအခါ ချင်ဖုန်းက စပ်စုဟန်ဆောင်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"မိန်းမ၊ မင်းဘယ်လိုထင်လဲ။"

လျိုကျန့်လီက သူမ၏ခေါင်းကိုလှည့်လိုက်သည်၊ သူမ၏အကြည့်မှာ လူတို့၏နှလုံးသားကို ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်သကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ချင်ဖုန်းကို နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေသည်။

သူမက ဖြည်းညှင်းစွာထရပ်ပြီး တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

"ရှင်က သူမကို တကယ်သဘောကျရင် ကျွန်မ ရှင့်လက်ထပ်ပွဲကို သဘောတူပါတယ်။"

စကားပြောပြီးနောက် သူမက လှည့်ပြီး ခန်းမဆောင်မှ ထွက်သွားသည်။

ထိုစကားများကြောင့် ခန်းမဆောင်ထဲမှလူတိုင်း မှင်သက်သွားကြသည်။

အရှုပ်ထွေးဆုံးမှာ ချင်ဖုန်းကိုယ်တိုင်ဖြစ်သည်။ သူက ကြီးမားသောအမှားတစ်ခုကို ကျူးလွန်မိကြောင်း သူသဘောပေါက်သွားသည်။ သူ၏ဇနီးက လောကကြီး၏အဖြစ်အပျက်များကို နားမလည်သော်လည်း ထိုသည်မှာ သူမက ဘာမှနားမလည်ဟု မဆိုလိုပေ။

လောကကြီး၏ အသက်အငယ်ဆုံး တတိယအဆင့် ဓားနတ်ဘုရားတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမက သဘာဝအတိုင်း ပါရမီထူးချွန်သည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူ၏ဇနီးက အစကတည်းက သူငယ်ချင်းဟုခေါ်သောသူမှာ သူကိုယ်တိုင်မှလွဲ၍ အခြားသူမဟုတ်ကြောင်း နားလည်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ဤသို့စဉ်းစားရင်း ချင်ဖုန်းက ဆက်စားရန်မကြိုးစားတော့ဘဲ ခန်းမဆောင်မှ အလျင်အမြန် ထွက်သွားသည်။

ဒုတိယအမေက ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

" ဘာလို့ ကျွန်မနားမလည်ရတာလဲ။ ငါတို့က ဖုန်းအာရဲ့သူငယ်ချင်းအကြောင်း ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။"

ဖခင်ချင်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဘယ်သူငယ်ချင်းလဲ။ ဖုန်းအာက တစ်ချိန်လုံး သူ့ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စတွေအကြောင်း ပြောနေတာ။"

မီးသွေးခေါင်းကလည်း မှင်သက်သောအမူအရာဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

သူ၏ယခင်အဖြေများကို စဉ်းစားရင်း သူက ပုန်းအောင်းရန် တွင်းတစ်တွင်းရှာချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။

သူက သခင်မလေးရှေ့တွင် သခင်လေးကို နောက်အမျိုးသမီးတစ်ဦး လက်ထပ်ရန် အကြံပြုနေခဲ့သည်လား။

ဒုတိယအမေက သူမ၏ပါးစပ်ကို တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အုပ်လိုက်သည်။

"ဖုန်းအာရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စတွေ ဟုတ်လား။ ဒီမိန်းကလေးက ဘယ်သူလဲ။"

လန်နင်ရွှမ်က သူမ၏သခင်လေး ထွက်သွားသည်ကိုကြည့်ရင်း ခေါင်းမော့ကာ မိုးထိအောင်မြင့်မားသော ကျောက်တိုင်ကြီးအားပြိုင်ကွင်းကိုကြည့်ပြီး ညင်သာစွာသက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"သခင်မလေးချန်းပါ။"

သူမ အကြောက်ဆုံးအရာမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပြီ။ ရှို့လျှန်မြို့တွင် သူမ၏သခင်လေးနှင့် သခင်မလေးချန်းကြားတွင် တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။

ချင်အိမ်တော်၏ ကန်ဘေးရှိအဆောင်တွင် လျိုကျန့်လီက အဆောင်ထိပ်တွင်ရပ်နေပြီး သူမ၏ပုံရိပ်မှာ အနည်းငယ်အထီးကျန်နေပုံရသည်။

သူမ၏အရှိန်အဝါမှာ ထိန်းချုပ်မရဘဲ ဟာရီကိန်းကဲ့သို့ သူမ၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တိုက်ခတ်နေသည်။ ကန်မျက်နှာပြင်မှာ လှိုင်းများဖြင့် ပွက်လောရိုက်နေပြီး သစ်ရွက်များပြန့်ကျဲကာ နံရံများတွင် အက်ကြောင်းများပေါ်လာသည်။

လျိုကျန့်လီက သူမ၏ညာဘက်လက်ကို သူမ၏ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ညင်သာစွာတင်လိုက်သည်။ သူမ၏နှလုံးသားမှာ တစ်နေရာတည်းတွင် ဆွဲညှစ်ခံထားရသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး သူမက အလွန်မသက်မသာ ဖြစ်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤသည်မှာ သူမ ဘယ်တုန်းကမှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသောအရာဖြစ်သည်။

ပင်မခန်းမဆောင်တွင် ချင်ဖုန်းက သူ၏သူငယ်ချင်းကိစ္စကို ဖော်ပြသောအခါ သူမက သိပ်အာရုံ မစိုက်ခဲ့ပေ။

သို့သော် 'သဘောကျလောက်တယ်' ဟူသောစကားကိုကြားသောအခါ သူမက သူငယ်ချင်းဟု ခေါ်သောသူမှာ သူမ၏ခင်ပွန်းမှလွဲ၍ အခြားသူမဟုတ်ကြောင်း ချက်ချင်းနားလည်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ အလိုလိုသိစိတ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး သူ၏အပေါ်ထားရှိသော သူမ၏ကိုယ်ပိုင်ချစ်ခင်မှု၏ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုတစ်ခုနှင့် ပိုတူသည်။

ကျင့်ယန်မြို့မှ အစ်မမော့က တစ်ချိန်က သူမကိုမေးခဲ့သည်။

"မင်းချစ်တဲ့ယောက်ျားကို တခြားအမျိုးသမီးတွေနဲ့ မျှဝေဖို့ ဆန္ဒရှိမှာလား။"

ထိုအချိန်က သူမက ထိုသို့သောမေးခွန်းများကို ဘယ်တုန်းကမှ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးသောကြောင့် မဖြေနိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် သူမက ဤအခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူမက ဆန္ဒရှိမည်မဟုတ်ကြောင်းကို နားလည်လိုက်သည်။

သူမက သူမ၏ခင်ပွန်းကို သူမတစ်ဦးတည်းပိုင်ဆိုင်ရန်သာ မျှော်လင့်သည်။

စင်္ကြံတွင် အလျင်စလိုခြေသံများထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုသူမှာ အပြေးအလွှားရောက်ရှိလာသော ချင်ဖုန်းဖြစ်သည်။

လျိုကျန့်လီက ပွက်လောရိုက်နေသောစွမ်းအင်က သူ့ကိုထိခိုက်မည်ကိုစိုးရိမ်ကာ သူမ၏ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ စွမ်းအင်ကို လျင်မြန်စွာဖိနှိပ်လိုက်သည်။

"မိန်းမ။"

ချင်ဖုန်းက အထီးကျန်နေသောပုံရိပ်ကိုကြည့်ပြီး အလွန်အပြစ်ရှိသလိုခံစားချက်ဖြင့် ညင်သာစွာခေါ်လိုက်သည်။