သခင်လေးချင်၊ အံ့မခန်းပဲ

"သခင်လေးချင်ပဲ၊ သူ စိန်ခေါ်ဖို့လာပြီ။"

လမ်းရှင်းပေးနေသောလူများက ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် သူတို့ထဲမှအချို့က သံသယဝင်ကာ ပြောလိုက်ကြသည်။

"သခင်လေးချင်က ပညာတတ်ပေမဲ့ စိန်ခေါ်ပွဲက အစွမ်းအကြောင်းပဲ။ သခင်လေးချင် လုပ်နိုင်ပါ့မလား။"

"ဟုတ်တယ်၊ ကြယ်တာရာဖမ်းယူမျှော်စင်ရဲ့ နန်းတွင်းဆရာတော်လိုလူတွေကလွဲရင် သခင်လေးချင်လို စာပေပညာရှင်တွေက အားနည်းပြီး အစွမ်းမရှိဘူးလို့ ငါကြားဖူးတယ်၊ သူတို့က ညဏ်ကောင်းပြီး စကားပြောကောင်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ စိန်ခေါ်ပွဲက လက်သီးအကြောင်းပဲ၊ သခင်လေးချင်က..."

သံသယများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ အချို့လူများက ပြန်ဖြေကြသည်။

"မင်းတို့ ဘာမှမသိဘူး။ သခင်လေးချင်က ရှို့လျှန်မြို့မှာ အစီအရင်တွေတည်ပြီး အလောင်းတစ္ဆေ မိစ္ဆာတစ်သန်းကို ချက်ချင်းဖျက်ဆီးခဲ့တာ။ သူတို့က နဂါးတွေသက်သက်ပဲ၊ ကိစ္စကြီးမဟုတ်ဘူး။"

"ဘာလဲ။ အလောင်းတစ္ဆေမိစ္ဆာတစ်သန်း ဟုတ်လား။ တကယ်လား။"

အမှန်တရားကိုမသိသော လူအုပ်က အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ တကယ်ပေါ့။ ဧကရာဇ်မြို့တော်တစ်ခွင်လုံး ပျံ့နေတာပဲ။ သခင်လေးချင်က နဂါးမျိုးနွယ်ကို အနိုင်ယူတာကိုပဲ ကြည့်နေလိုက်။"

အလောင်းတစ္ဆေမိစ္ဆာတစ်သန်း ဟုတ်လား။

ချင်ဖုန်း ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ယိုင်နဲ့သွားသည်။

တစ်ရက်ပဲကြာသေးတာ၊ တစ်သိန်းက တစ်သန်းဖြစ်သွားပြီလား။

နဂါးမျိုးနွယ်ထဲမှလူတိုင်း ဤသည်ကိုကြားသောအခါ ထူးဆန်းသောအမူအရာများ ပြလိုက်ကြသည်။ သဘာဝအတိုင်း သူတို့က အလောင်းတစ္ဆေမိစ္ဆာများ၏ ဆိုးရွားသောဂုဏ်သတင်းကို ကြားဖူးကြသည်။

တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် တစ်သန်းကိုသတ်ခြင်း ဟုတ်လား။ အဘိုးကြီးကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားလျှင်ပင် ဖြစ်နိုင်ချင်မှဖြစ်မည်။ သာမန်လူသားတစ်ဦးက ဤသို့သောအစွမ်းကို မည်သို့ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည်နည်း။

ချင်ဖုန်း ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ချန်းရွှမ်းက ရုတ်တရက်မျက်လုံးဖွင့်ကာ သူ့မြေးမလေး ချန်းဖေးလန်၏အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိပြီး လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အဘိုးကြီးက စိုက်ကြည့်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ချန်းကျုံး၊ ချန်းမူ၊ ဒါက ငါ့မြေးမလေးကို သစ္စာဖောက်တဲ့ကောင်လေးလား။"

ချန်းကျုံးမှာ ချန်းဖေးလန်၏အဖေ၊ ရှို့လျှန်မြို့တွင် ချန်းဖေးလန်ကို လာခေါ်ခဲ့သော ဧရာမနဂါးကြီးဖြစ်သည်။

သူက အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် ပုံရိပ်ကိုကြည့်ရင်း ထိုညကိုသတိရကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ချန်းမူက ပြန်ဖြေရင်း တွေးလိုက်သည်။

'ဒါဆို ဒီကလေး နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပေါ့။'

ချန်းမင်ကို ယခင်ခြိမ်းခြောက်မှုနှင့် သူမက ဒုတိယစိန်ခေါ်မှုကို စောင့်ကြပ်နေသည် ဟူသောအချက်နှင့် အတူ ချင်ဖုန်းအတွက် ပထမစိန်ခေါ်မှုနှစ်ခုကို ကျော်ဖြတ်ရန်မှာ ကိတ်မုန့်စားရသလောက် လွယ်ကူမည်မှာ သေချာသည်။

အဓိကအချက်မှာ ဤတတိယစိန်ခေါ်မှုတွင် တည်ရှိသည်။

ဤသည်ကိုစိတ်ထဲတွင်ထားရင်း ချန်းမူက ပြုံးခဲပြောခဲသော ချန်းကျုံးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဆူညံသံများကိုနားထောင်ရင်း ချင်ဖုန်းက အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ သူက စင်မြင့်ပေါ်သို့ဝင်ရောက်တော့မည်ဖြစ်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုမခံစားရဘဲနေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ နောက်ဆုံးတော့ သူက နဂါးမျိုးနွယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည်ဖြစ်သည်။

ပြိုင်ဘက်က သူတို့၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို သူနှင့်တူညီသောအဆင့်သို့ ဖိနှိပ်ထားမည်ဖြစ်သော်လည်း တူညီသောအဆင့်ရှိ နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်မည်မျှက သူ၏ပြိုင်ဘက်ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

ထို့အပြင် စာပေပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ချင်ဖုန်းမှာ တိုက်ခိုက်ရေးနည်းလမ်းများ ချို့တဲ့နေသည်။ လက်ရှိတွင် သူ၏တစ်ခုတည်းသော တိုက်ခိုက်ရေးလှုပ်ရှားမှုမှာ မိုးကြိုးဖြူဖြစ်သည်။

သို့သော် သူလာရဲသောကြောင့် ချင်ဖုန်းမှာ သဘာဝအတိုင်း အချို့သောယုံကြည်မှုရှိသည်။

ညက သူ၏ဇနီး၏သဘောတူညီချက်ကိုရပြီးနောက် သူက ဤနေရာသို့ တိတ်တဆိတ်လာရောက်ပြီး စိန်ခေါ်ပွဲအတွင်း နဂါးမျိုးနွယ်ကို အလစ်အငိုက်တိုက်ခိုက်ရန် အစီအရင်အချို့ကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။

ဤအတွေးဖြင့် ချင်ဖုန်းက သူ၏လက်သီးများကိုဆုပ်ကာ သူ၏နှလုံးသားထဲမှ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

သူက မိုးထိအောင်မြင့်မားသော ကျောက်တိုင်ကိုမော့ကြည့်ပြီး ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူက တစ်စုံတစ်ခုကိုသဘောပေါက်သွားသောကြောင့်ဖြစ်သည်၊ ဤမျှမြင့်မားသော ကျောက်တိုင်ကို သူက မည်သို့တက်ရမည်နည်း။

အရင်က စင်မြင့်ကိုစိန်ခေါ်ခဲ့သူများမှာ တစ္ဆေတစ်ရာ တာအိုကို လေ့ကျင့်သူများ သို့မဟုတ် နတ်သိုင်းပညာ ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်သည်။

တစ္ဆေတစ်ရာ တာအိုကို လေ့ကျင့်သူများက သူတို့ကိုယ်သူတို့ မြင့်မားသောစင်မြင့်ပေါ်သို့ မြှောက်တင်ရန် ရုပ်သေးပညာကို အသုံးပြုနိုင်သည်။

နတ်ဘုရားလှုပ်ရှားမှု ပဉ္စမအဆင့်သို့ရောက်ရှိနေသော သိုင်းပညာကျွမ်းကျင်သူများက ပေါ့ပါးခြင်းသိုင်းကို အသုံးပြု၍ ကျောက်တိုင်ကို လွယ်ကူစွာတက်နိုင်သည်။

သို့သော် သူက ထိုအရာများထဲမှ တစ်ခုမှမလုပ်နိုင်ပေ။ သူက စာပေပညာရှင်တစ်ဦးသာဖြစ်သည်၊ ဤနည်းလမ်းများကို သူက မည်သို့သိနိုင်မည်နည်း။

ပတ်ဝန်းကျင်မှလူများမှာ ချင်ဖုန်းအတွက် အားပေးနေဆဲဖြစ်ပြီး ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဖုန်း၏လက်ဖဝါးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ချွေးများစို့နေသည်ကို မသိကြပေ။

ဤမျှလောက်များသောလူများရှေ့တွင် သူက အားပြိုင်ကွင်းပေါ်သို့ပင် မတက်နိုင်လျှင် ၎င်းမှာ ကြီးမားသော အရှက်ရစရာဖြစ်မည်မဟုတ်လော။

တစ်စုံတစ်ယောက်က အရိပ်အမြွက်ကိုသတိပြုမိပြီး စပ်စုစွာမေးလိုက်သည်။

"သခင်လေးချင် ဘာလို့ ငြိမ်နေတာလဲ။ သူ ချီတုံချတုံဖြစ်နေတာများလား။"

"မင်း ဘာမှနားလည်လို့လား။ သခင်လေးချင်က စစ်ရေးဗျူဟာမှာ ကျွမ်းကျင်တယ်။ သူက အားပြိုင်ကွင်းကိုစောင့်နေတဲ့ နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်ကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့ တမင်တကာ အားပြိုင်ကွင်းထဲ မဝင်သေးတာ။ ဒါကို တိုက်ပွဲမတိုင်ခင် သြဇာအာဏာတည်ဆောက်ခြင်းလို့ခေါ်တယ်။ သေချာကြည့်ထား၊ သခင်လေးချင် နောက်မှ အားပြိုင်ကွင်းထဲဝင်တဲ့အခါမှာ သေချာပေါက် ထူးခြားနေမှာပဲ။ စစ်ရေးဗျူဟာမှာ ဒါကို 'ဦးဆောင်မှုကို ရယူခြင်း' လို့ခေါ်တယ်။"

"ဒါဆို သခင်လေးချင်က တမင်တကာလုပ်ခဲ့တာပေါ့၊ အများကြီးပါဝင်နေတာပဲ။ ညီအစ်ကို၊ ခင်ဗျားက တကယ်ပဲ ဗဟုသုတကြွယ်ဝတာပဲ၊ စစ်ရေးဗျူဟာမှာတောင်လား။"

"အင်း၊ ကျွန်တော်က သခင်လေးချင်နဲ့ အကယ်ဒမီကကောင်လေးတို့ အကယ်ဒမီ အပြင်ဘက်မှာ စစ်ရေးပညာလေ့ကျင့်နေတာကို မြင်ဖူးပြီးတော့ ထိုးထွင်းဉာဏ်အချို့ ရလိုက်တာပါပဲ။"

"ခင်ဗျားက အရမ်းနှိမ့်ချလွန်းနေပြီ။"

ချန်းရွှမ်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီးပြောလိုက်သည်။

"ဘာလို့ အဲ့ကောင်လေးက ငြိမ်နေရတာလဲ။ သူကြောက်နေတာများလား။ ဒါက ဖေးလန်သဘောကျတဲ့ လူသားကောင်လေးပဲ။ သူက အရည်အချင်းမရှိလိုက်တာ၊ ပြီးတော့ သူက ငါ့မြေးမလေးနဲ့ လက်ထပ်ဖို့ ထိုက်တန်လို့လား။"

ချန်းမူက မငြင်းခုံပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမက ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို ခန့်မှန်းမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကောင်လေးက အားပြိုင်ကွင်းပေါ်သို့ မည်သို့တက်ရမည်ကို မသိလောက်ပေ။ သူမက ချင်ဖုန်းကို စင်မြင့်ပေါ်သို့တက်ရန် လျှို့ဝှက်စွာအစွမ်းသုံး၍ ကူညီရန်ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင်...

ပတ်ဝန်းကျင်မှလူအုပ်က ရုတ်တရက် လှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြစ်သွားပြီး အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် ပုံရိပ်တစ်ခုက ချင်ဖုန်းထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"လျိုကျန့်လီ။"

"သူမက ဘာလို့ ဒီမှာရောက်နေတာလဲ။"

တစ်စုံတစ်ယောက်က တစ်စုံတစ်ခုကိုသတိရပြီး တံတွေးမျိုချလိုက်သည်။

"ငါ ရုတ်တရက်သတိရသွားတယ်၊ သခင်လေးချင်ရဲ့ဇနီးက လျိုကျန့်လီပဲ။ သူက ဒီကို အားပြိုင်ကွင်းကိုစိန်ခေါ်ပြီး နဂါးမျိုးနွယ်အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို လက်ထပ်ဖို့လာတာ။ လျိုကျန့်လီက ဒီအကြောင်းကို သိလို့လား။ ငါသာ ငါ့မိန်းမနောက်ကွယ်မှာ မယားငယ်ယူချင်ရင် ငါ့ခြေထောက်တွေ ကျိုးသွားလောက်တယ်။"

"အွန်း။"

အခြားသူများကလည်း တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။

လူအုပ်က ချင်ဖုန်းနှင့် လျိုကျန့်လီကြားတွင် ရှေ့နောက်လှည့်ကြည့်နေကြစဉ် စိန်ခေါ်ပွဲမစတင်မီ သခင်လေးချင်ကို သူ၏ဇနီးက ပြန်ဆွဲခေါ်သွားလျှင် အလွန်ရှက်စရာကောင်းမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် နောက်ဆက်တွဲဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်မှာ လူတိုင်း၏မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်သွားသည်။

သူတို့က လျိုကျန့်လီက ချင်ဖုန်း၏လက်မောင်းကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့်ဆွဲ၊ ခြေဖျားထောက်ပြီး တစ်ခဏအတွင်း မြင့်မားသောစင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

လူအုပ်က မှင်သက်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ညီအစ်ကို၊ မင်းမှန်တယ်။ သခင်လေးချင်ရဲ့ပေါ်ထွက်လာပုံက တကယ်ပဲ တခြားသူတွေနဲ့ မတူဘူး။"

သူ၏ဇနီးက သူ့ကို အားပြိုင်ကွင်းပေါ်သို့တက်ရန် ကူညီပေးပြီး လက်ထပ်စိန်ခေါ်ပွဲတွင် ပါဝင်ခြင်းမှာ သူက နောက်ဆုံးမဟုတ်လျှင်ပင် သေချာပေါက် မကြုံစဖူးဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ထိုသခင်မလေးမှာ သာမန်လူမဟုတ်၊ သူမမှာ မဟာချန် တိုင်းပြည်ရှိ အသက်အငယ်ဆုံး တတိယအဆင့် ဓားနတ်ဘုရား၊ နာမည်ကြီး လျိုကျန့်လီဖြစ်သည်။

လူတိုင်း၏နှလုံးသားထဲတွင် ထိုသို့သောအတွေးတစ်ခုရှိသည် — "သခင်လေးချင်၊ ခင်ဗျားက အံ့မခန်းပဲ။"

အားပြိုင်ကွင်းပေါ်တွင် ချန်းမင်မှာ အံ့ဩတကြီး စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ယောက်ျားတစ်ယောက်နှင့် မိန်းမတစ်ယောက် စင်မြင့်ပေါ်တွင် အတူတကွပေါ်လာခြင်း၏ အံ့ဩမှုသာမက ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ သူက အမျိုးသမီးထံမှ ဖိအားပေးမှုတစ်ခုကို အမှန်တကယ်ခံစားလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။

အစ်မ ချန်းမူပင် ထိုသို့သော နှိုင်းယှဉ်မရသော ရင်တုန်မှုမျိုးကို မဖြစ်စေနိုင်ပေ။

စင်မြင့်အောက်မှလူများ၏ စကားပြောဆိုမှုများမှ သူက တစ်ဖက်လူ၏ မည်သူဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း မှတ်မိလိုက်သည် — ကောင်းကင်ဘုံ၏ လှပသောသမီးတော်၊ လျိုကျန့်လီ။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူကို နောက်တစ်ကြိမ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ချန်းမင်၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

'နေဦး၊ ဒါက ပန်းချီကားထဲကလူ မဟုတ်လား။ သူ့ဇနီးက တကယ်ပဲ လျိုကျန့်လီလား။'

ချင်ဖုန်းကို လျိုကျန့်လီက စင်မြင့်ပေါ်သို့ပို့ဆောင်ပြီးနောက် သူမက သူမ၏ရွှန်းနီသော နှုတ်ခမ်းလွှာကို အနည်းငယ်ဖွင့်လိုက်သည်။

"သတိထားပါ။"

ထို့နောက် သူမက ချန်းမင်ကို လှမ်းကြည့်ပြီး နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ စင်မြင့်မှ ဆင်းသက်သွားသည်။

သို့သော် ချန်းမင်က ထိုခွဲခွာသွားသောအကြည့်တွင် ပုံမှန်မဟုတ်သောအဓိပ္ပာယ်တစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

၎င်းမှာ ခြိမ်းခြောက်မှု၊ ဗြောင်ကျသောခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

ချန်းမင်က သူသာ ချင်ဖုန်းကို ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်းကစားရဲလျှင် သူက ဧကရာဇ်မြို့တော်မှ အရှင်လတ်လတ်ထွက်သွားနိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ အဘိုးကြီးပင် သူ့ကိုမကာကွယ်နိုင်ဟုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒါက ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးလဲ။ ကိုယ့်လူကိုယ် ခြိမ်းခြောက်ခံရတာက ဆိုးရွားလွန်းနေပြီ၊ အခု စိန်ခေါ်သူရဲ့ဇနီးက ခြိမ်းခြောက်ခံရပြန်ပြီလား။

ထို့အပြင် ဒါက သတို့သမီးအတွက် စိန်ခေါ်ပွဲ၊ မင်းရဲ့ဇနီးကို ဒီကိုခေါ်လာတာက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်လို့လား။

ချန်းမင်မှာ နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် စော်ကားခံရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ဘဝတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ဤသို့ခံစားရခြင်းဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်းက အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး ကျယ်လောင်စွာအော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါက ချင်ဖုန်း၊ မင်းကို စိန်ခေါ်ဖို့လာတာ။"